Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΕΚΟ και Δημόσια Περιουσία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΕΚΟ και Δημόσια Περιουσία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013
Παρασκευή 10 Μαΐου 2013
Να δεσμευτούμε οτι θα διασώσουμε τον δημόσιο και κοινωφελή χαρακτήρα του κράτους ∙ οτι θα αποκαταστήσουμε τις μειώσεις προσωπικού και την δωρεάν πρόσβαση σε κοινωνικές παροχές.
Να δεσμευτούμε οτι θα διασώσουμε τον δημόσιο και κοινωφελή χαρακτήρα του κράτους ∙ οτι θα αποκαταστήσουμε τις μειώσεις προσωπικού και την δωρεάν πρόσβαση σε κοινωνικές παροχές.
Οι μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων που προωθεί η Ν.Δ., το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η ΔΗΜ.ΑΡ., μέσω της υποτιθέμενης «αξιολόγησης», οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην παράλυση, απαξίωση και αναποτελεσματικότητα του κράτους, με μεγαλύτερο θύμα τις κοινωνικές παροχές. Παράλληλα, οδηγεί τους εργαζόμενους στην απόγνωση, στην παραίτηση από τη συμμετοχή στην πολιτική και την στροφή στη μισαλλοδοξία και τον εγωκεντρισμό. Δημιουργεί το ιδανικό περιβάλλον για την εξάπλωση της φτώχειας και της εξαθλίωσης, ενώ την ίδια στιγμή στρέφει ολόκληρες κοινωνικές ομάδες στην επίθεση προς το συλλογικό συμφέρον και διεκδίκηση της εξατομικευμένης επιβίωσης.
Απαιτείται άμεσα ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., με τον πιο επίσημο τρόπο, να δεσμευτεί οτι:
- Θα επαναπροσληφθούν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι που απολύθηκαν λόγω περικοπών.
- Θα επαναφέρουμε την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στις ιατρικές και λοιπές κοινωνικές υπηρεσίες.
- Θα αξιοποιήσουμε όλο το ανθρώπινο δυναμικό, με βάση τις γνώσεις και ικανότητές του, αναδιαμορφώνοντας την κατανομή του προσωπικού σε υπηρεσίες.
- Θα επανασχεδιάσουμε τον χάρτη φορέων και υπηρεσιών, με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας και των πολιτών.
- Θα αποκαταστήσουμε την αξία του μισθού ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των εργαζομένων και να βοηθά στην ομαλή λειτουργία της αγοράς.
- Θα ισχυροποιήσουμε τη διαφάνεια στις προσλήψεις και αξιολογήσεις του προσωπικού, αλλά και στις προμήθειες του Δημοσίου.
ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΚΑΛΥΨΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ
Το τρίπτυχό μας για τη Δημόσια Διοίκηση
Η Εκτελεστική Επιτροπή των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας
Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2013
ΥΠΕΡΜΕΤΡΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΒΙΛΑΣ ΑΜΑΛΙΑ
Η τρικομματική κυβέρνηση και τα ΜΜΕ, έχουν εξαπολύσει κυνήγι
μαγισσών με αφορμή την υπόθεση των καταλήψεων εγκαταλελειμμένων κτηρίων στα
αστικά κέντρα.
Πρόκειται για ρεσιτάλ υποκρισίας και αποπροσανατολισμού.
Σε μια κοινωνία και ένα κράτος που η νεολαία είναι χωρίς
δημιουργικές διεξόδους, σε μια περίοδο που η ανεργία και η ανέχεια αποξενώνουν
τα μέλη της κοινωνίας, σε μια εποχή που χιλιάδες είναι οι άστεγοι σε όλες τις πόλεις,
κατηγορούνται οι «αντιεξουσιαστές» που κατέλαβαν εγκαταλελειμμένα οικήματα.
Για δεκαετίες «δεν υπάρχουν» χώροι για παιδικούς σταθμούς,
οι δημόσιες υπηρεσίες επιλέγουν να μισθώνουν ιδιωτικά κτήρια γιατί «δεν υπάρχουν
ελεύθεροι χώροι» και ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα αφήνονται να ρημάζουν γιατί
κανένα υπουργείο ή Οργανισμός δεν θέλει να μεταστεγαστεί.
Το ίδιο το ΙΚΑ, αφήνει ανεκμετάλλευτα δεκάδες κτήρια
ιδιοκτησίας του, στεγάζει υπηρεσίες του σε ενοικιασμένα κτήρια και υποκρίνεται οτι
«χάνει 4-5 χιλιάδες ευρώ μηνιαίως» από μισθώματα που θα κέρδιζε…..
Οι υπόλογοι για την καταστροφή της χώρας, δεν δικαιούνται να
«κουνάνε το δάκτυλο» σε κανέναν άλλο. Ας σωπάσουν για να μιλήσει ο Λαός….
10/01/2013
Η Εκτελεστική Επιτροπή των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας
Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012
Τρίτη 22 Μαΐου 2012
ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΔΕΚΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΛΕΓΧΟ. ΜΕ ΤΙ ΛΕΦΤΑ;
Αναδημοσίευση άρθρου του Γιάννη Τόλιου.
Η «καταστροφολογική» επίθεση των κυρίαρχων δυνάμεων του αστικού συστήματος και της «τρόϊκας», με στόχο την ανακοπή της επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ εν όψει επαναληπτικών εκλογών, παίρνει διάφορες μορφές. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι οικονομικές προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την έξοδο από την κρίση και μεταξύ αυτών για την «εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση» των τραπεζών, την επιστροφή στο δημόσιο έλεγχο των ΔΕΚΟ που έχουν μερικά ή ολικά ιδιωτικοποιηθεί, τη διατήρηση ή επιστροφή στον έλεγχο του δημοσίου βασικών για την ανάπτυξη παραγωγικών μονάδων με ριζική αλλαγή των όρων, κριτηρίων και τρόπου λειτουργίας τους με δημοκρατικό, κοινωνικό και εργατικό έλεγχο», κά. Η αιχμή αμφισβήτησης της ρεαλιστικότητας της πρότασης επικεντρώνεται κυρίως στο που θα βρούμε τα λεφτά της επαναγοράς τους. «Θα πούμε» λένε «στην Ντόϊτσε Τέλεκομ φέρτε πίσω τον ΟΤΕ χωρίς αποζημίωση»; κά.
Κατ' αρχήν ας δούμε τη λογική της αναγκαιότητας και δυνατότητας δημόσιου ελέγχου του ΟΤΕ στη σχετική αυτοτέλεια τους. Η επιλογή τμηματικής ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, περιόρισε τη συμμετοχή του δημοσίου μόλις στο 6%, ενώ η γερμανική εταιρία διαθέτει σήμερα πάνω από το 40% ελέγχοντας παράλληλα και τις υπόλοιπες θυγατρικές του. Η πώληση του ΟΤΕ, όπως και άλλων κερδοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων και τραπεζών, δεν έλυσε κανένα πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας (πχ. ελλείμματα, χρέος, ανεργία, κλπ), ενώ από την άλλη στέρησε μια μόνιμη πηγή κερδών και εσόδων για τον κρατικό προϋπολογισμό. Ταυτόχρονα ακρίβηνε τις τιμές των παρεχομένων υπηρεσιών στους καταναλωτές και αποδυνάμωσε του μοχλούς ρύθμισης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Ας θυμηθούμε τις κούφιες «δεσμεύσεις» αλλά και ομολογίες του Γ.Παπανδρέου στις εκλογές του 2009 που «κατακεραυνώνοντας» δήθεν τη ΝΔ για την πολιτική της έλεγε ότι «δεν σκοτώνουμε την κότα που κάνει χρυσά αυγά» (κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις).! Τελικά σκότωσε και την «κότα» και τη χώρα ολόκληρη.
Στην πράξη αποδείχτηκε ότι η νεοφιλελεύθερη πολιτική της ιδιωτικοποίησης κερδοφόρων επιχειρήσεων είναι πολιτική υπέρ του ιδιωτικού κεφαλαίου και στην περίπτωση του ΟΤΕ υπέρ της γερμανικής «Ντόϊτσε Τέλεκομ» και παραπέρα της Ζήμενς (βασικού προμηθευτή του ΟΤΕ). Ταυτόχρονα ένας ευαίσθητος τομέας από οικονομική, κοινωνική και αμυντική άποψη (τηλεπικοινωνίες) παραδόθηκε στον έλεγχο του πολυεθνικού κεφαλαίου. Κατά συνέπεια η επαναφορά της στρατηγικής αυτής επιχείρησης στο δημόσιο έλεγχο, είναι μια κρίσιμη επιλογή, όπως και όλων γενικά των ΔΕΚΟ, ιδιαίτερα στους τομείς της κοινής ωφέλειας.
Ερχόμαστε λοιπόν στο ερώτημα εάν διαθέτουμε τους αναγκαίους πόρους για εξαγορά τους και ειδικότερα του ΟΤΕ. Κατ' αρχήν η εθνικοποίηση μιας επιχείρησης δεν σημαίνει απαραίτητα «εξαγορά» διότι μπορεί να γίνει κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση. Ωστόσο ας πούμε ότι για λόγους τακτικής (πολιτικής σκοπιμότητας) χρειαστεί να πληρώσουμε το τίμημα της πραγματικής αξίας ώστε να αποκτήσουμε τον έλεγχο τουλάχιστον της πλειοψηφίας των μετοχών και φυσικά το «μάνατζεμεντ». Πόσο είναι το ποσό αυτό; Σύμφωνα με στοιχεία του ΧΑΑ (18.5.12) , η ονομαστική αξία των μετοχών του ΟΤΕ ανέρχονταν σε 1.171 εκατ. € (490.150.389 μετοχές Χ 2,39 €), ενώ η χρηματιστηριακή του αξία ήταν 725 εκατ.€.!! Αυτό σημαίνει ότι αν κάποιος διέθετε 300-350 εκατ.€ μπορούσε να πάρει την πλειοψηφία των μετοχών και τον έλεγχο. Κάτι τέτοιο βεβαίως προϋποθέτει και τη θέληση πώλησης των μετοχών από το βασικό μέτοχο.
Κατά συνέπεια από οικονομική άποψη το ποσό εξαγοράς είναι πολύ μικρό. Θάλεγα μάλιστα ότι αποτελεί ευκαιρία, τώρα που το Χρηματιστήριο είναι «στα κάτω του», να αγοραστούν οι μετοχές και να τεθεί υπό δημόσιο έλεγχο η επιχείρηση. Ειδικότερα θα αρκούσε ένα πολύ μικρό ποσό (μόλις 2%) από τα κονδύλια ανακεφαλαιοποίησης (στήριξης) των τραπεζών για την εξαγορά του. Επίσης οι τράπεζες αντί για συνεχή πακέτα στήριξης που καταλήγουν στον «καιάδα», λογικό και αναγκαίο είναι η ανακεφαλαιοποίηση να συνδυαστεί με πλήρη εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση, διασφαλίζοντας τις λαϊκές αποταμιεύσεις και χρηματοδοτώντας από την άλλη παραγωγικές επενδύσεις, προγράμματα στέγασης, κά. Άρα η ανάκτηση του δημόσιου ελέγχου του ΟΤΕ και όλων των ΔΕΚΟ μαζί και τω τραπεζών, είναι καθαρά θέμα πολιτικής βούλησης, δηλαδή απόφαση μιας κυβέρνησης που εξυπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα.
Όμως οι «μνημονιακές» δυνάμεις πρώτα απ' όλα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αντί για τέτοια πολιτική, προωθούν με το νέο Μνημόνιο και τη νέα δανειακή σύμβαση την πολιτική «δήμευσης» του ελληνικού λαού, που έχει ως βασικούς άξονες, πρώτον, την καταλήστευση μισθών, συντάξεων, κοινωνικών δαπανών και επιστροφή εργασιακών σχέσεων στις αρχές του 1900 (!) και δεύτερον το ξεπούλημα (ιδιωτικοποίηση) όλων.....των ΔΕΚΟ και των καλύτερων «φιλέτων» της δημόσιας περιουσίας. Πρόκειται στην κυριολεξία για «πολιτικό έγκλημα», προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των τραπεζιτών και των τοκογλύφων.!
Κατά συνέπεια η ανατροπή του Μνημονίου, είναι όρος για τη σωτηρία του ελληνικού λαού από τις διαδικασίες φτωχοποίησης και εξανδραποδισμού του, καθώς και αφετηρία ανακοπής της παραγωγικής παρακμής, εκρηκτικής αύξησης της ανεργίας, εκατοντάδων χιλιάδων «λουκέτων», κλπ και έναρξη της διαδικασίας παραγωγικής ανασυγκρότησης. Η δημιουργία κυβέρνησης των ριζοσπατικών-αριστερών δυνάμεων με πυρήνα τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τη μόνη ρεαλιστική και ελπιδοφόρα προοπτική για την ελληνική κοινωνία, πρώτα απ' όλα για τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα και τη νέα γενιά. Γιαυτό και αξίζει άμεσα η μέγιστη ενεργοποίηση όλων των δυνάμεων για την προώθηση του στόχου.
*Ο Γιάννης Τόλιος είναι διδάκτωρ των οικονομικών επιστημών και υποψήφιος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθήνας
Η «καταστροφολογική» επίθεση των κυρίαρχων δυνάμεων του αστικού συστήματος και της «τρόϊκας», με στόχο την ανακοπή της επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ εν όψει επαναληπτικών εκλογών, παίρνει διάφορες μορφές. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι οικονομικές προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την έξοδο από την κρίση και μεταξύ αυτών για την «εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση» των τραπεζών, την επιστροφή στο δημόσιο έλεγχο των ΔΕΚΟ που έχουν μερικά ή ολικά ιδιωτικοποιηθεί, τη διατήρηση ή επιστροφή στον έλεγχο του δημοσίου βασικών για την ανάπτυξη παραγωγικών μονάδων με ριζική αλλαγή των όρων, κριτηρίων και τρόπου λειτουργίας τους με δημοκρατικό, κοινωνικό και εργατικό έλεγχο», κά. Η αιχμή αμφισβήτησης της ρεαλιστικότητας της πρότασης επικεντρώνεται κυρίως στο που θα βρούμε τα λεφτά της επαναγοράς τους. «Θα πούμε» λένε «στην Ντόϊτσε Τέλεκομ φέρτε πίσω τον ΟΤΕ χωρίς αποζημίωση»; κά.
Κατ' αρχήν ας δούμε τη λογική της αναγκαιότητας και δυνατότητας δημόσιου ελέγχου του ΟΤΕ στη σχετική αυτοτέλεια τους. Η επιλογή τμηματικής ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, περιόρισε τη συμμετοχή του δημοσίου μόλις στο 6%, ενώ η γερμανική εταιρία διαθέτει σήμερα πάνω από το 40% ελέγχοντας παράλληλα και τις υπόλοιπες θυγατρικές του. Η πώληση του ΟΤΕ, όπως και άλλων κερδοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων και τραπεζών, δεν έλυσε κανένα πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας (πχ. ελλείμματα, χρέος, ανεργία, κλπ), ενώ από την άλλη στέρησε μια μόνιμη πηγή κερδών και εσόδων για τον κρατικό προϋπολογισμό. Ταυτόχρονα ακρίβηνε τις τιμές των παρεχομένων υπηρεσιών στους καταναλωτές και αποδυνάμωσε του μοχλούς ρύθμισης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Ας θυμηθούμε τις κούφιες «δεσμεύσεις» αλλά και ομολογίες του Γ.Παπανδρέου στις εκλογές του 2009 που «κατακεραυνώνοντας» δήθεν τη ΝΔ για την πολιτική της έλεγε ότι «δεν σκοτώνουμε την κότα που κάνει χρυσά αυγά» (κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις).! Τελικά σκότωσε και την «κότα» και τη χώρα ολόκληρη.
Στην πράξη αποδείχτηκε ότι η νεοφιλελεύθερη πολιτική της ιδιωτικοποίησης κερδοφόρων επιχειρήσεων είναι πολιτική υπέρ του ιδιωτικού κεφαλαίου και στην περίπτωση του ΟΤΕ υπέρ της γερμανικής «Ντόϊτσε Τέλεκομ» και παραπέρα της Ζήμενς (βασικού προμηθευτή του ΟΤΕ). Ταυτόχρονα ένας ευαίσθητος τομέας από οικονομική, κοινωνική και αμυντική άποψη (τηλεπικοινωνίες) παραδόθηκε στον έλεγχο του πολυεθνικού κεφαλαίου. Κατά συνέπεια η επαναφορά της στρατηγικής αυτής επιχείρησης στο δημόσιο έλεγχο, είναι μια κρίσιμη επιλογή, όπως και όλων γενικά των ΔΕΚΟ, ιδιαίτερα στους τομείς της κοινής ωφέλειας.
Ερχόμαστε λοιπόν στο ερώτημα εάν διαθέτουμε τους αναγκαίους πόρους για εξαγορά τους και ειδικότερα του ΟΤΕ. Κατ' αρχήν η εθνικοποίηση μιας επιχείρησης δεν σημαίνει απαραίτητα «εξαγορά» διότι μπορεί να γίνει κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση. Ωστόσο ας πούμε ότι για λόγους τακτικής (πολιτικής σκοπιμότητας) χρειαστεί να πληρώσουμε το τίμημα της πραγματικής αξίας ώστε να αποκτήσουμε τον έλεγχο τουλάχιστον της πλειοψηφίας των μετοχών και φυσικά το «μάνατζεμεντ». Πόσο είναι το ποσό αυτό; Σύμφωνα με στοιχεία του ΧΑΑ (18.5.12) , η ονομαστική αξία των μετοχών του ΟΤΕ ανέρχονταν σε 1.171 εκατ. € (490.150.389 μετοχές Χ 2,39 €), ενώ η χρηματιστηριακή του αξία ήταν 725 εκατ.€.!! Αυτό σημαίνει ότι αν κάποιος διέθετε 300-350 εκατ.€ μπορούσε να πάρει την πλειοψηφία των μετοχών και τον έλεγχο. Κάτι τέτοιο βεβαίως προϋποθέτει και τη θέληση πώλησης των μετοχών από το βασικό μέτοχο.
Κατά συνέπεια από οικονομική άποψη το ποσό εξαγοράς είναι πολύ μικρό. Θάλεγα μάλιστα ότι αποτελεί ευκαιρία, τώρα που το Χρηματιστήριο είναι «στα κάτω του», να αγοραστούν οι μετοχές και να τεθεί υπό δημόσιο έλεγχο η επιχείρηση. Ειδικότερα θα αρκούσε ένα πολύ μικρό ποσό (μόλις 2%) από τα κονδύλια ανακεφαλαιοποίησης (στήριξης) των τραπεζών για την εξαγορά του. Επίσης οι τράπεζες αντί για συνεχή πακέτα στήριξης που καταλήγουν στον «καιάδα», λογικό και αναγκαίο είναι η ανακεφαλαιοποίηση να συνδυαστεί με πλήρη εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση, διασφαλίζοντας τις λαϊκές αποταμιεύσεις και χρηματοδοτώντας από την άλλη παραγωγικές επενδύσεις, προγράμματα στέγασης, κά. Άρα η ανάκτηση του δημόσιου ελέγχου του ΟΤΕ και όλων των ΔΕΚΟ μαζί και τω τραπεζών, είναι καθαρά θέμα πολιτικής βούλησης, δηλαδή απόφαση μιας κυβέρνησης που εξυπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα.
Όμως οι «μνημονιακές» δυνάμεις πρώτα απ' όλα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αντί για τέτοια πολιτική, προωθούν με το νέο Μνημόνιο και τη νέα δανειακή σύμβαση την πολιτική «δήμευσης» του ελληνικού λαού, που έχει ως βασικούς άξονες, πρώτον, την καταλήστευση μισθών, συντάξεων, κοινωνικών δαπανών και επιστροφή εργασιακών σχέσεων στις αρχές του 1900 (!) και δεύτερον το ξεπούλημα (ιδιωτικοποίηση) όλων.....των ΔΕΚΟ και των καλύτερων «φιλέτων» της δημόσιας περιουσίας. Πρόκειται στην κυριολεξία για «πολιτικό έγκλημα», προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των τραπεζιτών και των τοκογλύφων.!
Κατά συνέπεια η ανατροπή του Μνημονίου, είναι όρος για τη σωτηρία του ελληνικού λαού από τις διαδικασίες φτωχοποίησης και εξανδραποδισμού του, καθώς και αφετηρία ανακοπής της παραγωγικής παρακμής, εκρηκτικής αύξησης της ανεργίας, εκατοντάδων χιλιάδων «λουκέτων», κλπ και έναρξη της διαδικασίας παραγωγικής ανασυγκρότησης. Η δημιουργία κυβέρνησης των ριζοσπατικών-αριστερών δυνάμεων με πυρήνα τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τη μόνη ρεαλιστική και ελπιδοφόρα προοπτική για την ελληνική κοινωνία, πρώτα απ' όλα για τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα και τη νέα γενιά. Γιαυτό και αξίζει άμεσα η μέγιστη ενεργοποίηση όλων των δυνάμεων για την προώθηση του στόχου.
*Ο Γιάννης Τόλιος είναι διδάκτωρ των οικονομικών επιστημών και υποψήφιος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθήνας
Κυριακή 25 Μαρτίου 2012
ΛΑΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ.
ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΑ ΤΩΝ ΠΛΟΥΣΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ.
Η διάλυση της Εργατικής Εστίας και του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και η εκποίηση της περιουσίας τους, δεν είναι απώλεια δημόσιας ή κρατικής περιουσίας. Είναι εκποίηση και κλοπή της περιουσίας της εργατικής τάξης. Οι Οργανισμοί αυτοί χτίστηκαν και λειτούργησαν αποκλειστικά από εισφορές των εργαζομένων. Με τον ιδρώτα και το αίμα τους.
ΛΑΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.
ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ,
ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ.
ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΜΑΣ, Ο ΙΔΡΩΤΑΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΙ.
ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΑ ΤΩΝ ΠΛΟΥΣΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ.
Η διάλυση της Εργατικής Εστίας και του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και η εκποίηση της περιουσίας τους, δεν είναι απώλεια δημόσιας ή κρατικής περιουσίας. Είναι εκποίηση και κλοπή της περιουσίας της εργατικής τάξης. Οι Οργανισμοί αυτοί χτίστηκαν και λειτούργησαν αποκλειστικά από εισφορές των εργαζομένων. Με τον ιδρώτα και το αίμα τους.
ΛΑΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.
ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ,
ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ.
ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΜΑΣ, Ο ΙΔΡΩΤΑΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΙ.
Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011
Δεν έχει δικαίωμα η ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Δελτίο Τύπου
ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ !!!
• Δεν έχει δικαίωμα η ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα σε κανέναν πολίτη που δεν πληρώνει το φόρο αλλά πληρώνει το ηλεκτρικό ρεύμα
• Απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον Ν. Χουντή
• Ν. Χουντής: Το κράτος που παρανομεί και δεν σέβεται το δικαίωμα των πολιτών να έχουν ηλεκτρική ενέργεια, δεν έχει δικαίωμα να συλλαμβάνει πολίτες που υπερασπίζονται τη νομιμότητα. Να αφεθούν άμεσα ελεύθεροι οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ!!
Δεν έχει δικαίωμα η ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα σε κανέναν πολίτη που δεν πληρώνει το φόρο αλλά πληρώνει το ηλεκτρικό ρεύμα. Αυτό απαντάει ο Γερμανός Επίτροπος κ. Oettinger αρμόδιος για θέματα ενέργειας στον Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.
Πιο συγκεκριμένα, ο Ν. Χουντής στην ερώτησή του ισχυριζόταν ότι με βάση την κοινοτική νομοθεσία «δεν έχει δικαίωμα το κράτος να επιβάλλει στους παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας (ΔΕΗ) να διακόψουν την παροχή σε εκείνους τους καταναλωτές που δεν καταβάλλουν το διεκδικούμενο φόρο» αλλά πληρώνουν κανονικά την κατανάλωση του ρεύματος που χρησιμοποίησαν. Τόνιζε ταυτόχρονα ότι πολύ περισσότερο δεν μπορεί να διακοπεί η παροχή σε ευάλωτους καταναλωτές, όπως ορίζει και η σχετική οδηγία 2009/72.
Στην απάντησή του ο Γερμανός Επίτροπος κ. Oettinger, τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι σε κάθε περίπτωση οι κυβερνήσεις πρέπει να εξασφαλίζουν «τη συμμόρφωση με το σύνολο της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και των διατάξεων αυτής που αφορούν την προστασία των καταναλωτών (άρθρο 3 και παράρτημα Ι), τα δικαιώματα των ευάλωτων καταναλωτών (άρθρο 3 παράγραφοι 7 και 8) και την καθολική υπηρεσία (άρθρο 3 παράγραφος 3).» Συνεχίζοντας την απάντηση του ο Επίτροπος ενέργειας της ΕΕ, γίνεται απολύτως σαφής: «Οι διατάξεις σχετικά με την καθολική υπηρεσία γεννούν σαφή υποχρέωση των κρατών μελών και παρέχουν στους οικιακούς καταναλωτές το δικαίωμα να προμηθεύονται ηλεκτρική ενέργεια. Η οδηγία δεν περιέχει διατάξεις που να εξαρτούν το δικαίωμα αυτό από την κατάσταση του νοικοκυριού ή των μεμονωμένων μελών του όσον αφορά τις φορολογικές τους υποχρεώσεις.» και καταλήγει την απάντησή του σημειώνοντας ότι αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για τους ευάλωτους καταναλωτές: «Ως προς την προστασία των ευάλωτων καταναλωτών, η οδηγία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την τήρηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που συνδέονται με τους ευάλωτους καταναλωτές.»
Ο Ν. Χουντής σχολιάζοντας αυτήν την απάντηση δήλωσε: « Η ανάλγητη κυβέρνηση, που αποδεικνύεται ότι δεν σέβεται καμία νομιμότητα, τόλμησε σήμερα να στείλει τα ΜΑΤ ενάντια σε όσους υπερασπίζονται το δικαίωμα του πολίτη να έχει ηλεκτρική ενέργεια και να μην του κόβουν το φως, εφόσον πληρώνει κανονικά τον λογαριασμό του. Καλούμε την κυβέρνηση μετά από αυτή την απάντηση, να πάρει πίσω αμέσως το απαράδεκτο χαράτσι, που πάει να επιβάλλει στους πολίτες. Αυτοί που εμπνεύστηκαν και επιμένουν στην εφαρμογή αυτού του μέτρου, που ταλαιπωρούν και εκφοβίζουν τον ελληνικό λαό, αξίζουν την γενική κατακραυγή»
Επισυνάπτεται η πλήρης ερώτηση και απάντηση στον Ν. Χούντη και τα σχετικά άρθρα της οδηγίας 2009/72 που αναφέρονται στην απάντηση του Επιτρόπου
24/11/2011 Το Γραφείο Τύπου
Δελτίο Τύπου
ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ !!!
• Δεν έχει δικαίωμα η ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα σε κανέναν πολίτη που δεν πληρώνει το φόρο αλλά πληρώνει το ηλεκτρικό ρεύμα
• Απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον Ν. Χουντή
• Ν. Χουντής: Το κράτος που παρανομεί και δεν σέβεται το δικαίωμα των πολιτών να έχουν ηλεκτρική ενέργεια, δεν έχει δικαίωμα να συλλαμβάνει πολίτες που υπερασπίζονται τη νομιμότητα. Να αφεθούν άμεσα ελεύθεροι οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ!!
Δεν έχει δικαίωμα η ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα σε κανέναν πολίτη που δεν πληρώνει το φόρο αλλά πληρώνει το ηλεκτρικό ρεύμα. Αυτό απαντάει ο Γερμανός Επίτροπος κ. Oettinger αρμόδιος για θέματα ενέργειας στον Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.
Πιο συγκεκριμένα, ο Ν. Χουντής στην ερώτησή του ισχυριζόταν ότι με βάση την κοινοτική νομοθεσία «δεν έχει δικαίωμα το κράτος να επιβάλλει στους παρόχους ηλεκτρικής ενέργειας (ΔΕΗ) να διακόψουν την παροχή σε εκείνους τους καταναλωτές που δεν καταβάλλουν το διεκδικούμενο φόρο» αλλά πληρώνουν κανονικά την κατανάλωση του ρεύματος που χρησιμοποίησαν. Τόνιζε ταυτόχρονα ότι πολύ περισσότερο δεν μπορεί να διακοπεί η παροχή σε ευάλωτους καταναλωτές, όπως ορίζει και η σχετική οδηγία 2009/72.
Στην απάντησή του ο Γερμανός Επίτροπος κ. Oettinger, τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι σε κάθε περίπτωση οι κυβερνήσεις πρέπει να εξασφαλίζουν «τη συμμόρφωση με το σύνολο της σχετικής ενωσιακής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας 2009/72/ΕΚ και των διατάξεων αυτής που αφορούν την προστασία των καταναλωτών (άρθρο 3 και παράρτημα Ι), τα δικαιώματα των ευάλωτων καταναλωτών (άρθρο 3 παράγραφοι 7 και 8) και την καθολική υπηρεσία (άρθρο 3 παράγραφος 3).» Συνεχίζοντας την απάντηση του ο Επίτροπος ενέργειας της ΕΕ, γίνεται απολύτως σαφής: «Οι διατάξεις σχετικά με την καθολική υπηρεσία γεννούν σαφή υποχρέωση των κρατών μελών και παρέχουν στους οικιακούς καταναλωτές το δικαίωμα να προμηθεύονται ηλεκτρική ενέργεια. Η οδηγία δεν περιέχει διατάξεις που να εξαρτούν το δικαίωμα αυτό από την κατάσταση του νοικοκυριού ή των μεμονωμένων μελών του όσον αφορά τις φορολογικές τους υποχρεώσεις.» και καταλήγει την απάντησή του σημειώνοντας ότι αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για τους ευάλωτους καταναλωτές: «Ως προς την προστασία των ευάλωτων καταναλωτών, η οδηγία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την τήρηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που συνδέονται με τους ευάλωτους καταναλωτές.»
Ο Ν. Χουντής σχολιάζοντας αυτήν την απάντηση δήλωσε: « Η ανάλγητη κυβέρνηση, που αποδεικνύεται ότι δεν σέβεται καμία νομιμότητα, τόλμησε σήμερα να στείλει τα ΜΑΤ ενάντια σε όσους υπερασπίζονται το δικαίωμα του πολίτη να έχει ηλεκτρική ενέργεια και να μην του κόβουν το φως, εφόσον πληρώνει κανονικά τον λογαριασμό του. Καλούμε την κυβέρνηση μετά από αυτή την απάντηση, να πάρει πίσω αμέσως το απαράδεκτο χαράτσι, που πάει να επιβάλλει στους πολίτες. Αυτοί που εμπνεύστηκαν και επιμένουν στην εφαρμογή αυτού του μέτρου, που ταλαιπωρούν και εκφοβίζουν τον ελληνικό λαό, αξίζουν την γενική κατακραυγή»
Επισυνάπτεται η πλήρης ερώτηση και απάντηση στον Ν. Χούντη και τα σχετικά άρθρα της οδηγίας 2009/72 που αναφέρονται στην απάντηση του Επιτρόπου
24/11/2011 Το Γραφείο Τύπου
Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011
ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
19 – 20 ΟΚΤΩΒΡΗ
ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΛΑ!
ΟΧΙ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ
ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ
Δεν φτάνει η ανεργία και η φτώχεια μας, τώρα η κυβέρνηση έρχεται σαν τη μαφία να μας ληστέψει κι από πάνω, με τα νέα χαράτσια. Ο κεφαλικός φόρος των «πολυεκκαθαριστικών» (ειδική «εισφορά αλληλεγγύης», έκτακτη εισφορά και τέλος επιτηδεύματος), η ανάλγητη απόφαση για ειδικό τέλος στα ακίνητα, κόψιμο του ηλεκτρικού ρεύματος και τα μέτρα που ανακοινώνει κάθε μέρα η κυβέρνηση ξεπερνούν κάθε προηγούμενο.
Έχουμε πλέον καταλάβει τι σημαίνει για κάθε έναν και κάθε μία χωριστά, αλλά και για ολόκληρη την κοινωνία, το νέο εθνικό όραμα του πρωθυπουργού του Μνημονίου «ένας εργαζόμενος σε κάθε οικογένεια».
Δεν υπάρχουν λέξεις για να περιγράψουν το κοινωνικό ολοκαύτωμα στο οποίο μας οδηγούν με περισσό θράσος κυβέρνηση και τρόικα.
Μας ζητάνε έκτακτη εισφορά την οποία ονομάζουν «αλληλεγγύης», ενώ στην πραγματικότητα αυτά τα χρήματα θα φύγουν από τις τσέπες των φτωχών για να καταλήξουν και πάλι στους τραπεζίτες, τους δανειστές και τους κεφαλαιούχους.
Μας ζητάνε δεύτερη έκτακτη εισφορά («το τέλος ακινήτων»), φορολογώντας ακόμα και την πρώτη κατοικία των πιο φτωχών στρωμάτων, μετατρέποντάς μας σε νοικάρηδες στο ίδιο μας το σπίτι, με σπιτονοικοκύρηδες τους ίδιους.
Απειλούν με διακοπή του ρεύματος τους ανθρώπους που δεν μπορούν να πληρώσουν!
Ονομάζουν τις εισφορές έκτακτες, την ίδια στιγμή που νομοθετικά τις μονιμοποιούν, καθώς το τέλος ακινήτων θα ισχύει για δύο χρόνια ενώ η έκτακτη εισφορά για 5!
Οι «έκτακτες εισφορές», οι «εργασιακές εφεδρείες» και οι απολύσεις, οι περικοπές των εισοδημάτων, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, όλα τα φορομπηχτικά, παράνομα και βάρβαρα μέτρα, έχουν σκοπό να εξευτελίσουν εργαζόμενους, οικογένειες, ολόκληρη την κοινωνία.
Εκτελούν την κοινωνία για να ζήσουν οι τραπεζίτες, οι καταθέσεις των 600 δις των πλουσίων στις ελβετικές τράπεζες, ο αφορολόγητος πλούτος και η εκκλησία, οι εφοπλιστές. Αντί να εισπράξουν από αυτούς που έχουν, εισπράττουν από τα συνήθη υποζύγια, τους μισθωτούς, τους αγρότες, τους μικροεπαγγελματίες και τους συνταξιούχους ενώ ο πλούτος μένει συστηματικά αφορολόγητος.
Διαλύουν την παιδεία και την υγεία και ονομάζουν διαρθρωτικές αλλαγές την καταστροφή κάθε είδους δομή κοινωνικής πρόνοιας και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, της περιουσίας του ελληνικού λαού.
Η κυβέρνηση αυτή είναι συνώνυμο της βαρβαρότητας.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΞΟΥΜΕ
ΠΡΙΝ ΜΑΣ ΧΡΕΩΣΟΥΝ
Η κυβέρνηση έχει κάνει πλέον επάγγελμα τον εκβιασμό του λαού. Μας απειλεί με χρεοκοπία ενώ μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αυτήν και ενώ χιλιάδες οικογένειες έχουν ήδη χρεοκοπήσει. Δεν μας πείθουν πια τα μέσα ενημέρωσης που έχουν εργολαβία την κυβερνητική προπαγάνδα και το χτύπημα όλων των αγώνων. Δεν θα τα καταφέρουν να μας βάλουν να φαγωθούμε μεταξύ μας. Στα συλλογικά προβλήματα θα απαντήσουμε συλλογικά.
Την απάντηση μπορεί να δώσει μόνο ο λαός ενωμένος με τον ξεσηκωμό του, με την αντίσταση, την ανυπακοή, και την οργάνωσή του, αρνούμενος να πληρώσει τους εκβιαστές της κυβέρνησης, με αλληλεγγύη μεταξύ μας.
Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Το ποτήρι ξεχείλισε!
Η αγανάκτηση να πλημμυρίσει τους δρόμους και τις πλατείες.
Είμαστε χιλιάδες, φοιτητές, μαθητές, άνεργοι ή υποψήφιοι άνεργοι της εφεδρείας, συνταξιούχοι, αγρότες, μικροεπαγγελματίες που βλέπουν τα λουκέτα να έρχονται το ένα μετά το άλλο, εργαζόμενοι που βλέπουν κάθε μέρα το μισθό τους να μειώνεται.
Θα τους σταματήσουμε.
Θα τους διώξουμε μαζί με τις εγκληματικές πολιτικές τους.
Δεν θα τους αφήσουμε να μας μετατρέψουν σε ανθρώπους των σπηλαίων χωρίς φως, χωρίς βιβλία τα παιδιά μας, χωρίς φάρμακα τους συνταξιούχους, χωρίς δουλειά τους εργαζόμενους. Δεν θα τους αφήσουμε να μας ληστεύουν και να ξεπουλάνε το δημόσιο πλούτο της χώρας μας.
Πλεονάζον προσωπικό είναι η κυβέρνηση. Να φύγει τώρα, πριν εξοντώσει τον λαό.
Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Μας παρουσιάζουν την καταστροφή ως μονόδρομο, ως αδιέξοδο.
Τους απαντάμε. Μονόδρομος είναι οι ανάγκες του λαού – και όταν ο λαός θέλει, μπορεί κιόλας. Οι απειλές τους μπορεί να μας φοβίζουν όταν είμαστε μόνοι μας. Όταν είμαστε εκατομμύρια, φοβούνται εκείνοι.
Να τους επιστρέψουμε το φόβο.
Να σπάσουμε το κλίμα κατάθλιψης που μας επιβάλλουν.
Να ξαναβρούμε την ελπίδα.
Ο τόπος πρέπει να αλλάξει πορεία και αυτό θα γίνει με τη συμμετοχή όλων μας. Η κυβέρνηση και η τρόικα είναι δυνάστες και θα φύγουν. Δεν μας αντιπροσωπεύουν. Μονόδρομος για μας είναι η δημοκρατία, η θέληση των πολλών. Όλοι και όλες μαζί, με μαζικούς ενωτικούς αγώνες θα πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας.
Κανείς μόνος του στην κρίση.
Συμμετέχουμε όλοι και όλες στις εργατικές συγκεντρώσεις και απεργίες και στις συγκεντρώσεις στις πλατείες όλης της χώρας.
Κάνουμε τα ρυάκια ποτάμι που θα τους παρασύρει.
ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ!
ΟΧΙ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ
Δεν έχουμε, δεν θέλουμε, δεν πληρώνουμε
ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ
ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΥΤΗ Η ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΛΑ!
ΟΧΙ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ
ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ
Δεν φτάνει η ανεργία και η φτώχεια μας, τώρα η κυβέρνηση έρχεται σαν τη μαφία να μας ληστέψει κι από πάνω, με τα νέα χαράτσια. Ο κεφαλικός φόρος των «πολυεκκαθαριστικών» (ειδική «εισφορά αλληλεγγύης», έκτακτη εισφορά και τέλος επιτηδεύματος), η ανάλγητη απόφαση για ειδικό τέλος στα ακίνητα, κόψιμο του ηλεκτρικού ρεύματος και τα μέτρα που ανακοινώνει κάθε μέρα η κυβέρνηση ξεπερνούν κάθε προηγούμενο.
Έχουμε πλέον καταλάβει τι σημαίνει για κάθε έναν και κάθε μία χωριστά, αλλά και για ολόκληρη την κοινωνία, το νέο εθνικό όραμα του πρωθυπουργού του Μνημονίου «ένας εργαζόμενος σε κάθε οικογένεια».
Δεν υπάρχουν λέξεις για να περιγράψουν το κοινωνικό ολοκαύτωμα στο οποίο μας οδηγούν με περισσό θράσος κυβέρνηση και τρόικα.
Μας ζητάνε έκτακτη εισφορά την οποία ονομάζουν «αλληλεγγύης», ενώ στην πραγματικότητα αυτά τα χρήματα θα φύγουν από τις τσέπες των φτωχών για να καταλήξουν και πάλι στους τραπεζίτες, τους δανειστές και τους κεφαλαιούχους.
Μας ζητάνε δεύτερη έκτακτη εισφορά («το τέλος ακινήτων»), φορολογώντας ακόμα και την πρώτη κατοικία των πιο φτωχών στρωμάτων, μετατρέποντάς μας σε νοικάρηδες στο ίδιο μας το σπίτι, με σπιτονοικοκύρηδες τους ίδιους.
Απειλούν με διακοπή του ρεύματος τους ανθρώπους που δεν μπορούν να πληρώσουν!
Ονομάζουν τις εισφορές έκτακτες, την ίδια στιγμή που νομοθετικά τις μονιμοποιούν, καθώς το τέλος ακινήτων θα ισχύει για δύο χρόνια ενώ η έκτακτη εισφορά για 5!
Οι «έκτακτες εισφορές», οι «εργασιακές εφεδρείες» και οι απολύσεις, οι περικοπές των εισοδημάτων, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, όλα τα φορομπηχτικά, παράνομα και βάρβαρα μέτρα, έχουν σκοπό να εξευτελίσουν εργαζόμενους, οικογένειες, ολόκληρη την κοινωνία.
Εκτελούν την κοινωνία για να ζήσουν οι τραπεζίτες, οι καταθέσεις των 600 δις των πλουσίων στις ελβετικές τράπεζες, ο αφορολόγητος πλούτος και η εκκλησία, οι εφοπλιστές. Αντί να εισπράξουν από αυτούς που έχουν, εισπράττουν από τα συνήθη υποζύγια, τους μισθωτούς, τους αγρότες, τους μικροεπαγγελματίες και τους συνταξιούχους ενώ ο πλούτος μένει συστηματικά αφορολόγητος.
Διαλύουν την παιδεία και την υγεία και ονομάζουν διαρθρωτικές αλλαγές την καταστροφή κάθε είδους δομή κοινωνικής πρόνοιας και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, της περιουσίας του ελληνικού λαού.
Η κυβέρνηση αυτή είναι συνώνυμο της βαρβαρότητας.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΞΟΥΜΕ
ΠΡΙΝ ΜΑΣ ΧΡΕΩΣΟΥΝ
Η κυβέρνηση έχει κάνει πλέον επάγγελμα τον εκβιασμό του λαού. Μας απειλεί με χρεοκοπία ενώ μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αυτήν και ενώ χιλιάδες οικογένειες έχουν ήδη χρεοκοπήσει. Δεν μας πείθουν πια τα μέσα ενημέρωσης που έχουν εργολαβία την κυβερνητική προπαγάνδα και το χτύπημα όλων των αγώνων. Δεν θα τα καταφέρουν να μας βάλουν να φαγωθούμε μεταξύ μας. Στα συλλογικά προβλήματα θα απαντήσουμε συλλογικά.
Την απάντηση μπορεί να δώσει μόνο ο λαός ενωμένος με τον ξεσηκωμό του, με την αντίσταση, την ανυπακοή, και την οργάνωσή του, αρνούμενος να πληρώσει τους εκβιαστές της κυβέρνησης, με αλληλεγγύη μεταξύ μας.
Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Το ποτήρι ξεχείλισε!
Η αγανάκτηση να πλημμυρίσει τους δρόμους και τις πλατείες.
Είμαστε χιλιάδες, φοιτητές, μαθητές, άνεργοι ή υποψήφιοι άνεργοι της εφεδρείας, συνταξιούχοι, αγρότες, μικροεπαγγελματίες που βλέπουν τα λουκέτα να έρχονται το ένα μετά το άλλο, εργαζόμενοι που βλέπουν κάθε μέρα το μισθό τους να μειώνεται.
Θα τους σταματήσουμε.
Θα τους διώξουμε μαζί με τις εγκληματικές πολιτικές τους.
Δεν θα τους αφήσουμε να μας μετατρέψουν σε ανθρώπους των σπηλαίων χωρίς φως, χωρίς βιβλία τα παιδιά μας, χωρίς φάρμακα τους συνταξιούχους, χωρίς δουλειά τους εργαζόμενους. Δεν θα τους αφήσουμε να μας ληστεύουν και να ξεπουλάνε το δημόσιο πλούτο της χώρας μας.
Πλεονάζον προσωπικό είναι η κυβέρνηση. Να φύγει τώρα, πριν εξοντώσει τον λαό.
Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Μας παρουσιάζουν την καταστροφή ως μονόδρομο, ως αδιέξοδο.
Τους απαντάμε. Μονόδρομος είναι οι ανάγκες του λαού – και όταν ο λαός θέλει, μπορεί κιόλας. Οι απειλές τους μπορεί να μας φοβίζουν όταν είμαστε μόνοι μας. Όταν είμαστε εκατομμύρια, φοβούνται εκείνοι.
Να τους επιστρέψουμε το φόβο.
Να σπάσουμε το κλίμα κατάθλιψης που μας επιβάλλουν.
Να ξαναβρούμε την ελπίδα.
Ο τόπος πρέπει να αλλάξει πορεία και αυτό θα γίνει με τη συμμετοχή όλων μας. Η κυβέρνηση και η τρόικα είναι δυνάστες και θα φύγουν. Δεν μας αντιπροσωπεύουν. Μονόδρομος για μας είναι η δημοκρατία, η θέληση των πολλών. Όλοι και όλες μαζί, με μαζικούς ενωτικούς αγώνες θα πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας.
Κανείς μόνος του στην κρίση.
Συμμετέχουμε όλοι και όλες στις εργατικές συγκεντρώσεις και απεργίες και στις συγκεντρώσεις στις πλατείες όλης της χώρας.
Κάνουμε τα ρυάκια ποτάμι που θα τους παρασύρει.
ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ!
ΟΧΙ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ
Δεν έχουμε, δεν θέλουμε, δεν πληρώνουμε
ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ
ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΥΤΗ Η ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2011
Τρίτη 16 Αυγούστου 2011
Κι ο Θησέας τζαμπατζής;
Αναδημοσίευση από το http://epitropesdiodiastop.blogspot.com/2011/08/blog-post_17.html?spref=fb
Μια ευρηματική αλληγορία με πρωταγωνιστές τον Θησέα κι έναν άρχοντα που ΡΕΠΕΙ προς τον κυνισμό, την ΚΟΙΝ/ΞΙΑ ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΥΙΟΙ, τη ζεύξη του Αχέροντα και το νέο ΣΠΑ του Προκρούστη, που προσφέρει "ειδική περιποίηση" άνω και κάτω άκρων στους διαβάτες.
Ένα αιχμηρό κείμενο για τα διόδια που "σφάζει" κυβέρνηση κι εργολάβους με το βαμβάκι.
Κάθε ομοιότητα με τη σημερινή πραγματικότητα είναι απλώς σοκαριστική.
Προοίμιο
Τελικά, ενίοτε η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ως φάρσα, όπως έλεγε ο φιλόσοφος ή ως τραγωδία στην περίπτωσή μας. Ας είναι καλά μερικοί καλοθελητές και προπαντός «πατριώτες» (μην ξεχνιόμαστε) αξιωματούχοι (πρώην και νυν), οι οποίοι μετά από τόσες χιλιετίες κατάφεραν να αναιρέσουν τους άθλους του Θησέα και να μας γυρίσουν πίσω σε σκοτεινές εποχές. Ποιοι ήταν λοιπόν αυτοί οι άθλοι του Θησέα και τι σχέση μπορεί να έχουν με τη σημερινή ζοφερή πραγματικότητα;
Όπως ίσως έχετε ακούσει, ο νεαρός Θησέας αποφάσισε να πάει στην Αθήνα από την Τροιζήνα όπου κατοικούσε για να συναντήσει τον πατέρα του τον βασιλιά Αιγέα. Αν και η μητέρα του επέμενε να πάρει το πλοίο, αυτός προτίμησε να πάει οδικώς και να αντιμετωπίσει τους τρομερούς ληστές που λυμαίνονταν τη διαδρομή ως την Αθήνα.
Συνολικά, τη διαδρομή λυμαίνονταν πέντε (!) ληστές, που σταματούσαν τους διαβάτες στην Επίδαυρο, τον Ισθμό της Κορίνθου, την Κακιά Σκάλα, την Ελευσίνα και τον Κηφισό. Σατανικό, ε; Σαν να μην πέρασε μια μέρα.
Ας υπενθυμίσουμε εν συντομία την επίσημη ιστορία, και μετά ας εξετάσουμε μια εναλλακτική της αφήγηση.
Ο μύθος
Κοντά στην Επίδαυρο, είχε το λημέρι του ο ληστής Περιφήτης, γιος του Ηφαίστου, ο οποίος σκότωνε τα θύματά του με ένα ορειχάλκινο ρόπαλο. Ύστερα από μονομαχία, ο Θησέας τον σκότωσε με το ίδιο του το ρόπαλο.
Στον Ισθμό της Κορίνθου ενέδρευε ο Σίνης ο Πιτυοκάμπτης, γιος του Ποσειδώνα. Αυτός έδενε τους διαβάτες στην κορυφή δυο λυγισμένων δένδρων, τα οποία άφηνε ελεύθερα, με αποτέλεσμα έναν φριχτό διαμελισμό. Ο Θησέας τον πλήρωσε με το ίδιο «νόμισμα». (Δεν είχε φαίνεται e-pass).
Σειρά είχε ο Σκίρωνας, γιος του Κορίνθου και εγγονός του Πέλοπα, γνωστός και ως μάστιγα των διαβατών που δρούσε στο στενό πέρασμα της Κακιάς Σκάλας. Υποχρέωνε τους περαστικούς να του πλένουν τα πόδια και, καθώς έσκυβαν, τους πετούσε με μια κλωτσιά στη θάλασσα, όπου τους κατασπάραζε μια τεράστια χελώνα. Ο Θησέας άρπαξε τον Σκίρωνα από τα πόδια και τον έστειλε να συναντήσει τα θύματά του. Στη συνέχεια σκότωσε και τη χελώνα και την έκανε ασπίδα.
Στην Ελευσίνα αντιμετώπισε τον Κερκύονα, γιο του Ποσειδώνα και άριστο πυγμάχο, ο οποίος προκαλούσε τους διαβάτες σε μάχη μέχρι θανάτου και τους συνέθλιβε με τα στιβαρά του μπράτσα. Ο Θησέας, σήκωσε τον Κερκύονα ψηλά και τον εκσφενδόνισε με δύναμη στο έδαφος.
Τελευταίος παραμόνευε ο Προκρούστης στις όχθες του Κηφισού, γιος του Ποσειδώνα κι αυτός. Υποδυόταν τον ξενοδόχο και είχε στήσει δυο κρεβάτια, ένα κοντό κι ένα μακρύ στο δρόμο που οδηγούσε στην Αθήνα όπου και προσκαλούσε τους ταλαιπωρημένους οδοιπόρους να ξεκουραστούν. Ο «φιλόξενος» Προκρούστης πρόσφερε το κοντό κρεβάτι στους ψηλούς και το ψηλό στους κοντούς και στη συνέχεια αποκαθιστούσε τις ισορροπίες τραβώντας τους κοντούς ή ακρωτηριάζοντας τους ψηλούς. Ο Προκρούστης γνώρισε τον θάνατο από τον Θησέα πάνω σε ένα από τα κρεβάτια του.
Έτσι, ο Θησέας μπήκε στην Αθήνα, γνώρισε τον πατέρα του, και, αφού γύρισε από την Κρήτη όπου σκότωσε τον Μινώταυρο, έγινε βασιλιάς και προχώρησε στη συνένωση των Δήμων της Αθήνας και σε αληθινές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις.
Η αλληγορία
Αυτή είναι η επίσημη εκδοχή του μύθου του Θησέα. Σας φαίνεται αληθοφανής; Εμένα πάντως όχι, γι’ αυτό ας επιχειρήσουμε μια εναλλακτική προσέγγιση του μύθου κάνοντας μερικούς παραλληλισμούς και υποθέσεις.
Για την οικονομία της αφήγησης, και προς αποφυγήν τυχόν παρανοήσεων, οι λέξεις «λημέρι», «ενέδρα», κλπ., στην περίπτωσή μας αντιστοιχούν με τον όρο «σταθμός διοδίων ιδιωτικής εταιρείας» και μπορούν να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά. Το ίδιο ισχύει και για τους όρους «ληστές», «κακοποιοί», «νταβατζήδες», «μάστιγα» κλπ., με τους όρους «διαχειριστές των οδών», «παραχωρησιούχοι», κλπ., καθώς και για τους όρους «συμμορία», «μαφία», «ληστοσυμμορίτες», κλπ., με τον όρο «κοινοπραξία» και μέλη αυτής. Εμπιστεύομαι την αντίληψή σας για τον εντοπισμό και την ερμηνεία των περαιτέρω αναλογιών που θα συναντήσουμε στο κείμενο.
Οι ληστές στον μύθο παρουσιάζονται ως αιμοβόροι ψυχοπαθείς ενώ στην πραγματικότητα δεν ήταν τίποτε παραπάνω από αυτό που λέει το όνομά τους, δηλαδή κοινοί ληστές, οι οποίοι εισέπρατταν ακριβά διόδια από τους διαβάτες. Βέβαια, ο μύθος δεν διευκρινίζει αν είχε ψηφισθεί κάποια ειδική τροπολογία που να υποχρέωνε τους κακοποιούς, συγγνώμη, ήθελα να πω τους διαχειριστές των οδών, να επιβάλλουν στους παραβάτες τις ποινές που περιγράφησαν παραπάνω, δηλαδή χτύπημα με ρόπαλο, διαμελισμό, γκρέμισμα, σύνθλιψη ή ακρωτηριασμό, ή αν τέλος πάντων οι ποινές προβλέπονταν στην αρχική σύμβαση παραχώρησης, η οποία όπως ακουγόταν ήταν σιβυλλική και διάτρητη και ούτε οι ικανότεροι μάντεις δεν είχαν καταφέρει να την ερμηνεύσουν με ακρίβεια. Μένει να διερευνηθεί λοιπόν αν οι διαχειριστές των οδών δρούσαν βάσει των δικών τους βάρβαρων ενστίκτων ή απλώς εφάρμοζαν τον νόμο.
Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι κανείς από τους παραχωρησιούχους των αρχαίων οδών δεν ήταν τυχαίος θνητός, όλοι τους ήταν από σπουδαία γενιά, γιοι θεών και ηρώων. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Μήπως σας θυμίζει αυτό κάτι σε σχέση με τους σημερινούς διαπλεκόμενους «νταβατζήδες» των εθνικών μας οδών; Και μην μου πείτε ότι το γεγονός ότι οι τρεις από τους πέντε παραχωρησιούχους ήταν γιοι του Ποσειδώνα, δεν παραπέμπει σε ανάθεση έργου σε κοινοπραξία και δη οικογενειακή επιχείρηση; Αν η ανάθεση έγινε απευθείας ή με διαγωνισμό λίγη σημασία έχει. Άλλωστε ποιος μπορεί να ανταγωνιστεί έναν Θεό, όταν προσπαθεί να βολέψει τα βλαστάρια του; Αν αναρωτιέστε από πού προέρχεται η σημερινή φαυλότητα της οικογενειοκρατίας, ιδού. Και λυπάμαι που το λέω, αλλά αν ο Θησέας δεν ήταν από βασιλική γενιά, κι αν δεν το ’λεγε κι η καρδούλα του βέβαια, ίσως μέχρι τις μέρες μας τα διόδια να εκμεταλλευόταν ακόμα η ΚΟΙΝ/ΞΙΑ ΠΟΣΕΙΔΩΝ και ΥΙΟΙ και ο ίδιος να είχε μείνει στην ιστορία ως «Θησέας, ο τζαμπατζής».
Τον Θησέα λοιπόν τον έσωσε η βασιλική του καταγωγή και η εξουσία και η φήμη που απέκτησε στη συνέχεια ώστε να επιβάλει τη δική του εκδοχή των πραγμάτων. Δυστυχώς δεν θα μάθουμε ποτέ αν κατά την είσοδό του στην Αθήνα τον υποχρέωσαν να πληρώσει τα σχετικά πρόστιμα, κι αν τον οδήγησαν ενώπιον των δικαστών και των αρχόντων για να λογοδοτήσει για τις ασεβείς του πράξεις. Αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη και απολαύστε μαζί μου αυτόν τον φανταστικό διάλογο ανάμεσα στον δημόσιο άρχοντα της πόλης, υπεύθυνο για τις υποδομές και τις μεταφορές και τον Θησέα. Αν ο ο δημόσιος άρχων σας φανεί να ΡΕΠΕΙ προς τον κυνισμό, η ιδέα σας θα ‘ναι.
ΑΡΧ. Θησέα, γνωρίζεις φαντάζομαι ότι με τη αναρχική συμπεριφορά σου ζημιώνεις την πόλη, προκαλείς την οργή των θεών και δημιουργείς κοινωνική αναταραχή, προτρέποντας κι άλλους πολίτες στην ανυπακοή και την παρανομία.
ΘΗΣ. Μα, αυτοί οι άνθρωποι, οι ληστές δηλαδή, λυμαίνονταν τις συγκοινωνίες, ζητούσαν υπέρογκα ποσά για να επιτρέψουν τη διέλευση και τελικά είχαν παραλύσει τις μετακινήσεις.
ΑΡΧ. Υπερβάλλεις Θησέα, τι είναι δυο μισθοί τον χρόνο για να μπορείς να ταξιδεύεις άνετα και πολιτισμένα; Όποιος δεν έχει να πληρώσει, ας κάτσει σπίτι του να κάνει οικονομία, που θέλει και βόλτες. Τώρα δηλαδή είναι καλύτερα που οι πλούσιοι περνάνε τζάμπα και επιδεικτικά με τα πολυτελή τους τέθριππα και δεν συνεισφέρουν για το κοινό καλό;
ΘΗΣ. Αφήστε τα αυτά. Δεν ξέρω αν σας είναι τόσο δύσκολο να το κατανοήσετε, αν παριστάνετε τον μ____κα ή αν είστε τελικά, αλλά το πρόβλημα που συζητάμε δεν είναι οι πλούσιοι. Το πρόβλημα το έχουν όλοι οι υπόλοιποι πολίτες που δεν μπορούν να μετακινηθούν. Από τους πλούσιους πρέπει να τα πάρετε χοντρά αλλού, εκεί που τα βγάζουν, όχι στα διόδια.
ΑΡΧ. Πάντως, οι διαχειριστές, νομιμοποιούνταν να ζητούν διόδια, είχαν συμβάσεις υπογεγραμμένες με τον Δήμο, εντάξει παραδέχομαι ότι δεν ήταν κι οι καλύτερες δυνατές, θα μπορούσαμε να τις βελτιώσουμε κάποια στιγμή στο μέλλον. Άλλωστε, στη συνέντευξη τύπου που έδωσαν και οι πέντε (!) παραχωρησιούχοι (Περιφήτης, Σίνης, Σκίρωνας, Κερκύονας, Προκρούστης) όταν έμαθαν ότι πλησίαζες, είχαν δηλώσει ότι είναι διατεθειμένοι να μειώσουν ελαφρά το αντίτιμο και να εκσυγχρονίσουν λίγο τις μεθόδους τους, αρκεί να σε συλλαμβάναμε. Τώρα πες μου, ποιος θα κατασκευάσει τους δρόμους;
ΘΗΣ. Όλες οι συμβάσεις τους ήταν έωλες, το ξέρεις καλά άρχοντα. Ας έφτιαχναν πρώτα τους δρόμους και μετά να ζητούσαν διόδια. Αυτοί ζητούσαν ακριβά διόδια για δρόμους που ίσα ίσα χωράνε να περάσουν δυο μουλάρια αντικριστά ή για δρόμους που δεν έχουν κατασκευάσει καν οι ίδιοι.
ΑΡΧ. Εντάξει, υπάρχουν κάποια προβληματάκια, το ξέρουμε εδώ και κάποια χρόνια, αλλά θα τα λύναμε συν τω χρόνω. Πώς κάνεις έτσι;
ΘΗΣ. Και τι άλλο έμαθα απ' τους ληστές. Είναι λέει μέλη συμμοριών, συγγνώμη, κοινοπραξιών, που λυμαίνονται και άλλες περιοχές της Ελλάδας και τα λεφτά που έπαιρναν απ’ το ένα μέρος τα μοιράζονταν μεταξύ τους για να κατασκευάσουν δρόμους και γεφύρια σε άλλα μέρη μακρινά, στην άλλη άκρη της Ελλάδας.
Συγκεκριμένα, ο Σίνης στον Ισθμό, όταν διαμέλιζε τον προηγούμενο διαβάτη από μένα, του τόνισε σε έντονο ύφος ότι αυτά τα παθαίνει επειδή αρνείται να χρηματοδοτήσει το μεγάλο έργο της ζεύξης του Αχέροντα ποταμού. Όταν ο πολίτης του αντέτεινε ότι το μόνο που ήθελε ήταν να πάει στο σπίτι του, ότι ούτε ήξερε πού πέφτει ο Αχέροντας ούτε ενδιαφερόταν να μάθει, πολύ περισσότερο δε να χρηματοδοτήσει τη ζεύξη του, ο ληστής του είπε χαιρέκακα ότι πολύ γρήγορα θα βρισκόταν στην όχθη του παρέα με τον συνεταίρο του τον Χάροντα. Βέβαια, όταν τα έλεγε αυτά ο Σίνης δεν ήξερε ότι πολύ σύντομα θα πήγαινε κι ο ίδιος να τους συναντήσει και τους δύο: πολίτη και συνεταίρο. Δυστυχώς δεν πρόλαβα να ρωτήσω αν στον Αχέροντα δέχονται e-pass.
ΑΡΧ. Κι άλλος τζαμπατζής, θεέ μου, να δω πως θα πληρώσει τον οβολό για να διασχίσει τον Αχέροντα. Αν πάψουν κι εκεί να πληρώνουν θα έχουμε σοβαρό πρόβλημα γιατί πολύ φοβάμαι ότι η τροπολογία μου δεν έχει ισχύ στον άλλο κόσμο. Τέλος πάντων. Όλες αυτές οι λεπτομέρειες θα διευθετηθούν εν ευθέτω χρόνω. Το έχουμε τονίσει τόσες φορές πια τα τελευταία χρόνια ότι θα επιληφθούμε προσωπικά του θέματος. Γιατί τόση βιασύνη πια;
ΘΗΣ. Είναι και το άλλο, άρχοντα. Στην Κακιά Σκάλα, ο Σκίρωνας πήγε κι έστησε το λημέρι του ανάμεσα στο χωριό και τα χωράφια. Έτσι οι πολίτες είναι αποκλεισμένοι και δεν μπορούν να πάνε στη δουλειά τους. Ένας πολίτης μπροστά μου διαμαρτυρόταν ότι του έπλυνε τα πόδια 20 φορές την τελευταία εβδομάδα κι άλλες τόσες η γυναίκα του και ότι δεν άντεχε άλλο αυτήν την κατάσταση.
ΑΡΧ. Κι ο φίλτατος Σκίρων τι του απάντησε;
ΘΗΣ. Ότι η χελώνα πεινούσε...
ΑΡΧ. Είδες που βιάζεσαι βρε Θησέα! Αν μου το είχες πει νωρίτερα, πριν χμμμ... καταργήσεις τον Σκίρωνα, θα τον είχα συμβουλέψει να αποσυρθεί προσωρινά από τον σταθμό είσπραξης για να ανοίξει ένα μονοπάτι πάνω απ’ το βουνό, ώστε κανείς να μην υποχρεούται πλέον να του πλένει τα πόδια αν δεν το θέλει.
ΘΗΣ. Μα ξέρεις καλά ότι το βουνό είναι πολύ δύσβατο και επικίνδυνο και η παράκαμψη θα είναι τεράστια.
ΑΡΧ. Ώχου, μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας ντε. Μην είμαστε κι αχάριστοι. Κι οι λήσταρχοι, ε συγγνώμη, οι μεγαλοεργολάβοι πρέπει να ζήσουν. Αυτούς δεν τους σκέφτεσαι καθόλου; Αν δεν εκμεταλλευθούν τους πολίτες πώς θα επιβιώσουν; Όπως ξέρεις, παλαιότερα εκβίαζαν απευθείας τον Δήμο, με την απειλή θρυλούμενων κακών μαντάτων που θα έφερνε ο φτερωτός Ερμής, και ο Δήμος τους έκανε όλα τα χατίρια. Όταν όμως ο Δήμος ξέμεινε από δουλειές κι από λεφτά, τους άφησε να διαλέξουν το λημέρι τους και να απομυζούν ανενόχλητοι, συγγνώμη, να υπηρετούν ήθελα να πω, τους πολίτες. Βέβαια, με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίσαμε τουλάχιστον την κατασκευή των νέων δρόμων, καθώς και την άψογη και πολιτισμένη εξυπηρέτηση των χρηστών των υπαρχόντων δρόμων.
ΘΗΣ. Για ποια κατασκευή και άψογη εξυπηρέτηση μιλάς;
ΑΡΧ. Να, απ’ ό,τι ξέρω ο Σκίρων, πριν τον καθαρίσεις δηλαδή, δούλευε πυρετωδώς για τη διάνοιξη των σηράγγων στην Κακιά Σκάλα.
ΘΗΣ. Α, γι’ αυτό είχε μάλλον εκείνη την οδοντόβουρτσα δίπλα στη λεκάνη για τα ποδόλουτρα. Τον είδα να ξύνει τον βράχο με την οδοντόβουρτσα όσο περίμενε να φανούν οι επόμενοι διαβάτες. Μ’ αυτόν τον ρυθμό θα του έπαιρνε περίπου 3.000 χρόνια να ολοκληρώσει το έργο. Αλλά τι τον νοιάζει; Μήπως βιαζόταν; Είχε όλο τον χρόνο μπροστά του. Ήταν αθάνατος όπως και οι εταιρείες άλλωστε. Αλίμονο στους πολίτες, γενεές δεκατέσσερις να του πλένουν τα πόδια, φαντάζεστε πόσο γυαλιστερά θα γίνονταν μετά από τόσο πλύσιμο; Τιτάνιο έργο πραγματικά, μάλλον θα έπρεπε να πάρει και το όνομά του στο τέλος. Ή μήπως το πήρε ήδη;
ΑΡΧ. Κι ο Προκρούστης απ’ ό,τι μαθαίνω ολοκλήρωσε τον πρώτο υπερσύγχρονο ΣΕΑ κλπ. (Σταθμό Εξυπηρέτησης Αρμάτων Και Λοιπών Περαστικών) στην έξοδο της Αθήνας, που εκτός των άλλων περιλαμβάνει δίκλινες σουίτες για όλους τους διαβάτες και ΣΠΑ που προσφέρει ειδική περιποίηση άνω και κάτω άκρων, μανικιούρ, πεντικιούρ και τα σχετικά.
ΘΗΣ. Μανικιούρ!!!! Πεντικιούρ!!!! Ξέχασες την προσθετική... ύψους. Έχετε φτάσει τον ευφημισμό σε δυσθεώρητα ύψη. Ο άνθρωπος εξαρθρώνει και κόβει χέρια και πόδια, και αυτό το λέτε περιποίηση άνω και κάτω άκρων;
ΑΡΧ. Κοίταξε Θησέα, ο Προκρούστης είναι ένας νέος και πολλά υποσχόμενος επιχειρηματίας, ο οποίος προχώρησε σε μια πολύ σοβαρή επένδυση, που θα οδηγήσει στην ανάπτυξη της περιοχής και θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Γνωρίζω ότι δεν διαθέτει ακόμη την απαιτούμενη εμπειρία και έτσι είναι λογικό να παρουσιάζονται κάποιες παραλείψεις και παράπλευρες απώλειες, οι οποίες ελπίζουμε ότι θα διορθωθούν με τον καιρό. Πάντως θέλω να τονίσω σε όλους τους τόνους ότι επιθυμούμε να προσελκύσουμε περισσότερες επενδύσεις σαν του Προκρούστη στον Δήμο μας και ότι θα αντιμετωπίσουμε σθεναρά όσους στέκονται εμπόδιο σε ανάλογες προσπάθειες, σαν και λόγου σου, με όλα τα μέσα που διαθέτουμε, νομικά, κατασταλτικά, κλπ. γιατί πάνω απ’ όλα είμαστε πατριώτες και θα υπερασπιστούμε μέχρις εσχάτων το δημόσιο συμφέρον και τα συμφέροντα του απλού πολίτη και του κυρίαρχου λαού.
ΘΗΣ. !!!!!!!
Κάπως έτσι αγαπητοί μου θα μπορούσε να έχει διαμειφθεί ο διάλογος ανάμεσα στον ληστοκτόνο (ή δεν πληρώνω, δεν πληρώνω) Θησέα και τον άρχοντα υποδομών και μεταφορών που ΕΡΡΕΠΕ προς τον κυνισμό. Κάποια υπόκωφα ΜΑΓΚΡΗΤΑ ή κάποια ψελλίσματα που ακούστηκαν στην ακρόαση από άλλες παρατάξεις υπέρ της «τάξης» και της «νομιμοφροσύνης» ή περί του κινδύνου απώλειας της φερεγγυότητας των ληστών και συμμοριτών, απέναντι στους Πέρσες δανειστές, είναι ανάξια ακόμη και αναφοράς.
Ηθικό Δίδαγμα
Αγαπητοί μου, ήρθε η ώρα να πετάξουμε τον βράχο που μας φόρτωσαν στην πλάτη, να φορέσουμε τα σανδάλια μας, να σηκώσουμε το πατρογονικό σπαθί και να πάμε να καθαρίσουμε τους δρόμους από τους σύγχρονους ληστές. Θα σας πουν ότι το άνοιγμα των δρόμων είναι δράση αποσπασματική και σπασμωδική και ότι δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο στην ανομία και εντέλει στην αναρχία. Πέστε τους ότι κι ο Θησέας απ’ τους δρόμους ξεκίνησε, πήρε την εξουσία και αναμόρφωσε την πόλη του. Στην ουσία επανίδρυσε την Αθήνα. Μην υποτιμάτε τους δρόμους. Γιατί, όπως λέει κι ο ποιητής: ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία...
Επιμύθιο
Όνειρα; Μπορεί, αλλά εγώ προσωπικά κάθε φορά που ακούω τον κ. Ρέππα και τον κ. Πάγκαλο να με δουλεύουν κανονικότατα και να με βρίζουν κι από πάνω, νιώθω ότι κάτι πρέπει να κάνω, κάπως πρέπει να αντιδράσω. Κι αυτό το κείμενο είναι ένα μικρό βήμα. Ας συντονίσουμε όλοι μαζί τα βήματά μας, να τραντάξουμε τη γη και να τους κάνουμε να χάσουν τον ύπνο τους.
Γιούριααααααααα!!!!!
Δικός σας,
Αργοναύτης
ΥΓ. Η αλληγορία που μόλις διαβάσατε σφηνώθηκε επίμονα στο μυαλό του γράφοντος κατά το τελευταίο του ταξίδι από την Τρίπολη στην Αθήνα, και η συγγραφή και δημοσιοποίησή της του έγινε επιτακτική ανάγκη -και έμμονη ιδέα-, ως και αιτία δημιουργίας αυτού του blog, καθώς παρακολουθούσε τις ραγδαίες εξελίξεις των τελευταίων ημερών με τη συνέντευξη των εργολάβων, την κατάθεση και την ψήφιση της γνωστής πλέον τροπολογίας και τις διάφορες θλιβερές και εξοργιστικές δηλώσεις του Υπουργού και άλλων ποικιλόχρωμων πτηνών.
Μια ευρηματική αλληγορία με πρωταγωνιστές τον Θησέα κι έναν άρχοντα που ΡΕΠΕΙ προς τον κυνισμό, την ΚΟΙΝ/ΞΙΑ ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΥΙΟΙ, τη ζεύξη του Αχέροντα και το νέο ΣΠΑ του Προκρούστη, που προσφέρει "ειδική περιποίηση" άνω και κάτω άκρων στους διαβάτες.
Ένα αιχμηρό κείμενο για τα διόδια που "σφάζει" κυβέρνηση κι εργολάβους με το βαμβάκι.
Κάθε ομοιότητα με τη σημερινή πραγματικότητα είναι απλώς σοκαριστική.
Προοίμιο
Τελικά, ενίοτε η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ως φάρσα, όπως έλεγε ο φιλόσοφος ή ως τραγωδία στην περίπτωσή μας. Ας είναι καλά μερικοί καλοθελητές και προπαντός «πατριώτες» (μην ξεχνιόμαστε) αξιωματούχοι (πρώην και νυν), οι οποίοι μετά από τόσες χιλιετίες κατάφεραν να αναιρέσουν τους άθλους του Θησέα και να μας γυρίσουν πίσω σε σκοτεινές εποχές. Ποιοι ήταν λοιπόν αυτοί οι άθλοι του Θησέα και τι σχέση μπορεί να έχουν με τη σημερινή ζοφερή πραγματικότητα;
Όπως ίσως έχετε ακούσει, ο νεαρός Θησέας αποφάσισε να πάει στην Αθήνα από την Τροιζήνα όπου κατοικούσε για να συναντήσει τον πατέρα του τον βασιλιά Αιγέα. Αν και η μητέρα του επέμενε να πάρει το πλοίο, αυτός προτίμησε να πάει οδικώς και να αντιμετωπίσει τους τρομερούς ληστές που λυμαίνονταν τη διαδρομή ως την Αθήνα.
Συνολικά, τη διαδρομή λυμαίνονταν πέντε (!) ληστές, που σταματούσαν τους διαβάτες στην Επίδαυρο, τον Ισθμό της Κορίνθου, την Κακιά Σκάλα, την Ελευσίνα και τον Κηφισό. Σατανικό, ε; Σαν να μην πέρασε μια μέρα.
Ας υπενθυμίσουμε εν συντομία την επίσημη ιστορία, και μετά ας εξετάσουμε μια εναλλακτική της αφήγηση.
Ο μύθος
Κοντά στην Επίδαυρο, είχε το λημέρι του ο ληστής Περιφήτης, γιος του Ηφαίστου, ο οποίος σκότωνε τα θύματά του με ένα ορειχάλκινο ρόπαλο. Ύστερα από μονομαχία, ο Θησέας τον σκότωσε με το ίδιο του το ρόπαλο.
Στον Ισθμό της Κορίνθου ενέδρευε ο Σίνης ο Πιτυοκάμπτης, γιος του Ποσειδώνα. Αυτός έδενε τους διαβάτες στην κορυφή δυο λυγισμένων δένδρων, τα οποία άφηνε ελεύθερα, με αποτέλεσμα έναν φριχτό διαμελισμό. Ο Θησέας τον πλήρωσε με το ίδιο «νόμισμα». (Δεν είχε φαίνεται e-pass).
Σειρά είχε ο Σκίρωνας, γιος του Κορίνθου και εγγονός του Πέλοπα, γνωστός και ως μάστιγα των διαβατών που δρούσε στο στενό πέρασμα της Κακιάς Σκάλας. Υποχρέωνε τους περαστικούς να του πλένουν τα πόδια και, καθώς έσκυβαν, τους πετούσε με μια κλωτσιά στη θάλασσα, όπου τους κατασπάραζε μια τεράστια χελώνα. Ο Θησέας άρπαξε τον Σκίρωνα από τα πόδια και τον έστειλε να συναντήσει τα θύματά του. Στη συνέχεια σκότωσε και τη χελώνα και την έκανε ασπίδα.
Στην Ελευσίνα αντιμετώπισε τον Κερκύονα, γιο του Ποσειδώνα και άριστο πυγμάχο, ο οποίος προκαλούσε τους διαβάτες σε μάχη μέχρι θανάτου και τους συνέθλιβε με τα στιβαρά του μπράτσα. Ο Θησέας, σήκωσε τον Κερκύονα ψηλά και τον εκσφενδόνισε με δύναμη στο έδαφος.
Τελευταίος παραμόνευε ο Προκρούστης στις όχθες του Κηφισού, γιος του Ποσειδώνα κι αυτός. Υποδυόταν τον ξενοδόχο και είχε στήσει δυο κρεβάτια, ένα κοντό κι ένα μακρύ στο δρόμο που οδηγούσε στην Αθήνα όπου και προσκαλούσε τους ταλαιπωρημένους οδοιπόρους να ξεκουραστούν. Ο «φιλόξενος» Προκρούστης πρόσφερε το κοντό κρεβάτι στους ψηλούς και το ψηλό στους κοντούς και στη συνέχεια αποκαθιστούσε τις ισορροπίες τραβώντας τους κοντούς ή ακρωτηριάζοντας τους ψηλούς. Ο Προκρούστης γνώρισε τον θάνατο από τον Θησέα πάνω σε ένα από τα κρεβάτια του.
Έτσι, ο Θησέας μπήκε στην Αθήνα, γνώρισε τον πατέρα του, και, αφού γύρισε από την Κρήτη όπου σκότωσε τον Μινώταυρο, έγινε βασιλιάς και προχώρησε στη συνένωση των Δήμων της Αθήνας και σε αληθινές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις.
Η αλληγορία
Αυτή είναι η επίσημη εκδοχή του μύθου του Θησέα. Σας φαίνεται αληθοφανής; Εμένα πάντως όχι, γι’ αυτό ας επιχειρήσουμε μια εναλλακτική προσέγγιση του μύθου κάνοντας μερικούς παραλληλισμούς και υποθέσεις.
Για την οικονομία της αφήγησης, και προς αποφυγήν τυχόν παρανοήσεων, οι λέξεις «λημέρι», «ενέδρα», κλπ., στην περίπτωσή μας αντιστοιχούν με τον όρο «σταθμός διοδίων ιδιωτικής εταιρείας» και μπορούν να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά. Το ίδιο ισχύει και για τους όρους «ληστές», «κακοποιοί», «νταβατζήδες», «μάστιγα» κλπ., με τους όρους «διαχειριστές των οδών», «παραχωρησιούχοι», κλπ., καθώς και για τους όρους «συμμορία», «μαφία», «ληστοσυμμορίτες», κλπ., με τον όρο «κοινοπραξία» και μέλη αυτής. Εμπιστεύομαι την αντίληψή σας για τον εντοπισμό και την ερμηνεία των περαιτέρω αναλογιών που θα συναντήσουμε στο κείμενο.
Οι ληστές στον μύθο παρουσιάζονται ως αιμοβόροι ψυχοπαθείς ενώ στην πραγματικότητα δεν ήταν τίποτε παραπάνω από αυτό που λέει το όνομά τους, δηλαδή κοινοί ληστές, οι οποίοι εισέπρατταν ακριβά διόδια από τους διαβάτες. Βέβαια, ο μύθος δεν διευκρινίζει αν είχε ψηφισθεί κάποια ειδική τροπολογία που να υποχρέωνε τους κακοποιούς, συγγνώμη, ήθελα να πω τους διαχειριστές των οδών, να επιβάλλουν στους παραβάτες τις ποινές που περιγράφησαν παραπάνω, δηλαδή χτύπημα με ρόπαλο, διαμελισμό, γκρέμισμα, σύνθλιψη ή ακρωτηριασμό, ή αν τέλος πάντων οι ποινές προβλέπονταν στην αρχική σύμβαση παραχώρησης, η οποία όπως ακουγόταν ήταν σιβυλλική και διάτρητη και ούτε οι ικανότεροι μάντεις δεν είχαν καταφέρει να την ερμηνεύσουν με ακρίβεια. Μένει να διερευνηθεί λοιπόν αν οι διαχειριστές των οδών δρούσαν βάσει των δικών τους βάρβαρων ενστίκτων ή απλώς εφάρμοζαν τον νόμο.
Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι κανείς από τους παραχωρησιούχους των αρχαίων οδών δεν ήταν τυχαίος θνητός, όλοι τους ήταν από σπουδαία γενιά, γιοι θεών και ηρώων. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Μήπως σας θυμίζει αυτό κάτι σε σχέση με τους σημερινούς διαπλεκόμενους «νταβατζήδες» των εθνικών μας οδών; Και μην μου πείτε ότι το γεγονός ότι οι τρεις από τους πέντε παραχωρησιούχους ήταν γιοι του Ποσειδώνα, δεν παραπέμπει σε ανάθεση έργου σε κοινοπραξία και δη οικογενειακή επιχείρηση; Αν η ανάθεση έγινε απευθείας ή με διαγωνισμό λίγη σημασία έχει. Άλλωστε ποιος μπορεί να ανταγωνιστεί έναν Θεό, όταν προσπαθεί να βολέψει τα βλαστάρια του; Αν αναρωτιέστε από πού προέρχεται η σημερινή φαυλότητα της οικογενειοκρατίας, ιδού. Και λυπάμαι που το λέω, αλλά αν ο Θησέας δεν ήταν από βασιλική γενιά, κι αν δεν το ’λεγε κι η καρδούλα του βέβαια, ίσως μέχρι τις μέρες μας τα διόδια να εκμεταλλευόταν ακόμα η ΚΟΙΝ/ΞΙΑ ΠΟΣΕΙΔΩΝ και ΥΙΟΙ και ο ίδιος να είχε μείνει στην ιστορία ως «Θησέας, ο τζαμπατζής».
Τον Θησέα λοιπόν τον έσωσε η βασιλική του καταγωγή και η εξουσία και η φήμη που απέκτησε στη συνέχεια ώστε να επιβάλει τη δική του εκδοχή των πραγμάτων. Δυστυχώς δεν θα μάθουμε ποτέ αν κατά την είσοδό του στην Αθήνα τον υποχρέωσαν να πληρώσει τα σχετικά πρόστιμα, κι αν τον οδήγησαν ενώπιον των δικαστών και των αρχόντων για να λογοδοτήσει για τις ασεβείς του πράξεις. Αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη και απολαύστε μαζί μου αυτόν τον φανταστικό διάλογο ανάμεσα στον δημόσιο άρχοντα της πόλης, υπεύθυνο για τις υποδομές και τις μεταφορές και τον Θησέα. Αν ο ο δημόσιος άρχων σας φανεί να ΡΕΠΕΙ προς τον κυνισμό, η ιδέα σας θα ‘ναι.
ΑΡΧ. Θησέα, γνωρίζεις φαντάζομαι ότι με τη αναρχική συμπεριφορά σου ζημιώνεις την πόλη, προκαλείς την οργή των θεών και δημιουργείς κοινωνική αναταραχή, προτρέποντας κι άλλους πολίτες στην ανυπακοή και την παρανομία.
ΘΗΣ. Μα, αυτοί οι άνθρωποι, οι ληστές δηλαδή, λυμαίνονταν τις συγκοινωνίες, ζητούσαν υπέρογκα ποσά για να επιτρέψουν τη διέλευση και τελικά είχαν παραλύσει τις μετακινήσεις.
ΑΡΧ. Υπερβάλλεις Θησέα, τι είναι δυο μισθοί τον χρόνο για να μπορείς να ταξιδεύεις άνετα και πολιτισμένα; Όποιος δεν έχει να πληρώσει, ας κάτσει σπίτι του να κάνει οικονομία, που θέλει και βόλτες. Τώρα δηλαδή είναι καλύτερα που οι πλούσιοι περνάνε τζάμπα και επιδεικτικά με τα πολυτελή τους τέθριππα και δεν συνεισφέρουν για το κοινό καλό;
ΘΗΣ. Αφήστε τα αυτά. Δεν ξέρω αν σας είναι τόσο δύσκολο να το κατανοήσετε, αν παριστάνετε τον μ____κα ή αν είστε τελικά, αλλά το πρόβλημα που συζητάμε δεν είναι οι πλούσιοι. Το πρόβλημα το έχουν όλοι οι υπόλοιποι πολίτες που δεν μπορούν να μετακινηθούν. Από τους πλούσιους πρέπει να τα πάρετε χοντρά αλλού, εκεί που τα βγάζουν, όχι στα διόδια.
ΑΡΧ. Πάντως, οι διαχειριστές, νομιμοποιούνταν να ζητούν διόδια, είχαν συμβάσεις υπογεγραμμένες με τον Δήμο, εντάξει παραδέχομαι ότι δεν ήταν κι οι καλύτερες δυνατές, θα μπορούσαμε να τις βελτιώσουμε κάποια στιγμή στο μέλλον. Άλλωστε, στη συνέντευξη τύπου που έδωσαν και οι πέντε (!) παραχωρησιούχοι (Περιφήτης, Σίνης, Σκίρωνας, Κερκύονας, Προκρούστης) όταν έμαθαν ότι πλησίαζες, είχαν δηλώσει ότι είναι διατεθειμένοι να μειώσουν ελαφρά το αντίτιμο και να εκσυγχρονίσουν λίγο τις μεθόδους τους, αρκεί να σε συλλαμβάναμε. Τώρα πες μου, ποιος θα κατασκευάσει τους δρόμους;
ΘΗΣ. Όλες οι συμβάσεις τους ήταν έωλες, το ξέρεις καλά άρχοντα. Ας έφτιαχναν πρώτα τους δρόμους και μετά να ζητούσαν διόδια. Αυτοί ζητούσαν ακριβά διόδια για δρόμους που ίσα ίσα χωράνε να περάσουν δυο μουλάρια αντικριστά ή για δρόμους που δεν έχουν κατασκευάσει καν οι ίδιοι.
ΑΡΧ. Εντάξει, υπάρχουν κάποια προβληματάκια, το ξέρουμε εδώ και κάποια χρόνια, αλλά θα τα λύναμε συν τω χρόνω. Πώς κάνεις έτσι;
ΘΗΣ. Και τι άλλο έμαθα απ' τους ληστές. Είναι λέει μέλη συμμοριών, συγγνώμη, κοινοπραξιών, που λυμαίνονται και άλλες περιοχές της Ελλάδας και τα λεφτά που έπαιρναν απ’ το ένα μέρος τα μοιράζονταν μεταξύ τους για να κατασκευάσουν δρόμους και γεφύρια σε άλλα μέρη μακρινά, στην άλλη άκρη της Ελλάδας.
Συγκεκριμένα, ο Σίνης στον Ισθμό, όταν διαμέλιζε τον προηγούμενο διαβάτη από μένα, του τόνισε σε έντονο ύφος ότι αυτά τα παθαίνει επειδή αρνείται να χρηματοδοτήσει το μεγάλο έργο της ζεύξης του Αχέροντα ποταμού. Όταν ο πολίτης του αντέτεινε ότι το μόνο που ήθελε ήταν να πάει στο σπίτι του, ότι ούτε ήξερε πού πέφτει ο Αχέροντας ούτε ενδιαφερόταν να μάθει, πολύ περισσότερο δε να χρηματοδοτήσει τη ζεύξη του, ο ληστής του είπε χαιρέκακα ότι πολύ γρήγορα θα βρισκόταν στην όχθη του παρέα με τον συνεταίρο του τον Χάροντα. Βέβαια, όταν τα έλεγε αυτά ο Σίνης δεν ήξερε ότι πολύ σύντομα θα πήγαινε κι ο ίδιος να τους συναντήσει και τους δύο: πολίτη και συνεταίρο. Δυστυχώς δεν πρόλαβα να ρωτήσω αν στον Αχέροντα δέχονται e-pass.
ΑΡΧ. Κι άλλος τζαμπατζής, θεέ μου, να δω πως θα πληρώσει τον οβολό για να διασχίσει τον Αχέροντα. Αν πάψουν κι εκεί να πληρώνουν θα έχουμε σοβαρό πρόβλημα γιατί πολύ φοβάμαι ότι η τροπολογία μου δεν έχει ισχύ στον άλλο κόσμο. Τέλος πάντων. Όλες αυτές οι λεπτομέρειες θα διευθετηθούν εν ευθέτω χρόνω. Το έχουμε τονίσει τόσες φορές πια τα τελευταία χρόνια ότι θα επιληφθούμε προσωπικά του θέματος. Γιατί τόση βιασύνη πια;
ΘΗΣ. Είναι και το άλλο, άρχοντα. Στην Κακιά Σκάλα, ο Σκίρωνας πήγε κι έστησε το λημέρι του ανάμεσα στο χωριό και τα χωράφια. Έτσι οι πολίτες είναι αποκλεισμένοι και δεν μπορούν να πάνε στη δουλειά τους. Ένας πολίτης μπροστά μου διαμαρτυρόταν ότι του έπλυνε τα πόδια 20 φορές την τελευταία εβδομάδα κι άλλες τόσες η γυναίκα του και ότι δεν άντεχε άλλο αυτήν την κατάσταση.
ΑΡΧ. Κι ο φίλτατος Σκίρων τι του απάντησε;
ΘΗΣ. Ότι η χελώνα πεινούσε...
ΑΡΧ. Είδες που βιάζεσαι βρε Θησέα! Αν μου το είχες πει νωρίτερα, πριν χμμμ... καταργήσεις τον Σκίρωνα, θα τον είχα συμβουλέψει να αποσυρθεί προσωρινά από τον σταθμό είσπραξης για να ανοίξει ένα μονοπάτι πάνω απ’ το βουνό, ώστε κανείς να μην υποχρεούται πλέον να του πλένει τα πόδια αν δεν το θέλει.
ΘΗΣ. Μα ξέρεις καλά ότι το βουνό είναι πολύ δύσβατο και επικίνδυνο και η παράκαμψη θα είναι τεράστια.
ΑΡΧ. Ώχου, μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας ντε. Μην είμαστε κι αχάριστοι. Κι οι λήσταρχοι, ε συγγνώμη, οι μεγαλοεργολάβοι πρέπει να ζήσουν. Αυτούς δεν τους σκέφτεσαι καθόλου; Αν δεν εκμεταλλευθούν τους πολίτες πώς θα επιβιώσουν; Όπως ξέρεις, παλαιότερα εκβίαζαν απευθείας τον Δήμο, με την απειλή θρυλούμενων κακών μαντάτων που θα έφερνε ο φτερωτός Ερμής, και ο Δήμος τους έκανε όλα τα χατίρια. Όταν όμως ο Δήμος ξέμεινε από δουλειές κι από λεφτά, τους άφησε να διαλέξουν το λημέρι τους και να απομυζούν ανενόχλητοι, συγγνώμη, να υπηρετούν ήθελα να πω, τους πολίτες. Βέβαια, με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίσαμε τουλάχιστον την κατασκευή των νέων δρόμων, καθώς και την άψογη και πολιτισμένη εξυπηρέτηση των χρηστών των υπαρχόντων δρόμων.
ΘΗΣ. Για ποια κατασκευή και άψογη εξυπηρέτηση μιλάς;
ΑΡΧ. Να, απ’ ό,τι ξέρω ο Σκίρων, πριν τον καθαρίσεις δηλαδή, δούλευε πυρετωδώς για τη διάνοιξη των σηράγγων στην Κακιά Σκάλα.
ΘΗΣ. Α, γι’ αυτό είχε μάλλον εκείνη την οδοντόβουρτσα δίπλα στη λεκάνη για τα ποδόλουτρα. Τον είδα να ξύνει τον βράχο με την οδοντόβουρτσα όσο περίμενε να φανούν οι επόμενοι διαβάτες. Μ’ αυτόν τον ρυθμό θα του έπαιρνε περίπου 3.000 χρόνια να ολοκληρώσει το έργο. Αλλά τι τον νοιάζει; Μήπως βιαζόταν; Είχε όλο τον χρόνο μπροστά του. Ήταν αθάνατος όπως και οι εταιρείες άλλωστε. Αλίμονο στους πολίτες, γενεές δεκατέσσερις να του πλένουν τα πόδια, φαντάζεστε πόσο γυαλιστερά θα γίνονταν μετά από τόσο πλύσιμο; Τιτάνιο έργο πραγματικά, μάλλον θα έπρεπε να πάρει και το όνομά του στο τέλος. Ή μήπως το πήρε ήδη;
ΑΡΧ. Κι ο Προκρούστης απ’ ό,τι μαθαίνω ολοκλήρωσε τον πρώτο υπερσύγχρονο ΣΕΑ κλπ. (Σταθμό Εξυπηρέτησης Αρμάτων Και Λοιπών Περαστικών) στην έξοδο της Αθήνας, που εκτός των άλλων περιλαμβάνει δίκλινες σουίτες για όλους τους διαβάτες και ΣΠΑ που προσφέρει ειδική περιποίηση άνω και κάτω άκρων, μανικιούρ, πεντικιούρ και τα σχετικά.
ΘΗΣ. Μανικιούρ!!!! Πεντικιούρ!!!! Ξέχασες την προσθετική... ύψους. Έχετε φτάσει τον ευφημισμό σε δυσθεώρητα ύψη. Ο άνθρωπος εξαρθρώνει και κόβει χέρια και πόδια, και αυτό το λέτε περιποίηση άνω και κάτω άκρων;
ΑΡΧ. Κοίταξε Θησέα, ο Προκρούστης είναι ένας νέος και πολλά υποσχόμενος επιχειρηματίας, ο οποίος προχώρησε σε μια πολύ σοβαρή επένδυση, που θα οδηγήσει στην ανάπτυξη της περιοχής και θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Γνωρίζω ότι δεν διαθέτει ακόμη την απαιτούμενη εμπειρία και έτσι είναι λογικό να παρουσιάζονται κάποιες παραλείψεις και παράπλευρες απώλειες, οι οποίες ελπίζουμε ότι θα διορθωθούν με τον καιρό. Πάντως θέλω να τονίσω σε όλους τους τόνους ότι επιθυμούμε να προσελκύσουμε περισσότερες επενδύσεις σαν του Προκρούστη στον Δήμο μας και ότι θα αντιμετωπίσουμε σθεναρά όσους στέκονται εμπόδιο σε ανάλογες προσπάθειες, σαν και λόγου σου, με όλα τα μέσα που διαθέτουμε, νομικά, κατασταλτικά, κλπ. γιατί πάνω απ’ όλα είμαστε πατριώτες και θα υπερασπιστούμε μέχρις εσχάτων το δημόσιο συμφέρον και τα συμφέροντα του απλού πολίτη και του κυρίαρχου λαού.
ΘΗΣ. !!!!!!!
Κάπως έτσι αγαπητοί μου θα μπορούσε να έχει διαμειφθεί ο διάλογος ανάμεσα στον ληστοκτόνο (ή δεν πληρώνω, δεν πληρώνω) Θησέα και τον άρχοντα υποδομών και μεταφορών που ΕΡΡΕΠΕ προς τον κυνισμό. Κάποια υπόκωφα ΜΑΓΚΡΗΤΑ ή κάποια ψελλίσματα που ακούστηκαν στην ακρόαση από άλλες παρατάξεις υπέρ της «τάξης» και της «νομιμοφροσύνης» ή περί του κινδύνου απώλειας της φερεγγυότητας των ληστών και συμμοριτών, απέναντι στους Πέρσες δανειστές, είναι ανάξια ακόμη και αναφοράς.
Ηθικό Δίδαγμα
Αγαπητοί μου, ήρθε η ώρα να πετάξουμε τον βράχο που μας φόρτωσαν στην πλάτη, να φορέσουμε τα σανδάλια μας, να σηκώσουμε το πατρογονικό σπαθί και να πάμε να καθαρίσουμε τους δρόμους από τους σύγχρονους ληστές. Θα σας πουν ότι το άνοιγμα των δρόμων είναι δράση αποσπασματική και σπασμωδική και ότι δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο στην ανομία και εντέλει στην αναρχία. Πέστε τους ότι κι ο Θησέας απ’ τους δρόμους ξεκίνησε, πήρε την εξουσία και αναμόρφωσε την πόλη του. Στην ουσία επανίδρυσε την Αθήνα. Μην υποτιμάτε τους δρόμους. Γιατί, όπως λέει κι ο ποιητής: ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία...
Επιμύθιο
Όνειρα; Μπορεί, αλλά εγώ προσωπικά κάθε φορά που ακούω τον κ. Ρέππα και τον κ. Πάγκαλο να με δουλεύουν κανονικότατα και να με βρίζουν κι από πάνω, νιώθω ότι κάτι πρέπει να κάνω, κάπως πρέπει να αντιδράσω. Κι αυτό το κείμενο είναι ένα μικρό βήμα. Ας συντονίσουμε όλοι μαζί τα βήματά μας, να τραντάξουμε τη γη και να τους κάνουμε να χάσουν τον ύπνο τους.
Γιούριααααααααα!!!!!
Δικός σας,
Αργοναύτης
ΥΓ. Η αλληγορία που μόλις διαβάσατε σφηνώθηκε επίμονα στο μυαλό του γράφοντος κατά το τελευταίο του ταξίδι από την Τρίπολη στην Αθήνα, και η συγγραφή και δημοσιοποίησή της του έγινε επιτακτική ανάγκη -και έμμονη ιδέα-, ως και αιτία δημιουργίας αυτού του blog, καθώς παρακολουθούσε τις ραγδαίες εξελίξεις των τελευταίων ημερών με τη συνέντευξη των εργολάβων, την κατάθεση και την ψήφιση της γνωστής πλέον τροπολογίας και τις διάφορες θλιβερές και εξοργιστικές δηλώσεις του Υπουργού και άλλων ποικιλόχρωμων πτηνών.
Τρίτη 2 Αυγούστου 2011
ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ
Αναδημοσίευση από το http://www.epaggelmatiesoaee.net/Blog/ViewPost.aspx?pageid=0&ItemID=10&mid=1
Γράμμα- ποταμός, ενός πατέρα που οδηγείται στη φυλακή για χρέη στο ΤΕΒΕ!
Προς τον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης, διαφάνειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Φέρες 10 Ιουνίου 2010
Κύριε Υπουργέ,
Ονομάζομαι Γιώργος Αποστολόπουλος και ζω, σήμερα, στον Έβρο.
Μέχρι πριν από επτά χρόνια ζούσα στην Κομοτηνή, όπου διατηρούσα και εργαζόμουν σκληρά σ΄αυτή, μια μικρή επιχείρηση παροχής υπηρεσιών ασφαλείας (security) η οποία βούλιαξε το 2003, κάτω από το βάρος μιας άσχημης συγκυρίας προσωπικών λαθών και λανθασμένων επιλογών, μιας άσχημης περιπέτειας με την υγεία μου, ψεύτικων υποσχέσεων εκ μέρους της πολιτείας και νόμων φτιαγμένων έτσι που να μη μ΄αφήσουν ν΄αναπτυχθώ παραπάνω από όσο χρειαζόταν για να μπορώ να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου προς το δημόσιο.
Το δημόσιο, που ήθελα δεν ήθελα, το είχα συνεταίρο στην, κατά τα άλλα «ατομική» επιχείρησή μου. Ένας συνεταίρος που μόνο έπαιρνε απ΄το ταμείο, χωρίς ποτέ να δώσει τίποτα, χωρίς ποτέ να δουλέψει δίπλα μου στα ατέλειωτα ξενύχτια των φυλάξεων, χωρίς ποτέ να τρέξει μαζί μου στον ψυχοφάγο αγώνα για την είσπραξη των οφειλόμενων. Δεν επιδοτήθηκα ποτέ, Υπουργέ μου. Ούτε το βοήθημα που δινότανε στους νέους επαγγελματίες πήρα, γιατί, λέει, το επάγγελμά μου δεν ήταν στη λίστα. Όποιος άνοιγε ένα ψιλικατζίδικο για να απασχοληθεί αυτός και η γυναίκα του, το έπαιρνε αυτό το βοήθημα. Εγώ που φύλαξα μια πόλη και τη βιομηχανική της περιοχή δεν πήρα ποτέ τίποτα!
Ήρθατε τότε, οι πολιτικοί, και μου μιλήσατε για ανάπτυξη της Θράκης. Υποσχεθήκατε νόμους που θα φέρνανε επενδύσεις και δουλειά στον τόπο. Και με γελάσατε, κύριε. Δώσατε άπειρα χρήματα σε ψευτοεπενδυτές για να επιχειρήσουν στον τόπο μου. Ήρθανε οι απατεώνες – φίλοι της εκάστοτε κυβέρνησης- και στήσανε εργοστάσια – φαντάσματα για να αναπτύξουνε τάχα την παραμεθόριο περιοχή. Υποσχεθήκανε εκατοντάδες θέσεις εργασίας, συμφωνήσανε μαζί σας να απασχολήσουν ντόπιους άνεργους και στην συνέχεια λειτουργούσανε με έξι – εφτά άτομα προσωπικό κι αυτούς ξένους.
Δεν ελέγξατε ποτέ αν τήρησαν τη συμφωνία οι φίλοι σας. Αντίθετα συνεχίσατε να τους χρηματοδοτείτε. Κι όταν αυτοί τα μάζεψαν κι έφυγαν αφήνοντας πίσω τους κι άλλους άνεργους, εσείς πάλι δεν κάνατε τίποτα. Δώσατε στους ανθρώπους αυτούς χρήματα, που δεν ήταν δικά σας, για να αναπτυχθεί η Θράκη. Κι εκείνοι πήγαν και επένδυσαν τα χρήματα αυτά στις γειτονικές χώρες και βοήθησαν την ανάπτυξή στη Βουλγαρία και τα Σκόπια, αφήνοντας στη Θράκη μόνο χρέη και ακάλυπτες επιταγές, βυθίζοντας μικρομάγαζα σαν το δικό μου. Κάντε μια βόλτα στη ΒΙ.ΠΕ. Κομοτηνής, δείτε τα κουφάρια των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, δικών σας και δικών τους και θα καταλάβετε τι λέω.
Σε μια κίνηση απελπισίας, τότε, πήρα μια στίβα ακάλυπτες επιταγές που με είχανε φορτώσει αυτοί τους οποίους είχατε χρυσοπληρώσει για να με «αναπτύξουν» και πήγα στον Εισαγγελέα της έδρας ζητώντας του βοήθεια. Μου απάντησε πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα, επειδή οι οφειλέτες μου ήταν ανώνυμες εταιρείες και πως θα πετούσα τα λεφτά μου αν προσπαθούσα να τους πιέσω να με πληρώσουν. Είχε δίκιο ο άνθρωπος και είναι ο μόνος που μου είπε την αλήθεια. Δεν τον άκουσα. Ξόδεψα εκατομμύρια σε δικηγόρους και κλητήρες, χωρίς ποτέ να πάρω κάτι απ΄τα χρωστούμενα. Σήμερα δεν έχω χρήματα να πληρώσω ένα δικηγόρο να μου παρασταθεί στη δύσκολη στιγμή μου. Το καλύτερο απ΄όλα; Το κράτος – συνεταίρος ήθελε το μερτικό του κι απ΄τα λεφτά που δεν εισπράχτηκαν ποτέ!
Με αδικήσατε Υπουργέ μου της δικαιοσύνης. Δεν φροντίσατε όταν τους δίνατε τα χρήματα, να φτιάξετε και τους κατάλληλους νόμους ώστε με τα χρήματα αυτά να κάνουν πράξεις τις υποσχέσεις. Μου τάξανε ανάπτυξη και μου δώσανε «πέτσινες» επιταγές. Μου τάξατε επιτυχία και μου φέρατε καταστροφή.
Τον καιρό της «δόξας» μου ήμουν απ΄τους αγαπημένους σας. Ένας πετυχημένος ντόπιος επιχειρηματίας, που έδινα δουλειά σε περισσότερο κόσμο απ΄όσο οι Χρυσοεπιχορηγούμενες Α.Ε.- πελάτες μου, πρόεδρος σε τρείς συλλόγους και μέλος του Δ.Σ. άλλων έξι, αγαπητός στην τοπική κοινωνία, απ΄τους πρώτους καλεσμένους στις διάφορες εκδηλώσεις και δεξιώσεις σας. Μέχρι που μου προτείνατε να γίνω δημοτικός σύμβουλος. Πιστεύατε, τότε, πως η παρουσία μου δίπλα σας θα τόνιζε τη λάμψη σας, νομίζατε πως θα μπορούσα να επηρεάσω ψηφοφόρους προς όφελός σας. Εκεί σας γέλασα, μια φορά κι εγώ. Ποτέ δεν είπα σε κανέναν, ούτε στη γυναίκα και τα παιδιά μου, ποιόν να ψηφίσει.
Με χειροκροτούσατε όταν, για χρόνια, με δικά μου έξοδα, επάνδρωνα το πυροφυλάκιο της Νυμφαίας, τη νύχτα, αφού η Πυροσβεστική Υπηρεσία δεν είχε το απαιτούμενο προσωπικό για να το κάνει. Με βραβεύσατε, γιατί ήμουν απ΄τους πρωτεργάτες που έστησαν το παράρτημα της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης στη Ροδόπη Με αποκαλούσατε ραχοκοκαλιά της οικονομίας τότε. Σήμερα, που δεν έχω να πληρώσω φυσικοθεραπευτή για τον διαλυμένο μου αυχένα, δε με θυμάται κανείς σας.
Ήμουν η καλύτερη παρέα, τότε, όπου βρισκόμουν γινόταν γλέντι.
Σήμερα, οι λίγοι φίλοι που μου απομείνανε, τις λίγες φορές που με επισκέπτονται, μου φέρνουν για δώρο τα αντικαταθλιπτικά μου, που ξέρουν πως δεν έχω τη δυνατότητα να αγοράσω. Το σπίτι μου ήταν πάντοτε γεμάτο κόσμο, τότε. Σήμερα ζω σ΄ένα καλύβι στο Δέλτα του Έβρου, ξεχορταριάζοντας αυλές, σκάβοντας μπαξέδες και ξεναγώντας τους επισκέπτες στο βάλτο για να επιβιώσω. Δεν παραπονιέμαι, πληρώνω τα λάθη μου. Πληρώνω όμως και τα δικά σας λάθη κι αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.
Κι εδώ ήρθατε και με βρήκατε κι εδώ με χειροκροτήσατε, γιατί ήμουν , λέει, ο ακρίτας και ο φύλακας των συνόρων. Και πάλι με γελάσατε. Λίγα χρόνια μετά, θελήσατε –στο όνομα κάποιας τάχα πράσινης ανάπτυξης και για λογαριασμό των συμφερόντων που θέλουνε να φτιάξουν bungalows στο Δέλτα- να με διώξετε κι από δω. Από ακρίτας έγινα καταπατητής απ΄τη μια μέρα στην άλλη!
Έτσι πήγε η ζωή μου, αυτή ήταν η επαφή μου με την πολιτεία και τους πολιτικούς της. Όπου ανταμώσαμε με πιάσατε κορόιδο, όποτε με ζυγώσατε ήταν για να με εκμεταλλευτείτε.
Με κοροϊδέψατε για χρόνια όταν οι δάσκαλοί μου στο σχολειό μου μαθαίνανε πως ο Τούρκος είναι ο εχθρός μου, όταν οι αξιωματικοί μου στο στρατό μου μιλάγανε για τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικρασίας ή με κοροϊδέψατε όταν είπατε πρόπερσι πως οι πρόγονοί μου πέθαναν λόγω συνωστισμού; Ποιο απ΄τα δύο είναι αλήθεια και ποιο ψέμα; Η γιαγιά μου πάντως που πέθανε δείχνοντας προς την Αίνο, μίλαγε για σφαγή.
Με κοροϊδέψατε όταν με κάνατε έφεδρο αξιωματικό, γιατί τάχα ήμουν καλύτερους απ΄τους άλλους. Μου πήρε χρόνια για να καταλάβω ότι απλά μου κλέψατε έξι επί πλέον μήνες απ΄τη ζωή μου και πως με θέλατε μόνο για να κάνω το άχαρο κομμάτι της δουλειάς και για να πληρώσω στο τέλος τα υλικά που είχανε χάσει οι επαγγελματίες του στρατού σας. Κανείς δε θα θυμάται σήμερα εκείνο το τρελό παιδί που το ΄87, χωρίς να του το ζητήσει κανείς, πέρασε νύχτα το ποτάμι, με το κουπί, για να δει αν οι Τούρκοι είχαν φέρει άρματα απέναντι. Κανείς, εκτός ίσως από κείνον τον συνταγματάρχη που με κοίταγε με γουρλωμένα μάτια, όταν του ΄λεγα πως στην άλλη όχθη δεν υπάρχει ψυχή.
Μα την έκφραση του προσώπου του, εγώ δε θα την ξεχάσω ποτέ. Ήταν το παράσημό μου εκείνο το βλέμμα. Κι ήταν καλύτερο απ΄οποιοδήποτε παράσημο θα μπορούσε να μου δώσει κάποιος από σας. Με κοροϊδέψατε όταν κάνατε πως δε βλέπατε τα 4 ένσημα που μου κόλλαγε ο εργοδότης μου, ενώ δούλευα 7 μέρες τη βδομάδα, 12 ώρες τη μέρα, για να μη χάσω τη δουλειά, να θρέψω τα παιδιά μου, να τα μεγαλώσω με αξιοπρέπεια, χωρίς να ζητώ ενίσχυση από γονείς και πεθερικά.
Με κοροϊδέψατε όταν μου τάξατε προκοπή κι ένα καλύτερο μέλλον αν έστηνα τη δική μου επιχείρηση και με εξαπατήσατε λέγοντάς μου πως είναι υποχρεωτικό να ασφαλιστώ, για να μου φυλάξετε τα χρήματα που πιθανόν δεν θα μπορούσα να αποταμιεύσω μόνος μου για την περίθαλψη και τα γεράματά μου. Με ξεγελάσατε όταν μου είπατε πως δεν μ΄αφήνετε να διαλέξω μόνος τον ασφαλιστικό μου φορέα, γιατί ο μόνος αξιόπιστος ήταν αυτός που διαλέξατε εσείς για λογαριασμό μου. Κι ύστερα πήρατε τα χρήματα αυτά και τα παίξατε, τα χάσατε στο τζόγο, στο χρηματιστήριο, στα δομημένα ομόλογα. Και συνεχίζετε να με κοροϊδεύετε κυνηγώντας τους απατεώνες με άσφαιρες επιτροπές και εξεταστικές του τύπου: «όσα κόμματα, τόσα πορίσματα», που δε θα στείλουν ποτέ κανένα κλέφτη στη φυλακή και το ξέρουμε όλοι.
Εγώ όμως θα πάω στη φυλακή Υπουργέ μου. Το δικαστήριο εξέδωσε απόφαση εξάμηνης φυλάκισης μου, επειδή δεν πλήρωσα τις εισφορές μου στο ΤΕΒΕ από το 2006 μέχρι το 2009. Μα η επιχείρησή μου βούλιαξε το 2003. Από τότε είμαι ανασφάλιστος. Τι μου προσέφερε όλα αυτά τα χρόνια το ΤΕΒΕ; (μπορεί εσείς να το λέτε ΟΑΕΕ, αλλά ο λαός σας το λέει ΤΕΒΕ, κύριε, και είναι η πιο σφιχτή θηλιά στο λαιμό του κάθε επαγγελματία).
Τι τους χρωστάω; Γιατί να τους πληρώσω; Τι θα μου προσφέρουν; Το ταμείο το βουλιάξατε εσείς, όχι εγώ. Όλοι πια ξέρουν πως ο μεγαλύτερος οφειλέτης προς τα ταμεία, ο χειρότερος κακοπληρωτής είναι το κράτος. Πήγε κάποιος από σας φυλακή για να πάω κι εγώ;
Γιατί να φυλακιστώ; Μήπως εγώ δεν ήθελα να είμαι ασφαλισμένος; Τα λεφτά μου έχασα. Δεν έκλεψα, δεν εξαπάτησα κανέναν. Μαζί με την επένδυσή μου έχασα και τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Τόσος κόπος, τόσα όνειρα και τόσο μεράκι πήγαν χαμένα. Έχασα και την αξιοπρέπειά μου. Έγινα «αυτός που φαλίρισε», «αυτός που βάρεσε κανόνι». Επειδή είμαι φτωχός θα με φυλακίσετε; Τι θα κερδίσει το κράτος μ΄εμένα στη φυλακή; Τίποτα, αντίθετα θα επιβαρυνθεί με την διατροφή και την ιατροφαρμακευτική μου περίθαλψη.
Ποιο έγκλημα διέπραξα ώστε να χρειάζομαι σωφρονισμό; Κανένα και το ξέρετε. Ποιος κινδυνεύει από μένα και μου πρέπει εγκλεισμός; Κανείς και το γνωρίζετε. Με κλείνετε μέσα, για να εκβιάσετε εμένα και μέσα από μένα τους δικούς μου ανθρώπους, να σφιχτούν, να βρουν λεφτά, να πληρώσουν για να με βγάλουν. Για να μπορέσετε να συντηρήσετε την απάτη που εσείς λέτε ΟΑΕΕ κι εγώ ΤΕΒΕ, με τους εκατονταπλάσιους απ΄όσους χρειάζεται υπαλλήλους και τις μισές παροχές σε σχέση με τις εισφορές, από οποιαδήποτε ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία. Για να΄χετε κάπου να διορίζετε τους δικούς σας ανθρώπους, να μαζεύετε τους ψήφους.
Όμως όχι κύριε. Τούτη τη φορά δεν πιάνομαι κορόιδο. Ούτε εγώ ούτε οι δικοί μου έχουμε τα χρήματα, αλλά και να τα΄χα δεν τα΄δινα. Χίλιες φορές κρατούμενος, παρά ξανά κορόιδο. Το χρέος προς την πατρίδα μου το΄καμα. Το χρέος προς το κράτος, την πολιτεία σας –που καμιά σχέση δεν έχει με την πατρίδα μου έτσι πως την καταντήσατε- θα το πληρώσω στο κελί. Δεκάρα δε σας δίνω, γιατί δεν την αξίζετε, γιατί δε δουλέψατε για να την δικαιούστε.
Αλλάξατε πολλοί Υπουργοί δικαιοσύνης όλα αυτά τα χρόνια. Κανείς δεν είχε την τιμιότητα να πει: «αυτός ο νόμος που φυλακίζει νοικοκύρηδες γιατί φτωχύνανε, είναι άδικος, τον καταργώ». Μα αυτή η ανοησία πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Ξέρετε Υπουργέ μου ότι σήμερα στη χώρα μας χρειάζεται κανείς περισσότερα χρήματα για να κλείσει μια επιχείρηση από όσα για να την ανοίξει; Ξέρετε άραγε πόσες εκατοντάδες χιλιάδων πολιτών είναι επιχειρηματίες μόνο στα χαρτιά και ψάχνουν μεροκάματο για να΄χουνε να φάνε; Επιχειρηματίες φαντάσματα, φορτωμένοι με νεκρές επιχειρήσεις που το μόνο που προσφέρουν πια είναι ποσοστιαίες μονάδες σε κάποιες κάλπικες στατιστικές. Σας βολεύει να λέτε πως είμαστε χώρα αυτοαπασχολούμενων;
Άνθρωποι σαν και μένα, σήμερα, δεν προσφέρουν τίποτα στην κοινωνία. Όχι γιατί δε θέλουν, αλλά γιατί δεν τους αφήνει το πτώμα που κουβαλούν στη ράχη τους. Γιατί δεν απλοποιείτε τα πράματα; Ίσως αν απαλλαγούμε απ΄το νεκρό βάρος να μπορέσουμε να προσφέρουμε κάτι στο σύνολο. Χρεοκοπημένοι είμαστε, όχι πεθαμένοι. Γιατί μας στερείτε το δικαίωμα της δεύτερης προσπάθειας; Εσείς αν δεν εκλεγείτε με την πρώτη, δε θα ξαναβάλετε υποψηφιότητα την επόμενη τετραετία; Αν δεν πάει καλά το εκλογικό σας ποσοστό, θα πάτε στη φυλακή;
Όλα αυτά βέβαια ισχύουν για μας τους μικρούς. Οι άλλοι οι μεγάλοι, οι φίλοι και σπόνσορες, όσες φορές χρεοκοπούν, άλλες τόσες επιδοτούνται. Κι αυτοί που πήραν τις επιδοτήσεις κι έφυγαν συνεχίζουν τη ζωή τους στη βίλλα τους στην Κούβα ή πάνε και ρίχνουν τη θαλαμηγό τους πάνω στις ξέρες του Αιγαίου. Εγώ ο εχθρός της έννομης τάξης πάω στη φυλακή, επειδή δεν είχα να πληρώσω για την ασφάλειά μου, για το γιατρό του παιδιού μου. Δικαιοσύνη Υπουργέ μου!
Αλλάξανε πολλοί λειτουργοί της Δικαιοσύνης όλον αυτόν τον καιρό. Κανείς δεν είχε τα κότσια να πει: «αυτός ο νόμος που κλείνει σπίτια είναι άτιμος. Δεν τον εφαρμόζω». Και πώς να το κάνετε; Κάτι τέτοιοι νόμοι είναι που γεμίζουν τα δικαστήρια με κατηγορούμενους, που δίνουν δουλειά στους συναδέλφους σας δικηγόρους. Κι αυτής της κυρίας με την παλάντζα, που χετε πάνω απ΄τα κεφάλια σας, δεν της βάλατε το πανί για να μη βλέπει ποιόν δικάζει, το βάλατε για να μη βλέπει ο κόσμος πως της τα΄χετε βγάλει τα μάτια από τη ρίζα. Και μάλλον την κουφάνατε κι όλας. Αλλιώς, δεν μπορεί, κάτι θ΄άκουγε απ΄το κλάμα ενός ολόκληρου λαού.
Ερήμην με δικάσανε, Υπουργέ μου. Δεν με ειδοποιήσανε να πάω στο δικαστήριο. Ίσως για να μην ακούσουνε αυτά που σου γράφω σήμερα. Δεν είναι που δε με βρήκανε, ξέρανε που μένω όταν ήταν να μου κοινοποιήσουν την απόφαση. Αυτή είναι η δικαιοσύνη, αυτή η διαφάνεια κι αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα που υπηρετείτε. Με κοροϊδέψατε όταν μου μιλήσατε για αλλαγή, με εξαπατήσατε όταν μου υποσχεθήκατε επανίδρυση του κράτους. Τίποτα δεν αλλάξατε, τίποτα δεν επανιδρύσατε. Ψέματα μου είπατε. Εκτός τόπου και χρόνου είσαστε όλοι σας. Έχετε χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα και το λαό σας.
Μετατρέψατε το κοινοβούλιο σε μια εισπρακτική Α.Ε. που το μόνο που κάνει είναι να ψάχνει τρόπους και να ψηφίζει νόμους για να πάρει όσο γίνεται περισσότερα χρήματα απ΄τον πολίτη. Οι πολίτες σας αποκαλούν κλέφτες εκεί έξω αλλά μάλλον δεν το ακούτε ή αν το ακούτε δεν φαίνεται να σας απασχολεί. Οι πολίτες δε νοιάζονται αν τα χρήματα που πήρατε ήταν μίζα ή προεκλογική χορηγία. Πως θα διαπραγματευτεί μετεκλογικά ο Υπουργός με τον επιχειρηματία που του ΄δωσε χρήματα προεκλογικά για να γίνει Υπουργός; Ίσως στη δικαιοσύνη να περνούν τέτοια τερτίπια και η διαφορετική ονοματοδότηση του «δώρου» να αθωώνει. Η κοινή γνώμη όμως δεν γελιέται πια. Για τον απλό πολίτη τα πράματα είναι απλά: ή πήρες χρήματα ή δεν πήρες.
Ο κόσμος εδώ έξω έχει σχεδόν πειστεί ότι η μεγαλύτερη περιπέτεια της δημοκρατίας στην Ελλάδα δεν ήταν η χούντα αλλά η μεταπολίτευση. Το δίλλημα πλέον δεν είναι αν θα κυβερνήσει το ένα κόμμα ή το άλλο αλλά αν αυτός που θα μας απαλλάξει από σας θα είναι λοχίας, λόγιος ή επιχειρηματίας. Κι αυτό είναι ντροπή για κάθε δημοκράτη και για κάθε Έλληνα. Ξεφτιλίσατε τη δημοκρατία μέσα στο ναό της, το κοινοβούλιο. Ποιος μπορεί να μου εξηγήσει πως γίνεται σ΄ένα κοινοβούλιο που θέλει να λέγεται δημοκρατικό, να υπάρχουν κομματικές γραμμές; Γιατί ο δημοκρατικά εκλεγμένος βουλευτής πρέπει να ψηφίσει ενάντια στη θέληση των ψηφοφόρων του και της περιοχής που τον εξέλεξε για να προασπίσει τα συμφέροντά της και γιατί αν δεν το κάνει ο αρχηγός τον διώχνει από το κόμμα; Δεν αντιπροσωπεύει εμένα εκεί; Για να στηρίζει τον αρχηγό του τον έστειλα;
Είναι δημοκρατικό να διορίζει ο αρχηγός υπουργούς που δεν έχουν εκλεγεί απ΄το λαό; Αν είναι τι τους θέλουμε τους βουλευτές; Μόνο για να τους πληρώνουμε; Ας ψηφίζουμε έναν αρχηγό, να διαλέγει ποιους θέλει για υπουργούς, να κάνει τα κουμάντα του όπως καταλαβαίνει. Βλέπετε; Μόνοι σας απαξιωθήκατε. Εσείς κάνατε τον κόσμο να πιστέψει πως δεν σας χρειαζόμαστε, πως ο βουλευτής το μόνο που κάνει είναι θεατρινίστικα ξεσπάσματα, άσκοποι λόγοι γεμάτοι βερμπαλισμούς και επίδειξη ρητορικής δεινότητας και στο πηλίκον ουδέν!
Γιατί η υπουργός παιδείας στέλνει το παιδί της σ ένα σχολειό (ΙΒ θαρρώ το λένε) από το οποίο δεν μπορεί να μπεί παρά μόνο σε πανεπιστήμια του εξωτερικού; Δεν της κάνουν τα Ελληνικά; Υπουργός παιδείας είναι, ας τα κάνει καλύτερα. Εμένα όταν οι κόρες μου παίρνανε το πτυχίο τους από τα ΙΕΚ καμάρωνα Και συγχρόνως έκλαιγα που δεν είχα τα λεφτά να τις στείλω κάπου ψηλότερα.
Έτσι όπως κλαίω και σήμερα, στη σκέψη πως το 3,5 χρονών παληκαράκι μου (ένα δώρο που μου΄στειλε ο Θεός στα 47 μου, τότε, να γλυκάνει τη δυστυχία μου, να διώξει απ΄το χέρι μου το όπλο που μέρα με τη μέρα ζύγωνα πιο κοντά στο κεφάλι μου, να μου ξαναδώσει δύναμη και θέληση για ζωή) που είναι κολλημένο πάνω μου σα βδέλλα, θα πρέπει να ζήσει μακρυά μου όσο καιρό θα είμαι κρατούμενος. Για μένα, βλέπετε, δεν είναι τίτλος τιμής να μεγαλώνει το παιδί μου χωρίς πατέρα.
Σήμερα θα τις έστελνα κι εγώ έξω γιατί θα θεωρούσα ντροπή να μάθουν τα παιδιά μου γράμματα στο εκπαιδευτικό σύστημα που έδιωξε τη Χαρά Νικοπούλου απ΄το Μεγάλο Δέρειο.
Αυτά κι άλλα πολλά τέτοια κουβεντιάζει ο λαός σας σήμερα, Υπουργέ μου. Αυτά ρωτάει κι απαντήσεις δεν παίρνει. Δεν ήταν αναρχικοί, ούτε αντιεξουσιαστές που φωνάζανε τις προάλλες να καεί η βουλή. Άνθρωποι σαν εμένα ήτανε και σαν το συχωρεμένο τον πατέρα μου. Άνθρωποι που πιθανόν να μην έχουν ξαναπάει σε συλλαλητήριο ποτέ τους. Και το «να καεί» δεν ήταν μίσος ούτε κακία. Η τελευταία, η απελπισμένη λύση είναι. Όταν δεν αποδίδει κανένα άλλο μέσο, βάζεις φωτιά στο χωράφι για να ξεφορτωθείς τα ζιζάνια. Αυτό σας φώναξε ο κόσμος. Μα ούτε κι αυτό τ΄ακούσατε. Τίποτα δεν ακούτε πια.
Αμπαρωμένοι σ΄ένα δικό σας κόσμο, πολύ μακριά απ΄το δικό μου κι ακόμη μακρύτερα απ΄τον πραγματικό, θωρακισμένοι, κυκλωμένοι από σωματοφύλακες μη σας πειράξει κανείς, από μυαλοφύλακες μη τυχόν κι αλλάξει η σκέψη σας, από ψυχοφύλακες, μήπως αγγίξει κανείς την ψυχή σας και ξεφύγει κάποιο ίχνος ανθρωπιάς, από διορισμένους κόλακες που σας γλύφουν λέγοντας πως ότι κάνετε είναι σωστό και φροντίζουν να μη δείτε ποτέ την πραγματικότητα, απόμακροι κι απρόσιτοι, άτολμοι και άβουλοι εκτελεστές των εντολών που σας δίνουν ξένοι, πειθήνια όργανα μιας θολής παγκόσμιας διακυβέρνησης, στην οποία κάποιοι λίγοι από σας θα είναι κάτι λίγο κι υπόλοιποι, μαζί με μας, απολύτως τίποτα.
Τέλειωσε η εποχή σας κύριε. Μόνοι σας την τελειώσατε. Δεν θα΄χει πιά λαοθάλασσες στις συγκεντρώσεις σας. Ούτε οι «βολεμένοι» θα΄ρχονται πια από φόβο μη τους πάρει κι αυτούς η μπάλα. Ήδη άρχισαν να σας «κράζουν» στο δρόμο. Ο λαός ψάχνει να βρει αλλού τη σωτηρία. Δεν πιστεύουμε πως θα δώσουν τη λύση οι ξενόφερτοι σωτήρες, όσα δανεικά κι αν φέρουν, ούτε οι ξενοσπουδαγμένοι μας πολιτικοί που τά ΄μαθαν όλα εκεί έξω, εκτός απ΄το πώς σκέφτεται και αντιδρά ο λαός που ήρθανε να κυβερνήσουν. Ούτε και στους παλιότερους έχουμε εμπιστοσύνη. Επί 36 χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι μας πήγαν απ΄το κακό στο χειρότερο, εξαφάνισαν τον όποιο πλούτο παρήγαγε η χώρα. Τι άλλαξε σήμερα και θα μας πάνε στο καλύτερο;
Και ούτε το: «δεν είμαστε όλοι ίδιοι» περνάει πιά. Αν υπάρχουν καλοί και κακοί στο κοινοβούλιο, τότε τα πράματα είναι απλά. Αν οι καλοί είστε περισσότεροι διώξτε τους κακούς. Αν πάλι είναι οι κακοί περισσότεροι ας σηκωθούν να φύγουν οι καλοί, να ξέρουμε τι μας γίνεται. Μα ούτε το ΄να θα γίνει ούτε τ΄άλλο. Η καρέκλα έχει κόλλα, έτσι δεν είναι; Ή μήπως είναι μέλι;
Έτσι είναι και το ξέρω, κύριε. Και, αντίθετα από σας, τις αποφάσεις μου τις έχω πάρει. Την ερχόμενη βδομάδα θα πάω στον κ. εισαγγελέα της Κομοτηνής για να εκτελέσει την ποινή που μου επέβαλε. Με το κεφάλι ψηλά θα πάω, να πληρώσω για τα λάθη μου, το μεγαλύτερο απ΄τα οποία είναι που πίστεψα σε σας και το νόμο σας και σας άφησα να με ξεγελάσετε τόσες φορές.
Κι αφού ξεχρεώσω ότι χρωστώ στην πολιτεία σας, θα περάσω στην απέναντι πλευρά του ποταμιού, να ζητήσω απ΄τους γειτόνους να με αφήσουν να στήσω εκεί το καλύβι μου. Είναι φιλόξενοι άνθρωποι, δε φαντάζομαι να μου αρνηθούν. Από κει και πέρα, όταν η χώρα που ζώ με πληγώνει, θα πονάει λιγότερο γιατί δεν θα είναι η πατρίδα μου. Δεν φεύγω χωρίς να πληρώσω το λογαριασμό, δεν με λένε Χριστοφοράκο και θέλω τα παιδιά μου να συνεχίσουν να φέρουν το όνομά μου με περηφάνια.
Θα φύγω για να ζήσει ο γιός μου μακριά από σας, μη μάθει πως φερθήκατε στον πατέρα του και γίνει αντιεξουσιαστής για να σας χτυπήσει. Γιατί εξουσία εξασκείτε όχι διακυβέρνηση. Γιατί εξουσιάζετε, δεν διοικείτε. Γιατί η εξουσία είναι βία και βία θα φέρει.
Δεν έγραψα για να ζητήσω χάρη, δε σας την κάνω τέτοια χάρη. Δε θέλω κάποιο ρουσφέτι, θέλησα να μιλήσω στον υπουργό της δικαιοσύνης, για τις αδικίες που, χρόνια τώρα, βασανίζουν τον τόπο μου και τους ανθρώπους του. Δεν έγραψα την ιστορία της ζωής μου, την ιστορία του Θρακιώτη μικρομεσαίου της γενιάς μου σας αφηγήθηκα και την ιστορία του πολιτικού της γενιάς σας έτσι όπως την είδαμε εμείς.Θέλησα να μοιραστώ την πίκρα μου με τον Υπουργό, γιατί είμαι σίγουρος πια πως τα βογγητά του λαού δεν φτάνουν στα υπουργεία και αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.
Γιώργος Κ. Αποστολόπουλος
Γράμμα- ποταμός, ενός πατέρα που οδηγείται στη φυλακή για χρέη στο ΤΕΒΕ!
Προς τον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης, διαφάνειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Φέρες 10 Ιουνίου 2010
Κύριε Υπουργέ,
Ονομάζομαι Γιώργος Αποστολόπουλος και ζω, σήμερα, στον Έβρο.
Μέχρι πριν από επτά χρόνια ζούσα στην Κομοτηνή, όπου διατηρούσα και εργαζόμουν σκληρά σ΄αυτή, μια μικρή επιχείρηση παροχής υπηρεσιών ασφαλείας (security) η οποία βούλιαξε το 2003, κάτω από το βάρος μιας άσχημης συγκυρίας προσωπικών λαθών και λανθασμένων επιλογών, μιας άσχημης περιπέτειας με την υγεία μου, ψεύτικων υποσχέσεων εκ μέρους της πολιτείας και νόμων φτιαγμένων έτσι που να μη μ΄αφήσουν ν΄αναπτυχθώ παραπάνω από όσο χρειαζόταν για να μπορώ να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου προς το δημόσιο.
Το δημόσιο, που ήθελα δεν ήθελα, το είχα συνεταίρο στην, κατά τα άλλα «ατομική» επιχείρησή μου. Ένας συνεταίρος που μόνο έπαιρνε απ΄το ταμείο, χωρίς ποτέ να δώσει τίποτα, χωρίς ποτέ να δουλέψει δίπλα μου στα ατέλειωτα ξενύχτια των φυλάξεων, χωρίς ποτέ να τρέξει μαζί μου στον ψυχοφάγο αγώνα για την είσπραξη των οφειλόμενων. Δεν επιδοτήθηκα ποτέ, Υπουργέ μου. Ούτε το βοήθημα που δινότανε στους νέους επαγγελματίες πήρα, γιατί, λέει, το επάγγελμά μου δεν ήταν στη λίστα. Όποιος άνοιγε ένα ψιλικατζίδικο για να απασχοληθεί αυτός και η γυναίκα του, το έπαιρνε αυτό το βοήθημα. Εγώ που φύλαξα μια πόλη και τη βιομηχανική της περιοχή δεν πήρα ποτέ τίποτα!
Ήρθατε τότε, οι πολιτικοί, και μου μιλήσατε για ανάπτυξη της Θράκης. Υποσχεθήκατε νόμους που θα φέρνανε επενδύσεις και δουλειά στον τόπο. Και με γελάσατε, κύριε. Δώσατε άπειρα χρήματα σε ψευτοεπενδυτές για να επιχειρήσουν στον τόπο μου. Ήρθανε οι απατεώνες – φίλοι της εκάστοτε κυβέρνησης- και στήσανε εργοστάσια – φαντάσματα για να αναπτύξουνε τάχα την παραμεθόριο περιοχή. Υποσχεθήκανε εκατοντάδες θέσεις εργασίας, συμφωνήσανε μαζί σας να απασχολήσουν ντόπιους άνεργους και στην συνέχεια λειτουργούσανε με έξι – εφτά άτομα προσωπικό κι αυτούς ξένους.
Δεν ελέγξατε ποτέ αν τήρησαν τη συμφωνία οι φίλοι σας. Αντίθετα συνεχίσατε να τους χρηματοδοτείτε. Κι όταν αυτοί τα μάζεψαν κι έφυγαν αφήνοντας πίσω τους κι άλλους άνεργους, εσείς πάλι δεν κάνατε τίποτα. Δώσατε στους ανθρώπους αυτούς χρήματα, που δεν ήταν δικά σας, για να αναπτυχθεί η Θράκη. Κι εκείνοι πήγαν και επένδυσαν τα χρήματα αυτά στις γειτονικές χώρες και βοήθησαν την ανάπτυξή στη Βουλγαρία και τα Σκόπια, αφήνοντας στη Θράκη μόνο χρέη και ακάλυπτες επιταγές, βυθίζοντας μικρομάγαζα σαν το δικό μου. Κάντε μια βόλτα στη ΒΙ.ΠΕ. Κομοτηνής, δείτε τα κουφάρια των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, δικών σας και δικών τους και θα καταλάβετε τι λέω.
Σε μια κίνηση απελπισίας, τότε, πήρα μια στίβα ακάλυπτες επιταγές που με είχανε φορτώσει αυτοί τους οποίους είχατε χρυσοπληρώσει για να με «αναπτύξουν» και πήγα στον Εισαγγελέα της έδρας ζητώντας του βοήθεια. Μου απάντησε πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα, επειδή οι οφειλέτες μου ήταν ανώνυμες εταιρείες και πως θα πετούσα τα λεφτά μου αν προσπαθούσα να τους πιέσω να με πληρώσουν. Είχε δίκιο ο άνθρωπος και είναι ο μόνος που μου είπε την αλήθεια. Δεν τον άκουσα. Ξόδεψα εκατομμύρια σε δικηγόρους και κλητήρες, χωρίς ποτέ να πάρω κάτι απ΄τα χρωστούμενα. Σήμερα δεν έχω χρήματα να πληρώσω ένα δικηγόρο να μου παρασταθεί στη δύσκολη στιγμή μου. Το καλύτερο απ΄όλα; Το κράτος – συνεταίρος ήθελε το μερτικό του κι απ΄τα λεφτά που δεν εισπράχτηκαν ποτέ!
Με αδικήσατε Υπουργέ μου της δικαιοσύνης. Δεν φροντίσατε όταν τους δίνατε τα χρήματα, να φτιάξετε και τους κατάλληλους νόμους ώστε με τα χρήματα αυτά να κάνουν πράξεις τις υποσχέσεις. Μου τάξανε ανάπτυξη και μου δώσανε «πέτσινες» επιταγές. Μου τάξατε επιτυχία και μου φέρατε καταστροφή.
Τον καιρό της «δόξας» μου ήμουν απ΄τους αγαπημένους σας. Ένας πετυχημένος ντόπιος επιχειρηματίας, που έδινα δουλειά σε περισσότερο κόσμο απ΄όσο οι Χρυσοεπιχορηγούμενες Α.Ε.- πελάτες μου, πρόεδρος σε τρείς συλλόγους και μέλος του Δ.Σ. άλλων έξι, αγαπητός στην τοπική κοινωνία, απ΄τους πρώτους καλεσμένους στις διάφορες εκδηλώσεις και δεξιώσεις σας. Μέχρι που μου προτείνατε να γίνω δημοτικός σύμβουλος. Πιστεύατε, τότε, πως η παρουσία μου δίπλα σας θα τόνιζε τη λάμψη σας, νομίζατε πως θα μπορούσα να επηρεάσω ψηφοφόρους προς όφελός σας. Εκεί σας γέλασα, μια φορά κι εγώ. Ποτέ δεν είπα σε κανέναν, ούτε στη γυναίκα και τα παιδιά μου, ποιόν να ψηφίσει.
Με χειροκροτούσατε όταν, για χρόνια, με δικά μου έξοδα, επάνδρωνα το πυροφυλάκιο της Νυμφαίας, τη νύχτα, αφού η Πυροσβεστική Υπηρεσία δεν είχε το απαιτούμενο προσωπικό για να το κάνει. Με βραβεύσατε, γιατί ήμουν απ΄τους πρωτεργάτες που έστησαν το παράρτημα της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης στη Ροδόπη Με αποκαλούσατε ραχοκοκαλιά της οικονομίας τότε. Σήμερα, που δεν έχω να πληρώσω φυσικοθεραπευτή για τον διαλυμένο μου αυχένα, δε με θυμάται κανείς σας.
Ήμουν η καλύτερη παρέα, τότε, όπου βρισκόμουν γινόταν γλέντι.
Σήμερα, οι λίγοι φίλοι που μου απομείνανε, τις λίγες φορές που με επισκέπτονται, μου φέρνουν για δώρο τα αντικαταθλιπτικά μου, που ξέρουν πως δεν έχω τη δυνατότητα να αγοράσω. Το σπίτι μου ήταν πάντοτε γεμάτο κόσμο, τότε. Σήμερα ζω σ΄ένα καλύβι στο Δέλτα του Έβρου, ξεχορταριάζοντας αυλές, σκάβοντας μπαξέδες και ξεναγώντας τους επισκέπτες στο βάλτο για να επιβιώσω. Δεν παραπονιέμαι, πληρώνω τα λάθη μου. Πληρώνω όμως και τα δικά σας λάθη κι αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.
Κι εδώ ήρθατε και με βρήκατε κι εδώ με χειροκροτήσατε, γιατί ήμουν , λέει, ο ακρίτας και ο φύλακας των συνόρων. Και πάλι με γελάσατε. Λίγα χρόνια μετά, θελήσατε –στο όνομα κάποιας τάχα πράσινης ανάπτυξης και για λογαριασμό των συμφερόντων που θέλουνε να φτιάξουν bungalows στο Δέλτα- να με διώξετε κι από δω. Από ακρίτας έγινα καταπατητής απ΄τη μια μέρα στην άλλη!
Έτσι πήγε η ζωή μου, αυτή ήταν η επαφή μου με την πολιτεία και τους πολιτικούς της. Όπου ανταμώσαμε με πιάσατε κορόιδο, όποτε με ζυγώσατε ήταν για να με εκμεταλλευτείτε.
Με κοροϊδέψατε για χρόνια όταν οι δάσκαλοί μου στο σχολειό μου μαθαίνανε πως ο Τούρκος είναι ο εχθρός μου, όταν οι αξιωματικοί μου στο στρατό μου μιλάγανε για τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικρασίας ή με κοροϊδέψατε όταν είπατε πρόπερσι πως οι πρόγονοί μου πέθαναν λόγω συνωστισμού; Ποιο απ΄τα δύο είναι αλήθεια και ποιο ψέμα; Η γιαγιά μου πάντως που πέθανε δείχνοντας προς την Αίνο, μίλαγε για σφαγή.
Με κοροϊδέψατε όταν με κάνατε έφεδρο αξιωματικό, γιατί τάχα ήμουν καλύτερους απ΄τους άλλους. Μου πήρε χρόνια για να καταλάβω ότι απλά μου κλέψατε έξι επί πλέον μήνες απ΄τη ζωή μου και πως με θέλατε μόνο για να κάνω το άχαρο κομμάτι της δουλειάς και για να πληρώσω στο τέλος τα υλικά που είχανε χάσει οι επαγγελματίες του στρατού σας. Κανείς δε θα θυμάται σήμερα εκείνο το τρελό παιδί που το ΄87, χωρίς να του το ζητήσει κανείς, πέρασε νύχτα το ποτάμι, με το κουπί, για να δει αν οι Τούρκοι είχαν φέρει άρματα απέναντι. Κανείς, εκτός ίσως από κείνον τον συνταγματάρχη που με κοίταγε με γουρλωμένα μάτια, όταν του ΄λεγα πως στην άλλη όχθη δεν υπάρχει ψυχή.
Μα την έκφραση του προσώπου του, εγώ δε θα την ξεχάσω ποτέ. Ήταν το παράσημό μου εκείνο το βλέμμα. Κι ήταν καλύτερο απ΄οποιοδήποτε παράσημο θα μπορούσε να μου δώσει κάποιος από σας. Με κοροϊδέψατε όταν κάνατε πως δε βλέπατε τα 4 ένσημα που μου κόλλαγε ο εργοδότης μου, ενώ δούλευα 7 μέρες τη βδομάδα, 12 ώρες τη μέρα, για να μη χάσω τη δουλειά, να θρέψω τα παιδιά μου, να τα μεγαλώσω με αξιοπρέπεια, χωρίς να ζητώ ενίσχυση από γονείς και πεθερικά.
Με κοροϊδέψατε όταν μου τάξατε προκοπή κι ένα καλύτερο μέλλον αν έστηνα τη δική μου επιχείρηση και με εξαπατήσατε λέγοντάς μου πως είναι υποχρεωτικό να ασφαλιστώ, για να μου φυλάξετε τα χρήματα που πιθανόν δεν θα μπορούσα να αποταμιεύσω μόνος μου για την περίθαλψη και τα γεράματά μου. Με ξεγελάσατε όταν μου είπατε πως δεν μ΄αφήνετε να διαλέξω μόνος τον ασφαλιστικό μου φορέα, γιατί ο μόνος αξιόπιστος ήταν αυτός που διαλέξατε εσείς για λογαριασμό μου. Κι ύστερα πήρατε τα χρήματα αυτά και τα παίξατε, τα χάσατε στο τζόγο, στο χρηματιστήριο, στα δομημένα ομόλογα. Και συνεχίζετε να με κοροϊδεύετε κυνηγώντας τους απατεώνες με άσφαιρες επιτροπές και εξεταστικές του τύπου: «όσα κόμματα, τόσα πορίσματα», που δε θα στείλουν ποτέ κανένα κλέφτη στη φυλακή και το ξέρουμε όλοι.
Εγώ όμως θα πάω στη φυλακή Υπουργέ μου. Το δικαστήριο εξέδωσε απόφαση εξάμηνης φυλάκισης μου, επειδή δεν πλήρωσα τις εισφορές μου στο ΤΕΒΕ από το 2006 μέχρι το 2009. Μα η επιχείρησή μου βούλιαξε το 2003. Από τότε είμαι ανασφάλιστος. Τι μου προσέφερε όλα αυτά τα χρόνια το ΤΕΒΕ; (μπορεί εσείς να το λέτε ΟΑΕΕ, αλλά ο λαός σας το λέει ΤΕΒΕ, κύριε, και είναι η πιο σφιχτή θηλιά στο λαιμό του κάθε επαγγελματία).
Τι τους χρωστάω; Γιατί να τους πληρώσω; Τι θα μου προσφέρουν; Το ταμείο το βουλιάξατε εσείς, όχι εγώ. Όλοι πια ξέρουν πως ο μεγαλύτερος οφειλέτης προς τα ταμεία, ο χειρότερος κακοπληρωτής είναι το κράτος. Πήγε κάποιος από σας φυλακή για να πάω κι εγώ;
Γιατί να φυλακιστώ; Μήπως εγώ δεν ήθελα να είμαι ασφαλισμένος; Τα λεφτά μου έχασα. Δεν έκλεψα, δεν εξαπάτησα κανέναν. Μαζί με την επένδυσή μου έχασα και τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Τόσος κόπος, τόσα όνειρα και τόσο μεράκι πήγαν χαμένα. Έχασα και την αξιοπρέπειά μου. Έγινα «αυτός που φαλίρισε», «αυτός που βάρεσε κανόνι». Επειδή είμαι φτωχός θα με φυλακίσετε; Τι θα κερδίσει το κράτος μ΄εμένα στη φυλακή; Τίποτα, αντίθετα θα επιβαρυνθεί με την διατροφή και την ιατροφαρμακευτική μου περίθαλψη.
Ποιο έγκλημα διέπραξα ώστε να χρειάζομαι σωφρονισμό; Κανένα και το ξέρετε. Ποιος κινδυνεύει από μένα και μου πρέπει εγκλεισμός; Κανείς και το γνωρίζετε. Με κλείνετε μέσα, για να εκβιάσετε εμένα και μέσα από μένα τους δικούς μου ανθρώπους, να σφιχτούν, να βρουν λεφτά, να πληρώσουν για να με βγάλουν. Για να μπορέσετε να συντηρήσετε την απάτη που εσείς λέτε ΟΑΕΕ κι εγώ ΤΕΒΕ, με τους εκατονταπλάσιους απ΄όσους χρειάζεται υπαλλήλους και τις μισές παροχές σε σχέση με τις εισφορές, από οποιαδήποτε ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία. Για να΄χετε κάπου να διορίζετε τους δικούς σας ανθρώπους, να μαζεύετε τους ψήφους.
Όμως όχι κύριε. Τούτη τη φορά δεν πιάνομαι κορόιδο. Ούτε εγώ ούτε οι δικοί μου έχουμε τα χρήματα, αλλά και να τα΄χα δεν τα΄δινα. Χίλιες φορές κρατούμενος, παρά ξανά κορόιδο. Το χρέος προς την πατρίδα μου το΄καμα. Το χρέος προς το κράτος, την πολιτεία σας –που καμιά σχέση δεν έχει με την πατρίδα μου έτσι πως την καταντήσατε- θα το πληρώσω στο κελί. Δεκάρα δε σας δίνω, γιατί δεν την αξίζετε, γιατί δε δουλέψατε για να την δικαιούστε.
Αλλάξατε πολλοί Υπουργοί δικαιοσύνης όλα αυτά τα χρόνια. Κανείς δεν είχε την τιμιότητα να πει: «αυτός ο νόμος που φυλακίζει νοικοκύρηδες γιατί φτωχύνανε, είναι άδικος, τον καταργώ». Μα αυτή η ανοησία πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Ξέρετε Υπουργέ μου ότι σήμερα στη χώρα μας χρειάζεται κανείς περισσότερα χρήματα για να κλείσει μια επιχείρηση από όσα για να την ανοίξει; Ξέρετε άραγε πόσες εκατοντάδες χιλιάδων πολιτών είναι επιχειρηματίες μόνο στα χαρτιά και ψάχνουν μεροκάματο για να΄χουνε να φάνε; Επιχειρηματίες φαντάσματα, φορτωμένοι με νεκρές επιχειρήσεις που το μόνο που προσφέρουν πια είναι ποσοστιαίες μονάδες σε κάποιες κάλπικες στατιστικές. Σας βολεύει να λέτε πως είμαστε χώρα αυτοαπασχολούμενων;
Άνθρωποι σαν και μένα, σήμερα, δεν προσφέρουν τίποτα στην κοινωνία. Όχι γιατί δε θέλουν, αλλά γιατί δεν τους αφήνει το πτώμα που κουβαλούν στη ράχη τους. Γιατί δεν απλοποιείτε τα πράματα; Ίσως αν απαλλαγούμε απ΄το νεκρό βάρος να μπορέσουμε να προσφέρουμε κάτι στο σύνολο. Χρεοκοπημένοι είμαστε, όχι πεθαμένοι. Γιατί μας στερείτε το δικαίωμα της δεύτερης προσπάθειας; Εσείς αν δεν εκλεγείτε με την πρώτη, δε θα ξαναβάλετε υποψηφιότητα την επόμενη τετραετία; Αν δεν πάει καλά το εκλογικό σας ποσοστό, θα πάτε στη φυλακή;
Όλα αυτά βέβαια ισχύουν για μας τους μικρούς. Οι άλλοι οι μεγάλοι, οι φίλοι και σπόνσορες, όσες φορές χρεοκοπούν, άλλες τόσες επιδοτούνται. Κι αυτοί που πήραν τις επιδοτήσεις κι έφυγαν συνεχίζουν τη ζωή τους στη βίλλα τους στην Κούβα ή πάνε και ρίχνουν τη θαλαμηγό τους πάνω στις ξέρες του Αιγαίου. Εγώ ο εχθρός της έννομης τάξης πάω στη φυλακή, επειδή δεν είχα να πληρώσω για την ασφάλειά μου, για το γιατρό του παιδιού μου. Δικαιοσύνη Υπουργέ μου!
Αλλάξανε πολλοί λειτουργοί της Δικαιοσύνης όλον αυτόν τον καιρό. Κανείς δεν είχε τα κότσια να πει: «αυτός ο νόμος που κλείνει σπίτια είναι άτιμος. Δεν τον εφαρμόζω». Και πώς να το κάνετε; Κάτι τέτοιοι νόμοι είναι που γεμίζουν τα δικαστήρια με κατηγορούμενους, που δίνουν δουλειά στους συναδέλφους σας δικηγόρους. Κι αυτής της κυρίας με την παλάντζα, που χετε πάνω απ΄τα κεφάλια σας, δεν της βάλατε το πανί για να μη βλέπει ποιόν δικάζει, το βάλατε για να μη βλέπει ο κόσμος πως της τα΄χετε βγάλει τα μάτια από τη ρίζα. Και μάλλον την κουφάνατε κι όλας. Αλλιώς, δεν μπορεί, κάτι θ΄άκουγε απ΄το κλάμα ενός ολόκληρου λαού.
Ερήμην με δικάσανε, Υπουργέ μου. Δεν με ειδοποιήσανε να πάω στο δικαστήριο. Ίσως για να μην ακούσουνε αυτά που σου γράφω σήμερα. Δεν είναι που δε με βρήκανε, ξέρανε που μένω όταν ήταν να μου κοινοποιήσουν την απόφαση. Αυτή είναι η δικαιοσύνη, αυτή η διαφάνεια κι αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα που υπηρετείτε. Με κοροϊδέψατε όταν μου μιλήσατε για αλλαγή, με εξαπατήσατε όταν μου υποσχεθήκατε επανίδρυση του κράτους. Τίποτα δεν αλλάξατε, τίποτα δεν επανιδρύσατε. Ψέματα μου είπατε. Εκτός τόπου και χρόνου είσαστε όλοι σας. Έχετε χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα και το λαό σας.
Μετατρέψατε το κοινοβούλιο σε μια εισπρακτική Α.Ε. που το μόνο που κάνει είναι να ψάχνει τρόπους και να ψηφίζει νόμους για να πάρει όσο γίνεται περισσότερα χρήματα απ΄τον πολίτη. Οι πολίτες σας αποκαλούν κλέφτες εκεί έξω αλλά μάλλον δεν το ακούτε ή αν το ακούτε δεν φαίνεται να σας απασχολεί. Οι πολίτες δε νοιάζονται αν τα χρήματα που πήρατε ήταν μίζα ή προεκλογική χορηγία. Πως θα διαπραγματευτεί μετεκλογικά ο Υπουργός με τον επιχειρηματία που του ΄δωσε χρήματα προεκλογικά για να γίνει Υπουργός; Ίσως στη δικαιοσύνη να περνούν τέτοια τερτίπια και η διαφορετική ονοματοδότηση του «δώρου» να αθωώνει. Η κοινή γνώμη όμως δεν γελιέται πια. Για τον απλό πολίτη τα πράματα είναι απλά: ή πήρες χρήματα ή δεν πήρες.
Ο κόσμος εδώ έξω έχει σχεδόν πειστεί ότι η μεγαλύτερη περιπέτεια της δημοκρατίας στην Ελλάδα δεν ήταν η χούντα αλλά η μεταπολίτευση. Το δίλλημα πλέον δεν είναι αν θα κυβερνήσει το ένα κόμμα ή το άλλο αλλά αν αυτός που θα μας απαλλάξει από σας θα είναι λοχίας, λόγιος ή επιχειρηματίας. Κι αυτό είναι ντροπή για κάθε δημοκράτη και για κάθε Έλληνα. Ξεφτιλίσατε τη δημοκρατία μέσα στο ναό της, το κοινοβούλιο. Ποιος μπορεί να μου εξηγήσει πως γίνεται σ΄ένα κοινοβούλιο που θέλει να λέγεται δημοκρατικό, να υπάρχουν κομματικές γραμμές; Γιατί ο δημοκρατικά εκλεγμένος βουλευτής πρέπει να ψηφίσει ενάντια στη θέληση των ψηφοφόρων του και της περιοχής που τον εξέλεξε για να προασπίσει τα συμφέροντά της και γιατί αν δεν το κάνει ο αρχηγός τον διώχνει από το κόμμα; Δεν αντιπροσωπεύει εμένα εκεί; Για να στηρίζει τον αρχηγό του τον έστειλα;
Είναι δημοκρατικό να διορίζει ο αρχηγός υπουργούς που δεν έχουν εκλεγεί απ΄το λαό; Αν είναι τι τους θέλουμε τους βουλευτές; Μόνο για να τους πληρώνουμε; Ας ψηφίζουμε έναν αρχηγό, να διαλέγει ποιους θέλει για υπουργούς, να κάνει τα κουμάντα του όπως καταλαβαίνει. Βλέπετε; Μόνοι σας απαξιωθήκατε. Εσείς κάνατε τον κόσμο να πιστέψει πως δεν σας χρειαζόμαστε, πως ο βουλευτής το μόνο που κάνει είναι θεατρινίστικα ξεσπάσματα, άσκοποι λόγοι γεμάτοι βερμπαλισμούς και επίδειξη ρητορικής δεινότητας και στο πηλίκον ουδέν!
Γιατί η υπουργός παιδείας στέλνει το παιδί της σ ένα σχολειό (ΙΒ θαρρώ το λένε) από το οποίο δεν μπορεί να μπεί παρά μόνο σε πανεπιστήμια του εξωτερικού; Δεν της κάνουν τα Ελληνικά; Υπουργός παιδείας είναι, ας τα κάνει καλύτερα. Εμένα όταν οι κόρες μου παίρνανε το πτυχίο τους από τα ΙΕΚ καμάρωνα Και συγχρόνως έκλαιγα που δεν είχα τα λεφτά να τις στείλω κάπου ψηλότερα.
Έτσι όπως κλαίω και σήμερα, στη σκέψη πως το 3,5 χρονών παληκαράκι μου (ένα δώρο που μου΄στειλε ο Θεός στα 47 μου, τότε, να γλυκάνει τη δυστυχία μου, να διώξει απ΄το χέρι μου το όπλο που μέρα με τη μέρα ζύγωνα πιο κοντά στο κεφάλι μου, να μου ξαναδώσει δύναμη και θέληση για ζωή) που είναι κολλημένο πάνω μου σα βδέλλα, θα πρέπει να ζήσει μακρυά μου όσο καιρό θα είμαι κρατούμενος. Για μένα, βλέπετε, δεν είναι τίτλος τιμής να μεγαλώνει το παιδί μου χωρίς πατέρα.
Σήμερα θα τις έστελνα κι εγώ έξω γιατί θα θεωρούσα ντροπή να μάθουν τα παιδιά μου γράμματα στο εκπαιδευτικό σύστημα που έδιωξε τη Χαρά Νικοπούλου απ΄το Μεγάλο Δέρειο.
Αυτά κι άλλα πολλά τέτοια κουβεντιάζει ο λαός σας σήμερα, Υπουργέ μου. Αυτά ρωτάει κι απαντήσεις δεν παίρνει. Δεν ήταν αναρχικοί, ούτε αντιεξουσιαστές που φωνάζανε τις προάλλες να καεί η βουλή. Άνθρωποι σαν εμένα ήτανε και σαν το συχωρεμένο τον πατέρα μου. Άνθρωποι που πιθανόν να μην έχουν ξαναπάει σε συλλαλητήριο ποτέ τους. Και το «να καεί» δεν ήταν μίσος ούτε κακία. Η τελευταία, η απελπισμένη λύση είναι. Όταν δεν αποδίδει κανένα άλλο μέσο, βάζεις φωτιά στο χωράφι για να ξεφορτωθείς τα ζιζάνια. Αυτό σας φώναξε ο κόσμος. Μα ούτε κι αυτό τ΄ακούσατε. Τίποτα δεν ακούτε πια.
Αμπαρωμένοι σ΄ένα δικό σας κόσμο, πολύ μακριά απ΄το δικό μου κι ακόμη μακρύτερα απ΄τον πραγματικό, θωρακισμένοι, κυκλωμένοι από σωματοφύλακες μη σας πειράξει κανείς, από μυαλοφύλακες μη τυχόν κι αλλάξει η σκέψη σας, από ψυχοφύλακες, μήπως αγγίξει κανείς την ψυχή σας και ξεφύγει κάποιο ίχνος ανθρωπιάς, από διορισμένους κόλακες που σας γλύφουν λέγοντας πως ότι κάνετε είναι σωστό και φροντίζουν να μη δείτε ποτέ την πραγματικότητα, απόμακροι κι απρόσιτοι, άτολμοι και άβουλοι εκτελεστές των εντολών που σας δίνουν ξένοι, πειθήνια όργανα μιας θολής παγκόσμιας διακυβέρνησης, στην οποία κάποιοι λίγοι από σας θα είναι κάτι λίγο κι υπόλοιποι, μαζί με μας, απολύτως τίποτα.
Τέλειωσε η εποχή σας κύριε. Μόνοι σας την τελειώσατε. Δεν θα΄χει πιά λαοθάλασσες στις συγκεντρώσεις σας. Ούτε οι «βολεμένοι» θα΄ρχονται πια από φόβο μη τους πάρει κι αυτούς η μπάλα. Ήδη άρχισαν να σας «κράζουν» στο δρόμο. Ο λαός ψάχνει να βρει αλλού τη σωτηρία. Δεν πιστεύουμε πως θα δώσουν τη λύση οι ξενόφερτοι σωτήρες, όσα δανεικά κι αν φέρουν, ούτε οι ξενοσπουδαγμένοι μας πολιτικοί που τά ΄μαθαν όλα εκεί έξω, εκτός απ΄το πώς σκέφτεται και αντιδρά ο λαός που ήρθανε να κυβερνήσουν. Ούτε και στους παλιότερους έχουμε εμπιστοσύνη. Επί 36 χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι μας πήγαν απ΄το κακό στο χειρότερο, εξαφάνισαν τον όποιο πλούτο παρήγαγε η χώρα. Τι άλλαξε σήμερα και θα μας πάνε στο καλύτερο;
Και ούτε το: «δεν είμαστε όλοι ίδιοι» περνάει πιά. Αν υπάρχουν καλοί και κακοί στο κοινοβούλιο, τότε τα πράματα είναι απλά. Αν οι καλοί είστε περισσότεροι διώξτε τους κακούς. Αν πάλι είναι οι κακοί περισσότεροι ας σηκωθούν να φύγουν οι καλοί, να ξέρουμε τι μας γίνεται. Μα ούτε το ΄να θα γίνει ούτε τ΄άλλο. Η καρέκλα έχει κόλλα, έτσι δεν είναι; Ή μήπως είναι μέλι;
Έτσι είναι και το ξέρω, κύριε. Και, αντίθετα από σας, τις αποφάσεις μου τις έχω πάρει. Την ερχόμενη βδομάδα θα πάω στον κ. εισαγγελέα της Κομοτηνής για να εκτελέσει την ποινή που μου επέβαλε. Με το κεφάλι ψηλά θα πάω, να πληρώσω για τα λάθη μου, το μεγαλύτερο απ΄τα οποία είναι που πίστεψα σε σας και το νόμο σας και σας άφησα να με ξεγελάσετε τόσες φορές.
Κι αφού ξεχρεώσω ότι χρωστώ στην πολιτεία σας, θα περάσω στην απέναντι πλευρά του ποταμιού, να ζητήσω απ΄τους γειτόνους να με αφήσουν να στήσω εκεί το καλύβι μου. Είναι φιλόξενοι άνθρωποι, δε φαντάζομαι να μου αρνηθούν. Από κει και πέρα, όταν η χώρα που ζώ με πληγώνει, θα πονάει λιγότερο γιατί δεν θα είναι η πατρίδα μου. Δεν φεύγω χωρίς να πληρώσω το λογαριασμό, δεν με λένε Χριστοφοράκο και θέλω τα παιδιά μου να συνεχίσουν να φέρουν το όνομά μου με περηφάνια.
Θα φύγω για να ζήσει ο γιός μου μακριά από σας, μη μάθει πως φερθήκατε στον πατέρα του και γίνει αντιεξουσιαστής για να σας χτυπήσει. Γιατί εξουσία εξασκείτε όχι διακυβέρνηση. Γιατί εξουσιάζετε, δεν διοικείτε. Γιατί η εξουσία είναι βία και βία θα φέρει.
Δεν έγραψα για να ζητήσω χάρη, δε σας την κάνω τέτοια χάρη. Δε θέλω κάποιο ρουσφέτι, θέλησα να μιλήσω στον υπουργό της δικαιοσύνης, για τις αδικίες που, χρόνια τώρα, βασανίζουν τον τόπο μου και τους ανθρώπους του. Δεν έγραψα την ιστορία της ζωής μου, την ιστορία του Θρακιώτη μικρομεσαίου της γενιάς μου σας αφηγήθηκα και την ιστορία του πολιτικού της γενιάς σας έτσι όπως την είδαμε εμείς.Θέλησα να μοιραστώ την πίκρα μου με τον Υπουργό, γιατί είμαι σίγουρος πια πως τα βογγητά του λαού δεν φτάνουν στα υπουργεία και αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.
Γιώργος Κ. Αποστολόπουλος
Τετάρτη 27 Απριλίου 2011
Πού (δεν) οδηγούν οι «συμπράξεις» ιδιωτικού-δημόσιου τομέα στα «κοινωφελή έργα».
αναδημοσίευση από "Ελευθεροτυπία" http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=26/04/2011&id=270278
Ελευθεροτυπία - 26/04/2011
ΥΠΟΓΕΙΟ ΓΚΑΡΑΖ ΣΤΗΝ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ
Πληρώνουμε για πάρκινγκ που μας ανήκει
Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ
Μπίζνες για κλάματα στην... Κλαυθμώνος. Σαράντα χρόνια λειτουργίας κοντεύει να συμπληρώσει το πάρκινγκ κάτω από την πλατεία Κλαυθμώνος, ο Δήμος Αθηναίων ακόμη δεν το έχει παραλάβει ώστε να ωφεληθεί οικονομικά και η όλη υπόθεση προσφέρει απλά μαθήματα για το πού (δεν) οδηγούν οι «συμπράξεις» ιδιωτικού-δημόσιου τομέα στα «κοινωφελή έργα».
Σταθερά τα έσοδα της εταιρείας την τελευταία πενταετία
Το πιο... αστείο είναι ότι η κατασκευαστική εταιρεία (ΦΡΑΞΕΚΤΕ) θα είχε δικαίωμα εκμετάλλευσης του γκαράζ για 24 χρόνια από την αποπεράτωσή του! Ομως, 37 χρόνια μετά, ο Δήμος Αθηναίων ακόμη περιμένει ξοδεύοντας απίστευτα ποσά σε δικηγόρους, ενώ άλλοι δημόσιοι φορείς (π.χ. υπουργείο Εργασίας, Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς) συνεχίζουν να πληρώνουν την εταιρεία για να σταθμεύουν υπηρεσιακά οχήματα.
Ερώτηση για το θέμα κατατέθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο από τη δημοτική παράταξη «Συμπαράταξη για την Αθήνα» (ΚΚΕ). Οπως ανέφερε στο σχετικό έγγραφο, το έργο δημοπρατήθηκε το 1972 με το σύστημα της αντιπαροχής. Η ανάδοχος εταιρεία θα το κατασκεύαζε με δικά της έξοδα, θα ελάμβανε την εκμετάλλευσή του για ορισμένο χρονικό διάστημα και μετά θα περνούσε στον Δήμο Αθηναίων. Το έργο ανέλαβε η εταιρεία ΦΡΑΞΕΚΤΕ (σ.σ. γράφτηκαν διάφορα για τη μεσολάβηση του Στ. Παττακού), που θα το εκμεταλλευόταν για 24 χρόνια «μετά την παραλαβή από τον δήμο». Η παράταξη επισημαίνει τις ορατές σήμερα ενδείξεις εγκατάλειψης του γκαράζ από την εταιρεία: κυλιόμενες σκάλες στα πεζοδρόμια των οδών Δραγατσανίου-Παπαρρηγοπούλου που ουδέποτε λειτούργησαν και είναι σκουπιδότοποι, βρώμικα αποχωρητήρια, εισροές υδάτων από την οροφή, ασυντήρητα δάπεδα, «σκουπίδια παντού και ιδίως στα αρχαιολογικά ευρήματα που παρέμειναν ορατά για το κοινό».
Στις 29/12/2010, ο διευθυντής Δημοτικής Περιουσίας Ε. Ευσταθόπουλος απαντά στη «Συμπαράταξη» και αναφέρει ότι «η κατασκευή του έργου δεν ολοκληρώθηκε και κατά το μέρος που κατασκευάστηκε είχε ελλείψεις και ελαττώματα ούτως ώστε υπήρξε ουσιαστική και νομική αδυναμία παραλαβής του και συνεπεία αυτού ουδέποτε καταρτίστηκε σύμβαση μισθώσεως», ενώ οι κατασκευαστές εκμεταλλεύονται το γκαράζ για διάστημα άνω των 30 ετών, «από τα τέλη του 1974».
Στην τραγικότητα του θέματος με το υπόγειο πάρκινγκ αναφέρθηκαν πολλοί δημοτικοί σύμβουλοι όταν συζητήθηκε για τελευταία φορά στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας τον περασμένο Σεπτέμβριο (6/9/2010). Αφορμή ήταν τότε το ύψος της αμοιβής για τη δικηγορική εταιρεία που χειρίζεται την υπόθεση τα τελευταία χρόνια. Ο νομικός σύμβουλος του δήμου (παραμένει και επί Γ. Καμίνη) Γ. Γεωργακαράκος ενημέρωσε το σώμα για τις εξελίξεις λέγοντας ότι υπήρξε «επιτυχής έκβαση στον Αρειο Πάγο, ο οποίος ανέπεμψε την υπόθεση στο Εφετείο για να κριθεί εκ νέου» αλλά και ότι «πρέπει να κατατεθεί νέα αγωγή κατά των κερδών που έχει αποκομίσει η εκμεταλλεύτρια εταιρεία μέχρι σήμερα».
Για την ανάγκη «να αναζητηθούν οι βαρύτατες ευθύνες αυτών που έφτασαν το θέμα ώς εκεί» μίλησε ο τότε επικεφαλής της παράταξης «Ανοιχτή Πόλη» Ρ. Αξελός. «Δεν είναι απλά πλημμελείς συνθήκες ή πλημμελείς πράξεις, είναι βαρύτατες πράξεις που αποσκοπούσαν σε βλάβη των συμφερόντων του δήμου και εκτιμώ ότι θα πρέπει να αναζητηθούν και διά της νομικής και διά της υπηρεσιακής οδού», είπε. Ο Φώτης Προβατάς μίλησε για «σοβαρό πρόβλημα που απασχολεί επί δεκαετίες τον δήμο», ενώ ο επικεφαλής της «Συμπαράταξης» Στέλιος Λάμπρου υπολόγισε ότι τα δικαστικά έξοδα του δήμου μπορεί να αγγίζουν συνολικά το ένα εκατομμύριο ευρώ!
Για «μία από τις πιο τραγικές υποθέσεις του Δήμου Αθηναίων» μίλησε στην ίδια συνεδρίαση η Ηρα Βαλσαμάκη, σύμβουλος της τότε πλειοψηφίας Κακλαμάνη, προσθέτοντας ότι «είναι τεράστια η ζημιά που έχει υποστεί ο δήμος διαχρονικά». Πάντως, ο Νικήτας Κακλαμάνης ως δήμαρχος είχε επικαλεστεί το γκαράζ της Κλαυθμώνος ως παράδειγμα (!) όταν είχε ξεσπάσει η διαμάχη (αρχές του 2009) για το υπόγειο γκαράζ στην Κύπρου-Πατησίων.
Με βάση τους επίσημους ισολογισμούς η εταιρεία ΦΡΑΞΕΚΤΕ επιδεικνύει τα τελευταία πέντε χρόνια σταθερότητα στα έσοδά της που κυμαίνονται γύρω στο 1,5 εκατ. ευρώ, ενώ το περιθώριο κέρδους αγγίζει το 35%. Αγνωστα παραμένουν τόσο το ύψος των αναδρομικών που διεκδικεί ο Δήμος Αθηναίων για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα όσο και το αν η εταιρεία έχει κάνει πρόβλεψη για την κάλυψή τους.
Ελευθεροτυπία - 26/04/2011
ΥΠΟΓΕΙΟ ΓΚΑΡΑΖ ΣΤΗΝ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ
Πληρώνουμε για πάρκινγκ που μας ανήκει
Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ
Μπίζνες για κλάματα στην... Κλαυθμώνος. Σαράντα χρόνια λειτουργίας κοντεύει να συμπληρώσει το πάρκινγκ κάτω από την πλατεία Κλαυθμώνος, ο Δήμος Αθηναίων ακόμη δεν το έχει παραλάβει ώστε να ωφεληθεί οικονομικά και η όλη υπόθεση προσφέρει απλά μαθήματα για το πού (δεν) οδηγούν οι «συμπράξεις» ιδιωτικού-δημόσιου τομέα στα «κοινωφελή έργα».
Σταθερά τα έσοδα της εταιρείας την τελευταία πενταετία
Το πιο... αστείο είναι ότι η κατασκευαστική εταιρεία (ΦΡΑΞΕΚΤΕ) θα είχε δικαίωμα εκμετάλλευσης του γκαράζ για 24 χρόνια από την αποπεράτωσή του! Ομως, 37 χρόνια μετά, ο Δήμος Αθηναίων ακόμη περιμένει ξοδεύοντας απίστευτα ποσά σε δικηγόρους, ενώ άλλοι δημόσιοι φορείς (π.χ. υπουργείο Εργασίας, Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς) συνεχίζουν να πληρώνουν την εταιρεία για να σταθμεύουν υπηρεσιακά οχήματα.
Ερώτηση για το θέμα κατατέθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο από τη δημοτική παράταξη «Συμπαράταξη για την Αθήνα» (ΚΚΕ). Οπως ανέφερε στο σχετικό έγγραφο, το έργο δημοπρατήθηκε το 1972 με το σύστημα της αντιπαροχής. Η ανάδοχος εταιρεία θα το κατασκεύαζε με δικά της έξοδα, θα ελάμβανε την εκμετάλλευσή του για ορισμένο χρονικό διάστημα και μετά θα περνούσε στον Δήμο Αθηναίων. Το έργο ανέλαβε η εταιρεία ΦΡΑΞΕΚΤΕ (σ.σ. γράφτηκαν διάφορα για τη μεσολάβηση του Στ. Παττακού), που θα το εκμεταλλευόταν για 24 χρόνια «μετά την παραλαβή από τον δήμο». Η παράταξη επισημαίνει τις ορατές σήμερα ενδείξεις εγκατάλειψης του γκαράζ από την εταιρεία: κυλιόμενες σκάλες στα πεζοδρόμια των οδών Δραγατσανίου-Παπαρρηγοπούλου που ουδέποτε λειτούργησαν και είναι σκουπιδότοποι, βρώμικα αποχωρητήρια, εισροές υδάτων από την οροφή, ασυντήρητα δάπεδα, «σκουπίδια παντού και ιδίως στα αρχαιολογικά ευρήματα που παρέμειναν ορατά για το κοινό».
Στις 29/12/2010, ο διευθυντής Δημοτικής Περιουσίας Ε. Ευσταθόπουλος απαντά στη «Συμπαράταξη» και αναφέρει ότι «η κατασκευή του έργου δεν ολοκληρώθηκε και κατά το μέρος που κατασκευάστηκε είχε ελλείψεις και ελαττώματα ούτως ώστε υπήρξε ουσιαστική και νομική αδυναμία παραλαβής του και συνεπεία αυτού ουδέποτε καταρτίστηκε σύμβαση μισθώσεως», ενώ οι κατασκευαστές εκμεταλλεύονται το γκαράζ για διάστημα άνω των 30 ετών, «από τα τέλη του 1974».
Στην τραγικότητα του θέματος με το υπόγειο πάρκινγκ αναφέρθηκαν πολλοί δημοτικοί σύμβουλοι όταν συζητήθηκε για τελευταία φορά στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας τον περασμένο Σεπτέμβριο (6/9/2010). Αφορμή ήταν τότε το ύψος της αμοιβής για τη δικηγορική εταιρεία που χειρίζεται την υπόθεση τα τελευταία χρόνια. Ο νομικός σύμβουλος του δήμου (παραμένει και επί Γ. Καμίνη) Γ. Γεωργακαράκος ενημέρωσε το σώμα για τις εξελίξεις λέγοντας ότι υπήρξε «επιτυχής έκβαση στον Αρειο Πάγο, ο οποίος ανέπεμψε την υπόθεση στο Εφετείο για να κριθεί εκ νέου» αλλά και ότι «πρέπει να κατατεθεί νέα αγωγή κατά των κερδών που έχει αποκομίσει η εκμεταλλεύτρια εταιρεία μέχρι σήμερα».
Για την ανάγκη «να αναζητηθούν οι βαρύτατες ευθύνες αυτών που έφτασαν το θέμα ώς εκεί» μίλησε ο τότε επικεφαλής της παράταξης «Ανοιχτή Πόλη» Ρ. Αξελός. «Δεν είναι απλά πλημμελείς συνθήκες ή πλημμελείς πράξεις, είναι βαρύτατες πράξεις που αποσκοπούσαν σε βλάβη των συμφερόντων του δήμου και εκτιμώ ότι θα πρέπει να αναζητηθούν και διά της νομικής και διά της υπηρεσιακής οδού», είπε. Ο Φώτης Προβατάς μίλησε για «σοβαρό πρόβλημα που απασχολεί επί δεκαετίες τον δήμο», ενώ ο επικεφαλής της «Συμπαράταξης» Στέλιος Λάμπρου υπολόγισε ότι τα δικαστικά έξοδα του δήμου μπορεί να αγγίζουν συνολικά το ένα εκατομμύριο ευρώ!
Για «μία από τις πιο τραγικές υποθέσεις του Δήμου Αθηναίων» μίλησε στην ίδια συνεδρίαση η Ηρα Βαλσαμάκη, σύμβουλος της τότε πλειοψηφίας Κακλαμάνη, προσθέτοντας ότι «είναι τεράστια η ζημιά που έχει υποστεί ο δήμος διαχρονικά». Πάντως, ο Νικήτας Κακλαμάνης ως δήμαρχος είχε επικαλεστεί το γκαράζ της Κλαυθμώνος ως παράδειγμα (!) όταν είχε ξεσπάσει η διαμάχη (αρχές του 2009) για το υπόγειο γκαράζ στην Κύπρου-Πατησίων.
Με βάση τους επίσημους ισολογισμούς η εταιρεία ΦΡΑΞΕΚΤΕ επιδεικνύει τα τελευταία πέντε χρόνια σταθερότητα στα έσοδά της που κυμαίνονται γύρω στο 1,5 εκατ. ευρώ, ενώ το περιθώριο κέρδους αγγίζει το 35%. Αγνωστα παραμένουν τόσο το ύψος των αναδρομικών που διεκδικεί ο Δήμος Αθηναίων για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα όσο και το αν η εταιρεία έχει κάνει πρόβλεψη για την κάλυψή τους.
Σάββατο 19 Μαρτίου 2011
Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011
«Φύγε από δω μέσα, καραγκιόζη»
konstantakopoulos.blogspot.com Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Ούτε καρφίτσα δεν έπεφτε, το Σάββατο το βράδυ, στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων του ελληνικού περιπτέρου, στη Cite Universitaire του Παρισιού.
Πολλοί Ελληνες της Γαλλίας, οι μισοί από αυτούς φοιτητές, έσπευσαν να παρευρεθούν στην εκδήλωση που οργάνωσε το «Ελληνικό Σπίτι» προς τιμήν του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά. Το πρόγραμμα περιελάμβανε προβολή της τελευταίας ταινίας του, αφιερωμένης στα προβλήματα των μεταναστών και συζήτηση με τον κινηματογραφιστή.
Οι οργανωτές όμως λογάριασαν χωρίς τον «ξενοδόχο», εν προκειμένω το Νο 2 της ελληνικής κυβέρνησης, Θεόδωρο Πάγκαλο, που 'κοβε τις παριζιάνικες βόλτες του το Σαββατοκύριακο. Για λόγους που μόνο ο ίδιος ξέρει, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης προφανώς πιστεύει ότι, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει με τους «Ελληνες του εσωτερικού», μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερος και χωρίς πρόβλημα μεταξύ των «Ελλήνων του εξωτερικού». Οι Ελληνες φοιτητές όμως στο Παρίσι γνωρίζουν πολύ καλά τις δηλώσεις του περί «κοπριτών» και ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε», αλλά και την κατάσταση στη χώρα τους. Κατάπληξη και αγανάκτηση τους κατέλαβαν μόλις τον είδαν να προσέρχεται κανονικά στην εκδήλωση, σαν να μην τρέχει τίποτα. Αρχισαν να φωνάζουν, να διαμαρτύρονται και να απαιτούν να φύγει. Βαριές κουβέντες ακούστηκαν. Ο Πάγκαλος αρνήθηκε πεισματικά να αποχωρήσει από την εκδήλωση, «παραφράζοντας» το γνωστό «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», σε «δεν φεύγω, δεν φεύγω» και κάλεσε τους φοιτητές σε διάλογο μαζί του την άλλη μέρα το πρωί, «όλοι σας και εγώ μόνος μου», για να εισπράξει σε απάντηση από τους φοιτητές ένα «φύγε από δω μέσα, καραγκιόζη».
Αιφνιδιασμένος από την τροπή των γεγονότων, ο Κώστας Γαβράς πήρε τελικά τον λόγο, είπε δυο-τρεις κουβέντες για την ταινία του και προσπάθησε να «κατευνάσει» τα πνεύματα. Μόνο που το επιχείρημα που χρησιμοποίησε, ότι δηλαδή ο κ. Πάγκαλος είναι εκλεγμένος, και η προτροπή του να δεχθούν οι φοιτητές την πρόταση συζήτησης προκάλεσαν νέες διαμαρτυρίες των φοιτητών που του υπενθύμισαν, με πολύ περισσότερο σεβασμό και ευγένεια είναι αλήθεια, ότι εξελέγησαν μεν ο ίδιος και το κόμμα του, αφού όμως πρώτα εξαπάτησαν τον ελληνικό λαό.
Προ της καταστάσεως που δημιουργήθηκε, ο κ. Πάγκαλος αναγκάστηκε να αποχωρήσει υπό τα γιουχαΐσματα των παρευρισκομένων. Αμήχανος ο σκηνοθέτης γύρισε το κεφάλι του τη μια προς τους φοιτητές, την άλλη προς τον αντιπρόεδρο και, χωρίς να πει τίποτα, τον ακολούθησε στην έξοδο. Οι παριστάμενοι αποφάσισαν ότι δεν έχουν νόημα, υπό παρόμοιες συνθήκες, η συνέχιση της εκδήλωσης και η προβολή της ταινίας. Το πλήθος διαλύθηκε σε σωρό πηγαδάκια, με πολλούς φοιτητές προβληματισμένους, αν όχι θλιμμένους από τη στάση κυρίως του «ειδώλου» τους, του σκηνοθέτη του «Ζ».
«Μα γιατί έφυγε έτσι, σαν σκυλί του Παβλόφ;», διερωτούνταν ένας φοιτητής ψυχολογίας και, δίπλα του, ένας φοιτητής διεθνών σχέσεων έδινε τη δική του απάντηση: «Μα τι νομίζεις, συμβιβασμένος είναι κι αυτός. Μπορείς να γίνεις πρόεδρος της Cinematheque, αν δεν βάζεις τις σχέσεις σου πάνω απ' όλα;». Δύο παριστάμενοι ΠΑΣΟΚοι δεν τόλμησαν να υπερασπίσουν τον Πάγκαλο, επιτίμησαν όμως τους φοιτητές υποστηρίζοντας το δικαίωμα στην πολιτική διαφωνία. «Με τον Πάγκαλο δεν έχουμε πολιτική αλλά ηθική διαφωνία», τους απάντησαν εκείνοι, θυμίζοντας τις προσβολές του αντιπροέδρου («κοπρίτες», «μαζί τα φάγαμε») εις βάρος του ελληνικού λαού. Το «επιχείρημα ματ» το είχε ένας μεσόκοπος παριστάμενος που, απευθυνόμενος στους δύο «Ηρακλείς του Στέμματος», τους είπε: «Δεν βρίσκετε λίγο παράταιρο να έρχεται σε μια συζήτηση για προβλήματα των μεταναστών ο άνθρωπος που παρέδωσε τον πρόσφυγα αρχηγό της κουρδικής επανάστασης στους διώκτες του;».
Μερικοί από τους φοιτητές ήταν στενοχωρημένοι για το άδοξο τέλος της εκδήλωσης. Αλλοι, αντίθετα, έλεγαν ότι ήταν πολύ καλύτερα που ήρθε έτσι το πράγμα. «Ηρθαμε να κουβεντιάσουμε για τη ζωή και την πραγματικότητα μέσα από την ταινία. Η ζωή και η πραγματικότητα επισκέφθηκαν όμως οι ίδιες την εκδήλωσή μας!».
Ούτε καρφίτσα δεν έπεφτε, το Σάββατο το βράδυ, στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων του ελληνικού περιπτέρου, στη Cite Universitaire του Παρισιού.
Πολλοί Ελληνες της Γαλλίας, οι μισοί από αυτούς φοιτητές, έσπευσαν να παρευρεθούν στην εκδήλωση που οργάνωσε το «Ελληνικό Σπίτι» προς τιμήν του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά. Το πρόγραμμα περιελάμβανε προβολή της τελευταίας ταινίας του, αφιερωμένης στα προβλήματα των μεταναστών και συζήτηση με τον κινηματογραφιστή.
Οι οργανωτές όμως λογάριασαν χωρίς τον «ξενοδόχο», εν προκειμένω το Νο 2 της ελληνικής κυβέρνησης, Θεόδωρο Πάγκαλο, που 'κοβε τις παριζιάνικες βόλτες του το Σαββατοκύριακο. Για λόγους που μόνο ο ίδιος ξέρει, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης προφανώς πιστεύει ότι, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει με τους «Ελληνες του εσωτερικού», μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερος και χωρίς πρόβλημα μεταξύ των «Ελλήνων του εξωτερικού». Οι Ελληνες φοιτητές όμως στο Παρίσι γνωρίζουν πολύ καλά τις δηλώσεις του περί «κοπριτών» και ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε», αλλά και την κατάσταση στη χώρα τους. Κατάπληξη και αγανάκτηση τους κατέλαβαν μόλις τον είδαν να προσέρχεται κανονικά στην εκδήλωση, σαν να μην τρέχει τίποτα. Αρχισαν να φωνάζουν, να διαμαρτύρονται και να απαιτούν να φύγει. Βαριές κουβέντες ακούστηκαν. Ο Πάγκαλος αρνήθηκε πεισματικά να αποχωρήσει από την εκδήλωση, «παραφράζοντας» το γνωστό «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», σε «δεν φεύγω, δεν φεύγω» και κάλεσε τους φοιτητές σε διάλογο μαζί του την άλλη μέρα το πρωί, «όλοι σας και εγώ μόνος μου», για να εισπράξει σε απάντηση από τους φοιτητές ένα «φύγε από δω μέσα, καραγκιόζη».
Αιφνιδιασμένος από την τροπή των γεγονότων, ο Κώστας Γαβράς πήρε τελικά τον λόγο, είπε δυο-τρεις κουβέντες για την ταινία του και προσπάθησε να «κατευνάσει» τα πνεύματα. Μόνο που το επιχείρημα που χρησιμοποίησε, ότι δηλαδή ο κ. Πάγκαλος είναι εκλεγμένος, και η προτροπή του να δεχθούν οι φοιτητές την πρόταση συζήτησης προκάλεσαν νέες διαμαρτυρίες των φοιτητών που του υπενθύμισαν, με πολύ περισσότερο σεβασμό και ευγένεια είναι αλήθεια, ότι εξελέγησαν μεν ο ίδιος και το κόμμα του, αφού όμως πρώτα εξαπάτησαν τον ελληνικό λαό.
Προ της καταστάσεως που δημιουργήθηκε, ο κ. Πάγκαλος αναγκάστηκε να αποχωρήσει υπό τα γιουχαΐσματα των παρευρισκομένων. Αμήχανος ο σκηνοθέτης γύρισε το κεφάλι του τη μια προς τους φοιτητές, την άλλη προς τον αντιπρόεδρο και, χωρίς να πει τίποτα, τον ακολούθησε στην έξοδο. Οι παριστάμενοι αποφάσισαν ότι δεν έχουν νόημα, υπό παρόμοιες συνθήκες, η συνέχιση της εκδήλωσης και η προβολή της ταινίας. Το πλήθος διαλύθηκε σε σωρό πηγαδάκια, με πολλούς φοιτητές προβληματισμένους, αν όχι θλιμμένους από τη στάση κυρίως του «ειδώλου» τους, του σκηνοθέτη του «Ζ».
«Μα γιατί έφυγε έτσι, σαν σκυλί του Παβλόφ;», διερωτούνταν ένας φοιτητής ψυχολογίας και, δίπλα του, ένας φοιτητής διεθνών σχέσεων έδινε τη δική του απάντηση: «Μα τι νομίζεις, συμβιβασμένος είναι κι αυτός. Μπορείς να γίνεις πρόεδρος της Cinematheque, αν δεν βάζεις τις σχέσεις σου πάνω απ' όλα;». Δύο παριστάμενοι ΠΑΣΟΚοι δεν τόλμησαν να υπερασπίσουν τον Πάγκαλο, επιτίμησαν όμως τους φοιτητές υποστηρίζοντας το δικαίωμα στην πολιτική διαφωνία. «Με τον Πάγκαλο δεν έχουμε πολιτική αλλά ηθική διαφωνία», τους απάντησαν εκείνοι, θυμίζοντας τις προσβολές του αντιπροέδρου («κοπρίτες», «μαζί τα φάγαμε») εις βάρος του ελληνικού λαού. Το «επιχείρημα ματ» το είχε ένας μεσόκοπος παριστάμενος που, απευθυνόμενος στους δύο «Ηρακλείς του Στέμματος», τους είπε: «Δεν βρίσκετε λίγο παράταιρο να έρχεται σε μια συζήτηση για προβλήματα των μεταναστών ο άνθρωπος που παρέδωσε τον πρόσφυγα αρχηγό της κουρδικής επανάστασης στους διώκτες του;».
Μερικοί από τους φοιτητές ήταν στενοχωρημένοι για το άδοξο τέλος της εκδήλωσης. Αλλοι, αντίθετα, έλεγαν ότι ήταν πολύ καλύτερα που ήρθε έτσι το πράγμα. «Ηρθαμε να κουβεντιάσουμε για τη ζωή και την πραγματικότητα μέσα από την ταινία. Η ζωή και η πραγματικότητα επισκέφθηκαν όμως οι ίδιες την εκδήλωσή μας!».
Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου 2011
Η Ελληνική Κυβέρνηση χάνει εκατομμύρια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο για την Παγκοσμιοποίηση αφού δεν έχει κάνει ούτε καν αίτηση!
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Δελτίο τύπου
• ΝΤΡΟΠΗ: τη στιγμή που κλείνουν χιλιάδες επιχειρήσεις και εκτινάσσεται η ανεργία η Ελληνική Κυβέρνηση χάνει εκατομμύρια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο για την Παγκοσμιοποίηση αφού δεν έχει κάνει ούτε καν αίτηση!
• Απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον Ν. Χουντή
Ενώ το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση ( ΕΤΠ), δίνει κάθε χρόνο εκατομμύρια ευρώ για στήριξη οικονομικών κλάδων και περιφερειών της ΕΕ που πλήττονται από φαινόμενα αποβιομηχάνισης αλλά και για εργαζομένους που χάνουν τη δουλεία τους εξαιτίας της χρηματοοικονομικής κρίσης, η Ελλάδα δεν έχει υποβάλλει καμία αίτηση για χρηματοδότηση από το 2007 που ξεκίνησε αυτό το ταμείο έως και σήμερα. Αυτό απάντησε ο Επίτροπος για την Απασχόληση κ. Andor στην ερώτηση του Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.
Πιο συγκεκριμένα, ο Έλληνας ευρωβουλευτής στην ερώτησή του ζητούσε να πληροφορηθεί για την χρήση του ΕΤΠ από την Ελλάδα επισημαίνοντας ότι «Το Ευρωπαϊκό Ταμείο για την Προσαρμογή στην Παγκοσμιοποίηση, που υιοθετήθηκε από την ΕΕ το 2007, έχει ως στόχο την παροχή “στήριξης στους εργαζόμενους που απολύονται λόγω διαρθρωτικών αλλαγών στη μορφή του παγκόσμιου εμπορίου που οφείλονται στην παγκοσμιοποίηση, στις περιπτώσεις που οι απολύσεις αυτές έχουν σοβαρό ανεπιθύμητο αντίκτυπο στην περιφερειακή ή τοπική οικονομία»
Στην απάντησή του ο Ευρωπαίος Επίτροπος τονίζει «Από την έναρξη της ισχύος του το 2007, το ΕΤΠ δεν έχει λάβει αιτήσεις για ενίσχυση από την Ελλάδα.» Απαντώντας εξάλλου στην υποθετική ερώτηση αν γνωρίζει γιατί η Ελλάδα δεν έχει ζητήσει τη συνδρομή του ταμείου, απαντά « Η Επιτροπή δεν προτίθεται να κάνει υποθέσεις σχετικά με τους λόγους που θα μπορούσαν να εξηγήσουν το γεγονός αυτό και συνιστώ στον κ. βουλευτή να έλθει σε επαφή με τις ελληνικές αρχές …» !!!
Στην απάντησή του ο Ευρωπαίος Επίτροπος, αποστέλλει σχετικούς πίνακες που δείχνουν τις αιτήσεις που έχουν υποβληθεί και έχουν εγκριθεί από άλλες χώρες της ΕΕ ( Ισπανία, Πορτογαλία, Ολλανδία, Γαλλία, Ιταλία, Πολωνία, Βουλγαρία κλπ) οι οποίες πλήττονται λιγότερο από την κρίση σε σχέση με την Ελλάδα και πίνακα ανά κλάδο, όπως κλάδοι για τους οποίους θα μπορούσε να έχει καταθέσει αιτήσεις και η Ελλάδα (μάρμαρα, λιανικό εμπόριο, κλωστοϋφαντουργία, οικοδομικές επιχειρήσεις, μέταλλα, κεραμικά, κρύσταλλα κλπ).
10.02.2011 Το Γραφείο Τύπου
Δελτίο τύπου
• ΝΤΡΟΠΗ: τη στιγμή που κλείνουν χιλιάδες επιχειρήσεις και εκτινάσσεται η ανεργία η Ελληνική Κυβέρνηση χάνει εκατομμύρια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο για την Παγκοσμιοποίηση αφού δεν έχει κάνει ούτε καν αίτηση!
• Απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον Ν. Χουντή
Ενώ το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση ( ΕΤΠ), δίνει κάθε χρόνο εκατομμύρια ευρώ για στήριξη οικονομικών κλάδων και περιφερειών της ΕΕ που πλήττονται από φαινόμενα αποβιομηχάνισης αλλά και για εργαζομένους που χάνουν τη δουλεία τους εξαιτίας της χρηματοοικονομικής κρίσης, η Ελλάδα δεν έχει υποβάλλει καμία αίτηση για χρηματοδότηση από το 2007 που ξεκίνησε αυτό το ταμείο έως και σήμερα. Αυτό απάντησε ο Επίτροπος για την Απασχόληση κ. Andor στην ερώτηση του Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.
Πιο συγκεκριμένα, ο Έλληνας ευρωβουλευτής στην ερώτησή του ζητούσε να πληροφορηθεί για την χρήση του ΕΤΠ από την Ελλάδα επισημαίνοντας ότι «Το Ευρωπαϊκό Ταμείο για την Προσαρμογή στην Παγκοσμιοποίηση, που υιοθετήθηκε από την ΕΕ το 2007, έχει ως στόχο την παροχή “στήριξης στους εργαζόμενους που απολύονται λόγω διαρθρωτικών αλλαγών στη μορφή του παγκόσμιου εμπορίου που οφείλονται στην παγκοσμιοποίηση, στις περιπτώσεις που οι απολύσεις αυτές έχουν σοβαρό ανεπιθύμητο αντίκτυπο στην περιφερειακή ή τοπική οικονομία»
Στην απάντησή του ο Ευρωπαίος Επίτροπος τονίζει «Από την έναρξη της ισχύος του το 2007, το ΕΤΠ δεν έχει λάβει αιτήσεις για ενίσχυση από την Ελλάδα.» Απαντώντας εξάλλου στην υποθετική ερώτηση αν γνωρίζει γιατί η Ελλάδα δεν έχει ζητήσει τη συνδρομή του ταμείου, απαντά « Η Επιτροπή δεν προτίθεται να κάνει υποθέσεις σχετικά με τους λόγους που θα μπορούσαν να εξηγήσουν το γεγονός αυτό και συνιστώ στον κ. βουλευτή να έλθει σε επαφή με τις ελληνικές αρχές …» !!!
Στην απάντησή του ο Ευρωπαίος Επίτροπος, αποστέλλει σχετικούς πίνακες που δείχνουν τις αιτήσεις που έχουν υποβληθεί και έχουν εγκριθεί από άλλες χώρες της ΕΕ ( Ισπανία, Πορτογαλία, Ολλανδία, Γαλλία, Ιταλία, Πολωνία, Βουλγαρία κλπ) οι οποίες πλήττονται λιγότερο από την κρίση σε σχέση με την Ελλάδα και πίνακα ανά κλάδο, όπως κλάδοι για τους οποίους θα μπορούσε να έχει καταθέσει αιτήσεις και η Ελλάδα (μάρμαρα, λιανικό εμπόριο, κλωστοϋφαντουργία, οικοδομικές επιχειρήσεις, μέταλλα, κεραμικά, κρύσταλλα κλπ).
10.02.2011 Το Γραφείο Τύπου
Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010
«ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΣΥΝΕΜΟΡΦΩΘΗ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ …»
Αυτό το λάθος κάναμε οι σιδηροδρομικοί που εργαζόμαστε στο κεντρικό κτήριο του ΟΣΕ στην ΚΑΡΟΛΟΥ. Δεν συμμορφωθήκαμε στις υποδείξεις της ηγεσίας της ΠΑΣΚ και σήμερα το πρωί (Δευτέρα 20/12/2010) στην προγραμματισμένη συνέλευση των εργαζομένων δεχτήκαμε την … «επίσκεψη» αγανακτισμένων «σιδηροδρομικών».
Ήταν 4-5 συνδικαλιστές της ΠΑΣΚ οι οποίοι κινητοποιώντας τον κομματικό στρατό του ΠΑΣΟΚ και της ΠΑΣΚ τόσο στην ΚΑΡΟΛΟΥ όσο και από αλλού, επιχείρησαν να παρέμβουν στις διαδικασίες που δημοκρατικά ακολουθούμε εδώ και 1 μήνα οι εργαζόμενοι του κτηρίου, χωρίς να καθοδηγούμαστε από κανέναν, πάρα μόνον από τις ανάγκες μας. Ίσως τελικά αυτό να ενόχλησε.
Η προβοκατόρικη πρόταση να παρθεί απόφαση για τη συνέχιση η μη της κατάληψης, με «κάλπη» στον 9ο όροφο της ΚΑΡΟΛΟΥ, εξυπηρετούσε τα σχέδια της ΠΑΣΚ η οποία από την αρχή καταδίκασε την κατάληψη. Γι αυτό και η κινητοποίηση του κομματικού στρατού προκειμένου να ελεγχθεί η ψηφοφορία. Ξέρουν από αυτά …
Απορίας άξια είναι, τόσο η παντελής απουσία της ΔΑΚΕ όσο και η βιασύνη της ΔΕΣΚ να συμφωνήσει με την πρόταση για ψηφοφορία.
Συναδέλφισσες-συνάδελφοι,
Αισθάνομαι υπερήφανος και τυχερός που τις τελευταίες 8 ημέρες βρέθηκα στην κατάληψη, με δεκάδες συναδέλφους διαφορετικών κομματικών και παραταξιακών αποχρώσεων. Αυτά που μας ένωσαν ήταν:
1.- Ο θυμός για τα μέτρα διάλυσης του ΟΣΕ και την εξαθλίωση που επιχειρεί να οδηγήσει τους σιδηροδρομικούς η κυβέρνηση.
2.- H αγανάκτηση για τον τρόπο με το οποίο αντιμετωπίζει ή «δεν αντιμετωπίζει» η ΠΟΣ (δηλαδή η αυτοδύναμη πλειοψηφία της ΠΑΣΚ) τα πολλά προβλήματα που συσσώρευσε η πολιτική του ΠΑΣΟΚ (και παλιότερα της Ν.Δ.) για το σιδηρόδρομο και τους σιδηροδρομικούς.
Προσωπικά δεν είχα και δεν έχω καμία αυταπάτη. Διαχρονικά από το 1995 μέχρι και σήμερα οι ηγεσίες της ΠΑΣΚ (συνεπικουρούμενες από τη ΔΑΚΕ) ενώ έβγαζαν φιλιππικούς λόγους και (αν ήταν στη κυβέρνηση η Ν.Δ.) έστηναν και κανένα συρματόπλεγμα, στην πράξη αποτέλεσαν και αποτελούν τον τρίτο πυλώνα (μετά την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ) εφαρμογής των αντισιδηροδρομικών μέτρων.
Το ίδιο έκαναν όταν δημιουργήθηκε η πρώτη θυγατρική η ΕΡΓΟΣΕ, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι είναι απαίτηση της Ε.Ε. και ότι θα προχωρήσουν γρήγορα τα έργα. Έσπευσαν βέβαια να διοριστούν στα Διοικητικά Συμβούλια στα πρότυπα των μεγαλοσυνδικαλιστών της ΓΣΕΕ (βλέπε Πολυζωγόπουλος, Παναγόπουλος κ.α.)
Το έκαναν κάθε φορά που ξεφύτρωνε μια θυγατρική (π.χ. η ΓΑΙΑΟΣΕ θα φέρει επιτέλους κέρδη) ή όταν ο ΟΣΕ υπέγραφε τις περίφημες προγραμματικές συμφωνίες. Το έκαναν και όταν υπήρχαν θέματα ασφαλιστικά, με αποκορύφωμα την απεργοσπασία στο νόμο Ρέππα το 2002.
Το έκαναν και όταν ο περίφημος Γιαννακός προετοιμάζοντας το σημερινό χάλι έκανε το Σεπτέμβρη του 2003 τον ΟΣΕ, εταιρεία Holding. Ή όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πάλι, μείωνε τις οργανικές θέσεις του ΟΣΕ σε 9.340.
Όταν τον Νοέμβρη του 2007, η τότε Διοίκηση του ΟΣΕ έβγαλε τα πρώτα ξεχωριστά οργανογράμματα και τις νέες τοποθετήσεις για τις νέες εταιρείες ΟΣΕ, ΕΔΙΣΥ και ΤΡΑΙΝΟΣΕ και καταγγέλλαμε το γεγονός στη Διοίκηση της ΠΟΣ, η απάντηση της ηγεσίας της ΠΑΣΚ ήταν: Μην ανησυχείτε, είναι προσωρινά;;;
Το 2009 ήταν η χρονιά με τα συρματοπλέγματα απέναντι στο «δεξιό» Χατζηδάκη αλλά … αυτά πέρασαν γρήγορα.
Το ίδιο κάνουν και σήμερα. Πολλά στελέχη της ΠΑΣΚ μάλιστα έπαιξαν και παίζουν πρώτο ρόλο, τόσο στο κομμάτι που αφορά τον ΟΣΕ όσο και στο κομμάτι που αφορά την «ιδιαίτερη» μεταχείριση στους σιδηροδρομικούς. Η ΠΑΣΚ τα έδωσε όλα προκειμένου να πάρει την αυτοδυναμία στην ΠΟΣ και όταν το κατάφερε στο Συνέδριο του Οκτώβρη, τότε ο κ. Ρέππας άρχισε να πυροβολεί.
Κανείς σιδηροδρομικός δεν έχει δικαίωμα να ισχυρίζεται ότι … δεν ήξερε. Τα τελευταία 15 χρόνια, τόσο από τη ΣΕΚ όσο και από τη ΔΕΣΚ ή και μεμονωμένους συναδέλφους, έχουν εκδοθεί δεκάδες ανακοινώσεις και εφημερίδες που αποκάλυπταν, προειδοποιούσαν και πρότειναν δράσεις. Αυτό που δεν πίστευαν οι συνάδελφοι τόσα χρόνια, άρχισαν να το πιστεύουν τώρα. Γι αυτό και στην ΚΑΡΟΛΟΥ οδηγηθήκαμε στην κατάληψη.
Η κατάληψη έδειξε και κάτι άλλο. Δεν τελειώσαμε ακόμη. Υπάρχουν ακόμη μορφές πάλης που μπορούν να σταματήσουν τη λαίλαπα που έρχεται. Αρκεί να το τολμήσουμε. Αρκεί αυτή τη φορά να αφήσουμε τα μικροσυμφέροντα είτε αυτά είναι ατομικά είτε είναι παραταξιακά και να επικεντρώσουμε τη δράση μας στο κεντρικό ζήτημα που είναι: o ΟΣΕ και οι σιδηροδρομικοί.
Αρκεί να καταλάβουμε όλοι οι σιδηροδρομικοί ότι: H ΔΥΝΑΜΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΣΑΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ, ΑΛΛΑ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ – ΠΟΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.
ΑΘΗΝΑ 20/12/2010
Τερζόγλου Παναγιώτης
Σιδηροδρομικός εργαζόμενος στην ΚΑΡΟΛΟΥ.
Υ.Γ. Επειδή ορισμένα «πουλάκια» άρχισαν να τιτιβίζουν διάφορα για μένα (εάν κάνω απεργίες κ.α.) και για να μην κουράζονται και ψάχνουν τα μισθολογικά μου, τους δηλώνω ότι σε «σικέ» απεργίες δεν θα συμμετέχω. Όπως επίσης, δε θα συμμετέχω σε πορείες «προδιαγεγραμμένες» όπου οι ηγεσίες τυλίγουν αυθαίρετα τα πανό και αποχωρούν, αφήνοντας σύξυλους δεκάδες σιδηροδρομικούς που τους ακολουθούν.
Ήταν 4-5 συνδικαλιστές της ΠΑΣΚ οι οποίοι κινητοποιώντας τον κομματικό στρατό του ΠΑΣΟΚ και της ΠΑΣΚ τόσο στην ΚΑΡΟΛΟΥ όσο και από αλλού, επιχείρησαν να παρέμβουν στις διαδικασίες που δημοκρατικά ακολουθούμε εδώ και 1 μήνα οι εργαζόμενοι του κτηρίου, χωρίς να καθοδηγούμαστε από κανέναν, πάρα μόνον από τις ανάγκες μας. Ίσως τελικά αυτό να ενόχλησε.
Η προβοκατόρικη πρόταση να παρθεί απόφαση για τη συνέχιση η μη της κατάληψης, με «κάλπη» στον 9ο όροφο της ΚΑΡΟΛΟΥ, εξυπηρετούσε τα σχέδια της ΠΑΣΚ η οποία από την αρχή καταδίκασε την κατάληψη. Γι αυτό και η κινητοποίηση του κομματικού στρατού προκειμένου να ελεγχθεί η ψηφοφορία. Ξέρουν από αυτά …
Απορίας άξια είναι, τόσο η παντελής απουσία της ΔΑΚΕ όσο και η βιασύνη της ΔΕΣΚ να συμφωνήσει με την πρόταση για ψηφοφορία.
Συναδέλφισσες-συνάδελφοι,
Αισθάνομαι υπερήφανος και τυχερός που τις τελευταίες 8 ημέρες βρέθηκα στην κατάληψη, με δεκάδες συναδέλφους διαφορετικών κομματικών και παραταξιακών αποχρώσεων. Αυτά που μας ένωσαν ήταν:
1.- Ο θυμός για τα μέτρα διάλυσης του ΟΣΕ και την εξαθλίωση που επιχειρεί να οδηγήσει τους σιδηροδρομικούς η κυβέρνηση.
2.- H αγανάκτηση για τον τρόπο με το οποίο αντιμετωπίζει ή «δεν αντιμετωπίζει» η ΠΟΣ (δηλαδή η αυτοδύναμη πλειοψηφία της ΠΑΣΚ) τα πολλά προβλήματα που συσσώρευσε η πολιτική του ΠΑΣΟΚ (και παλιότερα της Ν.Δ.) για το σιδηρόδρομο και τους σιδηροδρομικούς.
Προσωπικά δεν είχα και δεν έχω καμία αυταπάτη. Διαχρονικά από το 1995 μέχρι και σήμερα οι ηγεσίες της ΠΑΣΚ (συνεπικουρούμενες από τη ΔΑΚΕ) ενώ έβγαζαν φιλιππικούς λόγους και (αν ήταν στη κυβέρνηση η Ν.Δ.) έστηναν και κανένα συρματόπλεγμα, στην πράξη αποτέλεσαν και αποτελούν τον τρίτο πυλώνα (μετά την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ) εφαρμογής των αντισιδηροδρομικών μέτρων.
Το ίδιο έκαναν όταν δημιουργήθηκε η πρώτη θυγατρική η ΕΡΓΟΣΕ, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι είναι απαίτηση της Ε.Ε. και ότι θα προχωρήσουν γρήγορα τα έργα. Έσπευσαν βέβαια να διοριστούν στα Διοικητικά Συμβούλια στα πρότυπα των μεγαλοσυνδικαλιστών της ΓΣΕΕ (βλέπε Πολυζωγόπουλος, Παναγόπουλος κ.α.)
Το έκαναν κάθε φορά που ξεφύτρωνε μια θυγατρική (π.χ. η ΓΑΙΑΟΣΕ θα φέρει επιτέλους κέρδη) ή όταν ο ΟΣΕ υπέγραφε τις περίφημες προγραμματικές συμφωνίες. Το έκαναν και όταν υπήρχαν θέματα ασφαλιστικά, με αποκορύφωμα την απεργοσπασία στο νόμο Ρέππα το 2002.
Το έκαναν και όταν ο περίφημος Γιαννακός προετοιμάζοντας το σημερινό χάλι έκανε το Σεπτέμβρη του 2003 τον ΟΣΕ, εταιρεία Holding. Ή όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πάλι, μείωνε τις οργανικές θέσεις του ΟΣΕ σε 9.340.
Όταν τον Νοέμβρη του 2007, η τότε Διοίκηση του ΟΣΕ έβγαλε τα πρώτα ξεχωριστά οργανογράμματα και τις νέες τοποθετήσεις για τις νέες εταιρείες ΟΣΕ, ΕΔΙΣΥ και ΤΡΑΙΝΟΣΕ και καταγγέλλαμε το γεγονός στη Διοίκηση της ΠΟΣ, η απάντηση της ηγεσίας της ΠΑΣΚ ήταν: Μην ανησυχείτε, είναι προσωρινά;;;
Το 2009 ήταν η χρονιά με τα συρματοπλέγματα απέναντι στο «δεξιό» Χατζηδάκη αλλά … αυτά πέρασαν γρήγορα.
Το ίδιο κάνουν και σήμερα. Πολλά στελέχη της ΠΑΣΚ μάλιστα έπαιξαν και παίζουν πρώτο ρόλο, τόσο στο κομμάτι που αφορά τον ΟΣΕ όσο και στο κομμάτι που αφορά την «ιδιαίτερη» μεταχείριση στους σιδηροδρομικούς. Η ΠΑΣΚ τα έδωσε όλα προκειμένου να πάρει την αυτοδυναμία στην ΠΟΣ και όταν το κατάφερε στο Συνέδριο του Οκτώβρη, τότε ο κ. Ρέππας άρχισε να πυροβολεί.
Κανείς σιδηροδρομικός δεν έχει δικαίωμα να ισχυρίζεται ότι … δεν ήξερε. Τα τελευταία 15 χρόνια, τόσο από τη ΣΕΚ όσο και από τη ΔΕΣΚ ή και μεμονωμένους συναδέλφους, έχουν εκδοθεί δεκάδες ανακοινώσεις και εφημερίδες που αποκάλυπταν, προειδοποιούσαν και πρότειναν δράσεις. Αυτό που δεν πίστευαν οι συνάδελφοι τόσα χρόνια, άρχισαν να το πιστεύουν τώρα. Γι αυτό και στην ΚΑΡΟΛΟΥ οδηγηθήκαμε στην κατάληψη.
Η κατάληψη έδειξε και κάτι άλλο. Δεν τελειώσαμε ακόμη. Υπάρχουν ακόμη μορφές πάλης που μπορούν να σταματήσουν τη λαίλαπα που έρχεται. Αρκεί να το τολμήσουμε. Αρκεί αυτή τη φορά να αφήσουμε τα μικροσυμφέροντα είτε αυτά είναι ατομικά είτε είναι παραταξιακά και να επικεντρώσουμε τη δράση μας στο κεντρικό ζήτημα που είναι: o ΟΣΕ και οι σιδηροδρομικοί.
Αρκεί να καταλάβουμε όλοι οι σιδηροδρομικοί ότι: H ΔΥΝΑΜΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΣΑΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ, ΑΛΛΑ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ – ΠΟΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.
ΑΘΗΝΑ 20/12/2010
Τερζόγλου Παναγιώτης
Σιδηροδρομικός εργαζόμενος στην ΚΑΡΟΛΟΥ.
Υ.Γ. Επειδή ορισμένα «πουλάκια» άρχισαν να τιτιβίζουν διάφορα για μένα (εάν κάνω απεργίες κ.α.) και για να μην κουράζονται και ψάχνουν τα μισθολογικά μου, τους δηλώνω ότι σε «σικέ» απεργίες δεν θα συμμετέχω. Όπως επίσης, δε θα συμμετέχω σε πορείες «προδιαγεγραμμένες» όπου οι ηγεσίες τυλίγουν αυθαίρετα τα πανό και αποχωρούν, αφήνοντας σύξυλους δεκάδες σιδηροδρομικούς που τους ακολουθούν.
Σάββατο 8 Μαΐου 2010
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΡΤ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 07-05-10
«ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΜΕΓΑΡΟ»
Μετά την απαράδεκτη «διαχείριση» που έκαναν οι Διοικούντες της ΕΡΤ Α.Ε. την περασμένη Δευτέρα και την εισβολή των ΜΑΤ στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, σήμερα ξεπέρασαν κάθε όριο:
Κλείνουν την κεντρική είσοδο και αναθέτουν στις Αστυνομικές δυνάμεις τη «φρούρηση» της Δημόσιας τηλεόρασης! Γι’ αυτό με εντολή του Γενικού Διευθυντή Διαχείρισης στην ΕΡΤ «συνεργάστηκαν» σήμερα με ταγματάρχη!
Ενώ σε βαν της ΕΡΤ, στην Ανατολική Είσοδο βρίσκονται ήδη αστυνομικοί!
Η Δημόσια τηλεόραση κινδυνεύει από τους εργαζόμενους; Από τους συνδικαλιστικούς φορείς τους;
Κινδύνεψε την περασμένη Δευτέρα από τους ωρομισθίους, αναπληρωτές και αδιόριστους καθηγητές των οποίων οι συνδικαλιστικοί φορείς ζήτησαν να πουν και τη δική τους άποψη στην εκπομπή λόγου, που ήταν καλεσμένη η υπουργός Παιδείας;
Γι’ αυτό κάλεσε η Διοίκηση - πριν καν φτάσουν οι καθηγητές στην ΕΡΤ - τα ΜΑΤ, τα οποία καιροφυλακτούσαν στο πίσω μέρος του προαυλίου;
Γι’ αυτό μόλις έφτασαν, εισέβαλαν τα ΜΑΤ στην ΕΡΤ κάτω από τις κατευθύνσεις του Υπεύθυνου ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ και ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗ της ΔΑΚΕ, και τους ξυλοκόπησαν άγρια;
Επειδή ζητούσαν να μεταδοθεί τουλάχιστον η 2λεπτη δήλωση τους σε δελτίο το οποίο και τελικά έγινε;
Δεν μπορούσε αυτό να γίνει εξ αρχής με διάλογο, χωρίς τα ΜΑΤ και τους ξυλοδαρμούς ; .Δεν είχαν το δικαίωμα να εκφράζονται θεσμικά ,όπως ήδη είχαν ζητήσει; Ποιος αποφασίζει και στο όνομα ποιου, τον αποκλεισμό τους;
Ο ίδιος ο ιδρυτικός νόμος της ΕΡΤ τον οποίο πρέπει να τηρούν όλες οι διοικήσεις της, επιβάλλει να ακούγονται όλες οι θεσμικές εκφράσεις της κοινωνίας..
Η ΕΡΤ είναι δημόσια και ανήκει στο ΛΑΟ.
Δεν μπορεί να μετατραπεί σε οχυρό - φρούριο! Είναι ναός δημοκρατίας, πλουραλισμού και πολιτισμού.
Η ΕΡΤ δεν κινδυνεύει από εργαζόμενους!
Τα ΜΑΤ και η ΒΙΑ ΜΕΣΑ στη ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΤ , ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ κλοιός δεν συνάδουν σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Απαιτούμε να σταματήσει κάθε αστυνομική επιχείρηση και να αποχωρήσουν κάθε μορφής αστυνομικές δυνάμεις!
Καλούμε τις πολιτικές δυνάμεις και τους Συνδικαλιστικούς φορείς να παρέμβουν άμεσα.
------------------------------
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΡΤ
«ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΜΕΓΑΡΟ»
Μετά την απαράδεκτη «διαχείριση» που έκαναν οι Διοικούντες της ΕΡΤ Α.Ε. την περασμένη Δευτέρα και την εισβολή των ΜΑΤ στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, σήμερα ξεπέρασαν κάθε όριο:
Κλείνουν την κεντρική είσοδο και αναθέτουν στις Αστυνομικές δυνάμεις τη «φρούρηση» της Δημόσιας τηλεόρασης! Γι’ αυτό με εντολή του Γενικού Διευθυντή Διαχείρισης στην ΕΡΤ «συνεργάστηκαν» σήμερα με ταγματάρχη!
Ενώ σε βαν της ΕΡΤ, στην Ανατολική Είσοδο βρίσκονται ήδη αστυνομικοί!
Η Δημόσια τηλεόραση κινδυνεύει από τους εργαζόμενους; Από τους συνδικαλιστικούς φορείς τους;
Κινδύνεψε την περασμένη Δευτέρα από τους ωρομισθίους, αναπληρωτές και αδιόριστους καθηγητές των οποίων οι συνδικαλιστικοί φορείς ζήτησαν να πουν και τη δική τους άποψη στην εκπομπή λόγου, που ήταν καλεσμένη η υπουργός Παιδείας;
Γι’ αυτό κάλεσε η Διοίκηση - πριν καν φτάσουν οι καθηγητές στην ΕΡΤ - τα ΜΑΤ, τα οποία καιροφυλακτούσαν στο πίσω μέρος του προαυλίου;
Γι’ αυτό μόλις έφτασαν, εισέβαλαν τα ΜΑΤ στην ΕΡΤ κάτω από τις κατευθύνσεις του Υπεύθυνου ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ και ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΗ της ΔΑΚΕ, και τους ξυλοκόπησαν άγρια;
Επειδή ζητούσαν να μεταδοθεί τουλάχιστον η 2λεπτη δήλωση τους σε δελτίο το οποίο και τελικά έγινε;
Δεν μπορούσε αυτό να γίνει εξ αρχής με διάλογο, χωρίς τα ΜΑΤ και τους ξυλοδαρμούς ; .Δεν είχαν το δικαίωμα να εκφράζονται θεσμικά ,όπως ήδη είχαν ζητήσει; Ποιος αποφασίζει και στο όνομα ποιου, τον αποκλεισμό τους;
Ο ίδιος ο ιδρυτικός νόμος της ΕΡΤ τον οποίο πρέπει να τηρούν όλες οι διοικήσεις της, επιβάλλει να ακούγονται όλες οι θεσμικές εκφράσεις της κοινωνίας..
Η ΕΡΤ είναι δημόσια και ανήκει στο ΛΑΟ.
Δεν μπορεί να μετατραπεί σε οχυρό - φρούριο! Είναι ναός δημοκρατίας, πλουραλισμού και πολιτισμού.
Η ΕΡΤ δεν κινδυνεύει από εργαζόμενους!
Τα ΜΑΤ και η ΒΙΑ ΜΕΣΑ στη ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΤ , ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ κλοιός δεν συνάδουν σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Απαιτούμε να σταματήσει κάθε αστυνομική επιχείρηση και να αποχωρήσουν κάθε μορφής αστυνομικές δυνάμεις!
Καλούμε τις πολιτικές δυνάμεις και τους Συνδικαλιστικούς φορείς να παρέμβουν άμεσα.
------------------------------
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΡΤ
Τετάρτη 5 Μαΐου 2010
ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ: Σε ποιο δελτίο ειδήσεων θα κατηγορήσει ο Πάγκαλος τον ΣΥΡΙΖΑ για τον θάνατο των 3 εργαζόμενων;
Ανάμεικτα συναισθήματα προκάλεσε ο θάνατος τριών εργαζόμενων στο κέντρο της Αθήνας.
Η οργή μας στρέφεται αρχικά στους κυβερνώντες που ωθούν τα πράγματα στα άκρα με τα λαοκτόνα μέτρα που λαμβάνουν εδώ και καιρό. Επίσης είμαστε οργισμένοι με την άκριτη δράση των αυτοαποκαλούμενων «αντιεξουσιαστών». Αντιμετώπισαν τους εργαζόμενους της Μαρφίν ως εχθρούς της πάλης τους. Ως απεργοσπάστες που έπρεπε να τιμωρηθούν με θάνατο. Οι απεργοσπάστες της Μαρφίν, δεν έχουν καν σωματείο. Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να απεργήσεις στα σκλαβοπάζαρα της εποχής μας. Οι «διαδηλωτές» μπορούσαν να μπουν μέσα στο υποκατάστημα και να απαιτήσουν το κλείσιμό του. Πολιτικά, όχι τραμπούκικα. Η μίμηση των μεθόδων της ακροδεξιάς, δεν είναι ταξική. Είναι αντίθετη με την ταξική πάλη και τους αγώνες μας. Αποτελούν «βούτυρο στο ψωμί» των εχθρών των εργαζόμενων, της Κυβέρνησης, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, του ΣΕΒ και των εντολέων της Ε.Ε. Στα βραδινά δελτία ειδήσεων, θα θαφτεί ο όγκος της μεγαλειώδους διαδήλωσης και τα αιτήματά της και θα μιλάνε πάλι για τους «βάρβαρους» διαδηλωτές.
Τιμή στη μνήμη των θυμάτων της άκριτης ανοργάνωτης δράσης, καταδίκη των τραμπούκων και της Κυβέρνησης. Φονιάς είναι η Κυβέρνηση και οι συνεργάτες της στη Βουλή, στην ΕΕ και στα διεθνή fora.
Η οργή μας στρέφεται αρχικά στους κυβερνώντες που ωθούν τα πράγματα στα άκρα με τα λαοκτόνα μέτρα που λαμβάνουν εδώ και καιρό. Επίσης είμαστε οργισμένοι με την άκριτη δράση των αυτοαποκαλούμενων «αντιεξουσιαστών». Αντιμετώπισαν τους εργαζόμενους της Μαρφίν ως εχθρούς της πάλης τους. Ως απεργοσπάστες που έπρεπε να τιμωρηθούν με θάνατο. Οι απεργοσπάστες της Μαρφίν, δεν έχουν καν σωματείο. Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να απεργήσεις στα σκλαβοπάζαρα της εποχής μας. Οι «διαδηλωτές» μπορούσαν να μπουν μέσα στο υποκατάστημα και να απαιτήσουν το κλείσιμό του. Πολιτικά, όχι τραμπούκικα. Η μίμηση των μεθόδων της ακροδεξιάς, δεν είναι ταξική. Είναι αντίθετη με την ταξική πάλη και τους αγώνες μας. Αποτελούν «βούτυρο στο ψωμί» των εχθρών των εργαζόμενων, της Κυβέρνησης, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, του ΣΕΒ και των εντολέων της Ε.Ε. Στα βραδινά δελτία ειδήσεων, θα θαφτεί ο όγκος της μεγαλειώδους διαδήλωσης και τα αιτήματά της και θα μιλάνε πάλι για τους «βάρβαρους» διαδηλωτές.
Τιμή στη μνήμη των θυμάτων της άκριτης ανοργάνωτης δράσης, καταδίκη των τραμπούκων και της Κυβέρνησης. Φονιάς είναι η Κυβέρνηση και οι συνεργάτες της στη Βουλή, στην ΕΕ και στα διεθνή fora.
Σάββατο 24 Απριλίου 2010
Πέταξαν καρέκλες και έφτυναν τον Ξυνίδη!
Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010
Αναδημοσίευση από το http://dimoskeratsiniou2008.blogspot.com/2010/04/blog-post_21.html
Πέταξαν καρέκλες και έφτυναν τον Ξυνίδη!
O Γραμματέας του Κινήματος Σωκράτης Ξυνίδης στην συγκέντρωση των υπαλλήλων των αθλητικών σταδίων, αφού τόνισε πως μεταφέρει μήνυμα του πρωθυπουργού «ο οποίος δεν κοιμάται κάθε βράδυ και κλαίει» ζητά την στήριξή τους στη κρίσιμη αυτή περίοδο.
«Το κράτος έχει ήδη βυθισθεί» συνέχισε ο κ. Ξυνίδης και ζήτησε από τους συνδικαλιστές να στηρίξουν την Κυβέρνηση ,τονίζοντας:
«Μέχρι τον Ιούνιο θα έχουν απολυθεί 80.000 και σε...
δεύτερη φάση άλλες 300.000» χωρίς να προσδιορίσει από πού θα γίνουν οι απολύσεις.
«Όποιος δεν θέλει να στηρίξει την Κυβέρνηση να αποχωρήσει τώρα από την αίθουσα» πρόσθεσε ο κ. Ξυνίδης για να δεχθεί έντονες αποδοκιμασίες, ενώ οι περισσότεροι από το ακροατήριο εγκατέλειπαν την αίθουσα φωνάζοντας «να πιάσετε τους κλέφτες».
Ο Γενικός Γραμματέας του Κινήματος απευθυνόμενος σ' αυτούς που αποχωρούσαν από την αίθουσα τους είπε:
-"Κατάλαβα, εσείς είχατε ράψει κοστούμια και περιμένατε να πάρετε θέσεις..."
Η αντίδραση ήταν άμεση:
Διαμαρτυρόμενοι οι συνδικαλιστές που αποχωρούσαν άρχισαν να. πετάνε καρέκλες εναντίον του κ. Ξυνίδη, ενώ ορισμένοι τον πλησίασαν και άρχισαν να τον φτύνουν!!!
Μέσα στον χαμό ο κ. Ξυνίδης συνέχισε να φωνάζει προς τους συνδικαλιστές, αναφέροντας ακόμη και περικοπές του μισθού τους κατά 30%, καθώς και το γεγονός ότι όλοι οι αθλητικοί οργανισμοί θα περάσουν στους ΟΤΑ ή σε ιδιώτες και τότε οι απολύσεις θα είναι περισσότερες, για να καταλήξει:
«Φωνάζετε εσείς, πού να δείτε πόσοι θα φύγουν από το Υπουργείο Υγείας."
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:Αυτό δεν είναι μείζων θέμα για να παίξει στα κανάλια και τα ΜΜΕ; Ο κόσμος έχει φθάσει στο χειρότερο σημείο, σε απόγνωση και φτύνει τους πολιτικούς με όσα του λένε. Όχι άλλα ψέματα!
Αναρτήθηκε από dimoskeratsiniou2008 στις 11:56 μ.μ.
Αναδημοσίευση από το http://dimoskeratsiniou2008.blogspot.com/2010/04/blog-post_21.html
Πέταξαν καρέκλες και έφτυναν τον Ξυνίδη!
O Γραμματέας του Κινήματος Σωκράτης Ξυνίδης στην συγκέντρωση των υπαλλήλων των αθλητικών σταδίων, αφού τόνισε πως μεταφέρει μήνυμα του πρωθυπουργού «ο οποίος δεν κοιμάται κάθε βράδυ και κλαίει» ζητά την στήριξή τους στη κρίσιμη αυτή περίοδο.
«Το κράτος έχει ήδη βυθισθεί» συνέχισε ο κ. Ξυνίδης και ζήτησε από τους συνδικαλιστές να στηρίξουν την Κυβέρνηση ,τονίζοντας:
«Μέχρι τον Ιούνιο θα έχουν απολυθεί 80.000 και σε...
δεύτερη φάση άλλες 300.000» χωρίς να προσδιορίσει από πού θα γίνουν οι απολύσεις.
«Όποιος δεν θέλει να στηρίξει την Κυβέρνηση να αποχωρήσει τώρα από την αίθουσα» πρόσθεσε ο κ. Ξυνίδης για να δεχθεί έντονες αποδοκιμασίες, ενώ οι περισσότεροι από το ακροατήριο εγκατέλειπαν την αίθουσα φωνάζοντας «να πιάσετε τους κλέφτες».
Ο Γενικός Γραμματέας του Κινήματος απευθυνόμενος σ' αυτούς που αποχωρούσαν από την αίθουσα τους είπε:
-"Κατάλαβα, εσείς είχατε ράψει κοστούμια και περιμένατε να πάρετε θέσεις..."
Η αντίδραση ήταν άμεση:
Διαμαρτυρόμενοι οι συνδικαλιστές που αποχωρούσαν άρχισαν να. πετάνε καρέκλες εναντίον του κ. Ξυνίδη, ενώ ορισμένοι τον πλησίασαν και άρχισαν να τον φτύνουν!!!
Μέσα στον χαμό ο κ. Ξυνίδης συνέχισε να φωνάζει προς τους συνδικαλιστές, αναφέροντας ακόμη και περικοπές του μισθού τους κατά 30%, καθώς και το γεγονός ότι όλοι οι αθλητικοί οργανισμοί θα περάσουν στους ΟΤΑ ή σε ιδιώτες και τότε οι απολύσεις θα είναι περισσότερες, για να καταλήξει:
«Φωνάζετε εσείς, πού να δείτε πόσοι θα φύγουν από το Υπουργείο Υγείας."
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:Αυτό δεν είναι μείζων θέμα για να παίξει στα κανάλια και τα ΜΜΕ; Ο κόσμος έχει φθάσει στο χειρότερο σημείο, σε απόγνωση και φτύνει τους πολιτικούς με όσα του λένε. Όχι άλλα ψέματα!
Αναρτήθηκε από dimoskeratsiniou2008 στις 11:56 μ.μ.
Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010
Για το νόμο-έκτρωμα
Μειώσεις αποδοχών εξαιτίας περικοπών σε επιδόματα και δώρα Πάσχα, Χριστουγέννων και επίδομα αδείας κατά 700-7.500 ευρώ ετησίως για 900.000 υπαλλήλους και λειτουργούς του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα προκαλούν τα μέτρα-σοκ της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Εκτός από τις μειώσεις αποδοχών, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ αποφάσισε αυξήσεις από 15-20% στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης για καύσιμα, ποτά, τσιγάρα, αύξηση έως και 2% στον ΦΠΑ, επιβολή φόρου κατανάλωσης στο ηλεκτρικό ρεύμα, έκτακτη εισφορά 1% στα καθαρά εισοδήματα άνω των 100.000 ευρώ. Ακόμη, παγώνουν οι συντάξεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα (για δεύτερη συνεχή χρονιά). Αναστέλλονται οι προσλήψεις στον δημόσιο τομέα για το 2010 και περιορίζονται για το 2011-2013 με βάση τον κανόνα μία πρόσληψη για κάθε πέντε αποχωρήσεις. Επιδοτούνται οι εργοδοτικές εισφορές έως και 100% για πρόσληψη ανέργων και για διατήρηση θέσεων εργασίας με κονδύλι συνολικού ύψους 756 εκ. μέσω υπουργικών αποφάσεων. Ρυθμίζονται ευνοϊκά τα χρέη των εργοδοτών προς τα ασφαλιστικά ταμεία.
Ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, στην ομιλία του τόνισε ότι η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ εξαπάτησε τους πολίτες αφού υφάρπαξε την ψήφο τους με μια ρητορική στον αντίποδα των αντικοινωνικών μέτρων που παίρνει σήμερα. Το συντριπτικά υψηλό ποσοστό του 70% των πολιτών διαφωνεί με τα άδικα μέτρα. Οι μόνοι που έμειναν να τα στηρίζουν είναι ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Καρατζαφέρης! Ο Αλ. Τσίπρας καταλόγισε στην κυβέρνηση ευθύνες διότι ήταν αυτή που μιλώντας πρώτη για χρεωκοπία (ο πρωθυπουργός σε υπουργικό συμβούλιου ήδη από τον περασμένο Νοέμβριο) έστρωσε το χαλί στους κερδοσκόπους, τους οποίους στη συνέχεια προσπαθεί να εξευμενίσει με τα σημερινά μέτρα κοινωνικής χρεοκοπίας, ύφεσης, φτώχειας και εφιαλτικής ανεργίας. Επίσης, έθεσε στην κυβέρνηση τα εξής ερωτήματα:
Α) Γιατί δεν κινδυνεύουν με χρεοκοπία μια σειρά από χώρες που έχουν συνολικό χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό, πολύ μεγαλύτερο από το δικό μας; Το οποίο δικό μας είναι κοντά στον μέσο ευρωπαϊκό όρο της ευρωζώνης περίπου 175% του ΑΕΠ; Γιατί δεν χρεοκοπεί η Ολλανδία με 234%, η Ιρλανδία με 222%, το Βέλγιο με 219%, η Ισπανία με 207%, η Πορτογαλία με 197%, η Ιταλία με 194% και θα χρεοκοπήσουμε εμείς με 175% συνολικό (δημόσιο και ιδιωτικό) χρέος;
Β) Γιατί η κυβέρνηση επιλέγει να θυσιάζει τις κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών, βάζοντας σε τροχιά διάλυσης την ελληνική κοινωνία, βυθίζοντάς την στην ανεργία και στη φτώχεια, και δεν ακολουθεί τον αριστερό δρόμο αντιμετώπισης της κρίσης που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί η κυβέρνηση δεν συμμαχεί με άλλες χώρες της ΕΕ που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα ώστε να πιέσει για ορθολογικούς όρους δανεισμού; Γιατί η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ δε προχωράει άμεσα στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής με επιβολή πόθεν έσχες στην αγορά μετοχών, ομολόγων, και στην ίδρυση και αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των ΑΕ; Γιατί δεν προχωρά στην άμεση και καθολική απαγόρευση της λειτουργίας των offshore εταιρειών στη χώρα μας, με παράλληλη βέβαια δραστηριοποίηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε οι εταιρείες αυτές να απαγορευτούν σε όλη την Ε.Ε. Γιατί η κυβέρνηση αποφεύγει να κάνει το οτιδήποτε που θα στενοχωρούσε τις τράπεζες, αρνούμενη να συζητήσει την έκδοση ομολόγου για εσωτερικό δανεισμό, που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα τοκογλυφίας; Γιατί να μην αυξηθεί ο φόρος που πληρώνουν οι τράπεζες οι οποίες έγραψαν κέρδη σχεδόν τρία δις το 2009; Γιατί να μην αυξηθεί ο συντελεστής φορολογίας των κερδών στο 45% όπου ήταν πριν την κυβέρνηση της ΝΔ; Ώστε να εξοικονομηθούν 2 περίπου δις μόνο από τις τριακόσιες πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις ; (με βάση τις φορολογικές δηλώσεις του 2008). Γιατί να μην φορολογηθεί η εκκλησιαστική περιουσία; Γιατί να μην μειωθούν οι εξοπλιστικές δαπάνες κατά 50% οι οποίες είναι 4,1-4,3 % ΑΕΠ κάθε έτος (10 δις περίπου το χρόνο) για τα επόμενα χρόνια. Έτσι θα γλιτώσουμε όσα υποτίθεται ότι θα γλιτώσουμε από τις περικοπές. Ακούσαμε μια δήλωση θετική από τον πρωθυπουργό της Τουρκίας, αλλά τίποτα από τον έλληνα πρωθυπουργό.
Στα ερωτήματα αυτά, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, αντί να δώσει στοιχειωδώς πειστικές απαντήσεις, προτίμησε, δια στόματος υπουργού Οικονομικών, την αλαζονεία, τον αυταρχισμό και τις ύβρεις: «Άκουσα τον Πρόεδρο του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. και ειλικρινά, κατάλαβα για πρώτη φορά ότι υπάρχει άγνοια της πραγματικότητας. Ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. δεν αντιλαμβάνεται που βρίσκεται η χώρα.»
Βέβαια νωρίτερα ο Αλ. Τσίπρας, απευθυνόμενος στους ελάχιστους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που εμφανίστηκαν στη Βουλή, είχε επισημάνει ότι «έξω η κοινωνία βράζει και σεις δεν έχετε ούτε την ηθική, ούτε την πολιτική νομιμοποίηση να πράξετε ένα έγκλημα εις βάρος του ελληνικού λαού. Με άλλη εντολή εκλεχθήκατε να υπηρετήσετε τον ελληνικό λαό, δεν δικαιούστε να τον εξαπατάτε. Σας καλούμε, λοιπόν, να αρθείτε στο ύψος των περιστάσεων και να μην ψηφίσετε μέτρα που θα οδηγήσουν την ελληνική κοινωνία σε βαθύ τέλμα. Διότι ο καιρός θα δείξει ότι οι επιλογές της κυβέρνησης είναι καταστροφικές και έχουν τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας απέναντι.»
Ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ολοκλήρωσε την ομιλία του υπογραμμίζοντας ότι «Σήμερα τον λόγο έχει η κοινωνία που πρέπει να κάνει την οργή αισιοδοξία. Το θυμό πείσμα. Μόνο αν υπάρξει σοβαρό πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση, μπορεί η κατάσταση να ανατραπεί. Γι αυτό ο κόσμος πρέπει να βγει στους δρόμους. Και πιστεύουμε ότι μπορεί να νικήσει αν δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ενός μεγάλου κοινωνικού συνασπισμού, ενός πλατιού μετώπου με στόχο να μπλοκαριστούν τα μέτρα.»
Ο ειδικός αγορητής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημ. Παπαδημούλης, μεταξύ άλλων υπογράμμισε τα εξής: «Αφαιρείτε ένα μισθό μέσω της εισοδηματικής πολιτικής, πάει ο 14ος μισθός, παγώνετε τις συντάξεις στα περήφανα γηρατειά, πετώντας στα σκουπίδια τις προεκλογικές δεσμεύσεις, και μέσω της φορολογίας θα πάρετε άλλον ένα άλλο μισθό. Αντί να αυξάνετε τον Φ.Π.Α., κύριοι της κυβέρνησης, δύο μονάδες, πρέπει να περιορίσετε τη φοροκλοπή του Φ.Π.Α., η οποία είναι ετησίως 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Εάν δεν κάνετε κάτι για να περιοριστεί η φοροκλοπή του Φ.Π.Α., απλώς θα αυξήσετε το μέγεθος της φοροκλοπής και δεν θα ωφελήσετε καθόλου τα έσοδα. Τι θα κάνετε; Θα φουντώσει ο πληθωρισμός, ένας πληθωρισμός που βρίσκεται ήδη 2,5 φορές ψηλότερος από το μέσο όρο της ευρωζώνης: με οικονομία σε ύφεση 2,5 φορές υψηλότερος πληθωρισμός! Πού οφείλεται αυτό; Μα στα καρτέλ. Στα καρτέλ που κυριαρχούν και βασιλεύουν σε μεγάλους τομείς της οικονομίας και γι’ αυτό δεν κάνετε τίποτα.» Επίσης, ο Δημ. Παπαδημούλης πρόσθεσε «Μας λέτε ότι τα μέτρα είναι κοινωνικά δίκαια. Ας δούμε ποια μέτρα έχετε στο πακέτο που θίγουν τους πλουσιότερους. Έχετε την έκτακτη εισφορά. Τα άλλα μέτρα -οι αυξήσεις φόρων, οι περικοπές μισθών και το πάγωμα των συντάξεων- είναι μόνιμα για όσα χρόνια χρειαστούν αλλά η έκτακτη εισφορά του άρθρου 5 είναι μόνο για ένα χρόνο. Πόσα λογαριάζετε να πάρετε από αυτό το μέτρο; Είναι 100.000.000 ευρώ, δηλαδή το 2% του πακέτου, το οποίο συνολικά είναι 4.800.000.000. Έχετε και αυτόν τον φόρο πολυτελείας, ο οποίος δεν θίγει πραγματικά μόνο είδη πολυτελείας, …από τον οποίο θα πάρετε πόσο; Θα πάρετε 140.000.000 ευρώ, δηλαδή άλλο ένα 3%.»
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Παν Λαφαζάνης επισήμανε ότι «εδώ δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με μέτρα κοινωνικής αγριότητας. Έχουμε να κάνουμε με μέτρα τα οποία διαλύουν και κατεδαφίζουν συνολικά τις κοινωνικές και εργασιακές σχέσεις και τα εισοδήματα των πλατιών λαϊκών στρωμάτων. Αυτή είναι η ουσία. Αυτή την ουσία πάει να αποκρύψει η Κυβέρνηση, η οποία, όμως, διαφαίνεται ακόμη περισσότερο με τα τελευταία άρθρα του νομοσχεδίου, όπου στην ουσία η Κυβέρνηση προσφέρει στην εργοδοσία τζάμπα εργασία. Εργασία με κρατική επιδότηση, υποτίθεται για να αντιμετωπιστεί η ανεργία, κρατική επιδότηση των εργοδοτικών και ασφαλιστικών εισφορών.» Επίσης ο Παν. Λαφαζάνης σημείωσε ότι «Δεν είναι δυνατόν να μας λέτε ότι δεν υπάρχει εναλλακτική επιλογή, την ώρα που η Τράπεζα Πειραιώς αυτή τη στιγμή που μιλάμε, δανείζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με χαριστικό επιτόκιο 1%. Γιατί δεν διεκδικείτε ανάλογο επιτόκιο δανεισμού, τουλάχιστον, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να δανείζεται το δημόσιο; Δεν είναι δυνατόν το δημόσιο να τρέχει στις αγορές με επιτόκια που προσεγγίζουν το 7%, ακόμη και μετά τα μέτρα λεηλασίας, και η Τράπεζα Πειραιώς να δανείζεται με ενέχυρο τα δήθεν αφερέγγυα ομόλογα του δημοσίου. Επομένως, εναλλακτικοί δρόμοι υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχει βούληση να εφαρμοσθούν.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Μιχ. Κριτσωτάκης μεταξύ άλλων υπογράμμισε τα εξής: «Όσο και αν ψάξαμε στο σχέδιο νόμου –και ψάξαμε- που σπεύδετε να ψηφίσετε κατεπειγόντως, δεν βρήκαμε τον κάθε πολίτη, αλλά μόνο τους εργαζόμενους, στους οποίους φορτώνετε όλα τα βάρη της κρίσης που προκάλεσαν και δημιούργησαν οι επιχειρηματίες, οι τραπεζίτες και οι λοιποί αόρατοι ευεργέτες που εσείς δεν βρήκατε και που δεν συμμετέχουν στην εθνική, όπως λέτε, προσπάθεια. Ταξικό είναι το θέμα τελικά. Δεν είναι εθνικό. Δεν πληρώνουν αυτοί λοιπόν για το ξεπέρασμα της κρίσης. Και να σας πω ακόμη ότι δεν βρήκαμε καμιά αναλογικότητα, καμιά κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά είδαμε μειώσεις αποδοχών, έμμεσους φόρους σε μία χώρα που έχει τους μεγαλύτερους έμμεσους φόρους στην Ευρώπη. Και αυτό είναι ισοπέδωση και αδικία. Είδαμε ανεργία μεγάλη, είδαμε ακρίβεια, λιτότητα και είδαμε όλα αυτά για τους εργαζόμενους, τους άνεργους και τους συνταξιούχους από τη μία και από την άλλη αύξηση κερδών, ασυλία, ασυδοσία για το μεγάλο κεφάλαιο, τα μονοπώλια και τις Τράπεζες. Όσο και αν ψάξαμε, δεν βρήκαμε καμιά προστασία, αλλά ένα τεράστιο απαγορεύεται στο άρθρο 3 για οποιαδήποτε αύξηση των αποδοχών των εργαζομένων.»
Αξίζει να σημειωθεί ότι με αφορμή τον τραυματισμό του προέδρου της ΓΣΕΕ και παρά την ρητή και άμεση καταδίκη του συμβάντος από τον πρόεδρο και τους βουλευτές της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Παπουτσής και ο κ. Γεωργιάδης (του ΛΑΟΣ) βρήκαν ευκαιρία να κατασυκοφαντήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το νομοσχέδιο ψήφισε επί της αρχής το ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη του ΛΑΟΣ που δήλωσε παρών. Το καταψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. Ωστόσο, η Ν.Δ. και το ΛΑΟΣ υπερψήφισαν κρίσιμα άρθρα του νομοσχεδίου. Το ΚΚΕ αποχώρησε, αρνούμενο την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ να ζητήσουν από κοινού ονομαστική ψηφοφορία, ώστε κάθε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ να αναλάβει προσωπικά τις ευθύνες του.
Ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, στην ομιλία του τόνισε ότι η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ εξαπάτησε τους πολίτες αφού υφάρπαξε την ψήφο τους με μια ρητορική στον αντίποδα των αντικοινωνικών μέτρων που παίρνει σήμερα. Το συντριπτικά υψηλό ποσοστό του 70% των πολιτών διαφωνεί με τα άδικα μέτρα. Οι μόνοι που έμειναν να τα στηρίζουν είναι ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Καρατζαφέρης! Ο Αλ. Τσίπρας καταλόγισε στην κυβέρνηση ευθύνες διότι ήταν αυτή που μιλώντας πρώτη για χρεωκοπία (ο πρωθυπουργός σε υπουργικό συμβούλιου ήδη από τον περασμένο Νοέμβριο) έστρωσε το χαλί στους κερδοσκόπους, τους οποίους στη συνέχεια προσπαθεί να εξευμενίσει με τα σημερινά μέτρα κοινωνικής χρεοκοπίας, ύφεσης, φτώχειας και εφιαλτικής ανεργίας. Επίσης, έθεσε στην κυβέρνηση τα εξής ερωτήματα:
Α) Γιατί δεν κινδυνεύουν με χρεοκοπία μια σειρά από χώρες που έχουν συνολικό χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό, πολύ μεγαλύτερο από το δικό μας; Το οποίο δικό μας είναι κοντά στον μέσο ευρωπαϊκό όρο της ευρωζώνης περίπου 175% του ΑΕΠ; Γιατί δεν χρεοκοπεί η Ολλανδία με 234%, η Ιρλανδία με 222%, το Βέλγιο με 219%, η Ισπανία με 207%, η Πορτογαλία με 197%, η Ιταλία με 194% και θα χρεοκοπήσουμε εμείς με 175% συνολικό (δημόσιο και ιδιωτικό) χρέος;
Β) Γιατί η κυβέρνηση επιλέγει να θυσιάζει τις κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών, βάζοντας σε τροχιά διάλυσης την ελληνική κοινωνία, βυθίζοντάς την στην ανεργία και στη φτώχεια, και δεν ακολουθεί τον αριστερό δρόμο αντιμετώπισης της κρίσης που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί η κυβέρνηση δεν συμμαχεί με άλλες χώρες της ΕΕ που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα ώστε να πιέσει για ορθολογικούς όρους δανεισμού; Γιατί η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ δε προχωράει άμεσα στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής με επιβολή πόθεν έσχες στην αγορά μετοχών, ομολόγων, και στην ίδρυση και αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των ΑΕ; Γιατί δεν προχωρά στην άμεση και καθολική απαγόρευση της λειτουργίας των offshore εταιρειών στη χώρα μας, με παράλληλη βέβαια δραστηριοποίηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε οι εταιρείες αυτές να απαγορευτούν σε όλη την Ε.Ε. Γιατί η κυβέρνηση αποφεύγει να κάνει το οτιδήποτε που θα στενοχωρούσε τις τράπεζες, αρνούμενη να συζητήσει την έκδοση ομολόγου για εσωτερικό δανεισμό, που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα τοκογλυφίας; Γιατί να μην αυξηθεί ο φόρος που πληρώνουν οι τράπεζες οι οποίες έγραψαν κέρδη σχεδόν τρία δις το 2009; Γιατί να μην αυξηθεί ο συντελεστής φορολογίας των κερδών στο 45% όπου ήταν πριν την κυβέρνηση της ΝΔ; Ώστε να εξοικονομηθούν 2 περίπου δις μόνο από τις τριακόσιες πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις ; (με βάση τις φορολογικές δηλώσεις του 2008). Γιατί να μην φορολογηθεί η εκκλησιαστική περιουσία; Γιατί να μην μειωθούν οι εξοπλιστικές δαπάνες κατά 50% οι οποίες είναι 4,1-4,3 % ΑΕΠ κάθε έτος (10 δις περίπου το χρόνο) για τα επόμενα χρόνια. Έτσι θα γλιτώσουμε όσα υποτίθεται ότι θα γλιτώσουμε από τις περικοπές. Ακούσαμε μια δήλωση θετική από τον πρωθυπουργό της Τουρκίας, αλλά τίποτα από τον έλληνα πρωθυπουργό.
Στα ερωτήματα αυτά, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, αντί να δώσει στοιχειωδώς πειστικές απαντήσεις, προτίμησε, δια στόματος υπουργού Οικονομικών, την αλαζονεία, τον αυταρχισμό και τις ύβρεις: «Άκουσα τον Πρόεδρο του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. και ειλικρινά, κατάλαβα για πρώτη φορά ότι υπάρχει άγνοια της πραγματικότητας. Ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. δεν αντιλαμβάνεται που βρίσκεται η χώρα.»
Βέβαια νωρίτερα ο Αλ. Τσίπρας, απευθυνόμενος στους ελάχιστους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που εμφανίστηκαν στη Βουλή, είχε επισημάνει ότι «έξω η κοινωνία βράζει και σεις δεν έχετε ούτε την ηθική, ούτε την πολιτική νομιμοποίηση να πράξετε ένα έγκλημα εις βάρος του ελληνικού λαού. Με άλλη εντολή εκλεχθήκατε να υπηρετήσετε τον ελληνικό λαό, δεν δικαιούστε να τον εξαπατάτε. Σας καλούμε, λοιπόν, να αρθείτε στο ύψος των περιστάσεων και να μην ψηφίσετε μέτρα που θα οδηγήσουν την ελληνική κοινωνία σε βαθύ τέλμα. Διότι ο καιρός θα δείξει ότι οι επιλογές της κυβέρνησης είναι καταστροφικές και έχουν τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας απέναντι.»
Ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ολοκλήρωσε την ομιλία του υπογραμμίζοντας ότι «Σήμερα τον λόγο έχει η κοινωνία που πρέπει να κάνει την οργή αισιοδοξία. Το θυμό πείσμα. Μόνο αν υπάρξει σοβαρό πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση, μπορεί η κατάσταση να ανατραπεί. Γι αυτό ο κόσμος πρέπει να βγει στους δρόμους. Και πιστεύουμε ότι μπορεί να νικήσει αν δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ενός μεγάλου κοινωνικού συνασπισμού, ενός πλατιού μετώπου με στόχο να μπλοκαριστούν τα μέτρα.»
Ο ειδικός αγορητής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημ. Παπαδημούλης, μεταξύ άλλων υπογράμμισε τα εξής: «Αφαιρείτε ένα μισθό μέσω της εισοδηματικής πολιτικής, πάει ο 14ος μισθός, παγώνετε τις συντάξεις στα περήφανα γηρατειά, πετώντας στα σκουπίδια τις προεκλογικές δεσμεύσεις, και μέσω της φορολογίας θα πάρετε άλλον ένα άλλο μισθό. Αντί να αυξάνετε τον Φ.Π.Α., κύριοι της κυβέρνησης, δύο μονάδες, πρέπει να περιορίσετε τη φοροκλοπή του Φ.Π.Α., η οποία είναι ετησίως 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Εάν δεν κάνετε κάτι για να περιοριστεί η φοροκλοπή του Φ.Π.Α., απλώς θα αυξήσετε το μέγεθος της φοροκλοπής και δεν θα ωφελήσετε καθόλου τα έσοδα. Τι θα κάνετε; Θα φουντώσει ο πληθωρισμός, ένας πληθωρισμός που βρίσκεται ήδη 2,5 φορές ψηλότερος από το μέσο όρο της ευρωζώνης: με οικονομία σε ύφεση 2,5 φορές υψηλότερος πληθωρισμός! Πού οφείλεται αυτό; Μα στα καρτέλ. Στα καρτέλ που κυριαρχούν και βασιλεύουν σε μεγάλους τομείς της οικονομίας και γι’ αυτό δεν κάνετε τίποτα.» Επίσης, ο Δημ. Παπαδημούλης πρόσθεσε «Μας λέτε ότι τα μέτρα είναι κοινωνικά δίκαια. Ας δούμε ποια μέτρα έχετε στο πακέτο που θίγουν τους πλουσιότερους. Έχετε την έκτακτη εισφορά. Τα άλλα μέτρα -οι αυξήσεις φόρων, οι περικοπές μισθών και το πάγωμα των συντάξεων- είναι μόνιμα για όσα χρόνια χρειαστούν αλλά η έκτακτη εισφορά του άρθρου 5 είναι μόνο για ένα χρόνο. Πόσα λογαριάζετε να πάρετε από αυτό το μέτρο; Είναι 100.000.000 ευρώ, δηλαδή το 2% του πακέτου, το οποίο συνολικά είναι 4.800.000.000. Έχετε και αυτόν τον φόρο πολυτελείας, ο οποίος δεν θίγει πραγματικά μόνο είδη πολυτελείας, …από τον οποίο θα πάρετε πόσο; Θα πάρετε 140.000.000 ευρώ, δηλαδή άλλο ένα 3%.»
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Παν Λαφαζάνης επισήμανε ότι «εδώ δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με μέτρα κοινωνικής αγριότητας. Έχουμε να κάνουμε με μέτρα τα οποία διαλύουν και κατεδαφίζουν συνολικά τις κοινωνικές και εργασιακές σχέσεις και τα εισοδήματα των πλατιών λαϊκών στρωμάτων. Αυτή είναι η ουσία. Αυτή την ουσία πάει να αποκρύψει η Κυβέρνηση, η οποία, όμως, διαφαίνεται ακόμη περισσότερο με τα τελευταία άρθρα του νομοσχεδίου, όπου στην ουσία η Κυβέρνηση προσφέρει στην εργοδοσία τζάμπα εργασία. Εργασία με κρατική επιδότηση, υποτίθεται για να αντιμετωπιστεί η ανεργία, κρατική επιδότηση των εργοδοτικών και ασφαλιστικών εισφορών.» Επίσης ο Παν. Λαφαζάνης σημείωσε ότι «Δεν είναι δυνατόν να μας λέτε ότι δεν υπάρχει εναλλακτική επιλογή, την ώρα που η Τράπεζα Πειραιώς αυτή τη στιγμή που μιλάμε, δανείζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με χαριστικό επιτόκιο 1%. Γιατί δεν διεκδικείτε ανάλογο επιτόκιο δανεισμού, τουλάχιστον, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για να δανείζεται το δημόσιο; Δεν είναι δυνατόν το δημόσιο να τρέχει στις αγορές με επιτόκια που προσεγγίζουν το 7%, ακόμη και μετά τα μέτρα λεηλασίας, και η Τράπεζα Πειραιώς να δανείζεται με ενέχυρο τα δήθεν αφερέγγυα ομόλογα του δημοσίου. Επομένως, εναλλακτικοί δρόμοι υπάρχουν, αλλά δεν υπάρχει βούληση να εφαρμοσθούν.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Μιχ. Κριτσωτάκης μεταξύ άλλων υπογράμμισε τα εξής: «Όσο και αν ψάξαμε στο σχέδιο νόμου –και ψάξαμε- που σπεύδετε να ψηφίσετε κατεπειγόντως, δεν βρήκαμε τον κάθε πολίτη, αλλά μόνο τους εργαζόμενους, στους οποίους φορτώνετε όλα τα βάρη της κρίσης που προκάλεσαν και δημιούργησαν οι επιχειρηματίες, οι τραπεζίτες και οι λοιποί αόρατοι ευεργέτες που εσείς δεν βρήκατε και που δεν συμμετέχουν στην εθνική, όπως λέτε, προσπάθεια. Ταξικό είναι το θέμα τελικά. Δεν είναι εθνικό. Δεν πληρώνουν αυτοί λοιπόν για το ξεπέρασμα της κρίσης. Και να σας πω ακόμη ότι δεν βρήκαμε καμιά αναλογικότητα, καμιά κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά είδαμε μειώσεις αποδοχών, έμμεσους φόρους σε μία χώρα που έχει τους μεγαλύτερους έμμεσους φόρους στην Ευρώπη. Και αυτό είναι ισοπέδωση και αδικία. Είδαμε ανεργία μεγάλη, είδαμε ακρίβεια, λιτότητα και είδαμε όλα αυτά για τους εργαζόμενους, τους άνεργους και τους συνταξιούχους από τη μία και από την άλλη αύξηση κερδών, ασυλία, ασυδοσία για το μεγάλο κεφάλαιο, τα μονοπώλια και τις Τράπεζες. Όσο και αν ψάξαμε, δεν βρήκαμε καμιά προστασία, αλλά ένα τεράστιο απαγορεύεται στο άρθρο 3 για οποιαδήποτε αύξηση των αποδοχών των εργαζομένων.»
Αξίζει να σημειωθεί ότι με αφορμή τον τραυματισμό του προέδρου της ΓΣΕΕ και παρά την ρητή και άμεση καταδίκη του συμβάντος από τον πρόεδρο και τους βουλευτές της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Παπουτσής και ο κ. Γεωργιάδης (του ΛΑΟΣ) βρήκαν ευκαιρία να κατασυκοφαντήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το νομοσχέδιο ψήφισε επί της αρχής το ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη του ΛΑΟΣ που δήλωσε παρών. Το καταψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. Ωστόσο, η Ν.Δ. και το ΛΑΟΣ υπερψήφισαν κρίσιμα άρθρα του νομοσχεδίου. Το ΚΚΕ αποχώρησε, αρνούμενο την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ να ζητήσουν από κοινού ονομαστική ψηφοφορία, ώστε κάθε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ να αναλάβει προσωπικά τις ευθύνες του.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


