Αίσχος! Στο νοσοκομείο ο Μανώλης Γλέζος που δέχθηκε χημικά απο τα ΜΑΤ

Σήμερα το μεσημέρι στη διαδήλωση της Αθήνας, τα ΜΑΤ έριξαν χημικά στον ιστορικό ηγέτη Μανώλη Γλέζο ενώ ομάδα διαδηλωτών φωνάζοντας υβριστικά συνθήματα, επιτέθηκε με γιαούρτια και γροθιές στον πρόεδρο της ΓΣΕΕ Γιάννη Παναγόπουλο.

Αρχικά ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ δέχθηκε ένα γιαούρτι την ώρα που βρισκόταν στο βήμα απ' όπου θα εκφωνούσε την ομιλία του, στη συνέχεια ένας εκ των συγκεντρωμένων του πέταξε αλεύρι, ενώ εν μέσω αναταραχής ένας άνδρας επιτέθηκε και χειροδίκησε κατά του Παναγόπουλου, ο οποίος και συνεπλάκη με το δράστη της επίθεσης.
Στον «Ευαγγελισμό» μεταφέρθηκε με δύσπνοια και ο Μανώλης Γλέζος ο οποίος σε άλλο σημείο της συγκέντρωσης, στην Πανεπιστημίου, δέχθηκε ψεκασμό με χημικά απο δυνάμεις των ΜΑΤ.
Καταδικάζουμε την επίθεση στον Μανώλη Γλέζο από τα ΜΑΤ που δεν μπορούν να διακρίνουν πρόσωπα και αντιμετωπίζουν τους διαδηλωτές ως εχθρούς. Συμφωνούμε με το ΚΚΕ στο οτι η καταδίκη των θέσεων και του ρόλου της ηγεσίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ πρέπει να είναι με πολιτικά μέσα.
Αντιμέτωποι με τη γκάφα τους, αντιπροσωπεία των αστυνομικών επισκέφθηκε τον Μ. Γλέζο στο νοσοκομείο και του ζήτησαν συγγνώμη για το περιστατικό.
Η αντιπροσωπεία τού επέδωσε και την κάτωθι επιστολή:
«Αγαπητέ Κύριε Γλέζο, με αισθήματα έντονης ανησυχίας και αγανάκτησης πληροφορηθήκαμε ότι κατά τη διάρκεια της ειρηνικής εκδήλωσης διαμαρτυρίας των συνδικαλιστικών οργανώσεων ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ, χρησιμοποιήθηκαν και πάλι συνάδελφοι μας στον άχαρο ρόλο της καταστολής, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί ο άνθρωπος σύμβολο των αγώνων του λαού μας, εσείς που έχετε άλλωστε συμπαρασταθεί και στηρίξει τους αγώνες μας. Δεχθείτε τις ειλικρινείς μας ευχές για ταχεία ανάρρωση. Χίλια συγνώμη».
Τα νέα μέτρα, οι κυβερνώντες θα τα υπερασπιστούν με το αίμα μας. Κυριολεκτικά όμως. Μόνη λύση οι διαρκείς μας αγώνες.
(η φωτογραφία από το Έθνος)

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ

Δεύτερη Συνδιάσκεψη "Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας"

ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ "ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ"

Στις 17 Φεβρουαρίου 2010, συγκλήθηκε σε σώμα η Οργανωτική Επιτροπή που θα έχει την Οργανωτική και Διαχειριστική ευθύνη των "Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας" μέχρι την ημέρα διεξαγωγής της Συνδιάσκεψης.


Η ημερομηνία της Συνδιάσκεψης θα οριστεί Σύντομα (θα είναι εντός του Μαρτίου) και θα διεξαχθεί στην ΑΘήνα.

Σύμφωνα με το Καταστατικό, παραλάβαμε από την Κεντρική Γραμματεία: Βιβλίο Ταμείου και Μπλοκ αποδείξεων, Πρακτικά Συνεδριάσεων της Γραμματείας, Μητρώο μελών και όλα τα συνοδευτικά παραστατικά.
Μέχρι την ημέρα της Συνδιάσκεψης έχουμε την ευθύνη για την Οργάνωση και Διαχείριση των "Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας". Την εκπροσώπησή μας προς τους συνεργαζόμενους φορείς και συλλογικότητες αλλά και προς Αρχές, Φορείς και Υπηρεσίες, σύμφωνα με σχετική απόφαση, διατηρεί η Εκτελεστική Επιτροπή που αποτελείται από: Πανταζίδης Τάσος, Κωνσταντίνα Γεωργά, Δημήτρης Γεωργάς.

Δεύτερη Συνδιάσκεψη Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας

Η Κεντρική Γραμματεία, ανακοινώνει την έναρξη της περιόδου της Συνδιάσκεψης.
Σήμερα 17 Φεβρουαρίου 2010, η Γραμματεία σύμφωνα με το Καταστατικό, παρέδωσε στην Οργανωτική Επιτροπή: Βιβλίο Ταμείου και Μπλοκ αποδείξεων, Πρακτικά Συνεδριάσεων της Γραμματείας και όλα τα συνοδευτικά παραστατικά.
Μέχρι την ημέρα της Συνδιάσκεψης (εντός Μαρτίου)την ευθύνη για την Οργάνωση και Διαχείριση των "Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας" έχει η Τριμελής Οργανωτική Επιτροπή. Την εκπροσώπησή μας προς τους συνεργαζόμενους φορείς και συλλογικότητες αλλά και προς Αρχές, Φορείς και Υπηρεσίες, διατηρεί η Εκτελεστική Επιτροπή.

Η απερχόμενη Κεντρική Γραμματεία.

Η κυβέρνηση των Η.Π.Α. αποζημιώνει τους Ινδιάνους

Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών ανακοίνωσε ότι δέχεται να καταβάλλει αποζημίωση ύψους 1,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων στους Ινδιάνους της Αμερικής για να βρεθεί μία οριστική λύση στη δικαστική διαμάχη για τη διαχείριση των εδαφών και του πλούτου των αυτοχθόνων προγόνων τους από το αμερικανικό κράτος.
Η συμφωνία, που θα πρέπει να επικυρωθεί από τη Δικαιοσύνη και να εγκριθεί από το Κογκρέσο, θα θέσει τέλος σε μία διαμάχη που άρχισε το 1996. Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι Ινδιάνοι της Αμερικής και από την άλλη οι ομοσπονδιακές αρχές, οι οποίες εγκαλούνται για κακή διαχείριση της γης και του πλούτου των αυτοχθόνων ιθαγενών.
«Οι ενάγοντες θα λάβουν περίπου 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια», σύμφωνα με την ανακοίνωση της αμερικανικής κυβέρνησης, εφόσον βεβαίως η απόφαση αυτή γίνει αποδεκτή από τη δικαιοσύνη και το Κογκρέσο.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το παρακάτω κείμενο αυτό αποτελεί την ιστορική απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων Σκουάμις στον Πρόεδρο των ΗΠΑ που ζητά να αγοράσει τη γη της φυλής του.
Αν και γραμμένο το 1855, είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ. Η δυσαρμονία του ανθρώπου με τη φύση δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη όσο σήμερα. Η θυσία κάθε αξίας στο κέρδος δεν ήταν ποτέ πιο γενικευμένη. Η περιθωριοποίηση από τη λαίλαπα του δυτικού καπιταλισμού όλων των μη δυτικών τρόπων ζωής και σκέψης, που τόσα έδωσαν στην ανθρωπότητα, δεν ήταν ποτέ πιο αισθητή. Η απάντηση του ινδιάνου αρχηγού Seatle λέει τα διαχρονικός αυτονόητα σε μια εποχή που έγινε κανόνας το παράλογο και ταριχεύτηκε η ελπίδα…
.
Ο ουρανός που πάντα έχει ένα δάκρυ συμπόνιας για το λαό μου που μας φαίνεται αιώνιος και αμετάβλητος μπορεί τώρα να αλλάξει. σήμερα είναι καθαρός αύριο όμως ίσως σκεπαστεί με σύννεφα. τα λόγια μου είναι σαν τα αστέρια ποτέ δεν αλλάζουν.
Σ’ αυτά λοιπόν που θα πει ο Σηάτλ μπορεί ο Μεγάλος Λευκός Αρχηγός της Ουάσινγκτον να βασιστεί με σιγουριά. Όπως βασίζεται στις εναλλαγές των εποχών. Ο Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον μας στέλνει μήνυμα πως θέλει να αγοράσει τη γη μας. Καλοσύνη του, παρ’ όλο που ξέρουμε ότι δεν έχει ανάγκη τη φιλία μας
Την πρότασή του πάντως θα τη σκεφτούμε καλά, γιατί ξέρουμε πως αν δε δεχτούμε ο λευκός θα θελήσει με τα όπλα ν’ αρπάξει τη γη μας.
Ρωτάω όμως : Πώς μπορεί κανείς να πουλά ή να αγοράζει τον ουρανό ή τη ζεστασιά της γης; Η ιδέα μας φαίνεται περίεργη. Επειδή ακριβώς δε μας ανήκουν η δροσιά του αέρα και η διαύγεια του νερού. Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να τα αγοράσετε; Πάντως μην ανησυχείτε : Θα πάρουμε την απόφασή μας. Καθετί πάνω σ’ αυτή τη γη είναι ιερό για το λαό μου. Κάθε λαμπερή πευκοβελόνα Κάθε αμμουδερή ακρογιαλιά. Κάθε κομματάκι ομίχλης. Στα σκοτεινά δάση. Κάθε ξέφωτο. Κάθε βούισμα εντόμου. Είναι ιερό. Στη μνήμη του λαού μου
Είμαστε κομμάτι της γης και αυτή πάλι ένα κομμάτι από μας. Οι χυμοί που τρέχουν μέσα στα δέντρα μεταφέρουν τις μνήμες του ερυθρόδερμου ανθρώπου. Τα ευωδιαστά λουλούδια είναι αδελφές μας. Το ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός είναι τ’ αδέλφια μας. Οι απότομες, ψηλές κορυφές, τα καταπράσινα λιβάδια, η ζεστασιά του πόνεϊ, ο άνθρωπος, όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια.
Καταλαβαίνει λοιπόν τι μας ζητάει ο Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον όταν μας παραγγέλνει ότι θέλει ν’ αγοράσει τη γη μας; Γρήγορα θα κατακλύσετε όλη τη χώρα. Ο Μεγάλος Αρχηγός μας παραγγέλνει ότι θα μας εξασφαλίσει ένα μέρος έτσι που να μπορούμε να ζούμε άνετα μεταξύ μας. Όπως ο πατέρας που αποφασίζει για τα παιδιά του
Ξέρουμε ότι ο λευκός δεν καταλαβαίνει τους τρόπους μας. Ένα κομμάτι γης μοιάζει σ’ αυτόν μ’ ένα οποιοδήποτε κομμάτι γιατί είναι ένας ξένος που έρχεται μέσα στη νύχτα και παίρνει ό,τι έχει ανάγκη. Η γη δεν είναι σύντροφός του αλλά εχθρός του. Με την απληστία του θα την καταβροχθίσει και δε θ’ αφήσει πίσω του τίποτα παρά μόνο έρημο. Βρίσκουμε χαρά στα δάση ……
Ίσως να μην το καταλαβαίνετε γιατί οι συνήθειές μας είναι διαφορετικές απ’ τις δικές σας. Το πεντακάθαρο νερό που κυλά στα ρυάκια και στα ποτάμια μεταφέρει στο διάβα του και το αίμα των προγόνων μας. Το μουρμουρητό του είναι η φωνή τους. Κάθε φευγαλέα αντανάκλαση του φωτός πάνω στο διάφανο νερό των λιμνών εξιστορεί γεγονότα και παραδόσεις απ’ τη ζωή του λαού μας. Τα ποτάμια είναι αδέρφια μας. Σβήνουν τη δίψα μας μεταφέρουν τα κανό μας και τρέφουν τα παιδιά μας. Αν σας πουλήσουμε τη γη μας μην ξεχάσετε να μάθετε και στα δικά σας παιδιά πως τα ποτάμια είναι αδέρφια όλων μας.
Δεν καταλαβαίνω. Οι τρόποι μας είναι διαφορετικοί απ’ τους δικούς σας. Η όψη των πόλεών σας κάνει κακό στα μάτια του ερυθρόδερμου. Ο θόρυβος ταράζει τ’ αυτιά μας. Αλλά αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή είμαι ένας άγριος και δεν καταλαβαίνω. Την αδικαιολόγητη απαίτηση ν’ αγοράσετε τη γη μας θα τη σκεφτούμε προσεκτικά.... ...Αν δεχτούμε θα βάλω ένα όρο : Ο λευκός άνθρωπος θα πρέπει να συμπεριφέρεται στα ζώα σα να ‘ταν αδέρφια του. Είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω γιατί ο λευκός αφήνει πίσω του Χιλιάδες Νεκρά Αγριοβούβαλα πυροβολώντας τα μόνο για το κέφι του μέσα από το σιδερένιο άλογό του που καπνίζει ενώ εμείς δε σκοτώνουμε παρά μόνο για να τραφούμε.Τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα ζώα ; Αν εξαφανίζονταν όλα τα ζώα ο άνθρωπος θα πέθαινε από μεγάλη πνευματική ερημιά. Ό,τι συμβεί στα ζώα θα συμβεί σύντομα και στον άνθρωπο. Ξέρουμε τουλάχιστον αυτό: Η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ανήκει στη γη. Κι ακόμα πως εμείς δε δημιουργήσαμε τον ιστό της ζωής αλλά αποτελούμε μόνο μια ίνα μέσα σ’ αυτόν. Αν προκαλέσουμε κάποια καταστροφή στον ιστό οι συνέπειες θα έρθουν και σε μας τους ίδιους.
Πρέπει να το πάρουμε απόφαση : Η νύχτα και η μέρα δεν μπορούν να υπάρξουν μαζί την ίδια στιγμή. Ο λαός μου ρωτά : Την αδικαιολόγητη απαίτηση του λευκού να αγοράσει τη γη μας θα τη σκεφτούμε καλά. Όμως, ο λαός μου ρωτά : Τι θέλει να αγοράσει ο λευκός;
Γίνεται να αγοράσει κανείς τον ουρανό η την γρηγοράδα της αντιλόπης; Θα κάνετε λοιπόν τη γη ό,τι θέλετε επειδή ο ερυθρόδερμος θα υπογράψει ένα κομμάτι χαρτί και θα το παραδώσει στο λευκό; Τη στιγμή που δε μας ανήκει η δροσιά του αέρα και το άφρισμα του νερού γιατί επιμένετε να τ’ αγοράσετε; Όλα μοιράζονται τον αέρα με την ίδια πνοή. Τα ζώα, τα δέντρα, ο άνθρωπος μοιράζονται την ίδια ανάσα. Ο αέρας που έδωσε στον παππού μας την πρώτη του αναπνοή, Θα πάρει και τον τελευταίο του στεναγμό. Ο λευκός δε φαίνεται να δίνει σημασία στον αέρα που αναπνέει : Όπως ο άρρωστος που του έχει εξασθενίσει η όσφρηση.
Πουθενά στις πολιτείες του λευκού δεν υπάρχει μια ήσυχη ειρηνική γωνιά. Δεν υπάρχει τόπος να σταθείς ν’ ακούσεις το ξεπέταγμα των φύλλων την άνοιξη ή το βουητό των εντόμων. Αλλά τι μένει απ’ τη ζωή αν ο άνθρωπος δεν μπορεί να αφουγκραστεί το μοναχικό κάλεσμα του κοκκινολαίμη ή τις συζητήσεις των βατράχων τη νύχτα στη μικρή λίμνη; Ίσως είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω. Θα τη σκεφτούμε την πρότασή σας. Δεν έχει σημασία που θα περάσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας.
Τα παιδιά μας είδαν τους πατεράδες τους ταπεινωμένους. Οι πολεμιστές μας ντροπιάστηκαν. Μετά τις ήττες περνούν τις ημέρες τους άσκοπα και δηλητηριάζουν τα κορμιά τους με δυνατό ποτό.Μετά από λίγους χειμώνες, μετά από λίγα φεγγάρια, κανένα παιδί των μεγάλων φυλών δε θα μείνει για να πενθήσει ένα λαό, που κάποτε ήταν δυνατός και με πολλές ελπίδες, όπως ο δικός μας σήμερα.
Τι να πενθήσω; Τι να πενθήσω από τον αφανισμό του λαού μου; Οι λαοί αποτελούνται από ανθρώπους και οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν όπως τα κύματα της θάλασσας. Ο καιρός της δικής σας παρακμής είναι ακόμα μακριά αλλά θα ‘ρθει. Κανείς δεν ξεφεύγει από το γραφτό του.Μολύνετε το κρεβάτι σας και μια νύχτα θα πάθετε ασφυξία από τα ίδια σας τα απορρίμματα. Αν ξέραμε τα όνειρα του λευκού ….
Ο θεός σας προσφέρει κυριαρχία στα ζώα, τα δάση και στους ερυθρόδερμους για κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Όμως αυτός ο λόγος είναι ένα αίνιγμα για μας. Είναι κάτι που δεν καταλαβαίνουμε όταν όλα τα αγριοβούβαλα εξοντώνονται, τα άγρια άλογα δαμάζονται, οι απόκρυφες γωνιές του δάσους μολύνονται από τους ανθρώπους και η όψη των λόφων που είναι γεμάτη λουλούδια γεμίζει από τα καλώδια του τηλεγράφου.
Που είναι η λόχμη;
ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΗ
Που είναι ο αετός;
ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟΣ
Αυτό είναι το τέλος της ζωής και η αρχή του θανάτου. Όταν ο τελευταίος Ινδιάνος λείψει από τη γη κι ο λευκός φέρνει στη μνήμη του το λαό μου σαν ένα θρύλο , οι ψυχές των νεκρών μας θα ταξιδεύουν σαν το σύννεφο πάνω στον κάμπο. Θα γεμίζουν τις ακρογιαλιές και θα φιλοξενούνται στα δάση που αγάπησαν όπως το μωρό που αγαπά τον χτύπο της μητρικής καρδιάς.
Ο λευκός δε θα ναι ποτέ μόνος σε αυτό τον τόπο. “Όλοι μοιράζονται τον αέρα με την ίδια πνοή. Τα ζώα , τα δέντρα , ο άνθρωπος μοιράζονται την ίδια ανάσα.” Ας μεταχειριστεί λοιπόν το λαό μου με δικαιοσύνη και ειλικρίνεια γιατί στους νεκρούς δεν λείπει η δύναμη.
Μίλησα για θάνατο;
Δεν υπάρχει θάνατος.Μόνο η εναλλαγή των κόσμων.

ΑΠΕΡΓΙΑ

Η εξασφάλιση της βιωσιμότητας και του δημόσιου και αναδιανεμητικού χαρακτήρα του ελληνικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης

Επίκαιρη Επερώτηση K.O. ΣΥΡΙΖΑ προς τους Υπουργούς Εργασίας & Υγείας με θέμα «Η εξασφάλιση της βιωσιμότητας και του δημόσιου και αναδιανεμητικού χαρακτήρα του ελληνικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης»
ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ
προς τους Υπουργούς Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
με θέμα:
«την εξασφάλιση της βιωσιμότητας και του δημόσιου και αναδιανεμητικού χαρακτήρα του ελληνικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης»
Τους τελευταίους μήνες, το ζήτημα της κοινωνικής ασφάλισης έρχεται στο προσκήνιο της δημόσιας συζήτησης μέσα σε ένα κλίμα κινδυνολογίας και πανικού για το μέλλον του ασφαλιστικού μας συστήματος. Για τον ΣΥΡΙΖΑ, το ελληνικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης διανύει αναμφίβολα μια περίοδο κρίσης. Η κρίση όμως αυτή δεν είναι αποτέλεσμα παρθενογένεσης αλλά συνέπεια των διαδοχικών και διαχρονικών πολιτικών όλων των κυβερνήσεων από το 1950 μέχρι σήμερα.
Οι παρεμβάσεις που έγιναν στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες από τις κυβερνήσεις του δικομματισμού αντιμετώπιζαν το ασφαλιστικό πρόβλημα ως πρόβλημα παροχών. Έτσι, τα μέτρα που πάρθηκαν κατευθύνθηκαν κυρίως στη συμπίεση των παροχών και στη συρρίκνωση των δικαιωμάτων, ιδίως των νέων ασφαλισμένων. Όλοι οι νόμοι της ΝΔ (ν. 1902/90, 2084/92, 3655/08) αλλά και του ΠΑΣΟΚ (ν. 3029/02) κινήθηκαν στην ίδια λογική της υποβάθμισης των ασφαλιστικών παροχών, της ιδιωτικοποίησης τμήματος της κοινωνικής ασφάλισης, της δρομολόγησης μιας βίαιης ενοποίησης των ασφαλιστικών ταμείων, της αύξησης των εισφορών, της μείωσης των συντάξεων και της διεύρυνσης του χρόνου ασφάλισης, με μεγαλύτερα θύματα τους νέους και τις γυναίκες.
Όμως οι παρεμβάσεις αυτές αποδείχτηκαν ατελέσφορες και τo πρόβλημα της βιωσιμότητας του συστήματος δεν αντιμετωπίστηκε, ακριβώς γιατί το ασφαλιστικό μας πρόβλημα δεν είναι πρόβλημα παροχών αλλά πρωτίστως πρόβλημα πόρων. Το ελληνικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης υφίσταται μια τεράστια αιμορραγία πόρων, η οποία κατά κύριο λόγο οφείλεται: α) στο χαμηλό επίπεδο απασχόλησης, που εμποδίζει την αυτοτροφοδότηση του συστήματος με νέους πόρους, β) στη μάστιγα της εισφοροδιαφυγής και της ανασφάλιστης εργασίας, που στερούν από το σύστημα τις βασικές πηγές χρηματοδότησής του και γ) στην ανορθολογική και συχνά σκανδαλώδη διαχείριση της περιουσίας των Ταμείων, που έχει ως αποτέλεσμα τη διαχρονική αφαίμαξη των αποθεματικών τους.
Η μεγάλη αφαίμαξη των αποθεματικών των Ταμείων ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ‘50 και συνεχίστηκε για 40 περίπου χρόνια, με ευθύνη των εκάστοτε κυβερνήσεων. Για το μεγαλύτερο μέρος αυτής της περιόδου τα διαθέσιμα κεφάλαια των Ταμείων κατετίθεντο υποχρεωτικά στην Τράπεζα της Ελλάδας και τοκίζονταν αρχικά με μηδενικό και πολύ αργότερα με ένα επιτόκιο χαμηλότερο από το τρέχον επιτόκιο ταμιευτηρίου, καθώς και από τον πληθωρισμό, με αποτέλεσμα τη δραματική μείωση της πραγματικής τους αξίας. Στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 επιτράπηκε η επένδυση των αποθεματικών των Ταμείων σε κρατικά ομόλογα, ακίνητα και μετοχές, με στόχο την τόνωση του χρηματιστηρίου και την ενίσχυση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη χρηματιστηριακή κρίση της περιόδου 1999-2002 και 2008-2009, είχε ως αποτέλεσμα την εξανέμιση περίπου 7 δις ευρώ, ενώ οι απώλειες που υπέστησαν τα ασφαλιστικά ταμεία από το πρόσφατο σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων ξεπερνούν το 1 δις ευρώ.
Το κράτος είναι σήμερα ο μεγαλύτερος κακοπληρωτής των ασφαλιστικών ταμείων. Τα χρέη του ελληνικού δημοσίου προς το σύνολο των Ταμείων ξεπερνούν τα 12 δις ευρώ, ενώ μόνο για το ΙΚΑ ανέρχονται σε 9 δις ευρώ. Παράλληλα, τεράστιο είναι το κόστος που επωμίζονται τα Ταμεία στο πλαίσιο της υλοποίησης της διοικητικής και ασφαλιστικής ενοποίησης και των προγραμμάτων εθελούσιας εξόδου. Ενδεικτικά αναφέρουμε την επιβάρυνση του ΙΚΑ με το ποσό των 142 εκατ. ευρώ για την κάλυψη ελλειμμάτων του κλάδου σύνταξης του ΤΑΠ-ΟΤΕ,
Η απώλεια πόρων για το ασφαλιστικό σύστημα, εξαιτίας της ανεργίας, των ελαστικών μορφών απασχόλησης, της εισφοροδιαφυγής και της αδήλωτης εργασίας, υπερβαίνει τα 16 δις ευρώ ετησίως, με τάση περαιτέρω αύξησης. Το ΙΚΑ χάνει μόνο από την αδήλωτη εργασία τουλάχιστον 2,5 δις ευρώ το χρόνο, ενώ η εισφοροδιαφυγή (30% στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, 35% στον ΟΑΕΕ, 50% στον ΟΓΑ) και η εισφοροκλοπή στερούν κάθε χρόνο από το ασφαλιστικό μας σύστημα 8 δις ευρώ. Μελέτες που έχουν γίνει δείχνουν ότι, αν η εισφοροδιαφυγή περιοριστεί κατά 20 ποσοστιαίες μονάδες, τότε θα υπάρξει όφελος ισοδύναμο με 7 χρόνια βιωσιμότητας για το σύστημα.
Αντιθέτως, το προσδοκώμενο όφελος από μια πιθανή αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης είναι εξαιρετικά περιορισμένο. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι, αν το όριο ηλικίας αυξηθεί κατά 1 έτος (από τα 65 στα 66), το σύστημα θα κερδίσει μόλις 3,5 μήνες βιωσιμότητας, ενώ μια πιθανή αύξηση του ορίου ηλικίας κατά 2 έτη (από τα 65 στα 67) θα επιφέρει όφελος ισοδύναμο με την αύξηση της βιωσιμότητας του συστήματος το πολύ κατά 6,5 μήνες.
Εξίσου αντικοινωνική και ατελέσφορη θα ήταν άλλωστε και οποιαδήποτε προσπάθεια περαιτέρω μείωσης των ήδη χαμηλών συντάξεων. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, το 70% του συνόλου των καταβαλλόμενων συντάξεων κινείται κοντά στο κατώτατο όριο. Παρότι το ύψος των ασφαλιστικών εισφορών στη χώρα μας είναι από τα υψηλότερα στην ΕΕ, το 65% των συνταξιούχων του ΙΚΑ λαμβάνει συντάξεις μέχρι 600 ευρώ, οι συντάξεις του ΟΓΑ κινούνται στα όρια του προνοιακού επιδόματος, ενώ ο πραγματικός μέσος όρος αναπλήρωσης του συντάξιμου μισθού, με την πάροδο του χρόνου, αγγίζει μόλις και μετά βίας το 44%.
Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι το πρόβλημα του ασφαλιστικού μας συστήματος, ενός συστήματος που χαρακτηρίζεται ταυτόχρονα από υψηλό κόστος και από χαμηλές παροχές, δεν είναι ένα έκτακτο και συγκυριακό πρόβλημα, ούτε ένα πρόβλημα αυτόνομο και αυθύπαρκτο, όπως παρουσιάζεται από την κυβέρνηση. Πρόκειται αντιθέτως για ένα χρόνιο διαρθρωτικό πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας, που συνδέεται στενά με την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική και την πολιτική απασχόλησης τόσο της σημερινής όσο και της προηγούμενης κυβέρνησης.
Η οικονομική πολιτική των κυβερνήσεων του δικομματισμού έπληξε καίρια τις εργασιακές σχέσεις και οδήγησε στην πλήρη απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, ναρκοθετώντας έτσι τα θεμέλια του ασφαλιστικού μας συστήματος. Όλοι οι νόμοι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ (ν. 1892/90, 2639/98, 2874/00, 2956/01, 3385/05, 3429/05, άρθρο 56 του ν. 3691/08) είχαν ως αποτέλεσμα τη γενίκευση των ελαστικών μορφών απασχόλησης τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, την αποδυνάμωση της συλλογικής δράσης και της διαπραγματευτικής θέσης των εργαζομένων και την ανοχή και διεύρυνση της αδήλωτης εργασίας. Σήμερα πάνω από το 30% των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα εργάζεται με επισφαλείς σχέσεις εργασίας (συμβάσεις έργου, stage, μερική απασχόληση, ενοικιαζόμενη εργασία), ενώ οι ανασφάλιστοι εργαζόμενοι –στην πλειοψηφία τους Έλληνες, και μάλιστα νεαρής ηλικίας– αγγίζουν το 1.100.000.
Η ραγδαία αλλαγή των εργασιακών σχέσεων και η πλήρης απορρύθμιση της αγοράς εργασίας συνοδεύτηκαν από την υποβάθμιση και τη συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, οξύνοντας ακόμη περισσότερο την κρίση της κοινωνικής ασφάλισης. Στο πλαίσιο μιας μονεταριστικής εμπνεύσεως δημοσιονομικής πειθαρχίας που αντιμετωπίζει τις κοινωνικές δαπάνες εν γένει ως απειλή για την οικονομία, η κοινωνική ασφάλιση γίνεται αντιληπτή ως δημοσιονομικό βάρος που πρέπει να ρυθμιστεί προκειμένου να περιοριστεί το δημόσιο έλλειμμα.
Επικαλούμενη τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της χώρας, η σημερινή κυβέρνηση επισπεύδει το άνοιγμα του Ασφαλιστικού, ανατρέποντας πλήρως τις προεκλογικές εξαγγελίες της αλλά και τον αρχικό μετεκλογικό σχεδιασμό της για «μεσοπρόθεσμη και ήπια προσαρμογή». Η αποδόμηση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης επιχειρείται μέσω ενός προσχηματικού διαλόγου, που υπονομεύεται τόσο από την έλλειψη συγκεκριμένης ατζέντας όσο και από την απουσία συμφωνίας ως προς τα βασικά οικονομικά μεγέθη του συστήματος.
Η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης συνεχίζει την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ. Η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης των ασφαλιστικών ταμείων στον προϋπολογισμό του 2010, σε συνδυασμό με τη διατήρηση των βασικών διατάξεων του νόμου Πετραλιά (αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών, αυξημένο «πέναλτι» σε περίπτωση πρόωρης αποχώρησης από την εργασία, καθώς και δραστική μείωση των επικουρικών συντάξεων), δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι πρόθεση της κυβέρνησης είναι να προχωρήσει σε δημοσιονομικού χαρακτήρα παρεμβάσεις, που θα οδηγήσουν σε ακόμη μεγαλύτερη συρρίκνωση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, αντί να θίξει τον πυρήνα της κακοδαιμονίας του συστήματος, που δεν το αφήνει να ισορροπήσει.
Η ακολουθούμενη οικονομική πολιτική θα οξύνει ακόμη περισσότερο την κρίση της κοινωνικής ασφάλισης. Από τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνει ο πρωθυπουργός έναντι των Βρυξελλών για τη μείωση του ελλείμματος και από τις πιέσεις του ΟΟΣΑ για την προώθηση «δομικών αλλαγών» στο συνταξιοδοτικό σύστημα και στο σύστημα υγείας, προκύπτει ότι μεθοδεύεται η μετατροπή της κοινωνικής ασφάλισης από δικαίωμα για όλους σε εμπόρευμα που επιφυλάσσεται σε λίγους. Με πρόσχημα τον περιορισμό του δημοσιονομικού ελλείμματος, επιχειρείται η εγκατάλειψη του δημόσιου και αναδιανεμητικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος, που θεμελιώνεται στην αρχή της αλληλεγγύης των γενεών και της ασφαλιστικής αλληλεγγύης των πολιτών, και υιοθετούνται στη θέση του μορφές ασφάλισης κεφαλαιοποιητικού τύπου, που βασίζονται στη λογική της ατομικής αποταμίευσης εισφορών.
Παρά τις προεκλογικές εξαγγελίες της κυβέρνησης για ενίσχυση της συμμετοχής του κράτους στην τριμερή χρηματοδότηση του συστήματος, η κρατική επιχορήγηση των ασφαλιστικών ταμείων περικόπτεται στον προϋπολογισμό του 2010 κατά 12,4% σε σχέση με το 2009. Την ίδια στιγμή, οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας μειώνονται κατά 5,9%, ενώ παράλληλα δρομολογείται η σταδιακή αλλά πλήρης απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης μέσω της προώθησης του συστήματος των τριών πυλώνων.
Οι σχεδιαζόμενες αλλαγές στη δομή του ασφαλιστικού συστήματος συνεπάγονται: α) τη θεσμοθέτηση μιας ενιαίας βασικής σύνταξης προνοιακού επιπέδου για όλους τους ασφαλισμένους, β) την καθιέρωση αναλογικής σύνταξης στη βάση μιας ανταποδοτικής σχέσης εισφορών – παροχών, το ύψος της οποίας θα εξαρτάται από το σύνολο εισφορών και ετών εργασίας και όχι από την τελευταία πενταετία, όπως ισχύει σήμερα, γ) τη δημιουργία Ταμείων επαγγελματικού τύπου, που θα έχουν τη μορφή ΝΠΙΔ, θα λειτουργούν με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα και θα απορροφήσουν σταδιακά την επικουρική ασφάλιση, δ) την παράλληλη προώθηση της αμιγώς ιδιωτικής ασφάλισης στη βάση ατομικών ή συλλογικών ασφαλιστήριων συμβολαίων. Στα παραπάνω προστίθεται και η παροχή φορολογικών κινήτρων για την ενίσχυση της βιομηχανίας της ιδιωτικής ασφάλισης, η οποία καλείται να διαδραματίσει τη μόνη παρεχόμενη διέξοδο απέναντι στη σταδιακή απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης.
Την ίδια στιγμή, θεσπίζονται μια σειρά από κίνητρα και αντικίνητρα «εθελοντικής» παραμονής στην εργασία. Συγκεκριμένα, εξετάζεται η επιβολή όλο και μεγαλύτερης «ποινής» μείωσης της καταβαλλόμενης σύνταξης για κάθε έτος πρόωρης αποχώρησης, ενώ παράλληλα προβλέπονται κίνητρα παραμονής στην εργασία ακόμη και μετά τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος. Οι ρυθμίσεις αυτές ισοδυναμούν πρακτικά με έμμεση αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και των εισφορών των εργαζομένων μέσω της παράτασης του εργάσιμου βίου.
Επιπλέον, με άλλοθι την απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η οποία, με ευθύνη της προηγούμενης κυβέρνησης, βασίστηκε στο χαρακτηρισμό της ασφάλισης των δημοσίων υπαλλήλων ως επαγγελματικής, η κυβέρνηση καταργεί τις υφιστάμενες θετικές διακρίσεις υπέρ των μητέρων ανήλικων τέκνων που εργάζονται στο Δημόσιο. Περίπου 120.000 εργαζόμενες θα υποχρεωθούν έτσι να παραμείνουν στην εργασία τους για 5 έως και 17 έτη παραπάνω.
Όσον αφορά το καθεστώς της διαδοχικής ασφάλισης, που έχει ως αποτέλεσμα μεγάλο μέρος των ασφαλισμένων να παίρνει έως και 30% μικρότερη σύνταξη, ο κ. υπουργός, ενώ αρχικά είχε εξαγγείλει την αποκατάσταση αυτής της αδικίας, με νεότερες δηλώσεις του υπαναχωρεί, κάνοντας λόγο απλώς για διορθωτικές κινήσεις, χωρίς να δεσμεύεται για την πλήρη διασφάλιση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των διαδοχικά ασφαλισμένων.
Παράλληλα, η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης αρνείται μέχρι σήμερα να ξεκαθαρίσει τους όρους και τον τρόπο διενέργειας της προωθούμενης ενοποίησης των ασφαλιστικών ταμείων, καθώς και να αναλάβει οποιαδήποτε δέσμευση για την ανάληψη του κόστους των επιχειρούμενων ενοποιήσεων από το κράτος και για τη διασφάλιση των κεκτημένων δικαιωμάτων των ασφαλισμένων. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και παραμένει υπέρ της ενοποίησης των ασφαλιστικών ταμείων. Θέτει όμως ως προαπαιτούμενο την αυστηρή τήρηση μιας σειράς προϋποθέσεων, προκειμένου οι επιχειρούμενες ενοποιήσεις να μην οδηγήσουν, όπως έγινε στο παρελθόν, στη συρρίκνωση των δικαιωμάτων των ασφαλισμένων και στην επιβάρυνση του φορέα υποδοχής με το κόστος της ενοποίησης.
Στον τομέα των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων (ΒΑΕ), η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει την πολιτική της ΝΔ και της Επιτροπής Μπεχράκη. Η εξαίρεση εκατοντάδων χιλιάδων ασφαλισμένων από το καθεστώς των ΒΑΕ στερεί από το σύστημα πολύτιμους πόρους προς όφελος των εργοδοτών, που θα καταβάλλουν μειωμένες εισφορές στα Ταμεία. Την ίδια στιγμή, παλαιοί ασφαλισμένοι, ενταγμένοι στα ΒΑΕ, κινδυνεύουν να βρεθούν στο δρόμο, αφού είναι βέβαιο ότι οι εργοδότες θα προτιμήσουν να προσλάβουν νεότερους σε ηλικία εργαζομένους που θα έχουν αποκλειστεί από τη λίστα των ΒΑΕ.
Στην ίδια λογική της δραστικής μείωσης της συνεισφοράς της εργοδοσίας στη χρηματοδότηση του συστήματος κινούνται άλλωστε και οι προτάσεις του κ. υπουργού για αντικατάσταση των εργοδοτικών εισφορών από ένα φόρο επί του τζίρου των επιχειρήσεων και για καθιέρωση πάγιου συστήματος ρύθμισης των οφειλών των επιχειρήσεων προς τα Ταμεία, με το οποίο παγιώνονται οι χαριστικές ρυθμίσεις για τους εργοδότες που εισφοροδιαφεύγουν.
Με πρόσχημα την εξοικονόμηση πόρων μέσω της πάταξης της σπατάλης και της διαφθοράς στις προμήθειες των νοσοκομείων, η κυβέρνηση θέτει στο στόχαστρο τις δημόσιες δαπάνες υγείας. Αντί να δώσει λύση στο χρόνιο πρόβλημα της υποστελέχωσης και υποχρηματοδότησης του δημόσιου συστήματος υγείας, το υποβαθμίζει ακόμη περισσότερο, πριμοδοτώντας τη διαρκώς αυξανόμενη αγορά των ιδιωτικών υπηρεσιών υγείας, αλλά και αποβλέποντας στη στήριξη του φορέα πρωτοβάθμιας φροντίδας του Υπουργείου Υγείας αποκλειστικά με τα έσοδα και την περιουσία των κλάδων υγείας των ταμείων, οι οποίοι πάνε για κατάργηση.
Σε όλα τα παραπάνω εμείς αντιπαραθέτουμε τις δικές μας προτάσεις για την οικοδόμηση ενός ισχυρού, αναβαθμισμένου και κοινωνικά αποτελεσματικού ασφαλιστικού συστήματος. Απορρίπτουμε την κινδυνολογία για το μέλλον της κοινωνικής ασφάλισης και αγωνιζόμαστε για τη χάραξη μιας εναλλακτικής, αξιόπιστης και ρεαλιστικής στρατηγικής για την επαρκή χρηματοδότηση του συστήματος, τη διεύρυνση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. Υπερασπιζόμαστε τον δημόσιο, αλληλέγγυο και αναδιανεμητικό χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης και απευθυνόμαστε προς τους εργαζομένους, το συνδικαλιστικό κίνημα, τους κοινωνικούς και επιστημονικούς φορείς με αίτημα τη συγκρότηση ενός ισχυρού μετώπου αντίστασης ενάντια στις προωθούμενες αλλαγές.
Πιστεύουμε ότι η δημοκρατική μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος είναι όχι μόνο αναγκαία αλλά και εφικτή. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει όμως τη χάραξη μιας διαφορετικής οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, μιας πολιτικής που βρίσκεται στον αντίποδα των νεοφιλελεύθερων επιλογών των κυβερνήσεων του δικομματισμού και βασίζεται: α) στην αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου μέσω της δικαιότερης κατανομής των φορολογικών βαρών, β) στην εφαρμογή ενός νέου τύπου ανάπτυξης με επίκεντρο την πλήρη, σταθερή και ποιοτική απασχόληση, τη στήριξη των ανέργων και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, και γ) στην ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και τη βελτίωση του επιπέδου της παρεχόμενης κοινωνικής προστασίας.
Σε αυτή την κατεύθυνση, ο ΣΥΡΙΖΑ καταθέτει τις δικές του ολοκληρωμένες προτάσεις για την προώθηση μιας σειράς διαρθρωτικών παρεμβάσεων στο επίπεδο της οργάνωσης, της λειτουργίας και της χρηματοδότησης του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, της αναβάθμισης των ασφαλιστικών παροχών και της διεύρυνσης των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Πιο συγκεκριμένα, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει και διεκδικεί:
- Την κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών διατάξεων των νόμων Σιούφα, Ρέππα και Πετραλιά (ν. 1902/90, 2084/92, 3029/02, 3655/08).
- Την άρση των ανισοτήτων εις βάρος των ασφαλισμένων μετά την 1/1/93 και την καθιέρωση ενιαίων ασφαλιστικών διατάξεων για όλους τους εργαζόμενους, ανεξαρτήτως χρόνου πρόσληψης, στη βάση των προτάσεων του συνδικαλιστικού κινήματος.
- Τη θέσπιση της υποχρεωτικής τριμερούς χρηματοδότησης του κλάδου κύριας σύνταξης και του κλάδου υγείας για το σύνολο των ασφαλισμένων. Για τη μισθωτή εργασία, τα 2/9 των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης θα προέρχονται από τις εισφορές των εργαζομένων, τα 3/9 από τον κρατικό προϋπολογισμό και τα 4/9 από τις εργοδοτικές εισφορές. Η επικουρική ασφάλιση θα καλύπτεται από την εγγύηση του κράτους και θα χρηματοδοτείται διμερώς με την ισότιμη συμμετοχή εργαζομένων και εργοδοτών.
- Την καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και της αδήλωτης εργασίας μέσω της πλήρους μηχανοργάνωσης όλων των Ταμείων, της διασταύρωσης και αξιοποίησης στοιχείων από τις επιθεωρήσεις εργασίας, τις εφορίες, τις τράπεζες και τη ΔΕΗ, της ενίσχυσης με προσωπικό, μέσα και πόρους των αρμόδιων ελεγκτικών οργάνων, της ενδυνάμωσης του δικαιώματος παρέμβασης και ελέγχου των συνδικαλιστικών εκπροσώπων των εργαζομένων στις επιχειρήσεις και τα εργοτάξια αλλά και της θέσπισης αυστηρότερων ποινών για όσους χρησιμοποιούν ανασφάλιστη εργασία.
- Την κατάργηση των διατάξεων των νόμων που θεσπίζουν χαριστικές ρυθμίσεις για τις οφειλές του κράτους και των εργοδοτών προς τα Ταμεία.
- Τον τερματισμό της πολιτικής των εισφοροαπαλλαγών για ανάπτυξη επιχειρήσεων και αύξηση της απασχόλησης μέσω προγραμμάτων του ΟΑΕΔ.
- Τη σταδιακή αποκατάσταση των απωλειών που έχουν υποστεί τα Ταμεία από τις αρχές της δεκαετίας του ‘50 μέχρι σήμερα εξαιτίας της δέσμευσης των διαθέσιμων κεφαλαίων τους σε καταθέσεις με πολύ χαμηλό επιτόκιο και της τοποθέτησης των αποθεματικών τους σε χρηματοοικονομικά προϊόντα.
- Τη διαμόρφωση ενός συστήματος αξιόπιστης, διαφανούς και ασφαλούς αξιοποίησης της περιουσίας των ταμείων και τη δημιουργία ενός νέου αποθεματικού πόρου με διεύρυνση της φορολογικής βάσης σε μορφές πλούτου και μεγάλων εισοδημάτων που σήμερα απαλλάσσονται από τη φορολογία ή υποφορολογούνται και με δέσμευση μέρους της δημόσιας περιουσίας υπέρ της κοινωνικής ασφάλισης.
- Την απόδοση στην κοινωνική ασφάλιση του 50% των προστίμων που επιβάλλονται σε επιχειρήσεις για φοροδιαφυγή και για περιπτώσεις αισχροκέρδειας και δημιουργίας καρτέλ.
- Την αποπληρωμή των χρεών του κράτους και των ιδιωτών προς τα ασφαλιστικά ταμεία.
- Την ορθολογική ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων, με τη συμμετοχή και τη συναίνεση των ασφαλισμένων, χωρίς συρρίκνωση των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων και αφού προηγηθεί η διενέργεια αξιόπιστων αναλογιστικών μελετών και η κάλυψη από το κράτος και την εργοδοσία των όποιων ελλειμμάτων υπάρχουν.
- Τον έλεγχο και την εποπτεία των Ταμείων, με στόχο την αποτελεσματική, δημοκρατική και διαφανή τους λειτουργία, και την ενίσχυση της συμμετοχής των ασφαλισμένων στα όργανα διοίκησης.
- Την κατάργηση όλων των νόμων που απορυθμίζουν τις εργασιακές σχέσεις ή αποδυναμώνουν τη συλλογική δράση και τη διαπραγματευτική θέση των εργαζομένων.
- Την πλήρη ασφάλιση όλων των ανασφάλιστων ή μερικώς ασφαλισμένων εργαζομένων, για όσο χρόνο έχουν εργαστεί, ανεξάρτητα από τη μορφή της σύμβασης εργασίας.
- Τη νομιμοποίηση των μεταναστών στο πλαίσιο μιας νέας μεταναστευτικής πολιτικής και την ένταξή τους στο ασφαλιστικό σύστημα.
- Την αναμόρφωση του συστήματος προμηθειών των δημόσιων νοσοκομείων, με στόχο την καταπολέμηση της διαφθοράς και της κερδοσκοπίας των ιδιωτικών φαρμακευτικών εταιρειών, με παράλληλη στήριξη και αναβάθμιση του δημόσιου συστήματος υγείας.
- Την κατάργηση του άρθρου 148 του ν. 3655/08, που αυξάνει τον αριθμό των ενσήμων που απαιτούνται για την απόκτηση βιβλιαρίου υγείας.
- Τη διεύρυνση της λίστας των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων, με όσα επαγγέλματα, στο δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα, κρίνονται βαρέα και ανθυγιεινά.
- Τη διαμόρφωση των γενικών ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 65 έτη για τους άνδρες και στα 60 για τις γυναίκες, με προοπτική τη μείωσή τους στα 60 και στα 55 αντίστοιχα, καθώς και την επαναφορά του θεσμού της πλήρους συνταξιοδότησης με τη συμπλήρωση 35ετίας, χωρίς όριο ηλικίας. Για τους εργαζομένους στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης ορίζονται στα 60 για τους άνδρες και στα 55 για τις γυναίκες, με προοπτική τα 55 και τα 50 αντίστοιχα.
- Την αύξηση του ποσοστού αναπλήρωσης της κύριας σύνταξης στο 80% των συντάξιμων αποδοχών του τελευταίου χρόνου ασφάλισης ή του καλύτερου χρόνου της τελευταίας 10ετίας και της επικουρικής στο 20% του συντάξιμου μισθού.
- Την καθιέρωση κατώτερης κύριας σύνταξης ίσης με 20 ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτη και επικουρικής ίσης με 5 ημερομίσθια.
Με βάση όλα τα παραπάνω,
Eρωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:
1. Θα καταργήσουν τις αντιασφαλιστικές διατάξεις των νόμων Σιούφα, Ρέππα και Πετραλιά (ν. 1902/90, 2084/92, 3029/02, 3655/2008) και του νόμου 3518/06;
2. Θα εμμείνουν στη λογική της προώθησης του συστήματος των τριών πυλώνων;
3. Θα υλοποιήσουν την προεκλογική δέσμευση της κυβέρνησης για ενίσχυση της συμμετοχής του κράτους στην τριμερή χρηματοδότηση του συστήματος;
4. Τι μέτρα προτίθενται να λάβουν για την επαρκή χρηματοδότηση του Ασφαλιστικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ); Δεσμεύονται ότι θα διασφαλίσουν την πλήρη απόδοση των θεσμοθετημένων πόρων του; Δεσμεύονται ότι δεν θα προβούν στην αύξηση της φορολογίας μισθωτών και συνταξιούχων για τη χρηματοδότησή του;
5. Πότε και πώς θα αποκατασταθούν οι απώλειες που έχουν υποστεί τα ασφαλιστικά ταμεία από τις αρχές της δεκαετίας του ‘50 μέχρι σήμερα εξαιτίας της ανορθολογικής και συχνά σκανδαλώδους διαχείρισης των αποθεματικών τους; Με ποιον τρόπο θα προωθήσουν την ασφαλή διαχείριση της εναπομείνασας περιουσίας των Ταμείων, μακριά από λογικές χρηματιστηριακού ή άλλου τζόγου;
6. Θα εγγυηθεί η κυβέρνηση την τήρηση των θεσμοθετημένων υποχρεώσεων του κράτους προς τα Ταμεία;
7. Θα καταργήσουν τις χαριστικές ρυθμίσεις υπέρ των εργοδοτών που οφείλουν εισφορές στα Ταμεία (ν. 2676/99, όπως έχει τροποποιηθεί με το ν. 3232/04, ν. 3518/06);
8. Θα εμμείνουν στην απαλλαγή των εργοδοτών από την υποχρέωση καταβολής των ασφαλιστικών τους εισφορών στο όνομα της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων;
9. Δεσμεύονται ότι δεν θα μειώσουν το ύψος των εργοδοτικών εισφορών και δεν θα τις αντικαταστήσουν με εισφορά επί του κύκλου εργασιών των επιχειρήσεων;
10. Τι προτίθενται να πράξουν για την καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής και της αδήλωτης εργασίας;
11. Πότε αναμένεται να ολοκληρωθεί η αναλογιστική μελέτη που θα αποτελέσει τη βάση της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης; Σε ποια δεδομένα θα στηρίζονται μέχρι τότε οι προτάσεις της Επιτροπής Ειδικών;
Οι ερωτώντες βουλευτές:
Αλέξης Τσίπρας
Ευαγγελία Αμμανατίδου-Πασχαλίδου
Ηρώ Διώτη
Θοδωρής Δρίτσας
Φώτης Κουβέλης
Τάσος Κουράκης
Μιχάλης Κριτσωτάκης
Παναγιώτης Λαφαζάνης
Θανάσης Λεβέντης
Βασίλης Μουλόπουλος
Δημήτρης Παπαδημούλης
Νίκος Τσούκαλης
Γρηγόρης Ψαριανός

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ

Συνάντηση με οικολογικούς κύκλους είχαν στα γραφεία τους στην Αθήνα (Γ’ Σεπτεμβρίου 18) οι Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας. Στη συνάντηση συμμετείχαν εκπρόσωποι της Κεντρικής Γραμματείας των Οικοσοσιαλιστών, ο Πρόεδρος του «Κρίκου» και μέλη μικρών οικολογικών κομμάτων και φορέων με σκοπό τη διεύρυνση της συνεργασίας και την ένταξή τους στην Οργάνωσή μας. Όπως λέμε και στο σύνθημά μας, για: «να κάνουμε τους οικολόγους πιο σοσιαλιστές και τους σοσιαλιστές πιο οικολόγους».
Το επόμενο διάστημα θα ανακοινώσουμε αποτελέσματα και δράσεις.

Σχετικά με τις αντιδράσεις για το δελτίο τύπου

Από τη συνέντευξη του μέλους της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ και στελέχους της ΑΚΟΑ, Γιάννη Μπανιά, στο ραδιοφωνικό σταθμό Κόκκινο.

-Αναφερόμαστε στην ανακοίνωση της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ. Πως την εισπράττετε εσείς;
-Θα ήθελα πρώτα να ξέρετε, διότι αυτά τα ομόφωνα (σσ αναφέρεται στην εισαγωγή της εκπομπής που σημείωνε ότι “υπήρξε ομόφωνη ανακοίνωση στήριξης στον Φ. Κουβέλη), επειδή είμαι πολύ παλιός, δεν με εκφράζουν. Με την έννοια ότι δεν ξέρω αν είναι έτσι τα πράγματα διότι νομίζω ότι ασκήθηκε κριτική στον Φ. Κουβέλη. Το είπε και ο συντάκτης σας με τρόπο προσεκτικό, θα έλεγα, προηγουμένως. Θα ήθελα, λοιπόν, να δούμε τι ακριβώς έγινε. Θα το μάθω, όμως, σε λίγη ώρα γιατί θα έχουμε και μία συνάντηση με τον πρόεδρο της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, τον σύντροφο τον Τσίπρα.
-Μπορώ να σας διαβάσω ακριβώς τι λέει στην ανακοίνωση, το συγκεκριμένο σημείο: “Ανεξάρτητα από τις όποιες κριτικές, διαφορετικές...” προφανώς εννοεί του κ. Κουβέλη,
-Ακριβώς. Το “ανεξάρτητα” τι σημαίνει; Τo ερώτημα έχει τεθεί, όχι από εμάς τους 23. Το ερώτημα το διατυπώσαμε σε τελευταία στιγμή. Γιατί έχει διατυπωθεί εκατό φορές δημοσίως και όχι μόνο από το χώρο των συνιστωσών ή των ανεντάχτων αλλά και από ηγετικά στελέχη και μέλη της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού. Το ζήτημα, λοιπόν, είναι, το ερώτημα και χρειάζεται απάντηση. Δεν ξέρω τι σημαίνει ομόφωνα ή όχι. Είμαστε δεκαετίες στο κίνημα και εμείς στο ΚΚΕ εσωτερικού είναι που καθιερώσαμε τις τάσεις, επί γραμματείας μου. Δεν υπάρχει θέμα, λοιπόν, ότι δεν σεβόμαστε το δικαίωμα του άλλου να πάρει θέση για ορισμένα ζητήματα.
-Για να το διευκρινίσουμε, κ. Μπανιά. Υπάρχει θέμα, για εσάς, παραμονής του Φ. Κουβέλη στην θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου;
-Σαφέστατα. Αλλιώς γιατί το θέσαμε; Νομίζω, ότι υπάρχει ασυμβίβαστο, όταν κάποιος ο οποίος, όπως ο Φ. Κουβέλης, που είναι παλιός σύντροφος και φίλος μου, αλλά έτερον εκάτερον...
-Ναι πολιτικά συζητάμε, δεν είναι θέμα προσωπικό...
-Να σας πω κάτι; Τώρα πια απολογούμαστε μπροστά σε όλον τον κόσμο, όχι μόνο της ανανεωτικής αριστεράς, όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και γενικότερα ...
-Για να τα δούμε λίγο συγκεκριμένα σε σχέση με την παρουσία του ως κοινοβουλευτικού εκπροσώπου...
-Επιτρέψτε μου. Ο Φ. Κουβέλης κατ' επανάληψη και ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα έχει αμφισβητήσει δημόσια και την πολιτική και την οργανωτική συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ. Και μάλιστα μιλώντας και για αποφάσεις. Πρόσφατα όταν τον ρώτησαν, και είναι δημοσιευμένο, εάν πάρει απόφαση ο ΣΥΡΙΖΑ να μην στηρίξει η Κ.Ο. την υποψηφιότητα Παπούλια για πρόεδρο της δημοκρατίας... η απάντηση ήταν κατά λέξη γραμμένη και είναι επίσης καταγεγραμμένη στον Τύπο: “Ίδωμεν”. Δηλαδή...
-Άρα είχε χαρακτήρα προληπτικής λήψης μέτρων από μέρους σας;
-Όχι, όχι. Αυτό, όμως, είναι ένα μόνο από τα επεισόδια που έχουν καταγραφεί.
-Συγγνώμη κ. Μπανιά. Δεν δικαιούται κάποιος, από τη στιγμή που έχει ανοίξει η συζήτηση σε σχέση με την στάση που έχει ανοίξει ο χώρος σας για το ζήτημα του προέδρου της δημοκρατίας, να εκφράσει άποψη από τη στιγμή που δεν έχει ληφθεί κάποια απόφαση, δεν έχει συνεδριάσει η Γραμματεία και η Κ.Ο.; Δεν έχει δικαίωμα να καταθέσει την άποψή του; Ανεξάρτητα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς μαζί του;
-Προσέξτε. Ο σύντροφος Κουβέλης δεν δέχεται να έρχεται στα Πανελλαδικά Σώματα του ΣΥΡΙΖΑ, που γίνονται οι συζητήσεις και παίρνονται αποφάσεις. Την άλλη μέρα να βγαίνει να καταγγέλλει αυτές τις αποφάσεις πριν καν αυτές δημοσιοποιηθούν. Να παίρνει θέση σε όλα τα ζητήματα, όταν την ίδια ώρα στη Γραμματεία γίνεται η συζήτηση και έχει κληθεί να πάρει μέρος στο όργανο αυτό, και να συμμετέχει -εμείς τον παρακαλέσαμε- στις συζητήσεις της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς καλέσαμε και αυτόν και άλλους, που έχουν διαφορετικές απόψεις -τόσο πολύ σεβόμαστε την έννοια της δημοκρατίας- να έρχονται και να παίρνουν μέρος στις διαδικασίες αυτού του οργάνου. Και εφόσον είναι αντιπρόσωπός μας να μας λέει και τη γνώμη του και βεβαίως δεν θα του απαγορέψει κανείς να πει ότι στο πλαίσιο της κουβέντας διατύπωσε και την άποψή του. Δεν είναι δυνατόν, όμως, κάθε φορά να ακούμε για όλα τα ζητήματα. Παραδείγματος χάριν: τοπική αυτοδιοίκηση. Τι θα κάνουμε σε μία στιγμή που το ΠΑΣΟΚ με την πολιτική της κυβέρνησής του, επιτίθεται ευθέως στον κόσμο της εργασίας και σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό, και ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Συνασπισμός ομοφώνως από τα όργανά του λένε σκληρή αντιπολίτευση, αριστερή προγραμματική -όπως θέλετε πείτε την- αλλά σκληρή. Και ακούμε από το στόμα ορισμένων συντρόφων διαφοροποιήσεις.
-Γιατί έχει διαφοροποιηθεί ο κ. Κουβέλης σε αυτό το θέμα;
-Έχει. Με συγχωρείτε, αν πας να συνεργαστείς στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και με το ΠΑΣΟΚ, δεν είναι διαφοροποίηση, κατά τη γνώμη σας; Τι είναι η διαφοροποίηση; Μία λεκτική...
-Σε αυτό επιμένω και ζητώ την άποψή σας, κ. Μπανιά. Για το θέμα των αυτοδιοικητικών εκλογών δεν έχει γίνει καμία συνεδρίαση του ΣΥΡΙΖΑ ούτε έχει παρθεί καμία απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ.
-Πως δεν έχει γίνει; Λάθος κάνετε. Και έχει παρθεί, μάλιστα, ομόφωνη απόφαση.
-Για τον κ. Παπούλια έχετε πάρει απόφαση;
-Και μάλιστα ομόφωνη.
-Δεν την έχετε δημοσιοποιήσει τουλάχιστον.
-Μα γιατί εκκρεμούσε να ολοκληρωθεί και η συζήτηση με την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ. Προσέξτε το αυτό. Και βλέπουμε να βγαίνουν και να λένε: “θα δούμε αν θα πειθαρχήσουμε”. Μα είναι δυνατόν να γίνεται έτσι; Όχι σε κόμμα της αριστεράς σε οποιοδήποτε κόμμα να γίνεται αυτό το πράγμα; Θα το διαλύσουμε, δηλαδή; Εμείς είπαμε, λοιπόν, μία δυο φορές -ενδεχομένως εσείς πιστεύετε ή οι ακροατές σας και ακροατές μας πιστεύουν- ότι δεν έχει τεθεί το θέμα. Έχει τεθεί, είναι λάθος.
-Δεν έχει δημοσιοποιηθεί, οπότε...
-Όχι μόνο το θέμα για τον κ. Παπούλια. Προσέχτε. Το θέμα για τη στάση και των στελεχών αυτών και του Φώτη προσωπικά έχει τεθεί ευθέως και καθαρά στην προηγούμενη κοινή συνεδρίαση της Γραμματείας με την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ
-Επιμένω σε ένα πράγμα επειδή είναι άλλης υφής αν έχει ληφθεί μία απόφαση και ένας βουλευτής ή συγκεκριμένα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος έχει ψηφίσει κάτι διαφορετικό όταν γίνεται η συζήτηση.
-Μα στη Γραμματεία πήραμε απόφαση -και μάλιστα ομόφωνη- και έχουμε πει ότι θέλουμε να έρχονται σε αυτές τις συνεδριάσεις και τα συγκεκριμένα στελέχη.
-Αυτό ακούγεται πολύ λογικό που λέτε.
-Μα εμείς πρώτοι το ζητήσαμε. Όχι, λοιπόν, μόνο δεν θέλουμε να απαγορέψουμε σε κάποιον να λεει δημόσια τη γνώμη του. Θέλουμε, όμως, να μπει μία τάξη στον τρόπο λειτουργίας του χώρου. Γιατί δεν είναι να κάνει ο καθένας ότι θέλει, επειδή έτσι νομίζει. Αν είναι έτσι τότε αυτό είναι το διαλυτικό στοιχείο.
-Είναι σαφές αυτό το οποίο λέτε τώρα κ. Μπανιά. Θέλω να ζητήσω και το σχόλιό σας...
-Θέλετε να σας πω και άλλα ζητήματα που τέθηκαν; Δεν είναι μόνο ο κ. Παπούλιας. Δεν είναι μόνο η τοπική αυτοδιοίκηση...
-Θέλω και ένα σχόλιο σχετικά με τα όσα το ρεπορτάζ αποδίδει ότι δήλωσε ο κ. Τσίπρας ότι, δηλαδή, είδε την ανακοίνωση των 23 μελών της Γραμματείας ως μία προσωπική επίθεση τόσο κατά του ιδίου όσο και κατά του Συνασπισμού.
-Κατά του ιδίου; Αν κανείς διαβάζει σωστά τα πολιτικά κείμενα, το αντίθετο θα έλεγα. Δηλαδή ο Φ. Κουβέλης αμφισβητεί την πολιτική του Συνασπισμού και του προέδρου του Συνασπισμού σε όλα τα επίπεδα, ανεξαιρέτως. Εκτός αν τρελαθήκαμε. Αμφισβητεί την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, που ήταν ομόφωνη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σε μια περίοδο που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και κλιμάκωση η νεοφιλελεύθερη επίθεση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων και του συνόλου των κοινωνικών στρωμάτων της χώρας μας, το κεντρικό καθήκον του λαϊκού κινήματος, των δυνάμεων της Αριστεράς, αλλά και κάθε αριστερού αγωνιστή, θα έπρεπε να ήταν η πιο αποτελεσματική οργάνωση των αντιστάσεων στις επιλογές της κυβέρνησης.
Αντ’ αυτού, ηγετικά στελέχη του ΣΥΝ και μάλιστα εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ στο Κοινοβούλιο και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον κοινοβουλευτικό μας εκπρόσωπο Φώτη Κουβέλη, δεν χάνουν ευκαιρία να ασκούν συστηματικά δημόσια πολεμική στις αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ και ταυτόχρονα να προβάλλουν λογικές «συναίνεσης» και «εθνικής ενότητας», που εξόφθαλμα υπηρετούν τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης, περιφρονώντας ομόφωνες αποφάσεις των Πανελλαδικών Σωμάτων και των συλλογικών οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι όμως αμφισβητούν την ίδια την ύπαρξη και την αναγκαιότητα του ΣΥΡΙΖΑ.
Πιστεύουμε ότι η στάση αυτή, δημιουργεί σοβαρές συγχύσεις στους πολίτες και τραυματίζει σοβαρά τις προσπάθειες, τις πρωτοβουλίες, και τη φερεγγυότητα του ΣΥΡΙΖΑ .
Η διγλωσσία όμως εκτός των άλλων, αναπαράγει τις αντιπαραθέσεις και την εσωστρέφεια και αποπροσανατολίζει από το κεντρικό στόχο της συμβολής του ΣΥΡΙΖΑ στην ανάπτυξη των κοινωνικών αγώνων σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο.
Το δικαίωμα της γνώμης και της διαφωνίας είναι απολύτως σεβαστό, για όλα ανεξαιρέτως τα μέλη και τα στελέχη. Και προφανώς μπορεί να ασκείται και δημόσια. Όμως δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα το γεγονός ότι συγκεκριμένα ηγετικά στελέχη και εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιούν τη δυνατότητα δημόσιας παρουσίας που τους δίνεται, για να απορρίπτουν και να καταγγέλλουν τις συλλογικές αποφάσεις ενώ συστηματικά αρνούνται να πάρουν μέρος στα Σώματα και τα όργανα όπου παίρνονται αυτές οι αποφάσεις.
Με αυτή τους τη στάση οδηγούμαστε σ’ ένα χώρο και ένα άθροισμα παραγόντων, που επιχειρεί, εκτός και ερήμην των συλλογικών διαδικασιών, να επιβάλει τις απόψεις του.
Πιστεύουμε ότι είναι αδιανόητο στελέχη που τηρούν αυτή τη στάση να εξακολουθούν να είναι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα σε κορυφαίες θέσεις, όπως αυτή του Κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, και πρέπει να αντικατασταθούν.
Στο όνομα της περιφρούρησης της ενότητας του ΣΥΡΙΖΑ ,ζητάμε την άμεση σύγκληση, κοινής συνεδρίασης της Γραμματείας με την Κοινοβουλευτική Ομάδα του, ώστε να συζητηθεί το επείγον αυτό θέμα που αφορά ολόκληρο το ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο το ΣΥΝ, να στηριχθεί η ομόφωνη απόφαση της Γραμματείας για τις 100 μέρες διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ και να γίνουν σεβαστές και να εφαρμοστούν άμεσα οι αποφάσεις της 3ης Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ.

ΑΘΗΝΑ 19/01/2010

Γαλάνης Νίκος
Γεωργάς Δημήτρης
Γιαννόπουλος Τάκης
Γλέζος Μανώλης
Δεμέστιχας Γρηγόρης
Ζαχαριάδης Αδάμος
Καρακώστα Εύη
Κατσούλας Χρήστος
Κοσμάς Πάνος
Μαντάς Παναγιώτης
Μαστρογιαννόπουλος Τάκης
Μπαλαούρας Μάκης
Μπανιάς Γιάννης
Μπαρσέφσκι Μάνια
Μπουζάνης Νίκος
Νταβανέλλος Αντώνης
Παγιάτσος Αντρέας
Πανταζίδης Τάσος
Ρήγος Αλκης
Σαπουνάς Γιώργος
Σπαθής Μάκης
Χριστοδουλοπούλου Τασία
Ψυκάκος Δικαίος

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ

Ο καπιταλισμός είναι ένα καταστροφικό μοντέλο ανάπτυξης που βάζει τέλος στη ζωή

17 Δεκεμβρίου 2009
Ομιλία του Προέδρου της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες για την αλλαγή του κλίματος στην Κοπεγχάγη.
Κοπεγχάγη, Βασίλειο της Δανίας, Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009

Πρόεδρος της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες:

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, Εξοχότατοι, φίλοι, υπόσχομαι ότι δεν θα
μιλήσω περισσότερο από ό, τι οι περισσότεροι έχουν μιλήσει σήμερα το απόγευμα.
Επιτρέψτε μου ένα πρώτο σχόλιο που θα μου άρεσε να είχα κάνει ως μέρος του προηγούμενου σημείου που εκφράστηκε από τις αντιπροσωπείες της Βραζιλίας, της Κίνας, της Ινδίας και της Βολιβίας. Ήμασταν εκεί ζητώντας να μιλήσουμε, αλλά δεν κατέστη δυνατό. Η εκπρόσωπος της Βολιβίας είπε – τον χαιρετισμό μου φυσικά στον Σύντροφο Πρόεδρο Έβο Μοράλες ο οποίος είναι εκεί,
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Είπε μεταξύ άλλων τα παρακάτω που σημείωσα: Είπε ότι το κείμενο που παρουσιάστηκε δεν είναι δημοκρατικό, δεν είναι χωρίς αποκλεισμούς.
Είχα μόλις αφιχθεί και είχα καθίσει όταν ακούσαμε τον πρόεδρο της προηγούμενης Συνόδου, τον υπουργό, να λέει ότι ένα έγγραφο εμφανίστηκε αλλά κανείς δεν γνώριζε γι’ αυτό το άκρως απόρρητο έγγραφο.
Βέβαια, όπως η Βολιβιανή συντρόφισσα είπε, το κείμενο που παρουσιάστηκε δεν είναι δημοκρατικό, δεν είναι χωρίς αποκλεισμούς. Μα κυρίες και κύριοι, αυτή δεν είναι απλά η πραγματικότητα του κόσμου; Ζούμε σε ένα δημοκρατικό κόσμο; Είναι το παγκόσμιο σύστημα χωρίς αποκλεισμούς; Μπορούμε να ελπίζουμε για κάτι δημοκρατικό, χωρίς αποκλεισμούς από το σημερινό παγκόσμιο σύστημα;
Αυτό που ζούμε σε αυτόν τον πλανήτη είναι μια ιμπεριαλιστική δικτατορία και από εδώ συνεχίζουμε καταγγέλοντάς την. Κάτω η ιμπεριαλιστική δικτατορία!
Ζήτω ο Λαός, η Δημοκρατία και η ισότητα σε αυτόν τον πλανήτη!
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Αυτό που βλέπουμε εδώ είναι μια αντανάκλαση αυτής της δικτατορίας: Αποκλεισμός.
Υπάρχει μια ομάδα χωρών που θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο από εμάς στο Νότο, από εμάς στον Τρίτο Κόσμο, από εμάς τις υπανάπτυκτες χώρες ή όπως ένας σπουδαίος φίλος – ο Εντουάρντο Γκαλεάνο λέει – εμείς οι συντεθλιμμένες χώρες, σαν ένα τρένο να πέρασε από πάνω μας στην ιστορία.
Υπό το πρίσμα αυτό, δεν αποτελεί έκπληξη το οτι δεν υπάρχει δημοκρατία στον κόσμο και εδώ είμαστε πάλι αντιμέτωποι με ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία της παγκόσμιας ιμπεριαλιστικής δικτατορίας. Στη συνέχεια, δύο νεαροί έφεραν εδώ κάποια ώθηση - ευτυχώς οι «επίσημοι» των «δυνατών» ήταν αξιοπρεπείς - και συνεργάστηκαν. Σωστά;
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι έξω, το ξέρετε; Φυσικά, δεν χωράνε σε αυτή την αίθουσα, είναι πάρα πολλοί. Διάβασα στις ειδήσεις οτι έγιναν κάποιες συλλήψεις, κάποιες έντονες διαδηλώσεις εκεί στους δρόμους της Κοπεγχάγης και χαιρετίζω όλους αυτούς τους ανθρώπους εκεί έξω, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι νεολαίοι.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Φυσικά οι νέοι ενδιαφέρονται – πιστεύω ορθά πολύ περισσότερο από μας - για το μέλλον του κόσμου. Έχουμε - οι περισσότεροι από εμάς εδώ - τον ήλιο στην πλάτη μας ενώ εκείνοι πρέπει να κοιτάξουν τον ήλιο κατά πρόσωπο και είναι πολύ ανήσυχοι. Θα μπορούσε κανείς να πει, κύριε Πρόεδρε, ότι ένα φάντασμα κατατρέχει την Κοπεγχάγη και για να παραφράσω τον Καρλ Μαρξ, τον σπουδαίο Καρλ Μαρξ, ένα φάντασμα πλανάται πάνω από τους δρόμους της Κοπεγχάγης και νομίζω ότι το φάντασμα περπατά αθόρυβα μέσα σε αυτή την αίθουσα, περπατά γύρω και ανάμεσά μας, ανάμεσα στους χώρους, το φάντασμα ορθώνεται, το φάντασμα είναι ένα τρομερό φάντασμα που σχεδόν κανείς δεν θέλει να το αναφέρω: ο Καπιταλισμός είναι το φάντασμα, σχεδόν κανείς δεν θέλει να το αναφέρω.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Είναι ο καπιταλισμός, βοά ο Λαός εκεί έξω, ακούστε τους. Έχω διαβάσει μερικά από τα συνθήματα που είναι ζωγραφισμένα στους δρόμους από τη νεολαία. Ανάμεσα στα άλλα, μπορείτε να ακούσετε δυο δυνατά συνθήματα. Πρώτο: Μην αλλάζετε το κλίμα. Αλλάξτε το σύστημα.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Και το επικαλούμαι και για μας εδώ. Ας μην αλλάξουμε το κλίμα, ας αλλάξουμε το σύστημα! Και κατά συνέπεια, θα αρχίσουμε να σώζουμε τον πλανήτη. Ο καπιταλισμός είναι ένα καταστροφικό μοντέλο ανάπτυξης που βάζει τέλος στη ζωή. Απειλεί να θέσει οριστικό τέλος στο ανθρώπινο είδος.
Και ένα άλλο σύνθημα καλεί σε προβληματισμό. Ταιριάζει και είναι επίκαιρο με την τραπεζική κρίση που σάρωσε τον κόσμο και εξακολουθεί να τον επηρεάζει, αλλά και με το πώς οι πλούσιες χώρες του Βορρά πρόσφεραν βοήθεια στους τραπεζίτες και τις μεγάλες τράπεζες. Οι ΗΠΑ μόνο, έδωσαν, έχασα το ποσό, αλλά είναι αστρονομικό, για να σώσουν τις τράπεζες. Λένε στους δρόμους το εξής: Εάν το κλίμα ήταν τράπεζα θα είχε ήδη σωθεί.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Και νομίζω ότι είναι αλήθεια. Εάν το κλίμα ήταν μία από τις μεγαλύτερες καπιταλιστικές τράπεζες, οι πλούσιες κυβερνήσεις θα το είχαν σώσει. Νομίζω ότι ο Ομπάμα δεν έχει έρθει ακόμα. Έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης σχεδόν την ίδια μέρα που έστειλε τριάντα χιλιάδες στρατιώτες για να σκοτώσουν περισσότερους αθώους στο Αφγανιστάν και τώρα έρχεται να σταθεί εδώ με το Νόμπελ Ειρήνης, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Αλλά οι ΗΠΑ έχουν τον μηχανισμό να βγάζουν λεφτά, να βγάζουν δολάρια και σώσανε, έστω πιστεύουν ότι σώσανε τις τράπεζες και το καπιταλιστικό σύστημα.
Να κάνω ένα σχόλιο υποστήριξης που ήθελα να κάνω νωρίτερα. Υψώνουμε το χέρι μας για να συνοδέψουμε τη Βραζιλία, την Ινδία, τη Βολιβία, την Κίνα στην ενδιαφέρουσα στάση τους, αυτή που η Βενεζουέλα και η χώρες της Μπολιβαριανής Συμμαχίας σταθερά μοιράζονται. Αλλά ωπ! δεν μας άφησαν να μιλήσουμε, οπότε μη μετράτε αυτά τα λεπτά κύριε Πρόεδρε.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Κοιτάξτε να δείτε, είχα τη χαρά να γνωρίσω τον Γάλλο συγγραφέα Hervé Kempf. Συνιστώ αυτό το βιβλίο, το συστήνω, είναι διαθέσιμο στα ισπανικά, στα γαλλικά και σίγουρα στα αγγλικά: « Πώς οι πλούσιοι καταστρέφουν τον πλανήτη». Ο Χριστός είπε: θα ήταν πιο εύκολο για μια καμήλα να περάσει από το μάτι μιας βελόνας παρά για έναν πλούσιο άνθρωπο να εισέλθει στη βασιλεία των ουρανών. Αυτό είπε ο κύριός μας ο Χριστός.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Οι πλούσιοι καταστρέφουν τον πλανήτη. Πιστεύουν μήπως πως μπορούν να πάνε σε κάποιον άλλο όταν καταστρέψουν αυτόν εδώ; Σχεδιάζουν να πάνε σε κάποιον άλλο πλανήτη; Μέχρι τώρα δεν υπάρχει κανένας στον ορίζοντα του Γαλαξία.
Το βιβλίο αυτό μου το έδωσαν μόλις προ ολίγου. Μου το έδωσε ο Ιγνάθιο Ραμονέ. Τελειώνοντας την πρόλογο ή το προοίμιο αυτή η φράση είναι πολύ σημαντική. Ο Κέμπφ λέει τα εξής: «Δεν μπορούμε να μειώσουμε την παγκόσμια κατανάλωση υλικών, αν δεν κάνουμε τους ισχυρούς να χαμηλώσουν κατά πολλά επίπεδα και αν δεν πολεμήσουμε την ανισότητα. Είναι απαραίτητο στην οικολογική αρχή η οποία είναι τόσο χρήσιμη όταν γίνεται συνειδητή «σκέψου παγκόσμια και δράσε τοπικά», να προσθέσουμε την αρχή που η κατάσταση επιβάλλει: «κατανάλωσε λιγότερο και μοιράσου καλύτερα».» Νομίζω ότι είναι καλή συμβουλή που ο Γάλλος συγγραφέας Hervé Kempf, μας δίνει.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Ε λοιπόν, κ. Πρόεδρε, η κλιματική αλλαγή είναι αναμφίβολα το πιο καταστροφικό περιβαλλοντικό πρόβλημα του αιώνα μας. Πλημμύρες, ξηρασίες, ισχυρές καταιγίδες, τυφώνες, λιώσιμο πάγων, αύξηση μέσης στάθμης της θάλασσας, αύξηση της οξύτητας των ωκεανών και θερμά κύματα, όλα αυτά οξύνουν τις επιπτώσεις της παγκόσμιας κρίσης που μας χτυπά. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής υπερβαίνει το όριο της αειφορίας, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή στον πλανήτη, αλλά ακόμα και σε αυτό είμαστε βαθύτατα άνισοι. Θέλω να υπενθυμίσω: τα 500 εκατομμύρια πλουσιότεροι άνθρωποι, είναι το επτά τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού. Αυτό το επτά τοις εκατό είναι υπεύθυνο, αυτά τα 500 εκατομμύρια πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη είναι υπεύθυνοι για το 50 τοις εκατό των εκπομπών, ενώ το υπόλοιπο 50% των εκπομπών (σ.μ.: αερίων θερμοκηπίου) αντιστοιχεί στον υπόλοιπο κόσμο (σ.μ.: το 93%). Γι 'αυτό μου φαίνεται λίγο περίεργο να βάζουμε τις ΗΠΑ και την Κίνα στην ίδια ζυγαριά. Οι ΗΠΑ σύντομα θα φτάσουν τα 300 εκατομμύρια κατοίκους. Η Κίνα έχει σχεδόν πέντε φορές τον πληθυσμό των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ καταναλώνουν πάνω από 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως, ενώ η Κίνα φτάνει μόνο τα 5-6 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα. Δεν μπορείτε να ζητάτε τα ίδια (μέτρα) από τις ΗΠΑ και από την Κίνα.
Υπάρχουν θέματα προς συζήτηση, ευελπιστούμε οτι οι αρχηγοί κρατών και οι κυβερνήσεις μπορούν να καθίσουν και να συζητήσουν την αλήθεια για αυτά τα θέματα.
Κύριε Πρόεδρε, το 60 τοις εκατό των οικοσυστημάτων του πλανήτη καταστρέφονται, 20 τοις εκατό της επιφάνειας της γης είναι υποβαθμισμένη, γινόμαστε απαθείς μάρτυρες της αποψίλωσης των δασών, της μετατροπής της γης, της ερημοποίησης, της υποβάθμισης του γλυκού νερού, της υπερεκμετάλλευσης των θαλάσσιων πόρων, της ρύπανσης και της απώλειας της βιοποικιλότητας. Η υπερβολική χρήση της γης υπερβαίνει κατά 30 τοις εκατό της ικανότητά της να αναγεννηθεί. Ο πλανήτης έχει χάσει αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν ικανότητα αυτορύθμισης. Κάθε μέρα απελευθερώνονται περισσότερα απόβλητα από αυτά που μπορούν να επεξεργαστούν. Η επιβίωση των ειδών μας, σφυροκοπείται από τη συνείδηση της ανθρωπότητας. Παρά το επείγον, χρειάστηκαν δύο χρόνια διαπραγματεύσεων για μια δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο και παρακολουθούμε αυτή τη Σύνοδο χωρίς να υπάρχει καμία πραγματική και ουσιαστική συμφωνία.
Και πράγματι, το κείμενο που έρχεται από έξω, η Βενεζουέλα και η Μπολιβαριανή Συμμαχία λένε ότι δεν θα το δεχθούν όπως και οποιοδήποτε άλλο που δεν θα προέρχεται από ομάδες εργασίας στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο και της Συνόδου. Αυτά είναι τα νόμιμα κείμενα που συζητάμε τόσο έντονα όλα αυτά τα χρόνια.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Δεν έχετε κοιμηθεί, δεν έχετε φάει, αλλά δε μου φαίνεται λογικό να βγει τώρα στις τελευταίες ώρες, ένα έγγραφο στο πόδι, όπως λένε. Ο επιστημονικά τεκμηριωμένος στόχος της μείωσης των εκπομπών ρυπογόνων αερίων και η επίτευξη συμφωνίας για μια μακροπρόθεσμη συνεργασία σαφώς, σήμερα, αυτή τη στιγμή, έχει προφανώς αποτύχει, για τώρα. Ποιος είναι ο λόγος; Δεν έχουμε καμία αμφιβολία. Ο λόγος είναι η ανεύθυνη στάση και η έλλειψη της πολιτικής βούλησης από τα πιο ισχυρά έθνη στον πλανήτη. Κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται προσβεβλημένος. Υπενθυμίζω τον σπουδαίο Χοσέ Γκερβάζιο Αρτίγκας όταν είπε: «Με την αλήθεια, εγώ δεν προσβάλλομαι ούτε φοβάμαι». Μα είναι πράγματι μία ανεύθυνη στάση θέσεων, υπαναχωρήσεων, αποκλεισμών, ελιτίστικης διαχείρισης του προβλήματος που ανήκει σε όλους και το οποίο μπορούμε να λύσουμε μόνο από κοινού. Ο πολιτικός συντηρητισμός ο εγωισμός των μεγαλύτερων καταναλωτών από τις πλουσιότερες χώρες, δείχνει μεγάλη αναισθησία και έλλειψη αλληλεγγύης προς τους φτωχούς, τους πεινασμένους και τους πιο ευάλωτους στις ασθένειες και τις φυσικές καταστροφές. Κύριε Πρόεδρε, μια νέα και ενιαία - μοναδική συμφωνία είναι απαραίτητη, που να έχει εφαρμογή σε απολύτως άνισα μέρη, σύμφωνα με το μέγεθος της συμμετοχής τους στο πρόβλημα και τις οικονομικές και τεχνολογικές δυνατότητες και που να βασίζεται στον άνευ όρων σεβασμό των αρχών που περιλαμβάνονται στη συνθήκη. Οι ανεπτυγμένες χώρες θα πρέπει να καθορίσουν υποχρεωτικές, σαφείς και συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την ουσιαστική μείωση των εκπομπών τους και να αναλάβουν την υποχρέωση για οικονομική και τεχνολογική βοήθεια προς τις φτωχές χώρες ώστε να αντιμετωπίσουν τους καταστροφικούς κινδύνους της κλιματικής αλλαγής.
Σεβόμενοι τα πιο πάνω, η μοναδικότητα των νησιωτικών κρατών και των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών, θα πρέπει να αναγνωρισθεί πλήρως. Κύριε Πρόεδρε, η αλλαγή του κλίματος δεν είναι το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα σήμερα. Άλλες πληγές και αδικίες μας βασανίζουν. Το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών χωρών εξακολουθεί να αυξάνεται, παρά τους στόχους της χιλιετίας, της Οικονομικής Συνόδου του Μοντερέι, παρ’ όλες αυτές τις Συνόδους Κορυφής όπως ο Πρόεδρος της Σενεγάλης είπε εδώ, αποκαλύπτοντας μια μεγάλη αλήθεια, υπάρχουν υποσχέσεις και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και ο κόσμος συνεχίζει την καταστροφική πορεία του.
Το συνολικό εισόδημα των 500 πλουσιότερων ατόμων στον κόσμο είναι μεγαλύτερο από το εισόδημα των 416 εκατομμυρίων φτωχότερων ανθρώπων. Τα 2,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες φτώχειας με λιγότερο από 2 δολάρια την ημέρα, αντιπροσωπεύουν το 40 τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού και λαμβάνουν μόνο το 5 τοις εκατό του παγκόσμιου εισοδήματος. Κάθε χρόνο περίπου 9,2 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν πριν φθάσουν το πέμπτο έτος της ηλικίας τους και 99,9 τοις εκατό των θανάτων αυτών συμβαίνουν στις φτωχότερες χώρες. Η βρεφική θνησιμότητα είναι 47 θάνατοι ανά χίλια παιδιά που γεννιούνται ζωντανά, αλλά είναι μόνο 5 τοις χιλίοις στις πλούσιες χώρες. Το προσδόκιμο ζωής στον πλανήτη είναι 67 χρόνια, στις πλούσιες χώρες είναι 79, ενώ σε ορισμένες φτωχές χώρες είναι μόνο 40 χρόνια. Επιπλέον, υπάρχουν 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι που δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό, 2,6 δισεκατομμύρια χωρίς αποχέτευση, 800 εκατομμύρια αγράμματοι και 1,02 δισεκατομμύρια πεινασμένοι άνθρωποι. Αυτό είναι το παγκόσμιο σενάριο.
Τώρα η αιτία, ποια είναι η αιτία;
Ας μιλήσουμε για την αιτία, ας μην αποφύγουμε τις ευθύνες και ας μην αποφύγουμε το βάθος του προβλήματος. Η αιτία, αναμφίβολα, επιστρέφω στο θέμα όλου αυτού του καταστροφικού πανοράματος, είναι το καταστρεπτικό μεταβολικό σύστημα του κεφαλαίου και το ενσωματωμένο μοντέλο του: ο καπιταλισμός.
Εδώ είναι ένα απόσπασμα που θέλω να διαβάσω εν συντομία, του σπουδαίου απελευθερωτή θεολόγου Λεονάρντο Μπόφφ, Βραζιλιάνου. Ο Μπόφφ λέει για το θέμα αυτό ως εξής: «Ποια είναι η αιτία; Αχ, η αιτία είναι το όνειρο της αναζήτησης της ευτυχίας μέσα από τη συσσώρευση υλικών και την ατελείωτη πρόοδο, χρησιμοποιώντας γι 'αυτό την επιστήμη και την τεχνολογία με τα οποία μπορούν να εκμεταλλεύονται χωρίς όρια όλους τους πόρους της γης». Και εφαρμόζεται εδώ ο Κάρολος Δαρβίνος και η «φυσική του επιλογή», η επιβίωση του προσαρμοσμένου, αυτού που ταιριάζει και ανταποκρίνεται στην περίοδο, αλλά γνωρίζουμε ότι ο ισχυρότερος επιβιώνει πάνω στις στάχτες του ασθενέστερου.
Ο Ζαν Ζακ Ρουσώ πρέπει πάντα να θυμόμαστε, είπε ότι μεταξύ των ισχυρών και των αδυνάτων, η ελευθερία καταπιέζεται. Αυτός είναι ο λόγος που η Αυτοκρατορία μιλάει για την ελευθερία. Είναι η ελευθερία να καταπιέζει, να εισβάλει, να σκοτώνει, να εξολοθρεύει, και να εκμεταλλεύεται. Αυτή είναι η ελευθερία τους και ο Ρουσώ προσθέτει αυτή τη σωτήρια φράση: «Μόνο ο Νόμος (σ.μ.: το δίκαιο) απελευθερώνει».
Υπάρχουν χώρες που ελπίζουν ότι δεν θα βγει κανένα κείμενο από δω, ακριβώς επειδή δεν θέλουνε ένα νόμο, δεν θέλουμε ένα πρότυπο, επειδή η απουσία των εν λόγω κανόνων τους επιτρέπει να παίζουν με την ελευθερία της εκμετάλλευσης, με την ελευθερία της καταστροφής. Πρέπει να κάνουμε μια προσπάθεια και να ασκήσουμε πίεση εδώ και στους δρόμους, έτσι ώστε μια δέσμευση να βγει από εδώ, ένα έγγραφο που να δεσμεύει τις πιο ισχυρές χώρες του πλανήτη.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, ο Λεονάρντο Μπόφφ θέτει το ερώτημα: Μπορεί μια πεπερασμένη Γη να υποστηρίξει ένα άπειρο - ατέλειωτο έργο; Η Θέση του καπιταλισμού για άπειρη – διαρκή ανάπτυξη, είναι ένα καταστροφικό σχέδιο, ας το παραδεχτούμε. Στη συνέχεια ο Μπόφφ μας ερωτά, τι μπορεί να αναμένουμε από την Κοπεγχάγη; Τουλάχιστον αυτή την απλή ομολογία:
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Και μια απλή πρόταση: Ας αλάξουμε τον σκοπό. Ας το κάνουμε, χωρίς κυνισμό όμως, χωρίς ψέματα, χωρίς διπλές ατζέντες, χωρίς εκτός πραγματικότητας έγγραφα, με την αλήθεια ορατή από όλους.
Πόσο καιρό, ζητάμε από τη Βενεζουέλα, κ. Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πόσο καιρό θα επιτρέπουμε τέτοιες αδικίες και ανισότητες; Πόσο καιρό θα ανεχόμαστε την τρέχουσα διεθνή οικονομική τάξη και τους επικρατούντες μηχανισμούς της αγοράς; Πόσο καιρό θα επιτρέπουμε τεράστιες επιδημίες όπως το HIV / AIDS να καταστρέφουν ολόκληρους πληθυσμούς; Πόσο καιρό θα αφήνουμε τους πεινασμένους χωρίς φαγητό ή ανήμπορους να ταΐσουν τα παιδιά τους; πόσο καιρό θα αφήνουμε εκατομμύρια παιδιά να πεθαίνουν από ιάσιμες ασθένειες; Πώς καιρό θα επιτρέπουμε σε ένοπλες συγκρούσεις να οδηγούν στη σφαγή εκατομμυρίων αθώων ανθρώπων, προκειμένου οι ισχυροί να απομυζούν τους πόρους των άλλων λαών;
Να σταματήσει η επιθετικότητα και οι πόλεμοι! Εμείς οι λαοί του κόσμου, ζητάμε από τις αυτοκρατορίες, από εκείνους οι οποίοι προσπαθούν να συνεχίσουν να κυριαρχούν στον κόσμο και να μας εκμεταλλεύονται: Όχι άλλες στρατιωτικές βάσεις ή στρατιωτικά πραξικοπήματα! Ας οικοδομήσουμε μια πιο δίκαιη και ισότιμη οικονομική και κοινωνική τάξη, ας εξαλείψουμε τη φτώχεια, ας σταματήσουμε αμέσως τις υψηλές ποσότητες εκπομπών αερίων, ας σταματήσουμε την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και ας αποφύγουμε τη μεγάλη καταστροφή της κλιματικής αλλαγής, ας εντάξουμε τους εαυτούς μας στον ευγενή στόχο του να είναι ο καθένας περισσότερο ελεύθερος και ενωμένος.
Κύριε Πρόεδρε, σχεδόν δύο αιώνες πριν, ένας διεθνής Βενεζουελάνος, ένας απελευθερωτής λαών και πρόδρομος των αριστερών συνειδήσεων, άφησε για την υστεροφημία του ένα απόλυτης βούλησης απόφθεγμα: «Αν η φύση αντιτίθεται σε μας, ας αγωνιστούμε εναντίον της και να την κάνουμε να μας υπακούει».
Αυτός ήταν ο Σιμόν Μπολίβαρ, ο απελευθερωτής. Από τη Μπολιβαριανή Βενεζουέλα, που πριν δέκα χρόνια γνωρίσαμε τη μεγαλύτερη κλιματική τραγωδία στην ιστορία μας (η τραγωδία Βάργκας λέγεται), από αυτή τη Βενεζουέλα της οποίας η επανάσταση προσπαθεί να κερδίσει δικαιοσύνη για όλους τους ανθρώπους, λέμε ότι αυτό είναι δυνατό μόνο μέσα από το μονοπάτι του σοσιαλισμού!
Ο Σοσιαλισμός, το άλλο φάντασμα για το οποίο μίλησε ο Καρλ Μαρξ, περπατά εδώ επίσης. Σοσιαλισμός, αυτή είναι η κατεύθυνση, αυτός είναι ο δρόμος για να σώσουμε τον πλανήτη, εγώ δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία. Ο καπιταλισμός είναι ο δρόμος για την κόλαση, για την καταστροφή του κόσμου. Το λέμε αυτό εμείς από τη Βενεζουέλα, η οποία λόγω του σοσιαλισμού αντιμετωπίζει απειλές από την Αυτοκρατορία των ΗΠΑ.
Από τις χώρες που αποτελούν τη Μπολιβαριανή Συμμαχία, ζητούμε, με σεβασμό αλλά από την ψυχή μου και στο όνομα πολλών σε αυτόν τον πλανήτη, λέμε στις κυβερνήσεις και τους λαούς της Γης, για να παραφράσω τον Σιμόν Μπολιβάρ του Ελευθερωτή: Εάν η καταστροφική φύση του καπιταλισμού μας αντιτίθεται, ας αγωνιστούμε εναντίον του και να τον κάνουμε να μας υπακούσει. Ας μην περιμένουμε αδρανείς τον θάνατο της ανθρωπότητας. Η ιστορία μας καλεί να ενωθούμε και να αγωνιστούμε.
Εάν ο καπιταλισμός αντιστέκεται, είμαστε υποχρεωμένοι να ξεκινήσουμε μια μάχη ενάντια στον καπιταλισμό και να ανοίξουμε το δρόμο για τη σωτηρία του ανθρώπινου είδους. Είναι στο χέρι μας, υψώνοντας τα πανώ του Χριστού, του Μωάμεθ, ισότητα, αγάπη, δικαιοσύνη, ανθρωπιά, ο πραγματικός και πιο βαθύς ανθρωπισμός. Αν δεν το κάνουμε, η πιο υπέροχη δημιουργία του σύμπαντος, το ανθρώπινο ον, θα εξαφανιστεί, θα εξαφανιστεί. Αυτός ο πλανήτης είναι δισεκατομμυρίων ετών και ο πλανήτης υπάρχει εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια χωρίς εμάς, το ανθρώπινο είδος. Δηλαδή δεν μας χρειάζεται για να υπάρχει.
Χωρίς τη Γη εμείς δεν θα υπάρχουμε και εμείς καταστρέφουμε την Πατσαμάμα όπως λέει ο Έβο, όπως λένε οι αυτόχθονες αδελφοί μας από τη Νότια Αμερική. Τέλος, κύριε Πρόεδρε, ας ακούσουμε τον Φιντέλ Κάστρο που είπε: «Ένα είδος είναι σε κίνδυνο εξαφάνισης: η Ανθρωπότητα». Ας ακούσουμε τη Ρόζα Λούξεμπουργκ που είπε: «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Ας ακούσουμε τον Ιησού Σωτήρα όταν είπε: «Μακάριοι οι φτωχοί γιατί δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών». Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, μπορούμε να μην κάνουμε τη Γη τάφο της ανθρωπότητας. Ας κάνουμε αυτή τη γη έναν παράδεισο, έναν παράδεισο της ζωής, της ειρήνης, της ειρήνης και της αδελφοσύνης για όλη την ανθρωπότητα, για το ανθρώπινο είδος.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ πολύ και απολαύστε το γεύμα σας.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)

ΜΤΦ: Τ.Π.

Φιντέλ Κάστρο: Η αλήθεια για το τι συνέβη στη σύνοδο της Κοπεγχάγης.

Φιντέλ Κάστρο: Η αλήθεια για το τι συνέβη στη σύνοδο της Κοπεγχάγης.

Μέχρι πολύ πρόσφατα, η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από το είδος της κοινωνίας που θα είχαμε. Σήμερα, η συζήτηση επικεντρώνεται στο αν η ανθρώπινη κοινωνία θα επιβιώσει.
Αυτά δεν είναι δραματικές φράσεις. Πρέπει να συνηθίσουμε την αλήθεια των γεγονότων. Η ελπίδα είναι το τελευταίο πράγμα από το οποίο τα ανθρώπινα όντα θα παραιτηθούν. Με αληθινά επιχειρήματα, άνδρες και γυναίκες όλων των ηλικιών, ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι, έχουν εξαπολύσει μια υποδειγματική μάχη κατά της Συνόδου κορυφής και δίδαξαν τον κόσμο ένα μεγάλο μάθημα. Είναι σημαντικό τώρα που η Κούβα και ο κόσμος μαθαίνουν όσο το δυνατόν περισσότερα από ό, τι συνέβη στη Κοπεγχάγη. Η αλήθεια μπορεί να είναι ισχυρότερη από τα επηρεασμένα και συχνά παραπληροφορημένα μυαλά αυτών που κρατούν στα χέρια τους τη μοίρα του κόσμου. Αν κάτι σημαντικό επιτεύχθηκε στη Δανέζικη πρωτεύουσα, ήταν ότι η κάλυψη των μέσων ενημέρωσης επέτρεψε στο παγκόσμιο κοινό να παρακολουθήσει το πολιτικό χάος που δημιουργήθηκε εκεί και την ταπεινωτική μεταχείριση
της οποίας έτυχαν αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων, υπουργοί και οι χιλιάδες των εκπροσώπων των κοινωνικών κινημάτων και οργανισμών οι οποίοι με ελπίδα
και προσδοκία ταξίδεψαν στο χώρο της συνόδου κορυφής, στην Κοπεγχάγη. Η βίαιη καταστολή των ειρηνικών διαδηλωτών από την αστυνομία ήταν μια υπενθύμιση της
συμπεριφοράς των ναζιστικών στρατευμάτων που κατέλαβαν τη Δανία τον Απρίλιο του 1940.
Αλλά κανείς δεν θα μπορούσε να σκεφτεί ότι στις 18 Δεκέμβρη 2009, την τελευταία ημέρα της Συνόδου Κορυφής, αυτή θα αναστελλόταν από την κυβέρνηση της Δανίας˙ μια σύμμαχος του ΝΑΤΟ που συνδέεται με το μακελειό στο Αφγανιστάν, να προσφέρει την αίθουσα της ολομέλειας της διάσκεψης στον Πρόεδρο Ομπάμα για μια συνάντηση όπου μόνο ο ίδιος και μια επιλεγμένη ομάδα προσκεκλημένων, 16 στο σύνολο, θα είχαν το αποκλειστικό δικαίωμα να μιλούν. Οι δόλιες, δημαγωγικές και διφορούμενες παρατηρήσεις του Ομπάμα, απέφυγαν να συμπεριλάβουν δεσμεύσεις και αγνόησαν την σύμβαση-πλαίσιο του Κιότο. Στη συνέχεια, εγκατέλειψε την αίθουσα αφού άκουσε λίγους από τους άλλους ομιλητές. Μεταξύ αυτών που κλήθηκαν να λάβουν μέρος στη συνάντηση, ήταν οι πλέον βιομηχανικές χώρες, αρκετές αναπτυσσόμενες οικονομίες και ορισμένες από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου. Στους ηγέτες και τους εκπροσώπους περισσότερων από 170 χωρών, τους επετράπη μόνο να ακούνε. Στο τέλος των ομιλιών των 16 επιλεγμένων, ο Έβο Μοράλες, με την «εξουσία» της ιδιότητας του ιθαγενούς Αϋμάρα, αλλά και της πρόσφατης επανεκλογή τους με 65%, καθώς και της υποστήριξης των δύο τρίτων της Βουλής και της Γερουσίας της Βολιβίας, ζήτησε το βήμα. Η δανική προεδρία δεν είχε άλλη επιλογή από το να ενδώσει κάτω και από την επιμονή των άλλων αντιπροσωπειών. Όταν ο Έβο ολοκλήρωσε τις σοφές και ενδελεχείς παρατηρήσεις του, οι Δανοί έπρεπε να δώσουν το λόγο στον Ούγκο Τσάβες. Και οι δύο ομιλίες θα καταγραφούν στην ιστορία ως παραδείγματα σύντομων και έγκαιρων παρατηρήσεων. Στη συνέχεια, με την αποστολή τους να έχει δεόντως ολοκληρωθεί, έφυγαν και οι δυο για τις αξιοσέβαστες χώρες τους. Αλλά όταν ο Ομπάμα εξαφανίστηκε, είχε ακόμα να εκπληρώσει τον στόχο του στη χώρα που φιλοξενούσε τη διάσκεψη.
Από το απόγευμα της 17ης και τις πρώτες πρωινές ώρες της 18ης, ο πρωθυπουργός της
Δανία και ανώτεροι εκπρόσωποι των Ηνωμένων Πολιτειών είχαν συνάντηση με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τους ηγέτες των 27 εθνών, ώστε να τους παρουσιάσουν –εκ μέρους του Ομπάμα- ένα σχέδιο συμφωνίας στο οποίο δεν είχε συμπεριληφθεί η επεξεργασία κανενός από τους ηγέτες του υπόλοιπου κόσμου που έλαβαν μέρος στη διάσκεψη. Ήταν μια αντιδημοκρατική και –στην ουσία- λάθρα πρωτοβουλία που αγνόησε τους χιλιάδες των εκπροσώπων των κοινωνικών κινημάτων, επιστημονικών και θρησκευτικών ιδρυμάτων και άλλων συμμετεχόντων στη σύνοδο κορυφής. Κατά τη νύχτα της 18ης και μέχρι την 3:00 π.μ. της 19ης, όταν πολλοί αρχηγοί κρατών είχαν ήδη αναχωρήσει, οι εκπρόσωποι των χωρών περίμεναν την επανέναρξη των εργασιών και τη λήξη της συνόδου. Καθ 'όλη τη 18η, ο Ομπάμα πραγματοποίησε συναντήσεις και συνεντεύξεις Τύπου και το ίδιο έκαναν και οι ευρωπαίοι ηγέτες. Στη συνέχεια, έφυγαν. Κάτι αναπάντεχο συνέβη τότε: στις τρεις το πρωί της 19ης, ο πρωθυπουργός της Δανίας συγκάλεσε συνεδρίαση για τη σύνοψη της Συνόδου κορυφής. Εκείνη την ώρα οι χώρες εκπροσωπούνταν από υπουργούς, υπαλλήλους, πρέσβεις και τεχνικό προσωπικό (όχι από τους ηγέτες). Ωστόσο, μια καταπληκτική μάχη διεξήχθη εκείνο το πρωί από μια ομάδα εκπροσώπων των χωρών του Τρίτου Κόσμου, αμφισβητώντας την προσπάθεια του Ομπάμα και των πλουσιότερων του πλανήτη να εισαγάγουν ένα τελικό κείμενο – απόφαση, επιβεβλημένο από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως κείμενο που συμφωνήθηκε με συναίνεση στη Σύνοδο Κορυφής. Η εκπρόσωπος της Βενεζουέλας, Claudia Salerno, έδειξε με εντυπωσιακή ενέργεια (δυναμισμό), το δεξί της χέρι που αιμορραγούσε από τα έντονα χτυπήματά της στο έδρανο, διεκδικώντας το δικαίωμά της να ανέβει στο βήμα. Ο τόνος της φωνής της και η αξιοπρέπεια των επιχειρημάτων της, δεν πρόκειται ποτέ να ξεχαστεί. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Κούβας έκανε μια αυστηρή ομιλία περίπου χιλίων λέξεων από την οποία έχω επιλέξει μερικές παραγράφους για να τις συμπεριλάβω σε αυτόν μου τον προβληματισμό:
"Το έγγραφο που εσείς κύριε Πρόεδρε, επανειλημμένα ισχυριστήκατε ότι δεν υπήρχε, τώρα εμφανίζεται. [...] έχουμε δει προσχέδια που κυκλοφορούν κρυφίως και συζητούνται σε μυστικές συναντήσεις ... "
«... Αποδοκιμάζω έντονα τον τρόπο που διευθύνατε αυτή τη Διάσκεψη.»
«... Η Κούβα θεωρεί ότι το κείμενο αυτού του απόκρυφου προσχεδίου είναι εξαιρετικά ανεπαρκές και απαράδεκτο. Ο στόχος των 2 βαθμών Κελσίου είναι απαράδεκτος και
θα μπορούσε να έχει ανυπολόγιστες καταστροφικές συνέπειες ...»
«Το έγγραφο που δυστυχώς παρουσιάζετε δεν δεσμεύει με κανένα τρόπο σε μείωση των εκπομπών αερίων του φαινόμενου του θερμοκηπίου.»
«Είμαι ενήμερος για τα προηγούμενα σχέδια, τα οποία επίσης μέσω αμφισβητήσιμων και παράτυπων διαδικασιών, αποτέλεσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης από μικρές ομάδες ανθρώπων ...» «Το έγγραφο που παρουσιάζετε τώρα, αποτυγχάνει να συμπεριλάβει έστω και τις ήδη πενιχρές και λειψές φράσεις – κλειδιά που υπήρχαν στο προσχέδιο....»
«... Όσον αφορά την Κούβα, είναι ασυμβίβαστο με τις διεθνώς αναγνωρισμένες επιστημονικές απόψεις οι οποίες υποστηρίζουν σθεναρά πως είναι επείγον και δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, να εξασφαλίσουμε τη μείωση τουλάχιστον κατά 45% του
εκπομπών αερίων ως το έτος 2020 και όχι λιγότερο από 80% ή 90% έως το 2050.»
«Κάθε επιχείρημα για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων ώστε να καταλήξουμε σε συμφωνία στο μέλλον για να μειώσουμε τις εκπομπές, πρέπει αναπόφευκτα να περιλαμβάνει την ισχύ του πρωτοκόλλου του Κιότο [...]
Το έγγραφό σας, κύριε Πρόεδρε, είναι η ληξιαρχική πράξη θανάτου του Πρωτοκόλλου του Κιότο και η αντιπροσωπεία μου δεν μπορεί να το δεχτεί.»
«Η κουβανική αντιπροσωπεία θα ήθελε να τονίσει την υπεροχή της αρχής της «κοινής υπό
διαφοροποιημένες ευθύνες», ως τον πυρήνα της μελλοντικής διαδικασίας των διαπραγματεύσεων. Το έγγραφό σας δεν περιλαμβάνει ούτε μια λέξη επ’ αυτού.»
«Αυτό το σχέδιο δήλωσης παραλείπει να αναφέρει συγκεκριμένες οικονομικές δεσμεύσεις και τη μεταφορά τεχνολογιών στις αναπτυσσόμενες χώρες, τα οποία είναι μέρος των υποχρεώσεων των ανεπτυγμένων χωρών βάσει του πλαισίου της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή [...] Κύριε Πρόεδρε, με την επιβολή των συμφερόντων τους μέσα από το έγγραφό σας, τα ανεπτυγμένα έθνη αποφεύγουν κάθε συγκεκριμένη δέσμευση.»
«... Αυτό που εσείς κύριε Πρόεδρε ορίζετε ως «αντιπροσωπευτική ομάδα ηγετών» είναι για μένα μια απροκάλυπτη παραβίαση της αρχής της ισότιμης κυριαρχίας όπως καθορίζεται από τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών ...». «Κύριε Πρόεδρε ζητώ επισήμως, αυτή η δήλωση να συμπεριληφθεί στην τελική έκθεση των εργασιών αυτής της θλιβερής και επαίσχυντης 15ης συνόδου».
Στους εκπροσώπους των χωρών δόθηκε μόνο μία ώρα για να εκθέσουν τις απόψεις τους. Αυτό οδήγησε σε περίπλοκες, ντροπιαστικές και ενοχλητικές καταστάσεις.
Στη συνέχεια, ακολούθησε μια μακρά αντιπαράθεση όπου οι αντιπροσωπείες από τις ανεπτυγμένες χώρες άσκησαν μεγάλη πίεση στους υπόλοιπους ώστε να κάνουν τη διάσκεψη να εγκρίνει το εν λόγω έγγραφο ως το τελικό αποτέλεσμα των συζητήσεων. Ένας μικρός αριθμός χωρών σταθερά επέμεινε στις παραλείψεις και ασάφειες του εγγράφου που προωθήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδιαίτερα από την απουσία δέσμευσης των ανεπτυγμένων χωρών για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και σχετικά με τη χρηματοδότηση που θα επιτρέψει στις χώρες του Νότου να υιοθετήσουν μέτρα για ανακούφιση και την προσαρμογή. Μετά από μια μακρά και εξαιρετικά τεταμένη συζήτηση, η θέση των χωρών της ALBA (Μπολιβαριανή Συμμαχία για τους Λαούς της Αμερικής μας) και το Σουδάν, ως Πρόεδρος της ομάδας G-77, επικράτησε να είναι πως το κείμενο είναι απαράδεκτο από τη διάσκεψη και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να εγκριθεί. Ενόψει της απουσίας συναίνεσης, η Διάσκεψη θα μπορούσε μόνο "να λάβει γνώση" της
ύπαρξης του εγγράφου που αντιπροσωπεύει τη θέση μιας ομάδας περίπου 25 χωρών.



Αφού λήφθηκε αυτή η απόφαση - στις 10:30 το πρωί ώρα Δανίας – ο Bruno, μαζί με
τους άλλους εκπροσώπους της ALBA, είχε μια φιλική συζήτηση με το Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών στον οποίο εξέφρασαν τη θέλησή τους να συνεχίσουν να αγωνίζονται στο πλευρό των Ηνωμένων Εθνών για να εμποδιστούν οι τρομερές συνέπειες της κλιματικής
αλλαγή. Η αποστολή τους ολοκληρώθηκε και ο Υπουργός Εξωτερικών και αντιπρόεδρος της Κούβας Esteban Lazo αναχώρησε για να γυρίσει στην Κούβα και να παρακολουθήσει τη σύνοδο της Εθνοσυνέλευσης. Μερικά μέλη της αντιπροσωπείας και ο πρέσβης έμειναν στη
Κοπεγχάγη για να λάβουν μέρος στην τελική διαδικασία.
Σήμερα το απόγευμα, μου ανέφεραν τα ακόλουθα:
... «τόσο αυτοί οι οποίοι εμπλέκονται στη εκπόνηση του εγγράφου, αλλά και εκείνοι - όπως ο
Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών που ανέμενε την έγκριση της απόφασης από τη διάσκεψη ... καθώς δεν μπορούσαν να αγνοήσουν την απόφαση απλώς να «λάβουν υπόψη» τους την υποτιθέμενη «συμφωνία της Κοπεγχάγης», προσπάθησαν να θεσπίσουν μια διαδικασία που να επιτρέπει στις άλλες χώρες της Συνόδου για την Κλιματική Αλλαγή (COP) (οι οποίες δεν ήταν μέρος της συμφωνίας) να προσχωρήσουν σε αυτήν και να τη δημοσιεύσουν, με πρόθεση να παρουσιάσουν τη συμφωνία ως νόμιμη, κάτι που θα μπορούσε να προκαθορίσει τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων οι οποίες έπρεπε να συνεχιστούν».
«Η τόσο καθυστερημένη προσπάθεια, βρήκε και πάλι κατηγορηματικά αντίθετη την Κούβα, τη Βενεζουέλα και τη Βολιβία. Αυτές οι χώρες προειδοποίησαν ότι ένα έγγραφο που δεν είχε υιοθετηθεί από τη Σύνοδο δεν μπορούσε να θεωρηθεί νόμιμο και ότι δεν ήταν ένα έγγραφο της Συνόδου. Ως εκ τούτου, δεν θα μπορούσαν να θεσπιστούν κανονισμοί για την υποτιθέμενη υιοθέτηση του ...»
«Με αυτό τον τρόπο ολοκληρώθηκε η Σύνοδος της Κοπεγχάγης χωρίς την υιοθέτηση του εγγράφου που λάθρα απεργάστηκαν τις τελευταίες ημέρες, κάτω από τον σαφή ιδεολογική καθοδήγηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ»……

Φιντέλ Κάστρο Ρούζ
19 Δεκεμβρίου του 2009

(θα ακολουθήσει η τοποθέτηση του Ούγκο Τσάβες και συνέντευξη του Έβο Μοράλες).

ΜΤΦ: Τ.Π.

ΝΑ ΒΑΘΥΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΜΑΣ

Διανύουμε μια περίοδο δύσκολη για το κίνημα, για την κοινωνία, για τους λαούς όλου του κόσμου.
Όταν η θύελλα χτυπά, τα υγιή δέντρα, βαθαίνουν τις ρίζες τους μέσα στο χώμα, ώστε να αντέξουν τα χτυπήματα.
Έτσι κι εμείς, για να ξεπεράσουμε τη δύσκολη περίοδο, έχουμε ένα μόνο δρόμο να ακολουθήσουμε: Να ενισχύσουμε και να βαθύνουμε τις ρίζες μας στην κοινωνία, ώστε να αντλήσουμε δυνάμεις και μαζί με το Λαό μας να πετύχουμε νίκες στο στίβο των αγώνων για μια δικαιότερη κοινωνία, σε ένα καλύτερο περιβάλλον, σε ένα καλύτερο κόσμο.

Καλή χρονιά από τους Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

ΦΑΝΤΑΣΟΥ

Φαντάσου ότι δεν υπάρχει παράδεισος,
- Είναι εύκολο αν προσπαθήσεις –
Ούτε κόλαση από κάτω μας,
Από πάνω μας μόνο ουρανός,
Φαντάσου όλους τους ανθρώπους,
να ζουν για το σήμερα

Φαντάσου ότι δεν υπάρχουν χώρες,
- Δεν είναι δύσκολο να το κάνεις –
Τίποτα για το οποίο πρέπει να σκοτώσεις ή να πεθάνεις γι’ αυτό,
Ούτε θρησκεία επίσης,
Φαντάσου όλους τους ανθρώπους
να ζουν τη ζωή τους εν ειρήνη

Φαντάσου ότι δεν υπάρχουν κυριαρχίες,
- αναρωτιέμαι αν μπορείς-
Καμία ανάγκη για απληστία ή πείνα,
Μια αδελφότητα ανθρώπων,
Φαντάσου όλους τους ανθρώπους
Να μοιράζονται όλο τον κόσμο

Μπορεί να πεις ότι είμαι ονειροπόλος,
Όμως δεν είμαι ο μόνος,
Εύχομαι κάποια μέρα να ‘ρθεις μαζί μας,
Και ο κόσμος θα ζει ενωμένος.



IMAGINE
JOHN LENNON
1971

Imagine there's no Heaven.
It's easy if you try.
No hell below us.
Above us only sky.
Imagine all the people.
Living for today.

Imagine there's no countries.
It isn't hard to do.
Nothing to kill or die for.
And no religion too.
Imagine all the people.
Living life in peace.

You may say that I'm a dreamer.
But I'm not the only one.
I hope someday you'll join us...
And the world will be as one.

Imagine no possessions.
I wonder if you can.
No need for greed or hunger
A brotherhood of man.
Imagine all the people.
Sharing all the world.

You may say that I'm a dreamer.
But I'm not the only one.
I hope someday you'll join us.
And the world will live as one.

Aπλήρωτοι εργαζόμενοι

ΣΥΡΙΖΑ Ιωαννίνων


Πάλι απλήρωτοι οι εργαζόμενοι
στο εργοστάσιο Καριπίδη

Σήμερα Τρίτη 22/12, στις 12, κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ Ιωαννίνων με τον Σωτήρη Σιώκο, μέλος του Τμήματος Εργατικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος του Δ.Σ. της ΟΜΕΔ, επισκέφθηκαν το εργοστάσιο Καριπίδη και στο χώρο εργασίας τους συζήτησαν με τους εργαζόμενους το σοβαρό πρόβλημα που έχει πάλι προκύψει από το ότι δεν έχουν πληρωθεί μισθούς 5 μηνών και το Δώρο Χριστουγέννων.
Οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωσαν ότι στηρίζουν τον αγώνα τους τόσο για την πληρωμή τους, όσο και για την ενίσχυση του εργοστασίου, που έχει καθαρά εξαγωγικό σκοπό, ώστε να ξεπεράσει την κρίση, και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ξαναφέρει το θέμα στη Βουλή.

ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ "ΒΗΜΑ"



Κόμματα στο χείλος της πτώχευσης
ΠαΣοΚ και ΝΔ έχουν προεισπράξει την κρατική επιχορήγηση ως και το 2016 αλλά πορεύονται με οξυμμένα ελλείμματα, υπερβολικό δανεισμό και χρέη προς τρίτους
Α. ΡΑΒΑΝΟΣ | Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

Υπερχρεωμένα στις τράπεζες και πλήρως εξαρτώμενα από την κρατική επιχορήγηση παραμένουν ΠαΣοΚ και Νέα Δημοκρατία, που αδυνατούν να εξορθολογίσουν τα οικονομικά τους, με αποτέλεσμα η λειτουργία τους να ζημιώνει πολλά εκατομμύρια ευρώ ετησίως τους έλληνες πολίτες. Σε μια περίοδο κατά την οποία οι οργανώσεις των δύο κομμάτων εξουσίας υπολειτουργούν, το ΠαΣοΚ και η ΝΔ είναι υποθηκευμένα στις τράπεζες, χρωστώντας περισσότερα από 130 εκατ. ευρώ, ενώ έχουν λάβει ως προκαταβολή την κρατική επιχορήγηση, τουλάχιστον ως το 2016! Παράλληλα, για το 2010 τα κόμματα θα λάβουν, ανάλογα με τα ποσοστά τους στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, 109.343.200 ευρώ. Παρά την απλόχερη κρατική επιχορήγηση τα δύο μεγάλα κόμματα βρίσκονται στα όρια της οικονομικής πτώχευσης, με οξυμμένα ελλείμματα, υπερβολικό δανεισμό και με χρέη προς τρίτους. «Η Δημοκρατία στοιχίζει ακριβά» έλεγε συχνά ο αείμνηστος Αθανάσιος Τσαλδάρης και επιβεβαιώνεται από τις αυξανόμενες ετήσιες κρατικές επιχορηγήσεις προς όλα τα κόμματα.

Μια προσεκτική ματιά στους ισολογισμούς των κομμάτων τα τελευταία χρόνια δίνει σαφή εικόνα για την τραγική κατάσταση των οικονομικών τους, παρά τις ακριβές προεκλογικές εκστρατείες που διεξήγαγαν στις πρόσφατες εκλογές. «Τα κόμματα έχουν γίνει οι μεγάλοι ασθενείς του συστήματος» είχε πει παλαιότερα ο πρόεδρος του ΣΕΒ κ. Δ. Δασκαλόπουλος και δεν είχε άδικο, αν κρίνει κανείς από την πορεία των οικονομικών στοιχείων των κομμάτων που είναι αρκετά ζημιογόνοι οργανισμοί.

Σύμφωνα με τον Νόμο 3023 του 2000 απαγορεύονται οι χορηγίες εταιρειών στα κόμματα και μοναδική πηγή χρηματοδότησής τους, εκτός από την κρατική επιχορήγηση, αποτελούν οι εισφορές των μελών. Αυτή η πηγή χρηματοδότησης δεν δίνει πολλά περιθώρια στα κόμματα, αφού οι εισφορές των μελών είναι ελάχιστες και δεν αποτελούν «σανίδα σωτηρίας».

Ουσιαστικά ΠαΣοΚ και ΝΔ ενεχυριάζουν την κρατική επιχορήγηση, την κύρια πηγή χρηματοδότησής τους, για να λάβουν δάνεια από τις τράπεζες. Μάλιστα τον περασμένο Απρίλιο, το κυβερνών κόμμα μέσω σύμβασης που υπέγραψε, είχε το δικαίωμα να ενεχυριάσει την κρατική επιχορήγηση που αναλογεί σε έσοδα περίπου τεσσάρων ετών. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι είχε το δικαίωμα να ενεχυριάσει την κρατική επιχορήγηση των περίπου 88 εκατ. ευρώ. Από την άλλη πλευρά, η αξιωματική αντιπολίτευση οφείλει στις τράπεζες τις κρατικές επιχορηγήσεις που αντιστοιχούν σε έσοδα τουλάχιστον τρεισήμισι ετών.

Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, η αξιωματική αντιπολίτευση έχει την πρωτοκαθεδρία στον τραπεζικό δανεισμό, ενώ το κυβερνών κόμμα έχει επιχειρήσει τουλάχιστον το τελευταίο ενάμισι έτος να εξορθολογίσει σε μεγάλο βαθμό τα έξοδάτου και να μειώσει τα δάνειά του. Συγκεκριμένα η ΝΔ οφείλει στις τράπεζες άνω του 20% των εσόδων της, ενώ το ΠαΣοΚ οφείλει στα πιστωτικά ιδρύματα ποσό άνω του 12-12,5% των εσόδων της.

Το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουντα δύο κόμματα εξουσίας είναι η δυσκολία στο να αποπληρώσουν τις δόσεις των δανείων τους, σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία οι δαπάνες τους βαίνουν αυξανόμενες. Με βάση τους ισολογισμούς των κομμάτων που έχει στη διάθεσή του «Το Βήμα» προκύπτει ότι η εξάρτηση του ΠαΣοΚ και της ΝΔ από την κρατική χρηματοδότηση την τελευταία δεκαετία προσεγγίζει περίπου το 81% και το 75% αντίστοιχα. Το ποσοστό συμμετοχής της κρατικής χρηματοδότησης για το ΚΚΕ ανέρχεται κατά μέσον όρο σε 55% και του ΣΥΡΙΖΑ σε 81%. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι η πενιχρή συνεισφορά της κομματικής βάσης στα συνολικά έσοδα των κομμάτων. Το μέσο ποσοστό την περίοδο 1999-2007 ανέρχεται σε 5,4% για το ΠαΣοΚ και σε 4,1% για το ΚΚΕ, ενώ σχεδόν μηδενική είναι η συνεισφορά των μελών της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Λόγω της χαμηλής συνεισφοράς των μελών τους τα κόμματα- ειδικά ΝΔ και ΠαΣοΚ- προσφεύγουν σε χορηγίες οι οποίες δεν καταγράφονται, επειδή υπάρχουν περιορισμοί. Βέβαια σε άλλες χώρες, όπως π.χ. στις ΗΠΑ, η οικονομική υποστήριξη προς τους πολιτικούς είναι θεσμοθετημένη. Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία (νόμος για δαπάνες κομμάτων) απαγορεύεται έκαστος χρηματοδότης να προσφέρει σε κάθε κόμμα άνω του ποσού των 15.000

ευρώ ετησίως.

Τα τελευταία χρόνια πολλές ήταν οι διακηρύξεις των εκάστοτε πρωθυπουργών για την ανάγκη διαφάνειας στη χρηματοδότηση των κομμάτων. Ωστόσο δεν έχει γίνει καμία ουσιαστική κίνηση για να υπάρξει διαφάνεια, με αποτέλεσμα να επικρατεί σύγχυση γύρω από την πραγματική οικονομική κατάσταση των κομμάτων που δεν δημοσιοποιούν πλήρως τα οικονομικά τους στοιχεία, όπως π.χ. οι επιχειρήσεις που είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο. Ουσιαστικά δεν συντάσσονται και δεν δημοσιοποιούνται ετήσιες οικονομικές καταστάσεις, ενώ δεν τηρείται ούτε το διπλογραφικό σύστημα στο πλαίσιο της διπλογραφικής λογιστικής μεθόδου.

Από την αρχή της Μεταπολίτευσης, τα κόμματα- ειδικά η ΝΔ και το ΠαΣοΚ- για να αντιμετωπίσουν τις πολύ μεγάλες εκλογικές δαπάνες τους, που αυξάνονται ραγδαία σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, είχαν εισροές όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά κορυφαία πολιτικά στελέχη των δύο κομμάτων. Ο βουλευτής Α΄ Αθήνας του ΠαΣοΚ κ. Κ. Σκανδαλίδης αποκάλυψε στη Βουλή το 2002 ως υπουργός Εσωτερικών, ότι τα κόμματα είχαν εισροές από ιδιωτική χρηματοδότηση με τη μορφή άδηλων πόρων που αντάλλασσαν νομότυπα με κουπόνια, μέσω των οικονομικών εξορμήσεων. Από την αρμόδια Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής δεν έχει διαπιστωθεί ουδεμία παράβαση. Η εν λόγω Επιτροπή ελέγχει το γράμμα του νόμου, αλλά δεν μπορεί να εντοπίσει αν κάποιο κόμμα συγκεκαλυμμένα παραβιάζει τον νομό.

Τα χρήματα της κρατικής χρηματοδότησης αποτελούν σταθερά έσοδα των κομμάτων, με τα οποία εξασφαλίζουν εγγυήσεις για να έχουν υπόσταση έναντι των τραπεζικών οργανισμών. Ουσιαστικά τα κόμματα, ως οιονεί νομικά πρόσωπα, αναγκάζονται να εκχωρούν τα έσοδα της κρατικής επιχορήγησης επομένων ετών.

Για το 2008 τα κόμματα εισέπραξαν 62.489.723 ευρώ, ενώ ως τις 30 Σεπτεμβρίου 2009, λίγες ημέρες πριν από τις εθνικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, είχαν εκταμιευθεί 140.231.372 ευρώ. Σύμφωνα με τους προϋπολογισμούς που ψηφίζονται κάθε χρόνο, το ποσό που δίδεται στα κόμματα αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο.

Ενα από τα πιο εντυπωσιακά και άκρως ενδιαφέροντα στοιχεία είναι ότι το 10% (περίπου 2-2,2 εκατ. ευρώ) της συνολικής επιχορήγησης του ΠαΣοΚ και της ΝΔ κατευθύνεται στην εκπαίδευση των μελών τους! Ενδεικτικά αναφέρεται ότι από τους ισολογισμούς για το οικονομικό έτος 2008, η επιμορφωτική χρηματοδότηση ανήλθε σε 1.858.067 εκατ. ευρώ για το ΠαΣοΚ, σε 2.087.000 εκατ. ευρώ για τη ΝΔ και σε 424.000 ευρώ για το ΚΚΕ.

Ειδικά στα δύο κόμματα εξουσίας - ΝΔ και ΠαΣοΚ- καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια να μειωθούν τα χρέη τους και να εξορθολογιστούν οι δαπάνες τους. Ο πρωθυπουργός κ. Γ.Παπανδρέου έχει δώσει εντολή στον διευθυντή του κόμματος κ. Ροβέρτο Σπυρόπουλο να μειωθούν οι δαπάνες του ΠαΣοΚ, το οποίο βρίσκεται πλέον ένα βήμα πριν από την έκδοση πιστωτικής κάρτας για τα μέλη του. Εντός των επομένων ημερών, η Ιπποκράτους σε πρώτη φάση θα αποστείλει σε περίπου 150.000 ψηφοφόρους που έχουν συμπληρώσει τη σχετική αίτηση την κάρτα μέλους του Κινήματος που θα ισχύει εφ΄ όρου ζωής. Με την κίνηση αυτή εκτιμούν ότι θα βάλουν τάξη στα οικονομικά τους αφού οι ψηφοφόροι που είναι μέλη θα κληθούν να πληρώσουν τις συνδρομές τους, αποφέροντας έσοδα περίπου 8.000.000 ευρώ. Επίσης το ΠαΣοΚ έχει καταθέσει πλάνο στην Αγροτική Τράπεζα βάσει του οποίου σε μία δεκαετία θα έχουν σχεδόν μηδενιστεί οι δανειακές ανάγκες του κόμματος.

Από την άλλη πλευρά, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της ΝΔ κ. Αντ.Σαμαράς έχει στόχο να μειωθούν κατά πολύ οι δανειακές ανάγκες του κόμματος, να εξορθολογιστούν οι λειτουργικές δαπάνες παρά τη βελτίωση των τελευταίων μηνών από τον γενικό διευθυντή κ. Μενέλαο Δασκαλάκη. Π.χ., το 2008 τα έσοδα της ΝΔ έφθασαν τα 28 εκατ. ευρώ και οι εισφορές των μελών ανήλθαν μόλις σε 220.00 ευρώ. Ωστόσο στην πρόσφατη εσωκομματική εκλογική αναμέτρηση τα έσοδα από τις ανανεώσεις και τις εγγραφές νέων μελών προσέγγισαν το 1.600.000 ευρώ, ποσό που, όπως έχει επισημάνει και ο Γραμματέας του κόμματος κ. Ελ. Ζαγορίτης σε συνομιλητές του, ήταν σωτήριο διότι καλύφθηκε ένα πολύ μεγάλο τμήμα για την υλικοτεχνική υποδομή των εκλογών.

Η Shell αναλαμβάνει τα πετρέλαια του Ιρακ.

Επί Σαντάμ στο Ιράκ τα πετρέλαια έλεγχαν οι Γάλλοι της Total και της Elf. Τις κατασκευές Γερμανοί μαζί με διάφορους συνεργάτες (μεταξύ τους και Έλληνες).
Η επέμβαση των ΗΠΑ ανέτρεψε τις συμφωνίες. Η τελευταία πράξη είναι αυτή που δημοσιεύει η Guardian:



http://www.guardian.co.uk/world/2009/dec/11/shell-petronas-majnoon-oilfield-iraq

Shell and Petronas win rights to develop giant Iraq oilfield
Majnoon oilfield goes to Anglo-Dutch and Malaysian consortium in second auction of oil assets since 2003 invasion

• Haroon Siddique and agencies
• guardian.co.uk, Friday 11 December 2009 09.16 GMT
• Article history


A consortium led by Shell has won the rights to develop the giant Majnoon oilfield at the second auction of Iraq's oil rights since the 2003 invasion.
The auction for about a third of the country's known reserves quickly surpassed last summer's sale, with Majnoon the largest field on offer in the current round. A group of oil companies led by China's CNPC struck a deal to develop the Halfaya field.
There are 10 fields being auctioned over two days under tight security at the Iraqi oil ministry's headquarters. Last summer's auction saw a single deal struck despite eight fields being on offer.
Shell and Malaysia's state-run oil company, Petronas, beat another consortium consisting of France's Total SA and China National Petroleum Corp for the rights to Majnoon, which has estimated reserves of almost 13bn barrels of oil, compared with 4.1bn for Halfaya.
A total of 45 firms are vying for 20-year contracts to develop the 10 fields, spanning from northern Iraq to major fields in the Basra region in the south. Among the bidders are Britain's BP, America's Exxon Mobil and state-backed companies from Asia.
The deals are crucial for Iraq, which relies on oil for 90% of its government budget and sorely needs international companies' help in boosting production and revamping its dilapidated oil sector. Iraq has the world's third-largest known oil reserves.
Although the security situation has improved since the 2007 surge of US troops, the auction takes place against a background of attacks in Baghdad that killed at least 127 people on Tuesday and raised questions about the ability of Iraq security forces to stem the violence as US troops depart.
Opening the auction, Iraq's prime minister, Nouri al-Maliki, played down the significance of Tuesday's attacks. "There is no security deterioration in Iraq even if a security violation took place here," he said.
The US defence secretary, Robert Gates, flew into Iraq to discuss security concerns. In a meeting with Maliki he expressed his condolences for the Baghdad bombing and offered any assistance the country might need.

ΕΙΔΗΣΗ ΣΟΚ! ΕΚΛΕΨΑΝ ΤΗ ΣΩΡΟ ΤΟΥ ΤΑΣΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Ένα χρόνο μετά τον θάνατο του τέως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, άγνωστοι, κατά τη διάρκεια της νύκτας, άνοιξαν τον τάφο του και έκλεψαν από το φέρετρο το λείψανό του.
Σύμπτωση; Το Σάββατο ήταν προγραμματισμένο να τελεσθεί το πρώτο ετήσιο μνημόσυνο στη μνήμη του Κύπριου Ηγέτη.
Η είδηση έχει προκαλέσει σοκ στην κυπριακή κοινή γνώμη. Σοκαρισμένη η οικογένεια του πρώην Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας έσπευσε στο νεκροταφείο, όπου επίσης βρίσκονται αστυνομικές δυνάμεις και μέλη της εγκληματολογικής υπηρεσίας διεξάγοντας έρευνες.
Ως εγκληματική, βανδαλιστική πράξη ιεροσυλίας χαρακτήρισε το γεγονός ο στενός πρώην συνεργάτης του Τ.Παπαδόπουλου, Χρύσης Παντελίδης.

«Δεν υπάρχει Κύπριος που θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο»
Σε δήλωσή του στο Eθνος Οnline, o επί σειράν ετών στενός συνεργάτης του Τάσσου Παπαδόπουλου και σύμβουλος επικοινωνίας της Κύπρου στην Ελλάδα, κ. Ανθος Λυκαύγης σημειώνει: «Πρόκειται για πρωτοφανή υπόθεση. Είναι φοβερή αθλιότητα, απίστευτη για την Κυπριακή ιδιοσυγκρασία, η οποία στέκεται πάντοτε με απόλυτο, ευλαβικό σεβασμό απέναντι στη μνήμη ενός νεκρού. Είμαστε όλοι περιδεείς μπροστά σε αυτή την άθλια σκύλευση. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει Κύπριος που θα μπορούσε να διαπράξει κάτι τέτοιο. Το θεωρώ αδιανόητο».

Το γεγονός δεν μπορεί να μην συνδεθεί με την περίοδο που διανύουμε. Η κλοπή θα προκαλέσει πατριωτικές και εθνικιστικές αντιδράσεις. Οι δεύτερες, είναι πολύ χρήσιμες στους Τούρκους που επιθυμούν κλίμα ενάντια στους ελληνοκύπριους ώστε η έκβαση του Κυπριακού ζητήματος να είναι υπέρ τους.