ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ
Ιανουάριος 2013
για τη
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ
Εκκινούμε από την αρχή ότι η οικολογική και η οικονομική κρίση συνδέονται και αλληλοτροφοδοτούνται: Η ληστρική εκμετάλλευση κοινωνίας και φύσης, που επιβάλλει ο καπιταλισμός, εντείνεται σε συνθήκες κρίσης, με την όξυνση των ανταγωνισμών και την επιβολή
ακραίου νεοφιλελευθερισμού. Ενώ, ταυτόχρονα η περιβαλλοντική υποβάθμιση ναρκοθετεί τις μελλοντικές συνθήκες παραγωγής και σωρεύει τεράστιο κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος.
Η περιβαλλοντική νομοθεσία και οι μηχανισμοί εφαρμογής της στην Ελλάδα ήταν πάντα ανεπαρκείς και παραγκωνίζονταν πλήρως όταν επρόκειτο για την διευκόλυνση των πάσης φύσεως μεγαλοεπενδυτών. Στην περίοδο που προηγήθηκε περάσαμε γρήγορα από τις "χάρτινες" διακηρύξεις της «πράσινης ανάπτυξης» στην πλήρη απαξίωση κάθε περιβαλλοντικού μέτρου και ελέγχου.
Η ιδιωτικοποίηση βασικών κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών που ξεκίνησε τα τελευταία χρόνια, επιταχύνεται με τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους και οδηγεί όχι μόνο σε μια δραματική
κλιμάκωση της περιβαλλοντικής καταστροφής αλλά και στην απώλεια δημόσιας περιουσίας και φυσικών πόρων απαραίτητων για την επιβίωση και την παραγωγή.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περιβάλλον. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περιβάλλον. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2013
Πέμπτη 28 Ιουνίου 2012
Το χρώμα της φύσης ή το χρώμα του χρήματος;
Αναδημοσίευση από την "Εποχή" http://www.epohi.gr/portal/perivallon/12168-2012-06-25-12-28-44 ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΣΤΟ ΡΙΟ
24 Ιουνίου 2012
Το χρώμα της φύσης ή το χρώμα του χρήματος;
Γίνεται μια διεθνής συνδιάσκεψη να αποτύχει στον δηλωμένο στόχο της, πριν καν αρχίσει;
Μιλώντας για το περιβάλλον με όρους «αγοράς», ναι, γίνεται! Το πέτυχαν εκπρόσωποι κυβερνήσεων και διαφόρων διεθνών φορέων, στη «Διάσκεψη για τη Γη» που έγινε στο Ρίο της Βραζιλίας υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.
Τα βασικά κείμενα είχαν διαρρεύσει από την αρχή του χρόνου. Παρά την αναμενόμενη αντίσταση όμως από κάποιες χώρες του Νότου, τελικά υπήρξε μια εκπληκτική συναίνεση. Τα κράτη κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με το τελικό έγγραφο της «Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για την Αειφόρο Ανάπτυξη» (Ρίο +20).
Παρουσιάστηκε ως ένα κείμενο που «περιέχει πολλή δράση, και αν η δράση αυτή υλοποιηθεί και ληφθούν συνακόλουθα μέτρα , θα κάνει πράγματι μια τεράστια διαφορά». Παρουσιάστηκε επίσης ως ένα κείμενο μέσου όρου, όπου όλοι έδωσαν κάτι, για να πάρουν κάτι άλλο.
Πέρα όμως από τις εξαγγελίες για «αειφόρο ανάπτυξη» και «προώθηση της βιώσιμης κατανάλωσης και παραγωγής» μέσα από πρωτοβουλίες που θα αναπτυχθούν τα επόμενα δέκα χρόνια, πέρα από ευχές για «την ανάγκη να συμπεριληφθούν οι γυναίκες, μη κυβερνητικές οργανώσεις, καθώς και ομάδες ιθαγενών στο πρόγραμμα για τη βιώσιμη ανάπτυξη» και πρόσκληση στον ιδιωτικό τομέα να συμμετάσχει σε «βιώσιμες επιχειρηματικές πρακτικές», στην πραγματικότητα καταδείχθηκε πως το περιβάλλον θα συνεχίσει να αντιμετωπίζεται ως πηγή επιχειρηματικού κέρδους.
Το περιβάλλον ως πηγή κέρδους
Πώς αλλιώς θα μπορούσε άλλωστε να γίνει; Τόσο οι μεγάλοι «ρυπαντές» ΗΠΑ και Κίνα (μαζί εκπέμπουν το 45% των παγκόσμιων ρύπων), όσο και οι αναπτυσσόμενες χώρες, αντιστάθηκαν σε περιορισμούς ρύπανσης, εμπόδιο δήθεν στην «ανάπτυξη».
Ακόμα και η Βενεζουέλα, προέβη σε μια ανίερη συμμαχία με τις ΗΠΑ (βοηθούμενες και από Καναδά, Ρωσία και Ιαπωνία) προκειμένου να απορριφθεί η πρόταση για έναρξη συνομιλιών για να συναφθεί συνθήκη για την προστασία των «ανοικτών» θαλασσών. Το σχέδιο ήταν μια αληθινά «πράσινη» ευκαιρία για την Διάσκεψη, προκειμένου –κάποτε- οι ωκεανοί να τεθούν υπό διεθνή εποπτεία. Απορρίφθηκε όμως. Επίσης, δεν τέθηκε καν το επίμαχο θέμα της πρόσβασης των λαών στο νερό, την τροφή και την ενέργεια.
Μια άλλη αποτυχία, ήταν η διατήρηση του συστήματος «ανταλλαγής ρύπων» μεταξύ φτωχών και πλούσιων χωρών. Το σύστημα αυτό, σύμφωνα με το οποίο οι χώρες που ρυπαίνουν πάνω από τα θεσπισμένα όρια, μπορούν να «αγοράζουν» το περίσσευμα ορίων αυτών που δεν ρυπαίνουν, παρά την παταγώδη αποτυχία του, συνεχίζει να λειτουργεί. Απέτυχε να μειώσει τους ρύπους, ενώ ταυτόχρονα επιδοτεί όσους ρυπαίνουν. Το σύστημα μπαίνει στην τρίτη φάση του, συνεχίζοντας να χρησιμοποιείται ως τρόπος διαφυγής από τη μείωση των εκπομπών καυσαερίων. Παραλόγως, τους ρύπους τους διαχειρίζεται το ίδιο χρηματοπιστωτικό σύστημα που μας έφερε την οικονομική και περιβαλλοντική κρίση. Ο συντάκτης της έκθεσης του Παρατηρητηρίου Ανταλλαγής Ρύπων , Ρικάρντο Κοέλιο δήλωσε πως «η εμπορία ρύπων άνθρακα δεν μπορεί να προσφέρει την απαραίτητη σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων, ούτε μπορεί να αμφισβητήσει την καταστροφική υπερπαραγωγή και το μοντέλο κατανάλωσης που βρίσκεται στο επίκεντρο των οικονομιών των βιομηχανικών χωρών. Εκτρέποντας πόρους εκεί όπου είναι φθηνότερο να μειωθούν οι εκπομπές καυσαερίων, οι πολιτικές εμπορίας εκπομπών άνθρακα παίρνουν προβάδισμα σε βάρος των πιο φιλόδοξων και δίκαιων πολιτικών και στην πραγματικότητα κάνουν την περιβαλλοντική και κλιματική κρίση χειρότερη. Το Σύστημα Ανταλλαγής Ρύπων είναι η μεγαλύτερη αγορά άνθρακα στον κόσμο και ο ρόλος του είναι να λειτουργεί ως οδηγός για οικοδόμηση νέων «περιβαλλοντικών» αγορών».
Μέλη του Carbon Trade Watch δήλωσαν πως «η ΕΕ εξακολουθεί να χρησιμοποιεί την ανταλλαγή (εμπόριο) ρύπων διοξειδίου του άνθρακα, για να μεταφέρει τις περιβαλλοντικές δεσμεύσεις της στις αναπτυσσόμενες χώρες στο Νότο. Το Ριο 20 είναι ένα προπέτασμα καπνού για αυτούς που ρυπαίνουν περισσότερο».
«Πράσινη οικονομία» με ιδιωτικοποιήσεις
Το κείμενο «επιβεβαιώνει» τη δέσμευση για αειφόρο ανάπτυξη και εφαρμογή μιας «πράσινης οικονομίας», αλλά στην ουσία δίνει νέα ώθηση για την ιδιωτικοποίηση του νερού, των δασών, των εδαφών και των οικοσυστημάτων.
Το επίμαχο κείμενο του Ρίο συμφωνήθηκε χωρίς μεγάλη αντίσταση. Παρ’ όλα αυτά, στους δρόμους του Ρίο, 100.000 διαδηλωτές ζήταγαν απόρριψη της «Πράσινης Οικονομίας».
Γιατί όμως οι συμμετέχοντες στη Διάσκεψη απέτυχαν να δώσουν λύσεις; Τι κριτική μπορούμε να κάνουμε από Σοσιαλιστική / Οικοσοσιαλιστική σκοπιά;
Η αιτία της αποτυχίας δεν είναι η απληστία, η άγνοια και τα «εθνικά» συμφέροντα. Δεν είναι καν η εξάρτηση από τις πολυεθνικές. Η αιτία είναι ένας πιο καθοριστικός παράγοντας: είναι το ότι όλοι αυτοί εκπροσωπούν τα συμφέροντα του διεθνούς οικονομικοπολιτικού συστήματος, του σύγχρονου βιομηχανικού καπιταλισμού, που είναι θεμελιωδώς αντίθετος με τους δεδηλωμένους στόχους της Συνδιάσκεψης: την εξάλειψη της φτώχειας και την προστασία του περιβάλλοντος. Η «Πράσινη Οικονομία», η κύρια πρόταση του βασικού κειμένου του Ρίο, δεν είναι παρά ένα φύλλο συκής, που κρύβει την ασχήμια της οικονομίας της αγοράς, η οποία δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς να καταστρέφει το περιβάλλον, χωρίς να μεγαλώνει τις κοινωνικές ανισότητες. Κινείται προς μια οικολογική καταστροφή άνευ προηγουμένου μέσα από την υπερθέρμανση του πλανήτη και το συνακόλουθο κλιματικό χάος. Ο καπιταλισμός, σε όλες τις εκδοχές του, δεν μπορεί να σταματήσει την οικοκτονία, γιατί για να το κάνει θα έπρεπε να βάλει όρια στην κερδοφορία και τέτοια όρια είναι ασύμβατα με την ίδια τη φύση του καπιταλισμού: Το κυνήγι του διαρκώς μεγαλύτερου κέρδους.
Νέο μοντέλο διαβίωσης
Η ανθρωπότητα χρειάζεται ριζοσπαστικές εναλλακτικές λύσεις. Λύσεις που να πολεμάνε τις συστημικές ρίζες του κακού: τον καπιταλιστικό τρόπο ζωής και δραστηριοποίησης.
Χρειαζόμαστε ένα νέο μοντέλο διαβίωσης, ένα νέο μοντέλο πολιτισμού, ένα νέο μοντέλο παραγωγής, που να βασίζεται στις αξίες της αλληλεγγύης και του σεβασμού για την Μητέρα Γη.
«Πράσινη οικονομία» θα ήταν μια οικονομία έξω από τον καπιταλισμό, χωρίς εμπορευματοποίηση του νερού, της γης, του αέρα και της ζωής. Μια οικονομία όπου τα μέσα της παραγωγής και η διανομή του πλούτου θα είναι στα χέρια των ίδιων των ανθρώπων, που δημοκρατικά θα αποφασίζει τι πρέπει να παράγεται και να καταναλώνεται. Μια οικονομία απαλλαγμένη από τα ορυκτά καύσιμα, που θα παράγει ποιότητα και όχι εμπορεύματα και η οποία θα ορίσει μια ριζικά νέα σχέση με το φυσικό περιβάλλον.
Για μια τέτοια οικονομία πρέπει να αγωνιστούμε.
Τάσος Πανταζίδης,
μέλος του Διεθνούς Οικοσοσιαλιστικού Δικτύου,
μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.
24 Ιουνίου 2012
Το χρώμα της φύσης ή το χρώμα του χρήματος;
Γίνεται μια διεθνής συνδιάσκεψη να αποτύχει στον δηλωμένο στόχο της, πριν καν αρχίσει;
Μιλώντας για το περιβάλλον με όρους «αγοράς», ναι, γίνεται! Το πέτυχαν εκπρόσωποι κυβερνήσεων και διαφόρων διεθνών φορέων, στη «Διάσκεψη για τη Γη» που έγινε στο Ρίο της Βραζιλίας υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.
Τα βασικά κείμενα είχαν διαρρεύσει από την αρχή του χρόνου. Παρά την αναμενόμενη αντίσταση όμως από κάποιες χώρες του Νότου, τελικά υπήρξε μια εκπληκτική συναίνεση. Τα κράτη κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με το τελικό έγγραφο της «Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για την Αειφόρο Ανάπτυξη» (Ρίο +20).
Παρουσιάστηκε ως ένα κείμενο που «περιέχει πολλή δράση, και αν η δράση αυτή υλοποιηθεί και ληφθούν συνακόλουθα μέτρα , θα κάνει πράγματι μια τεράστια διαφορά». Παρουσιάστηκε επίσης ως ένα κείμενο μέσου όρου, όπου όλοι έδωσαν κάτι, για να πάρουν κάτι άλλο.
Πέρα όμως από τις εξαγγελίες για «αειφόρο ανάπτυξη» και «προώθηση της βιώσιμης κατανάλωσης και παραγωγής» μέσα από πρωτοβουλίες που θα αναπτυχθούν τα επόμενα δέκα χρόνια, πέρα από ευχές για «την ανάγκη να συμπεριληφθούν οι γυναίκες, μη κυβερνητικές οργανώσεις, καθώς και ομάδες ιθαγενών στο πρόγραμμα για τη βιώσιμη ανάπτυξη» και πρόσκληση στον ιδιωτικό τομέα να συμμετάσχει σε «βιώσιμες επιχειρηματικές πρακτικές», στην πραγματικότητα καταδείχθηκε πως το περιβάλλον θα συνεχίσει να αντιμετωπίζεται ως πηγή επιχειρηματικού κέρδους.
Το περιβάλλον ως πηγή κέρδους
Πώς αλλιώς θα μπορούσε άλλωστε να γίνει; Τόσο οι μεγάλοι «ρυπαντές» ΗΠΑ και Κίνα (μαζί εκπέμπουν το 45% των παγκόσμιων ρύπων), όσο και οι αναπτυσσόμενες χώρες, αντιστάθηκαν σε περιορισμούς ρύπανσης, εμπόδιο δήθεν στην «ανάπτυξη».
Ακόμα και η Βενεζουέλα, προέβη σε μια ανίερη συμμαχία με τις ΗΠΑ (βοηθούμενες και από Καναδά, Ρωσία και Ιαπωνία) προκειμένου να απορριφθεί η πρόταση για έναρξη συνομιλιών για να συναφθεί συνθήκη για την προστασία των «ανοικτών» θαλασσών. Το σχέδιο ήταν μια αληθινά «πράσινη» ευκαιρία για την Διάσκεψη, προκειμένου –κάποτε- οι ωκεανοί να τεθούν υπό διεθνή εποπτεία. Απορρίφθηκε όμως. Επίσης, δεν τέθηκε καν το επίμαχο θέμα της πρόσβασης των λαών στο νερό, την τροφή και την ενέργεια.
Μια άλλη αποτυχία, ήταν η διατήρηση του συστήματος «ανταλλαγής ρύπων» μεταξύ φτωχών και πλούσιων χωρών. Το σύστημα αυτό, σύμφωνα με το οποίο οι χώρες που ρυπαίνουν πάνω από τα θεσπισμένα όρια, μπορούν να «αγοράζουν» το περίσσευμα ορίων αυτών που δεν ρυπαίνουν, παρά την παταγώδη αποτυχία του, συνεχίζει να λειτουργεί. Απέτυχε να μειώσει τους ρύπους, ενώ ταυτόχρονα επιδοτεί όσους ρυπαίνουν. Το σύστημα μπαίνει στην τρίτη φάση του, συνεχίζοντας να χρησιμοποιείται ως τρόπος διαφυγής από τη μείωση των εκπομπών καυσαερίων. Παραλόγως, τους ρύπους τους διαχειρίζεται το ίδιο χρηματοπιστωτικό σύστημα που μας έφερε την οικονομική και περιβαλλοντική κρίση. Ο συντάκτης της έκθεσης του Παρατηρητηρίου Ανταλλαγής Ρύπων , Ρικάρντο Κοέλιο δήλωσε πως «η εμπορία ρύπων άνθρακα δεν μπορεί να προσφέρει την απαραίτητη σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων, ούτε μπορεί να αμφισβητήσει την καταστροφική υπερπαραγωγή και το μοντέλο κατανάλωσης που βρίσκεται στο επίκεντρο των οικονομιών των βιομηχανικών χωρών. Εκτρέποντας πόρους εκεί όπου είναι φθηνότερο να μειωθούν οι εκπομπές καυσαερίων, οι πολιτικές εμπορίας εκπομπών άνθρακα παίρνουν προβάδισμα σε βάρος των πιο φιλόδοξων και δίκαιων πολιτικών και στην πραγματικότητα κάνουν την περιβαλλοντική και κλιματική κρίση χειρότερη. Το Σύστημα Ανταλλαγής Ρύπων είναι η μεγαλύτερη αγορά άνθρακα στον κόσμο και ο ρόλος του είναι να λειτουργεί ως οδηγός για οικοδόμηση νέων «περιβαλλοντικών» αγορών».
Μέλη του Carbon Trade Watch δήλωσαν πως «η ΕΕ εξακολουθεί να χρησιμοποιεί την ανταλλαγή (εμπόριο) ρύπων διοξειδίου του άνθρακα, για να μεταφέρει τις περιβαλλοντικές δεσμεύσεις της στις αναπτυσσόμενες χώρες στο Νότο. Το Ριο 20 είναι ένα προπέτασμα καπνού για αυτούς που ρυπαίνουν περισσότερο».
«Πράσινη οικονομία» με ιδιωτικοποιήσεις
Το κείμενο «επιβεβαιώνει» τη δέσμευση για αειφόρο ανάπτυξη και εφαρμογή μιας «πράσινης οικονομίας», αλλά στην ουσία δίνει νέα ώθηση για την ιδιωτικοποίηση του νερού, των δασών, των εδαφών και των οικοσυστημάτων.
Το επίμαχο κείμενο του Ρίο συμφωνήθηκε χωρίς μεγάλη αντίσταση. Παρ’ όλα αυτά, στους δρόμους του Ρίο, 100.000 διαδηλωτές ζήταγαν απόρριψη της «Πράσινης Οικονομίας».
Γιατί όμως οι συμμετέχοντες στη Διάσκεψη απέτυχαν να δώσουν λύσεις; Τι κριτική μπορούμε να κάνουμε από Σοσιαλιστική / Οικοσοσιαλιστική σκοπιά;
Η αιτία της αποτυχίας δεν είναι η απληστία, η άγνοια και τα «εθνικά» συμφέροντα. Δεν είναι καν η εξάρτηση από τις πολυεθνικές. Η αιτία είναι ένας πιο καθοριστικός παράγοντας: είναι το ότι όλοι αυτοί εκπροσωπούν τα συμφέροντα του διεθνούς οικονομικοπολιτικού συστήματος, του σύγχρονου βιομηχανικού καπιταλισμού, που είναι θεμελιωδώς αντίθετος με τους δεδηλωμένους στόχους της Συνδιάσκεψης: την εξάλειψη της φτώχειας και την προστασία του περιβάλλοντος. Η «Πράσινη Οικονομία», η κύρια πρόταση του βασικού κειμένου του Ρίο, δεν είναι παρά ένα φύλλο συκής, που κρύβει την ασχήμια της οικονομίας της αγοράς, η οποία δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς να καταστρέφει το περιβάλλον, χωρίς να μεγαλώνει τις κοινωνικές ανισότητες. Κινείται προς μια οικολογική καταστροφή άνευ προηγουμένου μέσα από την υπερθέρμανση του πλανήτη και το συνακόλουθο κλιματικό χάος. Ο καπιταλισμός, σε όλες τις εκδοχές του, δεν μπορεί να σταματήσει την οικοκτονία, γιατί για να το κάνει θα έπρεπε να βάλει όρια στην κερδοφορία και τέτοια όρια είναι ασύμβατα με την ίδια τη φύση του καπιταλισμού: Το κυνήγι του διαρκώς μεγαλύτερου κέρδους.
Νέο μοντέλο διαβίωσης
Η ανθρωπότητα χρειάζεται ριζοσπαστικές εναλλακτικές λύσεις. Λύσεις που να πολεμάνε τις συστημικές ρίζες του κακού: τον καπιταλιστικό τρόπο ζωής και δραστηριοποίησης.
Χρειαζόμαστε ένα νέο μοντέλο διαβίωσης, ένα νέο μοντέλο πολιτισμού, ένα νέο μοντέλο παραγωγής, που να βασίζεται στις αξίες της αλληλεγγύης και του σεβασμού για την Μητέρα Γη.
«Πράσινη οικονομία» θα ήταν μια οικονομία έξω από τον καπιταλισμό, χωρίς εμπορευματοποίηση του νερού, της γης, του αέρα και της ζωής. Μια οικονομία όπου τα μέσα της παραγωγής και η διανομή του πλούτου θα είναι στα χέρια των ίδιων των ανθρώπων, που δημοκρατικά θα αποφασίζει τι πρέπει να παράγεται και να καταναλώνεται. Μια οικονομία απαλλαγμένη από τα ορυκτά καύσιμα, που θα παράγει ποιότητα και όχι εμπορεύματα και η οποία θα ορίσει μια ριζικά νέα σχέση με το φυσικό περιβάλλον.
Για μια τέτοια οικονομία πρέπει να αγωνιστούμε.
Τάσος Πανταζίδης,
μέλος του Διεθνούς Οικοσοσιαλιστικού Δικτύου,
μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.
Τρίτη 20 Μαρτίου 2012
Διαδήλωση ενάντια στο ξεπούλημα της δημόσιας γης
Πέμπτη 22/3, 18:00 έξω από τη Βουλή, διαδήλωση ενάντια στο ξεπούλημα της δημόσιας γης/ ΕΛΛΗΝΙΚΟ - ΠΕΝΤΕΛΗ κοινός αγώνας ενάντια στη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος/ 60 Mall στο Ελληνικό - Θα τους αφήσουμε;
Σάββατο 2 Απριλίου 2011
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΙΟΛΙΚΩΝ ΠΑΡΚΩΝ ΣΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
21 Μαρτίου 2011
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΙΟΛΙΚΩΝ ΠΑΡΚΩΝ ΣΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ
Οι «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας», χαιρετίζουν τον όψιμο διάλογο που έχει ξεκινήσει σχετικά με την εγκατάσταση Αιολικών Πάρκων στη Λευκάδα. Το ζήτημα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (Α.Ε.Π.) είναι τεράστιο και αφορά όλους και όλες μας.
Η στήριξή μας σε όλες τις Α.Π.Ε. είναι διαρκής και συστηματική. Ειδικά η εκμετάλλευση της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας, προσφέρονται για ευρείας κλίμακας εκμετάλλευση. Στην πραγματικότητα όμως, το ζήτημα δεν είναι η αποδοχή ή μη των Α.Π.Ε. –υπέρ των οποίων τασσόμαστε ανεπιφύλακτα- αλλά η χωροθέτηση των εγκαταστάσεών τους. Η χωροθέτηση, είναι το μόνο εργαλείο που διαθέτουν οι τοπικές κοινωνίες ώστε οι εγκαταστάσεις αυτές, να προσφέρουν τα οφέλη τους, χωρίς να επηρεάζουν αρνητικά το τοπίο, τις παραδοσιακές δραστηριότητες και την ομαλή λειτουργία των τοπικών οικοσυστημάτων.
Οι Ο.Τ.Α. οφείλουν να ξεκινήσουν άμεσα την επεξεργασία προτάσεων σε αυτή την κατεύθυνση.
Πιο συγκεκριμένα προτείνουμε:
Εντός τριμήνου να ξεκινήσουν και να ολοκληρωθούν επαφές με Συλλόγους, Επαγγελματικές και εργασιακές Ενώσεις, Συνεταιρισμούς, Πολιτικά Κόμματα, Δημοτικές Κινήσεις και κάθε είδους και μορφής συλλογικότητες, ώστε να κατατεθούν προτάσεις, αντιρρήσεις, ερωτήματα και προτεραιότητες ή ιδιομορφίες.
Στη συνέχεια, εντός διμήνου, μικτή επιτροπή τεχνοκρατών (περιβαλλοντολόγοι, δασοπόνοι, αρχαιολόγοι κλπ) και εκπροσώπων των συλλογικοτήτων, θα επεξεργαστεί χωροταξικό σχέδιο για όλη τη Νήσο της Λευκάδας, όπου θα προβλεφτούν οι μελλοντικές θέσεις ενεργειακών εγκαταστάσεων (αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα κατά βάση).
Εντός του επόμενου μήνα, οι φορείς του ευρύτερου δημόσιου φορέα, οι εκπρόσωποι των ΔΕΚΟ, οι Δημοτικές Κινήσεις και Κόμματα, αλλά και οι συλλογικότητες που επιθυμούν να συμμετάσχουν στο διάλογο, θα μελετήσουν και θα καταθέσουν απόψεις, για την χωροταξική πρόταση, ώστε εν τέλει να διαμορφωθεί και να ψηφιστεί στο Δημοτικό Συμβούλιο το τελικό χωροταξικό σχέδιο.
Οι οικολογικές ιδέες, οφείλουν να βρουν άμεση εφαρμογή, με προϋπόθεση όμως τη συλλογική επεξεργασία τους με αμεσοδημοκρατικές μεθόδους από το σύνολο της κοινωνίας και των συλλογικοτήτων της. Άλλωστε παρόμοιες διαδικασίες, μπορούν να αποτελέσουν καλό παράδειγμα για την επίλυση όλων των ζητημάτων που αφορούν τη ζωή μας.
Ο Γραμματέας της Εκτελεστικής Επιτροπής των «Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας» Πανταζίδης Τάσος
Ο Γραμματέας του Τοπικού Πυρήνα Λευκάδας Μεσσήνης Κώστας
21 Μαρτίου 2011
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΙΟΛΙΚΩΝ ΠΑΡΚΩΝ ΣΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ
Οι «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας», χαιρετίζουν τον όψιμο διάλογο που έχει ξεκινήσει σχετικά με την εγκατάσταση Αιολικών Πάρκων στη Λευκάδα. Το ζήτημα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (Α.Ε.Π.) είναι τεράστιο και αφορά όλους και όλες μας.
Η στήριξή μας σε όλες τις Α.Π.Ε. είναι διαρκής και συστηματική. Ειδικά η εκμετάλλευση της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας, προσφέρονται για ευρείας κλίμακας εκμετάλλευση. Στην πραγματικότητα όμως, το ζήτημα δεν είναι η αποδοχή ή μη των Α.Π.Ε. –υπέρ των οποίων τασσόμαστε ανεπιφύλακτα- αλλά η χωροθέτηση των εγκαταστάσεών τους. Η χωροθέτηση, είναι το μόνο εργαλείο που διαθέτουν οι τοπικές κοινωνίες ώστε οι εγκαταστάσεις αυτές, να προσφέρουν τα οφέλη τους, χωρίς να επηρεάζουν αρνητικά το τοπίο, τις παραδοσιακές δραστηριότητες και την ομαλή λειτουργία των τοπικών οικοσυστημάτων.
Οι Ο.Τ.Α. οφείλουν να ξεκινήσουν άμεσα την επεξεργασία προτάσεων σε αυτή την κατεύθυνση.
Πιο συγκεκριμένα προτείνουμε:
Εντός τριμήνου να ξεκινήσουν και να ολοκληρωθούν επαφές με Συλλόγους, Επαγγελματικές και εργασιακές Ενώσεις, Συνεταιρισμούς, Πολιτικά Κόμματα, Δημοτικές Κινήσεις και κάθε είδους και μορφής συλλογικότητες, ώστε να κατατεθούν προτάσεις, αντιρρήσεις, ερωτήματα και προτεραιότητες ή ιδιομορφίες.
Στη συνέχεια, εντός διμήνου, μικτή επιτροπή τεχνοκρατών (περιβαλλοντολόγοι, δασοπόνοι, αρχαιολόγοι κλπ) και εκπροσώπων των συλλογικοτήτων, θα επεξεργαστεί χωροταξικό σχέδιο για όλη τη Νήσο της Λευκάδας, όπου θα προβλεφτούν οι μελλοντικές θέσεις ενεργειακών εγκαταστάσεων (αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα κατά βάση).
Εντός του επόμενου μήνα, οι φορείς του ευρύτερου δημόσιου φορέα, οι εκπρόσωποι των ΔΕΚΟ, οι Δημοτικές Κινήσεις και Κόμματα, αλλά και οι συλλογικότητες που επιθυμούν να συμμετάσχουν στο διάλογο, θα μελετήσουν και θα καταθέσουν απόψεις, για την χωροταξική πρόταση, ώστε εν τέλει να διαμορφωθεί και να ψηφιστεί στο Δημοτικό Συμβούλιο το τελικό χωροταξικό σχέδιο.
Οι οικολογικές ιδέες, οφείλουν να βρουν άμεση εφαρμογή, με προϋπόθεση όμως τη συλλογική επεξεργασία τους με αμεσοδημοκρατικές μεθόδους από το σύνολο της κοινωνίας και των συλλογικοτήτων της. Άλλωστε παρόμοιες διαδικασίες, μπορούν να αποτελέσουν καλό παράδειγμα για την επίλυση όλων των ζητημάτων που αφορούν τη ζωή μας.
Ο Γραμματέας της Εκτελεστικής Επιτροπής των «Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας» Πανταζίδης Τάσος
Ο Γραμματέας του Τοπικού Πυρήνα Λευκάδας Μεσσήνης Κώστας
Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011
Σάββατο 13 Φεβρουαρίου 2010
Η κυβέρνηση των Η.Π.Α. αποζημιώνει τους Ινδιάνους
Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών ανακοίνωσε ότι δέχεται να καταβάλλει αποζημίωση ύψους 1,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων στους Ινδιάνους της Αμερικής για να βρεθεί μία οριστική λύση στη δικαστική διαμάχη για τη διαχείριση των εδαφών και του πλούτου των αυτοχθόνων προγόνων τους από το αμερικανικό κράτος.
Η συμφωνία, που θα πρέπει να επικυρωθεί από τη Δικαιοσύνη και να εγκριθεί από το Κογκρέσο, θα θέσει τέλος σε μία διαμάχη που άρχισε το 1996. Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι Ινδιάνοι της Αμερικής και από την άλλη οι ομοσπονδιακές αρχές, οι οποίες εγκαλούνται για κακή διαχείριση της γης και του πλούτου των αυτοχθόνων ιθαγενών.
«Οι ενάγοντες θα λάβουν περίπου 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια», σύμφωνα με την ανακοίνωση της αμερικανικής κυβέρνησης, εφόσον βεβαίως η απόφαση αυτή γίνει αποδεκτή από τη δικαιοσύνη και το Κογκρέσο.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Το παρακάτω κείμενο αυτό αποτελεί την ιστορική απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων Σκουάμις στον Πρόεδρο των ΗΠΑ που ζητά να αγοράσει τη γη της φυλής του.
Αν και γραμμένο το 1855, είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ. Η δυσαρμονία του ανθρώπου με τη φύση δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη όσο σήμερα. Η θυσία κάθε αξίας στο κέρδος δεν ήταν ποτέ πιο γενικευμένη. Η περιθωριοποίηση από τη λαίλαπα του δυτικού καπιταλισμού όλων των μη δυτικών τρόπων ζωής και σκέψης, που τόσα έδωσαν στην ανθρωπότητα, δεν ήταν ποτέ πιο αισθητή. Η απάντηση του ινδιάνου αρχηγού Seatle λέει τα διαχρονικός αυτονόητα σε μια εποχή που έγινε κανόνας το παράλογο και ταριχεύτηκε η ελπίδα…
.
Ο ουρανός που πάντα έχει ένα δάκρυ συμπόνιας για το λαό μου που μας φαίνεται αιώνιος και αμετάβλητος μπορεί τώρα να αλλάξει. σήμερα είναι καθαρός αύριο όμως ίσως σκεπαστεί με σύννεφα. τα λόγια μου είναι σαν τα αστέρια ποτέ δεν αλλάζουν.
Σ’ αυτά λοιπόν που θα πει ο Σηάτλ μπορεί ο Μεγάλος Λευκός Αρχηγός της Ουάσινγκτον να βασιστεί με σιγουριά. Όπως βασίζεται στις εναλλαγές των εποχών. Ο Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον μας στέλνει μήνυμα πως θέλει να αγοράσει τη γη μας. Καλοσύνη του, παρ’ όλο που ξέρουμε ότι δεν έχει ανάγκη τη φιλία μας
Την πρότασή του πάντως θα τη σκεφτούμε καλά, γιατί ξέρουμε πως αν δε δεχτούμε ο λευκός θα θελήσει με τα όπλα ν’ αρπάξει τη γη μας.
Ρωτάω όμως : Πώς μπορεί κανείς να πουλά ή να αγοράζει τον ουρανό ή τη ζεστασιά της γης; Η ιδέα μας φαίνεται περίεργη. Επειδή ακριβώς δε μας ανήκουν η δροσιά του αέρα και η διαύγεια του νερού. Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να τα αγοράσετε; Πάντως μην ανησυχείτε : Θα πάρουμε την απόφασή μας. Καθετί πάνω σ’ αυτή τη γη είναι ιερό για το λαό μου. Κάθε λαμπερή πευκοβελόνα Κάθε αμμουδερή ακρογιαλιά. Κάθε κομματάκι ομίχλης. Στα σκοτεινά δάση. Κάθε ξέφωτο. Κάθε βούισμα εντόμου. Είναι ιερό. Στη μνήμη του λαού μου
Είμαστε κομμάτι της γης και αυτή πάλι ένα κομμάτι από μας. Οι χυμοί που τρέχουν μέσα στα δέντρα μεταφέρουν τις μνήμες του ερυθρόδερμου ανθρώπου. Τα ευωδιαστά λουλούδια είναι αδελφές μας. Το ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός είναι τ’ αδέλφια μας. Οι απότομες, ψηλές κορυφές, τα καταπράσινα λιβάδια, η ζεστασιά του πόνεϊ, ο άνθρωπος, όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια.
Καταλαβαίνει λοιπόν τι μας ζητάει ο Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον όταν μας παραγγέλνει ότι θέλει ν’ αγοράσει τη γη μας; Γρήγορα θα κατακλύσετε όλη τη χώρα. Ο Μεγάλος Αρχηγός μας παραγγέλνει ότι θα μας εξασφαλίσει ένα μέρος έτσι που να μπορούμε να ζούμε άνετα μεταξύ μας. Όπως ο πατέρας που αποφασίζει για τα παιδιά του
Ξέρουμε ότι ο λευκός δεν καταλαβαίνει τους τρόπους μας. Ένα κομμάτι γης μοιάζει σ’ αυτόν μ’ ένα οποιοδήποτε κομμάτι γιατί είναι ένας ξένος που έρχεται μέσα στη νύχτα και παίρνει ό,τι έχει ανάγκη. Η γη δεν είναι σύντροφός του αλλά εχθρός του. Με την απληστία του θα την καταβροχθίσει και δε θ’ αφήσει πίσω του τίποτα παρά μόνο έρημο. Βρίσκουμε χαρά στα δάση ……
Ίσως να μην το καταλαβαίνετε γιατί οι συνήθειές μας είναι διαφορετικές απ’ τις δικές σας. Το πεντακάθαρο νερό που κυλά στα ρυάκια και στα ποτάμια μεταφέρει στο διάβα του και το αίμα των προγόνων μας. Το μουρμουρητό του είναι η φωνή τους. Κάθε φευγαλέα αντανάκλαση του φωτός πάνω στο διάφανο νερό των λιμνών εξιστορεί γεγονότα και παραδόσεις απ’ τη ζωή του λαού μας. Τα ποτάμια είναι αδέρφια μας. Σβήνουν τη δίψα μας μεταφέρουν τα κανό μας και τρέφουν τα παιδιά μας. Αν σας πουλήσουμε τη γη μας μην ξεχάσετε να μάθετε και στα δικά σας παιδιά πως τα ποτάμια είναι αδέρφια όλων μας.
Δεν καταλαβαίνω. Οι τρόποι μας είναι διαφορετικοί απ’ τους δικούς σας. Η όψη των πόλεών σας κάνει κακό στα μάτια του ερυθρόδερμου. Ο θόρυβος ταράζει τ’ αυτιά μας. Αλλά αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή είμαι ένας άγριος και δεν καταλαβαίνω. Την αδικαιολόγητη απαίτηση ν’ αγοράσετε τη γη μας θα τη σκεφτούμε προσεκτικά.... ...Αν δεχτούμε θα βάλω ένα όρο : Ο λευκός άνθρωπος θα πρέπει να συμπεριφέρεται στα ζώα σα να ‘ταν αδέρφια του. Είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω γιατί ο λευκός αφήνει πίσω του Χιλιάδες Νεκρά Αγριοβούβαλα πυροβολώντας τα μόνο για το κέφι του μέσα από το σιδερένιο άλογό του που καπνίζει ενώ εμείς δε σκοτώνουμε παρά μόνο για να τραφούμε.Τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα ζώα ; Αν εξαφανίζονταν όλα τα ζώα ο άνθρωπος θα πέθαινε από μεγάλη πνευματική ερημιά. Ό,τι συμβεί στα ζώα θα συμβεί σύντομα και στον άνθρωπο. Ξέρουμε τουλάχιστον αυτό: Η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ανήκει στη γη. Κι ακόμα πως εμείς δε δημιουργήσαμε τον ιστό της ζωής αλλά αποτελούμε μόνο μια ίνα μέσα σ’ αυτόν. Αν προκαλέσουμε κάποια καταστροφή στον ιστό οι συνέπειες θα έρθουν και σε μας τους ίδιους.
Πρέπει να το πάρουμε απόφαση : Η νύχτα και η μέρα δεν μπορούν να υπάρξουν μαζί την ίδια στιγμή. Ο λαός μου ρωτά : Την αδικαιολόγητη απαίτηση του λευκού να αγοράσει τη γη μας θα τη σκεφτούμε καλά. Όμως, ο λαός μου ρωτά : Τι θέλει να αγοράσει ο λευκός;
Γίνεται να αγοράσει κανείς τον ουρανό η την γρηγοράδα της αντιλόπης; Θα κάνετε λοιπόν τη γη ό,τι θέλετε επειδή ο ερυθρόδερμος θα υπογράψει ένα κομμάτι χαρτί και θα το παραδώσει στο λευκό; Τη στιγμή που δε μας ανήκει η δροσιά του αέρα και το άφρισμα του νερού γιατί επιμένετε να τ’ αγοράσετε; Όλα μοιράζονται τον αέρα με την ίδια πνοή. Τα ζώα, τα δέντρα, ο άνθρωπος μοιράζονται την ίδια ανάσα. Ο αέρας που έδωσε στον παππού μας την πρώτη του αναπνοή, Θα πάρει και τον τελευταίο του στεναγμό. Ο λευκός δε φαίνεται να δίνει σημασία στον αέρα που αναπνέει : Όπως ο άρρωστος που του έχει εξασθενίσει η όσφρηση.
Πουθενά στις πολιτείες του λευκού δεν υπάρχει μια ήσυχη ειρηνική γωνιά. Δεν υπάρχει τόπος να σταθείς ν’ ακούσεις το ξεπέταγμα των φύλλων την άνοιξη ή το βουητό των εντόμων. Αλλά τι μένει απ’ τη ζωή αν ο άνθρωπος δεν μπορεί να αφουγκραστεί το μοναχικό κάλεσμα του κοκκινολαίμη ή τις συζητήσεις των βατράχων τη νύχτα στη μικρή λίμνη; Ίσως είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω. Θα τη σκεφτούμε την πρότασή σας. Δεν έχει σημασία που θα περάσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας.
Τα παιδιά μας είδαν τους πατεράδες τους ταπεινωμένους. Οι πολεμιστές μας ντροπιάστηκαν. Μετά τις ήττες περνούν τις ημέρες τους άσκοπα και δηλητηριάζουν τα κορμιά τους με δυνατό ποτό.Μετά από λίγους χειμώνες, μετά από λίγα φεγγάρια, κανένα παιδί των μεγάλων φυλών δε θα μείνει για να πενθήσει ένα λαό, που κάποτε ήταν δυνατός και με πολλές ελπίδες, όπως ο δικός μας σήμερα.
Τι να πενθήσω; Τι να πενθήσω από τον αφανισμό του λαού μου; Οι λαοί αποτελούνται από ανθρώπους και οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν όπως τα κύματα της θάλασσας. Ο καιρός της δικής σας παρακμής είναι ακόμα μακριά αλλά θα ‘ρθει. Κανείς δεν ξεφεύγει από το γραφτό του.Μολύνετε το κρεβάτι σας και μια νύχτα θα πάθετε ασφυξία από τα ίδια σας τα απορρίμματα. Αν ξέραμε τα όνειρα του λευκού ….
Ο θεός σας προσφέρει κυριαρχία στα ζώα, τα δάση και στους ερυθρόδερμους για κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Όμως αυτός ο λόγος είναι ένα αίνιγμα για μας. Είναι κάτι που δεν καταλαβαίνουμε όταν όλα τα αγριοβούβαλα εξοντώνονται, τα άγρια άλογα δαμάζονται, οι απόκρυφες γωνιές του δάσους μολύνονται από τους ανθρώπους και η όψη των λόφων που είναι γεμάτη λουλούδια γεμίζει από τα καλώδια του τηλεγράφου.
Που είναι η λόχμη;
ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΗ
Που είναι ο αετός;
ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟΣ
Αυτό είναι το τέλος της ζωής και η αρχή του θανάτου. Όταν ο τελευταίος Ινδιάνος λείψει από τη γη κι ο λευκός φέρνει στη μνήμη του το λαό μου σαν ένα θρύλο , οι ψυχές των νεκρών μας θα ταξιδεύουν σαν το σύννεφο πάνω στον κάμπο. Θα γεμίζουν τις ακρογιαλιές και θα φιλοξενούνται στα δάση που αγάπησαν όπως το μωρό που αγαπά τον χτύπο της μητρικής καρδιάς.
Ο λευκός δε θα ναι ποτέ μόνος σε αυτό τον τόπο. “Όλοι μοιράζονται τον αέρα με την ίδια πνοή. Τα ζώα , τα δέντρα , ο άνθρωπος μοιράζονται την ίδια ανάσα.” Ας μεταχειριστεί λοιπόν το λαό μου με δικαιοσύνη και ειλικρίνεια γιατί στους νεκρούς δεν λείπει η δύναμη.
Μίλησα για θάνατο;
Δεν υπάρχει θάνατος.Μόνο η εναλλαγή των κόσμων.
Η συμφωνία, που θα πρέπει να επικυρωθεί από τη Δικαιοσύνη και να εγκριθεί από το Κογκρέσο, θα θέσει τέλος σε μία διαμάχη που άρχισε το 1996. Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι Ινδιάνοι της Αμερικής και από την άλλη οι ομοσπονδιακές αρχές, οι οποίες εγκαλούνται για κακή διαχείριση της γης και του πλούτου των αυτοχθόνων ιθαγενών.
«Οι ενάγοντες θα λάβουν περίπου 1,4 δισεκατομμύρια δολάρια», σύμφωνα με την ανακοίνωση της αμερικανικής κυβέρνησης, εφόσον βεβαίως η απόφαση αυτή γίνει αποδεκτή από τη δικαιοσύνη και το Κογκρέσο.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Το παρακάτω κείμενο αυτό αποτελεί την ιστορική απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων Σκουάμις στον Πρόεδρο των ΗΠΑ που ζητά να αγοράσει τη γη της φυλής του.
Αν και γραμμένο το 1855, είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ. Η δυσαρμονία του ανθρώπου με τη φύση δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη όσο σήμερα. Η θυσία κάθε αξίας στο κέρδος δεν ήταν ποτέ πιο γενικευμένη. Η περιθωριοποίηση από τη λαίλαπα του δυτικού καπιταλισμού όλων των μη δυτικών τρόπων ζωής και σκέψης, που τόσα έδωσαν στην ανθρωπότητα, δεν ήταν ποτέ πιο αισθητή. Η απάντηση του ινδιάνου αρχηγού Seatle λέει τα διαχρονικός αυτονόητα σε μια εποχή που έγινε κανόνας το παράλογο και ταριχεύτηκε η ελπίδα…
.
Ο ουρανός που πάντα έχει ένα δάκρυ συμπόνιας για το λαό μου που μας φαίνεται αιώνιος και αμετάβλητος μπορεί τώρα να αλλάξει. σήμερα είναι καθαρός αύριο όμως ίσως σκεπαστεί με σύννεφα. τα λόγια μου είναι σαν τα αστέρια ποτέ δεν αλλάζουν.
Σ’ αυτά λοιπόν που θα πει ο Σηάτλ μπορεί ο Μεγάλος Λευκός Αρχηγός της Ουάσινγκτον να βασιστεί με σιγουριά. Όπως βασίζεται στις εναλλαγές των εποχών. Ο Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον μας στέλνει μήνυμα πως θέλει να αγοράσει τη γη μας. Καλοσύνη του, παρ’ όλο που ξέρουμε ότι δεν έχει ανάγκη τη φιλία μας
Την πρότασή του πάντως θα τη σκεφτούμε καλά, γιατί ξέρουμε πως αν δε δεχτούμε ο λευκός θα θελήσει με τα όπλα ν’ αρπάξει τη γη μας.
Ρωτάω όμως : Πώς μπορεί κανείς να πουλά ή να αγοράζει τον ουρανό ή τη ζεστασιά της γης; Η ιδέα μας φαίνεται περίεργη. Επειδή ακριβώς δε μας ανήκουν η δροσιά του αέρα και η διαύγεια του νερού. Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να τα αγοράσετε; Πάντως μην ανησυχείτε : Θα πάρουμε την απόφασή μας. Καθετί πάνω σ’ αυτή τη γη είναι ιερό για το λαό μου. Κάθε λαμπερή πευκοβελόνα Κάθε αμμουδερή ακρογιαλιά. Κάθε κομματάκι ομίχλης. Στα σκοτεινά δάση. Κάθε ξέφωτο. Κάθε βούισμα εντόμου. Είναι ιερό. Στη μνήμη του λαού μου
Είμαστε κομμάτι της γης και αυτή πάλι ένα κομμάτι από μας. Οι χυμοί που τρέχουν μέσα στα δέντρα μεταφέρουν τις μνήμες του ερυθρόδερμου ανθρώπου. Τα ευωδιαστά λουλούδια είναι αδελφές μας. Το ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός είναι τ’ αδέλφια μας. Οι απότομες, ψηλές κορυφές, τα καταπράσινα λιβάδια, η ζεστασιά του πόνεϊ, ο άνθρωπος, όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια.
Καταλαβαίνει λοιπόν τι μας ζητάει ο Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον όταν μας παραγγέλνει ότι θέλει ν’ αγοράσει τη γη μας; Γρήγορα θα κατακλύσετε όλη τη χώρα. Ο Μεγάλος Αρχηγός μας παραγγέλνει ότι θα μας εξασφαλίσει ένα μέρος έτσι που να μπορούμε να ζούμε άνετα μεταξύ μας. Όπως ο πατέρας που αποφασίζει για τα παιδιά του
Ξέρουμε ότι ο λευκός δεν καταλαβαίνει τους τρόπους μας. Ένα κομμάτι γης μοιάζει σ’ αυτόν μ’ ένα οποιοδήποτε κομμάτι γιατί είναι ένας ξένος που έρχεται μέσα στη νύχτα και παίρνει ό,τι έχει ανάγκη. Η γη δεν είναι σύντροφός του αλλά εχθρός του. Με την απληστία του θα την καταβροχθίσει και δε θ’ αφήσει πίσω του τίποτα παρά μόνο έρημο. Βρίσκουμε χαρά στα δάση ……
Ίσως να μην το καταλαβαίνετε γιατί οι συνήθειές μας είναι διαφορετικές απ’ τις δικές σας. Το πεντακάθαρο νερό που κυλά στα ρυάκια και στα ποτάμια μεταφέρει στο διάβα του και το αίμα των προγόνων μας. Το μουρμουρητό του είναι η φωνή τους. Κάθε φευγαλέα αντανάκλαση του φωτός πάνω στο διάφανο νερό των λιμνών εξιστορεί γεγονότα και παραδόσεις απ’ τη ζωή του λαού μας. Τα ποτάμια είναι αδέρφια μας. Σβήνουν τη δίψα μας μεταφέρουν τα κανό μας και τρέφουν τα παιδιά μας. Αν σας πουλήσουμε τη γη μας μην ξεχάσετε να μάθετε και στα δικά σας παιδιά πως τα ποτάμια είναι αδέρφια όλων μας.
Δεν καταλαβαίνω. Οι τρόποι μας είναι διαφορετικοί απ’ τους δικούς σας. Η όψη των πόλεών σας κάνει κακό στα μάτια του ερυθρόδερμου. Ο θόρυβος ταράζει τ’ αυτιά μας. Αλλά αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή είμαι ένας άγριος και δεν καταλαβαίνω. Την αδικαιολόγητη απαίτηση ν’ αγοράσετε τη γη μας θα τη σκεφτούμε προσεκτικά.... ...Αν δεχτούμε θα βάλω ένα όρο : Ο λευκός άνθρωπος θα πρέπει να συμπεριφέρεται στα ζώα σα να ‘ταν αδέρφια του. Είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω γιατί ο λευκός αφήνει πίσω του Χιλιάδες Νεκρά Αγριοβούβαλα πυροβολώντας τα μόνο για το κέφι του μέσα από το σιδερένιο άλογό του που καπνίζει ενώ εμείς δε σκοτώνουμε παρά μόνο για να τραφούμε.Τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα ζώα ; Αν εξαφανίζονταν όλα τα ζώα ο άνθρωπος θα πέθαινε από μεγάλη πνευματική ερημιά. Ό,τι συμβεί στα ζώα θα συμβεί σύντομα και στον άνθρωπο. Ξέρουμε τουλάχιστον αυτό: Η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ανήκει στη γη. Κι ακόμα πως εμείς δε δημιουργήσαμε τον ιστό της ζωής αλλά αποτελούμε μόνο μια ίνα μέσα σ’ αυτόν. Αν προκαλέσουμε κάποια καταστροφή στον ιστό οι συνέπειες θα έρθουν και σε μας τους ίδιους.
Πρέπει να το πάρουμε απόφαση : Η νύχτα και η μέρα δεν μπορούν να υπάρξουν μαζί την ίδια στιγμή. Ο λαός μου ρωτά : Την αδικαιολόγητη απαίτηση του λευκού να αγοράσει τη γη μας θα τη σκεφτούμε καλά. Όμως, ο λαός μου ρωτά : Τι θέλει να αγοράσει ο λευκός;
Γίνεται να αγοράσει κανείς τον ουρανό η την γρηγοράδα της αντιλόπης; Θα κάνετε λοιπόν τη γη ό,τι θέλετε επειδή ο ερυθρόδερμος θα υπογράψει ένα κομμάτι χαρτί και θα το παραδώσει στο λευκό; Τη στιγμή που δε μας ανήκει η δροσιά του αέρα και το άφρισμα του νερού γιατί επιμένετε να τ’ αγοράσετε; Όλα μοιράζονται τον αέρα με την ίδια πνοή. Τα ζώα, τα δέντρα, ο άνθρωπος μοιράζονται την ίδια ανάσα. Ο αέρας που έδωσε στον παππού μας την πρώτη του αναπνοή, Θα πάρει και τον τελευταίο του στεναγμό. Ο λευκός δε φαίνεται να δίνει σημασία στον αέρα που αναπνέει : Όπως ο άρρωστος που του έχει εξασθενίσει η όσφρηση.
Πουθενά στις πολιτείες του λευκού δεν υπάρχει μια ήσυχη ειρηνική γωνιά. Δεν υπάρχει τόπος να σταθείς ν’ ακούσεις το ξεπέταγμα των φύλλων την άνοιξη ή το βουητό των εντόμων. Αλλά τι μένει απ’ τη ζωή αν ο άνθρωπος δεν μπορεί να αφουγκραστεί το μοναχικό κάλεσμα του κοκκινολαίμη ή τις συζητήσεις των βατράχων τη νύχτα στη μικρή λίμνη; Ίσως είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω. Θα τη σκεφτούμε την πρότασή σας. Δεν έχει σημασία που θα περάσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας.
Τα παιδιά μας είδαν τους πατεράδες τους ταπεινωμένους. Οι πολεμιστές μας ντροπιάστηκαν. Μετά τις ήττες περνούν τις ημέρες τους άσκοπα και δηλητηριάζουν τα κορμιά τους με δυνατό ποτό.Μετά από λίγους χειμώνες, μετά από λίγα φεγγάρια, κανένα παιδί των μεγάλων φυλών δε θα μείνει για να πενθήσει ένα λαό, που κάποτε ήταν δυνατός και με πολλές ελπίδες, όπως ο δικός μας σήμερα.
Τι να πενθήσω; Τι να πενθήσω από τον αφανισμό του λαού μου; Οι λαοί αποτελούνται από ανθρώπους και οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν όπως τα κύματα της θάλασσας. Ο καιρός της δικής σας παρακμής είναι ακόμα μακριά αλλά θα ‘ρθει. Κανείς δεν ξεφεύγει από το γραφτό του.Μολύνετε το κρεβάτι σας και μια νύχτα θα πάθετε ασφυξία από τα ίδια σας τα απορρίμματα. Αν ξέραμε τα όνειρα του λευκού ….
Ο θεός σας προσφέρει κυριαρχία στα ζώα, τα δάση και στους ερυθρόδερμους για κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Όμως αυτός ο λόγος είναι ένα αίνιγμα για μας. Είναι κάτι που δεν καταλαβαίνουμε όταν όλα τα αγριοβούβαλα εξοντώνονται, τα άγρια άλογα δαμάζονται, οι απόκρυφες γωνιές του δάσους μολύνονται από τους ανθρώπους και η όψη των λόφων που είναι γεμάτη λουλούδια γεμίζει από τα καλώδια του τηλεγράφου.
Που είναι η λόχμη;
ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΗ
Που είναι ο αετός;
ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟΣ
Αυτό είναι το τέλος της ζωής και η αρχή του θανάτου. Όταν ο τελευταίος Ινδιάνος λείψει από τη γη κι ο λευκός φέρνει στη μνήμη του το λαό μου σαν ένα θρύλο , οι ψυχές των νεκρών μας θα ταξιδεύουν σαν το σύννεφο πάνω στον κάμπο. Θα γεμίζουν τις ακρογιαλιές και θα φιλοξενούνται στα δάση που αγάπησαν όπως το μωρό που αγαπά τον χτύπο της μητρικής καρδιάς.
Ο λευκός δε θα ναι ποτέ μόνος σε αυτό τον τόπο. “Όλοι μοιράζονται τον αέρα με την ίδια πνοή. Τα ζώα , τα δέντρα , ο άνθρωπος μοιράζονται την ίδια ανάσα.” Ας μεταχειριστεί λοιπόν το λαό μου με δικαιοσύνη και ειλικρίνεια γιατί στους νεκρούς δεν λείπει η δύναμη.
Μίλησα για θάνατο;
Δεν υπάρχει θάνατος.Μόνο η εναλλαγή των κόσμων.
Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
Ο καπιταλισμός είναι ένα καταστροφικό μοντέλο ανάπτυξης που βάζει τέλος στη ζωή
17 Δεκεμβρίου 2009
Ομιλία του Προέδρου της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες για την αλλαγή του κλίματος στην Κοπεγχάγη.
Κοπεγχάγη, Βασίλειο της Δανίας, Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009
Πρόεδρος της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες:
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, Εξοχότατοι, φίλοι, υπόσχομαι ότι δεν θα
μιλήσω περισσότερο από ό, τι οι περισσότεροι έχουν μιλήσει σήμερα το απόγευμα.
Επιτρέψτε μου ένα πρώτο σχόλιο που θα μου άρεσε να είχα κάνει ως μέρος του προηγούμενου σημείου που εκφράστηκε από τις αντιπροσωπείες της Βραζιλίας, της Κίνας, της Ινδίας και της Βολιβίας. Ήμασταν εκεί ζητώντας να μιλήσουμε, αλλά δεν κατέστη δυνατό. Η εκπρόσωπος της Βολιβίας είπε – τον χαιρετισμό μου φυσικά στον Σύντροφο Πρόεδρο Έβο Μοράλες ο οποίος είναι εκεί,
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Είπε μεταξύ άλλων τα παρακάτω που σημείωσα: Είπε ότι το κείμενο που παρουσιάστηκε δεν είναι δημοκρατικό, δεν είναι χωρίς αποκλεισμούς.
Είχα μόλις αφιχθεί και είχα καθίσει όταν ακούσαμε τον πρόεδρο της προηγούμενης Συνόδου, τον υπουργό, να λέει ότι ένα έγγραφο εμφανίστηκε αλλά κανείς δεν γνώριζε γι’ αυτό το άκρως απόρρητο έγγραφο.
Βέβαια, όπως η Βολιβιανή συντρόφισσα είπε, το κείμενο που παρουσιάστηκε δεν είναι δημοκρατικό, δεν είναι χωρίς αποκλεισμούς. Μα κυρίες και κύριοι, αυτή δεν είναι απλά η πραγματικότητα του κόσμου; Ζούμε σε ένα δημοκρατικό κόσμο; Είναι το παγκόσμιο σύστημα χωρίς αποκλεισμούς; Μπορούμε να ελπίζουμε για κάτι δημοκρατικό, χωρίς αποκλεισμούς από το σημερινό παγκόσμιο σύστημα;
Αυτό που ζούμε σε αυτόν τον πλανήτη είναι μια ιμπεριαλιστική δικτατορία και από εδώ συνεχίζουμε καταγγέλοντάς την. Κάτω η ιμπεριαλιστική δικτατορία!
Ζήτω ο Λαός, η Δημοκρατία και η ισότητα σε αυτόν τον πλανήτη!
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Αυτό που βλέπουμε εδώ είναι μια αντανάκλαση αυτής της δικτατορίας: Αποκλεισμός.
Υπάρχει μια ομάδα χωρών που θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο από εμάς στο Νότο, από εμάς στον Τρίτο Κόσμο, από εμάς τις υπανάπτυκτες χώρες ή όπως ένας σπουδαίος φίλος – ο Εντουάρντο Γκαλεάνο λέει – εμείς οι συντεθλιμμένες χώρες, σαν ένα τρένο να πέρασε από πάνω μας στην ιστορία.
Υπό το πρίσμα αυτό, δεν αποτελεί έκπληξη το οτι δεν υπάρχει δημοκρατία στον κόσμο και εδώ είμαστε πάλι αντιμέτωποι με ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία της παγκόσμιας ιμπεριαλιστικής δικτατορίας. Στη συνέχεια, δύο νεαροί έφεραν εδώ κάποια ώθηση - ευτυχώς οι «επίσημοι» των «δυνατών» ήταν αξιοπρεπείς - και συνεργάστηκαν. Σωστά;
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι έξω, το ξέρετε; Φυσικά, δεν χωράνε σε αυτή την αίθουσα, είναι πάρα πολλοί. Διάβασα στις ειδήσεις οτι έγιναν κάποιες συλλήψεις, κάποιες έντονες διαδηλώσεις εκεί στους δρόμους της Κοπεγχάγης και χαιρετίζω όλους αυτούς τους ανθρώπους εκεί έξω, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι νεολαίοι.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Φυσικά οι νέοι ενδιαφέρονται – πιστεύω ορθά πολύ περισσότερο από μας - για το μέλλον του κόσμου. Έχουμε - οι περισσότεροι από εμάς εδώ - τον ήλιο στην πλάτη μας ενώ εκείνοι πρέπει να κοιτάξουν τον ήλιο κατά πρόσωπο και είναι πολύ ανήσυχοι. Θα μπορούσε κανείς να πει, κύριε Πρόεδρε, ότι ένα φάντασμα κατατρέχει την Κοπεγχάγη και για να παραφράσω τον Καρλ Μαρξ, τον σπουδαίο Καρλ Μαρξ, ένα φάντασμα πλανάται πάνω από τους δρόμους της Κοπεγχάγης και νομίζω ότι το φάντασμα περπατά αθόρυβα μέσα σε αυτή την αίθουσα, περπατά γύρω και ανάμεσά μας, ανάμεσα στους χώρους, το φάντασμα ορθώνεται, το φάντασμα είναι ένα τρομερό φάντασμα που σχεδόν κανείς δεν θέλει να το αναφέρω: ο Καπιταλισμός είναι το φάντασμα, σχεδόν κανείς δεν θέλει να το αναφέρω.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Είναι ο καπιταλισμός, βοά ο Λαός εκεί έξω, ακούστε τους. Έχω διαβάσει μερικά από τα συνθήματα που είναι ζωγραφισμένα στους δρόμους από τη νεολαία. Ανάμεσα στα άλλα, μπορείτε να ακούσετε δυο δυνατά συνθήματα. Πρώτο: Μην αλλάζετε το κλίμα. Αλλάξτε το σύστημα.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Και το επικαλούμαι και για μας εδώ. Ας μην αλλάξουμε το κλίμα, ας αλλάξουμε το σύστημα! Και κατά συνέπεια, θα αρχίσουμε να σώζουμε τον πλανήτη. Ο καπιταλισμός είναι ένα καταστροφικό μοντέλο ανάπτυξης που βάζει τέλος στη ζωή. Απειλεί να θέσει οριστικό τέλος στο ανθρώπινο είδος.
Και ένα άλλο σύνθημα καλεί σε προβληματισμό. Ταιριάζει και είναι επίκαιρο με την τραπεζική κρίση που σάρωσε τον κόσμο και εξακολουθεί να τον επηρεάζει, αλλά και με το πώς οι πλούσιες χώρες του Βορρά πρόσφεραν βοήθεια στους τραπεζίτες και τις μεγάλες τράπεζες. Οι ΗΠΑ μόνο, έδωσαν, έχασα το ποσό, αλλά είναι αστρονομικό, για να σώσουν τις τράπεζες. Λένε στους δρόμους το εξής: Εάν το κλίμα ήταν τράπεζα θα είχε ήδη σωθεί.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Και νομίζω ότι είναι αλήθεια. Εάν το κλίμα ήταν μία από τις μεγαλύτερες καπιταλιστικές τράπεζες, οι πλούσιες κυβερνήσεις θα το είχαν σώσει. Νομίζω ότι ο Ομπάμα δεν έχει έρθει ακόμα. Έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης σχεδόν την ίδια μέρα που έστειλε τριάντα χιλιάδες στρατιώτες για να σκοτώσουν περισσότερους αθώους στο Αφγανιστάν και τώρα έρχεται να σταθεί εδώ με το Νόμπελ Ειρήνης, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Αλλά οι ΗΠΑ έχουν τον μηχανισμό να βγάζουν λεφτά, να βγάζουν δολάρια και σώσανε, έστω πιστεύουν ότι σώσανε τις τράπεζες και το καπιταλιστικό σύστημα.
Να κάνω ένα σχόλιο υποστήριξης που ήθελα να κάνω νωρίτερα. Υψώνουμε το χέρι μας για να συνοδέψουμε τη Βραζιλία, την Ινδία, τη Βολιβία, την Κίνα στην ενδιαφέρουσα στάση τους, αυτή που η Βενεζουέλα και η χώρες της Μπολιβαριανής Συμμαχίας σταθερά μοιράζονται. Αλλά ωπ! δεν μας άφησαν να μιλήσουμε, οπότε μη μετράτε αυτά τα λεπτά κύριε Πρόεδρε.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Κοιτάξτε να δείτε, είχα τη χαρά να γνωρίσω τον Γάλλο συγγραφέα Hervé Kempf. Συνιστώ αυτό το βιβλίο, το συστήνω, είναι διαθέσιμο στα ισπανικά, στα γαλλικά και σίγουρα στα αγγλικά: « Πώς οι πλούσιοι καταστρέφουν τον πλανήτη». Ο Χριστός είπε: θα ήταν πιο εύκολο για μια καμήλα να περάσει από το μάτι μιας βελόνας παρά για έναν πλούσιο άνθρωπο να εισέλθει στη βασιλεία των ουρανών. Αυτό είπε ο κύριός μας ο Χριστός.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Οι πλούσιοι καταστρέφουν τον πλανήτη. Πιστεύουν μήπως πως μπορούν να πάνε σε κάποιον άλλο όταν καταστρέψουν αυτόν εδώ; Σχεδιάζουν να πάνε σε κάποιον άλλο πλανήτη; Μέχρι τώρα δεν υπάρχει κανένας στον ορίζοντα του Γαλαξία.
Το βιβλίο αυτό μου το έδωσαν μόλις προ ολίγου. Μου το έδωσε ο Ιγνάθιο Ραμονέ. Τελειώνοντας την πρόλογο ή το προοίμιο αυτή η φράση είναι πολύ σημαντική. Ο Κέμπφ λέει τα εξής: «Δεν μπορούμε να μειώσουμε την παγκόσμια κατανάλωση υλικών, αν δεν κάνουμε τους ισχυρούς να χαμηλώσουν κατά πολλά επίπεδα και αν δεν πολεμήσουμε την ανισότητα. Είναι απαραίτητο στην οικολογική αρχή η οποία είναι τόσο χρήσιμη όταν γίνεται συνειδητή «σκέψου παγκόσμια και δράσε τοπικά», να προσθέσουμε την αρχή που η κατάσταση επιβάλλει: «κατανάλωσε λιγότερο και μοιράσου καλύτερα».» Νομίζω ότι είναι καλή συμβουλή που ο Γάλλος συγγραφέας Hervé Kempf, μας δίνει.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Ε λοιπόν, κ. Πρόεδρε, η κλιματική αλλαγή είναι αναμφίβολα το πιο καταστροφικό περιβαλλοντικό πρόβλημα του αιώνα μας. Πλημμύρες, ξηρασίες, ισχυρές καταιγίδες, τυφώνες, λιώσιμο πάγων, αύξηση μέσης στάθμης της θάλασσας, αύξηση της οξύτητας των ωκεανών και θερμά κύματα, όλα αυτά οξύνουν τις επιπτώσεις της παγκόσμιας κρίσης που μας χτυπά. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής υπερβαίνει το όριο της αειφορίας, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή στον πλανήτη, αλλά ακόμα και σε αυτό είμαστε βαθύτατα άνισοι. Θέλω να υπενθυμίσω: τα 500 εκατομμύρια πλουσιότεροι άνθρωποι, είναι το επτά τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού. Αυτό το επτά τοις εκατό είναι υπεύθυνο, αυτά τα 500 εκατομμύρια πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη είναι υπεύθυνοι για το 50 τοις εκατό των εκπομπών, ενώ το υπόλοιπο 50% των εκπομπών (σ.μ.: αερίων θερμοκηπίου) αντιστοιχεί στον υπόλοιπο κόσμο (σ.μ.: το 93%). Γι 'αυτό μου φαίνεται λίγο περίεργο να βάζουμε τις ΗΠΑ και την Κίνα στην ίδια ζυγαριά. Οι ΗΠΑ σύντομα θα φτάσουν τα 300 εκατομμύρια κατοίκους. Η Κίνα έχει σχεδόν πέντε φορές τον πληθυσμό των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ καταναλώνουν πάνω από 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως, ενώ η Κίνα φτάνει μόνο τα 5-6 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα. Δεν μπορείτε να ζητάτε τα ίδια (μέτρα) από τις ΗΠΑ και από την Κίνα.
Υπάρχουν θέματα προς συζήτηση, ευελπιστούμε οτι οι αρχηγοί κρατών και οι κυβερνήσεις μπορούν να καθίσουν και να συζητήσουν την αλήθεια για αυτά τα θέματα.
Κύριε Πρόεδρε, το 60 τοις εκατό των οικοσυστημάτων του πλανήτη καταστρέφονται, 20 τοις εκατό της επιφάνειας της γης είναι υποβαθμισμένη, γινόμαστε απαθείς μάρτυρες της αποψίλωσης των δασών, της μετατροπής της γης, της ερημοποίησης, της υποβάθμισης του γλυκού νερού, της υπερεκμετάλλευσης των θαλάσσιων πόρων, της ρύπανσης και της απώλειας της βιοποικιλότητας. Η υπερβολική χρήση της γης υπερβαίνει κατά 30 τοις εκατό της ικανότητά της να αναγεννηθεί. Ο πλανήτης έχει χάσει αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν ικανότητα αυτορύθμισης. Κάθε μέρα απελευθερώνονται περισσότερα απόβλητα από αυτά που μπορούν να επεξεργαστούν. Η επιβίωση των ειδών μας, σφυροκοπείται από τη συνείδηση της ανθρωπότητας. Παρά το επείγον, χρειάστηκαν δύο χρόνια διαπραγματεύσεων για μια δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο και παρακολουθούμε αυτή τη Σύνοδο χωρίς να υπάρχει καμία πραγματική και ουσιαστική συμφωνία.
Και πράγματι, το κείμενο που έρχεται από έξω, η Βενεζουέλα και η Μπολιβαριανή Συμμαχία λένε ότι δεν θα το δεχθούν όπως και οποιοδήποτε άλλο που δεν θα προέρχεται από ομάδες εργασίας στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο και της Συνόδου. Αυτά είναι τα νόμιμα κείμενα που συζητάμε τόσο έντονα όλα αυτά τα χρόνια.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Δεν έχετε κοιμηθεί, δεν έχετε φάει, αλλά δε μου φαίνεται λογικό να βγει τώρα στις τελευταίες ώρες, ένα έγγραφο στο πόδι, όπως λένε. Ο επιστημονικά τεκμηριωμένος στόχος της μείωσης των εκπομπών ρυπογόνων αερίων και η επίτευξη συμφωνίας για μια μακροπρόθεσμη συνεργασία σαφώς, σήμερα, αυτή τη στιγμή, έχει προφανώς αποτύχει, για τώρα. Ποιος είναι ο λόγος; Δεν έχουμε καμία αμφιβολία. Ο λόγος είναι η ανεύθυνη στάση και η έλλειψη της πολιτικής βούλησης από τα πιο ισχυρά έθνη στον πλανήτη. Κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται προσβεβλημένος. Υπενθυμίζω τον σπουδαίο Χοσέ Γκερβάζιο Αρτίγκας όταν είπε: «Με την αλήθεια, εγώ δεν προσβάλλομαι ούτε φοβάμαι». Μα είναι πράγματι μία ανεύθυνη στάση θέσεων, υπαναχωρήσεων, αποκλεισμών, ελιτίστικης διαχείρισης του προβλήματος που ανήκει σε όλους και το οποίο μπορούμε να λύσουμε μόνο από κοινού. Ο πολιτικός συντηρητισμός ο εγωισμός των μεγαλύτερων καταναλωτών από τις πλουσιότερες χώρες, δείχνει μεγάλη αναισθησία και έλλειψη αλληλεγγύης προς τους φτωχούς, τους πεινασμένους και τους πιο ευάλωτους στις ασθένειες και τις φυσικές καταστροφές. Κύριε Πρόεδρε, μια νέα και ενιαία - μοναδική συμφωνία είναι απαραίτητη, που να έχει εφαρμογή σε απολύτως άνισα μέρη, σύμφωνα με το μέγεθος της συμμετοχής τους στο πρόβλημα και τις οικονομικές και τεχνολογικές δυνατότητες και που να βασίζεται στον άνευ όρων σεβασμό των αρχών που περιλαμβάνονται στη συνθήκη. Οι ανεπτυγμένες χώρες θα πρέπει να καθορίσουν υποχρεωτικές, σαφείς και συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την ουσιαστική μείωση των εκπομπών τους και να αναλάβουν την υποχρέωση για οικονομική και τεχνολογική βοήθεια προς τις φτωχές χώρες ώστε να αντιμετωπίσουν τους καταστροφικούς κινδύνους της κλιματικής αλλαγής.
Σεβόμενοι τα πιο πάνω, η μοναδικότητα των νησιωτικών κρατών και των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών, θα πρέπει να αναγνωρισθεί πλήρως. Κύριε Πρόεδρε, η αλλαγή του κλίματος δεν είναι το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα σήμερα. Άλλες πληγές και αδικίες μας βασανίζουν. Το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών χωρών εξακολουθεί να αυξάνεται, παρά τους στόχους της χιλιετίας, της Οικονομικής Συνόδου του Μοντερέι, παρ’ όλες αυτές τις Συνόδους Κορυφής όπως ο Πρόεδρος της Σενεγάλης είπε εδώ, αποκαλύπτοντας μια μεγάλη αλήθεια, υπάρχουν υποσχέσεις και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και ο κόσμος συνεχίζει την καταστροφική πορεία του.
Το συνολικό εισόδημα των 500 πλουσιότερων ατόμων στον κόσμο είναι μεγαλύτερο από το εισόδημα των 416 εκατομμυρίων φτωχότερων ανθρώπων. Τα 2,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες φτώχειας με λιγότερο από 2 δολάρια την ημέρα, αντιπροσωπεύουν το 40 τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού και λαμβάνουν μόνο το 5 τοις εκατό του παγκόσμιου εισοδήματος. Κάθε χρόνο περίπου 9,2 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν πριν φθάσουν το πέμπτο έτος της ηλικίας τους και 99,9 τοις εκατό των θανάτων αυτών συμβαίνουν στις φτωχότερες χώρες. Η βρεφική θνησιμότητα είναι 47 θάνατοι ανά χίλια παιδιά που γεννιούνται ζωντανά, αλλά είναι μόνο 5 τοις χιλίοις στις πλούσιες χώρες. Το προσδόκιμο ζωής στον πλανήτη είναι 67 χρόνια, στις πλούσιες χώρες είναι 79, ενώ σε ορισμένες φτωχές χώρες είναι μόνο 40 χρόνια. Επιπλέον, υπάρχουν 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι που δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό, 2,6 δισεκατομμύρια χωρίς αποχέτευση, 800 εκατομμύρια αγράμματοι και 1,02 δισεκατομμύρια πεινασμένοι άνθρωποι. Αυτό είναι το παγκόσμιο σενάριο.
Τώρα η αιτία, ποια είναι η αιτία;
Ας μιλήσουμε για την αιτία, ας μην αποφύγουμε τις ευθύνες και ας μην αποφύγουμε το βάθος του προβλήματος. Η αιτία, αναμφίβολα, επιστρέφω στο θέμα όλου αυτού του καταστροφικού πανοράματος, είναι το καταστρεπτικό μεταβολικό σύστημα του κεφαλαίου και το ενσωματωμένο μοντέλο του: ο καπιταλισμός.
Εδώ είναι ένα απόσπασμα που θέλω να διαβάσω εν συντομία, του σπουδαίου απελευθερωτή θεολόγου Λεονάρντο Μπόφφ, Βραζιλιάνου. Ο Μπόφφ λέει για το θέμα αυτό ως εξής: «Ποια είναι η αιτία; Αχ, η αιτία είναι το όνειρο της αναζήτησης της ευτυχίας μέσα από τη συσσώρευση υλικών και την ατελείωτη πρόοδο, χρησιμοποιώντας γι 'αυτό την επιστήμη και την τεχνολογία με τα οποία μπορούν να εκμεταλλεύονται χωρίς όρια όλους τους πόρους της γης». Και εφαρμόζεται εδώ ο Κάρολος Δαρβίνος και η «φυσική του επιλογή», η επιβίωση του προσαρμοσμένου, αυτού που ταιριάζει και ανταποκρίνεται στην περίοδο, αλλά γνωρίζουμε ότι ο ισχυρότερος επιβιώνει πάνω στις στάχτες του ασθενέστερου.
Ο Ζαν Ζακ Ρουσώ πρέπει πάντα να θυμόμαστε, είπε ότι μεταξύ των ισχυρών και των αδυνάτων, η ελευθερία καταπιέζεται. Αυτός είναι ο λόγος που η Αυτοκρατορία μιλάει για την ελευθερία. Είναι η ελευθερία να καταπιέζει, να εισβάλει, να σκοτώνει, να εξολοθρεύει, και να εκμεταλλεύεται. Αυτή είναι η ελευθερία τους και ο Ρουσώ προσθέτει αυτή τη σωτήρια φράση: «Μόνο ο Νόμος (σ.μ.: το δίκαιο) απελευθερώνει».
Υπάρχουν χώρες που ελπίζουν ότι δεν θα βγει κανένα κείμενο από δω, ακριβώς επειδή δεν θέλουνε ένα νόμο, δεν θέλουμε ένα πρότυπο, επειδή η απουσία των εν λόγω κανόνων τους επιτρέπει να παίζουν με την ελευθερία της εκμετάλλευσης, με την ελευθερία της καταστροφής. Πρέπει να κάνουμε μια προσπάθεια και να ασκήσουμε πίεση εδώ και στους δρόμους, έτσι ώστε μια δέσμευση να βγει από εδώ, ένα έγγραφο που να δεσμεύει τις πιο ισχυρές χώρες του πλανήτη.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, ο Λεονάρντο Μπόφφ θέτει το ερώτημα: Μπορεί μια πεπερασμένη Γη να υποστηρίξει ένα άπειρο - ατέλειωτο έργο; Η Θέση του καπιταλισμού για άπειρη – διαρκή ανάπτυξη, είναι ένα καταστροφικό σχέδιο, ας το παραδεχτούμε. Στη συνέχεια ο Μπόφφ μας ερωτά, τι μπορεί να αναμένουμε από την Κοπεγχάγη; Τουλάχιστον αυτή την απλή ομολογία:
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Και μια απλή πρόταση: Ας αλάξουμε τον σκοπό. Ας το κάνουμε, χωρίς κυνισμό όμως, χωρίς ψέματα, χωρίς διπλές ατζέντες, χωρίς εκτός πραγματικότητας έγγραφα, με την αλήθεια ορατή από όλους.
Πόσο καιρό, ζητάμε από τη Βενεζουέλα, κ. Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πόσο καιρό θα επιτρέπουμε τέτοιες αδικίες και ανισότητες; Πόσο καιρό θα ανεχόμαστε την τρέχουσα διεθνή οικονομική τάξη και τους επικρατούντες μηχανισμούς της αγοράς; Πόσο καιρό θα επιτρέπουμε τεράστιες επιδημίες όπως το HIV / AIDS να καταστρέφουν ολόκληρους πληθυσμούς; Πόσο καιρό θα αφήνουμε τους πεινασμένους χωρίς φαγητό ή ανήμπορους να ταΐσουν τα παιδιά τους; πόσο καιρό θα αφήνουμε εκατομμύρια παιδιά να πεθαίνουν από ιάσιμες ασθένειες; Πώς καιρό θα επιτρέπουμε σε ένοπλες συγκρούσεις να οδηγούν στη σφαγή εκατομμυρίων αθώων ανθρώπων, προκειμένου οι ισχυροί να απομυζούν τους πόρους των άλλων λαών;
Να σταματήσει η επιθετικότητα και οι πόλεμοι! Εμείς οι λαοί του κόσμου, ζητάμε από τις αυτοκρατορίες, από εκείνους οι οποίοι προσπαθούν να συνεχίσουν να κυριαρχούν στον κόσμο και να μας εκμεταλλεύονται: Όχι άλλες στρατιωτικές βάσεις ή στρατιωτικά πραξικοπήματα! Ας οικοδομήσουμε μια πιο δίκαιη και ισότιμη οικονομική και κοινωνική τάξη, ας εξαλείψουμε τη φτώχεια, ας σταματήσουμε αμέσως τις υψηλές ποσότητες εκπομπών αερίων, ας σταματήσουμε την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και ας αποφύγουμε τη μεγάλη καταστροφή της κλιματικής αλλαγής, ας εντάξουμε τους εαυτούς μας στον ευγενή στόχο του να είναι ο καθένας περισσότερο ελεύθερος και ενωμένος.
Κύριε Πρόεδρε, σχεδόν δύο αιώνες πριν, ένας διεθνής Βενεζουελάνος, ένας απελευθερωτής λαών και πρόδρομος των αριστερών συνειδήσεων, άφησε για την υστεροφημία του ένα απόλυτης βούλησης απόφθεγμα: «Αν η φύση αντιτίθεται σε μας, ας αγωνιστούμε εναντίον της και να την κάνουμε να μας υπακούει».
Αυτός ήταν ο Σιμόν Μπολίβαρ, ο απελευθερωτής. Από τη Μπολιβαριανή Βενεζουέλα, που πριν δέκα χρόνια γνωρίσαμε τη μεγαλύτερη κλιματική τραγωδία στην ιστορία μας (η τραγωδία Βάργκας λέγεται), από αυτή τη Βενεζουέλα της οποίας η επανάσταση προσπαθεί να κερδίσει δικαιοσύνη για όλους τους ανθρώπους, λέμε ότι αυτό είναι δυνατό μόνο μέσα από το μονοπάτι του σοσιαλισμού!
Ο Σοσιαλισμός, το άλλο φάντασμα για το οποίο μίλησε ο Καρλ Μαρξ, περπατά εδώ επίσης. Σοσιαλισμός, αυτή είναι η κατεύθυνση, αυτός είναι ο δρόμος για να σώσουμε τον πλανήτη, εγώ δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία. Ο καπιταλισμός είναι ο δρόμος για την κόλαση, για την καταστροφή του κόσμου. Το λέμε αυτό εμείς από τη Βενεζουέλα, η οποία λόγω του σοσιαλισμού αντιμετωπίζει απειλές από την Αυτοκρατορία των ΗΠΑ.
Από τις χώρες που αποτελούν τη Μπολιβαριανή Συμμαχία, ζητούμε, με σεβασμό αλλά από την ψυχή μου και στο όνομα πολλών σε αυτόν τον πλανήτη, λέμε στις κυβερνήσεις και τους λαούς της Γης, για να παραφράσω τον Σιμόν Μπολιβάρ του Ελευθερωτή: Εάν η καταστροφική φύση του καπιταλισμού μας αντιτίθεται, ας αγωνιστούμε εναντίον του και να τον κάνουμε να μας υπακούσει. Ας μην περιμένουμε αδρανείς τον θάνατο της ανθρωπότητας. Η ιστορία μας καλεί να ενωθούμε και να αγωνιστούμε.
Εάν ο καπιταλισμός αντιστέκεται, είμαστε υποχρεωμένοι να ξεκινήσουμε μια μάχη ενάντια στον καπιταλισμό και να ανοίξουμε το δρόμο για τη σωτηρία του ανθρώπινου είδους. Είναι στο χέρι μας, υψώνοντας τα πανώ του Χριστού, του Μωάμεθ, ισότητα, αγάπη, δικαιοσύνη, ανθρωπιά, ο πραγματικός και πιο βαθύς ανθρωπισμός. Αν δεν το κάνουμε, η πιο υπέροχη δημιουργία του σύμπαντος, το ανθρώπινο ον, θα εξαφανιστεί, θα εξαφανιστεί. Αυτός ο πλανήτης είναι δισεκατομμυρίων ετών και ο πλανήτης υπάρχει εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια χωρίς εμάς, το ανθρώπινο είδος. Δηλαδή δεν μας χρειάζεται για να υπάρχει.
Χωρίς τη Γη εμείς δεν θα υπάρχουμε και εμείς καταστρέφουμε την Πατσαμάμα όπως λέει ο Έβο, όπως λένε οι αυτόχθονες αδελφοί μας από τη Νότια Αμερική. Τέλος, κύριε Πρόεδρε, ας ακούσουμε τον Φιντέλ Κάστρο που είπε: «Ένα είδος είναι σε κίνδυνο εξαφάνισης: η Ανθρωπότητα». Ας ακούσουμε τη Ρόζα Λούξεμπουργκ που είπε: «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Ας ακούσουμε τον Ιησού Σωτήρα όταν είπε: «Μακάριοι οι φτωχοί γιατί δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών». Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, μπορούμε να μην κάνουμε τη Γη τάφο της ανθρωπότητας. Ας κάνουμε αυτή τη γη έναν παράδεισο, έναν παράδεισο της ζωής, της ειρήνης, της ειρήνης και της αδελφοσύνης για όλη την ανθρωπότητα, για το ανθρώπινο είδος.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ πολύ και απολαύστε το γεύμα σας.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
ΜΤΦ: Τ.Π.
Ομιλία του Προέδρου της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες για την αλλαγή του κλίματος στην Κοπεγχάγη.
Κοπεγχάγη, Βασίλειο της Δανίας, Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009
Πρόεδρος της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες:
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, Εξοχότατοι, φίλοι, υπόσχομαι ότι δεν θα
μιλήσω περισσότερο από ό, τι οι περισσότεροι έχουν μιλήσει σήμερα το απόγευμα.
Επιτρέψτε μου ένα πρώτο σχόλιο που θα μου άρεσε να είχα κάνει ως μέρος του προηγούμενου σημείου που εκφράστηκε από τις αντιπροσωπείες της Βραζιλίας, της Κίνας, της Ινδίας και της Βολιβίας. Ήμασταν εκεί ζητώντας να μιλήσουμε, αλλά δεν κατέστη δυνατό. Η εκπρόσωπος της Βολιβίας είπε – τον χαιρετισμό μου φυσικά στον Σύντροφο Πρόεδρο Έβο Μοράλες ο οποίος είναι εκεί,
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Είπε μεταξύ άλλων τα παρακάτω που σημείωσα: Είπε ότι το κείμενο που παρουσιάστηκε δεν είναι δημοκρατικό, δεν είναι χωρίς αποκλεισμούς.
Είχα μόλις αφιχθεί και είχα καθίσει όταν ακούσαμε τον πρόεδρο της προηγούμενης Συνόδου, τον υπουργό, να λέει ότι ένα έγγραφο εμφανίστηκε αλλά κανείς δεν γνώριζε γι’ αυτό το άκρως απόρρητο έγγραφο.
Βέβαια, όπως η Βολιβιανή συντρόφισσα είπε, το κείμενο που παρουσιάστηκε δεν είναι δημοκρατικό, δεν είναι χωρίς αποκλεισμούς. Μα κυρίες και κύριοι, αυτή δεν είναι απλά η πραγματικότητα του κόσμου; Ζούμε σε ένα δημοκρατικό κόσμο; Είναι το παγκόσμιο σύστημα χωρίς αποκλεισμούς; Μπορούμε να ελπίζουμε για κάτι δημοκρατικό, χωρίς αποκλεισμούς από το σημερινό παγκόσμιο σύστημα;
Αυτό που ζούμε σε αυτόν τον πλανήτη είναι μια ιμπεριαλιστική δικτατορία και από εδώ συνεχίζουμε καταγγέλοντάς την. Κάτω η ιμπεριαλιστική δικτατορία!
Ζήτω ο Λαός, η Δημοκρατία και η ισότητα σε αυτόν τον πλανήτη!
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Αυτό που βλέπουμε εδώ είναι μια αντανάκλαση αυτής της δικτατορίας: Αποκλεισμός.
Υπάρχει μια ομάδα χωρών που θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο από εμάς στο Νότο, από εμάς στον Τρίτο Κόσμο, από εμάς τις υπανάπτυκτες χώρες ή όπως ένας σπουδαίος φίλος – ο Εντουάρντο Γκαλεάνο λέει – εμείς οι συντεθλιμμένες χώρες, σαν ένα τρένο να πέρασε από πάνω μας στην ιστορία.
Υπό το πρίσμα αυτό, δεν αποτελεί έκπληξη το οτι δεν υπάρχει δημοκρατία στον κόσμο και εδώ είμαστε πάλι αντιμέτωποι με ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία της παγκόσμιας ιμπεριαλιστικής δικτατορίας. Στη συνέχεια, δύο νεαροί έφεραν εδώ κάποια ώθηση - ευτυχώς οι «επίσημοι» των «δυνατών» ήταν αξιοπρεπείς - και συνεργάστηκαν. Σωστά;
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι έξω, το ξέρετε; Φυσικά, δεν χωράνε σε αυτή την αίθουσα, είναι πάρα πολλοί. Διάβασα στις ειδήσεις οτι έγιναν κάποιες συλλήψεις, κάποιες έντονες διαδηλώσεις εκεί στους δρόμους της Κοπεγχάγης και χαιρετίζω όλους αυτούς τους ανθρώπους εκεί έξω, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι νεολαίοι.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Φυσικά οι νέοι ενδιαφέρονται – πιστεύω ορθά πολύ περισσότερο από μας - για το μέλλον του κόσμου. Έχουμε - οι περισσότεροι από εμάς εδώ - τον ήλιο στην πλάτη μας ενώ εκείνοι πρέπει να κοιτάξουν τον ήλιο κατά πρόσωπο και είναι πολύ ανήσυχοι. Θα μπορούσε κανείς να πει, κύριε Πρόεδρε, ότι ένα φάντασμα κατατρέχει την Κοπεγχάγη και για να παραφράσω τον Καρλ Μαρξ, τον σπουδαίο Καρλ Μαρξ, ένα φάντασμα πλανάται πάνω από τους δρόμους της Κοπεγχάγης και νομίζω ότι το φάντασμα περπατά αθόρυβα μέσα σε αυτή την αίθουσα, περπατά γύρω και ανάμεσά μας, ανάμεσα στους χώρους, το φάντασμα ορθώνεται, το φάντασμα είναι ένα τρομερό φάντασμα που σχεδόν κανείς δεν θέλει να το αναφέρω: ο Καπιταλισμός είναι το φάντασμα, σχεδόν κανείς δεν θέλει να το αναφέρω.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Είναι ο καπιταλισμός, βοά ο Λαός εκεί έξω, ακούστε τους. Έχω διαβάσει μερικά από τα συνθήματα που είναι ζωγραφισμένα στους δρόμους από τη νεολαία. Ανάμεσα στα άλλα, μπορείτε να ακούσετε δυο δυνατά συνθήματα. Πρώτο: Μην αλλάζετε το κλίμα. Αλλάξτε το σύστημα.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Και το επικαλούμαι και για μας εδώ. Ας μην αλλάξουμε το κλίμα, ας αλλάξουμε το σύστημα! Και κατά συνέπεια, θα αρχίσουμε να σώζουμε τον πλανήτη. Ο καπιταλισμός είναι ένα καταστροφικό μοντέλο ανάπτυξης που βάζει τέλος στη ζωή. Απειλεί να θέσει οριστικό τέλος στο ανθρώπινο είδος.
Και ένα άλλο σύνθημα καλεί σε προβληματισμό. Ταιριάζει και είναι επίκαιρο με την τραπεζική κρίση που σάρωσε τον κόσμο και εξακολουθεί να τον επηρεάζει, αλλά και με το πώς οι πλούσιες χώρες του Βορρά πρόσφεραν βοήθεια στους τραπεζίτες και τις μεγάλες τράπεζες. Οι ΗΠΑ μόνο, έδωσαν, έχασα το ποσό, αλλά είναι αστρονομικό, για να σώσουν τις τράπεζες. Λένε στους δρόμους το εξής: Εάν το κλίμα ήταν τράπεζα θα είχε ήδη σωθεί.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Και νομίζω ότι είναι αλήθεια. Εάν το κλίμα ήταν μία από τις μεγαλύτερες καπιταλιστικές τράπεζες, οι πλούσιες κυβερνήσεις θα το είχαν σώσει. Νομίζω ότι ο Ομπάμα δεν έχει έρθει ακόμα. Έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης σχεδόν την ίδια μέρα που έστειλε τριάντα χιλιάδες στρατιώτες για να σκοτώσουν περισσότερους αθώους στο Αφγανιστάν και τώρα έρχεται να σταθεί εδώ με το Νόμπελ Ειρήνης, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Αλλά οι ΗΠΑ έχουν τον μηχανισμό να βγάζουν λεφτά, να βγάζουν δολάρια και σώσανε, έστω πιστεύουν ότι σώσανε τις τράπεζες και το καπιταλιστικό σύστημα.
Να κάνω ένα σχόλιο υποστήριξης που ήθελα να κάνω νωρίτερα. Υψώνουμε το χέρι μας για να συνοδέψουμε τη Βραζιλία, την Ινδία, τη Βολιβία, την Κίνα στην ενδιαφέρουσα στάση τους, αυτή που η Βενεζουέλα και η χώρες της Μπολιβαριανής Συμμαχίας σταθερά μοιράζονται. Αλλά ωπ! δεν μας άφησαν να μιλήσουμε, οπότε μη μετράτε αυτά τα λεπτά κύριε Πρόεδρε.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Κοιτάξτε να δείτε, είχα τη χαρά να γνωρίσω τον Γάλλο συγγραφέα Hervé Kempf. Συνιστώ αυτό το βιβλίο, το συστήνω, είναι διαθέσιμο στα ισπανικά, στα γαλλικά και σίγουρα στα αγγλικά: « Πώς οι πλούσιοι καταστρέφουν τον πλανήτη». Ο Χριστός είπε: θα ήταν πιο εύκολο για μια καμήλα να περάσει από το μάτι μιας βελόνας παρά για έναν πλούσιο άνθρωπο να εισέλθει στη βασιλεία των ουρανών. Αυτό είπε ο κύριός μας ο Χριστός.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Οι πλούσιοι καταστρέφουν τον πλανήτη. Πιστεύουν μήπως πως μπορούν να πάνε σε κάποιον άλλο όταν καταστρέψουν αυτόν εδώ; Σχεδιάζουν να πάνε σε κάποιον άλλο πλανήτη; Μέχρι τώρα δεν υπάρχει κανένας στον ορίζοντα του Γαλαξία.
Το βιβλίο αυτό μου το έδωσαν μόλις προ ολίγου. Μου το έδωσε ο Ιγνάθιο Ραμονέ. Τελειώνοντας την πρόλογο ή το προοίμιο αυτή η φράση είναι πολύ σημαντική. Ο Κέμπφ λέει τα εξής: «Δεν μπορούμε να μειώσουμε την παγκόσμια κατανάλωση υλικών, αν δεν κάνουμε τους ισχυρούς να χαμηλώσουν κατά πολλά επίπεδα και αν δεν πολεμήσουμε την ανισότητα. Είναι απαραίτητο στην οικολογική αρχή η οποία είναι τόσο χρήσιμη όταν γίνεται συνειδητή «σκέψου παγκόσμια και δράσε τοπικά», να προσθέσουμε την αρχή που η κατάσταση επιβάλλει: «κατανάλωσε λιγότερο και μοιράσου καλύτερα».» Νομίζω ότι είναι καλή συμβουλή που ο Γάλλος συγγραφέας Hervé Kempf, μας δίνει.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Ε λοιπόν, κ. Πρόεδρε, η κλιματική αλλαγή είναι αναμφίβολα το πιο καταστροφικό περιβαλλοντικό πρόβλημα του αιώνα μας. Πλημμύρες, ξηρασίες, ισχυρές καταιγίδες, τυφώνες, λιώσιμο πάγων, αύξηση μέσης στάθμης της θάλασσας, αύξηση της οξύτητας των ωκεανών και θερμά κύματα, όλα αυτά οξύνουν τις επιπτώσεις της παγκόσμιας κρίσης που μας χτυπά. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής υπερβαίνει το όριο της αειφορίας, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή στον πλανήτη, αλλά ακόμα και σε αυτό είμαστε βαθύτατα άνισοι. Θέλω να υπενθυμίσω: τα 500 εκατομμύρια πλουσιότεροι άνθρωποι, είναι το επτά τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού. Αυτό το επτά τοις εκατό είναι υπεύθυνο, αυτά τα 500 εκατομμύρια πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη είναι υπεύθυνοι για το 50 τοις εκατό των εκπομπών, ενώ το υπόλοιπο 50% των εκπομπών (σ.μ.: αερίων θερμοκηπίου) αντιστοιχεί στον υπόλοιπο κόσμο (σ.μ.: το 93%). Γι 'αυτό μου φαίνεται λίγο περίεργο να βάζουμε τις ΗΠΑ και την Κίνα στην ίδια ζυγαριά. Οι ΗΠΑ σύντομα θα φτάσουν τα 300 εκατομμύρια κατοίκους. Η Κίνα έχει σχεδόν πέντε φορές τον πληθυσμό των ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ καταναλώνουν πάνω από 20 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως, ενώ η Κίνα φτάνει μόνο τα 5-6 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα. Δεν μπορείτε να ζητάτε τα ίδια (μέτρα) από τις ΗΠΑ και από την Κίνα.
Υπάρχουν θέματα προς συζήτηση, ευελπιστούμε οτι οι αρχηγοί κρατών και οι κυβερνήσεις μπορούν να καθίσουν και να συζητήσουν την αλήθεια για αυτά τα θέματα.
Κύριε Πρόεδρε, το 60 τοις εκατό των οικοσυστημάτων του πλανήτη καταστρέφονται, 20 τοις εκατό της επιφάνειας της γης είναι υποβαθμισμένη, γινόμαστε απαθείς μάρτυρες της αποψίλωσης των δασών, της μετατροπής της γης, της ερημοποίησης, της υποβάθμισης του γλυκού νερού, της υπερεκμετάλλευσης των θαλάσσιων πόρων, της ρύπανσης και της απώλειας της βιοποικιλότητας. Η υπερβολική χρήση της γης υπερβαίνει κατά 30 τοις εκατό της ικανότητά της να αναγεννηθεί. Ο πλανήτης έχει χάσει αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν ικανότητα αυτορύθμισης. Κάθε μέρα απελευθερώνονται περισσότερα απόβλητα από αυτά που μπορούν να επεξεργαστούν. Η επιβίωση των ειδών μας, σφυροκοπείται από τη συνείδηση της ανθρωπότητας. Παρά το επείγον, χρειάστηκαν δύο χρόνια διαπραγματεύσεων για μια δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο και παρακολουθούμε αυτή τη Σύνοδο χωρίς να υπάρχει καμία πραγματική και ουσιαστική συμφωνία.
Και πράγματι, το κείμενο που έρχεται από έξω, η Βενεζουέλα και η Μπολιβαριανή Συμμαχία λένε ότι δεν θα το δεχθούν όπως και οποιοδήποτε άλλο που δεν θα προέρχεται από ομάδες εργασίας στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο και της Συνόδου. Αυτά είναι τα νόμιμα κείμενα που συζητάμε τόσο έντονα όλα αυτά τα χρόνια.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Δεν έχετε κοιμηθεί, δεν έχετε φάει, αλλά δε μου φαίνεται λογικό να βγει τώρα στις τελευταίες ώρες, ένα έγγραφο στο πόδι, όπως λένε. Ο επιστημονικά τεκμηριωμένος στόχος της μείωσης των εκπομπών ρυπογόνων αερίων και η επίτευξη συμφωνίας για μια μακροπρόθεσμη συνεργασία σαφώς, σήμερα, αυτή τη στιγμή, έχει προφανώς αποτύχει, για τώρα. Ποιος είναι ο λόγος; Δεν έχουμε καμία αμφιβολία. Ο λόγος είναι η ανεύθυνη στάση και η έλλειψη της πολιτικής βούλησης από τα πιο ισχυρά έθνη στον πλανήτη. Κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται προσβεβλημένος. Υπενθυμίζω τον σπουδαίο Χοσέ Γκερβάζιο Αρτίγκας όταν είπε: «Με την αλήθεια, εγώ δεν προσβάλλομαι ούτε φοβάμαι». Μα είναι πράγματι μία ανεύθυνη στάση θέσεων, υπαναχωρήσεων, αποκλεισμών, ελιτίστικης διαχείρισης του προβλήματος που ανήκει σε όλους και το οποίο μπορούμε να λύσουμε μόνο από κοινού. Ο πολιτικός συντηρητισμός ο εγωισμός των μεγαλύτερων καταναλωτών από τις πλουσιότερες χώρες, δείχνει μεγάλη αναισθησία και έλλειψη αλληλεγγύης προς τους φτωχούς, τους πεινασμένους και τους πιο ευάλωτους στις ασθένειες και τις φυσικές καταστροφές. Κύριε Πρόεδρε, μια νέα και ενιαία - μοναδική συμφωνία είναι απαραίτητη, που να έχει εφαρμογή σε απολύτως άνισα μέρη, σύμφωνα με το μέγεθος της συμμετοχής τους στο πρόβλημα και τις οικονομικές και τεχνολογικές δυνατότητες και που να βασίζεται στον άνευ όρων σεβασμό των αρχών που περιλαμβάνονται στη συνθήκη. Οι ανεπτυγμένες χώρες θα πρέπει να καθορίσουν υποχρεωτικές, σαφείς και συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την ουσιαστική μείωση των εκπομπών τους και να αναλάβουν την υποχρέωση για οικονομική και τεχνολογική βοήθεια προς τις φτωχές χώρες ώστε να αντιμετωπίσουν τους καταστροφικούς κινδύνους της κλιματικής αλλαγής.
Σεβόμενοι τα πιο πάνω, η μοναδικότητα των νησιωτικών κρατών και των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών, θα πρέπει να αναγνωρισθεί πλήρως. Κύριε Πρόεδρε, η αλλαγή του κλίματος δεν είναι το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα σήμερα. Άλλες πληγές και αδικίες μας βασανίζουν. Το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών χωρών εξακολουθεί να αυξάνεται, παρά τους στόχους της χιλιετίας, της Οικονομικής Συνόδου του Μοντερέι, παρ’ όλες αυτές τις Συνόδους Κορυφής όπως ο Πρόεδρος της Σενεγάλης είπε εδώ, αποκαλύπτοντας μια μεγάλη αλήθεια, υπάρχουν υποσχέσεις και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και ο κόσμος συνεχίζει την καταστροφική πορεία του.
Το συνολικό εισόδημα των 500 πλουσιότερων ατόμων στον κόσμο είναι μεγαλύτερο από το εισόδημα των 416 εκατομμυρίων φτωχότερων ανθρώπων. Τα 2,8 δισεκατομμύρια άνθρωποι που ζουν σε συνθήκες φτώχειας με λιγότερο από 2 δολάρια την ημέρα, αντιπροσωπεύουν το 40 τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού και λαμβάνουν μόνο το 5 τοις εκατό του παγκόσμιου εισοδήματος. Κάθε χρόνο περίπου 9,2 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν πριν φθάσουν το πέμπτο έτος της ηλικίας τους και 99,9 τοις εκατό των θανάτων αυτών συμβαίνουν στις φτωχότερες χώρες. Η βρεφική θνησιμότητα είναι 47 θάνατοι ανά χίλια παιδιά που γεννιούνται ζωντανά, αλλά είναι μόνο 5 τοις χιλίοις στις πλούσιες χώρες. Το προσδόκιμο ζωής στον πλανήτη είναι 67 χρόνια, στις πλούσιες χώρες είναι 79, ενώ σε ορισμένες φτωχές χώρες είναι μόνο 40 χρόνια. Επιπλέον, υπάρχουν 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι που δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό, 2,6 δισεκατομμύρια χωρίς αποχέτευση, 800 εκατομμύρια αγράμματοι και 1,02 δισεκατομμύρια πεινασμένοι άνθρωποι. Αυτό είναι το παγκόσμιο σενάριο.
Τώρα η αιτία, ποια είναι η αιτία;
Ας μιλήσουμε για την αιτία, ας μην αποφύγουμε τις ευθύνες και ας μην αποφύγουμε το βάθος του προβλήματος. Η αιτία, αναμφίβολα, επιστρέφω στο θέμα όλου αυτού του καταστροφικού πανοράματος, είναι το καταστρεπτικό μεταβολικό σύστημα του κεφαλαίου και το ενσωματωμένο μοντέλο του: ο καπιταλισμός.
Εδώ είναι ένα απόσπασμα που θέλω να διαβάσω εν συντομία, του σπουδαίου απελευθερωτή θεολόγου Λεονάρντο Μπόφφ, Βραζιλιάνου. Ο Μπόφφ λέει για το θέμα αυτό ως εξής: «Ποια είναι η αιτία; Αχ, η αιτία είναι το όνειρο της αναζήτησης της ευτυχίας μέσα από τη συσσώρευση υλικών και την ατελείωτη πρόοδο, χρησιμοποιώντας γι 'αυτό την επιστήμη και την τεχνολογία με τα οποία μπορούν να εκμεταλλεύονται χωρίς όρια όλους τους πόρους της γης». Και εφαρμόζεται εδώ ο Κάρολος Δαρβίνος και η «φυσική του επιλογή», η επιβίωση του προσαρμοσμένου, αυτού που ταιριάζει και ανταποκρίνεται στην περίοδο, αλλά γνωρίζουμε ότι ο ισχυρότερος επιβιώνει πάνω στις στάχτες του ασθενέστερου.
Ο Ζαν Ζακ Ρουσώ πρέπει πάντα να θυμόμαστε, είπε ότι μεταξύ των ισχυρών και των αδυνάτων, η ελευθερία καταπιέζεται. Αυτός είναι ο λόγος που η Αυτοκρατορία μιλάει για την ελευθερία. Είναι η ελευθερία να καταπιέζει, να εισβάλει, να σκοτώνει, να εξολοθρεύει, και να εκμεταλλεύεται. Αυτή είναι η ελευθερία τους και ο Ρουσώ προσθέτει αυτή τη σωτήρια φράση: «Μόνο ο Νόμος (σ.μ.: το δίκαιο) απελευθερώνει».
Υπάρχουν χώρες που ελπίζουν ότι δεν θα βγει κανένα κείμενο από δω, ακριβώς επειδή δεν θέλουνε ένα νόμο, δεν θέλουμε ένα πρότυπο, επειδή η απουσία των εν λόγω κανόνων τους επιτρέπει να παίζουν με την ελευθερία της εκμετάλλευσης, με την ελευθερία της καταστροφής. Πρέπει να κάνουμε μια προσπάθεια και να ασκήσουμε πίεση εδώ και στους δρόμους, έτσι ώστε μια δέσμευση να βγει από εδώ, ένα έγγραφο που να δεσμεύει τις πιο ισχυρές χώρες του πλανήτη.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
Λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, ο Λεονάρντο Μπόφφ θέτει το ερώτημα: Μπορεί μια πεπερασμένη Γη να υποστηρίξει ένα άπειρο - ατέλειωτο έργο; Η Θέση του καπιταλισμού για άπειρη – διαρκή ανάπτυξη, είναι ένα καταστροφικό σχέδιο, ας το παραδεχτούμε. Στη συνέχεια ο Μπόφφ μας ερωτά, τι μπορεί να αναμένουμε από την Κοπεγχάγη; Τουλάχιστον αυτή την απλή ομολογία:
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Και μια απλή πρόταση: Ας αλάξουμε τον σκοπό. Ας το κάνουμε, χωρίς κυνισμό όμως, χωρίς ψέματα, χωρίς διπλές ατζέντες, χωρίς εκτός πραγματικότητας έγγραφα, με την αλήθεια ορατή από όλους.
Πόσο καιρό, ζητάμε από τη Βενεζουέλα, κ. Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, πόσο καιρό θα επιτρέπουμε τέτοιες αδικίες και ανισότητες; Πόσο καιρό θα ανεχόμαστε την τρέχουσα διεθνή οικονομική τάξη και τους επικρατούντες μηχανισμούς της αγοράς; Πόσο καιρό θα επιτρέπουμε τεράστιες επιδημίες όπως το HIV / AIDS να καταστρέφουν ολόκληρους πληθυσμούς; Πόσο καιρό θα αφήνουμε τους πεινασμένους χωρίς φαγητό ή ανήμπορους να ταΐσουν τα παιδιά τους; πόσο καιρό θα αφήνουμε εκατομμύρια παιδιά να πεθαίνουν από ιάσιμες ασθένειες; Πώς καιρό θα επιτρέπουμε σε ένοπλες συγκρούσεις να οδηγούν στη σφαγή εκατομμυρίων αθώων ανθρώπων, προκειμένου οι ισχυροί να απομυζούν τους πόρους των άλλων λαών;
Να σταματήσει η επιθετικότητα και οι πόλεμοι! Εμείς οι λαοί του κόσμου, ζητάμε από τις αυτοκρατορίες, από εκείνους οι οποίοι προσπαθούν να συνεχίσουν να κυριαρχούν στον κόσμο και να μας εκμεταλλεύονται: Όχι άλλες στρατιωτικές βάσεις ή στρατιωτικά πραξικοπήματα! Ας οικοδομήσουμε μια πιο δίκαιη και ισότιμη οικονομική και κοινωνική τάξη, ας εξαλείψουμε τη φτώχεια, ας σταματήσουμε αμέσως τις υψηλές ποσότητες εκπομπών αερίων, ας σταματήσουμε την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και ας αποφύγουμε τη μεγάλη καταστροφή της κλιματικής αλλαγής, ας εντάξουμε τους εαυτούς μας στον ευγενή στόχο του να είναι ο καθένας περισσότερο ελεύθερος και ενωμένος.
Κύριε Πρόεδρε, σχεδόν δύο αιώνες πριν, ένας διεθνής Βενεζουελάνος, ένας απελευθερωτής λαών και πρόδρομος των αριστερών συνειδήσεων, άφησε για την υστεροφημία του ένα απόλυτης βούλησης απόφθεγμα: «Αν η φύση αντιτίθεται σε μας, ας αγωνιστούμε εναντίον της και να την κάνουμε να μας υπακούει».
Αυτός ήταν ο Σιμόν Μπολίβαρ, ο απελευθερωτής. Από τη Μπολιβαριανή Βενεζουέλα, που πριν δέκα χρόνια γνωρίσαμε τη μεγαλύτερη κλιματική τραγωδία στην ιστορία μας (η τραγωδία Βάργκας λέγεται), από αυτή τη Βενεζουέλα της οποίας η επανάσταση προσπαθεί να κερδίσει δικαιοσύνη για όλους τους ανθρώπους, λέμε ότι αυτό είναι δυνατό μόνο μέσα από το μονοπάτι του σοσιαλισμού!
Ο Σοσιαλισμός, το άλλο φάντασμα για το οποίο μίλησε ο Καρλ Μαρξ, περπατά εδώ επίσης. Σοσιαλισμός, αυτή είναι η κατεύθυνση, αυτός είναι ο δρόμος για να σώσουμε τον πλανήτη, εγώ δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία. Ο καπιταλισμός είναι ο δρόμος για την κόλαση, για την καταστροφή του κόσμου. Το λέμε αυτό εμείς από τη Βενεζουέλα, η οποία λόγω του σοσιαλισμού αντιμετωπίζει απειλές από την Αυτοκρατορία των ΗΠΑ.
Από τις χώρες που αποτελούν τη Μπολιβαριανή Συμμαχία, ζητούμε, με σεβασμό αλλά από την ψυχή μου και στο όνομα πολλών σε αυτόν τον πλανήτη, λέμε στις κυβερνήσεις και τους λαούς της Γης, για να παραφράσω τον Σιμόν Μπολιβάρ του Ελευθερωτή: Εάν η καταστροφική φύση του καπιταλισμού μας αντιτίθεται, ας αγωνιστούμε εναντίον του και να τον κάνουμε να μας υπακούσει. Ας μην περιμένουμε αδρανείς τον θάνατο της ανθρωπότητας. Η ιστορία μας καλεί να ενωθούμε και να αγωνιστούμε.
Εάν ο καπιταλισμός αντιστέκεται, είμαστε υποχρεωμένοι να ξεκινήσουμε μια μάχη ενάντια στον καπιταλισμό και να ανοίξουμε το δρόμο για τη σωτηρία του ανθρώπινου είδους. Είναι στο χέρι μας, υψώνοντας τα πανώ του Χριστού, του Μωάμεθ, ισότητα, αγάπη, δικαιοσύνη, ανθρωπιά, ο πραγματικός και πιο βαθύς ανθρωπισμός. Αν δεν το κάνουμε, η πιο υπέροχη δημιουργία του σύμπαντος, το ανθρώπινο ον, θα εξαφανιστεί, θα εξαφανιστεί. Αυτός ο πλανήτης είναι δισεκατομμυρίων ετών και ο πλανήτης υπάρχει εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια χωρίς εμάς, το ανθρώπινο είδος. Δηλαδή δεν μας χρειάζεται για να υπάρχει.
Χωρίς τη Γη εμείς δεν θα υπάρχουμε και εμείς καταστρέφουμε την Πατσαμάμα όπως λέει ο Έβο, όπως λένε οι αυτόχθονες αδελφοί μας από τη Νότια Αμερική. Τέλος, κύριε Πρόεδρε, ας ακούσουμε τον Φιντέλ Κάστρο που είπε: «Ένα είδος είναι σε κίνδυνο εξαφάνισης: η Ανθρωπότητα». Ας ακούσουμε τη Ρόζα Λούξεμπουργκ που είπε: «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα». Ας ακούσουμε τον Ιησού Σωτήρα όταν είπε: «Μακάριοι οι φτωχοί γιατί δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών». Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, μπορούμε να μην κάνουμε τη Γη τάφο της ανθρωπότητας. Ας κάνουμε αυτή τη γη έναν παράδεισο, έναν παράδεισο της ζωής, της ειρήνης, της ειρήνης και της αδελφοσύνης για όλη την ανθρωπότητα, για το ανθρώπινο είδος.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ πολύ και απολαύστε το γεύμα σας.
(χειροκροτήματα από το ακροατήριο)
ΜΤΦ: Τ.Π.
Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010
Φιντέλ Κάστρο: Η αλήθεια για το τι συνέβη στη σύνοδο της Κοπεγχάγης.
Φιντέλ Κάστρο: Η αλήθεια για το τι συνέβη στη σύνοδο της Κοπεγχάγης.
Μέχρι πολύ πρόσφατα, η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από το είδος της κοινωνίας που θα είχαμε. Σήμερα, η συζήτηση επικεντρώνεται στο αν η ανθρώπινη κοινωνία θα επιβιώσει.
Αυτά δεν είναι δραματικές φράσεις. Πρέπει να συνηθίσουμε την αλήθεια των γεγονότων. Η ελπίδα είναι το τελευταίο πράγμα από το οποίο τα ανθρώπινα όντα θα παραιτηθούν. Με αληθινά επιχειρήματα, άνδρες και γυναίκες όλων των ηλικιών, ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι, έχουν εξαπολύσει μια υποδειγματική μάχη κατά της Συνόδου κορυφής και δίδαξαν τον κόσμο ένα μεγάλο μάθημα. Είναι σημαντικό τώρα που η Κούβα και ο κόσμος μαθαίνουν όσο το δυνατόν περισσότερα από ό, τι συνέβη στη Κοπεγχάγη. Η αλήθεια μπορεί να είναι ισχυρότερη από τα επηρεασμένα και συχνά παραπληροφορημένα μυαλά αυτών που κρατούν στα χέρια τους τη μοίρα του κόσμου. Αν κάτι σημαντικό επιτεύχθηκε στη Δανέζικη πρωτεύουσα, ήταν ότι η κάλυψη των μέσων ενημέρωσης επέτρεψε στο παγκόσμιο κοινό να παρακολουθήσει το πολιτικό χάος που δημιουργήθηκε εκεί και την ταπεινωτική μεταχείριση
της οποίας έτυχαν αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων, υπουργοί και οι χιλιάδες των εκπροσώπων των κοινωνικών κινημάτων και οργανισμών οι οποίοι με ελπίδα
και προσδοκία ταξίδεψαν στο χώρο της συνόδου κορυφής, στην Κοπεγχάγη. Η βίαιη καταστολή των ειρηνικών διαδηλωτών από την αστυνομία ήταν μια υπενθύμιση της
συμπεριφοράς των ναζιστικών στρατευμάτων που κατέλαβαν τη Δανία τον Απρίλιο του 1940.
Αλλά κανείς δεν θα μπορούσε να σκεφτεί ότι στις 18 Δεκέμβρη 2009, την τελευταία ημέρα της Συνόδου Κορυφής, αυτή θα αναστελλόταν από την κυβέρνηση της Δανίας˙ μια σύμμαχος του ΝΑΤΟ που συνδέεται με το μακελειό στο Αφγανιστάν, να προσφέρει την αίθουσα της ολομέλειας της διάσκεψης στον Πρόεδρο Ομπάμα για μια συνάντηση όπου μόνο ο ίδιος και μια επιλεγμένη ομάδα προσκεκλημένων, 16 στο σύνολο, θα είχαν το αποκλειστικό δικαίωμα να μιλούν. Οι δόλιες, δημαγωγικές και διφορούμενες παρατηρήσεις του Ομπάμα, απέφυγαν να συμπεριλάβουν δεσμεύσεις και αγνόησαν την σύμβαση-πλαίσιο του Κιότο. Στη συνέχεια, εγκατέλειψε την αίθουσα αφού άκουσε λίγους από τους άλλους ομιλητές. Μεταξύ αυτών που κλήθηκαν να λάβουν μέρος στη συνάντηση, ήταν οι πλέον βιομηχανικές χώρες, αρκετές αναπτυσσόμενες οικονομίες και ορισμένες από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου. Στους ηγέτες και τους εκπροσώπους περισσότερων από 170 χωρών, τους επετράπη μόνο να ακούνε. Στο τέλος των ομιλιών των 16 επιλεγμένων, ο Έβο Μοράλες, με την «εξουσία» της ιδιότητας του ιθαγενούς Αϋμάρα, αλλά και της πρόσφατης επανεκλογή τους με 65%, καθώς και της υποστήριξης των δύο τρίτων της Βουλής και της Γερουσίας της Βολιβίας, ζήτησε το βήμα. Η δανική προεδρία δεν είχε άλλη επιλογή από το να ενδώσει κάτω και από την επιμονή των άλλων αντιπροσωπειών. Όταν ο Έβο ολοκλήρωσε τις σοφές και ενδελεχείς παρατηρήσεις του, οι Δανοί έπρεπε να δώσουν το λόγο στον Ούγκο Τσάβες. Και οι δύο ομιλίες θα καταγραφούν στην ιστορία ως παραδείγματα σύντομων και έγκαιρων παρατηρήσεων. Στη συνέχεια, με την αποστολή τους να έχει δεόντως ολοκληρωθεί, έφυγαν και οι δυο για τις αξιοσέβαστες χώρες τους. Αλλά όταν ο Ομπάμα εξαφανίστηκε, είχε ακόμα να εκπληρώσει τον στόχο του στη χώρα που φιλοξενούσε τη διάσκεψη.
Από το απόγευμα της 17ης και τις πρώτες πρωινές ώρες της 18ης, ο πρωθυπουργός της
Δανία και ανώτεροι εκπρόσωποι των Ηνωμένων Πολιτειών είχαν συνάντηση με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τους ηγέτες των 27 εθνών, ώστε να τους παρουσιάσουν –εκ μέρους του Ομπάμα- ένα σχέδιο συμφωνίας στο οποίο δεν είχε συμπεριληφθεί η επεξεργασία κανενός από τους ηγέτες του υπόλοιπου κόσμου που έλαβαν μέρος στη διάσκεψη. Ήταν μια αντιδημοκρατική και –στην ουσία- λάθρα πρωτοβουλία που αγνόησε τους χιλιάδες των εκπροσώπων των κοινωνικών κινημάτων, επιστημονικών και θρησκευτικών ιδρυμάτων και άλλων συμμετεχόντων στη σύνοδο κορυφής. Κατά τη νύχτα της 18ης και μέχρι την 3:00 π.μ. της 19ης, όταν πολλοί αρχηγοί κρατών είχαν ήδη αναχωρήσει, οι εκπρόσωποι των χωρών περίμεναν την επανέναρξη των εργασιών και τη λήξη της συνόδου. Καθ 'όλη τη 18η, ο Ομπάμα πραγματοποίησε συναντήσεις και συνεντεύξεις Τύπου και το ίδιο έκαναν και οι ευρωπαίοι ηγέτες. Στη συνέχεια, έφυγαν. Κάτι αναπάντεχο συνέβη τότε: στις τρεις το πρωί της 19ης, ο πρωθυπουργός της Δανίας συγκάλεσε συνεδρίαση για τη σύνοψη της Συνόδου κορυφής. Εκείνη την ώρα οι χώρες εκπροσωπούνταν από υπουργούς, υπαλλήλους, πρέσβεις και τεχνικό προσωπικό (όχι από τους ηγέτες). Ωστόσο, μια καταπληκτική μάχη διεξήχθη εκείνο το πρωί από μια ομάδα εκπροσώπων των χωρών του Τρίτου Κόσμου, αμφισβητώντας την προσπάθεια του Ομπάμα και των πλουσιότερων του πλανήτη να εισαγάγουν ένα τελικό κείμενο – απόφαση, επιβεβλημένο από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως κείμενο που συμφωνήθηκε με συναίνεση στη Σύνοδο Κορυφής. Η εκπρόσωπος της Βενεζουέλας, Claudia Salerno, έδειξε με εντυπωσιακή ενέργεια (δυναμισμό), το δεξί της χέρι που αιμορραγούσε από τα έντονα χτυπήματά της στο έδρανο, διεκδικώντας το δικαίωμά της να ανέβει στο βήμα. Ο τόνος της φωνής της και η αξιοπρέπεια των επιχειρημάτων της, δεν πρόκειται ποτέ να ξεχαστεί. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Κούβας έκανε μια αυστηρή ομιλία περίπου χιλίων λέξεων από την οποία έχω επιλέξει μερικές παραγράφους για να τις συμπεριλάβω σε αυτόν μου τον προβληματισμό:
"Το έγγραφο που εσείς κύριε Πρόεδρε, επανειλημμένα ισχυριστήκατε ότι δεν υπήρχε, τώρα εμφανίζεται. [...] έχουμε δει προσχέδια που κυκλοφορούν κρυφίως και συζητούνται σε μυστικές συναντήσεις ... "
«... Αποδοκιμάζω έντονα τον τρόπο που διευθύνατε αυτή τη Διάσκεψη.»
«... Η Κούβα θεωρεί ότι το κείμενο αυτού του απόκρυφου προσχεδίου είναι εξαιρετικά ανεπαρκές και απαράδεκτο. Ο στόχος των 2 βαθμών Κελσίου είναι απαράδεκτος και
θα μπορούσε να έχει ανυπολόγιστες καταστροφικές συνέπειες ...»
«Το έγγραφο που δυστυχώς παρουσιάζετε δεν δεσμεύει με κανένα τρόπο σε μείωση των εκπομπών αερίων του φαινόμενου του θερμοκηπίου.»
«Είμαι ενήμερος για τα προηγούμενα σχέδια, τα οποία επίσης μέσω αμφισβητήσιμων και παράτυπων διαδικασιών, αποτέλεσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης από μικρές ομάδες ανθρώπων ...» «Το έγγραφο που παρουσιάζετε τώρα, αποτυγχάνει να συμπεριλάβει έστω και τις ήδη πενιχρές και λειψές φράσεις – κλειδιά που υπήρχαν στο προσχέδιο....»
«... Όσον αφορά την Κούβα, είναι ασυμβίβαστο με τις διεθνώς αναγνωρισμένες επιστημονικές απόψεις οι οποίες υποστηρίζουν σθεναρά πως είναι επείγον και δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, να εξασφαλίσουμε τη μείωση τουλάχιστον κατά 45% του
εκπομπών αερίων ως το έτος 2020 και όχι λιγότερο από 80% ή 90% έως το 2050.»
«Κάθε επιχείρημα για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων ώστε να καταλήξουμε σε συμφωνία στο μέλλον για να μειώσουμε τις εκπομπές, πρέπει αναπόφευκτα να περιλαμβάνει την ισχύ του πρωτοκόλλου του Κιότο [...]
Το έγγραφό σας, κύριε Πρόεδρε, είναι η ληξιαρχική πράξη θανάτου του Πρωτοκόλλου του Κιότο και η αντιπροσωπεία μου δεν μπορεί να το δεχτεί.»
«Η κουβανική αντιπροσωπεία θα ήθελε να τονίσει την υπεροχή της αρχής της «κοινής υπό
διαφοροποιημένες ευθύνες», ως τον πυρήνα της μελλοντικής διαδικασίας των διαπραγματεύσεων. Το έγγραφό σας δεν περιλαμβάνει ούτε μια λέξη επ’ αυτού.»
«Αυτό το σχέδιο δήλωσης παραλείπει να αναφέρει συγκεκριμένες οικονομικές δεσμεύσεις και τη μεταφορά τεχνολογιών στις αναπτυσσόμενες χώρες, τα οποία είναι μέρος των υποχρεώσεων των ανεπτυγμένων χωρών βάσει του πλαισίου της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή [...] Κύριε Πρόεδρε, με την επιβολή των συμφερόντων τους μέσα από το έγγραφό σας, τα ανεπτυγμένα έθνη αποφεύγουν κάθε συγκεκριμένη δέσμευση.»
«... Αυτό που εσείς κύριε Πρόεδρε ορίζετε ως «αντιπροσωπευτική ομάδα ηγετών» είναι για μένα μια απροκάλυπτη παραβίαση της αρχής της ισότιμης κυριαρχίας όπως καθορίζεται από τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών ...». «Κύριε Πρόεδρε ζητώ επισήμως, αυτή η δήλωση να συμπεριληφθεί στην τελική έκθεση των εργασιών αυτής της θλιβερής και επαίσχυντης 15ης συνόδου».
Στους εκπροσώπους των χωρών δόθηκε μόνο μία ώρα για να εκθέσουν τις απόψεις τους. Αυτό οδήγησε σε περίπλοκες, ντροπιαστικές και ενοχλητικές καταστάσεις.
Στη συνέχεια, ακολούθησε μια μακρά αντιπαράθεση όπου οι αντιπροσωπείες από τις ανεπτυγμένες χώρες άσκησαν μεγάλη πίεση στους υπόλοιπους ώστε να κάνουν τη διάσκεψη να εγκρίνει το εν λόγω έγγραφο ως το τελικό αποτέλεσμα των συζητήσεων. Ένας μικρός αριθμός χωρών σταθερά επέμεινε στις παραλείψεις και ασάφειες του εγγράφου που προωθήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδιαίτερα από την απουσία δέσμευσης των ανεπτυγμένων χωρών για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και σχετικά με τη χρηματοδότηση που θα επιτρέψει στις χώρες του Νότου να υιοθετήσουν μέτρα για ανακούφιση και την προσαρμογή. Μετά από μια μακρά και εξαιρετικά τεταμένη συζήτηση, η θέση των χωρών της ALBA (Μπολιβαριανή Συμμαχία για τους Λαούς της Αμερικής μας) και το Σουδάν, ως Πρόεδρος της ομάδας G-77, επικράτησε να είναι πως το κείμενο είναι απαράδεκτο από τη διάσκεψη και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να εγκριθεί. Ενόψει της απουσίας συναίνεσης, η Διάσκεψη θα μπορούσε μόνο "να λάβει γνώση" της
ύπαρξης του εγγράφου που αντιπροσωπεύει τη θέση μιας ομάδας περίπου 25 χωρών.
Αφού λήφθηκε αυτή η απόφαση - στις 10:30 το πρωί ώρα Δανίας – ο Bruno, μαζί με
τους άλλους εκπροσώπους της ALBA, είχε μια φιλική συζήτηση με το Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών στον οποίο εξέφρασαν τη θέλησή τους να συνεχίσουν να αγωνίζονται στο πλευρό των Ηνωμένων Εθνών για να εμποδιστούν οι τρομερές συνέπειες της κλιματικής
αλλαγή. Η αποστολή τους ολοκληρώθηκε και ο Υπουργός Εξωτερικών και αντιπρόεδρος της Κούβας Esteban Lazo αναχώρησε για να γυρίσει στην Κούβα και να παρακολουθήσει τη σύνοδο της Εθνοσυνέλευσης. Μερικά μέλη της αντιπροσωπείας και ο πρέσβης έμειναν στη
Κοπεγχάγη για να λάβουν μέρος στην τελική διαδικασία.
Σήμερα το απόγευμα, μου ανέφεραν τα ακόλουθα:
... «τόσο αυτοί οι οποίοι εμπλέκονται στη εκπόνηση του εγγράφου, αλλά και εκείνοι - όπως ο
Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών που ανέμενε την έγκριση της απόφασης από τη διάσκεψη ... καθώς δεν μπορούσαν να αγνοήσουν την απόφαση απλώς να «λάβουν υπόψη» τους την υποτιθέμενη «συμφωνία της Κοπεγχάγης», προσπάθησαν να θεσπίσουν μια διαδικασία που να επιτρέπει στις άλλες χώρες της Συνόδου για την Κλιματική Αλλαγή (COP) (οι οποίες δεν ήταν μέρος της συμφωνίας) να προσχωρήσουν σε αυτήν και να τη δημοσιεύσουν, με πρόθεση να παρουσιάσουν τη συμφωνία ως νόμιμη, κάτι που θα μπορούσε να προκαθορίσει τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων οι οποίες έπρεπε να συνεχιστούν».
«Η τόσο καθυστερημένη προσπάθεια, βρήκε και πάλι κατηγορηματικά αντίθετη την Κούβα, τη Βενεζουέλα και τη Βολιβία. Αυτές οι χώρες προειδοποίησαν ότι ένα έγγραφο που δεν είχε υιοθετηθεί από τη Σύνοδο δεν μπορούσε να θεωρηθεί νόμιμο και ότι δεν ήταν ένα έγγραφο της Συνόδου. Ως εκ τούτου, δεν θα μπορούσαν να θεσπιστούν κανονισμοί για την υποτιθέμενη υιοθέτηση του ...»
«Με αυτό τον τρόπο ολοκληρώθηκε η Σύνοδος της Κοπεγχάγης χωρίς την υιοθέτηση του εγγράφου που λάθρα απεργάστηκαν τις τελευταίες ημέρες, κάτω από τον σαφή ιδεολογική καθοδήγηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ»……
Φιντέλ Κάστρο Ρούζ
19 Δεκεμβρίου του 2009
(θα ακολουθήσει η τοποθέτηση του Ούγκο Τσάβες και συνέντευξη του Έβο Μοράλες).
ΜΤΦ: Τ.Π.
Μέχρι πολύ πρόσφατα, η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από το είδος της κοινωνίας που θα είχαμε. Σήμερα, η συζήτηση επικεντρώνεται στο αν η ανθρώπινη κοινωνία θα επιβιώσει.
Αυτά δεν είναι δραματικές φράσεις. Πρέπει να συνηθίσουμε την αλήθεια των γεγονότων. Η ελπίδα είναι το τελευταίο πράγμα από το οποίο τα ανθρώπινα όντα θα παραιτηθούν. Με αληθινά επιχειρήματα, άνδρες και γυναίκες όλων των ηλικιών, ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι, έχουν εξαπολύσει μια υποδειγματική μάχη κατά της Συνόδου κορυφής και δίδαξαν τον κόσμο ένα μεγάλο μάθημα. Είναι σημαντικό τώρα που η Κούβα και ο κόσμος μαθαίνουν όσο το δυνατόν περισσότερα από ό, τι συνέβη στη Κοπεγχάγη. Η αλήθεια μπορεί να είναι ισχυρότερη από τα επηρεασμένα και συχνά παραπληροφορημένα μυαλά αυτών που κρατούν στα χέρια τους τη μοίρα του κόσμου. Αν κάτι σημαντικό επιτεύχθηκε στη Δανέζικη πρωτεύουσα, ήταν ότι η κάλυψη των μέσων ενημέρωσης επέτρεψε στο παγκόσμιο κοινό να παρακολουθήσει το πολιτικό χάος που δημιουργήθηκε εκεί και την ταπεινωτική μεταχείριση
της οποίας έτυχαν αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων, υπουργοί και οι χιλιάδες των εκπροσώπων των κοινωνικών κινημάτων και οργανισμών οι οποίοι με ελπίδα
και προσδοκία ταξίδεψαν στο χώρο της συνόδου κορυφής, στην Κοπεγχάγη. Η βίαιη καταστολή των ειρηνικών διαδηλωτών από την αστυνομία ήταν μια υπενθύμιση της
συμπεριφοράς των ναζιστικών στρατευμάτων που κατέλαβαν τη Δανία τον Απρίλιο του 1940.
Αλλά κανείς δεν θα μπορούσε να σκεφτεί ότι στις 18 Δεκέμβρη 2009, την τελευταία ημέρα της Συνόδου Κορυφής, αυτή θα αναστελλόταν από την κυβέρνηση της Δανίας˙ μια σύμμαχος του ΝΑΤΟ που συνδέεται με το μακελειό στο Αφγανιστάν, να προσφέρει την αίθουσα της ολομέλειας της διάσκεψης στον Πρόεδρο Ομπάμα για μια συνάντηση όπου μόνο ο ίδιος και μια επιλεγμένη ομάδα προσκεκλημένων, 16 στο σύνολο, θα είχαν το αποκλειστικό δικαίωμα να μιλούν. Οι δόλιες, δημαγωγικές και διφορούμενες παρατηρήσεις του Ομπάμα, απέφυγαν να συμπεριλάβουν δεσμεύσεις και αγνόησαν την σύμβαση-πλαίσιο του Κιότο. Στη συνέχεια, εγκατέλειψε την αίθουσα αφού άκουσε λίγους από τους άλλους ομιλητές. Μεταξύ αυτών που κλήθηκαν να λάβουν μέρος στη συνάντηση, ήταν οι πλέον βιομηχανικές χώρες, αρκετές αναπτυσσόμενες οικονομίες και ορισμένες από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου. Στους ηγέτες και τους εκπροσώπους περισσότερων από 170 χωρών, τους επετράπη μόνο να ακούνε. Στο τέλος των ομιλιών των 16 επιλεγμένων, ο Έβο Μοράλες, με την «εξουσία» της ιδιότητας του ιθαγενούς Αϋμάρα, αλλά και της πρόσφατης επανεκλογή τους με 65%, καθώς και της υποστήριξης των δύο τρίτων της Βουλής και της Γερουσίας της Βολιβίας, ζήτησε το βήμα. Η δανική προεδρία δεν είχε άλλη επιλογή από το να ενδώσει κάτω και από την επιμονή των άλλων αντιπροσωπειών. Όταν ο Έβο ολοκλήρωσε τις σοφές και ενδελεχείς παρατηρήσεις του, οι Δανοί έπρεπε να δώσουν το λόγο στον Ούγκο Τσάβες. Και οι δύο ομιλίες θα καταγραφούν στην ιστορία ως παραδείγματα σύντομων και έγκαιρων παρατηρήσεων. Στη συνέχεια, με την αποστολή τους να έχει δεόντως ολοκληρωθεί, έφυγαν και οι δυο για τις αξιοσέβαστες χώρες τους. Αλλά όταν ο Ομπάμα εξαφανίστηκε, είχε ακόμα να εκπληρώσει τον στόχο του στη χώρα που φιλοξενούσε τη διάσκεψη.
Από το απόγευμα της 17ης και τις πρώτες πρωινές ώρες της 18ης, ο πρωθυπουργός της
Δανία και ανώτεροι εκπρόσωποι των Ηνωμένων Πολιτειών είχαν συνάντηση με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τους ηγέτες των 27 εθνών, ώστε να τους παρουσιάσουν –εκ μέρους του Ομπάμα- ένα σχέδιο συμφωνίας στο οποίο δεν είχε συμπεριληφθεί η επεξεργασία κανενός από τους ηγέτες του υπόλοιπου κόσμου που έλαβαν μέρος στη διάσκεψη. Ήταν μια αντιδημοκρατική και –στην ουσία- λάθρα πρωτοβουλία που αγνόησε τους χιλιάδες των εκπροσώπων των κοινωνικών κινημάτων, επιστημονικών και θρησκευτικών ιδρυμάτων και άλλων συμμετεχόντων στη σύνοδο κορυφής. Κατά τη νύχτα της 18ης και μέχρι την 3:00 π.μ. της 19ης, όταν πολλοί αρχηγοί κρατών είχαν ήδη αναχωρήσει, οι εκπρόσωποι των χωρών περίμεναν την επανέναρξη των εργασιών και τη λήξη της συνόδου. Καθ 'όλη τη 18η, ο Ομπάμα πραγματοποίησε συναντήσεις και συνεντεύξεις Τύπου και το ίδιο έκαναν και οι ευρωπαίοι ηγέτες. Στη συνέχεια, έφυγαν. Κάτι αναπάντεχο συνέβη τότε: στις τρεις το πρωί της 19ης, ο πρωθυπουργός της Δανίας συγκάλεσε συνεδρίαση για τη σύνοψη της Συνόδου κορυφής. Εκείνη την ώρα οι χώρες εκπροσωπούνταν από υπουργούς, υπαλλήλους, πρέσβεις και τεχνικό προσωπικό (όχι από τους ηγέτες). Ωστόσο, μια καταπληκτική μάχη διεξήχθη εκείνο το πρωί από μια ομάδα εκπροσώπων των χωρών του Τρίτου Κόσμου, αμφισβητώντας την προσπάθεια του Ομπάμα και των πλουσιότερων του πλανήτη να εισαγάγουν ένα τελικό κείμενο – απόφαση, επιβεβλημένο από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως κείμενο που συμφωνήθηκε με συναίνεση στη Σύνοδο Κορυφής. Η εκπρόσωπος της Βενεζουέλας, Claudia Salerno, έδειξε με εντυπωσιακή ενέργεια (δυναμισμό), το δεξί της χέρι που αιμορραγούσε από τα έντονα χτυπήματά της στο έδρανο, διεκδικώντας το δικαίωμά της να ανέβει στο βήμα. Ο τόνος της φωνής της και η αξιοπρέπεια των επιχειρημάτων της, δεν πρόκειται ποτέ να ξεχαστεί. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Κούβας έκανε μια αυστηρή ομιλία περίπου χιλίων λέξεων από την οποία έχω επιλέξει μερικές παραγράφους για να τις συμπεριλάβω σε αυτόν μου τον προβληματισμό:
"Το έγγραφο που εσείς κύριε Πρόεδρε, επανειλημμένα ισχυριστήκατε ότι δεν υπήρχε, τώρα εμφανίζεται. [...] έχουμε δει προσχέδια που κυκλοφορούν κρυφίως και συζητούνται σε μυστικές συναντήσεις ... "
«... Αποδοκιμάζω έντονα τον τρόπο που διευθύνατε αυτή τη Διάσκεψη.»
«... Η Κούβα θεωρεί ότι το κείμενο αυτού του απόκρυφου προσχεδίου είναι εξαιρετικά ανεπαρκές και απαράδεκτο. Ο στόχος των 2 βαθμών Κελσίου είναι απαράδεκτος και
θα μπορούσε να έχει ανυπολόγιστες καταστροφικές συνέπειες ...»
«Το έγγραφο που δυστυχώς παρουσιάζετε δεν δεσμεύει με κανένα τρόπο σε μείωση των εκπομπών αερίων του φαινόμενου του θερμοκηπίου.»
«Είμαι ενήμερος για τα προηγούμενα σχέδια, τα οποία επίσης μέσω αμφισβητήσιμων και παράτυπων διαδικασιών, αποτέλεσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης από μικρές ομάδες ανθρώπων ...» «Το έγγραφο που παρουσιάζετε τώρα, αποτυγχάνει να συμπεριλάβει έστω και τις ήδη πενιχρές και λειψές φράσεις – κλειδιά που υπήρχαν στο προσχέδιο....»
«... Όσον αφορά την Κούβα, είναι ασυμβίβαστο με τις διεθνώς αναγνωρισμένες επιστημονικές απόψεις οι οποίες υποστηρίζουν σθεναρά πως είναι επείγον και δεν μπορούμε να το αποφύγουμε, να εξασφαλίσουμε τη μείωση τουλάχιστον κατά 45% του
εκπομπών αερίων ως το έτος 2020 και όχι λιγότερο από 80% ή 90% έως το 2050.»
«Κάθε επιχείρημα για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων ώστε να καταλήξουμε σε συμφωνία στο μέλλον για να μειώσουμε τις εκπομπές, πρέπει αναπόφευκτα να περιλαμβάνει την ισχύ του πρωτοκόλλου του Κιότο [...]
Το έγγραφό σας, κύριε Πρόεδρε, είναι η ληξιαρχική πράξη θανάτου του Πρωτοκόλλου του Κιότο και η αντιπροσωπεία μου δεν μπορεί να το δεχτεί.»
«Η κουβανική αντιπροσωπεία θα ήθελε να τονίσει την υπεροχή της αρχής της «κοινής υπό
διαφοροποιημένες ευθύνες», ως τον πυρήνα της μελλοντικής διαδικασίας των διαπραγματεύσεων. Το έγγραφό σας δεν περιλαμβάνει ούτε μια λέξη επ’ αυτού.»
«Αυτό το σχέδιο δήλωσης παραλείπει να αναφέρει συγκεκριμένες οικονομικές δεσμεύσεις και τη μεταφορά τεχνολογιών στις αναπτυσσόμενες χώρες, τα οποία είναι μέρος των υποχρεώσεων των ανεπτυγμένων χωρών βάσει του πλαισίου της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή [...] Κύριε Πρόεδρε, με την επιβολή των συμφερόντων τους μέσα από το έγγραφό σας, τα ανεπτυγμένα έθνη αποφεύγουν κάθε συγκεκριμένη δέσμευση.»
«... Αυτό που εσείς κύριε Πρόεδρε ορίζετε ως «αντιπροσωπευτική ομάδα ηγετών» είναι για μένα μια απροκάλυπτη παραβίαση της αρχής της ισότιμης κυριαρχίας όπως καθορίζεται από τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών ...». «Κύριε Πρόεδρε ζητώ επισήμως, αυτή η δήλωση να συμπεριληφθεί στην τελική έκθεση των εργασιών αυτής της θλιβερής και επαίσχυντης 15ης συνόδου».
Στους εκπροσώπους των χωρών δόθηκε μόνο μία ώρα για να εκθέσουν τις απόψεις τους. Αυτό οδήγησε σε περίπλοκες, ντροπιαστικές και ενοχλητικές καταστάσεις.
Στη συνέχεια, ακολούθησε μια μακρά αντιπαράθεση όπου οι αντιπροσωπείες από τις ανεπτυγμένες χώρες άσκησαν μεγάλη πίεση στους υπόλοιπους ώστε να κάνουν τη διάσκεψη να εγκρίνει το εν λόγω έγγραφο ως το τελικό αποτέλεσμα των συζητήσεων. Ένας μικρός αριθμός χωρών σταθερά επέμεινε στις παραλείψεις και ασάφειες του εγγράφου που προωθήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ιδιαίτερα από την απουσία δέσμευσης των ανεπτυγμένων χωρών για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και σχετικά με τη χρηματοδότηση που θα επιτρέψει στις χώρες του Νότου να υιοθετήσουν μέτρα για ανακούφιση και την προσαρμογή. Μετά από μια μακρά και εξαιρετικά τεταμένη συζήτηση, η θέση των χωρών της ALBA (Μπολιβαριανή Συμμαχία για τους Λαούς της Αμερικής μας) και το Σουδάν, ως Πρόεδρος της ομάδας G-77, επικράτησε να είναι πως το κείμενο είναι απαράδεκτο από τη διάσκεψη και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να εγκριθεί. Ενόψει της απουσίας συναίνεσης, η Διάσκεψη θα μπορούσε μόνο "να λάβει γνώση" της
ύπαρξης του εγγράφου που αντιπροσωπεύει τη θέση μιας ομάδας περίπου 25 χωρών.
Αφού λήφθηκε αυτή η απόφαση - στις 10:30 το πρωί ώρα Δανίας – ο Bruno, μαζί με
τους άλλους εκπροσώπους της ALBA, είχε μια φιλική συζήτηση με το Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών στον οποίο εξέφρασαν τη θέλησή τους να συνεχίσουν να αγωνίζονται στο πλευρό των Ηνωμένων Εθνών για να εμποδιστούν οι τρομερές συνέπειες της κλιματικής
αλλαγή. Η αποστολή τους ολοκληρώθηκε και ο Υπουργός Εξωτερικών και αντιπρόεδρος της Κούβας Esteban Lazo αναχώρησε για να γυρίσει στην Κούβα και να παρακολουθήσει τη σύνοδο της Εθνοσυνέλευσης. Μερικά μέλη της αντιπροσωπείας και ο πρέσβης έμειναν στη
Κοπεγχάγη για να λάβουν μέρος στην τελική διαδικασία.
Σήμερα το απόγευμα, μου ανέφεραν τα ακόλουθα:
... «τόσο αυτοί οι οποίοι εμπλέκονται στη εκπόνηση του εγγράφου, αλλά και εκείνοι - όπως ο
Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών που ανέμενε την έγκριση της απόφασης από τη διάσκεψη ... καθώς δεν μπορούσαν να αγνοήσουν την απόφαση απλώς να «λάβουν υπόψη» τους την υποτιθέμενη «συμφωνία της Κοπεγχάγης», προσπάθησαν να θεσπίσουν μια διαδικασία που να επιτρέπει στις άλλες χώρες της Συνόδου για την Κλιματική Αλλαγή (COP) (οι οποίες δεν ήταν μέρος της συμφωνίας) να προσχωρήσουν σε αυτήν και να τη δημοσιεύσουν, με πρόθεση να παρουσιάσουν τη συμφωνία ως νόμιμη, κάτι που θα μπορούσε να προκαθορίσει τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων οι οποίες έπρεπε να συνεχιστούν».
«Η τόσο καθυστερημένη προσπάθεια, βρήκε και πάλι κατηγορηματικά αντίθετη την Κούβα, τη Βενεζουέλα και τη Βολιβία. Αυτές οι χώρες προειδοποίησαν ότι ένα έγγραφο που δεν είχε υιοθετηθεί από τη Σύνοδο δεν μπορούσε να θεωρηθεί νόμιμο και ότι δεν ήταν ένα έγγραφο της Συνόδου. Ως εκ τούτου, δεν θα μπορούσαν να θεσπιστούν κανονισμοί για την υποτιθέμενη υιοθέτηση του ...»
«Με αυτό τον τρόπο ολοκληρώθηκε η Σύνοδος της Κοπεγχάγης χωρίς την υιοθέτηση του εγγράφου που λάθρα απεργάστηκαν τις τελευταίες ημέρες, κάτω από τον σαφή ιδεολογική καθοδήγηση της κυβέρνησης των ΗΠΑ»……
Φιντέλ Κάστρο Ρούζ
19 Δεκεμβρίου του 2009
(θα ακολουθήσει η τοποθέτηση του Ούγκο Τσάβες και συνέντευξη του Έβο Μοράλες).
ΜΤΦ: Τ.Π.
Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2009
Κοπεγχάγη 2009
Κοπεγχάγη 2009 -Τα κέρδη τους απέναντι στις ζωές μας και στο κλίμα
Από τις 7 έως τις 18 Δεκεμβρίου διεξάγεται στην Κοπεγχάγη η συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή. Παρά τις δραματικές προειδοποιήσεις της επιστημονικής κοινότητας και την απαίτηση όλων των λαών του κόσμου, οι ισχυρές χώρες του πλανήτη έχουν προαποφασίσει να μην καταλήξουν σε δεσμευτική συμφωνία, προκειμένου να διασφαλίσουν οικονομικά βραχυπρόθεσμα συμφέροντα.
Η κλιματική αλλαγή έχει ολέθριες συνέπειες για εκατομμύρια ανθρώπους. Η ερημοποίηση μεγάλων εκτάσεων του πλανήτη απειλεί το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού, η λειψυδρία το 20%, ενώ 1,8 δις ανθρώπων θα αντιμετωπίσουν συνθήκες απόλυτης έλλειψης νερού έως το 2025. Η πείνα πλήττει 37 χώρες: πάνω από 2 δις ανθρώπων απειλούνται με φυσική εξόντωση.
Stop στην κλιματική αλλαγή
Η άνοδος της θερμοκρασίας δεν πρέπει να ξεπεράσει τους 2oC. Κάθε άλλο σενάριο οδηγεί σε καλπάζουσα κλιματική αλλαγή. Σύμφωνα με τις επιταγές της διακυβερνητικής επιτροπής του ΟΗΕ και στο πλαίσιο των κοινών αλλά διαφοροποιημένων ευθυνών, επειδή το 75% της κλιματικής αλλαγής οφείλεται στις ανεπτυγμένες χώρες, απαιτείται:
• Μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 40% έως το 2020 και κατά 90% έως το 2050 για τις αναπτυγμένες χώρες.
• Απεξάρτηση των οικονομιών των ανεπτυγμένων χωρών από τον άνθρακα μέσα στα επόμενα σαράντα έτη (2050).
• Κατάργηση της εμπορίας ρύπων μέσω των ειδικών χρηματιστηρίων ρύπων (ευέλικτοι μηχανισμοί του Κιότο). Καθαρές μειώσεις στις ίδιες τις ανεπτυγμένες χώρες.
Η παγκόσμια επείγουσα ανάγκη για περιορισμό της ανόδου της θερμοκρασίας δεν μπορεί να υποτάσσεται στους μηχανισμούς της αγοράς και στη διασπορά της ρύπανσης στον παγκόσμιο Νότο.
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η θερμοκρασία θα αυξηθεί έως και 6ο C μέσα στον αιώνα και το πρώτο καλοκαίρι χωρίς θαλάσσιους αρκτικούς πάγους θα έρθει το 2020. Ο στόχος της νεοφιλελεύθερης και «φιλοπεριβαλλοντικής» ΕΕ και άλλων αναπτυγμένων χωρών, για μείωση των εκπομπών τους κατά 20% έως το 2020, είναι πλέον εντελώς ανεπαρκής.
Οι ζωές μας και το κλίμα πάνω από τα κέρδη τους
Η οικολογική κρίση οφείλεται στην καπιταλιστική ανάπτυξη και στον συνακόλουθο τρόπο παραγωγής και κατανάλωσης που στηρίζεται στην απεριόριστη συσσώρευση του κεφαλαίου και στη ληστρική εκμετάλλευση της φύσης. Η απόλυτη κυριαρχία της αγοράς και η κατάργηση οποιασδήποτε ρύθμισης όξυναν τα ήδη σωρευμένα προβλήματα.
Η λύση των κυβερνήσεων και των οικονομικών συμφερόντων παραμένει ίδια: «business as usual». Είτε με τη μορφή των «πράσινων» business για τον «πράσινο» καπιταλισμό, είτε με την αναμονή για «καλύτερες μέρες», μιας και τώρα το σύστημα βρίσκεται σε κρίση και ύφεση.
Το κόστος καλούνται να πληρώσουν οι εργαζόμενοι/ες των ανεπτυγμένων χωρών, με πράσινους φόρους σε προϊόντα μαζικής κατανάλωσης. Βασικά αγαθά, πρώην ελεύθερα (ποιότητα ατμόσφαιρας, διατροφής κ.λπ.) όπως και πρώην δημόσιου χαρακτήρα, αγαθά και υπηρεσίες (βασικές υποδομές, συγκοινωνίες, διαχείριση σκουπιδιών, νερό, ενέργεια), μετατρέπονται σε πανάκριβα εμπορεύματα με άλλοθι «πράσινες» τεχνολογίες και με στόχο τη διασφάλιση «πράσινων» κερδών .
Ταυτόχρονα οι φτωχοί/ες αυτού του κόσμου –παγκόσμιος Νότος- θα πληρώσουν με τις ζωές τους τις συνέπειες δύο και πλέον αιώνων καπιταλιστικής ανάπτυξης, με πρώτα θύματα τα παιδιά, τις γυναίκες και τους/τις ηλικιωμένους/ες.
Έκτακτα μέτρα ΤΩΡΑ
• Χρηματοδότηση των αναπτυσσόμενων χωρών με 115 δις ευρώ ετησίως για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής
• Ανακοπή της αλόγιστης σπατάλης των διαθεσίμων φυσικών πόρων που αποτελούν κληρονομιά για τις γενεές που έρχονται.
• Δραστική εξοικονόμηση ενέργειας σε: βιομηχανία, γεωργία, κτιριακό τομέα, μεταφορές, συγκοινωνίες κ.λπ.
• Μείωση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από την ναυτιλία και τις αερομεταφορές.
• Απεγκλωβισμό του τομέα της ενέργειας από τη μέγγενη του κέρδους.
• Απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και στροφή στις Α.Π.Ε (αιολική, ηλιακή, γεωθερμική, κ.λπ.), με σεβασμό της φέρουσας ικανότητας των οικοσυστημάτων, της αισθητικής του τοπίου και με συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών σε όλα τα στάδια λήψης αποφάσεων.
• Καμιά νέα εγκατάσταση πυρηνικής ενέργειας και χρονοδιάγραμμα για το οριστικό κλείσιμο των υπαρχουσών.
• Απόρριψη της παραγωγής βιοκαυσίμων από ενεργειακές καλλιέργειες.
• Άμεσα μέτρα για το σταμάτημα της αποδάσωσης και την προώθηση μεγάλης κλίμακας αναδασώσεων και αναγέννησης των δασών.
• Επείγουσες δράσεις για την εξοικονόμηση υδάτινων πόρων.
• Αναδιάρθρωση των υδροβόρων καλλιεργειών και ενίσχυση της παραγωγής βιολογικών προϊόντων με σεβασμό στη βιοποικιλότητα των οικοσυστημάτων.
• Δραστική περικοπή εξοπλισμών και μεταφορά πόρων στην προστασία του περιβάλλοντος.
• Προστασία των δικαιωμάτων των περιβαλλοντικών προσφύγων.
Για την Ελλάδα διεκδικούμε:
• Ριζικό επανασχεδιασμό του ενεργειακού μοντέλου με στόχο την εξοικονόμηση ενέργειας και την άμεση στροφή στις ΑΠΕ.
• Αποκεντρωμένη παραγωγή ενέργειας με κοινωνικό δημόσιο έλεγχο. Όχι στο νέο ενεργειακό κέντρο στην Βοιωτία και γύρω από την Αττική
• Σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και άμεση αντιμετώπιση της τρομακτικής ρύπανσης των λιγνιτικών περιοχών
• Νέα υδατική πολιτική για εξοικονόμηση υδατικών πόρων και την αντιμετώπιση της λειψυδρίας. Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού. Οριστική απόρριψη της εκτροπής του Αχελώου.
• Κατάρτιση δασολογίου, κατάργηση του δασοκτόνου νόμου 3208/03 του ΠΑΣΟΚ.
• Προστασία των δημόσιων πράσινων χώρων των πόλεων απέναντι στην τσιμεντοποίησή τους από τους επενδυτές του real estate και αύξηση των ελεύθερων χώρων και των ζωνών πρασίνου στα αστικά κέντρα.
• Ενίσχυση των δημόσιων μέσων μαζικής μεταφοράς και κυρίως των μέσων σταθερής τροχιάς. Κατασκευή ποδηλατοδρόμων και ενθάρρυνση χρήσης του ποδήλατου. Δραστικός περιορισμός της χρήσης του ΙΧ αυτοκινήτου. - Όχι νέοι αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό
• Απόρριψη του μοντέλου της «ολοκληρωμένης» τουριστικής ανάπτυξης (π.χ. γήπεδα γκολφ) και της μαζικής παραθεριστικής κατοικίας.
Με τα κινήματα, τους αγώνες και τις προτάσεις της ριζοσπαστικής οικολογικής Αριστεράς
Στη Ελλάδα εκατοντάδες κινήματα αποτέλεσαν το αντίπαλο δέος στις καταστροφικές, για το περιβάλλον, πολιτικές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε οργανικό κομμάτι αυτών των κινημάτων, με πλήρη σεβασμό στην αυτονομία τους, συμβάλλοντας τόσο στο κινηματικό όσο και στο κεντρικό πολιτικό πεδίο για την ανάδειξη των ζητημάτων και για την, σε αρκετές περιπτώσεις, νικηφόρα έκβασή τους.
Το Δεκέμβρη, ενώ οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων αυτού του κόσμου και τα μεγάλα συμφέροντα των πολυεθνικών θα μετρούν κέρδη και ζημιές, κινήματα από ολόκληρο τον κόσμο, οργανώσεις και κόμματα της Αριστεράς, κοινωνικά δίκτυα, Μ.Κ.Ο., συνδικάτα, ακτιβιστές/στριες και επιστήμονες, θα ενώσουμε τη φωνή μας στους δρόμους της Κοπεγχάγης, αλλά και σε κάθε γωνιά του πλανήτη, προβάλλοντας τη δική μας ατζέντα για
την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής,
την αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας,
την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών,
την κατάργηση των ανισοτήτων και
την άρση της εκμετάλλευσης ανθρώπου και φύσης.
Συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο που θα γίνει στις 12 Δεκέμβρη
στην πλατεία Συντάγματος (Αθήνα) στις 12 το μεσημέρι
και στις άλλες πολύμορφες συγκεντρώσεις σε όλη την Ελλάδα
Από τις 7 έως τις 18 Δεκεμβρίου διεξάγεται στην Κοπεγχάγη η συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή. Παρά τις δραματικές προειδοποιήσεις της επιστημονικής κοινότητας και την απαίτηση όλων των λαών του κόσμου, οι ισχυρές χώρες του πλανήτη έχουν προαποφασίσει να μην καταλήξουν σε δεσμευτική συμφωνία, προκειμένου να διασφαλίσουν οικονομικά βραχυπρόθεσμα συμφέροντα.
Η κλιματική αλλαγή έχει ολέθριες συνέπειες για εκατομμύρια ανθρώπους. Η ερημοποίηση μεγάλων εκτάσεων του πλανήτη απειλεί το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού, η λειψυδρία το 20%, ενώ 1,8 δις ανθρώπων θα αντιμετωπίσουν συνθήκες απόλυτης έλλειψης νερού έως το 2025. Η πείνα πλήττει 37 χώρες: πάνω από 2 δις ανθρώπων απειλούνται με φυσική εξόντωση.
Stop στην κλιματική αλλαγή
Η άνοδος της θερμοκρασίας δεν πρέπει να ξεπεράσει τους 2oC. Κάθε άλλο σενάριο οδηγεί σε καλπάζουσα κλιματική αλλαγή. Σύμφωνα με τις επιταγές της διακυβερνητικής επιτροπής του ΟΗΕ και στο πλαίσιο των κοινών αλλά διαφοροποιημένων ευθυνών, επειδή το 75% της κλιματικής αλλαγής οφείλεται στις ανεπτυγμένες χώρες, απαιτείται:
• Μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 40% έως το 2020 και κατά 90% έως το 2050 για τις αναπτυγμένες χώρες.
• Απεξάρτηση των οικονομιών των ανεπτυγμένων χωρών από τον άνθρακα μέσα στα επόμενα σαράντα έτη (2050).
• Κατάργηση της εμπορίας ρύπων μέσω των ειδικών χρηματιστηρίων ρύπων (ευέλικτοι μηχανισμοί του Κιότο). Καθαρές μειώσεις στις ίδιες τις ανεπτυγμένες χώρες.
Η παγκόσμια επείγουσα ανάγκη για περιορισμό της ανόδου της θερμοκρασίας δεν μπορεί να υποτάσσεται στους μηχανισμούς της αγοράς και στη διασπορά της ρύπανσης στον παγκόσμιο Νότο.
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η θερμοκρασία θα αυξηθεί έως και 6ο C μέσα στον αιώνα και το πρώτο καλοκαίρι χωρίς θαλάσσιους αρκτικούς πάγους θα έρθει το 2020. Ο στόχος της νεοφιλελεύθερης και «φιλοπεριβαλλοντικής» ΕΕ και άλλων αναπτυγμένων χωρών, για μείωση των εκπομπών τους κατά 20% έως το 2020, είναι πλέον εντελώς ανεπαρκής.
Οι ζωές μας και το κλίμα πάνω από τα κέρδη τους
Η οικολογική κρίση οφείλεται στην καπιταλιστική ανάπτυξη και στον συνακόλουθο τρόπο παραγωγής και κατανάλωσης που στηρίζεται στην απεριόριστη συσσώρευση του κεφαλαίου και στη ληστρική εκμετάλλευση της φύσης. Η απόλυτη κυριαρχία της αγοράς και η κατάργηση οποιασδήποτε ρύθμισης όξυναν τα ήδη σωρευμένα προβλήματα.
Η λύση των κυβερνήσεων και των οικονομικών συμφερόντων παραμένει ίδια: «business as usual». Είτε με τη μορφή των «πράσινων» business για τον «πράσινο» καπιταλισμό, είτε με την αναμονή για «καλύτερες μέρες», μιας και τώρα το σύστημα βρίσκεται σε κρίση και ύφεση.
Το κόστος καλούνται να πληρώσουν οι εργαζόμενοι/ες των ανεπτυγμένων χωρών, με πράσινους φόρους σε προϊόντα μαζικής κατανάλωσης. Βασικά αγαθά, πρώην ελεύθερα (ποιότητα ατμόσφαιρας, διατροφής κ.λπ.) όπως και πρώην δημόσιου χαρακτήρα, αγαθά και υπηρεσίες (βασικές υποδομές, συγκοινωνίες, διαχείριση σκουπιδιών, νερό, ενέργεια), μετατρέπονται σε πανάκριβα εμπορεύματα με άλλοθι «πράσινες» τεχνολογίες και με στόχο τη διασφάλιση «πράσινων» κερδών .
Ταυτόχρονα οι φτωχοί/ες αυτού του κόσμου –παγκόσμιος Νότος- θα πληρώσουν με τις ζωές τους τις συνέπειες δύο και πλέον αιώνων καπιταλιστικής ανάπτυξης, με πρώτα θύματα τα παιδιά, τις γυναίκες και τους/τις ηλικιωμένους/ες.
Έκτακτα μέτρα ΤΩΡΑ
• Χρηματοδότηση των αναπτυσσόμενων χωρών με 115 δις ευρώ ετησίως για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής
• Ανακοπή της αλόγιστης σπατάλης των διαθεσίμων φυσικών πόρων που αποτελούν κληρονομιά για τις γενεές που έρχονται.
• Δραστική εξοικονόμηση ενέργειας σε: βιομηχανία, γεωργία, κτιριακό τομέα, μεταφορές, συγκοινωνίες κ.λπ.
• Μείωση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από την ναυτιλία και τις αερομεταφορές.
• Απεγκλωβισμό του τομέα της ενέργειας από τη μέγγενη του κέρδους.
• Απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και στροφή στις Α.Π.Ε (αιολική, ηλιακή, γεωθερμική, κ.λπ.), με σεβασμό της φέρουσας ικανότητας των οικοσυστημάτων, της αισθητικής του τοπίου και με συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών σε όλα τα στάδια λήψης αποφάσεων.
• Καμιά νέα εγκατάσταση πυρηνικής ενέργειας και χρονοδιάγραμμα για το οριστικό κλείσιμο των υπαρχουσών.
• Απόρριψη της παραγωγής βιοκαυσίμων από ενεργειακές καλλιέργειες.
• Άμεσα μέτρα για το σταμάτημα της αποδάσωσης και την προώθηση μεγάλης κλίμακας αναδασώσεων και αναγέννησης των δασών.
• Επείγουσες δράσεις για την εξοικονόμηση υδάτινων πόρων.
• Αναδιάρθρωση των υδροβόρων καλλιεργειών και ενίσχυση της παραγωγής βιολογικών προϊόντων με σεβασμό στη βιοποικιλότητα των οικοσυστημάτων.
• Δραστική περικοπή εξοπλισμών και μεταφορά πόρων στην προστασία του περιβάλλοντος.
• Προστασία των δικαιωμάτων των περιβαλλοντικών προσφύγων.
Για την Ελλάδα διεκδικούμε:
• Ριζικό επανασχεδιασμό του ενεργειακού μοντέλου με στόχο την εξοικονόμηση ενέργειας και την άμεση στροφή στις ΑΠΕ.
• Αποκεντρωμένη παραγωγή ενέργειας με κοινωνικό δημόσιο έλεγχο. Όχι στο νέο ενεργειακό κέντρο στην Βοιωτία και γύρω από την Αττική
• Σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και άμεση αντιμετώπιση της τρομακτικής ρύπανσης των λιγνιτικών περιοχών
• Νέα υδατική πολιτική για εξοικονόμηση υδατικών πόρων και την αντιμετώπιση της λειψυδρίας. Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού. Οριστική απόρριψη της εκτροπής του Αχελώου.
• Κατάρτιση δασολογίου, κατάργηση του δασοκτόνου νόμου 3208/03 του ΠΑΣΟΚ.
• Προστασία των δημόσιων πράσινων χώρων των πόλεων απέναντι στην τσιμεντοποίησή τους από τους επενδυτές του real estate και αύξηση των ελεύθερων χώρων και των ζωνών πρασίνου στα αστικά κέντρα.
• Ενίσχυση των δημόσιων μέσων μαζικής μεταφοράς και κυρίως των μέσων σταθερής τροχιάς. Κατασκευή ποδηλατοδρόμων και ενθάρρυνση χρήσης του ποδήλατου. Δραστικός περιορισμός της χρήσης του ΙΧ αυτοκινήτου. - Όχι νέοι αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό
• Απόρριψη του μοντέλου της «ολοκληρωμένης» τουριστικής ανάπτυξης (π.χ. γήπεδα γκολφ) και της μαζικής παραθεριστικής κατοικίας.
Με τα κινήματα, τους αγώνες και τις προτάσεις της ριζοσπαστικής οικολογικής Αριστεράς
Στη Ελλάδα εκατοντάδες κινήματα αποτέλεσαν το αντίπαλο δέος στις καταστροφικές, για το περιβάλλον, πολιτικές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε οργανικό κομμάτι αυτών των κινημάτων, με πλήρη σεβασμό στην αυτονομία τους, συμβάλλοντας τόσο στο κινηματικό όσο και στο κεντρικό πολιτικό πεδίο για την ανάδειξη των ζητημάτων και για την, σε αρκετές περιπτώσεις, νικηφόρα έκβασή τους.
Το Δεκέμβρη, ενώ οι εκπρόσωποι των κυβερνήσεων αυτού του κόσμου και τα μεγάλα συμφέροντα των πολυεθνικών θα μετρούν κέρδη και ζημιές, κινήματα από ολόκληρο τον κόσμο, οργανώσεις και κόμματα της Αριστεράς, κοινωνικά δίκτυα, Μ.Κ.Ο., συνδικάτα, ακτιβιστές/στριες και επιστήμονες, θα ενώσουμε τη φωνή μας στους δρόμους της Κοπεγχάγης, αλλά και σε κάθε γωνιά του πλανήτη, προβάλλοντας τη δική μας ατζέντα για
την ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής,
την αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας,
την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών,
την κατάργηση των ανισοτήτων και
την άρση της εκμετάλλευσης ανθρώπου και φύσης.
Συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο που θα γίνει στις 12 Δεκέμβρη
στην πλατεία Συντάγματος (Αθήνα) στις 12 το μεσημέρι
και στις άλλες πολύμορφες συγκεντρώσεις σε όλη την Ελλάδα
Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009
BLOG ACTION DAY 2009 - AGAINST CLIMATE CHANGE
ΟΧΙ ΣΤΑ "ΠΡΑΣΙΝΑ ΜΕΤΡΑ"
Ο "Ελεύθερος Τύπος" στις 3 Σεπτέμβρη, έγραφε:
«Πράσινη στροφή» κάνει η κυβέρνηση στην πολιτική αυτοκινήτου. Έρχονται οικονομικά κίνητρα και κυκλοφοριακές διευκολύνσεις για τα «καθαρά» Ι.Χ. αυτοκίνητα παράλληλα με επιβαρύνσεις τελών και κυκλοφοριακούς περιορισμούς για τα «σαραβαλάκια». Ο υπ. Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης υιοθέτησε τις προτάσεις των συναρμόδιων υπουργών ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιά και Μεταφορών κ. Κωστή Χατζηδάκη, ανάβοντας το «πράσινο φως» να αρχίσει από το 2010 και να ολοκληρωθεί σταδιακά σε βάθος χρόνου πενταετίας ο κύκλος της απόσυρσης 1,5 εκατομμυρίου παλαιών Ι.Χ. ρυπογόνων αυτοκινήτων συμβατικής τεχνολογίας και καταλυτικών οχημάτων πρώτης γενιάς και της αντικατάστασής τους με νέα I.X. αντιρρυπαντικής τεχνολογίας.
Νωρίτερα, το 2009, καθιερώνονται τέλη κυκλοφορίας, που θα αυξάνονται κλιμακωτά με βάση τις εκπομπές καυσαερίων του οχήματος, και θα ισχύσει «πράσινος δακτύλιος» στην Αθήνα και στις 12 μεγαλύτερες ελληνικές πόλεις.
Ο νέος κύκλος απόσυρσης θα αρχίσει από το 2010, με κίνητρα για την αντικατάσταση των παλαιών αυτοκινήτων άνω της 20ετίας, και θα επεκταθεί σταδιακά σε οχήματα μικρότερης ηλικίας.
Εξετάζονται:
1. Μείωση της φορολογίας, ανάλογα με την ηλικία του αποσυρόμενου αυτοκινήτου.
2. Μείωση έως κατάργηση των τελών κυκλοφορίας για αγορά νέου αντιρρυπαντικού αυτοκινήτου και παράλληλα αύξηση των τελών ταξινόμησης για τα μεταχειρισμένα Ι.Χ.
Για τα τέλη κυκλοφορίας προβλέπεται περιβαλλοντική κατάταξη των οχημάτων -επιβατικών, φορτηγών και δικύκλων- σε 4 κατηγορίες, με βάση όχι μόνο τον κυβισμό αλλά και την περιβαλλοντική επιβάρυνση. Κατατάσσονται στην πρώτη κατηγορία τα οχήματα μηδενικής ή χαμηλής ρύπανσης (π.χ. υβριδικά και νέων προδιαγραφών). Στη δεύτερη και στην τρίτη κατηγορία τα οχήματα μεσαίας ρύπανσης, δηλαδή τα καταλυτικά α’ και β’ γενιάς, και στην τέταρτη κατηγορία τα ρυπογόνα αυτοκίνητα και δίκυκλα συμβατικής τεχνολογίας.
Στο δακτύλιο της Αθήνας με νέα διευρυμένα όρια και στα κέντρα 12 μεγάλων ελληνικών πόλεων τα αυτοκίνητα της πρώτης κατηγορίας θα κυκλοφορούν ελεύθερα όλες τις ημέρες, των μεσαίων κατηγοριών θα κυκλοφορούν όπως σήμερα εκ περιτροπής (μονά-ζυγά), ενώ τα ρυπογόνα οχήματα θα κυκλοφορούν μόνον τα Σαββατοκύριακα.
Η "πράσινη πολιτική" του νεοφιλελευθερισμού, είναι μια απάτη. Τα μέτρα δεν έχουν στόχο τη βελτίωση της κατάστασης του περιβάλλοντος, αλλά την τσέπη των πολιτών.
Το μέτρο του δακτυλίου, απλά οδήγησε στον διπλασιασμό των οχημάτων που κινούνται στο κέντρο. Μοναδικό αποτέλεσμα των διοδίων θα είναι η αύξηση των χρημάτων που θα μας κλέβουν. Όσο για την υποχρεωτική απόσυρση των παλιών αυτοκινήτων, είναι καθαρά αντιπεριβαλλοντικό μέτρο. Έχει υπολογιστεί οτι για να αποκαταστήσει το περιβάλλον τη ζημιά που προκαλείται από την κατασκευή ενός αυτοκινήτου, χρειάζονται περίπου σαράντα χρόνια. Το να αλλάζουμε λοιπόν τα αυτοκίνητά μας κάθε οκτώ χρόνια (όπως υποσχέθηκε ο κος Αλογοσκούφης στους εισαγωγείς αυτοκινήτων) δεν είναι για το καλό του περιβάλλοντος. Το μόνο σωστό μέτρο είναι η μέτρηση των ρύπων και η χρηματοδότηση εφαρμογής αντιρρυπαντικής τεχνολογίας σε όλα τα παλιά αυτοκίνητα, ακόμα και η μετατροπή τους σε ηλεκτρικά.
Ζητούμε άμεσα:
• Την άρση της κάθε είδους φορολόγησης (ΦΠΑ, εισαγωγής κλπ) των ηλεκτρικών οχημάτων και του εξοπλισμού μετατροπής σε ηλεκτρικά των παλαιών οχημάτων
• Την δρομολόγηση περισσότερων βαγονιών στα τραίνα για τη μεταφορά αυτοκινήτων
• Κατασκευή σιδηροδρομικών γραμμών σε όλους τους νομούς της χώρας, εκτός των νησιωτικών (στην Κρήτη όμως μπορεί και πρέπει να εγκατασταθεί σιδηρόδρομος)
• Αύξηση των δρομολογίων και των γραμμών μαζικής μεταφοράς σε όλες τις πόλεις της χώρας
• Εγκατάσταση μικρών μέσων σταθερής τροχιάς στα νησιά
• Μείωση των δρομολογίων των αεροπλάνων από χερσαίο προς χερσαίο προορισμό
• Ηλεκτροκίνηση των αστικών συγκοινωνιών
• Σε μεταβατικό στάδιο, χρήση αερίου στις μηχανές των βενζινοκίνητων και πετρελαιοκίνητων οχημάτων
• Απαγόρευση κίνησης οχημάτων τύπου Τζιπ, στα αστικά κέντρα
• Απαγόρευση κίνησης φορτηγών ωφέλιμου φορτίου μεγαλύτερου των 1500 κιλών, σε όλα τα αστικά κέντρα (να επιτρέπεται μόνο κατά τις ώρες 24:00 – 06:00 για τροφοδοσίες και μεταφορές)
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
Οι διάφορες εταιρείες και κυβερνήσεις (καμιά φορά δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις τη διαφορά τους) προσπαθούν να μας παροτρύνουν να υιοθετήσουμε μια πιο οικολογική συμπεριφορά. Μας ζητάνε να κάνουμε οικονομία στη χρήση νερού και ηλεκτρικού ρεύματος, να χρησιμοποιούμε τα μαζικά μέσα μεταφοράς, να καταναλώνουμε οικολογικά προϊόντα. Όλα αυτά καλά και άγια. Συμφωνούμε όλοι. Αυτό όμως που υποκρύπτεται πίσω από τις… συμβουλές τους, είναι πολύ διαφορετικό. Τα διόδια στο κέντρο της πόλης, οι φόροι στα καύσιμα, τα ακριβά βιολογικά προϊόντα, οι υψηλές τιμές στα είδη εξοικονόμησης ενέργειας, η υποχρεωτική απόσυρση αυτοκινήτων και όλα τα σχετικά μέτρα, επιβάλλονται προκειμένου να πληρώσουν τα σπασμένα οι καταναλωτές. Οι επιχειρήσεις, εξακολουθούν να ρυπαίνουν με τους ίδιους ή ταχύτερους ρυθμούς. Όσο για τα κράτη, η κατάσταση χειροτερεύει διαρκώς, καθώς επιστρατεύονται η πυρηνική ενέργεια και τα ορυκτά καύσιμα για παραγωγή ηλεκτρισμού, αποψιλώνονται δάση και τα ποτάμια και οι θάλασσες μολύνονται όλο και περισσότερο με την ανοχή των αρχών.
Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι την αποκλειστική ευθύνη, την έχει η οικονομία της αγοράς, ο καπιταλισμός. Στο όνομα του διαρκώς αυξανόμενου κέρδους, δεν υπολογίζεται τίποτα. Τα πάντα καταστρέφονται. Από το περιβάλλον, μέχρι τις ανθρώπινες ζωές. Ακόμα και στα κράτη του κρατικού καπιταλισμού της ανατολικής Ευρώπης, οι τεράστιες καταστροφές έγιναν κύρια στο όνομα του ανταγωνισμού με τη δύση (σε συνδυασμό βέβαια με τη λάθος ερμηνεία της σοσιαλιστικής ανάπτυξης που επέτρεψε κάτι τέτοιο).
«Πράσινος» καπιταλισμός δεν υπάρχει, ούτε μπορεί να υπάρξει. Όσοι ισχυρίζονται πως μπορεί ο καπιταλισμός να αναμορφωθεί και να γίνει καλύτερος απέναντι στο περιβάλλον και στους λαούς του κόσμου, είτε δεν ξέρουν τι λένε, είτε μας παραπλανούν σκόπιμα. Το καπιταλιστικό σύστημα, δεν λειτουργεί με κανόνες. Όποτε αυτοί διατυπώθηκαν ή θεσπίστηκαν, αυτό έγινε απλά για να επιβεβαιωθεί ο κανόνας που είναι το ότι τα πάντα θυσιάζονται στο βωμό του όλο και μεγαλύτερου κέρδους. Δεν υπάρχουν όρια στο κυνήγι του κέρδους, όπως δεν υπάρχουν όρια στην καταστροφή που αυτό το κυνήγι προκαλεί.
Συνεπώς, αφού πιστεύουμε πως το σκηνικό πρέπει να αλλάξει σύντομα, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από την ανατροπή του καπιταλισμού και των εργαλείων του που είναι η παγκοσμιοποίηση και ο πόλεμος.
Ο "Ελεύθερος Τύπος" στις 3 Σεπτέμβρη, έγραφε:
«Πράσινη στροφή» κάνει η κυβέρνηση στην πολιτική αυτοκινήτου. Έρχονται οικονομικά κίνητρα και κυκλοφοριακές διευκολύνσεις για τα «καθαρά» Ι.Χ. αυτοκίνητα παράλληλα με επιβαρύνσεις τελών και κυκλοφοριακούς περιορισμούς για τα «σαραβαλάκια». Ο υπ. Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης υιοθέτησε τις προτάσεις των συναρμόδιων υπουργών ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιά και Μεταφορών κ. Κωστή Χατζηδάκη, ανάβοντας το «πράσινο φως» να αρχίσει από το 2010 και να ολοκληρωθεί σταδιακά σε βάθος χρόνου πενταετίας ο κύκλος της απόσυρσης 1,5 εκατομμυρίου παλαιών Ι.Χ. ρυπογόνων αυτοκινήτων συμβατικής τεχνολογίας και καταλυτικών οχημάτων πρώτης γενιάς και της αντικατάστασής τους με νέα I.X. αντιρρυπαντικής τεχνολογίας.
Νωρίτερα, το 2009, καθιερώνονται τέλη κυκλοφορίας, που θα αυξάνονται κλιμακωτά με βάση τις εκπομπές καυσαερίων του οχήματος, και θα ισχύσει «πράσινος δακτύλιος» στην Αθήνα και στις 12 μεγαλύτερες ελληνικές πόλεις.
Ο νέος κύκλος απόσυρσης θα αρχίσει από το 2010, με κίνητρα για την αντικατάσταση των παλαιών αυτοκινήτων άνω της 20ετίας, και θα επεκταθεί σταδιακά σε οχήματα μικρότερης ηλικίας.
Εξετάζονται:
1. Μείωση της φορολογίας, ανάλογα με την ηλικία του αποσυρόμενου αυτοκινήτου.
2. Μείωση έως κατάργηση των τελών κυκλοφορίας για αγορά νέου αντιρρυπαντικού αυτοκινήτου και παράλληλα αύξηση των τελών ταξινόμησης για τα μεταχειρισμένα Ι.Χ.
Για τα τέλη κυκλοφορίας προβλέπεται περιβαλλοντική κατάταξη των οχημάτων -επιβατικών, φορτηγών και δικύκλων- σε 4 κατηγορίες, με βάση όχι μόνο τον κυβισμό αλλά και την περιβαλλοντική επιβάρυνση. Κατατάσσονται στην πρώτη κατηγορία τα οχήματα μηδενικής ή χαμηλής ρύπανσης (π.χ. υβριδικά και νέων προδιαγραφών). Στη δεύτερη και στην τρίτη κατηγορία τα οχήματα μεσαίας ρύπανσης, δηλαδή τα καταλυτικά α’ και β’ γενιάς, και στην τέταρτη κατηγορία τα ρυπογόνα αυτοκίνητα και δίκυκλα συμβατικής τεχνολογίας.
Στο δακτύλιο της Αθήνας με νέα διευρυμένα όρια και στα κέντρα 12 μεγάλων ελληνικών πόλεων τα αυτοκίνητα της πρώτης κατηγορίας θα κυκλοφορούν ελεύθερα όλες τις ημέρες, των μεσαίων κατηγοριών θα κυκλοφορούν όπως σήμερα εκ περιτροπής (μονά-ζυγά), ενώ τα ρυπογόνα οχήματα θα κυκλοφορούν μόνον τα Σαββατοκύριακα.
Η "πράσινη πολιτική" του νεοφιλελευθερισμού, είναι μια απάτη. Τα μέτρα δεν έχουν στόχο τη βελτίωση της κατάστασης του περιβάλλοντος, αλλά την τσέπη των πολιτών.
Το μέτρο του δακτυλίου, απλά οδήγησε στον διπλασιασμό των οχημάτων που κινούνται στο κέντρο. Μοναδικό αποτέλεσμα των διοδίων θα είναι η αύξηση των χρημάτων που θα μας κλέβουν. Όσο για την υποχρεωτική απόσυρση των παλιών αυτοκινήτων, είναι καθαρά αντιπεριβαλλοντικό μέτρο. Έχει υπολογιστεί οτι για να αποκαταστήσει το περιβάλλον τη ζημιά που προκαλείται από την κατασκευή ενός αυτοκινήτου, χρειάζονται περίπου σαράντα χρόνια. Το να αλλάζουμε λοιπόν τα αυτοκίνητά μας κάθε οκτώ χρόνια (όπως υποσχέθηκε ο κος Αλογοσκούφης στους εισαγωγείς αυτοκινήτων) δεν είναι για το καλό του περιβάλλοντος. Το μόνο σωστό μέτρο είναι η μέτρηση των ρύπων και η χρηματοδότηση εφαρμογής αντιρρυπαντικής τεχνολογίας σε όλα τα παλιά αυτοκίνητα, ακόμα και η μετατροπή τους σε ηλεκτρικά.
Ζητούμε άμεσα:
• Την άρση της κάθε είδους φορολόγησης (ΦΠΑ, εισαγωγής κλπ) των ηλεκτρικών οχημάτων και του εξοπλισμού μετατροπής σε ηλεκτρικά των παλαιών οχημάτων
• Την δρομολόγηση περισσότερων βαγονιών στα τραίνα για τη μεταφορά αυτοκινήτων
• Κατασκευή σιδηροδρομικών γραμμών σε όλους τους νομούς της χώρας, εκτός των νησιωτικών (στην Κρήτη όμως μπορεί και πρέπει να εγκατασταθεί σιδηρόδρομος)
• Αύξηση των δρομολογίων και των γραμμών μαζικής μεταφοράς σε όλες τις πόλεις της χώρας
• Εγκατάσταση μικρών μέσων σταθερής τροχιάς στα νησιά
• Μείωση των δρομολογίων των αεροπλάνων από χερσαίο προς χερσαίο προορισμό
• Ηλεκτροκίνηση των αστικών συγκοινωνιών
• Σε μεταβατικό στάδιο, χρήση αερίου στις μηχανές των βενζινοκίνητων και πετρελαιοκίνητων οχημάτων
• Απαγόρευση κίνησης οχημάτων τύπου Τζιπ, στα αστικά κέντρα
• Απαγόρευση κίνησης φορτηγών ωφέλιμου φορτίου μεγαλύτερου των 1500 κιλών, σε όλα τα αστικά κέντρα (να επιτρέπεται μόνο κατά τις ώρες 24:00 – 06:00 για τροφοδοσίες και μεταφορές)
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
Οι διάφορες εταιρείες και κυβερνήσεις (καμιά φορά δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις τη διαφορά τους) προσπαθούν να μας παροτρύνουν να υιοθετήσουμε μια πιο οικολογική συμπεριφορά. Μας ζητάνε να κάνουμε οικονομία στη χρήση νερού και ηλεκτρικού ρεύματος, να χρησιμοποιούμε τα μαζικά μέσα μεταφοράς, να καταναλώνουμε οικολογικά προϊόντα. Όλα αυτά καλά και άγια. Συμφωνούμε όλοι. Αυτό όμως που υποκρύπτεται πίσω από τις… συμβουλές τους, είναι πολύ διαφορετικό. Τα διόδια στο κέντρο της πόλης, οι φόροι στα καύσιμα, τα ακριβά βιολογικά προϊόντα, οι υψηλές τιμές στα είδη εξοικονόμησης ενέργειας, η υποχρεωτική απόσυρση αυτοκινήτων και όλα τα σχετικά μέτρα, επιβάλλονται προκειμένου να πληρώσουν τα σπασμένα οι καταναλωτές. Οι επιχειρήσεις, εξακολουθούν να ρυπαίνουν με τους ίδιους ή ταχύτερους ρυθμούς. Όσο για τα κράτη, η κατάσταση χειροτερεύει διαρκώς, καθώς επιστρατεύονται η πυρηνική ενέργεια και τα ορυκτά καύσιμα για παραγωγή ηλεκτρισμού, αποψιλώνονται δάση και τα ποτάμια και οι θάλασσες μολύνονται όλο και περισσότερο με την ανοχή των αρχών.
Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι την αποκλειστική ευθύνη, την έχει η οικονομία της αγοράς, ο καπιταλισμός. Στο όνομα του διαρκώς αυξανόμενου κέρδους, δεν υπολογίζεται τίποτα. Τα πάντα καταστρέφονται. Από το περιβάλλον, μέχρι τις ανθρώπινες ζωές. Ακόμα και στα κράτη του κρατικού καπιταλισμού της ανατολικής Ευρώπης, οι τεράστιες καταστροφές έγιναν κύρια στο όνομα του ανταγωνισμού με τη δύση (σε συνδυασμό βέβαια με τη λάθος ερμηνεία της σοσιαλιστικής ανάπτυξης που επέτρεψε κάτι τέτοιο).
«Πράσινος» καπιταλισμός δεν υπάρχει, ούτε μπορεί να υπάρξει. Όσοι ισχυρίζονται πως μπορεί ο καπιταλισμός να αναμορφωθεί και να γίνει καλύτερος απέναντι στο περιβάλλον και στους λαούς του κόσμου, είτε δεν ξέρουν τι λένε, είτε μας παραπλανούν σκόπιμα. Το καπιταλιστικό σύστημα, δεν λειτουργεί με κανόνες. Όποτε αυτοί διατυπώθηκαν ή θεσπίστηκαν, αυτό έγινε απλά για να επιβεβαιωθεί ο κανόνας που είναι το ότι τα πάντα θυσιάζονται στο βωμό του όλο και μεγαλύτερου κέρδους. Δεν υπάρχουν όρια στο κυνήγι του κέρδους, όπως δεν υπάρχουν όρια στην καταστροφή που αυτό το κυνήγι προκαλεί.
Συνεπώς, αφού πιστεύουμε πως το σκηνικό πρέπει να αλλάξει σύντομα, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από την ανατροπή του καπιταλισμού και των εργαλείων του που είναι η παγκοσμιοποίηση και ο πόλεμος.
Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2009
ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ
ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ
ΣΥΡΙΖΑ ΙΣΧΥΡΟΣ
ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ!
Σήμερα στην Ελλάδα, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, βιώνουμε μια πρωτοφανή οικολογική κρίση. Βιώνουμε τις κλιματικές αλλαγές, την καταστροφή των δασών, την επέκταση των πόλεων και την εξαφάνιση των ελεύθερων χώρων, την ανεξέλεγκτη ρύπανση, τον περιορισμό της βιοποικιλότητας...
Κύριες αιτίες της υποβάθμισης του περιβάλλοντος είναι το νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης και η απόλυτη κυριαρχία της αγοράς και του κέρδους.
Τα τελευταία χρόνια, το μοντέλο ανάπτυξης που ακολούθησαν πιστά οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αποδείχθηκε εξαιρετικά σπάταλο και καταστροφικό. Οι επιλογές αυτές μακροπρόθεσμα υποθηκεύουν το μέλλον, απαξιώνοντας τα σημαντικότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον της.
Στην περίοδο της διακυβέρνησης ΝΔ:
· παραβιάστηκε κάθε έννοια νομιμότητας με τις παραχωρήσεις δημόσιου φυσικού πλούτου σε μεγαλοεπιχειρηματίες και την Εκκλησία
· οι κρατικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί απαξιώθηκαν πλήρως και επεκτάθηκαν οι περιβαλλοντικές παραβιάσεις και αυθαιρεσίες κάθε είδους
· η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας καθυστερεί, ενώ προωθούνται σχεδιασμοί και… σενάρια για λιθάνθρακα και πυρηνικά
· υπάρχει πλήρης αδράνεια ή και εγκληματικές αποφάσεις για τα δάση, τις προστατευόμενες περιοχές, τα νερά, τον αιγιαλό
· η χωροταξική πολιτική που εκπονήθηκε προδιαγράφει μια νέα γενικευμένη επίθεση στο φυσικό περιβάλλον και τον αστικό χώρο
Το ΠΑΣΟΚ που διεκδικεί να επανέλθει στην εξουσία, προβάλλει το «όραμα» της «πράσινης ανάπτυξης»...
Θυμόμαστε ωστόσο την -καταστροφική για το περιβάλλον- πρόσφατη κυβερνητική θητεία του: Τα «μεγάλα έργα» της Ολυμπιάδας, την προσπάθεια κατάργησης του άρθρου 24 για τα δάση, τις ιδιωτικοποιήσεις για την «αξιοποίηση» δημόσιου πλούτου. Ουσιαστικά, το ΠΑΣΟΚ διαμόρφωσε το σημερινό εχθρικό θεσμικό πλαίσιο, το οποίο διατήρησε και αύξησε η ΝΔ.
Φαίνεται και σήμερα ότι η «πράσινη ανάπτυξη», εκτός από ωραία λόγια, περιλαμβάνει την ίδια πολιτική: Το ΠΑΣΟΚ υπερασπίζεται το «δασοκτόνο» νόμο 3208/03, δείχνει διγλωσσία σε κρίσιμα θέματα που αφορούν την αγορά ενέργειας και μεγάλα έργα όπως η εκτροπή του Αχελώου, προωθεί την επιχειρηματική αξιοποίηση των δημόσιων ακινήτων κ.ά.
Οι λύσεις στα οικολογικά προβλήματα δεν μπορεί να δοθούν από εκείνους που τα προκάλεσαν, τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, τα κερδοσκοπικά ΜΜΕ. Οι λύσεις δεν μπορεί να δοθούν μέσα από μια, δήθεν ουδέτερη, πολιτική συναίνεσης με το δικομματισμό.
Να αντιστρέψουμε την οικολογική κρίση
με τα κινήματα των πολιτών - με την αριστερά
Με τη δράση του, ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή αλλά και με τη συμμετοχή του σε κινήματα σ’ όλη την Ελλάδα, βρέθηκε απέναντι σε μεγάλα και επώνυμα, οικονομικά συμφέροντα. Είναι η μόνη δύναμη που δεν λογάριασε το πολιτικό κόστος της αντιπαράθεσης για το περιβάλλον κι αγωνίστηκε:
· ενάντια στην αναθεώρηση των άρθρων 24 και 117 του Συντάγματος
· για την προστασία των δασών και δασικών εκτάσεων
· ενάντια στην εισαγωγή του λιθάνθρακα και την ρυπογόνο ηλεκτροπαραγωγή
· για τον έλεγχο των βιομηχανικών και εξορυκτικών δραστηριοτήτων
· ενάντια στα μεγάλα φράγματα και την ιδιωτικοποίηση του νερού
· για την ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες
· για την υπεράσπιση των πάρκων και ελεύθερων χώρων στα αστικά κέντρα
· για την προστασία της υγείας από κεραίες και τη ρύπανση κάθε μορφής
Η οικολογία δεν μπορεί να υποταχθεί στην αγορά και το κέρδος, δεν είναι μόδα, δεν είναι άχρωμη, δεν είναι γενικώς «ουδέτερη»…
Είναι καθημερινή πράξη, προτάσεις και αγώνας για μια καλύτερη ζωή!
Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ:
Για την ενέργεια:
· Σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και στροφή στην εξοικονόμηση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, σε αποκεντρωμένη βάση, σε συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες και με σεβασμό στο περιβάλλον.
· Οριστική απόρριψη των σχεδιασμών για εργοστάσια λιθάνθρακα και πυρηνικής ενέργειας και προσανατολισμός της δημόσιας ΔΕΗ στην καθαρή ενέργεια και όχι στην αγοραπωλησία «δικαιωμάτων ρύπανσης» στα διεθνή χρηματιστήρια.
Για το φυσικό πλούτο:
· Απόλυτη προστασία για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις της χώρας. Ολοκλήρωση των δασικών χαρτών και του δασολογίου. Κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης. Ανασυγκρότηση των υπηρεσιών δασοπροστασίας σύμφωνα με τα διακομματικά πορίσματα της Βουλής.
· Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού. Ορθή διαχείριση των υδάτινων πόρων: Εξοικονόμηση νερού με έμφαση στον αγροτικό τομέα. Ήπιες παρεμβάσεις με έργα μικρής κλίμακας και απόρριψη των μεγάλων φραγμάτων.
· Έκδοση ρυθμιστικών σχεδίων και κανονισμών για τις φυσικές προστατευόμενες περιοχές, θέσπιση θαλάσσιων περιοχών απόλυτης προστασίας από την αλιεία μεγάλης κλίμακας.
· Απόρριψη του -χρεοκοπημένου διεθνώς- μοντέλου της μαζικής τουριστικής ανάπτυξης και των γηπέδων γκολφ. Προώθηση εναλλακτικών ήπιων μορφών τουρισμού, σε σύνδεση με τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε περιοχής.
· Αυστηρός έλεγχος και περιορισμός των δραστηριοτήτων που επιβαρύνουν υπέρμετρα το περιβάλλον: βιομηχανίες, μεταλλεία, αυτοκινητόδρομοι, κεραίες κ.ά.
Για τα αστικά κέντρα:
· Ανάσχεση της άναρχης επέκτασης των αστικών κέντρων και διάσωση των τελευταίων αδόμητων χώρων μέσα στις πόλεις. Αναπλάσεις των ελεύθερων χώρων και εξασφάλιση εκτάσεων για χώρους πρασίνου, ήπιας αναψυχής και άθλησης.
· Αναβάθμιση του σιδηροδρόμου και των δημόσιων μέσων μεταφοράς, ιδιαίτερα σταθερής τροχιάς. Εφαρμογή πολιτικών για «πόλεις χωρίς αυτοκίνητα». Όχι στην κατασκευή αυτοκινητόδρομων που έχουν αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
· Εφαρμογή πολιτικών πρόληψης, επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης και κομποστοποίησης των αστικών απορριμμάτων. Απόρριψη της καύσης των στερεών αποβλήτων και της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισής τους. Όχι στην χωροθέτηση μονάδων αποβλήτων σε επιβαρημένες περιοχές.
Για τη δημοκρατική θωράκιση του περιβάλλοντος
· Κωδικοποίηση του θεσμικού πλαισίου και ίδρυση ανεξάρτητου υπουργείου περιβάλλοντος, με ουσιαστική οργανωτική υποστήριξη και επαρκείς δημόσιους πόρους.
· Συμμετοχή των πολιτών σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων, θωράκιση και αναβάθμιση των επιθεωρήσεων περιβάλλοντος και των μηχανισμών δικαστικού ελέγχου.
ΣΥΡΙΖΑ
για τον οικολογικό μετασχηματισμό
για τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι το κέρδος
Για την αντιμετώπιση της σημερινής πολύπλευρης, οικολογικής και κοινωνικής, κρίσης απαιτούνται ριζικές ανακατατάξεις στο κυρίαρχο πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης. Χρειάζεται ουσιαστική αλλαγή πολιτικής, χρειάζονται συγκρούσεις.
Αρνούμαστε μια «πράσινη ανάπτυξη» σαν αυτή που προβάλλουν τα κυρίαρχα κόμματα, οι πολυεθνικές και τα ΜΜΕ. Οι λύσεις δεν μπορεί να δοθούν από όσους ευθύνονται για τη σημερινή υποβάθμιση και καταστροφή του περιβάλλοντος.
Απάντηση στην κρίση δεν μπορεί να είναι η «περιβαλλοντικά ευαίσθητη» οικονομία της αγοράς, δεν μπορεί να είναι η μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της φύσης!
Στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ κεντρικός στόχος είναι ο συνολικός οικολογικός μετασχηματισμός της οικονομίας και κοινωνίας:
θ η προάσπιση του δημόσιου φυσικού πλούτου και των βασικών κοινωνικών αναγκών
θ η ριζική ανασυγκρότηση της παραγωγής με βάση τις επιστημονικές αρχές της αειφορίας
θ η προώθηση τοπικών εξειδικεύσεων και της ισόρροπης ανάπτυξης στην περιφέρεια
θ η δημιουργία, σταθερών και ποιοτικών, θέσεων εργασίας με αντικείμενο το περιβάλλον
θ η ενθάρρυνση νέων μορφών συλλογικής οργάνωσης της παραγωγής, πχ. συνεταιρισμοί
θ η δημοκρατική αποκέντρωση και ο κοινωνικός έλεγχος της ανάπτυξης
Για ένα οικολογικό μοντέλο ανάπτυξης που θα βάζει μπροστά τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι το κέρδος, χρειάζεται η ανάπτυξη μαζικών κοινωνικών αγώνων, η συμμετοχή των πολιτών, ένας ριζικά διαφορετικός πολιτικός συσχετισμός…
είναι στο χέρι μας!
ΣΥΡΙΖΑ ισχυρός
στη Βουλή και τους αγώνες
ΣΥΡΙΖΑ ΙΣΧΥΡΟΣ
ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ!
Σήμερα στην Ελλάδα, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, βιώνουμε μια πρωτοφανή οικολογική κρίση. Βιώνουμε τις κλιματικές αλλαγές, την καταστροφή των δασών, την επέκταση των πόλεων και την εξαφάνιση των ελεύθερων χώρων, την ανεξέλεγκτη ρύπανση, τον περιορισμό της βιοποικιλότητας...
Κύριες αιτίες της υποβάθμισης του περιβάλλοντος είναι το νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης και η απόλυτη κυριαρχία της αγοράς και του κέρδους.
Τα τελευταία χρόνια, το μοντέλο ανάπτυξης που ακολούθησαν πιστά οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αποδείχθηκε εξαιρετικά σπάταλο και καταστροφικό. Οι επιλογές αυτές μακροπρόθεσμα υποθηκεύουν το μέλλον, απαξιώνοντας τα σημαντικότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον της.
Στην περίοδο της διακυβέρνησης ΝΔ:
· παραβιάστηκε κάθε έννοια νομιμότητας με τις παραχωρήσεις δημόσιου φυσικού πλούτου σε μεγαλοεπιχειρηματίες και την Εκκλησία
· οι κρατικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί απαξιώθηκαν πλήρως και επεκτάθηκαν οι περιβαλλοντικές παραβιάσεις και αυθαιρεσίες κάθε είδους
· η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας καθυστερεί, ενώ προωθούνται σχεδιασμοί και… σενάρια για λιθάνθρακα και πυρηνικά
· υπάρχει πλήρης αδράνεια ή και εγκληματικές αποφάσεις για τα δάση, τις προστατευόμενες περιοχές, τα νερά, τον αιγιαλό
· η χωροταξική πολιτική που εκπονήθηκε προδιαγράφει μια νέα γενικευμένη επίθεση στο φυσικό περιβάλλον και τον αστικό χώρο
Το ΠΑΣΟΚ που διεκδικεί να επανέλθει στην εξουσία, προβάλλει το «όραμα» της «πράσινης ανάπτυξης»...
Θυμόμαστε ωστόσο την -καταστροφική για το περιβάλλον- πρόσφατη κυβερνητική θητεία του: Τα «μεγάλα έργα» της Ολυμπιάδας, την προσπάθεια κατάργησης του άρθρου 24 για τα δάση, τις ιδιωτικοποιήσεις για την «αξιοποίηση» δημόσιου πλούτου. Ουσιαστικά, το ΠΑΣΟΚ διαμόρφωσε το σημερινό εχθρικό θεσμικό πλαίσιο, το οποίο διατήρησε και αύξησε η ΝΔ.
Φαίνεται και σήμερα ότι η «πράσινη ανάπτυξη», εκτός από ωραία λόγια, περιλαμβάνει την ίδια πολιτική: Το ΠΑΣΟΚ υπερασπίζεται το «δασοκτόνο» νόμο 3208/03, δείχνει διγλωσσία σε κρίσιμα θέματα που αφορούν την αγορά ενέργειας και μεγάλα έργα όπως η εκτροπή του Αχελώου, προωθεί την επιχειρηματική αξιοποίηση των δημόσιων ακινήτων κ.ά.
Οι λύσεις στα οικολογικά προβλήματα δεν μπορεί να δοθούν από εκείνους που τα προκάλεσαν, τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, τα κερδοσκοπικά ΜΜΕ. Οι λύσεις δεν μπορεί να δοθούν μέσα από μια, δήθεν ουδέτερη, πολιτική συναίνεσης με το δικομματισμό.
Να αντιστρέψουμε την οικολογική κρίση
με τα κινήματα των πολιτών - με την αριστερά
Με τη δράση του, ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή αλλά και με τη συμμετοχή του σε κινήματα σ’ όλη την Ελλάδα, βρέθηκε απέναντι σε μεγάλα και επώνυμα, οικονομικά συμφέροντα. Είναι η μόνη δύναμη που δεν λογάριασε το πολιτικό κόστος της αντιπαράθεσης για το περιβάλλον κι αγωνίστηκε:
· ενάντια στην αναθεώρηση των άρθρων 24 και 117 του Συντάγματος
· για την προστασία των δασών και δασικών εκτάσεων
· ενάντια στην εισαγωγή του λιθάνθρακα και την ρυπογόνο ηλεκτροπαραγωγή
· για τον έλεγχο των βιομηχανικών και εξορυκτικών δραστηριοτήτων
· ενάντια στα μεγάλα φράγματα και την ιδιωτικοποίηση του νερού
· για την ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες
· για την υπεράσπιση των πάρκων και ελεύθερων χώρων στα αστικά κέντρα
· για την προστασία της υγείας από κεραίες και τη ρύπανση κάθε μορφής
Η οικολογία δεν μπορεί να υποταχθεί στην αγορά και το κέρδος, δεν είναι μόδα, δεν είναι άχρωμη, δεν είναι γενικώς «ουδέτερη»…
Είναι καθημερινή πράξη, προτάσεις και αγώνας για μια καλύτερη ζωή!
Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ:
Για την ενέργεια:
· Σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και στροφή στην εξοικονόμηση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, σε αποκεντρωμένη βάση, σε συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες και με σεβασμό στο περιβάλλον.
· Οριστική απόρριψη των σχεδιασμών για εργοστάσια λιθάνθρακα και πυρηνικής ενέργειας και προσανατολισμός της δημόσιας ΔΕΗ στην καθαρή ενέργεια και όχι στην αγοραπωλησία «δικαιωμάτων ρύπανσης» στα διεθνή χρηματιστήρια.
Για το φυσικό πλούτο:
· Απόλυτη προστασία για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις της χώρας. Ολοκλήρωση των δασικών χαρτών και του δασολογίου. Κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης. Ανασυγκρότηση των υπηρεσιών δασοπροστασίας σύμφωνα με τα διακομματικά πορίσματα της Βουλής.
· Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού. Ορθή διαχείριση των υδάτινων πόρων: Εξοικονόμηση νερού με έμφαση στον αγροτικό τομέα. Ήπιες παρεμβάσεις με έργα μικρής κλίμακας και απόρριψη των μεγάλων φραγμάτων.
· Έκδοση ρυθμιστικών σχεδίων και κανονισμών για τις φυσικές προστατευόμενες περιοχές, θέσπιση θαλάσσιων περιοχών απόλυτης προστασίας από την αλιεία μεγάλης κλίμακας.
· Απόρριψη του -χρεοκοπημένου διεθνώς- μοντέλου της μαζικής τουριστικής ανάπτυξης και των γηπέδων γκολφ. Προώθηση εναλλακτικών ήπιων μορφών τουρισμού, σε σύνδεση με τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε περιοχής.
· Αυστηρός έλεγχος και περιορισμός των δραστηριοτήτων που επιβαρύνουν υπέρμετρα το περιβάλλον: βιομηχανίες, μεταλλεία, αυτοκινητόδρομοι, κεραίες κ.ά.
Για τα αστικά κέντρα:
· Ανάσχεση της άναρχης επέκτασης των αστικών κέντρων και διάσωση των τελευταίων αδόμητων χώρων μέσα στις πόλεις. Αναπλάσεις των ελεύθερων χώρων και εξασφάλιση εκτάσεων για χώρους πρασίνου, ήπιας αναψυχής και άθλησης.
· Αναβάθμιση του σιδηροδρόμου και των δημόσιων μέσων μεταφοράς, ιδιαίτερα σταθερής τροχιάς. Εφαρμογή πολιτικών για «πόλεις χωρίς αυτοκίνητα». Όχι στην κατασκευή αυτοκινητόδρομων που έχουν αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
· Εφαρμογή πολιτικών πρόληψης, επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης και κομποστοποίησης των αστικών απορριμμάτων. Απόρριψη της καύσης των στερεών αποβλήτων και της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισής τους. Όχι στην χωροθέτηση μονάδων αποβλήτων σε επιβαρημένες περιοχές.
Για τη δημοκρατική θωράκιση του περιβάλλοντος
· Κωδικοποίηση του θεσμικού πλαισίου και ίδρυση ανεξάρτητου υπουργείου περιβάλλοντος, με ουσιαστική οργανωτική υποστήριξη και επαρκείς δημόσιους πόρους.
· Συμμετοχή των πολιτών σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων, θωράκιση και αναβάθμιση των επιθεωρήσεων περιβάλλοντος και των μηχανισμών δικαστικού ελέγχου.
ΣΥΡΙΖΑ
για τον οικολογικό μετασχηματισμό
για τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι το κέρδος
Για την αντιμετώπιση της σημερινής πολύπλευρης, οικολογικής και κοινωνικής, κρίσης απαιτούνται ριζικές ανακατατάξεις στο κυρίαρχο πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης. Χρειάζεται ουσιαστική αλλαγή πολιτικής, χρειάζονται συγκρούσεις.
Αρνούμαστε μια «πράσινη ανάπτυξη» σαν αυτή που προβάλλουν τα κυρίαρχα κόμματα, οι πολυεθνικές και τα ΜΜΕ. Οι λύσεις δεν μπορεί να δοθούν από όσους ευθύνονται για τη σημερινή υποβάθμιση και καταστροφή του περιβάλλοντος.
Απάντηση στην κρίση δεν μπορεί να είναι η «περιβαλλοντικά ευαίσθητη» οικονομία της αγοράς, δεν μπορεί να είναι η μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της φύσης!
Στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ κεντρικός στόχος είναι ο συνολικός οικολογικός μετασχηματισμός της οικονομίας και κοινωνίας:
θ η προάσπιση του δημόσιου φυσικού πλούτου και των βασικών κοινωνικών αναγκών
θ η ριζική ανασυγκρότηση της παραγωγής με βάση τις επιστημονικές αρχές της αειφορίας
θ η προώθηση τοπικών εξειδικεύσεων και της ισόρροπης ανάπτυξης στην περιφέρεια
θ η δημιουργία, σταθερών και ποιοτικών, θέσεων εργασίας με αντικείμενο το περιβάλλον
θ η ενθάρρυνση νέων μορφών συλλογικής οργάνωσης της παραγωγής, πχ. συνεταιρισμοί
θ η δημοκρατική αποκέντρωση και ο κοινωνικός έλεγχος της ανάπτυξης
Για ένα οικολογικό μοντέλο ανάπτυξης που θα βάζει μπροστά τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι το κέρδος, χρειάζεται η ανάπτυξη μαζικών κοινωνικών αγώνων, η συμμετοχή των πολιτών, ένας ριζικά διαφορετικός πολιτικός συσχετισμός…
είναι στο χέρι μας!
ΣΥΡΙΖΑ ισχυρός
στη Βουλή και τους αγώνες
Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2009
Άδεια για γήπεδο στον Βοτανικό χωρίς εμπορικό κέντρο: ο ΣΥΡΙΖΑ δικαιώνεται
Η έκδοση της οικοδομικής άδειας για την κατασκευή του γηπέδου, δικαιώνει για άλλη μια φορά τον ΣΥΡΙΖΑ που στάθηκε πρωτοπόρος στον αγώνα για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής.
Όπως κατ’ επανάληψη τονίσαμε στο παρελθόν, η ύπαρξη σύγχρονου γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό δεν είχε ως προαπαιτούμενο τη δημιουργία εμπορικού κέντρου και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Αντιθέτως, μπορεί και πρέπει να συνδυαστεί με τη δημιουργία χώρων μαζικού αθλητισμού και υψηλού πρασίνου στον συγκεκριμένο χώρο. Η έκδοση της οικοδομικής άδειας για την κατασκευή του γηπέδου, επιβεβαιώνει την παραπάνω αναγκαιότητα και δικαιώνει για άλλη μια φορά τον ΣΥΡΙΖΑ που στάθηκε πρωτοπόρος στον αγώνα για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής.
Όπως κατ’ επανάληψη τονίσαμε στο παρελθόν, η ύπαρξη σύγχρονου γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό δεν είχε ως προαπαιτούμενο τη δημιουργία εμπορικού κέντρου και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Αντιθέτως, μπορεί και πρέπει να συνδυαστεί με τη δημιουργία χώρων μαζικού αθλητισμού και υψηλού πρασίνου στον συγκεκριμένο χώρο. Η έκδοση της οικοδομικής άδειας για την κατασκευή του γηπέδου, επιβεβαιώνει την παραπάνω αναγκαιότητα και δικαιώνει για άλλη μια φορά τον ΣΥΡΙΖΑ που στάθηκε πρωτοπόρος στον αγώνα για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής.
Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2009
ΗΜΕΡΑ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
19 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ : ΗΜΕΡΑ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
1 ΜΟΝΟ ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΙΧ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ;
365 ΜΕΡΕΣ ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΜΕΣΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ!
Οι κυρίαρχες πολιτικές, που βασίστηκαν και βασίζονται μέχρι σήμερα στην πρωτοκαθεδρία του ΙΧ αυτοκινήτου, μπορεί να συσσώρευσαν κέρδη στις εταιρίες παραγωγής και εμπορίας αυτοκινήτων και τις μεγάλες κατασκευαστικές των αυτοκινητοδρόμων, έχουν, όμως, οδηγήσει το κυκλοφοριακό ζήτημα σε πλήρες αδιέξοδο. Μολαταύτα, ακόμα και πρόσφατα, η κυβέρνηση της ΝΔ ενίσχυσε το ΙΧ στην κορεσμένη Αττική - κυκλοφορούν ήδη 2.000.000 αυτοκίνητα - με κατάργηση των λεωφορειοδρόμων, οικονομικά μέτρα και νέους αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό.
Το ΙΧ αυτοκίνητο καταλαμβάνει και αποδιοργανώνει τον δημόσιο χώρο της πόλης και αφαιρεί ζωτικές λειτουργίες από τους κατοίκους της, όπως η πεζή κίνηση και η ανθρώπινη επικοινωνία. Πάνω απ' όλα όμως φορτίζει με τόνους CO2 την ατμόσφαιρα και εντείνει ην κλιματική αλλαγή και την οικολογική κρίση. Για να φτάσει τους ήδη ανεπαρκείς στόχους του Κιότο, η χώρα μας χρειάζεται ριζική αλλαγή πολιτικής.
Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ , απολύτως εφικτή και υλοποιήσιμη άμεσα, συγκροτείται σε 3 άξονες :
" Μέτρα αποθάρρυνσης και απαγόρευσης της χρήσης του ΙX αυτοκινήτου
" Απόλυτη πρωτοκαθεδρία στα δημόσια μέσα μεταφοράς, ιδιαίτερα στα μέσα σταθερής τροχιάς και τα καθαρά λεωφορεία (επέκταση μετρό, γραμμές τραμ σε όλες τις πόλεις, πύκνωση αστικών και υπεραστικών δρομολογίων, πολλαπλασιασμός οχημάτων, εκσυγχρονισμός και επέκταση του σιδηροδρόμου στις υπερτοπικές μετακινήσεις ).
" Δημιουργία πράσινων δικτύων για την ενθάρρυνση των πεζών μετακινήσεων, τη στήριξη των ποδηλάτων και την κυκλοφορία του τραμ.
Τα πράσινα δίκτυα, που ενισχύονται και από την Ε.Ε., αφορούν στη συγκέντρωση των ελεύθερων, πράσινων και αρχαιολογικών χώρων σε συνεχή δίκτυα, τα οποία παραλαμβάνουν τις μετακινήσεις πεζών, ποδηλάτων και ήπιων μέσων σταθερής τροχιάς.
Οι πόροι για την χρηματοδότηση αυτής της πρότασης θα προκύψουν από τη μεταστροφή των επενδύσεων, που σήμερα κατευθύνονται σε μεγάλα οδικά έργα για την ενίσχυση του ΙΧ, σε επενδύσεις υπέρ των δημόσιων μέσων μεταφοράς και των αστικών αναπλάσεων.
18/9/2009 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
19 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ : ΗΜΕΡΑ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
1 ΜΟΝΟ ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΙΧ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ;
365 ΜΕΡΕΣ ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΜΕΣΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ!
Οι κυρίαρχες πολιτικές, που βασίστηκαν και βασίζονται μέχρι σήμερα στην πρωτοκαθεδρία του ΙΧ αυτοκινήτου, μπορεί να συσσώρευσαν κέρδη στις εταιρίες παραγωγής και εμπορίας αυτοκινήτων και τις μεγάλες κατασκευαστικές των αυτοκινητοδρόμων, έχουν, όμως, οδηγήσει το κυκλοφοριακό ζήτημα σε πλήρες αδιέξοδο. Μολαταύτα, ακόμα και πρόσφατα, η κυβέρνηση της ΝΔ ενίσχυσε το ΙΧ στην κορεσμένη Αττική - κυκλοφορούν ήδη 2.000.000 αυτοκίνητα - με κατάργηση των λεωφορειοδρόμων, οικονομικά μέτρα και νέους αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό.
Το ΙΧ αυτοκίνητο καταλαμβάνει και αποδιοργανώνει τον δημόσιο χώρο της πόλης και αφαιρεί ζωτικές λειτουργίες από τους κατοίκους της, όπως η πεζή κίνηση και η ανθρώπινη επικοινωνία. Πάνω απ' όλα όμως φορτίζει με τόνους CO2 την ατμόσφαιρα και εντείνει ην κλιματική αλλαγή και την οικολογική κρίση. Για να φτάσει τους ήδη ανεπαρκείς στόχους του Κιότο, η χώρα μας χρειάζεται ριζική αλλαγή πολιτικής.
Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ , απολύτως εφικτή και υλοποιήσιμη άμεσα, συγκροτείται σε 3 άξονες :
" Μέτρα αποθάρρυνσης και απαγόρευσης της χρήσης του ΙX αυτοκινήτου
" Απόλυτη πρωτοκαθεδρία στα δημόσια μέσα μεταφοράς, ιδιαίτερα στα μέσα σταθερής τροχιάς και τα καθαρά λεωφορεία (επέκταση μετρό, γραμμές τραμ σε όλες τις πόλεις, πύκνωση αστικών και υπεραστικών δρομολογίων, πολλαπλασιασμός οχημάτων, εκσυγχρονισμός και επέκταση του σιδηροδρόμου στις υπερτοπικές μετακινήσεις ).
" Δημιουργία πράσινων δικτύων για την ενθάρρυνση των πεζών μετακινήσεων, τη στήριξη των ποδηλάτων και την κυκλοφορία του τραμ.
Τα πράσινα δίκτυα, που ενισχύονται και από την Ε.Ε., αφορούν στη συγκέντρωση των ελεύθερων, πράσινων και αρχαιολογικών χώρων σε συνεχή δίκτυα, τα οποία παραλαμβάνουν τις μετακινήσεις πεζών, ποδηλάτων και ήπιων μέσων σταθερής τροχιάς.
Οι πόροι για την χρηματοδότηση αυτής της πρότασης θα προκύψουν από τη μεταστροφή των επενδύσεων, που σήμερα κατευθύνονται σε μεγάλα οδικά έργα για την ενίσχυση του ΙΧ, σε επενδύσεις υπέρ των δημόσιων μέσων μεταφοράς και των αστικών αναπλάσεων.
18/9/2009 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009
.jpg)
Πέμπτη 28 Μαΐου 2009
ΟΧΙ ΣΤΗ ΧΑΖΟΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΨΗΦΟ
+(Small).JPG)
.jpg)
.jpg)
Πολλοί ψηφοφόροι, θεωρούν πως η ψήφος σε οικολογικά σχήματα, είναι ακίνδυνη πολιτικά και απλά συμβάλει στις προσπάθειες για την προστασία του περιβάλλοντος.
Τι είναι όμως οι διάφοροι «Οικολόγοι» που ζητούν την ψήφο μας;
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ – ΠΡΑΣΙΝΟΙ
Αδελφό κόμμα των Γερμανών Πρασίνων. Ξέρετε, αυτών του κου Γιόσκα Φίσερ που ήταν υπουργός στην κυβέρνηση που συνέβαλε στον πρώτο πόλεμο στο Ιράκ το 1999. Οι ιθαγενείς Πράσινοι σπάνια μιλούν για το ατόπημα αυτό. Όταν το κάνουν δε, ισχυρίζονται ότι διαφώνησαν. Δεν ξέκοψαν όμως. Οι Πράσινοι συνεργάστηκαν σε χώρες της Ευρώπης (π.χ. Ιρλανδία, Φιλανδία) με συντηρητικά-δεξιά κόμματα για να σχηματιστούν κυβερνήσεις που ακολούθησαν σκληρή νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική που οδήγησε ακόμη και σε χρεοκοπία (Ιρλανδία).
Για να μιλήσουμε σοβαρά, οι Οικολόγοι Πράσινοι της Ελλάδας, είναι υπέρ των κυβερνήσεων συνεργασίας, ακόμα και με ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Το ονομάζουν πολυκομματικές κυβερνήσεις, άρα καλό. Να συνεργαστεί δηλαδή ο λύκος με τα πρόβατα, για το καλό ποιού; Την ίδια λογική είχαν και οι Γερμανοί σύντροφοί τους. Προκειμένου να ψηφιστούν και κάποια περιβαλλοντικά νομοσχέδια, ας καούν τα παιδάκια στο Ιράκ.
Επίσης, όπως οι Γερμανοί Πράσινοι, «αδελφό» κόμμα των Ελλήνων Πρασίνων, είναι και το «Ουράνιο Τόξο» των σλαβόφωνων της Φλώρινας!!!!!!!
Tο Oυράνιο Tόξο, μεταξύ άλλων, διεκδικεί την επαναφορά των σλάβικων και τούρκικων τοπονυμίων, είναι «αλληλέγγυο στον αγώνα της τούρκικης εθνικής μειονότητας της Θράκης», «αντιτίθεται στη πολιτική δημογραφικής αλλοίωσης που εφαρμόζουν οι ελληνικές κυβερνήσεις» «στο χώρο της Μακεδονίας και της Θράκης», ζητά την «αναγνώριση της ύπαρξης των δύο εθνικών μειονοτήτων (Mακεδονικής και Tουρκικής)» και «πιστεύει πως το ελληνικό κράτος έχει εξ ολοκλήρου το άδικο με το μέρος του, στη διαμάχη με τη Δημοκρατία της Mακεδονίας» δηλώνοντας παράλληλα πως στην Ελλάδα «κυριαρχεί» «βαθιά αντιδημοκρατική πολιτική κουλτούρα». Ακόμα, έχουν σχέσεις με το κόμμα των Τσάμηδων, «με τους οποίους μοιράζονται, δυστυχώς την ίδια μοίρα». Τέλος, στους παλιούς βορειοελλαδίτες, το «λερίνσκι κομιτέτ» («επιτροπή Φλώρινας») θυμίζει πάρα πολύ τους κομιτατζήδες που βασάνισαν τον ντόπιο πληθυσμό.
Αν τελικά οι «Οικολόγοι Πράσινοι» εκλέξουν ευρωβουλευτή, τι θα ψηφίζει;
Για παράδειγμα: Η θέση του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος (στο οποίο ανήκουν οι δικοί μας "Οικολόγοι Πράσινοι") για τη Συνθήκη της Λισαβόνας είναι "υπέρ"... (http://www.europeangreens.org/cms/default/dok/211/211057.lisbon_treaty@en.htm
http://www.europeangreens.org/cms/default/dokbin/211/211081.egp_committee_position_on_the_lisbon_tre@en.pdf ). Λένε: "we think that Greens should vote in favor of the Lisbon Treaty wherever their vote is required. Furthermore, we Greens should
push in order that the ratification process is completed as soon as
possible." . Στα ελληνικά: "Πιστεύουμε πως οι Πράσινοι πρέπει να ψηφίσουν υπέρ της Συνθήκης της Λισαβόνας, οπουδήποτε χρειαστεί η ψήφος τους. Επιπλέον, εμείς, οι Πράσινοι πρέπει να πιέσουμε, ώστε η διαδικασία επικύρωσης να ολοκληρωθεί όσο το δυνατόν συντομότερα".
Και το κερασάκι στην τούρτα: Οι «Οικολόγοι Πράσινοι» εκδίδουν την εφημερίδα «Πράσινη Πολιτική». Ξέρετε ποιος είναι ο βασικός διαφημιζόμενος στα φύλλα της κάθε μήνα, άρα και βασικός χορηγός τους; Η MARFIN. Δηλαδή, ένα κόμμα που ισχυρίζεται ότι θα φέρει το νέο στην πολιτική, δημιουργεί από τώρα εξαρτήσεις από μια εταιρεία την οποία θα χρειαστεί αύριο να ελέγξει μιας και αυτή συμμετέχει σε δημόσιους διαγωνισμούς κλπ.
Βέβαια, εντελώς υποκριτικά, στο προεκλογικό φύλλο του Μαΐου, δεν υπάρχει η διαφήμιση….
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΕΛΛΑΔΑΣ
Οι «Οικολόγοι Ελλάδας» ακροβατούν μεταξύ απολίτικου και κακού πολιτικού λόγου.
Ειδικότερα, είναι το ΜΟΝΑΔΙΚΟ ελληνικό κόμμα που αναγνωρίζει πολιτικούς ή άλλους φορείς του Κοσόβου, συμβάλλοντας στην αποσταθεροποίηση των Βαλκανίων. Ακόμα, προσεταιρίζεται ακροδεξιές φασιστικές θέσεις ενάντια στους γείτονές μας Βαλκάνιους. Επιπλέον, αν κάποιος αναγνώσει την προεκλογική μπροσούρα τους, διαπιστώνει άκρατο λαϊκισμό καθώς επικεντρώνεται στα χρήματα με τα οποία χρηματοδοτούνται κόμματα και βουλευτές, ενώ δε λέει τίποτα για την καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων, την επισφάλεια της εργασίας, τα καταστροφικά για το περιβάλλον νομοθετήματα, τον Ασωπό, τον Ελαιώνα, το ελεγχόμενο από πολυεθνικές σύστημα υγείας κλπ. Όσο για το κανάλι τους (Τηλεφώς) δεν προβάλει πολιτικές θέσεις της οικολογίας, αλλά φιλοξενεί ακροδεξιούς φασίστες όπως ο Πλεύρης. Την ίδια στιγμή, οι εκπομπές του αφιερώνουν τον περισσότερο χρόνο σε προβολή των καταστημάτων του κου Παπανικόλα. Για τους περισσότερους Έλληνες, "Οικολόγοι Ελλάδας" σημαίνει το κατάστημα της οδού Πανεπιστημίου που πουλάει χυμούς και παστίτσιο χωρίς κρέας. Το περιοδικό τους, όταν διαφημίζει οικολογικούς χυμούς του καταστήματος του Παπανικόλα για παράδειγμα, η υπογραφή – λογότυπο της καταχώρησης, είναι αυτή του κόμματος – επιχείρηση. Επιπλέον, δεκάδες είναι οι καταγγελίες από πρώην εργαζόμενους στην εταιρεία του Παπανικόλα..... Όσο για το «θεραπευτήριο της Φύσης» στον Ωροπό, είναι απορίας άξιο πως πήρε άδεια για να οικοδομηθεί, μέσα στα δέντρα. Τέλος, αν έχετε μοναξιές…. Στα γραφεία του κόμματος, μια φορά τη βδομάδα, γίνονται συναντήσεις γνωριμιών, ώστε να βρείτε το ταίρι σας.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ
Ο ανεκδιήγητος Βεργής, προσπαθεί με διάφορες κινήσεις να προσελκύσει τους ψηφοφόρους. Στην ιστορία έχει μείνει η αφίσα που είχε κυκλοφορήσει με τον ίδιο γυμνό, πάνω στα Ίμια και δείχνοντας με τα χέρια του προς τα κάτω, σχεδόν ανάμεσα στα πόδια του (;;;;) να λέει: «Τσιλέρ, έλα να τα πάρεις» (τα Ίμια ή ….). Παλαιότερα έκανε προεκλογικές μικροσυγκεντρώσεις επιδεικνύοντας γυμνόστηθες κοπέλες. Πρόσφατα, συμπεριέλαβε στο ψηφοδέλτιό του τον «Κάτμαν» έναν δυστυχή, χαμηλής αντίληψης τύπο που έγινε γνωστός μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές της κας Πάνια..
Όλοι οι πιο πάνω ΑΠΟΥΣΙΑΣΑΝ παντελώς από όλους τους αγώνες που δώσαμε για τον Ελαιώνα, το πάρκο στα Πατήσια, τον Ασωπό κλπ.
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ, γίνεται πρόδηλο πως αν κάποιος επιθυμεί να δει οικολογικό προσανατολισμό στην κεντρική πολιτική πάλη, αυτό μπορεί να το κάνει μόνο στηρίζοντας τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ. Το τμήμα οικολογίας του ΣΥΝ, η ΑΚΟΑ, το «Ξεκίνημα» (Green Attack), οι «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας» και οι σύντροφοι οικολόγοι από τις άλλες συνιστώσες, δίνουν καθημερινές μάχες για να αλλάξει η περιβαλλοντική πολιτική και πρακτική στη χώρα μας και στα Βαλκάνια.
Στις Ευρωεκλογές, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ = ΣΥΡΙΖΑ
Το Γραφείο Τύπου των «Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας»
Πέμπτη 16 Απριλίου 2009
ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΣΤΩΝ;
.bmp)
.bmp)
Εικόνες σαν τις πιο πάνω, τείνουμε να τις συνηθίσουμε. Είναι ποτέ δυνατόν; Στα πεζοδρόμια (όπου υπάρχουν) δεν μπορεί να κινηθούν υπερήλικες, κινητικά ανάπηροι ή γονείς με μωρά σε καροτσάκι. Οι Δήμαρχοι κατά κανόνα δεν ενδιαφέρονται καθόλου να λύσουν τα προβλήματα αυτά. Δεν φτάνει που δεν υπάρχουν κοινόχρηστοι χώροι όπως πλατείες, πάρκα και παιδικές χαρές, μας κόβουν και την πεζή μετακίνηση; Μήπως κάποιοι μας σπρώχνουν υποχρεωτικά στους «παιδότοπους» όπου κλεισμένοι σε ανεπαρκείς χώρους και με τσουχτερό κόστος, συναθροίζονται γονείς και παιδιά;
Αντίσταση χρειάζεται. Οργάνωση σε εναλλακτικά Δημοτικά σχήματα και ομάδες πολιτών.
Δεν χαρίζουμε σε κανέναν τις πόλεις που ζούμε..
ΖΩΓΡΑΦΟΥ: Τσιμέντο το πράσινο με πρόσχημα... Πανεπιστήμιο
Την τσιμεντοποίηση μιας ακόμη έκτασης πρασίνου στην περιοχή Ζωγράφου δρομολογεί με συνοπτικές διαδικασίες ο Δήμος, ο οποίος μάλιστα προβάλλει ως δικαιολογία τη δημιουργία ενός «πρότυπου Δημοτικού πανεπιστημίου». Οι κάτοικοι βρίσκονται στο πόδι αντιδρώντας στα σχέδια του Δημάρχου, καταγγέλλοντας ότι πίσω από τις εξαγγελίες για την ίδρυση πανεπιστημίου «κρύβεται η ανέγερση ενός μεγάλου συνεδριακού κέντρου με αποκλειστικό σκοπό το κέρδος». Αλλά και στην περίπτωση που δεν καταφέρει να δημιουργήσει πανεπιστήμιο, ο Δήμαρχος έχει έτοιμη την εναλλακτική λύση, που μάλλον φαίνεται η πιθανότερη. Θα χρησιμοποιήσει τις κτηριακές εγκαταστάσεις για εμπορικούς σκοπούς, ενώ προσανατολίζεται να μεταστεγάσει εκεί και το Δημαρχείο. Το σχέδιο του Δημάρχου Ζωγράφου προβλέπει την κατασκευή ενός τεράστιου κτιρίου στην έκταση 17 στρεμμάτων που βρίσκεται στο Νέο Τέρμα Ζωγράφου. Το κτίριο θα καταλαμβάνει έκταση 14,5 στρεμμάτων και θα περιλαμβάνει υπόγειο πάρκινγκ χωρητικότητας 500 θέσεων, χώρους διαλέξεων, υποδοχής, καταλύματα, βιβλιοθήκες, γυμναστήρια, αμφιθέατρα κ.ά. Επίσης δεν έχει καθοριστεί ούτε η κατεύθυνση του Δημοτικού πανεπιστήμιου. Εάν τα σχέδια δεν ολοκληρωθούν προς αυτή την κατεύθυνση, ο Δήμος θα αλλάξει προσανατολισμό και το κτήριο θα χρησιμοποιηθεί για εμπορικές χρήσεις, όπως για παράδειγμα για τη διοργάνωση συνεδρίων, θεατρικών παραστάσεων, διαλέξεων κ.ά. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η έκταση των 17 στρεμμάτων, από τις λίγες που έχουν απομείνει στην πυκνοδομημένη περιοχή Ζωγράφου, θα οικοδομηθεί. Ποια ακριβώς θα είναι η χρήση του κτιρίου, δεν απασχολεί ιδιαίτερα τους κατοίκους, καθώς το μόνο που ζητούν είναι η έκταση να μετατραπεί σε χώρο πρασίνου και αναψυχής.
Έχουν συγκροτήσει για τον σκοπό αυτό επιτροπή, η οποία δραστηριοποιείται για τη διάσωση των εναπομεινάντων ελεύθερων χώρων της περιοχής.
Κάτοικοι και παρατάξεις της αντιπολίτευσης έχουν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, με βασικό αίτημα να μην οικοδομηθεί ο χώρος. Στο μεταξύ προσπαθούν όπως λένε «με νύχια και με δόντια» να αποτρέψουν ενέργειες της δημοτικής αρχής που κατά καιρούς προσπαθεί να περιφράξει τον χώρο. Παράλληλα έχουν προχωρήσει στη δενδροφύτευση πεύκων, τα οποία τα φροντίζουν και τα ποτίζουν μόνοι τους.
Ένα ακόμη συνεδριακό κτήριο δεν χρειάζεται, ειδικά δίπλα στα κτήρια του Πανεπιστημίου και του Πολυτεχνείου. Αντίθετα, αν μείνει ελεύθερη η έκταση, θα αποτελέσει μια όαση στην τόσο πυκνοκατοικημένη περιοχή. Το Λεκανοπέδιο διαθέτει μόλις 2,55 τετραγωνικά μέτρα πράσινο ανά κάτοικο και βρίσκεται στον πάτο του καταλόγου των ευρωπαϊκών πρωτευουσών. Ειδικά στις πυκνοδομημένες γειτονιές του Δήμου Αθηναίων, αλλά και στου Ζωγράφου, με τους ιδιαίτερα υψηλούς συντελεστές δόμησης, η αναλογία είναι μόλις 0,4 τετραγωνικό ανά κάτοικο, κάτι περισσότερο από... τίποτα. Στην κορυφή του ευρωπαϊκού μέσου όρου εξακολουθούν να παραμένουν το Αμστερνταμ, με 27 τετραγωνικά, και το Βερολίνο με 13.
ΟΧΙ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ
Όσο κι αν σας φαίνεται αδιανόητο, στο κλειστό νεκροταφείο της Νεάπολης Νίκαιας, η ιθαγενής μας Αριστερά , προσπαθεί να κατασκευάσει ….. σχολείο. Ναι καλά διαβάσατε. Σχολείο. Παρά την αντίθετη άποψη του Οργανισμού Αθήνας και του Υπουργείου Υγείας, με τη σύμφωνη γνώμη του περιβαλλοντικά ευαίσθητου ΥΠΕΧΩΔΕ, χάριν ψηφοθηρίας, τόσο η Διοίκηση του Δήμου (ΚΚΕ) όσο και η χωρίς εκλεγμένο Σύμβουλο παράταξη που στήριξε ο ΣΥΡΙΖΑ (ΣΥΝ, ΚΟΕ, ανένταχτοι) επιμένουν στην ανέγερση σχολείου σε ένα χώρο όπου δεν έχουν ακόμα απομακρυνθεί τάφοι και οστά (!) από το έδαφος. Ο Δήμος μάλιστα προχώρησε σε επιχωματώσεις, καταφέρνοντας απλά να μολυνθεί και το νέο χώμα. Καμία περιβαλλοντική ή άλλη μελέτη δεν έχει γίνει για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.
Πριν τις εκλογές του 2006, για ψηφοθηρικούς λόγους, οι αντιμαχόμενες παρατάξεις, ελάχιστα είχαν ψελλίσει για το θέμα. Η υποκρισία όμως είναι πως οι «σύντροφοι» που ωρύονταν «ούτε ένα μέτρο τσιμέντο» στο Ελληνικό ή στον Ελαιώνα, στην περιοχή τους στηρίζουν το «καλό» τσιμέντο. Για την αποκατάσταση της αλήθειας, το 19ο Δημοτικό Σχολείο, θα μπορούσε να στεγαστεί στον χώρο που βρίσκεται και τώρα, αν κατεδαφιζόταν το παλιό ισόγειο κτίσμα και τη θέση του έπαιρνε διώροφο, σύγχρονο. Αυτό όμως δεν εξυπηρετεί τους «επαναστάτες». Η αντιπολίτευση σιωπά, εκτός του πρώην Δημάρχου Νίκαιας και Πειραιά, Στ.Λογοθέτη, ο οποίος έχει οδηγήσει το θέμα στη Δικαιοσύνη. Στη φωτογραφία (από το Google Earth) φαίνονται τα κτήρια του υπάρχοντος σχολείου που αν αντικατασταθούν με νεότερα, υπερκαλύπτουν τις ανάγκες.
Τετάρτη 8 Απριλίου 2009
Συγκέντρωση στην Καλοσκοπή ενάντια στην τρομοκρατία
Συγκέντρωση στην Καλοσκοπή ενάντια στην τρομοκρατία
Ειρηνική συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στην τρομοκρατία των κερδοσκόπων, που καταστρέφουν το φυσικό πλούτο της Γκιώνας, πραγματοποίησαν χθες το πρωί στην πλατεία της Καλοσκοπής Γραβιάς (Φωκίδα) εκατοντάδες αγανακτισμένοι κάτοικοι των χωριών της Γκιώνας και της ευρύτερης περιοχής.
Εξάλλου, η κινητοποίηση είχε και χαρακτήρα συμπαράστασης στον ενεργό υπερασπιστή του περιβάλλοντος Στέφανο Κόλλια, που θρασύδειλοι του κατέστρεψαν ολοσχερώς το σπίτι με εμπρησμό.
Οι συγκεντρωμένοι στην συνέχεια πραγματοποίησαν πορεία από την πλατεία στο σπίτι του θύματος των τρομοκρατών φωνάζοντας συνθήματα. (Φωτο1, Φωτο2)
Επίσης, συνέταξαν και εξέδωσαν ψήφισμα το οποίο έχει ως εξής:΅
ΨΗΦΙΣΜΑ
Των Συγκεντρωμένων στην Καλοσκοπή στις 5 Απριλίου 2009
Καταγγέλλουμε την τρομοκρατική εμπρηστική επίθεση στο σπίτι του Στέφανου Κόλλια, μέλους της Κίνησης για την Σωτηρία της Γκιώνας, στην Καλοσκοπή Φωκίδας, ξημερώματα Δευτέρας 30 Μαρτίου.
Η επίθεση αυτή δεύτερη μέσα σε διάστημα τριών μηνών, προκάλεσε την ολοκληρωτική καταστροφή του σπιτιού, ξυπνώντας μνήμες του ολοκαυτώματος του χωριού από τους φασίστες κατακτητές.
Δεν είναι τυχαίο που οι τρομοκράτες θρασύδειλοι εμπρηστές «χτύπησαν»
· Την πρώτη φορά στις 26/12/08, λίγες μέρες μετά από συγκέντρωση που διοργάνωσε η Κίνηση στον Αποστολιά στις 14/12, με μαζική συμμετοχή κατοίκων των χωριών, στην οποία εμφανίστηκαν «αυθόρμητα» ένστολοι εργαζόμενοι της εταιρίας S&B με πρόθεση να την διαλύσουν
· Τη δεύτερη φορά στις 30/3, λίγες μέρες μετά την κατάθεση ένστασης κατά της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων της εταιρίας ΕΛΜΙΝ από την Κίνηση και άλλους φορείς της περιοχής
Είναι φανερό ότι κάποιοι ενοχλήθηκαν από τη δημιουργία της Κίνησης, γιατί αυτή συσπείρωσε τους κατοίκους της περιοχής και εξέφρασε την οργή και αγανάκτηση για την καταστροφή που συντελείται εδώ και χρόνια στην περιοχή από την ασύδοτη και ανεξέλεγκτη δραστηριότητα των μεταλλευτικών εταιριών. Μια δραστηριότητα που προκαλεί εξάντληση των υδάτινων πόρων, ρύπανση νερών και εδαφών, καταστροφή των δασών, της χλωρίδας και πανίδας (εξορύξεις πραγματοποιούνται και μέσα σε περιοχές NATURA), και κατά συνέπεια υποβάθμιση της ζωής, καταστροφή παραδοσιακών δραστηριοτήτων (γεωργία, κτηνοτροφία, υλοτομία), εμπόδια σε κάθε προσπάθεια διαφορετικού τύπου ανάπτυξης.
Όλα αυτά βέβαια με τη συναίνεση των αρμοδίων αρχών (υπουργείων και τοπικών αρχών) και κάτω από την ομπρέλα μιας απαρχαιωμένης νομοθεσίας χουντικής έμπνευσης (Μεταλλευτικός Κώδικας) η οποία ταυτίζει το δημόσιο συμφέρον με τα συμφέροντα των εταιριών. Έτσι χρόνια τώρα στην περιοχή έχει επιβληθεί ένα μονοδιάσταστο μοντέλο «ανάπτυξης» που απαξιώνει κάθε άλλη παραγωγική δραστηριότητα, που θα μπορούσε να δώσει ζωή στα χωριά, με σοβαρό ενδεχόμενο αν κάποια στιγμή η οικονομικές συγκυρίες το επιβάλλουν (πτώση τιμών βωξίτη) να μετατραπεί η περιοχή σε ένα νέο Μαντούδι.
Δυστυχώς οι τρομοκράτες εμπρηστές δεν κρύβονται μόνο στο σκοτάδι της νύχτας, αλλά καλύπτονται και από το σκοτάδι της απουσίας ερευνών από την πλευρά των αρμοδίων αρχών και κυρίως από το σκοτάδι του γενικότερου κλίματος εκφασισμού της κοινωνικοπολιτικής ζωής που έχει στόχο την κατάπνιξη κάθε φωνής που αντιστέκεται και διεκδικεί
Απευθυνόμενοι στους εμπνευστές και δράστες της αποτρόπαιας αυτής πράξης δηλώνουμε απερίφραστα πως αυτή τη φορά κατάφεραν να πετύχουν πολύ περισσότερα από την καταστροφή ενός σπιτιού
· Να μας πεισμώσουν και να μας συσπειρώσουν περισσότερο
· Να διευρυνθεί το κίνημα αλληλεγγύης και συμπαράστασης
· Να μαζικοποιηθεί ο αγώνας μας
Καλούμε:
θεσμικούς φορείς και συλλογικότητες να καταδικάσουν αποφασιστικά τέτοιες ενέργειες
Απαιτούμε:
· Να αποκαλυφθούν και να τιμωρηθούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί του εμπρησμού
· Να υπάρξει πλήρης αποζημίωση για την αποκατάσταση των ζημιών
· Να ασχοληθούν επιτέλους οι αρμόδιοι φορείς με το πρόβλημα της καταστροφής της Γκιώνας
Από Τον Εμπρησμό Κρατάμε Τη Φωτιά,
Να Φωτίζει Τους Αγώνες Μας
Τους Χαρίζουμε Τις Στάχτες Της Βάρβαρης
& Απάνθρωπης Ενέργειας
Η Αλληλεγγύη & Ο Αγώνας Είναι Τα «Όπλα» Μας
Η ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΓΚΙΩΝΑΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
