ΕΚΤΑΚΤΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΚΕΨΗ

Αθήνα 8 Ιουλίου 2013

ΕΚΤΑΚΤΗ  ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ  ΣΥΣΚΕΨΗ

ΑΠΟΦΑΣΗ

Η Πολιτική Απόφασή μας του Ιουνίου του 2012, διαπίστωνε πως:

«Οι συνιστώσες έπαιξαν σημαντικό ρόλο μέχρι σήμερα. Ήρθε η ώρα όμως για κάτι πολύ μεγαλύτερο. Για το ενιαίο κόμμα. Ένα κόμμα που θα χτιστεί, όχι με όρους κυριαρχίας, ούτε με όρους απορρόφησης, αλλά με όρους σύνθεσης.»

«Η αγωνία μας δεν είναι η διατήρηση μιας ex-officio θέσης στα κεντρικά όργανα του ΣΥΡΙΖΑ ή η χρηματοδότηση. Η αγωνία μας είναι η ανταπόκριση της ριζοσπαστικής αριστεράς στο κάλεσμα της ιστορίας. Γι’ αυτό, επιθυμούμε τη δημιουργία ενός κόμματος χωρίς αντιπροσωπευτικές εκπροσωπήσεις. Ενός κόμματος βασισμένου στην αρχή: «ένα μέλος – μία ψήφος». Ενός κόμματος που με την ενοποίησή του, θα αποτρέψει παραφωνίες και αυθαιρεσίες, ενώ παράλληλα θα ισχυροποιήσει τη δουλειά στη γειτονιά και στο κοινοβούλιο, στο χώρο δουλειάς και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στη σχολή αλλά και σε κάθε διεκδίκηση. Αυτό απαιτεί η εποχή, αυτό απαιτεί η κοινωνία και οι ανάγκες της. Δεν χρειάζονται δισταγμοί και προκαταλήψεις. Πρέπει όλοι μαζί να ριχτούμε σε αυτή τη μάχη. Οι Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας, ήδη από το 2009 έχουμε ξεκαθαρίσει πως είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε στην αυτοδιάλυσή μας. Από τότε θυμίζαμε πως οι συνιστώσες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του προφίλ του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν γίνεται οι χιλιάδες αγωνιστές των χώρων δουλειάς, της τοπικής αυτοδιοίκησης, του περιβάλλοντος, των δικαιωμάτων, να αποτελούν εσαεί την ουρά του σχήματος. Μας ενώνει η αγωνία για οικοδόμηση του Σοσιαλισμού (όπως ο καθένας τον εννοεί). Αυτή η αγωνία ξεπερνάει κόμματα και οργανώσεις και γι’αυτό πολλοί αγωνιστές που είχαν εγκαταλείψει την ένταξη σε γραφειοκρατικούς κομματικούς μηχανισμούς, ενεργοποιούνται σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει επειγόντως να καταφέρουμε να διακρίνουμε αυτό το μεγάλο που μας περιβάλλει, ως μεγαλύτερο από μας. Οι διαδρομές κομμάτων και οργανώσεων είναι καθ’ όλα σεβαστές, ακόμα και αν πρόκειται για οργανώσεις όπως η δική μας, με πέντε χρόνια ζωής (έξι σήμερα). Σε ότι αφορά τους «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας» όμως, θα ήμαστε χαρούμενοι να μπορέσουμε να διαλύσουμε την οργάνωσή μας, όταν διαπιστώσουμε πως η οικοσοσιαλιστική λογική διαπνέει την πολιτική της Αριστεράς, στην πράξη και όχι στα λόγια και πάνω απ’ όλα ……….. σε ενιαίο κόμμα και τη στράτευσή μας στον κοινό σκοπό: την πραγματική ανόρθωση του Λαού.

Σύντροφοι και συναγωνιστές, ας προχωρήσουμε ΜΠΡΟΣΤΑ. Με τόλμη και θάρρος. ΜΑΖΙ.»

Αυτά γράφαμε το 2012, αυτά υπερασπιζόμαστε και σήμερα.

Όντως, χιλιάδες άνθρωποι προσβλέπουν στον ΣΥΡΙΖΑ για να του δώσουμε μια προοπτική, ένα φωτεινό μέλλον. Αυτόν τον κόσμο, δεν μπορεί να τον εκπροσωπήσει, ούτε το σύστημα των συνιστωσών, ούτε το παλιό πολιτικό προσωπικό. Και τα δυο αυτά (συνιστώσες και στελέχη), έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο μέχρι σήμερα. Δεν το παραγνωρίζουμε. Η σύνθεση των ιδεών και θέσεων των συνιστωσών και –κυρίως- η οργανωμένη δομή και δράση τους, στήριξαν μέχρι σήμερα καμπάνιες, δράσεις, εξορμήσεις, ΣΥΡΙΖικά συλλογικά όργανα. Επίσης, τα τοπικά και κεντρικά στελέχη, έδωσαν αμέτρητες μάχες και καθημερινό αγώνα για την υπόθεση της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Χάρη σε όλα αυτά υπάρχουμε σήμερα ως σχήμα και φτάσαμε ψηλά.

Ήρθε όμως η ώρα να φτιάξουμε ρίζες ανάλογες του νέου μας μεγέθους, στην κοινωνία, στους χώρους δουλειάς, στην ύπαιθρο, στη γειτονιά. Κόμμα ενιαίο, με αλληλοσυμπληρούμενα και εκφραζόμενα τα ιδεολογικά ρεύματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, με ζυμώσεις και αλληλεπιδράσεις, με διάλογο και αντιπαραθέσεις, αλλά Ενιαίο, συνεκτικό, πρωτοπόρο στους αγώνες και τη δράση.

Δεν φοβόμαστε το νέο, ενιαίο κόμμα. Μια κομματική κατάσταση όπου ανάμεσα σε αδύναμες συνιστώσες, μια ισχυρή ομάδα θα μπορεί να λειτουργεί ανεξέλεγκτα, χωρίς ισχυρό συλλογικό έλεγχο, είναι αναντίστοιχη των απαιτήσεων της περιόδου. Πιστεύουμε οτι μόνο ένα Κόμμα, με οργάνωση από τα κάτω, με ισχυρές συλλογικές διαδικασίες, ισχυρά αντιπροσωπευτικά όργανα που θα ελέγχουν και θα ελέγχονται, μπορεί να αλλάξει την κατάσταση.

Οι «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας» ιδρύθηκαν τον Αύγουστο του 2007, μετά από διεργασίες αναζήτησης ενός νέου φορέα της πολιτικής οικολογίας με εμφανή κοινωνικοοικονομικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά. Συμμετείχαμε στην πρώτη Διεθνή Οικοσοσιαλιστική συνάντηση στο Παρίσι, τον Οκτώβριο του 2007.  Από το 2008 ως το 2012 πραγματοποιήσαμε τρεις πανελλαδικές συνδιασκέψεις. Αν και αποτελέσαμε συνέχεια συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ κατά τις εκλογές του 2007, στην οποία συμμετείχαμε και η οποία διαλύθηκε το Νοέμβρη του 2007, οι «Οικοσοσιαλιστές» τυπικά ενταχθήκαμε στον ΣΥΡΙΖΑ ως Συνιστώσα το 2008. Από τότε, μέλη μας συμμετείχαν σε όλα τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ (κεντρική Γραμματεία, Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή, Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, Θεματικές Επιτροπές κλπ). Το 2009 συμμετείχαμε και στα ψηφοδέλτια με έναν υποψήφιο.

Το καθεστώς των συνιστωσσών, θα μας έδινε διαρκή εκπροσώπηση σε όλα τα όργανα. Όμως αυτός δεν ήταν ο στόχος μας όταν συστρατευθήκαμε στον ΣΥΡΙΖΑ. Ως φορείς του διεθνούς ιδεολογικού ρεύματος του Οικοσιαλισμού, στόχος μας ήταν να συμβάλουμε στο δημόσιο διάλογο προς την κατεύθυνση των πολιτικών επιλογών εκείνων που θα ανατρέψουν τη λογική καταστροφής του περιβάλλοντος, που συντελείται για χάρη της «ανάπτυξης» που έχει επιβάλει ο καπιταλισμός. Αυτό τον στόχο υπερασπιστήκαμε με συνέπεια όλα αυτά τα χρόνια. Όσο και όπου μπορούσαμε, ανάλογα με τις δυνάμεις μας. Η Οργάνωσή μας, η ιστοσελίδα μας, η εφημερίδα μας, στρατεύθηκαν σε αυτό τον στόχο, αλλά και στη στήριξη του συλλογικού εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ.

Τιμούμε την ιστορία μας. Τιμούμε τη διαδρομή μας. Δεν εγκαταλείπουμε τίποτα. Αντίθετα, ψηλώνουμε τους στόχους μας, που τώρα πια είναι κοινοί με χιλιάδες άλλους συναγωνιστές.

Έξι χρόνια μετά την ένταξή μας στον ΣΥΡΙΖΑ, στον τότε «ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών», καλούμαστε να σταθούμε μπροστά στον «Ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ».

Από το 2007 μέχρι σήμερα, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Δώσαμε μάχες καθημερινές, μέσα και δίπλα στα κινήματα, μας εκλογές, μας κινητοποιήσεις, στην παραγωγή θέσεων και πολιτικής.

Αγωνιστήκαμε για την ισχυροποίηση μας παραγωγής πολιτικής από τα θεσμοθετημένα όργανα, τα τμήματα και τις συλλογικές διαδικασίες. Αγωνιστήκαμε μαζί με τους συντρόφους του υπόλοιπου ΣΥΡΙΖΑ, για να κάνουμε τον ΣΥΡΙΖΑ που «έφταιγε για όλα», τη δύναμη που μπορεί να σώσει το Λαό μας από την καταστροφή.

Είναι προφανές πως δεν υπάρχει ασφαλής ζωή στον Καπιταλισμό. Είναι σαφέστερο οτι δεν υπάρχει άλλη λύση παρά μόνο η ανατροπή του.

Πρέπει να συστρατευθούμε για να φτιάξουμε ένα Κόμμα Αριστερής ανατροπής – καινοτομίας – ρήξης – λαϊκής εξουσίας.

Για όλα τα παραπάνω, το δίλημμα δεν είναι ενιαίο Κόμμα ή συμμαχικό σχήμα.

Το δίλημμα δεν είναι αυτονομία της Οργάνωσής μας ή Ενιαίο Κόμμα.

Το δίλημμα είναι: Μαζί, ενωμένοι, συμπολεμιστές στις μάχες του Λαού μας και μέρος της λύσης των προβλημάτων του ή εσωστρεφής μηχανισμός αναπαραγωγής αντιθέσεων και ισορροπιών;

Για μας δεν υπάρχει δίλημμα!

Αποφασίζουμε την διακοπή της αυτόνομης δράσης και λειτουργίας μας και εντασσόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις, ως απλά μέλη του Ενιαίου Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, για να διεκδικήσουμε ενωμένοι, τις νίκες των κινημάτων, τις νίκες της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, τις νίκες του Λαού μας.

Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας

Να δεσμευτούμε οτι θα διασώσουμε τον δημόσιο και κοινωφελή χαρακτήρα του κράτους ∙ οτι θα αποκαταστήσουμε τις μειώσεις προσωπικού και την δωρεάν πρόσβαση σε κοινωνικές παροχές.

Να δεσμευτούμε οτι θα διασώσουμε τον δημόσιο και κοινωφελή χαρακτήρα του κράτους ∙ οτι θα αποκαταστήσουμε τις μειώσεις προσωπικού και την δωρεάν πρόσβαση σε κοινωνικές παροχές.

Οι μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων που προωθεί η Ν.Δ., το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η ΔΗΜ.ΑΡ., μέσω της υποτιθέμενης «αξιολόγησης», οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην παράλυση, απαξίωση και αναποτελεσματικότητα του κράτους, με μεγαλύτερο θύμα τις κοινωνικές παροχές. Παράλληλα, οδηγεί τους εργαζόμενους στην απόγνωση, στην παραίτηση από τη συμμετοχή στην πολιτική και την στροφή στη μισαλλοδοξία και τον εγωκεντρισμό. Δημιουργεί το ιδανικό περιβάλλον για την εξάπλωση της φτώχειας και της εξαθλίωσης, ενώ την ίδια στιγμή στρέφει ολόκληρες κοινωνικές ομάδες στην επίθεση προς το συλλογικό συμφέρον και διεκδίκηση της εξατομικευμένης επιβίωσης.

 

Απαιτείται άμεσα ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., με τον πιο επίσημο τρόπο, να δεσμευτεί οτι:

-         Θα επαναπροσληφθούν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι που απολύθηκαν λόγω περικοπών.

-         Θα επαναφέρουμε την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στις ιατρικές και λοιπές κοινωνικές υπηρεσίες.

-         Θα αξιοποιήσουμε όλο το ανθρώπινο δυναμικό, με βάση τις γνώσεις και ικανότητές του, αναδιαμορφώνοντας την κατανομή του προσωπικού σε υπηρεσίες.

-         Θα επανασχεδιάσουμε τον χάρτη φορέων και υπηρεσιών, με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας και των πολιτών.

-         Θα αποκαταστήσουμε την αξία του μισθού ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των εργαζομένων και να βοηθά στην ομαλή λειτουργία της αγοράς.

-         Θα ισχυροποιήσουμε τη διαφάνεια στις προσλήψεις και αξιολογήσεις του προσωπικού, αλλά και στις προμήθειες του Δημοσίου.

 

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΚΑΛΥΨΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ

Το τρίπτυχό μας για τη Δημόσια Διοίκηση

 

Η Εκτελεστική Επιτροπή των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ

Το αντιφασιστικό νόημα της 28ης Οκτωβρίου

Το αντιφασιστικό νόημα της 28ης Οκτωβρίου

Το κείμενο που ακολουθεί το έγραψε ο ιστορικός και εκπαιδευτικός Νίκος Ποταμιάνος με στόχο να λειτουργήσει ως βοήθημα  για τους  εκπαιδευτικούς που  θέλουν να συνδέσουν τη γιορτή της 28ης Οκτωβρίου με μια αντιφασιστική στάση. Έχουν γίνει μικρές περικοπές.

Περίληψη

Η Ιταλία ήταν φασιστική και γι’ αυτό επιτέθηκε στην Ελλάδα στις 28 Οκτωβρίου: ο επιθετικός εθνικισμός/ιμπεριαλισμός είναι βασικό χαρακτηριστικό του φασισμού. Ο πόλεμος του ’40 αποτέλεσε κομμάτι ενός ευρύτερου πολέμου, του Β΄ Παγκόσμιου, ο οποίος σταδιακά απέκτησε έναν ρητό αντιφασιστικό χαρακτήρα και οδήγησε στην καταστροφή του φασισμού ως πολιτικού ρεύματος. Πώς θα ήταν ο κόσμος αν είχε νικήσει ο φασισμός στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο; Απαντήσεις με βάση τα πεπραγμένα των φασιστικών καθεστώτων: Πιο βάρβαρος-σκληρός-απάνθρωπος, λιγότερο δίκαιος, λιγότερο ελεύθερος και δημοκρατικός, πιο υποταγμένος, λιγότερο ορθολογικός/διαφωτισμένος. Έχουν οι Έλληνες ανοσία στον φασισμό;

***

Η εισβολή της Ιταλίας και το ΟΧΙ

Την 28η Οκτωβρίου 1940 η Ελλάδα είπε όχι στις απαιτήσεις της Ιταλίας[1] και ο ιταλικός στρατός εισέβαλε από τα βουνά της (περίπου κατεχόμενης από τους Ιταλούς) Αλβανίας. Η Ιταλία ήταν φασιστική, η πρώτη χώρα στην οποία επικράτησε ο φασισμός, αλλά και στην Ελλάδα υπήρχε δικτατορία υπό τον Μεταξά, η οποία μάλιστα είχε εμφανίσει κάποιες τάσεις μίμησης των φασιστικών καθεστώτων. Ο Μεταξάς λειτούργησε με βάση όχι την ιδεολογική του συγγένεια με τον φασισμό, αλλά με βάση τους διεθνείς προσανατολισμούς της χώρας στο πλευρό της Αγγλίας. Σε κάθε περίπτωση, ήταν η πρώτη ίσως φορά που σε ενέργειά του ο Μεταξάς είχε τη σαφή συναίνεση του ελληνικού λαού, ο οποίος κινητοποιήθηκε με ενθουσιασμό για να πολεμήσει τους εισβολείς.

Για τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, την Κατοχή και την Αντίσταση

Δεκατρείς ερωτήσεις και απαντήσεις

Για τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, την Κατοχή και την Αντίσταση

Σε μια προσπάθεια να διαλύσουμε ορισμένους κυρίαρχους μύθους, για τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, την Κατοχή και την Αντίσταση (μύθους που κυκλοφορούν ευρύτατα), θέσαμε ορισμένες ερωτήσεις στον ιστορικό Τάσο Κωστόπουλο. Οι απαντήσεις που ακολουθούν (και βασίζονται στις απαντήσεις που μας έδωσε) αποτελούν μια πρώτη απόπειρα, με σύντομο και εύληπτο τρόπο, να διαλυθούν τέτοιοι μύθοι και να έχουμε μια πραγματική εικόνα της ιστορίας της περιόδου.

1. Ο Μεταξάς είπε το ΟΧΙ. Άρα ήταν πατριώτης.

Παρά τη συστηματική καλλιέργεια μιας φασίζουσας προσωπολατρίας επικεντρωμένης στον ηγέτη του «Εθνικού Κράτους» και του «Τρίτου Ελληνικού Πολιτισμού», αυτός δεν κυβερνούσε μόνος του. Πραγματικό κέντρο εξουσίας του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου ήταν το Παλάτι και το «βαθύ κράτος», που υπάκουε πρωτίστως στο βασιλιά. Και ο βασιλιάς Γεώργιος  Β΄ ήταν απόλυτα αφοσιωμένος στη Βρετανία – τη «θετή και πνευματική του πατρίδα», σύμφωνα με τον άγγλο πρεσβευτή Ρέτζιναλντ Λίπερ. Με τη Βρετανία ήταν στενά προσδεδεμένη και η ηγεμονική μερίδα του μεγάλου κεφαλαίου της εποχής, με πρώτο και καλύτερο το εφοπλιστικό. Παρά το θαυμασμό του ίδιου του Μεταξά, πολλών διανοουμένων και των περισσότερων εφημερίδων της εποχής για τη ναζιστική Γερμανία, δεν έμπαινε ζήτημα σε ποια πλευρά θα στρατευόταν η Ελλάδα σε περίπτωση εμπλοκής της στον Β΄ Παγκόσμιο. Όπως και στον Α΄ Παγκόσμιο, οι γερμανόφιλες μερίδες ήταν αναγκασμένες να περιοριστούν στη διεκδίκηση, το πολύ-πολύ, μιας «ουδετερότητας».

Ο Μεταξάς προσπάθησε να κρατήσει την Ελλάδα έξω από τον πόλεμο. Όπως εξήγησε στους δημοσιογράφους αμέσως μετά την ιταλική επίθεση (30.10.1940), ήταν υποχρεωμένος να απορρίψει το ιταλικό τελεσίγραφο για στρατιωτική κατάληψη κάποιων (μη προσδιορισμένων) στρατηγικών σημείων της χώρας απ’ τον ιταλικό στρατό, καθώς στην αντίθετη περίπτωση θα επενέβαινε στρατιωτικά  η Αγγλία, με αποτέλεσμα τη διχοτόμηση της Ελλάδας και τη μετατροπή του συνόλου της ελληνικής επικράτειας σε πεδίο μάχης. Δεν πρέπει να ξεχνάμε την πρόσφατη τότε εμπειρία του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι βενιζελικοί κάλεσαν τους Αγγλογάλλους να αποβιβαστούν στη  Θεσσαλονίκη και οι βασιλικοί παρέδωσαν αμαχητί στους Γερμανοβουλγάρους την Ανατολική Μακεδονία, με αποτέλεσμα την πλήρη καταρράκωση κάθε εθνικής κυριαρχίας και τεράστιες υλικές καταστροφές και ανθρώπινες θυσίας και στις δυο κατοχικές ζώνες. Ο Μεταξάς δεν είχε ουσιαστικά άλλη διέξοδο από την απόρριψη του τελεσίγραφου –  το οποίο ήταν άλλωστε διατυπωμένο με τέτοιο τρόπο, ώσρτε να μην του αφήνει περιθώρια οποιασδήποτε διαπραγμάτευσης.

Η αντιφασιστική Αντίσταση των λαών

Η αντιφασιστική Αντίσταση των λαών

Ένα πανευρωπαϊκό φαινόμενο

του Άγγελου Ελεφάντη

Στις 18 Ιουνίου 1940, μετά την κατοχή της Γαλλίας από τον γερμανικό στρατό, τη συνθηκολόγησή της και την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από την κυβέρνηση Βισύ του στρατάρχη Πεταίν, ο στρατηγός Ντε Γκωλ, από τον ραδιοφωνικό σταθμό του BBC του Λονδίνου όπου είχε καταφύγει, απηύθυνε στους Γάλλους ένα σύντομο αλλά και πολυσήμαντο διάγγελμα: οι ελεύθεροι Γάλλοι, εκείνοι των αποικιών κι όσοι κατέφυγαν στην Αγγλία, δεν αναγνώριζαν τη συνθηκολόγηση και συνέχιζαν τον πόλεμο κατά των Γερμανών στο όνομα της Γαλλίας. Εν κατακλείδι ο στρατηγός Ντε Γκωλ καλούσε τους Γάλλους σε αντίσταση (resistance) στον κατακτητή και το εγχώριο όργανό του, την πεταινική κυβέρνηση Βισύ.

Το ιστορικό αυτό διάγγελμα, εκτός από τις σημαντικές πολιτικές και στρατιωτικές συνέπειες που είχε για τη Γαλλία, αφού αποτέλεσε την ιδρυτική πράξη της αντίστασης κατά των Γερμανών που οργανώθηκε προοδευτικά μέσα στη χώρα, δημιούργησε έναν νέο πολιτικό και ιδεολογικό όρο του οποίου η εμβέλεια διαπέρασε ολόκληρη την κατεχόμενη Ευρώπη, επιβίωσε πολύ μετά το τέλος του πολέμου και των αναγκών που τον γέννησαν: τον όρο αντίσταση.

Για το αντιφασιστικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού: Ο αντιφασισμός τότε και σήμερα

Η 28η Οκτωβρίου του 1940 και το ΟΧΙ του ελληνικού λαού απέναντι στο φασισμό και το ναζισμό είναι μια από τις σημαντικότερες σελίδες στην ιστορία της χώρας μας∙ την ίδια στιγμή, αποτελεί και μια σπουδαία στιγμή στον αγώνα που έδωσαν οι λαοί της Ευρώπης για να απαλλαγούν από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τις μαζικές πολιτικές δολοφονίες, τις ρατσιστικές φρικαλεότητες, τη βαρβαρότητα, τον τρόμο και τον πόλεμο. Σήμερα, 72 χρόνια μετά, η χώρα μας –όπως και ολόκληρη η Ευρώπη– βρίσκεται αντιμέτωπη με την αναβίωση του φασισμού και του ναζισμού. Η επικαιρότητα λοιπόν της επετείου του αντιφασιστικού ΟΧΙ είναι περισσότερο από προφανής. Στις μέρες μας, και καθώς η άνοδος των νοσταλγών του Μουσολίνι και του Χίτλερ αποτελεί μείζον σήμα κινδύνου για τη δημοκρατία και τον πολιτισμό που οικοδομήθηκε στην Ευρώπη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η αναζωογόνηση της αντιφασιστικής μνήμης είναι χρέος κάθε δημοκρατικού πολίτη, κάθε δημοκρατικής πολιτικής δύναμης.

Χρειάζεται να επισημάνουμε τι προηγήθηκε του ΟΧΙ. Η ταχύτατη επικράτηση του φασισμού στην Ιταλία και η παράδοση της εξουσίας στο Χίτλερ από τις ηγετικές δυνάμεις της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης στη Γερμανία, παρά τις επιμέρους διαφορές, είχαν μία κοινή αφετηρία (τον κατακερματισμό των δημοκρατικών δυνάμεων και τη συντριβή των συνδικάτων και της Αριστεράς), έναν κοινό στόχο (τη θωράκιση της καπιταλιστικής εξουσίας εν μέσω κρίσης, ακόμα και με τίμημα τη δημοκρατία), και, βέβαια, την ίδια δραματική κατάληξη. Έναν παγκόσμιο πόλεμο που κόστισε εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές, όχι μόνο στρατιωτών σε αντίπαλους εθνικούς στρατούς, αλλά και του «εσωτερικού εχθρού»: όσων δηλαδή αντιστάθηκαν μέσα στις χώρες τους στο φασισμό,  όσων θεωρήθηκαν ύποπτοι για πράξεις αντίστασης ή όσων κρίθηκαν περιττοί και ξένοι με το φασιστικό «όραμα» του Νέου Ανθρώπου (Εβραίοι, Τσιγγάνοι, ομοφυλόφιλοι, άτομα με ειδικές ανάγκες). Στο απόγειο αυτής της παράλογης λογικής, την ίδια τύχη βρήκαν ακόμα και τα μέλη του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος που πίστεψαν τις «σοσιαλιστικές» διακηρύξεις του Χίτλερ ή καταδόθηκαν από τους μηχανισμούς του καθεστώτος ως «αμφιταλαντευόμενοι».

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

ΜΕΤΩΠΟ ΣΥΡΙΖΑ - ΚΚΕ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

19 – 20 ΟΚΤΩΒΡΗ

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΛΑ!

ΟΧΙ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ
ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ

Δεν φτάνει η ανεργία και η φτώχεια μας, τώρα η κυβέρνηση έρχεται σαν τη μαφία να μας ληστέψει κι από πάνω, με τα νέα χαράτσια. Ο κεφαλικός φόρος των «πολυεκκαθαριστικών» (ειδική «εισφορά αλληλεγγύης», έκτακτη εισφορά και τέλος επιτηδεύματος), η ανάλγητη απόφαση για ειδικό τέλος στα ακίνητα, κόψιμο του ηλεκτρικού ρεύματος και τα μέτρα που ανακοινώνει κάθε μέρα η κυβέρνηση ξεπερνούν κάθε προηγούμενο.
Έχουμε πλέον καταλάβει τι σημαίνει για κάθε έναν και κάθε μία χωριστά, αλλά και για ολόκληρη την κοινωνία, το νέο εθνικό όραμα του πρωθυπουργού του Μνημονίου «ένας εργαζόμενος σε κάθε οικογένεια».
Δεν υπάρχουν λέξεις για να περιγράψουν το κοινωνικό ολοκαύτωμα στο οποίο μας οδηγούν με περισσό θράσος κυβέρνηση και τρόικα.
Μας ζητάνε έκτακτη εισφορά την οποία ονομάζουν «αλληλεγγύης», ενώ στην πραγματικότητα αυτά τα χρήματα θα φύγουν από τις τσέπες των φτωχών για να καταλήξουν και πάλι στους τραπεζίτες, τους δανειστές και τους κεφαλαιούχους.
Μας ζητάνε δεύτερη έκτακτη εισφορά («το τέλος ακινήτων»), φορολογώντας ακόμα και την πρώτη κατοικία των πιο φτωχών στρωμάτων, μετατρέποντάς μας σε νοικάρηδες στο ίδιο μας το σπίτι, με σπιτονοικοκύρηδες τους ίδιους.
Απειλούν με διακοπή του ρεύματος τους ανθρώπους που δεν μπορούν να πληρώσουν!
Ονομάζουν τις εισφορές έκτακτες, την ίδια στιγμή που νομοθετικά τις μονιμοποιούν, καθώς το τέλος ακινήτων θα ισχύει για δύο χρόνια ενώ η έκτακτη εισφορά για 5!
Οι «έκτακτες εισφορές», οι «εργασιακές εφεδρείες» και οι απολύσεις, οι περικοπές των εισοδημάτων, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, όλα τα φορομπηχτικά, παράνομα και βάρβαρα μέτρα, έχουν σκοπό να εξευτελίσουν εργαζόμενους, οικογένειες, ολόκληρη την κοινωνία.
Εκτελούν την κοινωνία για να ζήσουν οι τραπεζίτες, οι καταθέσεις των 600 δις των πλουσίων στις ελβετικές τράπεζες, ο αφορολόγητος πλούτος και η εκκλησία, οι εφοπλιστές. Αντί να εισπράξουν από αυτούς που έχουν, εισπράττουν από τα συνήθη υποζύγια, τους μισθωτούς, τους αγρότες, τους μικροεπαγγελματίες και τους συνταξιούχους ενώ ο πλούτος μένει συστηματικά αφορολόγητος.
Διαλύουν την παιδεία και την υγεία και ονομάζουν διαρθρωτικές αλλαγές την καταστροφή κάθε είδους δομή κοινωνικής πρόνοιας και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, της περιουσίας του ελληνικού λαού.
Η κυβέρνηση αυτή είναι συνώνυμο της βαρβαρότητας.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΞΟΥΜΕ
ΠΡΙΝ ΜΑΣ ΧΡΕΩΣΟΥΝ

Η κυβέρνηση έχει κάνει πλέον επάγγελμα τον εκβιασμό του λαού. Μας απειλεί με χρεοκοπία ενώ μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε αυτήν και ενώ χιλιάδες οικογένειες έχουν ήδη χρεοκοπήσει. Δεν μας πείθουν πια τα μέσα ενημέρωσης που έχουν εργολαβία την κυβερνητική προπαγάνδα και το χτύπημα όλων των αγώνων. Δεν θα τα καταφέρουν να μας βάλουν να φαγωθούμε μεταξύ μας. Στα συλλογικά προβλήματα θα απαντήσουμε συλλογικά.
Την απάντηση μπορεί να δώσει μόνο ο λαός ενωμένος με τον ξεσηκωμό του, με την αντίσταση, την ανυπακοή, και την οργάνωσή του, αρνούμενος να πληρώσει τους εκβιαστές της κυβέρνησης, με αλληλεγγύη μεταξύ μας.
Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Το ποτήρι ξεχείλισε!
Η αγανάκτηση να πλημμυρίσει τους δρόμους και τις πλατείες.
Είμαστε χιλιάδες, φοιτητές, μαθητές, άνεργοι ή υποψήφιοι άνεργοι της εφεδρείας, συνταξιούχοι, αγρότες, μικροεπαγγελματίες που βλέπουν τα λουκέτα να έρχονται το ένα μετά το άλλο, εργαζόμενοι που βλέπουν κάθε μέρα το μισθό τους να μειώνεται.
Θα τους σταματήσουμε.
Θα τους διώξουμε μαζί με τις εγκληματικές πολιτικές τους.
Δεν θα τους αφήσουμε να μας μετατρέψουν σε ανθρώπους των σπηλαίων χωρίς φως, χωρίς βιβλία τα παιδιά μας, χωρίς φάρμακα τους συνταξιούχους, χωρίς δουλειά τους εργαζόμενους. Δεν θα τους αφήσουμε να μας ληστεύουν και να ξεπουλάνε το δημόσιο πλούτο της χώρας μας.
Πλεονάζον προσωπικό είναι η κυβέρνηση. Να φύγει τώρα, πριν εξοντώσει τον λαό.

Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Μας παρουσιάζουν την καταστροφή ως μονόδρομο, ως αδιέξοδο.
Τους απαντάμε. Μονόδρομος είναι οι ανάγκες του λαού – και όταν ο λαός θέλει, μπορεί κιόλας. Οι απειλές τους μπορεί να μας φοβίζουν όταν είμαστε μόνοι μας. Όταν είμαστε εκατομμύρια, φοβούνται εκείνοι.
Να τους επιστρέψουμε το φόβο.
Να σπάσουμε το κλίμα κατάθλιψης που μας επιβάλλουν.
Να ξαναβρούμε την ελπίδα.
Ο τόπος πρέπει να αλλάξει πορεία και αυτό θα γίνει με τη συμμετοχή όλων μας. Η κυβέρνηση και η τρόικα είναι δυνάστες και θα φύγουν. Δεν μας αντιπροσωπεύουν. Μονόδρομος για μας είναι η δημοκρατία, η θέληση των πολλών. Όλοι και όλες μαζί, με μαζικούς ενωτικούς αγώνες θα πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας.
Κανείς μόνος του στην κρίση.
Συμμετέχουμε όλοι και όλες στις εργατικές συγκεντρώσεις και απεργίες και στις συγκεντρώσεις στις πλατείες όλης της χώρας.
Κάνουμε τα ρυάκια ποτάμι που θα τους παρασύρει.
ΛΑΟΣ ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ!

ΟΧΙ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ
Δεν έχουμε, δεν θέλουμε, δεν πληρώνουμε
ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ
ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΥΤΗ Η ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ «ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ» - «ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ» ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Η ελληνική κοινωνία, διχάζεται το τελευταίο διάστημα για το θέμα των μεταναστών. Στη χώρα μας η μετανάστευση, εξ αιτίας της κυβερνητικής πολιτικής πολλών ετών, αλλά και της πολιτικής της Ε.Ε. και των γειτονικών μας κρατών, έχει καταστεί πρόβλημα το οποίο έχει ξεπεράσει τις πολιτικές του διαστάσεις και έχει λάβει τεράστιες κοινωνικοοικονομικές.
Μέρος του προβλήματος είναι οι ρατσιστικές επιθέσεις που δέχονται μετανάστες σε όλη τη χώρα. Πρόσφατα, ομάδα νεαρών «Ελλήνων» επιτίθεται σε μεμονωμένους μετανάστες στη Νίκαια και το Ρέντη, αφήνοντας πίσω της αιμόφυρτους μετανάστες, πακιστανικής κυρίως καταγωγής.
Το φαινόμενο δεν είναι νέο στην περιοχή. Εδώ και χρόνια, μικρές ομάδες νεαρών «λευκών», επιτίθενται στους «μελαψούς» Πακιστανούς της περιοχής, αποσπώντας τους κινητά τηλέφωνα και χρήματα. Η κατάσταση όμως έχει αρχίσει να ξεφεύγει.

Με την αφορμή αυτή, το Σ.Ε.Κ. (με τις διάφορες «σφραγίδες» του) έκανε ανοιχτό κάλεσμα για σύσκεψη στο Δημαρχείο της Νίκαιας. Η Οργάνωσή μας και ο Σύλλογος Αλληλεγγύης Ελλήνων και Μεταναστών, με το σκεπτικό του ότι τα προβλήματα των μεταναστών αφορούν όλους μας, αδιάφοροι για το γεγονός του ότι τη σύσκεψη την καλούσε άλλο πολιτικό σχήμα και μη βλέποντας ανταγωνιστικά το ΣΕΚ, κινητοποιήσαμε σημαντικό αριθμό μεταναστών κατοίκων της Νίκαιας και του Ρέντη προκειμένου να ενισχυθεί η σύσκεψη αυτή (ο Σύλλογος αλληλεγγύης Ελλήνων και Μεταναστών, έχει δράση δυο ετών στην περιοχή, υπερασπιζόμενος τα δικαιώματα των μεταναστών Νίκαιας και Ρέντη, με ενημερωτικές συναντήσεις, νομική και συμβουλευτική στήριξη).

Ανάμεσα σε έξι εκπροσώπους πολιτικών φορέων, παραβρέθηκε και ο Πρόεδρος του Συλλόγου Αλληλεγγύης Ελλήνων και Μεταναστών, Γραμματέας των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας και μέλος της Κεντρικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, Τάσος Πανταζίδης και ο Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Αλληλεγγύης Ελλήνων και Μεταναστών και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας, Σαλίμ Τσουντρί, οι οποίοι προκλητικά αγνοήθηκαν από τους διοργανωτές του ΣΕΚ, δεν ανακοινώθηκαν ως παρόντες και φυσικά δεν τοποθετήθηκαν στη συζήτηση. Στην πραγματικότητα, ανάμεσα στους παρόντες μετανάστες, μεγάλη μερίδα τους ήταν μέλη του Συλλόγου Αλληλεγγύης και αρκετοί από αυτούς και μέλη των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας, τους οποίους συσπειρώσαμε ώστε να δώσουμε ισχύ σε μια κινητοποίηση (έστω και άλλου κόμματος) που αφορούσε το φλέγον ζήτημα του ρατσισμού.
Οι επικεφαλής του ΣΕΚ όμως, είχαν άλλη αντίληψη: αυτή του «καπελώματος». Τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησαν για τον αποκλεισμό μας, ήταν: «εμείς καλέσαμε τη σύσκεψη, εμείς αποφασίζουμε», «δεν είστε Δημοτικοί Σύμβουλοι», «δικοί μας είναι οι μετανάστες» και άλλα φαιδρά.
Η στάση αυτή του ΣΕΚ απέναντι σε εκπροσώπους μας, δεν είναι πρωτόγνωρη. Από την ίδρυσή του, βλέπει ανταγωνιστικά τους πάντες. Παρά το ότι έχουμε συναντηθεί στο παρελθόν σε κινηματικές διαδικασίες, το ΣΕΚ υπερασπίζεται διαρκώς το ρόλο του «εργολάβου» των κινημάτων και των πρωτοβουλιών. Με τη γνωστή τακτική του «καπελώματος», αρκείται στο να μαζεύει υπογραφές συνδικαλιστών, Δημοτικών Συμβούλων και άλλων στελεχών και προσωπικοτήτων, ενώ αποκλείει μεθοδικά όσες πολιτικές ή κινηματικές δυνάμεις βλέπει ως ανταγωνιστές. Δημιουργεί εφήμερες «πρωτοβουλίες», κινήσεις – «σφραγίδα», χωρίς υπόβαθρο, που συχνά καταλήγουν σε παρωδία.
Στην περίπτωση των μεταναστών, το ΣΕΚ ενεργεί χωρίς σχέδιο ουσιαστικής στήριξης του μεταναστευτικού συνδικαλιστικού κινήματος και ενδιαφέρεται απλά στο να πυκνώνει τις κομματικές του γραμμές, να πολλαπλασιάζει τις «σφραγίδες» του και να γεμίζει με φωτογραφίες τα έντυπά του. Η σεχταριστική αυτή λογική, αποδυναμώνει το κίνημα και οπλίζει τους εχθρούς μας.

Η σεχταριστική στάση του ΣΕΚ, είναι καταδικαστέα και δυστυχώς αποτελεί ένα ακόμα επεισόδιο στην κατ’ ουσία στήριξη των ερεισμάτων της ακροδεξιάς και της επιρροής των ιδεών της στην κοινωνία.
Καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε το ΣΕΚ για την τακτική του αυτή και καλούμε όλους τους πολιτικούς φορείς και συλλογικότητες, να το απομονώσουν καθώς αποτελεί διαρκές εμπόδιο στην ενότητα δράσης κομμάτων, φορέων και κινημάτων.
ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ «ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ» - «ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ».
ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ «ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ» ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ.
ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΕΧΤΑΡΙΣΜΟ.
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΟΥΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ.
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ -ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙ’ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ- ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΣΗ.


Αθήνα 29 Μαρτίου 2011
Η Κεντρική Γραμματεία των «Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας».

ΠΥΡΗΝΙΚΑ = ΘΑΝΑΤΟΣ

ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2009

Οι «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας» συμμετείχαν στις εκδηλώσεις για την Πρωτομαγιά, που έγιναν στην Αθήνα. Στο μπλοκ μας, παρόντες ήταν οι σύντροφοι μετανάστες οι οποίοι μας στηρίζουν και αποτελούν πολύ μεγάλο μέρος των μελών μας.
Το κεντρικό μας σύνθημα ήταν: «την κρίση να πληρώσουν τα αφεντικά – όχι οι μετανάστες κι ο κόσμος της δουλειάς».
Διανείμαμε επίσης 1500 φυλλάδια (με το κείμενο που ακολουθεί) και 300 εφημερίδες μας.
Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ καλούσαν τον κόσμο, όχι στο Πεδίο του Άρεως (όπως γινόταν εδώ και δεκαετίες) αλλά στις συγκεντρώσεις των Εργατικών Κέντρων. Το Ε.Κ.Αθήνας, κάλεσε σε …. συναυλία στην πλατεία Κλαυθμώνος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ κάλεσε σε πορεία από την Πατησίων ως το Σύνταγμα, στην οποία και συμμετείχαμε μαζί με χιλιάδες άλλους συντρόφους.




ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΑΜΕ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ,
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΗΜΙΕΣ ΤΟΥΣ;
Οι μεγαλοεπιχειρηματίες σε όλο τον κόσμο, διαπίστωσαν λόγω της κρίσης μείωση των κερδών τους και αποφάσισαν να κόψουν μισθούς, συντάξεις και επιδόματα των εργαζομένων, απολύοντας παράλληλα όσους εργαζόμενους «περισσεύουν». Ανέκαθεν επικαλούνταν ότι εκείνοι ρισκάρουν τα λεφτά τους και γι’ αυτό δεν έδιναν μεγάλες αυξήσεις, δεν μείωναν τις ώρες εργασίας και δεν έδιναν περισσότερες παροχές. Τώρα που λιγόστεψαν τα υπερκέρδη τους, θέλουν το «ρίσκο» να το πληρώσουμε εμείς. Στην υπηρεσία των εργοδοτών μάλιστα, οι διάφοροι οικονομολόγοι, αυτοί που απέτυχαν να προβλέψουν την κρίση, αυτοί που έστελναν τον κοσμάκη να αγοράζει μετοχές «φούσκες», έρχονται τώρα να προτείνουν σχέδια εξόδου από την κρίση.
Οι διαδοχικές κρίσεις, είναι βασικό συστατικό του καπιταλισμού. Είναι μέρος της «οικονομίας του τρελοκομείου» της αγοράς. Οι αγορές ποτέ δεν αυτορυθμίζονται, ζητάνε πάντα τα χρήματά μας, ενίοτε και το αίμα μας.
ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΔΩΣΟΥΜΕ. Δεν υπάρχει προοδευτική πρόταση για την οικονομία της αγοράς όπως υποστηρίζουν οι σοσιαλδημοκράτες (ΠΑΣΟΚ και συνέταιροι).
Ο Καπιταλισμός δεν αναμορφώνεται. Ανατρέπεται.
Το μέλλον μας δεν είναι ο Καπιταλισμός. Είναι ο Οικοσοσιαλισμός.

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ
ΟΧΙ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

Παλιότερα οι μετανάστες και οι μετανάστριες έβρισκαν σχετικά εύκολα δουλειά: στην οικοδομή, στα εργοστάσια, στα χωράφια, στη βιοτεχνία, στο εμπόριο, στην καθαριότητα. Βέβαια πάντα υπήρχαν φαινόμενα εκμετάλλευσης (χαμηλά μεροκάματα, ανασφάλιστη εργασία, απλήρωτες υπερωρίες και αργίες, σεξουαλικές παρενοχλήσεις). Τώρα τελευταία όμως η εκμετάλλευση αρχίζει να γίνεται κανόνας. Οι μετανάστες εργαζόμενοι, ενίσχυσαν τα προβληματικά ασφαλιστικά ταμεία και συνέβαλαν τα μέγιστα στην ανάπτυξη της χώρας και την αύξηση του ΑΕΠ. Τώρα όμως, γίνονται τα εύκολα θύματα της κρίσης. Η εντατικοποίηση και η εκμετάλλευση έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Τα αφεντικά θέλουν να μας χωρίσουν σε ντόπιους και ξένους εργάτες. Θέλουν να στρέψουν τους μεν ενάντια στους δε.
Την κρίση δεν την προκάλεσαν οι εργάτες. Η κρίση προκαλείται από τα τεράστια κέρδη των επιχειρηματιών, ενάντια στις ζωές μας. Οι εργαζόμενοι έχουν μόνο ένα όπλο. Ενωμένοι, Έλληνες και μετανάστες να διεκδικήσουν αυτά που τους ανήκουν και να πουν στα αφεντικά:
Εμείς σας κάναμε πλούσιους. Τώρα πληρώστε εσείς την κακοδιαχείριση. Δεν σας παραχωρούμε τίποτα.




Πολιτική Οργάνωση ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, Μέλη του Διεθνούς Οικοσοσιαλιστικού Δικτύου, Υποστηρικτές του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ
Κρήνης 99 Νίκαια (Τ.Κ.18454) Τηλ.: 6977296666/2130349375 E-mail: ecosocialists@yahoo.gr
http://ecosocialistsgreece.blogspot.com/ http://ecosocialists.webs.com/

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ Ο.Ν.Ε. ΤΩΡΑ

Τον Μάιο του 1999, ο Χανς Όλαφ Χένκελ, πρόεδρος των Γερμανών βιομηχάνων, έδωσε συνέντευξη στη γαλλική Λε Μόντ. Ανάμεσα σε άλλα, είπε πως «κύρια ευεργετική συνέπεια του Ευρώ, είναι ότι εγκαθιστά επ’ άπειρον λιτότητα εισοδημάτων των εργαζομένων στην Ευρώπη. Καμιά Εθνική κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να επιτύχει αυτό το αποτέλεσμα». Η πιο πάνω δήλωση, είναι δείγμα μόνο της αντίληψης που μας επέβαλε το ευρώ. Μπορεί στη χώρα μας με την ασταθή οικονομία και τις συνεχείς υποτιμήσεις, η είσοδος στην Ο.Ν.Ε. να παρουσιάστηκε ως σωτήρια, μπορούμε όμως τώρα που πέρασαν τα χρόνια να δούμε τα «ευεργετικά αποτελέσματα». Οι εξαγωγές της χώρας δεν αυξήθηκαν, ούτε βελτιώθηκε το εμπορικό ισοζύγιο. Οι μισθοί και οι συντάξεις καθηλώθηκαν τύποις – μειώθηκαν κατ’ουσία. Η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων παίρνει διαρκώς την κατιούσα. Ο πληθωρισμός, δεν έδειξε να φοβάται το νέο νόμισμα. Η κερδοσκοπία έγινε ο κανόνας στις εμπορικές συναλλαγές και στην παροχή υπηρεσιών (το μεγάλο πανηγύρι βέβαια το ζήσαμε όλοι την εποχή της μετάβασης στο νέο νόμισμα). Όσο για τους οικονομικούς δείκτες, τείνουν μα μας ξεπεράσουν και οι νέες χώρες της Ένωσης, αυτές δηλαδή της Ανατολικής Ευρώπης.
Όταν λέμε έξω από την ΟΝΕ, σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε πως η κεντρική οικονομική πολιτική της ΕΕ μπορεί να λειτουργήσει θετικά για τον μέσο πολίτη της Ελλάδας αλλά και των άλλων χωρών. Όχι οτι εμπιστευόμαστε μια «εθνική» οικονομική πολιτική στα χέρια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Το ότι όμως θα τους στερήσουμε την κάλυψη από το ότι τα οικονομικά μέτρα «τα επιβάλει η ΕΕ», θα μας επιτρέψει να δώσουμε τη μάχη μας για άλλης μορφής οικονομία, κάτω από άλλες πολιτικές συνθήκες.
Μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς ευρώ. Ειδικά μάλιστα όταν το ενιαίο νόμισμα συνδέεται με κεντρικές πολιτικές και οικονομικές επιλογές.
Σίγουρα όμως δεν μπορούμε να ζήσουμε με πενιχρούς μισθούς, ακρίβεια, διαρκή λιτότητα και άδικους φόρους.

ΟΧΙ ΦΡΟΥΤΑ ΒΑΜΜΕΝΑ ΜΕ ΑΙΜΑ

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ ΦΡΟΥΤΩΝ

ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΓΙΑ ΤΑ ΦΡΟΥΤΑ ΠΟΥ ΠΟΥΛΑΤΕ
ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΑΝ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ;


ΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ

Η Chiquita Brands (πρώην United Fruit Company) παραδέχθηκε δημόσια ότι το διάστημα 1997-2004 χρηματοδότησε τις παραστρατιωτικές ομάδες της Κολομβίας με 1,7 εκατομμύρια δολάρια ως αντάλλαγμα στην προστασία που της παρείχαν απέναντι σε οτιδήποτε αποτελούσε κίνδυνο για τα συμφέροντά της.
Σύμφωνα με τα δικαστήρια των Η.Π.Α., όχι μόνο χρηματοδοτούσε τους παραστρατιωτικούς, αλλά κάποιες φορές εισήγαγε και τους παρέδωσε φορτία με όπλα.
Το Ομοσπονδιακό δικαστήριο ενέκρινε πρόστιμο 25 εκατομμυρίων δολαρίων στην εταιρεία.
Επιπλέον, ηγετικό στέλεχος των παραστρατιωτικών, ομολόγησε πως «η Chiquita Brands, η Dole Food Company και η Del Monte, πλήρωναν για να καθαρίζουμε τους ενοχλητικούς αγρότες και συνδικαλιστές». Αποτέλεσμα της δράσης των εταιρειών αυτών είναι ο εκτοπισμός ολόκληρων κοινοτήτων από τις περιοχές τους και η δολοφονία περίπου 10.000 ατόμων. Οι αρχές του Μεδεγίν (Κολομβία) προσέφυγαν στη δικαιοσύνη, κατά της Chiquita και Del Monte, για εγκληματικές προθέσεις και χρηματοδότηση παράνομων ενόπλων ομάδων.

Καλούμε τους εμπόρους να πάψουν να διαθέτουν φρούτα των εταιρειών CHIQUITA, DOLE, DEL MONTE. Τις επόμενες εβδομάδες θα ξεκινήσουμε εκστρατεία ενημέρωσης των καταναλωτών.
Δεν επιθυμούμε όμως να ζημιωθείτε εσείς, οι έμποροι λιανικής.
Για το λόγο αυτό, σας ενημερώνουμε ώστε να διαθέτετε προϊόντα άλλων εταιρειών.
ΜΗ ΓΙΝΕΣΤΕ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΩΝ
Στην ελληνική αγορά κυκλοφορούν μπανάνες, ανανάδες κλπ και άλλων εταιρειών
ΜΠΟΫΚΟΤΑΡΕΤΕ ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ CHIQUITA, DOLE, DEL MONTE
ΟΧΙ ΦΡΟΥΤΑ ΒΑΜΜΕΝΑ ΜΕ ΑΙΜΑ