Ανταπόκριση του Τοπικού Πυρήνα Οικοσοσιαλιστών Λευκάδας.
Εκπρόσωπος: Κώστας Μεσσήνης
www.kostasmessinis.com
Συνθέτοντας το ήδη θλιβερό πολιτικό και οικονομικό τοπίο της χώρας μας, η Λευκάδα δεν πάει πίσω !
Αγαπητοί αναγνώστες του εντύπου αυτού, από που να ξεκινήσω για να δώσω την πραγματική εικόνα που βιώνουμε στο όμορφο ακόμα Νησί μας; Θα έπρεπε να μιλήσω για το συνεχιζόμενο μπάζωμα του χώρου των απορριμμάτων στην είσοδο του νησιού και τη ρίψη των προϊόντων του βιολογικού καθαρισμού στη Λιμνοθάλασσα (η οποία έχει χαρακτηριστεί natura 2000), εκεί μέσα όπου διαμένουν και οι τσιγγάνοι χωρίς υγειονομική περίθαλψη και χωρίς πρόσβαση στην εκπαίδευση, όπως έχουν δικαίωμα όλοι οι Έλληνες Πολίτες. Για τις ανεξέλεγκτες χωματερές. Για την αδυναμία χρήσης του ποδηλάτου σχεδόν όλο τον χρόνο, λόγω μη διαγράμμισης στο σύνολο του οδικού δικτύου μέσα στην πόλη. Για την εφιαλτική κατάσταση στάθμευσης των ΙΧ ακόμα και εκτός τουριστικής περιόδου. Για τις εσφαλμένες πολιτικές στον τουρισμό. Για την ερήμωση της αγροτικής γης. Αγωνιζόμαστε και ζητούμε συμπαραστάτες: Για την δημιουργία του Φορέα διαχείρισης προστασίας των τριών περιοχών natura 2000 για την οποία υπάρχει απόφαση του Δήμου Λευκάδας. Την Πέμπτη 23 Ιουλίου 2009 κατατέθηκε εισήγηση της παράταξης ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ (επαναβεβαιώνουμε την αριθ. 161/9-7-2008 απόφαση του Δ.Σ., που ανάμεσα στα άλλα περιλαμβάνει τη σύσταση Φορέα Διαχείρισης). Την καθιέρωση του οικοτουρισμού ως εναλλακτικού τρόπου διαχείρισης και ανάδειξης των τριών περιοχών natura 2000 , του Δάσους των Σκάρων, της Λίμνης Μαραντοχωρίου και της βιώσιμης ανάπτυξης στο σύνολο του νησιού. Να σταματήσει η καταστροφή της λιμνοθάλασσας. Στηρίζουμε κάθε αυτόνομη προσπάθεια του τομέα πρωτογενούς παραγωγής με εναλλακτικούς τρόπους (οικολογική γεωργία, κτηνοτροφία, αγροτουρισμός). Επικροτούμε κάθε ενέργεια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Μετά τη συγχώνευση των πέντε Δήμων σε έναν, καλούμε τον νέο δήμαρχο Λευκάδας να διατήρηση τα κατά τόπους πρώην δημαρχιακά Μέγαρα ως πολιτιστικά κέντρα και κέντρα νεότητας.
Ζητούμε των απολογισμό του τρόπου που λειτούργησε ο θεσμός της ανακύκλωσης και τη δημιουργία εγκατάστασης εκμετάλλευσης οργανικών υλικών για παραγωγή ενέργειας. Ζητούμε διανομή κάδων κομποστοποίησης στους κατοίκους και τοποθέτηση κάδων ανακύκλωσης σε ίσο αριθμό με τους κλασικούς κάδους αποριμμάτων. Ζητούμε δραστηριοποίηση του Δ.Σ. νέων, με αποσαφηνισμένες αρμοδιότητες για την κοινωνική ένταξη των νέων στους πολιτικούς θεσμούς. Ζητούμε διαγράμμιση ποδηλατοδρόμων σε όλο το νησί. Ερωτούμε τι θα κάνει ο νέος Δήμαρχος για τους Ρομά της πόλης μας (απάντηση στην υπ' αριθμ. 1123/16-11-2009 ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τον κοινωνικό αποκλεισμό των Ρομά Λευκάδας ).
Ο Αγώνας τώρα ξεκινά. Ας είμαστε προσηλωμένοι
Σάββατο 5 Μαρτίου 2011
ΛΥΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ Η ΑΥΞΗΣΗ ΜΙΣΘΩΝ & ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ
Όλοι οι οικονομικοί παράγοντες της χώρας δεν σταματούν να διαμαρτύρονται για έλλειψη ρευστού. Μιλούν για στραγγαλισμό της αγοράς. Παράλληλα, οι οικονομικές υπηρεσίες χάνουν φόρους λόγω της μείωσης του τζίρου των επιχειρήσεων. Είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνουν όλοι πως αν δεν «πέσει» χρήμα στην αγορά, θα γκρεμιστούν τα πάντα; Η λύση των δις ευρώ που δόθηκαν στις τράπεζες, αποδείχθηκε πως δεν βοήθησε στη ρευστότητα. Απλά οι τράπεζες χρησιμοποίησαν τα λεφτά για να τα επενδύσουν. Μόνη λύση είναι να πάρουν περισσότερα χρήματα στα χέρια τους οι μισθωτοί και συνταξιούχοι. Οι αυξημένοι μισθοί θα κινήσουν την αγορά, όλοι θα περάσουν καλύτερα, οι επιχειρήσεις θα ανασάνουν και το κράτος θα εισπράξει ΦΠΑ και άλλους φόρους. Όσο για το αν υπάρχουν τα χρήματα, είναι βέβαιο ότι υπάρχουν. Οι ελληνικές επιχειρήσεις κάθε χρόνο σημειώνουν ρεκόρ κερδοφορίας. Ακόμα, όλοι ξέρουμε πόσα χρήματα κατατίθενται κάθε χρόνο στις τράπεζες της Ελβετίας. Όσο για τους μικρεμπόρους και επιτηδευματίες, η αύξηση του τζίρου τους θα τους επιτρέψει όχι μόνο να δώσουν μεγαλύτερους μισθούς, αλλά και να αυξήσουν τα κέρδη τους. Ιστορικό παράδειγμα είναι η πρώτη τετραετία του Ανδρέα Παπανδρέου οπότε και αυξήθηκαν οι μισθοί πάνω από 30%. Όσο για τον αντίλογο, δεν έφταιξαν οι μεγαλύτεροι μισθοί για την κατάρρευση, αλλά η κακοδιαχείριση του δημόσιου χρήματος. Σκεφτείτε τα !!!!!!
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ
Συνάντηση με οικολογικούς κύκλους είχαν στα γραφεία τους στην Αθήνα (Γ’ Σεπτεμβρίου 18) οι Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας. Στη συνάντηση συμμετείχαν εκπρόσωποι της Κεντρικής Γραμματείας των Οικοσοσιαλιστών, ο Πρόεδρος του «Κρίκου» και μέλη μικρών οικολογικών κομμάτων και φορέων με σκοπό τη διεύρυνση της συνεργασίας και την ένταξή τους στην Οργάνωσή μας. Όπως λέμε και στο σύνθημά μας, για: «να κάνουμε τους οικολόγους πιο σοσιαλιστές και τους σοσιαλιστές πιο οικολόγους».
Το επόμενο διάστημα θα ανακοινώσουμε αποτελέσματα και δράσεις. Η Εκτελεστική Επιτροπή
Το επόμενο διάστημα θα ανακοινώσουμε αποτελέσματα και δράσεις. Η Εκτελεστική Επιτροπή
ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΣΠΟΡ ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΤΗΝ ΑΜΙΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ MONO
TO ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ. ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΣΠΟΡ ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΤΗΝ ΑΜΙΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.
Αν θέλετε να δείτε την αφετηρία της εικόνας των αθλημάτων, ειδικά των ομαδικών, πρέπει να δείτε τα τμήματα υποδομών τους. Μιλώντας ειδικότερα για το κυρίαρχο σπορ στην Ελλάδα, το ποδόσφαιρο, η εικόνα των ακαδημιών είναι αποκαλυπτική. Αντεγκλήσεις, τραμπουκισμοί, εξαπάτηση, αντιπαιδαγωγικοί προπονητές και κλίμα μίμησης των αρνητικών του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Δυστυχώς κάποιοι δε μπορούν να αντιληφθούν πως τα τουρνουά υποδομών, δε πραγματοποιούνται για την επίτευξη προσωπικών φιλοδοξιών και στόχων (αν και υπό προϋποθέσεις μπορεί να είναι θεμιτό) ή για την ανάδειξη της προσωπικής ματαιοδοξίας και του «εγώ» του καθενός, αλλά για την ανάπτυξη του αθλητικού πνεύματος, του πνεύματος συνεργασίας αλλά και της ποδοσφαιρικής δεξιότητας των παιδιών. Είναι θλιβερό ότι ακόμα και σε ποδοσφαιρικά τμήματα αυτών των ηλικιών, συναντάμε παθολογία και νοοτροπίες αλλοτριωμένων ενηλίκων. Ως πότε μια ομάδα θα γνωρίζει τη συντριβή και θα ψάχνει εξωγενή αίτια; Ως πότε οι «κριτές των πάντων» θα αρκούνται σε πέντε λεπτά αγώνα για να κρίνουν με εξωγηπεδική νοοτροπία το διαιτητή και θα προλαβαίνουν σε τόσο μικρό διάστημα να «εκνευριστούν»; Ως πότε το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» και το «τι θα μου κάνεις» θα χαρακτηρίζει τη δράση μας; Ως πότε θα διαπαιδαγωγούμε τους νέους με καχυποψία και συνομωσιολογική αντίληψη; Με ποιο δικαίωμα κάθε ανασφαλής ενήλικος στερεί από τα παιδιά τη δυνατότητα να απολαύσουν έναν ανεπηρέαστο ποδοσφαιρικό αγώνα; Με ποιο δικαίωμα ο «ανήσυχος χαρακτήρας» κάποιων, εμποδίζει τον όποιο διαιτητή να ασκήσει ανεπηρέαστος το έργο του;
Όσοι ασχολούνται με τον αθλητισμό ανηλίκων, θα πρέπει να αναλογιστούν εκ νέου όλα αυτά και να αποφασίσουν τι είδους αθλητικούς χαρακτήρες θέλουν να διαμορφώσουν. Εν τέλει, να αποφασίσουμε ακόμα και απομόνωση κάποιων σπορ και προώθηση ή ενίσχυση άλλων.
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ
TO ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ. ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΣΠΟΡ ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΤΗΝ ΑΜΙΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ.
Αν θέλετε να δείτε την αφετηρία της εικόνας των αθλημάτων, ειδικά των ομαδικών, πρέπει να δείτε τα τμήματα υποδομών τους. Μιλώντας ειδικότερα για το κυρίαρχο σπορ στην Ελλάδα, το ποδόσφαιρο, η εικόνα των ακαδημιών είναι αποκαλυπτική. Αντεγκλήσεις, τραμπουκισμοί, εξαπάτηση, αντιπαιδαγωγικοί προπονητές και κλίμα μίμησης των αρνητικών του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Δυστυχώς κάποιοι δε μπορούν να αντιληφθούν πως τα τουρνουά υποδομών, δε πραγματοποιούνται για την επίτευξη προσωπικών φιλοδοξιών και στόχων (αν και υπό προϋποθέσεις μπορεί να είναι θεμιτό) ή για την ανάδειξη της προσωπικής ματαιοδοξίας και του «εγώ» του καθενός, αλλά για την ανάπτυξη του αθλητικού πνεύματος, του πνεύματος συνεργασίας αλλά και της ποδοσφαιρικής δεξιότητας των παιδιών. Είναι θλιβερό ότι ακόμα και σε ποδοσφαιρικά τμήματα αυτών των ηλικιών, συναντάμε παθολογία και νοοτροπίες αλλοτριωμένων ενηλίκων. Ως πότε μια ομάδα θα γνωρίζει τη συντριβή και θα ψάχνει εξωγενή αίτια; Ως πότε οι «κριτές των πάντων» θα αρκούνται σε πέντε λεπτά αγώνα για να κρίνουν με εξωγηπεδική νοοτροπία το διαιτητή και θα προλαβαίνουν σε τόσο μικρό διάστημα να «εκνευριστούν»; Ως πότε το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» και το «τι θα μου κάνεις» θα χαρακτηρίζει τη δράση μας; Ως πότε θα διαπαιδαγωγούμε τους νέους με καχυποψία και συνομωσιολογική αντίληψη; Με ποιο δικαίωμα κάθε ανασφαλής ενήλικος στερεί από τα παιδιά τη δυνατότητα να απολαύσουν έναν ανεπηρέαστο ποδοσφαιρικό αγώνα; Με ποιο δικαίωμα ο «ανήσυχος χαρακτήρας» κάποιων, εμποδίζει τον όποιο διαιτητή να ασκήσει ανεπηρέαστος το έργο του;
Όσοι ασχολούνται με τον αθλητισμό ανηλίκων, θα πρέπει να αναλογιστούν εκ νέου όλα αυτά και να αποφασίσουν τι είδους αθλητικούς χαρακτήρες θέλουν να διαμορφώσουν. Εν τέλει, να αποφασίσουμε ακόμα και απομόνωση κάποιων σπορ και προώθηση ή ενίσχυση άλλων.
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ
ΑΔΕΣΠΟΤΟΙ ΔΕΣΠΟΤΕΣ ΔΕΣΠΟΖΟΥΝ
Του Δημήτρη Γεωργά (Φυσιολατρικό & Κοινωνικό Κίνημα Κρίκος του Λαού ) http://fysiokrikos.blogspot.com/
Ενώ τα χρέη του Κράτους είναι αβάσταχτα, και οι Ευρωπαίοι μας αντιμετωπίζουν ως το «μαύρο πρόβατο» της οικονομίας και της Ο.Ν.Ε., οι «δεσποτάδες» μας, δηλαδή η «εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσσούσα» Εκκλησία, θέλει να φορολογούνται μόνο τα καθαρά κέρδη τους από τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες και η τεράστια περιουσία τους να μένει αφορολόγητη. Στην πραγματικότητα είναι Δημόσιοι Υπάλληλοι. Ποιος Δημόσιος Υπάλληλος όμως δικαιολογείται όταν παίρνει «φακελάκι»; Οι Ιερείς το κάνουν στις συναλλαγές τους με τους πιστούς όταν τελούν Μυστήρια. «Αμαρτιών μου τα πλήθη». Πολλοί Ιερείς, ενώ λειτουργούν σε εκκλησίες, παράλληλα είναι και καθηγητές σε Γυμνάσια και Λύκεια. Έτσι κόβουν τον διορισμό ενός Φιλόλογου ή Θεολόγου που σπούδασε με έξοδα των γονιών του. Όσο για τη μισθοδοσία και την ασφάλισή τους, να μην ξεχνάμε πως δεν πληρώνονται οι Ιερείς όλων των Δογμάτων (Παλαιοημερολογίτες κλπ). Και το κερασάκι: Η Εκκλησία της Ελλάδος, ενώ στα υπόλοιπα θέλει να είναι «Δημόσιο», δεν θέλει να εφαρμόσει τον περιορισμό προσλήψεων ιερέων, δηλαδή Δημοσίων Υπαλλήλων !!!
Ενώ τα χρέη του Κράτους είναι αβάσταχτα, και οι Ευρωπαίοι μας αντιμετωπίζουν ως το «μαύρο πρόβατο» της οικονομίας και της Ο.Ν.Ε., οι «δεσποτάδες» μας, δηλαδή η «εν πολλαίς αμαρτίες περιπεσσούσα» Εκκλησία, θέλει να φορολογούνται μόνο τα καθαρά κέρδη τους από τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες και η τεράστια περιουσία τους να μένει αφορολόγητη. Στην πραγματικότητα είναι Δημόσιοι Υπάλληλοι. Ποιος Δημόσιος Υπάλληλος όμως δικαιολογείται όταν παίρνει «φακελάκι»; Οι Ιερείς το κάνουν στις συναλλαγές τους με τους πιστούς όταν τελούν Μυστήρια. «Αμαρτιών μου τα πλήθη». Πολλοί Ιερείς, ενώ λειτουργούν σε εκκλησίες, παράλληλα είναι και καθηγητές σε Γυμνάσια και Λύκεια. Έτσι κόβουν τον διορισμό ενός Φιλόλογου ή Θεολόγου που σπούδασε με έξοδα των γονιών του. Όσο για τη μισθοδοσία και την ασφάλισή τους, να μην ξεχνάμε πως δεν πληρώνονται οι Ιερείς όλων των Δογμάτων (Παλαιοημερολογίτες κλπ). Και το κερασάκι: Η Εκκλησία της Ελλάδος, ενώ στα υπόλοιπα θέλει να είναι «Δημόσιο», δεν θέλει να εφαρμόσει τον περιορισμό προσλήψεων ιερέων, δηλαδή Δημοσίων Υπαλλήλων !!!
2η ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
2η ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ
ΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ & ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Το θερινό φύλλο εκδόθηκε με πληθώρα ύλης επικαιρότητας και έτσι δεν μπορέσαμε να συμπεριλάβουμε στοιχεία για την συνδιάσκεψή μας. Πραγματοποιήθηκε λοιπόν στις 10 Μαρτίου στην Αθήνα, η 2η Συνδιάσκεψη των «Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας». Η Συνδιάσκεψή μας είναι κατά βάση δικτυακή. Επί δυο μήνες, τα μέλη και οι φίλοι μας σε όλη την Ελλάδα, αντάλλαξαν κείμενα (μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου), απόψεις και προτάσεις, τα οποία διαμόρφωσε στην τελική τους μορφή η Επιτροπή Συνδιάσκεψης. Τα κείμενα αυτά διανεμήθηκαν εκ νέου και αφού έγιναν οι τελικές παρατηρήσεις, κατέληξαν σε τελικά τα οποία υποβλήθηκαν στην Συνδιάσκεψη. Οι συμμετέχοντες στη Συνδιάσκεψη, ενέκριναν αυτά τα κείμενα ομόφωνα.
ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΝΕΑΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ. Η Συνδιάσκεψη εξέλεξε νέα Κεντρική Γραμματεία μετά από τις προτάσεις που υποβλήθηκαν. Η νέα Κεντρική Γραμματεία, αποτελείται από τους: Γεωργά Κωνσταντίνα – μέλος του Διεθνούς Οικοσοσιαλιστικού Δικτύου, Μοχάμεντ Αμτζάντ – Αντιπρόεδρος της Ένωσης Μεταναστών Πειραιά, Σαλίμ Τσουντρί – Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Αλληλεγγύης Ελλήνων & Μεταναστών «η Ένωση», Γεωργάς Δημήτρης – Πρόεδρος του Φυσιολατρικού & Κοινωνικού Κινήματος Κρίκος του Λαού, Μουστάκ Μοχάμεντ – Εργάτης, Πανταζίδης Τάσος – Μέλος του Διεθνούς Οικοσοσιαλιστικού Δικτύου, Διαμαντίδης Σπύρος – Οικονομολόγος. Στις 8 Απριλίου, η Κεντρική μας Γραμματεία συγκλήθηκε σε σώμα και εξέλεξε την Εκτελεστική Επιτροπή η οποία αποτελείται από τους: Πανταζίδης Τάσος – Γραμματέας, Κωνσταντίνα Γεωργά – Υπεύθυνη Οικονομικού, Σαλίμ Τσουντρί – Γραμματέας Μεταναστών. Επίτιμο μέλος της Ε.Ε. ονομάστηκε ομόφωνα ο Δημήτρης Γεωργάς. Στον ΣΥΡΙΖΑ θα μας εκπροσωπούν: ως μέλος της Γραμματείας ο Τάσος Πανταζίδης και αναπληρωματικό μέλος της Γραμματείας η Κωνσταντίνα Γεωργά.
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ
ΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ & ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Το θερινό φύλλο εκδόθηκε με πληθώρα ύλης επικαιρότητας και έτσι δεν μπορέσαμε να συμπεριλάβουμε στοιχεία για την συνδιάσκεψή μας. Πραγματοποιήθηκε λοιπόν στις 10 Μαρτίου στην Αθήνα, η 2η Συνδιάσκεψη των «Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας». Η Συνδιάσκεψή μας είναι κατά βάση δικτυακή. Επί δυο μήνες, τα μέλη και οι φίλοι μας σε όλη την Ελλάδα, αντάλλαξαν κείμενα (μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου), απόψεις και προτάσεις, τα οποία διαμόρφωσε στην τελική τους μορφή η Επιτροπή Συνδιάσκεψης. Τα κείμενα αυτά διανεμήθηκαν εκ νέου και αφού έγιναν οι τελικές παρατηρήσεις, κατέληξαν σε τελικά τα οποία υποβλήθηκαν στην Συνδιάσκεψη. Οι συμμετέχοντες στη Συνδιάσκεψη, ενέκριναν αυτά τα κείμενα ομόφωνα.
ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΝΕΑΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ. Η Συνδιάσκεψη εξέλεξε νέα Κεντρική Γραμματεία μετά από τις προτάσεις που υποβλήθηκαν. Η νέα Κεντρική Γραμματεία, αποτελείται από τους: Γεωργά Κωνσταντίνα – μέλος του Διεθνούς Οικοσοσιαλιστικού Δικτύου, Μοχάμεντ Αμτζάντ – Αντιπρόεδρος της Ένωσης Μεταναστών Πειραιά, Σαλίμ Τσουντρί – Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Αλληλεγγύης Ελλήνων & Μεταναστών «η Ένωση», Γεωργάς Δημήτρης – Πρόεδρος του Φυσιολατρικού & Κοινωνικού Κινήματος Κρίκος του Λαού, Μουστάκ Μοχάμεντ – Εργάτης, Πανταζίδης Τάσος – Μέλος του Διεθνούς Οικοσοσιαλιστικού Δικτύου, Διαμαντίδης Σπύρος – Οικονομολόγος. Στις 8 Απριλίου, η Κεντρική μας Γραμματεία συγκλήθηκε σε σώμα και εξέλεξε την Εκτελεστική Επιτροπή η οποία αποτελείται από τους: Πανταζίδης Τάσος – Γραμματέας, Κωνσταντίνα Γεωργά – Υπεύθυνη Οικονομικού, Σαλίμ Τσουντρί – Γραμματέας Μεταναστών. Επίτιμο μέλος της Ε.Ε. ονομάστηκε ομόφωνα ο Δημήτρης Γεωργάς. Στον ΣΥΡΙΖΑ θα μας εκπροσωπούν: ως μέλος της Γραμματείας ο Τάσος Πανταζίδης και αναπληρωματικό μέλος της Γραμματείας η Κωνσταντίνα Γεωργά.
ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ «ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ»
Η Πολιτική Οργάνωση των «Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας», ασχολείται ενεργά με το μεταναστευτικό ζήτημα, από την ίδρυσή της. Είναι σημαντικό να θυμίσουμε πως δύο από τα επτά μέλη της Κεντρικής μας Γραμματείας, είναι μετανάστες. Μετανάστες επίσης είναι μέλη επιτροπών μας. Οι μετανάστες αποτελούν συνολικά, μεγάλο μέρος των μελών μας. Άλλωστε, στα γραφεία μας στη Νίκαια φιλοξενούμε και τον Σύλλογο Αλληλεγγύης Ελλήνων και Μεταναστών «Η Ένωση».
Υπάρχει μεταναστευτικό «πρόβλημα»;
Αν αρνηθούμε να δούμε κατάματα το ζήτημα, απλά παίζουμε το παιχνίδι του ρατσισμού και της ακροδεξιάς. Προφανώς υπάρχουν –κυρίως κοινωνικά- προβλήματα. Όχι βέβαια από την ύπαρξη των μεταναστών, αλλά από την επιτηδευμένη ανυπαρξία μεταναστευτικής πολιτικής.
Η εικόνα των εξαθλιωμένων ανθρώπων από την Αφρική και την Ασία που στοιβάζονται σε εγκαταλελειμμένα κτήρια και πρόχειρους καταυλισμούς, είναι προσβολή για τον πολιτισμό μας αλλά κύρια για την ίδια την ανθρώπινη οντότητα των ίδιων των μεταναστών. Επίσης η ανοχή του καθεστώτος «μαύρης» κακοπληρωμένης και ανασφάλιστης εργασίας, αποτελεί σύγχρονη μορφή σκλαβιάς. Η κάλυψη των κυκλωμάτων πορνείας και διακίνησης ναρκωτικών είναι ακόμα ένα σοβαρότατο ζήτημα.
Όλα αυτά συνθέτουν ένα τεράστιο πρόβλημα.
Ποιοι πλήττονται από τα προβλήματα αυτά;
Αυτοί που πλήττονται από τα σωρευμένα προβλήματα που αφορούν τη μετανάστευση, είναι κατ’ αρχή οι ίδιοι οι μετανάστες. Δεν μπορούν να έχουν αξιοπρεπή διαβίωση και κοινωνικότητα, στερούνται βασικών δικαιωμάτων και προστασίας και χάνουν χρήματα για τα οποία δουλεύουν σκληρά. Πλήττονται όμως και οι κάτοικοι των υποβαθμισμένων περιοχών που φιλοξενούν τους μετανάστες καθώς τα προβλήματα δεκαετιών, τώρα εντείνονται. Πλήττεται επίσης η ταξική ενότητα των εργαζομένων που χωρίζονται σε νόμιμους και παράνομους, αποτρέποντας κοινές διεκδικήσεις για τα κοινά προβλήματα, μπαίνοντας άθελά τους σε έναν ιδιότυπο ανταγωνισμό για το χαμηλό μεροκάματο. Πλήττονται επιπλέον και τα ασφαλιστικά ταμεία που χάνουν πολύτιμους πόρους, ειδικά μετά την καταλήστευσή τους από τους κατά καιρούς κυβερνώντες.
Υπάρχουν όμως κάποιοι που κερδίζουν.
Αυτοί που κερδίζουν από την ανυπαρξία μεταναστευτικής πολιτικής, είναι περισσότεροι από όσους νομίζουμε.
Πρώτοι απ’ όλους κερδίζουν οι εργοδότες. Πολλοί απ’ αυτούς, απασχολούν μετανάστες εργαζόμενους τους οποίους αμοίβουν χαμηλότερα απ’ ότι θα αμοίβονταν οι ντόπιοι, πάρα πολλές φορές ανασφάλιστους, τους απασχολούν περισσότερες ώρες με τα ίδια χρήματα, τους εξαναγκάζουν σε εργασίες επικίνδυνες χωρίς το κόστος των μέτρων ασφαλείας, των επιδομάτων κλπ.
Κερδίζουν τα νόμιμα ή παράνομα κυκλώματα που τους «ενοικιάζουν» σε περιστασιακούς εργοδότες. Κερδίζουν τα κυκλώματα μαστροπών και εμπόρων ναρκωτικών. Κερδίζουν τα κυκλώματα προστασίας, νομικής διευκόλυνσης, «εξυπηρέτησης» κλπ. Κερδίζουν οι επίορκοι κρατικοί υπάλληλοι (διαφόρων ειδικοτήτων και.. στολής). Ακόμα και πολλοί από τους «αγανακτισμένους πολίτες» σε γειτονιές του κέντρου της Αθήνας και των προσφυγικών στη Β’ Πειραιά, έχουν «Θησαυρίσει» χρεώνοντας «με το κεφάλι» υπέρογκα ενοίκια για τρώγλες που δεν πληρούν καν τις στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής σε κτίσματα που κοντεύουν ηλικίες ακόμα και ενός αιώνα.
Κερδίζουν όμως κύρια οι πολιτικές δυνάμεις εκείνες που έχουν κάθε συμφέρον να αποπροσανατολίσουν την τάξη των «μη προνομιούχων» από τα πραγματικά της προβλήματα και από την αναζήτηση των πραγματικών υπαιτίων των λογής - λογής κρίσεων.
Γιατί γίνεται αυτή η συζήτηση;
Συζητώντας με Έλληνες εργαζόμενους που συμφωνούν πως «οι μετανάστες είναι πρόβλημα», κάνουμε συγκεκριμένες διαπιστώσεις. Προσπαθούμε να αναζητήσουμε τι κάνει κάποιον εργαζόμενο να θεωρεί τον μετανάστη «πρόβλημα». Πολλοί πιστεύουν πως ευθύνονται για την ανεργία. Ευθύνονται οι μετανάστες γιατί έκλεισαν δεκάδες εργοστάσια σε όλη τη χώρα αφήνοντας χιλιάδες κόσμο στο δρόμο; Ευθύνονται οι μετανάστες για το ότι χιλιάδες νέοι πτυχιούχοι δεν πρόκειται ποτέ να ασκήσουν το επάγγελμα για το οποίο σπούδασαν; Ευθύνονται οι μετανάστες γιατί ακόμα και για να δουλέψεις σε super market χρειάζεται μέσον; Όχι βέβαια. Όταν συζητήσεις σοβαρά με τον κόσμο, το αποδέχονται.
Άλλο ζήτημα για το οποίο κατηγορούνται οι μετανάστες, είναι η εγκληματικότητα. Η συζήτηση σε αυτό το ζήτημα είναι σύνθετη. Η συνήθης ενημέρωση από τα ΜΜΕ, ακόμα και όταν δεν υπάρχουν πληροφορίες, είναι πως ο δράστης είναι «μάλλον αλλοδαπός». Βέβαια οι αλλοδαποί, έχουν αναλογικό μερίδιο στην εγκληματικότητα. Το οργανωμένο έγκλημα όμως είναι υπό την κυριαρχία των ελληνικών συμμοριών. Όπως δείχνουν και οι εκθέσεις της ΕΛ.ΑΣ., οι περισσότεροι σωματέμποροι είναι γηγενείς ενώ οι ντόπιες συμμορίες φαίνεται πως ειδικεύονται σε δραστηριότητες όπως εκβιασμοί καταστηματαρχών, απαγωγές, προστασία, φυλάκιση εκμεταλλευόμενων γυναικών, εμπρησμοί, δολοφονίες, αρχαιοκαπηλία κλπ. Επίσης αξιοσημείωτο είναι πως πολλές από τις συμμορίες αλλοδαπών εγκληματιών, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες εκθέσεις, δεν είναι «μεταναστών» αλλά «πολιτισμένων» ευρωπαίων πολιτών. Κοινωνικές υπηρεσίες βεβαιώνουν επίσης πως πολλά από τα αδικήματα που διαπράττουν μετανάστες, οφείλονται σε καθαρά κοινωνικά αίτια και αποκλεισμούς. Φυσικά καταδικάζουμε κάθε εγκληματία, οφείλουμε όμως να καταρρίψουμε μύθους και να αναζητήσουμε αίτια.
Τελικά όμως, ας αναρωτηθούμε, όταν η ΕΛΑΣ προβαίνει σε «σκούπες», γιατί διαλέγει τους οικοδόμους και τους μικροπωλητές και δεν «καθαρίζει» τους κλεπταποδόχους, τους μαστροπούς και τους εμπόρους ναρκωτικών; Μήπως γιατί υπάρχουν επίορκοι «υπηρέτες του Νόμου» που συνεργάζονται με αυτά τα κυκλώματα;
Άλλη κατηγορία είναι πως οι μετανάστες ευθύνονται για την υποβάθμιση της ζωής στις πόλεις και τα χωριά. Αλήθεια όμως, πριν τη δεκαετία του ’90 οπότε και άρχισε το ισχυρό κύμα μετανάστευσης προς τη χώρα μας, ζούσαμε σε κάποιον πολιτιστικό οργασμό και δεν το είχαμε καταλάβει; Η εγκατάλειψη των παραδοσιακών οικισμών και αρχαιολογικών χώρων, η ανυπαρξία χώρων πολιτιστικής δημιουργίας, η αποψίλωση αλσών και δασών, η ανυπαρξία πάρκων, πλατειών, πρασίνου στις πόλεις, η μη στήριξη (κοινωνική και οικονομική) των οικογενειών με παιδιά, η υποβαθμισμένη παιδεία με σχολεία και σχολές υπό κατάρρευση και χωρίς εκπαιδευτικό περιεχόμενο, η ανυπαρξία νοσοκομείων και προληπτικής ιατρικής, το «φακελάκι» και το φροντιστήριο, οι ελάχιστοι παιδικοί σταθμοί, οι ουρές στις δημόσιες υπηρεσίες, τα πεζοδρόμια που δεν υπάρχουν και οι λακκούβες στους δρόμους, το άθλιο οδικό δίκτυο που οδηγεί στο θάνατο χιλιάδες κόσμο, η ατμοσφαιρική ρύπανση, οι κάθε λογής αυθαιρεσίες κράτους και ιδιωτών αλλά και τα χιλιάδες άλλα κοινωνικά, οικιστικά, οικονομικά, πολιτιστικά προβλήματα, οφείλονται άραγε στους μετανάστες; Φταίει γι’ αυτά ο μουσουλμάνος ή ινδουιστής γείτονάς μας ή μήπως δεν έχουμε μάθει να ανεχόμαστε έστω το διαφορετικό;
Οι λύσεις, πρέπει να δομηθούν σε τρία επίπεδα.
Το ζήτημα είναι γενικότερο και δεν μπορούν να δοθούν αποσπασματικές λύσεις. Οι λύσεις πρέπει να δομηθούν σε τρία επίπεδα:
Α) Διεθνές. Οι μετανάστες, ειδικά αυτοί που βρίσκονται στη χώρα μας «χωρίς χαρτιά», έρχονται από χώρες που βρίσκονται είτε σε πόλεμο είτε υπό καθεστώς απόλυτης φτώχειας. Η Διεθνής Κοινότητα λοιπόν και η χώρα μας στο βαθμό που συμμετέχει και επηρεάζει τα διάφορα διεθνή fora, οφείλει αφενός να χαρίσει όλα τα χρέη του τρίτου κόσμου και αφετέρου να διακόψει κάθε εμπλοκή σε πολέμους και εμφύλιους και να εμποδίσει όσους δεν εμπλέκεται (αν και δεν υπάρχουν τέτοιοι). Τα κράτη που έτσι κι αλλιώς ευθύνονται για την υπερεκμετάλλευση του πλούτου των φτωχών σήμερα χωρών, θα πρέπει να αναλάβουν και την ευθύνη της ανασυγκρότησης και στήριξής τους. Κανείς μετανάστης δεν ήθελε να φύγει από τον τόπο του. Οι συνθήκες που τον ανάγκασαν, μπορούν και πρέπει να αλλάξουν. Επιπλέον δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι μελλοντικοί μετανάστες θα είναι αυτοί της κλιματικής αλλαγής καθώς οι περιοχές του πλανήτη που ερημοποιούνται, αυξάνονται ραγδαία. Η υιοθέτηση όρων αυστηρότερων από του Κιότο και του Μπαλί, είναι λοιπόν επίσης επιτακτική ανάγκη. Β) Περιφερειακό. Οι χώρες της Ευρώπης, της Βόρειας Αφρικής και της Ανατολικής Μεσογείου, θα πρέπει να συνεργαστούν για να πάψουν τουλάχιστον να ενθαρρύνουν το εμπόριο ανθρώπων, με αυστηρότατες οικονομικές και πολιτικές κυρώσεις για όσους δεν συμμορφώνονται. Ειδικότερα οι Τούρκικες Αρχές οι οποίες όπως έχει αποδειχθεί, ανέχονται ή και στηρίζουν το εμπόριο ανθρώπων (με το αζημίωτο φυσικά) θα πρέπει να πιεστούν να διακόψουν το εμπόριο αυτό. Οι εξαθλιωμένοι μετανάστες που συχνά καταλήγουν νεκροί είτε από πνιγμό, είτε από νάρκες, φεύγοντας από τη χώρα τους γνωρίζουν ότι με κάποιες χιλιάδες ευρώ, θα εξασφαλίσουν με τη συνεργασία κρατικών λειτουργών κάποιων χωρών, την «ασφαλή» είσοδο στο ευρωπαϊκό –το ελληνικό πιο συγκεκριμένα- έδαφος. Όσο θα υπάρχει αυτή η βεβαιότητα, τόσο το κύμα μετανάστευσης θα αυξάνεται. ‘Ενας άλλος τρόπος παρέμβασης είναι η κατανομή σε πολλές χώρες υποδοχής των μεταναστών. Η Ευρώπη δηλώνει μέσω των οργάνων της πως χρειάζεται ανειδίκευτους εργάτες. Αντί λοιπόν να οικοδομεί τείχη στα σύνορά της, οφείλει να καταγράψει τις ανάγκες της και να κατευθύνει σε ασφαλή εργασία και κατοικία τους μετανάστες. Γ) Τοπικό – Εθνικό. Η Ελλάδα, ακόμα και παρά τις ελλείψεις του πρώτου Νόμου που αντιμετώπισε σοβαρά τη μετανάστευση, του 2910/2001, αμέλησε να τον εφαρμόσει πλήρως. Δεν έχει καταρτίσει πίνακες με τις ειδικότητες εργαζομένων που χρειάζεται, τη γεωγραφική τους κατανομή και τον αριθμό τους. Αποτέλεσμα είναι οι αγρότες στη Β.Ελλάδα για παράδειγμα να αναζητούν απελπισμένοι, εργάτες να μαζέψουν τη σοδειά, όταν στην Αθήνα οι μετανάστες κατά δεκάδες, αναζητούν εργοδότη στις πλατείες για λίγα ευρώ ή καταλήγουν στην επαιτεία. Δεν αξιοποιείται έτσι το εργατικό δυναμικό και παράλληλα ωθείται στην περιθωριοποίηση. Επιπλέον το κράτος έχει την υποχρέωση να είναι εξοντωτικά σκληρό προς τους εργοδότες που απασχολούν ανασφάλιστους τους εργάτες τους. Αντίθετα, στη χώρα μας ο εργαζόμενος την πληρώνει ακριβά, ενώ ο εργοδότης μάλλον «φτηνά», έχοντας την ευκαιρία να το ξανακάνει. Ο «παράνομος» , δε μπορεί να ζητήσει απόδειξη από τον γιατρό, δικηγόρο, ιδιοκτήτη σπιτιού, εργοδότη, καθώς φοβάται την αστυνομία και δεν πρόκειται να καταγγείλει ποτέ τίποτα. Το καθεστώς λοιπόν αυτό, ευνοεί τους φοροδιαφεύγοντες και δεν εξυπηρετεί κανένα γενικό συμφέρον. Οι προς ενοικίαση κατοικίες πρέπει να ελέγχονται από αρμόδια υπηρεσία για την καταλληλότητά τους ώστε να μη μπορούν οι ιδιοκτήτες τους να εκμεταλλεύονται τους μετανάστες. Οι πολίτες στην πράξη, σταδιακά διαπιστώνουν πως γειτονιές που είχαν μαραζώσει εμπορικά και κοινωνικά, τώρα, όταν προσφέρουν αξιοπρεπείς συνθήκες και φιλικό περιβάλλον, μπορούν να «χρησιμοποιήσουν» τους μετανάστες για την ανάπτυξη των περιοχών τους (ένα μοντέλο που έχει φανεί αποτελεσματικό σε γειτονιές του Πειραιά και της Δυτικής Αθήνας). Επίσης πρέπει να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή των μεταναστών σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, να τακτοποιηθούν δημοτολογικά οι γεννημένοι και μεγαλωμένοι στην Ελλάδα και εν τέλει να αποκτήσουν οι επί έτη διαμένοντες στη χώρα, δικαίωμα ψήφου στις Δημοτικές εκλογές, ώστε να γίνουν πιο ενεργοί πολίτες των τοπικών κοινωνιών.
Παράλληλα με τα πιο πάνω, οι χώρες υποδοχής έχουν την υποχρέωση να περιθάλπουν και να αντιμετωπίζουν με σεβασμό τους μετανάστες, χωρίς να τους χωρίζουν σε νόμιμους και μη.
Αγωνιζόμαστε για τη στήριξη και αλληλεγγύη στους μετανάστες. Υποχρεούμαστε όμως να μην αντιμετωπίζουμε φιλανθρωπικά τον κόσμο αυτό, αλλά να παρεμβαίνουμε θεσμικά. Ανεύθυνες στάσεις όπως η αποδοχή ακόμα και εκατομμυρίων μεταναστών στη χώρα, απλά ενισχύουν την απαξίωσή μας από το σύνολο της κοινωνίας.
Τα πιο πάνω είναι ελάχιστα από αυτά που μπορούν να γίνουν ώστε να γίνει σε όλους συνείδηση πως οι μετανάστες δεν είναι πρόβλημα, έχουν προβλήματα. Οι υποχρεώσεις μας δεν απορρέουν από τη φιλανθρωπία, αλλά από τη δικαιοσύνη. Αν τα πιο πάνω μέτρα εφαρμοστούν, θα γίνει πλέον φανερό πως κανένας περιορισμός δεν θα χρειάζεται στην ελεύθερη διακίνηση των ανθρώπων όλου του κόσμου.
Υπάρχει μεταναστευτικό «πρόβλημα»;
Αν αρνηθούμε να δούμε κατάματα το ζήτημα, απλά παίζουμε το παιχνίδι του ρατσισμού και της ακροδεξιάς. Προφανώς υπάρχουν –κυρίως κοινωνικά- προβλήματα. Όχι βέβαια από την ύπαρξη των μεταναστών, αλλά από την επιτηδευμένη ανυπαρξία μεταναστευτικής πολιτικής.
Η εικόνα των εξαθλιωμένων ανθρώπων από την Αφρική και την Ασία που στοιβάζονται σε εγκαταλελειμμένα κτήρια και πρόχειρους καταυλισμούς, είναι προσβολή για τον πολιτισμό μας αλλά κύρια για την ίδια την ανθρώπινη οντότητα των ίδιων των μεταναστών. Επίσης η ανοχή του καθεστώτος «μαύρης» κακοπληρωμένης και ανασφάλιστης εργασίας, αποτελεί σύγχρονη μορφή σκλαβιάς. Η κάλυψη των κυκλωμάτων πορνείας και διακίνησης ναρκωτικών είναι ακόμα ένα σοβαρότατο ζήτημα.
Όλα αυτά συνθέτουν ένα τεράστιο πρόβλημα.
Ποιοι πλήττονται από τα προβλήματα αυτά;
Αυτοί που πλήττονται από τα σωρευμένα προβλήματα που αφορούν τη μετανάστευση, είναι κατ’ αρχή οι ίδιοι οι μετανάστες. Δεν μπορούν να έχουν αξιοπρεπή διαβίωση και κοινωνικότητα, στερούνται βασικών δικαιωμάτων και προστασίας και χάνουν χρήματα για τα οποία δουλεύουν σκληρά. Πλήττονται όμως και οι κάτοικοι των υποβαθμισμένων περιοχών που φιλοξενούν τους μετανάστες καθώς τα προβλήματα δεκαετιών, τώρα εντείνονται. Πλήττεται επίσης η ταξική ενότητα των εργαζομένων που χωρίζονται σε νόμιμους και παράνομους, αποτρέποντας κοινές διεκδικήσεις για τα κοινά προβλήματα, μπαίνοντας άθελά τους σε έναν ιδιότυπο ανταγωνισμό για το χαμηλό μεροκάματο. Πλήττονται επιπλέον και τα ασφαλιστικά ταμεία που χάνουν πολύτιμους πόρους, ειδικά μετά την καταλήστευσή τους από τους κατά καιρούς κυβερνώντες.
Υπάρχουν όμως κάποιοι που κερδίζουν.
Αυτοί που κερδίζουν από την ανυπαρξία μεταναστευτικής πολιτικής, είναι περισσότεροι από όσους νομίζουμε.
Πρώτοι απ’ όλους κερδίζουν οι εργοδότες. Πολλοί απ’ αυτούς, απασχολούν μετανάστες εργαζόμενους τους οποίους αμοίβουν χαμηλότερα απ’ ότι θα αμοίβονταν οι ντόπιοι, πάρα πολλές φορές ανασφάλιστους, τους απασχολούν περισσότερες ώρες με τα ίδια χρήματα, τους εξαναγκάζουν σε εργασίες επικίνδυνες χωρίς το κόστος των μέτρων ασφαλείας, των επιδομάτων κλπ.
Κερδίζουν τα νόμιμα ή παράνομα κυκλώματα που τους «ενοικιάζουν» σε περιστασιακούς εργοδότες. Κερδίζουν τα κυκλώματα μαστροπών και εμπόρων ναρκωτικών. Κερδίζουν τα κυκλώματα προστασίας, νομικής διευκόλυνσης, «εξυπηρέτησης» κλπ. Κερδίζουν οι επίορκοι κρατικοί υπάλληλοι (διαφόρων ειδικοτήτων και.. στολής). Ακόμα και πολλοί από τους «αγανακτισμένους πολίτες» σε γειτονιές του κέντρου της Αθήνας και των προσφυγικών στη Β’ Πειραιά, έχουν «Θησαυρίσει» χρεώνοντας «με το κεφάλι» υπέρογκα ενοίκια για τρώγλες που δεν πληρούν καν τις στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής σε κτίσματα που κοντεύουν ηλικίες ακόμα και ενός αιώνα.
Κερδίζουν όμως κύρια οι πολιτικές δυνάμεις εκείνες που έχουν κάθε συμφέρον να αποπροσανατολίσουν την τάξη των «μη προνομιούχων» από τα πραγματικά της προβλήματα και από την αναζήτηση των πραγματικών υπαιτίων των λογής - λογής κρίσεων.
Γιατί γίνεται αυτή η συζήτηση;
Συζητώντας με Έλληνες εργαζόμενους που συμφωνούν πως «οι μετανάστες είναι πρόβλημα», κάνουμε συγκεκριμένες διαπιστώσεις. Προσπαθούμε να αναζητήσουμε τι κάνει κάποιον εργαζόμενο να θεωρεί τον μετανάστη «πρόβλημα». Πολλοί πιστεύουν πως ευθύνονται για την ανεργία. Ευθύνονται οι μετανάστες γιατί έκλεισαν δεκάδες εργοστάσια σε όλη τη χώρα αφήνοντας χιλιάδες κόσμο στο δρόμο; Ευθύνονται οι μετανάστες για το ότι χιλιάδες νέοι πτυχιούχοι δεν πρόκειται ποτέ να ασκήσουν το επάγγελμα για το οποίο σπούδασαν; Ευθύνονται οι μετανάστες γιατί ακόμα και για να δουλέψεις σε super market χρειάζεται μέσον; Όχι βέβαια. Όταν συζητήσεις σοβαρά με τον κόσμο, το αποδέχονται.
Άλλο ζήτημα για το οποίο κατηγορούνται οι μετανάστες, είναι η εγκληματικότητα. Η συζήτηση σε αυτό το ζήτημα είναι σύνθετη. Η συνήθης ενημέρωση από τα ΜΜΕ, ακόμα και όταν δεν υπάρχουν πληροφορίες, είναι πως ο δράστης είναι «μάλλον αλλοδαπός». Βέβαια οι αλλοδαποί, έχουν αναλογικό μερίδιο στην εγκληματικότητα. Το οργανωμένο έγκλημα όμως είναι υπό την κυριαρχία των ελληνικών συμμοριών. Όπως δείχνουν και οι εκθέσεις της ΕΛ.ΑΣ., οι περισσότεροι σωματέμποροι είναι γηγενείς ενώ οι ντόπιες συμμορίες φαίνεται πως ειδικεύονται σε δραστηριότητες όπως εκβιασμοί καταστηματαρχών, απαγωγές, προστασία, φυλάκιση εκμεταλλευόμενων γυναικών, εμπρησμοί, δολοφονίες, αρχαιοκαπηλία κλπ. Επίσης αξιοσημείωτο είναι πως πολλές από τις συμμορίες αλλοδαπών εγκληματιών, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες εκθέσεις, δεν είναι «μεταναστών» αλλά «πολιτισμένων» ευρωπαίων πολιτών. Κοινωνικές υπηρεσίες βεβαιώνουν επίσης πως πολλά από τα αδικήματα που διαπράττουν μετανάστες, οφείλονται σε καθαρά κοινωνικά αίτια και αποκλεισμούς. Φυσικά καταδικάζουμε κάθε εγκληματία, οφείλουμε όμως να καταρρίψουμε μύθους και να αναζητήσουμε αίτια.
Τελικά όμως, ας αναρωτηθούμε, όταν η ΕΛΑΣ προβαίνει σε «σκούπες», γιατί διαλέγει τους οικοδόμους και τους μικροπωλητές και δεν «καθαρίζει» τους κλεπταποδόχους, τους μαστροπούς και τους εμπόρους ναρκωτικών; Μήπως γιατί υπάρχουν επίορκοι «υπηρέτες του Νόμου» που συνεργάζονται με αυτά τα κυκλώματα;
Άλλη κατηγορία είναι πως οι μετανάστες ευθύνονται για την υποβάθμιση της ζωής στις πόλεις και τα χωριά. Αλήθεια όμως, πριν τη δεκαετία του ’90 οπότε και άρχισε το ισχυρό κύμα μετανάστευσης προς τη χώρα μας, ζούσαμε σε κάποιον πολιτιστικό οργασμό και δεν το είχαμε καταλάβει; Η εγκατάλειψη των παραδοσιακών οικισμών και αρχαιολογικών χώρων, η ανυπαρξία χώρων πολιτιστικής δημιουργίας, η αποψίλωση αλσών και δασών, η ανυπαρξία πάρκων, πλατειών, πρασίνου στις πόλεις, η μη στήριξη (κοινωνική και οικονομική) των οικογενειών με παιδιά, η υποβαθμισμένη παιδεία με σχολεία και σχολές υπό κατάρρευση και χωρίς εκπαιδευτικό περιεχόμενο, η ανυπαρξία νοσοκομείων και προληπτικής ιατρικής, το «φακελάκι» και το φροντιστήριο, οι ελάχιστοι παιδικοί σταθμοί, οι ουρές στις δημόσιες υπηρεσίες, τα πεζοδρόμια που δεν υπάρχουν και οι λακκούβες στους δρόμους, το άθλιο οδικό δίκτυο που οδηγεί στο θάνατο χιλιάδες κόσμο, η ατμοσφαιρική ρύπανση, οι κάθε λογής αυθαιρεσίες κράτους και ιδιωτών αλλά και τα χιλιάδες άλλα κοινωνικά, οικιστικά, οικονομικά, πολιτιστικά προβλήματα, οφείλονται άραγε στους μετανάστες; Φταίει γι’ αυτά ο μουσουλμάνος ή ινδουιστής γείτονάς μας ή μήπως δεν έχουμε μάθει να ανεχόμαστε έστω το διαφορετικό;
Οι λύσεις, πρέπει να δομηθούν σε τρία επίπεδα.
Το ζήτημα είναι γενικότερο και δεν μπορούν να δοθούν αποσπασματικές λύσεις. Οι λύσεις πρέπει να δομηθούν σε τρία επίπεδα:
Α) Διεθνές. Οι μετανάστες, ειδικά αυτοί που βρίσκονται στη χώρα μας «χωρίς χαρτιά», έρχονται από χώρες που βρίσκονται είτε σε πόλεμο είτε υπό καθεστώς απόλυτης φτώχειας. Η Διεθνής Κοινότητα λοιπόν και η χώρα μας στο βαθμό που συμμετέχει και επηρεάζει τα διάφορα διεθνή fora, οφείλει αφενός να χαρίσει όλα τα χρέη του τρίτου κόσμου και αφετέρου να διακόψει κάθε εμπλοκή σε πολέμους και εμφύλιους και να εμποδίσει όσους δεν εμπλέκεται (αν και δεν υπάρχουν τέτοιοι). Τα κράτη που έτσι κι αλλιώς ευθύνονται για την υπερεκμετάλλευση του πλούτου των φτωχών σήμερα χωρών, θα πρέπει να αναλάβουν και την ευθύνη της ανασυγκρότησης και στήριξής τους. Κανείς μετανάστης δεν ήθελε να φύγει από τον τόπο του. Οι συνθήκες που τον ανάγκασαν, μπορούν και πρέπει να αλλάξουν. Επιπλέον δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι μελλοντικοί μετανάστες θα είναι αυτοί της κλιματικής αλλαγής καθώς οι περιοχές του πλανήτη που ερημοποιούνται, αυξάνονται ραγδαία. Η υιοθέτηση όρων αυστηρότερων από του Κιότο και του Μπαλί, είναι λοιπόν επίσης επιτακτική ανάγκη. Β) Περιφερειακό. Οι χώρες της Ευρώπης, της Βόρειας Αφρικής και της Ανατολικής Μεσογείου, θα πρέπει να συνεργαστούν για να πάψουν τουλάχιστον να ενθαρρύνουν το εμπόριο ανθρώπων, με αυστηρότατες οικονομικές και πολιτικές κυρώσεις για όσους δεν συμμορφώνονται. Ειδικότερα οι Τούρκικες Αρχές οι οποίες όπως έχει αποδειχθεί, ανέχονται ή και στηρίζουν το εμπόριο ανθρώπων (με το αζημίωτο φυσικά) θα πρέπει να πιεστούν να διακόψουν το εμπόριο αυτό. Οι εξαθλιωμένοι μετανάστες που συχνά καταλήγουν νεκροί είτε από πνιγμό, είτε από νάρκες, φεύγοντας από τη χώρα τους γνωρίζουν ότι με κάποιες χιλιάδες ευρώ, θα εξασφαλίσουν με τη συνεργασία κρατικών λειτουργών κάποιων χωρών, την «ασφαλή» είσοδο στο ευρωπαϊκό –το ελληνικό πιο συγκεκριμένα- έδαφος. Όσο θα υπάρχει αυτή η βεβαιότητα, τόσο το κύμα μετανάστευσης θα αυξάνεται. ‘Ενας άλλος τρόπος παρέμβασης είναι η κατανομή σε πολλές χώρες υποδοχής των μεταναστών. Η Ευρώπη δηλώνει μέσω των οργάνων της πως χρειάζεται ανειδίκευτους εργάτες. Αντί λοιπόν να οικοδομεί τείχη στα σύνορά της, οφείλει να καταγράψει τις ανάγκες της και να κατευθύνει σε ασφαλή εργασία και κατοικία τους μετανάστες. Γ) Τοπικό – Εθνικό. Η Ελλάδα, ακόμα και παρά τις ελλείψεις του πρώτου Νόμου που αντιμετώπισε σοβαρά τη μετανάστευση, του 2910/2001, αμέλησε να τον εφαρμόσει πλήρως. Δεν έχει καταρτίσει πίνακες με τις ειδικότητες εργαζομένων που χρειάζεται, τη γεωγραφική τους κατανομή και τον αριθμό τους. Αποτέλεσμα είναι οι αγρότες στη Β.Ελλάδα για παράδειγμα να αναζητούν απελπισμένοι, εργάτες να μαζέψουν τη σοδειά, όταν στην Αθήνα οι μετανάστες κατά δεκάδες, αναζητούν εργοδότη στις πλατείες για λίγα ευρώ ή καταλήγουν στην επαιτεία. Δεν αξιοποιείται έτσι το εργατικό δυναμικό και παράλληλα ωθείται στην περιθωριοποίηση. Επιπλέον το κράτος έχει την υποχρέωση να είναι εξοντωτικά σκληρό προς τους εργοδότες που απασχολούν ανασφάλιστους τους εργάτες τους. Αντίθετα, στη χώρα μας ο εργαζόμενος την πληρώνει ακριβά, ενώ ο εργοδότης μάλλον «φτηνά», έχοντας την ευκαιρία να το ξανακάνει. Ο «παράνομος» , δε μπορεί να ζητήσει απόδειξη από τον γιατρό, δικηγόρο, ιδιοκτήτη σπιτιού, εργοδότη, καθώς φοβάται την αστυνομία και δεν πρόκειται να καταγγείλει ποτέ τίποτα. Το καθεστώς λοιπόν αυτό, ευνοεί τους φοροδιαφεύγοντες και δεν εξυπηρετεί κανένα γενικό συμφέρον. Οι προς ενοικίαση κατοικίες πρέπει να ελέγχονται από αρμόδια υπηρεσία για την καταλληλότητά τους ώστε να μη μπορούν οι ιδιοκτήτες τους να εκμεταλλεύονται τους μετανάστες. Οι πολίτες στην πράξη, σταδιακά διαπιστώνουν πως γειτονιές που είχαν μαραζώσει εμπορικά και κοινωνικά, τώρα, όταν προσφέρουν αξιοπρεπείς συνθήκες και φιλικό περιβάλλον, μπορούν να «χρησιμοποιήσουν» τους μετανάστες για την ανάπτυξη των περιοχών τους (ένα μοντέλο που έχει φανεί αποτελεσματικό σε γειτονιές του Πειραιά και της Δυτικής Αθήνας). Επίσης πρέπει να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή των μεταναστών σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, να τακτοποιηθούν δημοτολογικά οι γεννημένοι και μεγαλωμένοι στην Ελλάδα και εν τέλει να αποκτήσουν οι επί έτη διαμένοντες στη χώρα, δικαίωμα ψήφου στις Δημοτικές εκλογές, ώστε να γίνουν πιο ενεργοί πολίτες των τοπικών κοινωνιών.
Παράλληλα με τα πιο πάνω, οι χώρες υποδοχής έχουν την υποχρέωση να περιθάλπουν και να αντιμετωπίζουν με σεβασμό τους μετανάστες, χωρίς να τους χωρίζουν σε νόμιμους και μη.
Αγωνιζόμαστε για τη στήριξη και αλληλεγγύη στους μετανάστες. Υποχρεούμαστε όμως να μην αντιμετωπίζουμε φιλανθρωπικά τον κόσμο αυτό, αλλά να παρεμβαίνουμε θεσμικά. Ανεύθυνες στάσεις όπως η αποδοχή ακόμα και εκατομμυρίων μεταναστών στη χώρα, απλά ενισχύουν την απαξίωσή μας από το σύνολο της κοινωνίας.
Τα πιο πάνω είναι ελάχιστα από αυτά που μπορούν να γίνουν ώστε να γίνει σε όλους συνείδηση πως οι μετανάστες δεν είναι πρόβλημα, έχουν προβλήματα. Οι υποχρεώσεις μας δεν απορρέουν από τη φιλανθρωπία, αλλά από τη δικαιοσύνη. Αν τα πιο πάνω μέτρα εφαρμοστούν, θα γίνει πλέον φανερό πως κανένας περιορισμός δεν θα χρειάζεται στην ελεύθερη διακίνηση των ανθρώπων όλου του κόσμου.
Να τι σημαίνουν οι ιδιωτικοποιήσεις.
Την έντονη αντίδρασή του για το κλείσιμο των γραφείων της ΔΕΗ στη Νέα Ζίχνη, τη Νιγρίτα και την Ηράκλεια Σερρών, εξέφρασε με εξώδικη δήλωσή του που έστειλε προς την Υπουργό Περιβάλλοντος και τον πρόεδρο της ΔΕΗ, ο Δήμαρχος Ανδρέας Δαϊρετζής. Στο εξώδικό του, ανέφερε πως αν δεν επαναλειτουργήσουν τα γραφεία της ΔΕΗ στην περιοχή του, θα προχωρήσει σε δυναμικές ενέργειες.
Στη Νίκαια έκλεισαν τα γραφεία της ΔΕΗ και "ούτε γάτα ούτε ζημιά". Δεν τρέχει τίποτα. Οι μόνοι που τρέχουν είναι αυτοί που θέλουν να πληρώσουν και πάνε στο Κερατσίνι και στα Καμίνια ... Βέβαια η ταλαιπωρία συνεχίζεται στα κάθε λογής ταχυδρομικά πρακτορεία (άλλη μορφή ιδιωτικοποίησης). Περιμένοντας στο πεζοδρόμιο όμως, κανείς πελάτης δεν διαμαρτύρεται. Στη ΔΕΗ όλοι έβριζαν τους «δημόσιους υπαλλήλους». Τώρα κάθονται αμίλητοι και υπομονετικά περιμένοντας τη σειρά τους. Αυτά που συμβαίνουν είναι πολύ καλό επιχείρημα ενάντια σε όσους αφελείς, όλα αυτά τα χρόνια στήριζαν τις ιδιωτικοποιήσεις. Μετατροπή σε Α.Ε. σημαίνει περικοπή εξόδων και μεγιστοποίηση κέρδους, εις βάρος μας.
Εμείς ζητάμε υπηρεσίες σε ένα άλλο Δημόσιο. Το Δημόσιο της παροχής κοινωνικών υπηρεσιών ποιότητας για όλους. Όχι το Δημόσιο του ρουσφετιού και της ρεμούλας.
Παρένθεση: ας αναλογιστούμε κι εμείς -ως Αριστερά- τις ευθύνες μας για την απαξίωση του Δημόσιου Τομέα.
Στη Νίκαια έκλεισαν τα γραφεία της ΔΕΗ και "ούτε γάτα ούτε ζημιά". Δεν τρέχει τίποτα. Οι μόνοι που τρέχουν είναι αυτοί που θέλουν να πληρώσουν και πάνε στο Κερατσίνι και στα Καμίνια ... Βέβαια η ταλαιπωρία συνεχίζεται στα κάθε λογής ταχυδρομικά πρακτορεία (άλλη μορφή ιδιωτικοποίησης). Περιμένοντας στο πεζοδρόμιο όμως, κανείς πελάτης δεν διαμαρτύρεται. Στη ΔΕΗ όλοι έβριζαν τους «δημόσιους υπαλλήλους». Τώρα κάθονται αμίλητοι και υπομονετικά περιμένοντας τη σειρά τους. Αυτά που συμβαίνουν είναι πολύ καλό επιχείρημα ενάντια σε όσους αφελείς, όλα αυτά τα χρόνια στήριζαν τις ιδιωτικοποιήσεις. Μετατροπή σε Α.Ε. σημαίνει περικοπή εξόδων και μεγιστοποίηση κέρδους, εις βάρος μας.
Εμείς ζητάμε υπηρεσίες σε ένα άλλο Δημόσιο. Το Δημόσιο της παροχής κοινωνικών υπηρεσιών ποιότητας για όλους. Όχι το Δημόσιο του ρουσφετιού και της ρεμούλας.
Παρένθεση: ας αναλογιστούμε κι εμείς -ως Αριστερά- τις ευθύνες μας για την απαξίωση του Δημόσιου Τομέα.
ΣΕΚΙΟΥΡΙΤΑΔΕΣ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Σκηνή: Τζάνειο Νοσοκομείο.
Σενάριο: Ημέρα γενικής εφημερίας.
Μια περιοχή 1.000.000 κατοίκων, από το Περιστέρι ως τον Πειραιά και από την Ελευσίνα ως τη Δυτική Αθήνα, καλύπτεται από ένα μόνο νοσοκομείο. Δεκάδες ασθενείς, συνωστίζονται στον χώρο αναμονής. Τα ασθενοφόρα φέρνουν αδιάκοπα ασθενείς από ατυχήματα. Το παθολογικό και το χειρουργικό, έχουν την περισσότερη δουλειά. Στην Βραχεία νοσηλεία συνωστισμός επίσης. Η κατάσταση είναι ασφυκτική. Το προσωπικό, ιατροί και νοσηλευτές, φτάνουν στα όριά τους. Ο κόσμος αντιδρά και διαμαρτύρεται. Το αντίδοτο στις διαμαρτυρίες είναι η παρουσία ΕΞΙ (6) υπαλλήλων, εταιρείας ασφάλειας και φύλαξης (security). Είναι προφανές πως αν υπήρχαν έξι περισσότεροι ιατροί, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς, η κατάσταση θα ήταν πολύ καλύτερη και η εξυπηρέτηση αμεσότερη. Οι επιλογές όμως είναι διαφορετικές. Σεκιουριτάδες αντί για νοσηλευτικό προσωπικό. Η κατάσταση στις εφημερίες επιβαρύνεται από το γεγονός οτι δεκάδες πολίτες που δεν μπορούν να περιμένουν έναν με δυο μήνες τα ραντεβού των τακτικών ιατρείων στα νοσοκομεία ή το ΙΚΑ, επιλέγουν τις εφημερίες για να εξεταστούν ως «επείγοντα».
Η Υγεία «νοσεί» και το ξέρουν όλοι, αλλά οι κυβερνώντες έχουν άλλες προτεραιότητες.
Σενάριο: Ημέρα γενικής εφημερίας.
Μια περιοχή 1.000.000 κατοίκων, από το Περιστέρι ως τον Πειραιά και από την Ελευσίνα ως τη Δυτική Αθήνα, καλύπτεται από ένα μόνο νοσοκομείο. Δεκάδες ασθενείς, συνωστίζονται στον χώρο αναμονής. Τα ασθενοφόρα φέρνουν αδιάκοπα ασθενείς από ατυχήματα. Το παθολογικό και το χειρουργικό, έχουν την περισσότερη δουλειά. Στην Βραχεία νοσηλεία συνωστισμός επίσης. Η κατάσταση είναι ασφυκτική. Το προσωπικό, ιατροί και νοσηλευτές, φτάνουν στα όριά τους. Ο κόσμος αντιδρά και διαμαρτύρεται. Το αντίδοτο στις διαμαρτυρίες είναι η παρουσία ΕΞΙ (6) υπαλλήλων, εταιρείας ασφάλειας και φύλαξης (security). Είναι προφανές πως αν υπήρχαν έξι περισσότεροι ιατροί, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς, η κατάσταση θα ήταν πολύ καλύτερη και η εξυπηρέτηση αμεσότερη. Οι επιλογές όμως είναι διαφορετικές. Σεκιουριτάδες αντί για νοσηλευτικό προσωπικό. Η κατάσταση στις εφημερίες επιβαρύνεται από το γεγονός οτι δεκάδες πολίτες που δεν μπορούν να περιμένουν έναν με δυο μήνες τα ραντεβού των τακτικών ιατρείων στα νοσοκομεία ή το ΙΚΑ, επιλέγουν τις εφημερίες για να εξεταστούν ως «επείγοντα».
Η Υγεία «νοσεί» και το ξέρουν όλοι, αλλά οι κυβερνώντες έχουν άλλες προτεραιότητες.
ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ - ΟΧΙ ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
Το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου, έφτασε στο ζενίθ του επί χούντας. (Στη φωτογραφία ο δικτάτορας Γ.Παπαδόπουλος στα εγκαίνια των Ναυπηγείων Ελευσίνας παρουσία του προέδρου του Δ.Σ. των Ναυπηγείων, Ανδρεάδη και του τότε Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου). Ξεπουλήθηκαν ιστορικοί και δασικοί χώροι, εργοστάσια στήθηκαν σε ευαίσθητες περιβαλλοντικά περιοχές, η χώρα καταχρεώθηκε και –κυρίως- έδωσε το άλλοθι στους επόμενους –νόμιμους- που κυβέρνησαν, να συνεχίσουν την καταστροφή. Οι περίοδοι Μητσοτάκη, Σημίτη, Καραμανλή, σημαδεύτηκαν από σειρά ιδιωτικοποιήσεων που ουσιαστικά οδήγησαν σε οικονομική κατάρρευση.
Σήμερα; Ο Παπανδρέου junior / Γ.Α.Π., υποσχέθηκε αποκατάσταση. Παρά τις υποσχέσεις όμως, από τις πρώτες μέρες «πούλησε» τους ψηφοφόρους του στο θέμα του ΟΛΠ και του ξεπουλήματος του λιμανιού του Πειραιά στους Κινέζους. Συνεχίζει με πάγωμα μισθών- άρα πάγωμα και της αγοράς. Μειώνει τις αποδοχές των Δημοσίων Υπαλλήλων και εξαγγέλλει νέες ιδιωτικοποιήσεις. Οι πολίτες σύντομα θα συνειδητοποιήσουν το τι σημαίνει ιδιωτικοποιήσεις. Το βλέπουν ήδη οι συναλλασσόμενοι με τη ΔΕΗ, με τον ΟΤΕ και θα το δουν σύντομα και οι επιβάτες του τραστ «Ολυμπιακή» - «Aegean». Όλες οι νόμιμες και παράνομες κυβερνήσεις χάριζαν τις κερδοφόρες επιχειρήσεις ή τομείς τους σε ιδιώτες και κρατούσαν τη ζημία και το κόστος για το κράτος. Ο Μητσοτάκης χάρισε τη ΝΑΥΣΙ, ο Σημίτης γέφυρες, δρόμους κλπ, ο Καραμανλής την «Ολυμπιακή» και πάει λέγοντας. Οι εργαζόμενοι όμως αντιδρούν και βροντοφωνάζουν: ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ !!!!!! Οι ΔΕΚΟ είναι περιουσία του Ελληνικού Λαού. Οι υποδομές του ΟΤΕ, του ΟΣΕ, της ΔΕη και η περιουσία τους, τα Αεροδρόμια, τα Λιμάνια, τα γήπεδα, οι Δρόμοι, δημιουργήθηκαν με κόστος από το Κράτος, προς εξυπηρέτηση των πολιτών που παραχωρούσαν το κοινό ή κοινόχρηστο για καλό.
Όχι για τους κερδοσκόπους.
Σήμερα; Ο Παπανδρέου junior / Γ.Α.Π., υποσχέθηκε αποκατάσταση. Παρά τις υποσχέσεις όμως, από τις πρώτες μέρες «πούλησε» τους ψηφοφόρους του στο θέμα του ΟΛΠ και του ξεπουλήματος του λιμανιού του Πειραιά στους Κινέζους. Συνεχίζει με πάγωμα μισθών- άρα πάγωμα και της αγοράς. Μειώνει τις αποδοχές των Δημοσίων Υπαλλήλων και εξαγγέλλει νέες ιδιωτικοποιήσεις. Οι πολίτες σύντομα θα συνειδητοποιήσουν το τι σημαίνει ιδιωτικοποιήσεις. Το βλέπουν ήδη οι συναλλασσόμενοι με τη ΔΕΗ, με τον ΟΤΕ και θα το δουν σύντομα και οι επιβάτες του τραστ «Ολυμπιακή» - «Aegean». Όλες οι νόμιμες και παράνομες κυβερνήσεις χάριζαν τις κερδοφόρες επιχειρήσεις ή τομείς τους σε ιδιώτες και κρατούσαν τη ζημία και το κόστος για το κράτος. Ο Μητσοτάκης χάρισε τη ΝΑΥΣΙ, ο Σημίτης γέφυρες, δρόμους κλπ, ο Καραμανλής την «Ολυμπιακή» και πάει λέγοντας. Οι εργαζόμενοι όμως αντιδρούν και βροντοφωνάζουν: ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ !!!!!! Οι ΔΕΚΟ είναι περιουσία του Ελληνικού Λαού. Οι υποδομές του ΟΤΕ, του ΟΣΕ, της ΔΕη και η περιουσία τους, τα Αεροδρόμια, τα Λιμάνια, τα γήπεδα, οι Δρόμοι, δημιουργήθηκαν με κόστος από το Κράτος, προς εξυπηρέτηση των πολιτών που παραχωρούσαν το κοινό ή κοινόχρηστο για καλό.
Όχι για τους κερδοσκόπους.
Άλλοι τρώνε - άλλοι πληρώνουν
Επαναδιαπραγμάτευση των όρων συμμετοχής μας στην ΟΝΕ.
Στο χώρο της Αριστεράς, γίνεται λόγος για έξοδο από την Ε.Ε.. Είναι βέβαια μια ένωση καπιταλιστών η οποία δεν τηρεί ούτε τις βασικές της αρχές, όπως της ελεύθερης μετακίνησης. Δεν ξεχνάμε πως ακόμα και Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου και άλλα πολιτικά πρόσωπα, εμποδίστηκαν να αποβιβαστούν στην Ιταλία, πηγαίνοντας στη διεθνή διαδήλωση της Γένοβα. Σε άλλες περιπτώσεις όμως, όπως στην περίπτωση που ο ευρωβουλευτής τότε, Α. Αλαβάνος προκάλεσε την οδηγία για τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων, η συμμετοχή στην Ε.Ε. φάνηκε να βοηθά. Θέλει λοιπόν πολλή συζήτηση.
Το κυριότερο αυτή τη στιγμή είναι η σχέση μας με την ΟΝΕ.
Το 1999, ο Χανς Όλαφ Χένκελ, πρόεδρος των Γερμανών βιομηχάνων, σε συνέντευξη στη Λε Μόντ, είπε πως «κύρια ευεργετική συνέπεια του Ευρώ, είναι ότι εγκαθιστά επ’ άπειρον λιτότητα εισοδημάτων των εργαζομένων στην Ευρώπη. Καμιά Εθνική κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να επιτύχει αυτό το αποτέλεσμα». Η πιο πάνω δήλωση, δείχνει τον αληθινό λόγο δημιουργίας της ΟΝΕ. Στη χώρα μας με την ασταθή οικονομία η είσοδος στην Ο.Ν.Ε. παρουσιάστηκε ως σωτήρια, μπορούμε όμως τώρα να δούμε τα «ευεργετικά αποτελέσματα». Οι εξαγωγές της χώρας δεν αυξήθηκαν, ούτε βελτιώθηκε το εμπορικό ισοζύγιο. Οι μισθοί και οι συντάξεις καθηλώθηκαν τύποις – μειώθηκαν κατ’ουσία. Η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων παίρνει διαρκώς την κατιούσα. Ο πληθωρισμός, δεν έδειξε να φοβάται το νέο νόμισμα. Η κερδοσκοπία έγινε ο κανόνας στις εμπορικές συναλλαγές και στην παροχή υπηρεσιών (το μεγάλο πανηγύρι βέβαια το ζήσαμε όλοι την εποχή της μετάβασης στο ευρώ). Όσο για τους οικονομικούς δείκτες, τείνουν μα μας ξεπεράσουν και οι νέες χώρες της Ένωσης, αυτές δηλαδή της Ανατολικής Ευρώπης.
Η συνθήκη επιβάλει έλεγχο των οικονομικών της χώρας από την ΕΚΤ και της στερεί βασικά οικονομικά εργαλεία. Εργαλεία βέβαια που θα χρησιμοποιήσει μια άλλη –της Αριστεράς- κυβέρνηση, με λαϊκή στήριξη και συμμετοχή.
Στο χώρο της Αριστεράς, γίνεται λόγος για έξοδο από την Ε.Ε.. Είναι βέβαια μια ένωση καπιταλιστών η οποία δεν τηρεί ούτε τις βασικές της αρχές, όπως της ελεύθερης μετακίνησης. Δεν ξεχνάμε πως ακόμα και Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου και άλλα πολιτικά πρόσωπα, εμποδίστηκαν να αποβιβαστούν στην Ιταλία, πηγαίνοντας στη διεθνή διαδήλωση της Γένοβα. Σε άλλες περιπτώσεις όμως, όπως στην περίπτωση που ο ευρωβουλευτής τότε, Α. Αλαβάνος προκάλεσε την οδηγία για τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων, η συμμετοχή στην Ε.Ε. φάνηκε να βοηθά. Θέλει λοιπόν πολλή συζήτηση.
Το κυριότερο αυτή τη στιγμή είναι η σχέση μας με την ΟΝΕ.
Το 1999, ο Χανς Όλαφ Χένκελ, πρόεδρος των Γερμανών βιομηχάνων, σε συνέντευξη στη Λε Μόντ, είπε πως «κύρια ευεργετική συνέπεια του Ευρώ, είναι ότι εγκαθιστά επ’ άπειρον λιτότητα εισοδημάτων των εργαζομένων στην Ευρώπη. Καμιά Εθνική κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να επιτύχει αυτό το αποτέλεσμα». Η πιο πάνω δήλωση, δείχνει τον αληθινό λόγο δημιουργίας της ΟΝΕ. Στη χώρα μας με την ασταθή οικονομία η είσοδος στην Ο.Ν.Ε. παρουσιάστηκε ως σωτήρια, μπορούμε όμως τώρα να δούμε τα «ευεργετικά αποτελέσματα». Οι εξαγωγές της χώρας δεν αυξήθηκαν, ούτε βελτιώθηκε το εμπορικό ισοζύγιο. Οι μισθοί και οι συντάξεις καθηλώθηκαν τύποις – μειώθηκαν κατ’ουσία. Η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων παίρνει διαρκώς την κατιούσα. Ο πληθωρισμός, δεν έδειξε να φοβάται το νέο νόμισμα. Η κερδοσκοπία έγινε ο κανόνας στις εμπορικές συναλλαγές και στην παροχή υπηρεσιών (το μεγάλο πανηγύρι βέβαια το ζήσαμε όλοι την εποχή της μετάβασης στο ευρώ). Όσο για τους οικονομικούς δείκτες, τείνουν μα μας ξεπεράσουν και οι νέες χώρες της Ένωσης, αυτές δηλαδή της Ανατολικής Ευρώπης.
Η συνθήκη επιβάλει έλεγχο των οικονομικών της χώρας από την ΕΚΤ και της στερεί βασικά οικονομικά εργαλεία. Εργαλεία βέβαια που θα χρησιμοποιήσει μια άλλη –της Αριστεράς- κυβέρνηση, με λαϊκή στήριξη και συμμετοχή.
Δεύτερη σελίδα έκτου Φύλλου "Οικοσοσιαλιστή" (11/2009)
ΠΡΟΣ ΤΗ 2η ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ των ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
ΕΝΑΡΞΗ ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ.
Η Κεντρική Γραμματεία των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας, ανακοινώνει την έναρξη του προσυνεδριακού διαλόγου προς τη δεύτερη συνδιάσκεψη της Οργάνωσής μας.
Τα θέματα που θα μας απασχολήσουν ως τη συνδιάσκεψη του Ιανουαρίου 2010, θα έχουν δυο ενότητες:
1) Οργανωτικά
2) Πολιτικά
Αναλυτικότερα στο 1: α) απολογισμός δράσης 2008 -2010 (αναμένουμε εκτιμήσεις) β) Ανάδειξη νέας Κεντρικής Γραμματείας (αναμένουμε προτάσεις) και γ) Εκτίμηση περί της περεταίρω συνέχισης της συνεργασίας μας με Διεθνές Οικοσοσιαλιστικό Δίκτυο, ΣΥΡΙΖΑ, Λαϊκή Αλληλεγγύη / Πρωτοβουλία Σοσιαλιστών, λοιπά οικολογικά σχήματα (αναμένουμε εκτιμήσεις και προτάσεις).
Στο 2: α) αποτίμηση της διεθνούς οικοσοσιαλιστικής δραστηριότητας, β) εκτίμηση εκλογικών αποτελεσμάτων 2009, γ) εκτίμηση δράσης άλλων οικολογικών σχημάτων, δ) εκτίμηση περιβαλλοντικού – οικολογικού σκηνικού, ε) εκτίμηση τρέχουσας πολιτικής κατάστασης, στ) προγραμματισμός δράσεων.
Αναμένουμε τις παρεμβάσεις σας σε ηλεκτρονική μορφή στο ecosocialists@yahoo.gr, μέχρι το τέλος του έτους, ώστε η Γραμματεία να προβεί σε τελικά κείμενα συμπεριλαμβάνοντας όλες τις τοποθετήσεις και να υποβληθούν προς έγκριση ή τροποποίηση στη συνδιάσκεψη.
-----------------------------------------------
Δηλώσεις συντρόφων μας:
«Τι γίνεται με τα εργασιακά;»
Η κατάσταση με τα εργασιακά, έχει παραγίνει. Ακόμα και οι οικονομολόγοι του συστήματος, ομολογούν οτι όσες αναπροσαρμογές και αν γίνουν στα όρια ηλικίας, όσες μειώσεις και αν γίνουν στις παροχές, το σύστημα δε μπορεί να ανταποκριθεί. Πρέπει άμεσα να καταπολεμηθεί η εισφοροδιαφυγή αλλά απ’ οτι φαίνεται κανείς δεν θέλει να το κάνει. Τα ταμεία συνενώνονται για να πολλαπλασιάσουν την κρίση. Πληρώσαμε όμως πολλά χρόνια. Τώρα να πληρώσουν αυτοί που πλούτισαν εις βάρος μας.
«Οι αδέσποτοι Δεσπότες δεσπόζουν»
Εδώ ο κόσμος χάνεται, τα ταμεία είναι άδεια, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, σφίγγουν διαρκώς το ζωνάρι και η εκκλησία αγωνίζεται να μην της φορολογήσουν την περιουσία της. Τα ποσά που κατέχουν σε τράπεζες, οι χιλιάδες μετοχές ισχυρών εταιρειών, τα εκατομμύρια στρέμματα ακινήτων ,είναι δυνατόν να μην φορολογούνται; Χρειάζεται άμεση φορολόγηση της Εκκλησίας. Να σταματήσει η προκλητική αποχή τους από τη λύση της κρίσης.
«Οι μετανάστες πληρώνουν την κρίση». Ενώ οι μετανάστες συμβάλλουν στην ελληνική οικονομία καλύπτοντας τομείς της παραγωγής που είχαν μείνει χωρίς εργατικά χέρια, τώρα τους εκμεταλλεύονται ακόμα περισσότερο, πληρώνοντάς τους με πιο χαμηλά μεροκάματα, ανασφάλιστους και για περισσότερες ώρες. Το κόμμα μας πρέπει να κάνει τα πάντα για να ακουστεί αυτή η αλήθεια.
«Οι μικρομεσαίοι αργοπεθαίνουν». Πολλά συνοικιακά μαγαζιά, παραμένουν ανοιχτά μόνο και μόνο για να συμπληρώσουν τα συντάξιμα χρόνια οι ιδιοκτήτες τους. Μας κυνηγάνε από παντού: ΙΚΑ, ΤΕΒΕ, Εφορία, ΔΕΗ, Δήμος, μπράβοι, ανέχεια καταναλωτών. Δεν πάει άλλο. Σπρώχνουν τα μαγαζιά μας στο λουκέτο για να στείλουν τον κόσμο στα πολυκαταστήματα. Αίσχος. Πρέπει άμεσα να αντιδράσει ο χώρος μας, δυναμικά και με προτάσεις.
«Το σύστημα στέλνει κάθε μέρα ανθρώπους στο περιθώριο»
Η φτώχεια και ο κάθε είδους ρατσισμός (φυλετικός ή κοινωνικός) περιθωριοποιεί καθημερινά όλο και περισσότερους ανθρώπους. Έχετε δει πως αυξάνονται οι μικροκλοπές; Έχετε παρατηρήσει πόσοι συνταξιούχοι περιμένουν να κλείσει η Λαϊκή αγορά για να μαζέψουν τα φρούτα και τα λαχανικά που πετάνε οι έμποροι; Έχετε δει πόσες γυναίκες γεμίζουν καθημερινά και όλη τη μέρα, τα πεζοδρόμια του κέντρου της Αθήνας, αναζητώντας πελάτη; Έχετε δει πόσο λιγότερος κόσμος βγαίνει τις καθημερινές για βόλτα ή φαγητό; Ως που θα φτάσει αυτό; Μέχρι πότε θα υποβαθμίζουμε τη ζωή μας; Στερούμαστε τα πάντα. Δουλεύουν και οι δυο σύζυγοι και δεν περισσεύει τίποτα. Οι γονείς μας στερούνταν πολλές καθημερινές απολαύσεις αλλά κατάφεραν με ένα μισθό και πήραν σπίτι, αγόρασαν ένα οικοπεδάκι, έφτιαξαν ένα δωμάτιο στο εξοχικό. Η γενιά μας τίποτα! Δε ζητάμε πολυτέλειες, απαιτούμε όμως αφού δουλεύουμε όλη μέρα, να μη λείπει τίποτα σε μας και τα παιδιά μας.
«Μόλυνση, ξηρασία, αλλαγή κλίματος. Ένα εφιαλτικό σκηνικό».
Στην Κρήτη, την Πελοπόννησο, την Εύβοια, η ξηρασία είναι μόνιμο φαινόμενο. Την ίδια στιγμή σε όλη την Ελλάδα, πλημμύρες καταστρέφουν σοδειές, πόλεις, ζωές. Ποτάμια, λίμνες, θάλασσα, είναι πιο μολυσμένα από ποτέ. Ζωικά είδη εξαφανίζονται, οι φυσικοί πόροι λιγοστεύουν, η ζωή μας εξαντλείται. Αν δεν βάλουμε χέρι στην οικονομία της αγοράς και το ανεξέλεγκτο κυνήγι του κέρδους, θα χάσουμε το τραίνο της επιβίωσης οριστικά. Να πιέσουμε άμεσα για δραστικές λύσεις. Οι Οικοσοσιαλιστές έχουν προτάσεις και πρέπει να τις αναδείξουν.
«Ως πότε θα σπαταλάμε ενέργεια;»
Οι φυσικοί πόροι εξαντλούνται και η πυρηνική ενέργεια είναι εφιαλτική πρόταση. Στη χώρα μας, ενώ είναι υποχρεωτική η εγκατάσταση για φυσικό αέριο στα κτήρια, δεν είναι υποχρεωτική η αντίστοιχη για ηλιακό θερμοσίφωνα. Τέτοια υποκρισία. Το ίδιο και με την απόσυρση αυτοκινήτων για χάρη των εμπόρων. Ευτυχώς που σταμάτησε. Η βιοκλιματική αρχιτεκτονική, είναι το συντομότερο ανέκδοτο επιστημονικής φαντασίας. Βέβαια δεν γίνεται και κανένας λόγος για οικονομία στην κατανάλωση νερού, για ανακύκλωση όλων των μη οργανικών υλικών και γενικότερα συμπεριφερόμαστε (οι πολίτες αλλά κυρίως και το κράτος) σαν να διαθέτουμε άλλους 2-3 πλανήτες για να τους «ξοδέψουμε». Γίνεται; Τα ζητήματα αυτά, τουλάχιστον εμείς οι Οικοσοσιαλιστές, οφείλουμε να τα αναδείξουμε ως ζητήματα άμεσης και κύριας πολιτικής προτεραιότητας.
«Ως πότε τα σχολεία θα βγάζουν αμόρφωτους ανθρώπους;»
Τα σχολεία έχουν μετατραπεί σε προθάλαμους φροντιστηρίων. Η γνώση που παρέχεται είναι στείρα κα αδιάφορη. Το καταστροφικό αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης, είναι το οτι τα παιδιά έχουν μισήσει το σχολείο, αδιαφορούν γι’ αυτό και δεν έχουν όνειρα για το μέλλον τους. Αυτή η κατάσταση αγγίζει όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης. Δεν θέλουμε ιδιωτική παιδεία. Θέλουμε καλή δημόσια παιδεία, για όλους.
«Μήπως πρέπει να καταργηθούν τα ασφαλιστικά ταμεία;» Τα ταμεία φτιάχτηκαν για να ληστέψουν τους ασφαλισμένους. Κύριοι, τα κάνατε μαντάρα. Αποτύχατε να εξυγιάνετε την κατάσταση, οπότε διαλύστε τα. Να γίνει όπως σε χώρες του εξωτερικού, όπου δεν υπάρχουν Ασφαλιστικά Ταμεία. Η φορολόγηση θα είναι πιο δίκαιη και αυστηρή προς όλους. Από τον προϋπολογισμό του κράτους λοιπόν, όλοι όσοι γίνονται 65 ετών, θα συνταξιοδοτούνται με βάση ένα συμφωνημένο επίπεδο αναγκών ικανοποιητικής διαβίωσης. Όλοι: εργαζόμενοι, άνεργοι νοικοκυρές, εργάτες και διευθυντές, επιστήμονες και χειρώνακτες. Αν κάποιοι θέλουν περισσότερα χρήματα, να μπορούν να ασφαλίζονται σε κρατικό επικουρικό ταμείο όπου θα καταβάλουν εισφορά. Έτσι γίνεται π.χ. στην Αυστραλία.
«Τι γίνεται με τον πολιτισμό;».
Τα πολιτιστικά ζητήματα τα έχουν αναλάβει οι επιχειρηματίες και μας «τρέφουν» με σκουπίδια. Το κράτος απουσιάζει. Τι κάνει το Υπ.Πο.; Πέρα από τα χαριστικά κονδύλια, απουσιάζει κάθε σοβαρή χρηματοδότηση σε ουσιαστικό έργο.
«Ο αθλητισμός είναι επιχείρηση». Όλα τα χρήματα των επιχορηγήσεων, πηγαίνουν στις Ανώνυμες Εταιρείες των σπόρ. Τα αθλήματα φυτοζωούν και χρειάζονται πολλές θυσίες από τους αθλούμενους, μέσα σε αντίξοες συνθήκες. Όσο για τους αθλητικούς χώρους, καταλαμβάνονται από τις Α.Ε. και δεν περισσεύει τίποτα για τους ερασιτέχνες. Απαιτούμε πόρους και χώρους για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό.
«Εγκαταλείψαμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση».
Οι Δημοτικές και Νομαρχιακές εκλογές γίνονται πεδίο δράσης παραγοντίσκων. Εμείς πως θα αντιδράσουμε στις επόμενες; Τι μοντέλο αυτοδιοίκησης θα στηρίξουμε;
«Η ανεργία σκοτώνει». Τι γίνεται με το ΑΣΕΠ; Ποιος ελέγχει τη λειτουργία του; Πάσχουμε από αξιοκρατία και προσλήψεις από «το παράθυρο». Απαιτούμε τέλος στις διακρίσεις
Πρωτοσέλιδο έκτου Φύλλου "Οικοσοσιαλιστή" (11/2009)
ΓΙΑΤΙ ΔΙΣΕΛΙΔΟ;
Θα αναρωτηθείτε ίσως, γιατί από οκτασέλιδος και έγχρωμος (στα 2 τελευταία φύλλα) ο «Οικοσοσιαλιστής» παρουσιάζεται στο 6ο φύλλο του, δισέλιδος και ασπρόμαυρος. Η αιτία είναι ο λάθος –ως τώρα- προσανατολισμός μας. Οι «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας», το προηγούμενο διάστημα υποχρεώθηκαν σε κάποια έξοδα εκτός προϋπολογισμού, κυρίως εξ’ αιτίας της συμμετοχής μας στον ΣΥΡΙΖΑ. Τόσο οι πρόσφατες Βουλευτικές εκλογές, όσο και οι Ευρωεκλογές που προηγήθηκαν, μας οδήγησαν σε πολύ μεγάλη υπέρβαση εξόδων. Προεκλογικά έντυπα, φυλλάδια, μετακινήσεις στελεχών μας στην επαρχία, κόστισαν περίπου 7.000 ευρώ. Επίσης η συνεισφορά μας στη λειτουργία του «Συλλόγου Αλληλεγγύης Ελλήνων & Μεταναστών», μας κόστισε πάνω από 5.000 . Αυτά τα έξοδα μαζί με τα τακτικά μας (εφημερίδα, αλληλογραφία, διατήρηση γραφείων, λειτουργικά) μας….. έβγαλαν από το παράθυρο. Βέβαια, αν δεν υπήρχε η συμμετοχή μας στον ΣΥΡΙΖΑ, οι συνδρομές των μελών και οι έκτακτες ενισχύσεις από δράσεις, έντυπα και εκδηλώσεις, θα μας επέτρεπαν να μη βρισκόμαστε «στο κόκκινο». Τα πιο πάνω τα εκθέσαμε και στους συντρόφους μας του ΣΥΡΙΖΑ, όμως μόνο το «Ξεκίνημα» μας στήριξε. Αρκετοί ακόμα αναγνώρισαν το αίτημά μας για ενίσχυση ως δίκαιο, αλλά μόνο στη θεωρία.
Το αποτέλεσμα ήταν ότι ουσιαστικά βρεθήκαμε εκτός χρηματοδότησης και τον Μάρτιο του 2010, αν όλα πάνε καλά, ο ΣΥΝ (ο οποίος ήταν ο μόνος ανένδοτος ενάντια στην ένταξή μας στην με ποσοστό χρηματοδότηση) θα μας δώσει από το μερίδιό του το ποσό των 10.000 ευρώ. Το «λάθος μας» ήταν ότι από την αρχή ξεκαθαρίσαμε ότι εμείς δεν βρισκόμαστε στον ΣΥΡΙΖΑ για τα λεφτά και ότι δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ η σχέση μας με τις άλλες Συνιστώσες και τον ΣΥΡΙΖΑ για το οικονομικό. Άλλωστε και ως «Οικολογική Παρέμβαση» το 2007, είχαμε συμφωνήσει να μη λάβουμε καμία χρηματοδότηση.
Τελικά, όταν δεν «φωνάζεις» δεν σε υπολογίζουν.
Για την ιστορία, οι υπόλοιπες συνιστώσες, τον Μάρτιο του 2010 θα λάβουν:
ΣΥΝΟΛΟ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. 100,00% 3.500.000 €
ΣΥΝ 72,00% 2.520.000
ΚΟΕ 5,00% 175.000
ΑΚΟΑ 5,00% 175.000
ΔΗΚKΙ 5,00% 175.000
ΔΕΑ 3,50% 122.500
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ 2,50% 87.500
ΚΕΔΑ 2,50% 87.500
ΚΟΚΚΙΝΟ 1,50% 52.500
ΡΟΖΑ 1,50% 52.500
ΞΕΚΙΝΗΜΑ 1,50% 52.500
ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ ------ 10.000
Θα αναρωτηθείτε ίσως, γιατί από οκτασέλιδος και έγχρωμος (στα 2 τελευταία φύλλα) ο «Οικοσοσιαλιστής» παρουσιάζεται στο 6ο φύλλο του, δισέλιδος και ασπρόμαυρος. Η αιτία είναι ο λάθος –ως τώρα- προσανατολισμός μας. Οι «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας», το προηγούμενο διάστημα υποχρεώθηκαν σε κάποια έξοδα εκτός προϋπολογισμού, κυρίως εξ’ αιτίας της συμμετοχής μας στον ΣΥΡΙΖΑ. Τόσο οι πρόσφατες Βουλευτικές εκλογές, όσο και οι Ευρωεκλογές που προηγήθηκαν, μας οδήγησαν σε πολύ μεγάλη υπέρβαση εξόδων. Προεκλογικά έντυπα, φυλλάδια, μετακινήσεις στελεχών μας στην επαρχία, κόστισαν περίπου 7.000 ευρώ. Επίσης η συνεισφορά μας στη λειτουργία του «Συλλόγου Αλληλεγγύης Ελλήνων & Μεταναστών», μας κόστισε πάνω από 5.000 . Αυτά τα έξοδα μαζί με τα τακτικά μας (εφημερίδα, αλληλογραφία, διατήρηση γραφείων, λειτουργικά) μας….. έβγαλαν από το παράθυρο. Βέβαια, αν δεν υπήρχε η συμμετοχή μας στον ΣΥΡΙΖΑ, οι συνδρομές των μελών και οι έκτακτες ενισχύσεις από δράσεις, έντυπα και εκδηλώσεις, θα μας επέτρεπαν να μη βρισκόμαστε «στο κόκκινο». Τα πιο πάνω τα εκθέσαμε και στους συντρόφους μας του ΣΥΡΙΖΑ, όμως μόνο το «Ξεκίνημα» μας στήριξε. Αρκετοί ακόμα αναγνώρισαν το αίτημά μας για ενίσχυση ως δίκαιο, αλλά μόνο στη θεωρία.
Το αποτέλεσμα ήταν ότι ουσιαστικά βρεθήκαμε εκτός χρηματοδότησης και τον Μάρτιο του 2010, αν όλα πάνε καλά, ο ΣΥΝ (ο οποίος ήταν ο μόνος ανένδοτος ενάντια στην ένταξή μας στην με ποσοστό χρηματοδότηση) θα μας δώσει από το μερίδιό του το ποσό των 10.000 ευρώ. Το «λάθος μας» ήταν ότι από την αρχή ξεκαθαρίσαμε ότι εμείς δεν βρισκόμαστε στον ΣΥΡΙΖΑ για τα λεφτά και ότι δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ η σχέση μας με τις άλλες Συνιστώσες και τον ΣΥΡΙΖΑ για το οικονομικό. Άλλωστε και ως «Οικολογική Παρέμβαση» το 2007, είχαμε συμφωνήσει να μη λάβουμε καμία χρηματοδότηση.
Τελικά, όταν δεν «φωνάζεις» δεν σε υπολογίζουν.
Για την ιστορία, οι υπόλοιπες συνιστώσες, τον Μάρτιο του 2010 θα λάβουν:
ΣΥΝΟΛΟ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. 100,00% 3.500.000 €
ΣΥΝ 72,00% 2.520.000
ΚΟΕ 5,00% 175.000
ΑΚΟΑ 5,00% 175.000
ΔΗΚKΙ 5,00% 175.000
ΔΕΑ 3,50% 122.500
ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ 2,50% 87.500
ΚΕΔΑ 2,50% 87.500
ΚΟΚΚΙΝΟ 1,50% 52.500
ΡΟΖΑ 1,50% 52.500
ΞΕΚΙΝΗΜΑ 1,50% 52.500
ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ ------ 10.000
Πρωτοσέλιδο έκτου Φύλλου "Οικοσοσιαλιστή" (11/2009)
Ανασυγκρότηση και αντεπίθεση για το περιβάλλον, την εργασία, την παιδεία, την υγεία, τον πολιτισμό.
Το τοπίο γύρω μας, γίνεται διαρκώς πιο δραματικό. Τα προοδευτικά κόμματα όμως, έχουν εγκλωβιστεί στην υπεράσπιση κύρια των εργασιακών δικαιωμάτων και αντιμετωπίζουν όλα τα άλλα σαν συμπληρωματικά. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ. Ποιος μπορεί να θέτει τα ζητήματα Περιβάλλοντος ως συμπληρωματικά; Δεν έχουμε ακόμα συνειδητοποιήσει πως τα προβλήματα αυτά, είναι πρωτίστως ταξικά; Τα οικολογικά ζητήματα είναι άμεσα κοινωνικά και οικονομικά, ενώ παράλληλα επηρεάζουν όλους τους τομείς δραστηριοτήτων, όπως ο πολιτισμός, η παιδεία, η υγεία κλπ. Η χώρα μας έχει ήδη αρχίσει να πλήττεται από την αλλαγή του κλίματος. Αν αυτό δεν το συνειδητοποιήσουμε άμεσα, οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές και μόνιμες. Η αγροτική παραγωγή και η αλιεία, εξαρτώνται άμεσα από το κλίμα. Ο τουρισμός πολύ περισσότερο. Αν λοιπόν παρακολουθούμε αδιάφοροι το πρόβλημα, απλά δεν καταλαβαίνουμε το μέγεθός του. Σαφώς τα ζητήματα που αφορούν αυξήσεις μισθών, συντάξεις, κόστος ζωής, είναι πάρα πολύ σημαντικά. Τι να τα κάνουμε όμως όλα αυτά, αν ζούμε μέσα στα σκουπίδια, αν τρώμε μεταλλαγμένες θανατηφόρες τροφές, αν πεθαίνουμε από το άγχος, αν καταλήγουμε σε νοσοκομεία – σανατόρια που δεν προσφέρουν πραγματική υγεία, αν ξοδεύουμε το χρόνο μας μέσα στην κίνηση, αν έχουμε χάσει την επαφή με τους γονείς, τους συζύγους και τα παιδιά μας λόγω του σύγχρονου τρόπου ζωής, αν καταπατούμε όλους τους νόμους και καταστρέφουμε τη φύση προκειμένου να απολαμβάνουμε τις διακοπές στο εξοχικό μας; Το οικολογικό είναι και κοινωνικό και επί το πολιτικότερο: το οικολογικό πρέπει να είναι και Σοσιαλιστικό. Άλλωστε αυτό ήταν και το βασικό μας σύνθημα στην πρώτη μας Συνδιάσκεψη τον Ιανουάριο του 2008: «Να κάνουμε την Οικολογία πιο Σοσιαλιστική και τον Σοσιαλισμό πιο Οικολογικό», ή όπως γράφουμε από την αρχή: «δεν γίνεται Οικολογία χωρίς Σοσιαλισμό και Σοσιαλισμός χωρίς Οικολογία». Μιλάμε βέβαια για έναν Σοσιαλισμό ανθρώπινο και Δημοκρατικό, με έμφαση στα θέματα Περιβάλλοντος, χωρίς το αρνητικό προηγούμενο που ζήσαμε σε Δύση και Ανατολή τις προηγούμενες δεκαετίες. Σας καλούμε όλους σε συστράτευση για τη διάδοση των Οικοσοσιαλιστικών ιδεών, τόσο μέσα στην κοινωνία και στα κινήματα, όσο και στα κόμματα της ευρύτερης Αριστεράς.
Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011
«Φύγε από δω μέσα, καραγκιόζη»
konstantakopoulos.blogspot.com Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Ούτε καρφίτσα δεν έπεφτε, το Σάββατο το βράδυ, στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων του ελληνικού περιπτέρου, στη Cite Universitaire του Παρισιού.
Πολλοί Ελληνες της Γαλλίας, οι μισοί από αυτούς φοιτητές, έσπευσαν να παρευρεθούν στην εκδήλωση που οργάνωσε το «Ελληνικό Σπίτι» προς τιμήν του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά. Το πρόγραμμα περιελάμβανε προβολή της τελευταίας ταινίας του, αφιερωμένης στα προβλήματα των μεταναστών και συζήτηση με τον κινηματογραφιστή.
Οι οργανωτές όμως λογάριασαν χωρίς τον «ξενοδόχο», εν προκειμένω το Νο 2 της ελληνικής κυβέρνησης, Θεόδωρο Πάγκαλο, που 'κοβε τις παριζιάνικες βόλτες του το Σαββατοκύριακο. Για λόγους που μόνο ο ίδιος ξέρει, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης προφανώς πιστεύει ότι, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει με τους «Ελληνες του εσωτερικού», μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερος και χωρίς πρόβλημα μεταξύ των «Ελλήνων του εξωτερικού». Οι Ελληνες φοιτητές όμως στο Παρίσι γνωρίζουν πολύ καλά τις δηλώσεις του περί «κοπριτών» και ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε», αλλά και την κατάσταση στη χώρα τους. Κατάπληξη και αγανάκτηση τους κατέλαβαν μόλις τον είδαν να προσέρχεται κανονικά στην εκδήλωση, σαν να μην τρέχει τίποτα. Αρχισαν να φωνάζουν, να διαμαρτύρονται και να απαιτούν να φύγει. Βαριές κουβέντες ακούστηκαν. Ο Πάγκαλος αρνήθηκε πεισματικά να αποχωρήσει από την εκδήλωση, «παραφράζοντας» το γνωστό «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», σε «δεν φεύγω, δεν φεύγω» και κάλεσε τους φοιτητές σε διάλογο μαζί του την άλλη μέρα το πρωί, «όλοι σας και εγώ μόνος μου», για να εισπράξει σε απάντηση από τους φοιτητές ένα «φύγε από δω μέσα, καραγκιόζη».
Αιφνιδιασμένος από την τροπή των γεγονότων, ο Κώστας Γαβράς πήρε τελικά τον λόγο, είπε δυο-τρεις κουβέντες για την ταινία του και προσπάθησε να «κατευνάσει» τα πνεύματα. Μόνο που το επιχείρημα που χρησιμοποίησε, ότι δηλαδή ο κ. Πάγκαλος είναι εκλεγμένος, και η προτροπή του να δεχθούν οι φοιτητές την πρόταση συζήτησης προκάλεσαν νέες διαμαρτυρίες των φοιτητών που του υπενθύμισαν, με πολύ περισσότερο σεβασμό και ευγένεια είναι αλήθεια, ότι εξελέγησαν μεν ο ίδιος και το κόμμα του, αφού όμως πρώτα εξαπάτησαν τον ελληνικό λαό.
Προ της καταστάσεως που δημιουργήθηκε, ο κ. Πάγκαλος αναγκάστηκε να αποχωρήσει υπό τα γιουχαΐσματα των παρευρισκομένων. Αμήχανος ο σκηνοθέτης γύρισε το κεφάλι του τη μια προς τους φοιτητές, την άλλη προς τον αντιπρόεδρο και, χωρίς να πει τίποτα, τον ακολούθησε στην έξοδο. Οι παριστάμενοι αποφάσισαν ότι δεν έχουν νόημα, υπό παρόμοιες συνθήκες, η συνέχιση της εκδήλωσης και η προβολή της ταινίας. Το πλήθος διαλύθηκε σε σωρό πηγαδάκια, με πολλούς φοιτητές προβληματισμένους, αν όχι θλιμμένους από τη στάση κυρίως του «ειδώλου» τους, του σκηνοθέτη του «Ζ».
«Μα γιατί έφυγε έτσι, σαν σκυλί του Παβλόφ;», διερωτούνταν ένας φοιτητής ψυχολογίας και, δίπλα του, ένας φοιτητής διεθνών σχέσεων έδινε τη δική του απάντηση: «Μα τι νομίζεις, συμβιβασμένος είναι κι αυτός. Μπορείς να γίνεις πρόεδρος της Cinematheque, αν δεν βάζεις τις σχέσεις σου πάνω απ' όλα;». Δύο παριστάμενοι ΠΑΣΟΚοι δεν τόλμησαν να υπερασπίσουν τον Πάγκαλο, επιτίμησαν όμως τους φοιτητές υποστηρίζοντας το δικαίωμα στην πολιτική διαφωνία. «Με τον Πάγκαλο δεν έχουμε πολιτική αλλά ηθική διαφωνία», τους απάντησαν εκείνοι, θυμίζοντας τις προσβολές του αντιπροέδρου («κοπρίτες», «μαζί τα φάγαμε») εις βάρος του ελληνικού λαού. Το «επιχείρημα ματ» το είχε ένας μεσόκοπος παριστάμενος που, απευθυνόμενος στους δύο «Ηρακλείς του Στέμματος», τους είπε: «Δεν βρίσκετε λίγο παράταιρο να έρχεται σε μια συζήτηση για προβλήματα των μεταναστών ο άνθρωπος που παρέδωσε τον πρόσφυγα αρχηγό της κουρδικής επανάστασης στους διώκτες του;».
Μερικοί από τους φοιτητές ήταν στενοχωρημένοι για το άδοξο τέλος της εκδήλωσης. Αλλοι, αντίθετα, έλεγαν ότι ήταν πολύ καλύτερα που ήρθε έτσι το πράγμα. «Ηρθαμε να κουβεντιάσουμε για τη ζωή και την πραγματικότητα μέσα από την ταινία. Η ζωή και η πραγματικότητα επισκέφθηκαν όμως οι ίδιες την εκδήλωσή μας!».
Ούτε καρφίτσα δεν έπεφτε, το Σάββατο το βράδυ, στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων του ελληνικού περιπτέρου, στη Cite Universitaire του Παρισιού.
Πολλοί Ελληνες της Γαλλίας, οι μισοί από αυτούς φοιτητές, έσπευσαν να παρευρεθούν στην εκδήλωση που οργάνωσε το «Ελληνικό Σπίτι» προς τιμήν του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά. Το πρόγραμμα περιελάμβανε προβολή της τελευταίας ταινίας του, αφιερωμένης στα προβλήματα των μεταναστών και συζήτηση με τον κινηματογραφιστή.
Οι οργανωτές όμως λογάριασαν χωρίς τον «ξενοδόχο», εν προκειμένω το Νο 2 της ελληνικής κυβέρνησης, Θεόδωρο Πάγκαλο, που 'κοβε τις παριζιάνικες βόλτες του το Σαββατοκύριακο. Για λόγους που μόνο ο ίδιος ξέρει, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης προφανώς πιστεύει ότι, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει με τους «Ελληνες του εσωτερικού», μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερος και χωρίς πρόβλημα μεταξύ των «Ελλήνων του εξωτερικού». Οι Ελληνες φοιτητές όμως στο Παρίσι γνωρίζουν πολύ καλά τις δηλώσεις του περί «κοπριτών» και ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε», αλλά και την κατάσταση στη χώρα τους. Κατάπληξη και αγανάκτηση τους κατέλαβαν μόλις τον είδαν να προσέρχεται κανονικά στην εκδήλωση, σαν να μην τρέχει τίποτα. Αρχισαν να φωνάζουν, να διαμαρτύρονται και να απαιτούν να φύγει. Βαριές κουβέντες ακούστηκαν. Ο Πάγκαλος αρνήθηκε πεισματικά να αποχωρήσει από την εκδήλωση, «παραφράζοντας» το γνωστό «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», σε «δεν φεύγω, δεν φεύγω» και κάλεσε τους φοιτητές σε διάλογο μαζί του την άλλη μέρα το πρωί, «όλοι σας και εγώ μόνος μου», για να εισπράξει σε απάντηση από τους φοιτητές ένα «φύγε από δω μέσα, καραγκιόζη».
Αιφνιδιασμένος από την τροπή των γεγονότων, ο Κώστας Γαβράς πήρε τελικά τον λόγο, είπε δυο-τρεις κουβέντες για την ταινία του και προσπάθησε να «κατευνάσει» τα πνεύματα. Μόνο που το επιχείρημα που χρησιμοποίησε, ότι δηλαδή ο κ. Πάγκαλος είναι εκλεγμένος, και η προτροπή του να δεχθούν οι φοιτητές την πρόταση συζήτησης προκάλεσαν νέες διαμαρτυρίες των φοιτητών που του υπενθύμισαν, με πολύ περισσότερο σεβασμό και ευγένεια είναι αλήθεια, ότι εξελέγησαν μεν ο ίδιος και το κόμμα του, αφού όμως πρώτα εξαπάτησαν τον ελληνικό λαό.
Προ της καταστάσεως που δημιουργήθηκε, ο κ. Πάγκαλος αναγκάστηκε να αποχωρήσει υπό τα γιουχαΐσματα των παρευρισκομένων. Αμήχανος ο σκηνοθέτης γύρισε το κεφάλι του τη μια προς τους φοιτητές, την άλλη προς τον αντιπρόεδρο και, χωρίς να πει τίποτα, τον ακολούθησε στην έξοδο. Οι παριστάμενοι αποφάσισαν ότι δεν έχουν νόημα, υπό παρόμοιες συνθήκες, η συνέχιση της εκδήλωσης και η προβολή της ταινίας. Το πλήθος διαλύθηκε σε σωρό πηγαδάκια, με πολλούς φοιτητές προβληματισμένους, αν όχι θλιμμένους από τη στάση κυρίως του «ειδώλου» τους, του σκηνοθέτη του «Ζ».
«Μα γιατί έφυγε έτσι, σαν σκυλί του Παβλόφ;», διερωτούνταν ένας φοιτητής ψυχολογίας και, δίπλα του, ένας φοιτητής διεθνών σχέσεων έδινε τη δική του απάντηση: «Μα τι νομίζεις, συμβιβασμένος είναι κι αυτός. Μπορείς να γίνεις πρόεδρος της Cinematheque, αν δεν βάζεις τις σχέσεις σου πάνω απ' όλα;». Δύο παριστάμενοι ΠΑΣΟΚοι δεν τόλμησαν να υπερασπίσουν τον Πάγκαλο, επιτίμησαν όμως τους φοιτητές υποστηρίζοντας το δικαίωμα στην πολιτική διαφωνία. «Με τον Πάγκαλο δεν έχουμε πολιτική αλλά ηθική διαφωνία», τους απάντησαν εκείνοι, θυμίζοντας τις προσβολές του αντιπροέδρου («κοπρίτες», «μαζί τα φάγαμε») εις βάρος του ελληνικού λαού. Το «επιχείρημα ματ» το είχε ένας μεσόκοπος παριστάμενος που, απευθυνόμενος στους δύο «Ηρακλείς του Στέμματος», τους είπε: «Δεν βρίσκετε λίγο παράταιρο να έρχεται σε μια συζήτηση για προβλήματα των μεταναστών ο άνθρωπος που παρέδωσε τον πρόσφυγα αρχηγό της κουρδικής επανάστασης στους διώκτες του;».
Μερικοί από τους φοιτητές ήταν στενοχωρημένοι για το άδοξο τέλος της εκδήλωσης. Αλλοι, αντίθετα, έλεγαν ότι ήταν πολύ καλύτερα που ήρθε έτσι το πράγμα. «Ηρθαμε να κουβεντιάσουμε για τη ζωή και την πραγματικότητα μέσα από την ταινία. Η ζωή και η πραγματικότητα επισκέφθηκαν όμως οι ίδιες την εκδήλωσή μας!».
Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΡΙΖΑ
Η επανεκκίνηση της λειτουργίας των κεντρικών οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί πολιτική επιλογή των δυνάμεων που τον συναπαρτίζουν, η υλοποίηση της οποίας αποφασίστηκε από κοινού με την ελπίδα μιας νέας αφετηρίας για την ανάκτηση και διεύρυνση της αξιοπιστίας και της πολιτικής επιρροής του εγχειρήματος.
Η απόφαση αυτή ανταποκρίνεται στις αγωνίες και ενωτικές διαθέσεις του κόσμου της ριζοσπαστικής αριστεράς, που παρά τα προβλήματα που εμφανίστηκαν στο επίπεδο της ηγεσίας του ενωτικού μας σχήματος έδειξε ότι πιστεύει και επιμένει σε αυτή την υπόθεση και τη θεωρεί ως απαραίτητη προϋπόθεση για την ενότητα όλης της αριστεράς.
Η απόφαση αυτή εναρμονίζεται, επίσης, με τις ανάγκες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων που συνθλίβονται από την πολιτική της κυβέρνησης, της τρόικας και του μνημονίου και προσδοκούν τη στήριξη της ριζοσπαστικής αριστεράς, στην πάλη για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.
Στo πλαίσιο αυτό αποφασίστηκε:
Η διαμόρφωση ενός προγράμματος κοινής δράσης με έμφαση στη στήριξη των αγώνων των εργαζομένων και των μεγάλων κινημάτων που αναπτύσσονται αυτή την περίοδο.
Η επικαιροποίηση του πολιτικού πλαισίου με βάση το οποίο κινείται η πολιτική μας συμμαχία, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις πιο αποτελεσματικής παρέμβασης της ριζοσπαστικής αριστεράς.
Η μετατροπή της Γραμματείας σε Συντονιστική Επιτροπή η οποία θα συνεδριάζει μία φορά τον μήνα με τη συμμετοχή της κοινοβουλευτικής ομάδας, στελεχών από τις θεματικές επιτροπές και τα κινήματα, θα έχει αποφασιστικό χαρακτήρα και θα έχει την ευθύνη του πολιτικού σχεδιασμού και συντονισμού της όλης προσπάθειας στο επόμενο διάστημα.
Η δημιουργία μιας Γραμματείας 11μελούς σύνθεσης που θα έχει εκτελεστικές αρμοδιότητες και την ευθύνη της καθημερινής παρέμβασης με βάση τις ειλημμένες αποφάσεις.
Η ενεργοποίηση και η αναζωογόνηση των Νομαρχιακών, κλαδικών και τοπικών οργανωτικών κυττάρων και πολιτικών επιτροπών του ΣΥΡΙΖΑ, με τη μαζική συμμετοχή των μελών του, ώστε με σχέδιο και με άνοιγμα στην κοινωνία να συμβάλουν στη δημιουργία ενός ευρύτερου κοινωνικού αλλά και πολιτικού μετώπου αντίστασης στις ακραία νεοφιλελεύθερες κυβερνητικές επιλογές.
Η άμεση επαναλειτουργία του Γραφείου Τύπου, με εκπρόσωπο Τύπου, του ΣΥΡΙΖΑ.
Ρυθμίσεις για να υπάρξει πλουραλισμός στη δημόσια παρουσία και έκφραση του ΣΥΡΙΖΑ, με αξιοποίηση όλου του δυναμικού του.
Οι πιο πάνω αποφάσεις μπορούν να αναθερμάνουν ένα κλίμα εμπιστοσύνης, ενότητας και κοινής δράσης σε όλη την κλίμακα του ΣΥΡΙΖΑ, να δημιουργήσουν βήμα-βήμα πιο στέρεες βάσεις για την επιτυχία της νέας προσπάθειας αναγέννησης του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε μέσα από αυτή τη διαδικασία να εξεταστεί η πραγματοποίηση της 4ης Πανελλαδικής συνδιάσκεψης το Μάιο του 2011.
16/2/2011 ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
Η απόφαση αυτή ανταποκρίνεται στις αγωνίες και ενωτικές διαθέσεις του κόσμου της ριζοσπαστικής αριστεράς, που παρά τα προβλήματα που εμφανίστηκαν στο επίπεδο της ηγεσίας του ενωτικού μας σχήματος έδειξε ότι πιστεύει και επιμένει σε αυτή την υπόθεση και τη θεωρεί ως απαραίτητη προϋπόθεση για την ενότητα όλης της αριστεράς.
Η απόφαση αυτή εναρμονίζεται, επίσης, με τις ανάγκες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων που συνθλίβονται από την πολιτική της κυβέρνησης, της τρόικας και του μνημονίου και προσδοκούν τη στήριξη της ριζοσπαστικής αριστεράς, στην πάλη για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.
Στo πλαίσιο αυτό αποφασίστηκε:
Η διαμόρφωση ενός προγράμματος κοινής δράσης με έμφαση στη στήριξη των αγώνων των εργαζομένων και των μεγάλων κινημάτων που αναπτύσσονται αυτή την περίοδο.
Η επικαιροποίηση του πολιτικού πλαισίου με βάση το οποίο κινείται η πολιτική μας συμμαχία, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις πιο αποτελεσματικής παρέμβασης της ριζοσπαστικής αριστεράς.
Η μετατροπή της Γραμματείας σε Συντονιστική Επιτροπή η οποία θα συνεδριάζει μία φορά τον μήνα με τη συμμετοχή της κοινοβουλευτικής ομάδας, στελεχών από τις θεματικές επιτροπές και τα κινήματα, θα έχει αποφασιστικό χαρακτήρα και θα έχει την ευθύνη του πολιτικού σχεδιασμού και συντονισμού της όλης προσπάθειας στο επόμενο διάστημα.
Η δημιουργία μιας Γραμματείας 11μελούς σύνθεσης που θα έχει εκτελεστικές αρμοδιότητες και την ευθύνη της καθημερινής παρέμβασης με βάση τις ειλημμένες αποφάσεις.
Η ενεργοποίηση και η αναζωογόνηση των Νομαρχιακών, κλαδικών και τοπικών οργανωτικών κυττάρων και πολιτικών επιτροπών του ΣΥΡΙΖΑ, με τη μαζική συμμετοχή των μελών του, ώστε με σχέδιο και με άνοιγμα στην κοινωνία να συμβάλουν στη δημιουργία ενός ευρύτερου κοινωνικού αλλά και πολιτικού μετώπου αντίστασης στις ακραία νεοφιλελεύθερες κυβερνητικές επιλογές.
Η άμεση επαναλειτουργία του Γραφείου Τύπου, με εκπρόσωπο Τύπου, του ΣΥΡΙΖΑ.
Ρυθμίσεις για να υπάρξει πλουραλισμός στη δημόσια παρουσία και έκφραση του ΣΥΡΙΖΑ, με αξιοποίηση όλου του δυναμικού του.
Οι πιο πάνω αποφάσεις μπορούν να αναθερμάνουν ένα κλίμα εμπιστοσύνης, ενότητας και κοινής δράσης σε όλη την κλίμακα του ΣΥΡΙΖΑ, να δημιουργήσουν βήμα-βήμα πιο στέρεες βάσεις για την επιτυχία της νέας προσπάθειας αναγέννησης του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε μέσα από αυτή τη διαδικασία να εξεταστεί η πραγματοποίηση της 4ης Πανελλαδικής συνδιάσκεψης το Μάιο του 2011.
16/2/2011 ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΡΙΖΑ
Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου 2011
Στρατιωτική Άσκηση ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ - www.kilkistoday.gr
Προσέξτε τι ακούγεται από τις ντουντούκες: "ΣΥΡΙΖΑ - ΣΥΡΙΖΑ" και "WE WANT PEACE" (θέλουμε Ειρήνη).
Άγνοια για τη στρατιωτική άσκηση καταστολής πλήθους και εξεγέρσεων, που διεξήχθη προ ημερών στο Κιλκίς, δήλωσε ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Μπεγλίτης απαντώντας σε σχετικά ερωτήματα που του έθεσαν βουλευτές, διαβεβαίωσε όμως, ότι αν αποδειχθεί ύπαρξη στρατιωτικών ευθυνών, αυτές θα αποδοθούν άμεσα.
Το θέμα, στο οποίο ενεπλάκη με στρατιωτική άσκηση η 71η Ταξιαρχία του Κιλκίς με συμμετοχή κληρωτών και επαγγελματιών στρατιωτικών, ετέθη από τους βουλευτές του ΚΚΕ Θανάση Παφίλη και του ΣΥΡΙΖΑ Θεόδωρο Δρίτσα στο περιθώριο της συζήτησης κύρωσης σύμβασης στην επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής.
Στην άσκηση παρουσιάζονταν στρατιωτικές δυνάμεις να καταστέλουν πολίτες διαδηλωτές που κρατούσαν πανό, όπου αναγράφονταν «ΣΥΡΙΖΑ» και «Ειρήνη».
Ο κ. Μπεγλίτης απάντησε ότι ήταν μία άσκηση επί χάρτου κι ότι κι ο ίδιος το πληροφορήθηκε από τον Τύπο. Όπως είπε, ζήτησε να ενημερωθεί και έδωσε εντολή να σταματήσει αμέσως η άσκηση, ενώ γνωστοποίησε ότι καθημερινά γίνονται ασκήσεις περιφερειακού ή τοπικού χαρακτήρα για τις οποίες, αν είναι ήσσονος σημασίας, δεν ενημερώνεται η πολιτική ηγεσία.
Στη συζήτηση παρενέβη και ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης, ο οποίος σημείωσε ότι άλλο το ζήτημα, αν ενημερώθηκε ο υπουργός και άλλο αν ήταν παράνομη ή όχι η άσκηση.
Ο κ. Μπεγλίτης απάντησε ότι η ηγεσία δεν συναίνεσε, ούτε πρόκειται να συναινέσει σε τέτοιου είδους ασκήσεις του ΝΑΤΟ, ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ελληνική επικράτεια οι οποίες αφορούν εσωτερικές οικονομικές ή κοινωνικές εξελίξεις.
«Κατανοώ τον προβληματισμό όσον αφορά τη διαδικασία και το περιεχόμενο, αλλά δεν συμμερίζομαι την ανησυχία σας. Αν προκύψουν ευθύνες στρατιωτικών θα αποδοθούν άμεσα», τόνισε ο κ. Μπεγλίτης.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Η Ελληνική Κυβέρνηση χάνει εκατομμύρια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο για την Παγκοσμιοποίηση αφού δεν έχει κάνει ούτε καν αίτηση!
ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Δελτίο τύπου
• ΝΤΡΟΠΗ: τη στιγμή που κλείνουν χιλιάδες επιχειρήσεις και εκτινάσσεται η ανεργία η Ελληνική Κυβέρνηση χάνει εκατομμύρια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο για την Παγκοσμιοποίηση αφού δεν έχει κάνει ούτε καν αίτηση!
• Απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον Ν. Χουντή
Ενώ το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση ( ΕΤΠ), δίνει κάθε χρόνο εκατομμύρια ευρώ για στήριξη οικονομικών κλάδων και περιφερειών της ΕΕ που πλήττονται από φαινόμενα αποβιομηχάνισης αλλά και για εργαζομένους που χάνουν τη δουλεία τους εξαιτίας της χρηματοοικονομικής κρίσης, η Ελλάδα δεν έχει υποβάλλει καμία αίτηση για χρηματοδότηση από το 2007 που ξεκίνησε αυτό το ταμείο έως και σήμερα. Αυτό απάντησε ο Επίτροπος για την Απασχόληση κ. Andor στην ερώτηση του Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.
Πιο συγκεκριμένα, ο Έλληνας ευρωβουλευτής στην ερώτησή του ζητούσε να πληροφορηθεί για την χρήση του ΕΤΠ από την Ελλάδα επισημαίνοντας ότι «Το Ευρωπαϊκό Ταμείο για την Προσαρμογή στην Παγκοσμιοποίηση, που υιοθετήθηκε από την ΕΕ το 2007, έχει ως στόχο την παροχή “στήριξης στους εργαζόμενους που απολύονται λόγω διαρθρωτικών αλλαγών στη μορφή του παγκόσμιου εμπορίου που οφείλονται στην παγκοσμιοποίηση, στις περιπτώσεις που οι απολύσεις αυτές έχουν σοβαρό ανεπιθύμητο αντίκτυπο στην περιφερειακή ή τοπική οικονομία»
Στην απάντησή του ο Ευρωπαίος Επίτροπος τονίζει «Από την έναρξη της ισχύος του το 2007, το ΕΤΠ δεν έχει λάβει αιτήσεις για ενίσχυση από την Ελλάδα.» Απαντώντας εξάλλου στην υποθετική ερώτηση αν γνωρίζει γιατί η Ελλάδα δεν έχει ζητήσει τη συνδρομή του ταμείου, απαντά « Η Επιτροπή δεν προτίθεται να κάνει υποθέσεις σχετικά με τους λόγους που θα μπορούσαν να εξηγήσουν το γεγονός αυτό και συνιστώ στον κ. βουλευτή να έλθει σε επαφή με τις ελληνικές αρχές …» !!!
Στην απάντησή του ο Ευρωπαίος Επίτροπος, αποστέλλει σχετικούς πίνακες που δείχνουν τις αιτήσεις που έχουν υποβληθεί και έχουν εγκριθεί από άλλες χώρες της ΕΕ ( Ισπανία, Πορτογαλία, Ολλανδία, Γαλλία, Ιταλία, Πολωνία, Βουλγαρία κλπ) οι οποίες πλήττονται λιγότερο από την κρίση σε σχέση με την Ελλάδα και πίνακα ανά κλάδο, όπως κλάδοι για τους οποίους θα μπορούσε να έχει καταθέσει αιτήσεις και η Ελλάδα (μάρμαρα, λιανικό εμπόριο, κλωστοϋφαντουργία, οικοδομικές επιχειρήσεις, μέταλλα, κεραμικά, κρύσταλλα κλπ).
10.02.2011 Το Γραφείο Τύπου
Δελτίο τύπου
• ΝΤΡΟΠΗ: τη στιγμή που κλείνουν χιλιάδες επιχειρήσεις και εκτινάσσεται η ανεργία η Ελληνική Κυβέρνηση χάνει εκατομμύρια από το Ευρωπαϊκό Ταμείο για την Παγκοσμιοποίηση αφού δεν έχει κάνει ούτε καν αίτηση!
• Απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον Ν. Χουντή
Ενώ το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση ( ΕΤΠ), δίνει κάθε χρόνο εκατομμύρια ευρώ για στήριξη οικονομικών κλάδων και περιφερειών της ΕΕ που πλήττονται από φαινόμενα αποβιομηχάνισης αλλά και για εργαζομένους που χάνουν τη δουλεία τους εξαιτίας της χρηματοοικονομικής κρίσης, η Ελλάδα δεν έχει υποβάλλει καμία αίτηση για χρηματοδότηση από το 2007 που ξεκίνησε αυτό το ταμείο έως και σήμερα. Αυτό απάντησε ο Επίτροπος για την Απασχόληση κ. Andor στην ερώτηση του Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντή.
Πιο συγκεκριμένα, ο Έλληνας ευρωβουλευτής στην ερώτησή του ζητούσε να πληροφορηθεί για την χρήση του ΕΤΠ από την Ελλάδα επισημαίνοντας ότι «Το Ευρωπαϊκό Ταμείο για την Προσαρμογή στην Παγκοσμιοποίηση, που υιοθετήθηκε από την ΕΕ το 2007, έχει ως στόχο την παροχή “στήριξης στους εργαζόμενους που απολύονται λόγω διαρθρωτικών αλλαγών στη μορφή του παγκόσμιου εμπορίου που οφείλονται στην παγκοσμιοποίηση, στις περιπτώσεις που οι απολύσεις αυτές έχουν σοβαρό ανεπιθύμητο αντίκτυπο στην περιφερειακή ή τοπική οικονομία»
Στην απάντησή του ο Ευρωπαίος Επίτροπος τονίζει «Από την έναρξη της ισχύος του το 2007, το ΕΤΠ δεν έχει λάβει αιτήσεις για ενίσχυση από την Ελλάδα.» Απαντώντας εξάλλου στην υποθετική ερώτηση αν γνωρίζει γιατί η Ελλάδα δεν έχει ζητήσει τη συνδρομή του ταμείου, απαντά « Η Επιτροπή δεν προτίθεται να κάνει υποθέσεις σχετικά με τους λόγους που θα μπορούσαν να εξηγήσουν το γεγονός αυτό και συνιστώ στον κ. βουλευτή να έλθει σε επαφή με τις ελληνικές αρχές …» !!!
Στην απάντησή του ο Ευρωπαίος Επίτροπος, αποστέλλει σχετικούς πίνακες που δείχνουν τις αιτήσεις που έχουν υποβληθεί και έχουν εγκριθεί από άλλες χώρες της ΕΕ ( Ισπανία, Πορτογαλία, Ολλανδία, Γαλλία, Ιταλία, Πολωνία, Βουλγαρία κλπ) οι οποίες πλήττονται λιγότερο από την κρίση σε σχέση με την Ελλάδα και πίνακα ανά κλάδο, όπως κλάδοι για τους οποίους θα μπορούσε να έχει καταθέσει αιτήσεις και η Ελλάδα (μάρμαρα, λιανικό εμπόριο, κλωστοϋφαντουργία, οικοδομικές επιχειρήσεις, μέταλλα, κεραμικά, κρύσταλλα κλπ).
10.02.2011 Το Γραφείο Τύπου
Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2011
ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ – ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ
Εδώ και πολύ καιρό, οι απλοί πολίτες, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, άνεργοι, σπουδάζοντες, δημιουργοί, ο Λαός, αντιμετωπίζουν με πλήρη απαξίωση το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του. Ακόμα και η Αριστερά, αντιμετωπίζεται –δίκαια ή άδικα- ως συνένοχη της κατάρρευσης. Αποδεικνύεται πως ο πολιτικός λόγος και οι δράσεις μας σε τοπικό επίπεδο, δεν αρκούν για να συσπειρώσουν τον κόσμο δίπλα μας. Άλλωστε, η όλη λειτουργία του χώρου της Αριστεράς (όπως αυτή εκφράζεται μέσα στους κομματικούς συσχετισμούς) είναι προβληματική και κατώτερη των λαϊκών αναγκών, έτσι κι αλλιώς.
Τελευταία ελπίδα, είναι η ρήξη με τις μέχρι τώρα πρακτικές μας.
Υποτίθεται ότι οι ριζοσπαστικές δυνάμεις της Αριστεράς, οι κομμουνιστές, οι επαναστάτες, οι σοσιαλιστές, χρησιμοποιούν τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, προκειμένου να απευθύνονται σε μεγαλύτερο κοινό, να έχουν τα μέσα ισχυρής παρέμβασης στις κινηματικές εξελίξεις και να πληροφορούνται καλύτερα, χάρη στην ιδιότητα του Βουλευτή, του μέλους επιτροπών κλπ.
Για μας η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση δεν είναι σκοπός αλλά μέσο για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος. Όταν όμως το μέσον σε απομακρύνει από το σκοπό, οφείλεις να αναθεωρήσεις και να επανασχεδιάσεις τον τρόπο χρήσης του.
Η επιδεικτική αποχώρηση των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ από το κοινοβούλιο, είναι επιτακτική ανάγκη. Σε –λίγες- επιλεγμένες συνεδριάσεις, μπορούμε να χρησιμοποιούμε το δικαίωμα του Προέδρου της Κ.Ο. να μιλά και να απογυμνώνει τη «Δημοκρατία» τους, αλλά όλοι οι υπόλοιποι να είναι διαρκώς εκτός Βουλής. Να μιλάνε με τον κόσμο, να ενημερώνουν σε σταθερά σημεία και ώρες, καθημερινά και να αποκαλύπτουν την υποκρισία, το ψέμα και τα αδιέξοδα της πολιτικής ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ. Μόνο έτσι υπάρχει ελπίδα να μην εξακολουθήσει ο Λαός να μας συνδέει με το σάπιο πολιτικό σύστημα.
Τελευταία ελπίδα, είναι η ρήξη με τις μέχρι τώρα πρακτικές μας.
Υποτίθεται ότι οι ριζοσπαστικές δυνάμεις της Αριστεράς, οι κομμουνιστές, οι επαναστάτες, οι σοσιαλιστές, χρησιμοποιούν τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, προκειμένου να απευθύνονται σε μεγαλύτερο κοινό, να έχουν τα μέσα ισχυρής παρέμβασης στις κινηματικές εξελίξεις και να πληροφορούνται καλύτερα, χάρη στην ιδιότητα του Βουλευτή, του μέλους επιτροπών κλπ.
Για μας η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση δεν είναι σκοπός αλλά μέσο για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος. Όταν όμως το μέσον σε απομακρύνει από το σκοπό, οφείλεις να αναθεωρήσεις και να επανασχεδιάσεις τον τρόπο χρήσης του.
Η επιδεικτική αποχώρηση των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ από το κοινοβούλιο, είναι επιτακτική ανάγκη. Σε –λίγες- επιλεγμένες συνεδριάσεις, μπορούμε να χρησιμοποιούμε το δικαίωμα του Προέδρου της Κ.Ο. να μιλά και να απογυμνώνει τη «Δημοκρατία» τους, αλλά όλοι οι υπόλοιποι να είναι διαρκώς εκτός Βουλής. Να μιλάνε με τον κόσμο, να ενημερώνουν σε σταθερά σημεία και ώρες, καθημερινά και να αποκαλύπτουν την υποκρισία, το ψέμα και τα αδιέξοδα της πολιτικής ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ. Μόνο έτσι υπάρχει ελπίδα να μην εξακολουθήσει ο Λαός να μας συνδέει με το σάπιο πολιτικό σύστημα.
Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ 11: Ενωτική και αξιόπιστη επανεκκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ 11: Ενωτική και αξιόπιστη επανεκκίνηση του ΣΥΡΙΖΑ
«Να κάνουμε όλες και όλοι ένα βήμα πίσω, για να κάνουμε όλοι μαζί δυο βήματα μπροστά!»
Αλέκος Λύτρας
Μετά από:
-το κείμενο κριτικής συντροφικής έκκλησης που απευθύναμε προς όλες τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, λίγες ημέρες πριν τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές του 2010,
-το κείμενο πρόσκλησης σε διάλογο για την πολιτική και οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές,
-τις διμερείς ή πολυμερείς διαβουλεύσεις τις οποίες με πρωτοβουλία μας προκαλέσαμε ή αυτές στις οποίες συμμετείχαμε μετά από πρωτοβουλίες άλλων συντρόφων ή συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ,
-τις ανοικτές συσκέψεις διαλόγου που οργανώσαμε με πρωτοβουλία μας σε αρκετές πόλεις και γειτονιές μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές,
-την πανελλαδική συνάντηση που με επιτυχία έγινε στην Αθήνα στις αρχές Δεκέμβρη 2010,
-τις προτάσεις που έχουν κατατεθεί για άμεση σύγκληση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.
Ενθαρρυμένοι από τη μαζική συμμετοχή στην Πανεργατική απεργία της 15ης Δεκεμβρίου και από την ανθεκτικότητα και τη δημοφιλία των ενωτικών αυθεντικών μηνυμάτων, όπου και όταν αυτά δεν εμποδίζονται να εκδηλωθούν, ταυτόχρονα προβληματισμένοι για τις αναπαραγόμενες καθυστερήσεις, ατολμίες και περιχαρακώσεις που εγκλωβίζουν, αδρανοποιούν ή πολώνουν το διαθέσιμο πολύτιμο ανθρώπινο πολιτικό και κοινωνικό δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ,
Επιχειρούμε σήμερα, μια νέα δημόσια παρέμβαση-πρόσκληση με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά όλες οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ θα τοποθετηθούν με σαφήνεια απέναντι στο επείγον αίτημα της νέας πολιτικής και οργανωτικής επανεκκίνησης του.
Θεωρώντας ότι αυτή την ώρα του συμπυκνωμένου ιστορικού και πολιτικού χρόνου, το κύριο και κρίσιμο ζήτημα δεν είναι οι αναλύσεις, αλλά είναι η σαφής διατύπωση της πολιτικής βούλησης όλων των πλευρών, των μελών και όλου του δυναμικού που πιστεύει στην αναγκαιότητα του ΣΥΡΙΖΑ και η δεσμευτική συνέπεια σε αυτή, προτείνουμε καταρχάς συνοπτικά τα παρακάτω πέντε σημεία συστηματικής και γενικευμένης διαβούλευσης, με χρονικό ορίζοντα μέχρι τα τέλη Γενάρη 2011. Τα σημεία αυτά αποτελούν ταυτόχρονα στοιχειώδεις δικές μας δεσμεύσεις, όλων όσων συνυπογράφουμε αυτό το κείμενο-πρόσκληση:
1. Δεσμευόμαστε και υπερασπιζόμαστε δημόσια την ανάγκη επανεκκίνησης της πιο πρόσφορης διαδικασίας για την πολιτική και οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ και ότι θα συνεισφέρουμε σε αυτή, ως κοινή μας κεντρική πολιτική επιλογή. Κανένα χωριστικό εναλλακτικό σχέδιο – όπως αυτά που αναπτύχθηκαν στις πρόσφατες εκλογικές αυτοδιοικητικές αναμετρήσεις κι όχι μόνο- δεν μπορεί να θεωρηθεί σε καμιά περίπτωση ότι εναρμονίζεται με την παραπάνω δέσμευση, για τον πολύ απλό λόγο ότι εξ αντικειμένου και πέρα από διακηρύξεις απαξιώνει το ενωτικό εγχείρημα που έχει γράψει ήδη ιστορία κι έχει ακόμα αγωνιστικές, κοινωνικές και πολιτικές προσδοκίες. Δικαίωμα κάθε πολιτικής δύναμης είναι να αναθεωρεί τις επιλογές της, υποχρέωση της όμως είναι να αναλαμβάνει δημόσια την ευθύνη χωρίς τακτικισμούς..
2. Δεσμευόμαστε και γι’ αυτό διακηρύσσουμε δημόσια την ανάγκη ενθάρρυνσης της κοινής ενωτικής παρέμβασης, παρουσίας και συνεργασίας όλων των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ στα κοινωνικά μέτωπα και τη στήριξη των κοινωνικών αντιστάσεων και διεκδικήσεων, ως αναγκαία προϋπόθεση κοινής δράσης και δημόσιας αγωνιστικής παρουσίας του ΣΥΡΙΖΑ ,ιδίως τώρα, σε αυτό το κοινά αναζητούμενο διάστημα μετάβασης προς μια νέα πολιτική συνεννόηση. Την απόφαση της Πανελλαδικής Συνάντησης της 15ης Μαρτίου καθώς και τις άλλες βασικές αποφάσεις, παρά την προφανή ανάγκη επικαιροποίησης τους ή ακόμα και αναθεώρησης τους, τίποτα δεν μας εμποδίζει να τις αποδεχθούμε ως μια επαρκή βάση πολιτικής ενότητας γι’ αυτό το μεταβατικό διάστημα.
3. Δεσμευόμαστε ταυτόχρονα ότι επίσης θα διαβουλευτούμε άμεσα για να βρούμε τρόπους, σε αυτό το μεταβατικό διάστημα, ώστε η κοινοβουλευτική ομάδα να αναβαθμίσει τον πολιτικό της ρόλο ως κοινή ενωτική θεσμική εκπροσώπηση του ΣΥΡΙΖΑ.
4. Δεσμευόμαστε επίσης ότι στο ίδιο χρονικό διάστημα (τέλη Γενάρη 2011) θα καταθέσουμε δημόσια όλες οι συνιστώσες, αλλά και όσοι ανένταχτοι ή τοπικές οργανώσεις και πρωτοβουλίες επιθυμούν, τις προτάσεις μας για το νέο πλαίσιο πολιτικής και οργανωτικής ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ. Πιο συγκεκριμένα, προτάσεις για το νέο κοινό πολιτικό και οργανωτικό σχέδιο και με πρόγραμμα δράσης με χρονικό ορίζοντα τουλάχιστον εξαμήνου.
5.Δεσμευόμαστε τέλος ότι συμφωνούμε από τώρα πως αμέσως μετά την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας θα συγκληθεί η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, με υποχρέωση:
α. Την επίσημη καταγραφή των προτάσεων για τα επίδικα ζητήματα πολιτικής και οργανωτικής ανασυγκρότησης, με τήρηση πρακτικών και κοινοποίηση τους σε όλα τα μέλη και τις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, με σκοπό την οργάνωση ευρύτατου ανοικτού διαλόγου, ο οποίος θα ήταν χρήσιμο να γίνει με άλλες μορφές και στο ενδιάμεσο διάστημα πριν τα τέλη Γενάρη.
β. Τη σύγκληση Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης πολιτικής και οργανωτικής ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ, αν είναι δυνατόν ακόμη και μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου 2011, με σαφώς αξιόπιστη σύνθεση δημοκρατικά νομιμοποιημένη και με ουσιαστική συμμετοχή των δυνάμεων και των μελών που θα πάρουν μέρος στις διαδικασίες της προετοιμασίας της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή την έκκληση-πρόσκληση δεν την απευθύνουμε μόνο στις συνιστώσες. Την απευθύνουμε σε όλες και όλους που θέλουν να είναι μέλη και να στηρίξουν το ΣΥΡΙΖΑ. Λείπουν προφανώς από αυτή, οι πιο εξειδικευμένες αναγκαίες προτάσεις. Αυτό όμως είναι υπόθεση όλων μας.
Συντροφικά, Αθανασίου Κώστας, Ρόζα, μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Γιαννόπουλος Τάκης, Ξεκίνημα, μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Δρίτσας Θοδωρής, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, Κοσμάς Πάνος, Κόκκινο, μέλος της γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Μαστρογιαννόπουλος Τάκης, ανένταχτος, μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Μουλόπουλος Βασίλης, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, Μπανιάς Γιάννης, ΑΚΟΑ, μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Πανταζίδης Τάσος, Οικοσοσιαλιστές μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Ρήγος Άλκης, ανένταχτος, μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Σπαθής Μάκης, ανένταχτος, μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Χριστοδουλοπούλου Τασία, ανένταχτη, μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
«Να κάνουμε όλες και όλοι ένα βήμα πίσω, για να κάνουμε όλοι μαζί δυο βήματα μπροστά!»
Αλέκος Λύτρας
Μετά από:
-το κείμενο κριτικής συντροφικής έκκλησης που απευθύναμε προς όλες τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, λίγες ημέρες πριν τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές του 2010,
-το κείμενο πρόσκλησης σε διάλογο για την πολιτική και οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές,
-τις διμερείς ή πολυμερείς διαβουλεύσεις τις οποίες με πρωτοβουλία μας προκαλέσαμε ή αυτές στις οποίες συμμετείχαμε μετά από πρωτοβουλίες άλλων συντρόφων ή συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ,
-τις ανοικτές συσκέψεις διαλόγου που οργανώσαμε με πρωτοβουλία μας σε αρκετές πόλεις και γειτονιές μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές,
-την πανελλαδική συνάντηση που με επιτυχία έγινε στην Αθήνα στις αρχές Δεκέμβρη 2010,
-τις προτάσεις που έχουν κατατεθεί για άμεση σύγκληση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.
Ενθαρρυμένοι από τη μαζική συμμετοχή στην Πανεργατική απεργία της 15ης Δεκεμβρίου και από την ανθεκτικότητα και τη δημοφιλία των ενωτικών αυθεντικών μηνυμάτων, όπου και όταν αυτά δεν εμποδίζονται να εκδηλωθούν, ταυτόχρονα προβληματισμένοι για τις αναπαραγόμενες καθυστερήσεις, ατολμίες και περιχαρακώσεις που εγκλωβίζουν, αδρανοποιούν ή πολώνουν το διαθέσιμο πολύτιμο ανθρώπινο πολιτικό και κοινωνικό δυναμικό του ΣΥΡΙΖΑ,
Επιχειρούμε σήμερα, μια νέα δημόσια παρέμβαση-πρόσκληση με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά όλες οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ θα τοποθετηθούν με σαφήνεια απέναντι στο επείγον αίτημα της νέας πολιτικής και οργανωτικής επανεκκίνησης του.
Θεωρώντας ότι αυτή την ώρα του συμπυκνωμένου ιστορικού και πολιτικού χρόνου, το κύριο και κρίσιμο ζήτημα δεν είναι οι αναλύσεις, αλλά είναι η σαφής διατύπωση της πολιτικής βούλησης όλων των πλευρών, των μελών και όλου του δυναμικού που πιστεύει στην αναγκαιότητα του ΣΥΡΙΖΑ και η δεσμευτική συνέπεια σε αυτή, προτείνουμε καταρχάς συνοπτικά τα παρακάτω πέντε σημεία συστηματικής και γενικευμένης διαβούλευσης, με χρονικό ορίζοντα μέχρι τα τέλη Γενάρη 2011. Τα σημεία αυτά αποτελούν ταυτόχρονα στοιχειώδεις δικές μας δεσμεύσεις, όλων όσων συνυπογράφουμε αυτό το κείμενο-πρόσκληση:
1. Δεσμευόμαστε και υπερασπιζόμαστε δημόσια την ανάγκη επανεκκίνησης της πιο πρόσφορης διαδικασίας για την πολιτική και οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ και ότι θα συνεισφέρουμε σε αυτή, ως κοινή μας κεντρική πολιτική επιλογή. Κανένα χωριστικό εναλλακτικό σχέδιο – όπως αυτά που αναπτύχθηκαν στις πρόσφατες εκλογικές αυτοδιοικητικές αναμετρήσεις κι όχι μόνο- δεν μπορεί να θεωρηθεί σε καμιά περίπτωση ότι εναρμονίζεται με την παραπάνω δέσμευση, για τον πολύ απλό λόγο ότι εξ αντικειμένου και πέρα από διακηρύξεις απαξιώνει το ενωτικό εγχείρημα που έχει γράψει ήδη ιστορία κι έχει ακόμα αγωνιστικές, κοινωνικές και πολιτικές προσδοκίες. Δικαίωμα κάθε πολιτικής δύναμης είναι να αναθεωρεί τις επιλογές της, υποχρέωση της όμως είναι να αναλαμβάνει δημόσια την ευθύνη χωρίς τακτικισμούς..
2. Δεσμευόμαστε και γι’ αυτό διακηρύσσουμε δημόσια την ανάγκη ενθάρρυνσης της κοινής ενωτικής παρέμβασης, παρουσίας και συνεργασίας όλων των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ στα κοινωνικά μέτωπα και τη στήριξη των κοινωνικών αντιστάσεων και διεκδικήσεων, ως αναγκαία προϋπόθεση κοινής δράσης και δημόσιας αγωνιστικής παρουσίας του ΣΥΡΙΖΑ ,ιδίως τώρα, σε αυτό το κοινά αναζητούμενο διάστημα μετάβασης προς μια νέα πολιτική συνεννόηση. Την απόφαση της Πανελλαδικής Συνάντησης της 15ης Μαρτίου καθώς και τις άλλες βασικές αποφάσεις, παρά την προφανή ανάγκη επικαιροποίησης τους ή ακόμα και αναθεώρησης τους, τίποτα δεν μας εμποδίζει να τις αποδεχθούμε ως μια επαρκή βάση πολιτικής ενότητας γι’ αυτό το μεταβατικό διάστημα.
3. Δεσμευόμαστε ταυτόχρονα ότι επίσης θα διαβουλευτούμε άμεσα για να βρούμε τρόπους, σε αυτό το μεταβατικό διάστημα, ώστε η κοινοβουλευτική ομάδα να αναβαθμίσει τον πολιτικό της ρόλο ως κοινή ενωτική θεσμική εκπροσώπηση του ΣΥΡΙΖΑ.
4. Δεσμευόμαστε επίσης ότι στο ίδιο χρονικό διάστημα (τέλη Γενάρη 2011) θα καταθέσουμε δημόσια όλες οι συνιστώσες, αλλά και όσοι ανένταχτοι ή τοπικές οργανώσεις και πρωτοβουλίες επιθυμούν, τις προτάσεις μας για το νέο πλαίσιο πολιτικής και οργανωτικής ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ. Πιο συγκεκριμένα, προτάσεις για το νέο κοινό πολιτικό και οργανωτικό σχέδιο και με πρόγραμμα δράσης με χρονικό ορίζοντα τουλάχιστον εξαμήνου.
5.Δεσμευόμαστε τέλος ότι συμφωνούμε από τώρα πως αμέσως μετά την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας θα συγκληθεί η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, με υποχρέωση:
α. Την επίσημη καταγραφή των προτάσεων για τα επίδικα ζητήματα πολιτικής και οργανωτικής ανασυγκρότησης, με τήρηση πρακτικών και κοινοποίηση τους σε όλα τα μέλη και τις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, με σκοπό την οργάνωση ευρύτατου ανοικτού διαλόγου, ο οποίος θα ήταν χρήσιμο να γίνει με άλλες μορφές και στο ενδιάμεσο διάστημα πριν τα τέλη Γενάρη.
β. Τη σύγκληση Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης πολιτικής και οργανωτικής ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ, αν είναι δυνατόν ακόμη και μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου 2011, με σαφώς αξιόπιστη σύνθεση δημοκρατικά νομιμοποιημένη και με ουσιαστική συμμετοχή των δυνάμεων και των μελών που θα πάρουν μέρος στις διαδικασίες της προετοιμασίας της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή την έκκληση-πρόσκληση δεν την απευθύνουμε μόνο στις συνιστώσες. Την απευθύνουμε σε όλες και όλους που θέλουν να είναι μέλη και να στηρίξουν το ΣΥΡΙΖΑ. Λείπουν προφανώς από αυτή, οι πιο εξειδικευμένες αναγκαίες προτάσεις. Αυτό όμως είναι υπόθεση όλων μας.
Συντροφικά, Αθανασίου Κώστας, Ρόζα, μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Γιαννόπουλος Τάκης, Ξεκίνημα, μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Δρίτσας Θοδωρής, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, Κοσμάς Πάνος, Κόκκινο, μέλος της γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Μαστρογιαννόπουλος Τάκης, ανένταχτος, μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Μουλόπουλος Βασίλης, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, Μπανιάς Γιάννης, ΑΚΟΑ, μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Πανταζίδης Τάσος, Οικοσοσιαλιστές μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Ρήγος Άλκης, ανένταχτος, μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Σπαθής Μάκης, ανένταχτος, μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Χριστοδουλοπούλου Τασία, ανένταχτη, μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Δευτέρα 3 Ιανουαρίου 2011
Ποιον εξυπηρετεί η κατάργηση του ελάχιστου ορίου αμοιβής των Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων;
Η Κυβέρνηση προώθησε με το «πολυνομοσχέδιο» Παπακωνσταντίνου, την κατάργηση του ελάχιστου ορίου αμοιβής των Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων.
Αναρωτιέται κανείς: αφελείς το εμπνεύστηκαν; Αγνοούν το oτι η φοροδιαφυγή είναι υπαρκτό μέγιστο πρόβλημα; Είναι γνωστό πως σε πολλές περιπτώσεις (δεν υπάρχουν καταγεγραμμένα στοιχεία για να πούμε περισσότερα) η αμοιβή, όσο μεγαλύτερη και αν ήταν, το ποσό που δηλωνόταν, ήταν το ελάχιστο υποχρεωτικό. Βέβαια, λόγω της κρίσης, ήδη κάποιοι μηχανικοί και αρχιτέκτονες, εισέπρατταν αμοιβές κάτω από το ελάχιστο όριο. Το κράτος όμως φορολογούσε το ελάχιστο νόμιμο. Με την κατάργηση του ελάχιστου ποσού, η φοροδιαφυγή θα γίνει θεσμός. Όλοι θα δηλώνουν πολύ χαμηλές αμοιβές και άρα το κράτος θα εισπράττει λιγότερα……
Αυτό, ανάμεσα σε εκατοντάδες άλλες παρόμοιες κινήσεις της κυβέρνησης Γ.Α.Π., αποδεικνύουν πως τα μέτρα, δεν λαμβάνονται με στόχο την εξεύρεση λύσεων, ούτε για την αύξηση εσόδων, αλλά οδηγούν στην κατάρρευση και τη χρεοκοπία, με απώτερο στόχο να απογυμνωθούν από δικαιώματα και εισόδημα οι «μη προνομιούχοι».
Καταδικάζουμε την υποκρισία και το ψέμα, ενώ παράλληλα καλούμε της δυνάμεις της εργασίας και τους πολιτικούς φορείς και συλλογικότητες οι οποίες αντιστέκονται ακόμα, να συντονίσουν τις δυνάμεις τους και να αντεπιτεθούν με ριζοσπαστικές προτάσεις και υπεράσπιση δικαιωμάτων.
Αθήνα, 3/1/2011
Η Εκτελεστική Επιτροπή και η Επιτροπή Συνδικαλιστικού
των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας
Αναρωτιέται κανείς: αφελείς το εμπνεύστηκαν; Αγνοούν το oτι η φοροδιαφυγή είναι υπαρκτό μέγιστο πρόβλημα; Είναι γνωστό πως σε πολλές περιπτώσεις (δεν υπάρχουν καταγεγραμμένα στοιχεία για να πούμε περισσότερα) η αμοιβή, όσο μεγαλύτερη και αν ήταν, το ποσό που δηλωνόταν, ήταν το ελάχιστο υποχρεωτικό. Βέβαια, λόγω της κρίσης, ήδη κάποιοι μηχανικοί και αρχιτέκτονες, εισέπρατταν αμοιβές κάτω από το ελάχιστο όριο. Το κράτος όμως φορολογούσε το ελάχιστο νόμιμο. Με την κατάργηση του ελάχιστου ποσού, η φοροδιαφυγή θα γίνει θεσμός. Όλοι θα δηλώνουν πολύ χαμηλές αμοιβές και άρα το κράτος θα εισπράττει λιγότερα……
Αυτό, ανάμεσα σε εκατοντάδες άλλες παρόμοιες κινήσεις της κυβέρνησης Γ.Α.Π., αποδεικνύουν πως τα μέτρα, δεν λαμβάνονται με στόχο την εξεύρεση λύσεων, ούτε για την αύξηση εσόδων, αλλά οδηγούν στην κατάρρευση και τη χρεοκοπία, με απώτερο στόχο να απογυμνωθούν από δικαιώματα και εισόδημα οι «μη προνομιούχοι».
Καταδικάζουμε την υποκρισία και το ψέμα, ενώ παράλληλα καλούμε της δυνάμεις της εργασίας και τους πολιτικούς φορείς και συλλογικότητες οι οποίες αντιστέκονται ακόμα, να συντονίσουν τις δυνάμεις τους και να αντεπιτεθούν με ριζοσπαστικές προτάσεις και υπεράσπιση δικαιωμάτων.
Αθήνα, 3/1/2011
Η Εκτελεστική Επιτροπή και η Επιτροπή Συνδικαλιστικού
των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας
Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010
«ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΣΥΝΕΜΟΡΦΩΘΗ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ …»
Αυτό το λάθος κάναμε οι σιδηροδρομικοί που εργαζόμαστε στο κεντρικό κτήριο του ΟΣΕ στην ΚΑΡΟΛΟΥ. Δεν συμμορφωθήκαμε στις υποδείξεις της ηγεσίας της ΠΑΣΚ και σήμερα το πρωί (Δευτέρα 20/12/2010) στην προγραμματισμένη συνέλευση των εργαζομένων δεχτήκαμε την … «επίσκεψη» αγανακτισμένων «σιδηροδρομικών».
Ήταν 4-5 συνδικαλιστές της ΠΑΣΚ οι οποίοι κινητοποιώντας τον κομματικό στρατό του ΠΑΣΟΚ και της ΠΑΣΚ τόσο στην ΚΑΡΟΛΟΥ όσο και από αλλού, επιχείρησαν να παρέμβουν στις διαδικασίες που δημοκρατικά ακολουθούμε εδώ και 1 μήνα οι εργαζόμενοι του κτηρίου, χωρίς να καθοδηγούμαστε από κανέναν, πάρα μόνον από τις ανάγκες μας. Ίσως τελικά αυτό να ενόχλησε.
Η προβοκατόρικη πρόταση να παρθεί απόφαση για τη συνέχιση η μη της κατάληψης, με «κάλπη» στον 9ο όροφο της ΚΑΡΟΛΟΥ, εξυπηρετούσε τα σχέδια της ΠΑΣΚ η οποία από την αρχή καταδίκασε την κατάληψη. Γι αυτό και η κινητοποίηση του κομματικού στρατού προκειμένου να ελεγχθεί η ψηφοφορία. Ξέρουν από αυτά …
Απορίας άξια είναι, τόσο η παντελής απουσία της ΔΑΚΕ όσο και η βιασύνη της ΔΕΣΚ να συμφωνήσει με την πρόταση για ψηφοφορία.
Συναδέλφισσες-συνάδελφοι,
Αισθάνομαι υπερήφανος και τυχερός που τις τελευταίες 8 ημέρες βρέθηκα στην κατάληψη, με δεκάδες συναδέλφους διαφορετικών κομματικών και παραταξιακών αποχρώσεων. Αυτά που μας ένωσαν ήταν:
1.- Ο θυμός για τα μέτρα διάλυσης του ΟΣΕ και την εξαθλίωση που επιχειρεί να οδηγήσει τους σιδηροδρομικούς η κυβέρνηση.
2.- H αγανάκτηση για τον τρόπο με το οποίο αντιμετωπίζει ή «δεν αντιμετωπίζει» η ΠΟΣ (δηλαδή η αυτοδύναμη πλειοψηφία της ΠΑΣΚ) τα πολλά προβλήματα που συσσώρευσε η πολιτική του ΠΑΣΟΚ (και παλιότερα της Ν.Δ.) για το σιδηρόδρομο και τους σιδηροδρομικούς.
Προσωπικά δεν είχα και δεν έχω καμία αυταπάτη. Διαχρονικά από το 1995 μέχρι και σήμερα οι ηγεσίες της ΠΑΣΚ (συνεπικουρούμενες από τη ΔΑΚΕ) ενώ έβγαζαν φιλιππικούς λόγους και (αν ήταν στη κυβέρνηση η Ν.Δ.) έστηναν και κανένα συρματόπλεγμα, στην πράξη αποτέλεσαν και αποτελούν τον τρίτο πυλώνα (μετά την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ) εφαρμογής των αντισιδηροδρομικών μέτρων.
Το ίδιο έκαναν όταν δημιουργήθηκε η πρώτη θυγατρική η ΕΡΓΟΣΕ, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι είναι απαίτηση της Ε.Ε. και ότι θα προχωρήσουν γρήγορα τα έργα. Έσπευσαν βέβαια να διοριστούν στα Διοικητικά Συμβούλια στα πρότυπα των μεγαλοσυνδικαλιστών της ΓΣΕΕ (βλέπε Πολυζωγόπουλος, Παναγόπουλος κ.α.)
Το έκαναν κάθε φορά που ξεφύτρωνε μια θυγατρική (π.χ. η ΓΑΙΑΟΣΕ θα φέρει επιτέλους κέρδη) ή όταν ο ΟΣΕ υπέγραφε τις περίφημες προγραμματικές συμφωνίες. Το έκαναν και όταν υπήρχαν θέματα ασφαλιστικά, με αποκορύφωμα την απεργοσπασία στο νόμο Ρέππα το 2002.
Το έκαναν και όταν ο περίφημος Γιαννακός προετοιμάζοντας το σημερινό χάλι έκανε το Σεπτέμβρη του 2003 τον ΟΣΕ, εταιρεία Holding. Ή όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πάλι, μείωνε τις οργανικές θέσεις του ΟΣΕ σε 9.340.
Όταν τον Νοέμβρη του 2007, η τότε Διοίκηση του ΟΣΕ έβγαλε τα πρώτα ξεχωριστά οργανογράμματα και τις νέες τοποθετήσεις για τις νέες εταιρείες ΟΣΕ, ΕΔΙΣΥ και ΤΡΑΙΝΟΣΕ και καταγγέλλαμε το γεγονός στη Διοίκηση της ΠΟΣ, η απάντηση της ηγεσίας της ΠΑΣΚ ήταν: Μην ανησυχείτε, είναι προσωρινά;;;
Το 2009 ήταν η χρονιά με τα συρματοπλέγματα απέναντι στο «δεξιό» Χατζηδάκη αλλά … αυτά πέρασαν γρήγορα.
Το ίδιο κάνουν και σήμερα. Πολλά στελέχη της ΠΑΣΚ μάλιστα έπαιξαν και παίζουν πρώτο ρόλο, τόσο στο κομμάτι που αφορά τον ΟΣΕ όσο και στο κομμάτι που αφορά την «ιδιαίτερη» μεταχείριση στους σιδηροδρομικούς. Η ΠΑΣΚ τα έδωσε όλα προκειμένου να πάρει την αυτοδυναμία στην ΠΟΣ και όταν το κατάφερε στο Συνέδριο του Οκτώβρη, τότε ο κ. Ρέππας άρχισε να πυροβολεί.
Κανείς σιδηροδρομικός δεν έχει δικαίωμα να ισχυρίζεται ότι … δεν ήξερε. Τα τελευταία 15 χρόνια, τόσο από τη ΣΕΚ όσο και από τη ΔΕΣΚ ή και μεμονωμένους συναδέλφους, έχουν εκδοθεί δεκάδες ανακοινώσεις και εφημερίδες που αποκάλυπταν, προειδοποιούσαν και πρότειναν δράσεις. Αυτό που δεν πίστευαν οι συνάδελφοι τόσα χρόνια, άρχισαν να το πιστεύουν τώρα. Γι αυτό και στην ΚΑΡΟΛΟΥ οδηγηθήκαμε στην κατάληψη.
Η κατάληψη έδειξε και κάτι άλλο. Δεν τελειώσαμε ακόμη. Υπάρχουν ακόμη μορφές πάλης που μπορούν να σταματήσουν τη λαίλαπα που έρχεται. Αρκεί να το τολμήσουμε. Αρκεί αυτή τη φορά να αφήσουμε τα μικροσυμφέροντα είτε αυτά είναι ατομικά είτε είναι παραταξιακά και να επικεντρώσουμε τη δράση μας στο κεντρικό ζήτημα που είναι: o ΟΣΕ και οι σιδηροδρομικοί.
Αρκεί να καταλάβουμε όλοι οι σιδηροδρομικοί ότι: H ΔΥΝΑΜΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΣΑΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ, ΑΛΛΑ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ – ΠΟΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.
ΑΘΗΝΑ 20/12/2010
Τερζόγλου Παναγιώτης
Σιδηροδρομικός εργαζόμενος στην ΚΑΡΟΛΟΥ.
Υ.Γ. Επειδή ορισμένα «πουλάκια» άρχισαν να τιτιβίζουν διάφορα για μένα (εάν κάνω απεργίες κ.α.) και για να μην κουράζονται και ψάχνουν τα μισθολογικά μου, τους δηλώνω ότι σε «σικέ» απεργίες δεν θα συμμετέχω. Όπως επίσης, δε θα συμμετέχω σε πορείες «προδιαγεγραμμένες» όπου οι ηγεσίες τυλίγουν αυθαίρετα τα πανό και αποχωρούν, αφήνοντας σύξυλους δεκάδες σιδηροδρομικούς που τους ακολουθούν.
Ήταν 4-5 συνδικαλιστές της ΠΑΣΚ οι οποίοι κινητοποιώντας τον κομματικό στρατό του ΠΑΣΟΚ και της ΠΑΣΚ τόσο στην ΚΑΡΟΛΟΥ όσο και από αλλού, επιχείρησαν να παρέμβουν στις διαδικασίες που δημοκρατικά ακολουθούμε εδώ και 1 μήνα οι εργαζόμενοι του κτηρίου, χωρίς να καθοδηγούμαστε από κανέναν, πάρα μόνον από τις ανάγκες μας. Ίσως τελικά αυτό να ενόχλησε.
Η προβοκατόρικη πρόταση να παρθεί απόφαση για τη συνέχιση η μη της κατάληψης, με «κάλπη» στον 9ο όροφο της ΚΑΡΟΛΟΥ, εξυπηρετούσε τα σχέδια της ΠΑΣΚ η οποία από την αρχή καταδίκασε την κατάληψη. Γι αυτό και η κινητοποίηση του κομματικού στρατού προκειμένου να ελεγχθεί η ψηφοφορία. Ξέρουν από αυτά …
Απορίας άξια είναι, τόσο η παντελής απουσία της ΔΑΚΕ όσο και η βιασύνη της ΔΕΣΚ να συμφωνήσει με την πρόταση για ψηφοφορία.
Συναδέλφισσες-συνάδελφοι,
Αισθάνομαι υπερήφανος και τυχερός που τις τελευταίες 8 ημέρες βρέθηκα στην κατάληψη, με δεκάδες συναδέλφους διαφορετικών κομματικών και παραταξιακών αποχρώσεων. Αυτά που μας ένωσαν ήταν:
1.- Ο θυμός για τα μέτρα διάλυσης του ΟΣΕ και την εξαθλίωση που επιχειρεί να οδηγήσει τους σιδηροδρομικούς η κυβέρνηση.
2.- H αγανάκτηση για τον τρόπο με το οποίο αντιμετωπίζει ή «δεν αντιμετωπίζει» η ΠΟΣ (δηλαδή η αυτοδύναμη πλειοψηφία της ΠΑΣΚ) τα πολλά προβλήματα που συσσώρευσε η πολιτική του ΠΑΣΟΚ (και παλιότερα της Ν.Δ.) για το σιδηρόδρομο και τους σιδηροδρομικούς.
Προσωπικά δεν είχα και δεν έχω καμία αυταπάτη. Διαχρονικά από το 1995 μέχρι και σήμερα οι ηγεσίες της ΠΑΣΚ (συνεπικουρούμενες από τη ΔΑΚΕ) ενώ έβγαζαν φιλιππικούς λόγους και (αν ήταν στη κυβέρνηση η Ν.Δ.) έστηναν και κανένα συρματόπλεγμα, στην πράξη αποτέλεσαν και αποτελούν τον τρίτο πυλώνα (μετά την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ) εφαρμογής των αντισιδηροδρομικών μέτρων.
Το ίδιο έκαναν όταν δημιουργήθηκε η πρώτη θυγατρική η ΕΡΓΟΣΕ, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι είναι απαίτηση της Ε.Ε. και ότι θα προχωρήσουν γρήγορα τα έργα. Έσπευσαν βέβαια να διοριστούν στα Διοικητικά Συμβούλια στα πρότυπα των μεγαλοσυνδικαλιστών της ΓΣΕΕ (βλέπε Πολυζωγόπουλος, Παναγόπουλος κ.α.)
Το έκαναν κάθε φορά που ξεφύτρωνε μια θυγατρική (π.χ. η ΓΑΙΑΟΣΕ θα φέρει επιτέλους κέρδη) ή όταν ο ΟΣΕ υπέγραφε τις περίφημες προγραμματικές συμφωνίες. Το έκαναν και όταν υπήρχαν θέματα ασφαλιστικά, με αποκορύφωμα την απεργοσπασία στο νόμο Ρέππα το 2002.
Το έκαναν και όταν ο περίφημος Γιαννακός προετοιμάζοντας το σημερινό χάλι έκανε το Σεπτέμβρη του 2003 τον ΟΣΕ, εταιρεία Holding. Ή όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πάλι, μείωνε τις οργανικές θέσεις του ΟΣΕ σε 9.340.
Όταν τον Νοέμβρη του 2007, η τότε Διοίκηση του ΟΣΕ έβγαλε τα πρώτα ξεχωριστά οργανογράμματα και τις νέες τοποθετήσεις για τις νέες εταιρείες ΟΣΕ, ΕΔΙΣΥ και ΤΡΑΙΝΟΣΕ και καταγγέλλαμε το γεγονός στη Διοίκηση της ΠΟΣ, η απάντηση της ηγεσίας της ΠΑΣΚ ήταν: Μην ανησυχείτε, είναι προσωρινά;;;
Το 2009 ήταν η χρονιά με τα συρματοπλέγματα απέναντι στο «δεξιό» Χατζηδάκη αλλά … αυτά πέρασαν γρήγορα.
Το ίδιο κάνουν και σήμερα. Πολλά στελέχη της ΠΑΣΚ μάλιστα έπαιξαν και παίζουν πρώτο ρόλο, τόσο στο κομμάτι που αφορά τον ΟΣΕ όσο και στο κομμάτι που αφορά την «ιδιαίτερη» μεταχείριση στους σιδηροδρομικούς. Η ΠΑΣΚ τα έδωσε όλα προκειμένου να πάρει την αυτοδυναμία στην ΠΟΣ και όταν το κατάφερε στο Συνέδριο του Οκτώβρη, τότε ο κ. Ρέππας άρχισε να πυροβολεί.
Κανείς σιδηροδρομικός δεν έχει δικαίωμα να ισχυρίζεται ότι … δεν ήξερε. Τα τελευταία 15 χρόνια, τόσο από τη ΣΕΚ όσο και από τη ΔΕΣΚ ή και μεμονωμένους συναδέλφους, έχουν εκδοθεί δεκάδες ανακοινώσεις και εφημερίδες που αποκάλυπταν, προειδοποιούσαν και πρότειναν δράσεις. Αυτό που δεν πίστευαν οι συνάδελφοι τόσα χρόνια, άρχισαν να το πιστεύουν τώρα. Γι αυτό και στην ΚΑΡΟΛΟΥ οδηγηθήκαμε στην κατάληψη.
Η κατάληψη έδειξε και κάτι άλλο. Δεν τελειώσαμε ακόμη. Υπάρχουν ακόμη μορφές πάλης που μπορούν να σταματήσουν τη λαίλαπα που έρχεται. Αρκεί να το τολμήσουμε. Αρκεί αυτή τη φορά να αφήσουμε τα μικροσυμφέροντα είτε αυτά είναι ατομικά είτε είναι παραταξιακά και να επικεντρώσουμε τη δράση μας στο κεντρικό ζήτημα που είναι: o ΟΣΕ και οι σιδηροδρομικοί.
Αρκεί να καταλάβουμε όλοι οι σιδηροδρομικοί ότι: H ΔΥΝΑΜΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΣΑΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ, ΑΛΛΑ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ – ΠΟΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.
ΑΘΗΝΑ 20/12/2010
Τερζόγλου Παναγιώτης
Σιδηροδρομικός εργαζόμενος στην ΚΑΡΟΛΟΥ.
Υ.Γ. Επειδή ορισμένα «πουλάκια» άρχισαν να τιτιβίζουν διάφορα για μένα (εάν κάνω απεργίες κ.α.) και για να μην κουράζονται και ψάχνουν τα μισθολογικά μου, τους δηλώνω ότι σε «σικέ» απεργίες δεν θα συμμετέχω. Όπως επίσης, δε θα συμμετέχω σε πορείες «προδιαγεγραμμένες» όπου οι ηγεσίες τυλίγουν αυθαίρετα τα πανό και αποχωρούν, αφήνοντας σύξυλους δεκάδες σιδηροδρομικούς που τους ακολουθούν.
Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΔΙΑΛΟΓΟ
Ο χώρος της ριζοσπαστικής Αριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκεται στην πιο κρίσιμη φάση του..
Προσκαλούμε όσες και όσους νοιάζονται για το ενωτικό μας εγχείρημα και τη δημοκρατική του λειτουργία, σε μια ανοιχτή συζήτηση προβληματισμού, διερεύνησης των όρων και δυνατοτήτων για την πολιτική και οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, που στο εσωτερικό ου θα είναι αλληλέγγυος και όχι ανταγωνιστικός, ενωτικός και όχι διχαστικός.
Θεωρούμε ότι οι στιγμές είναι κρίσιμες. Συνεπώς, η συζήτηση για την προοπτική δεν μπορεί να γίνει σε κλειστά γραφεία. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι υπόθεση αποκλειστικά των «ηγεσιών» των «επιτελείων» ή των επί μέρους συνιστωσών. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι υποχρέωσή μας μια νηφάλια και ουσιαστική συζήτηση, που θα ενισχύει το συλλογικό «εμείς» και θα αποδυναμώνει αντιλήψεις και πρακτικές που αποθεώνουν το «εγώ». Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να έχει ουσιαστική συμμετοχή και λόγο σ’ αυτή τη συζήτηση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ βγαίνει από την πρόσφατη εκλογική διαδικασία πληγωμένος, παρότι ένας ολόκληρος κόσμος έδωσε τη μάχη με επιτυχία σε δήμους και σε ορισμένες περιφέρειες. Διχαστικές λογικές και επιλογές που δεν δικαιώθηκαν, έχουν ενισχύσει τα ερωτηματικά για τη συνέχεια του ενωτικού μας εγχειρήματος. Εμείς όμως επιμένουμε. Επιμένουμε ότι η πολιτική και κυρίως η δύσκολη κοινωνική πραγματικότητα, έχουν ανάγκη ένα ΣΥΡΙΖΑ μαχητικό και ριζοσπαστικό, δημοκρατικό και ανοιχτό στη λειτουργία του, κινηματικό αλλά και αποτελεσματικό στη δράση του. Ένα ΣΥΡΙΖΑ που ο κόσμος του θα έχει αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής του και στη λήψη των αποφάσεων.
Τα ερωτήματα σήμερα είναι πολλά και καλούμαστε όλες και όλοι, χωρίς εξ ορισμού βεβαιότητες, να δώσουμε απαντήσεις:
1. Ποιο μπορεί να είναι το πολιτικό πλαίσιο και η οργανωτική δομή που θα εξασφαλίζει τη μέγιστη δυνατή ενότητα αλλά και την αποτελεσματική δράση μέσα στην κοινωνία;
2. Μπορεί να υπάρξει Αριστερά του 21ου αιώνα χωρίς να δομηθεί δημοκρατικά; Μπορεί να ανασυγκροτηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τη συμμετοχή του κόσμου και των μελών του; Είναι δυνατή η ενότητα του συνόλου των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, αν δεν ενισχυθεί η κουλτούρα της δημοκρατικής λειτουργίας, της αλληλοκατανόησης αλλά και της ανοχής στη διαφορετικότητα και την «άλλη» άποψη; Μπορεί να υπάρξει συμμαχικό σχήμα χωρίς την εξασφάλιση του πλουραλισμού και των δικαιωμάτων της μειοψηφίας;
3. Πως απαντάμε στο ερώτημα που έχει τεθεί για τη σχέση της ριζοσπαστικής Αριστεράς με τις δυνάμεις που απομακρύνονται από το ΠΑΣΟΚ και γενικότερα από το δικομματισμό; Μπορούμε να υποδεχτούμε αυτόν τον κόσμο χωρίς διακριτή ταυτότητα, χωρίς εμπιστοσύνη στις ιδέες και το αξιακό μας φορτίο;
4. Πρέπει να είναι ανοιχτός ο ΣΥΡΙΖΑ σε κοινή δράση ή συμπόρευση με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς; Και ποιες;
5. Πως απαντάμε στο ζήτημα της εξουσίας; Πως τίθεται το ζήτημα από τη στιγμή που οι κοινωνικές οργανώσεις εμφανίζουν σοβαρό έλλειμμα μαζικότητας και μορφών αγώνα ή εναλλακτικών πρωτοβουλιών που θα υποδεικνύουν έναν νέο ορίζοντα για τη διέξοδο από την κρίση; Ποια η σχέση με το στόχο για τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας; Διατυπώνουμε το αίτημα να φύγει η κυβέρνηση;
6. Με ποια υλικά (προγραμματικές θέσεις, εναλλακτικές προτάσεις, μορφή οργάνωσης) θα αντιπαρατεθούμε στη βαρβαρότητα του σύγχρονου καπιταλισμού και στην ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και του ΔΝΤ; Ποιος είναι ο δρόμος διεξόδου από την κρίση;
7. Υπάρχει η Ευρώπη της Αριστεράς και των κινημάτων; Υπάρχει ανάγκη πανευρωπαϊκής απάντησης από την πλευρά των εργαζομένων; Χρειάζεται να συνδέσουμε τον αγώνα του ελληνικού κινήματος με αυτόν των άλλων χωρών; Και φτάνει αυτό;
Για όλα αυτά τα ζητήματα υπάρχει ένας πλούσιος προβληματισμός και μια πολύτιμη εμπειρία στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ στο παρελθόν.
Εμείς που υπογράφουμε αυτή την πρόσκληση για δημόσιο διάλογο, έχουμε επεξεργαστεί σκέψεις και προτάσεις που θα περιληφθούν σε ένα αναλυτικότερο κείμενο που θα κυκλοφορήσει τις αμέσως επόμενες ημέρες και θα τις καταθέσουμε στις συσκέψεις που θα καλεστούν γι’ αυτό το σκοπό σε μια σειρά πόλεις καθώς και στην πανελλαδική μας συνάντηση το
Σάββατο 11 Δεκεμβρίου στη Νομική Σχολή, στις 11 π.μ.
ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ
Αθανασίου Κώστας Ρόζα Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Γιαννόπουλος Τάκης Ξεκίνημα Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Δρίτσας Θοδωρής Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ
Κοσμάς Πάνος Κόκκινο Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Μαστρογιαννόπουλος Τάκης Ανένταχτος Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Μουλόπουλος Βασίλης Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ
Μπανιάς Γιάννης ΑΚΟΑ Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Πανταζίδης Τάσος Οικοσοσιαλιστές Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Ρήγος Άλκης Ανένταχτος Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Σπαθής Μάκης Ανένταχτος Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Χριστοδουλοπούλου Τασία Ανένταχτη Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Προσκαλούμε όσες και όσους νοιάζονται για το ενωτικό μας εγχείρημα και τη δημοκρατική του λειτουργία, σε μια ανοιχτή συζήτηση προβληματισμού, διερεύνησης των όρων και δυνατοτήτων για την πολιτική και οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ, που στο εσωτερικό ου θα είναι αλληλέγγυος και όχι ανταγωνιστικός, ενωτικός και όχι διχαστικός.
Θεωρούμε ότι οι στιγμές είναι κρίσιμες. Συνεπώς, η συζήτηση για την προοπτική δεν μπορεί να γίνει σε κλειστά γραφεία. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι υπόθεση αποκλειστικά των «ηγεσιών» των «επιτελείων» ή των επί μέρους συνιστωσών. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι υποχρέωσή μας μια νηφάλια και ουσιαστική συζήτηση, που θα ενισχύει το συλλογικό «εμείς» και θα αποδυναμώνει αντιλήψεις και πρακτικές που αποθεώνουν το «εγώ». Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να έχει ουσιαστική συμμετοχή και λόγο σ’ αυτή τη συζήτηση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ βγαίνει από την πρόσφατη εκλογική διαδικασία πληγωμένος, παρότι ένας ολόκληρος κόσμος έδωσε τη μάχη με επιτυχία σε δήμους και σε ορισμένες περιφέρειες. Διχαστικές λογικές και επιλογές που δεν δικαιώθηκαν, έχουν ενισχύσει τα ερωτηματικά για τη συνέχεια του ενωτικού μας εγχειρήματος. Εμείς όμως επιμένουμε. Επιμένουμε ότι η πολιτική και κυρίως η δύσκολη κοινωνική πραγματικότητα, έχουν ανάγκη ένα ΣΥΡΙΖΑ μαχητικό και ριζοσπαστικό, δημοκρατικό και ανοιχτό στη λειτουργία του, κινηματικό αλλά και αποτελεσματικό στη δράση του. Ένα ΣΥΡΙΖΑ που ο κόσμος του θα έχει αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής του και στη λήψη των αποφάσεων.
Τα ερωτήματα σήμερα είναι πολλά και καλούμαστε όλες και όλοι, χωρίς εξ ορισμού βεβαιότητες, να δώσουμε απαντήσεις:
1. Ποιο μπορεί να είναι το πολιτικό πλαίσιο και η οργανωτική δομή που θα εξασφαλίζει τη μέγιστη δυνατή ενότητα αλλά και την αποτελεσματική δράση μέσα στην κοινωνία;
2. Μπορεί να υπάρξει Αριστερά του 21ου αιώνα χωρίς να δομηθεί δημοκρατικά; Μπορεί να ανασυγκροτηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τη συμμετοχή του κόσμου και των μελών του; Είναι δυνατή η ενότητα του συνόλου των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, αν δεν ενισχυθεί η κουλτούρα της δημοκρατικής λειτουργίας, της αλληλοκατανόησης αλλά και της ανοχής στη διαφορετικότητα και την «άλλη» άποψη; Μπορεί να υπάρξει συμμαχικό σχήμα χωρίς την εξασφάλιση του πλουραλισμού και των δικαιωμάτων της μειοψηφίας;
3. Πως απαντάμε στο ερώτημα που έχει τεθεί για τη σχέση της ριζοσπαστικής Αριστεράς με τις δυνάμεις που απομακρύνονται από το ΠΑΣΟΚ και γενικότερα από το δικομματισμό; Μπορούμε να υποδεχτούμε αυτόν τον κόσμο χωρίς διακριτή ταυτότητα, χωρίς εμπιστοσύνη στις ιδέες και το αξιακό μας φορτίο;
4. Πρέπει να είναι ανοιχτός ο ΣΥΡΙΖΑ σε κοινή δράση ή συμπόρευση με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς; Και ποιες;
5. Πως απαντάμε στο ζήτημα της εξουσίας; Πως τίθεται το ζήτημα από τη στιγμή που οι κοινωνικές οργανώσεις εμφανίζουν σοβαρό έλλειμμα μαζικότητας και μορφών αγώνα ή εναλλακτικών πρωτοβουλιών που θα υποδεικνύουν έναν νέο ορίζοντα για τη διέξοδο από την κρίση; Ποια η σχέση με το στόχο για τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας; Διατυπώνουμε το αίτημα να φύγει η κυβέρνηση;
6. Με ποια υλικά (προγραμματικές θέσεις, εναλλακτικές προτάσεις, μορφή οργάνωσης) θα αντιπαρατεθούμε στη βαρβαρότητα του σύγχρονου καπιταλισμού και στην ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και του ΔΝΤ; Ποιος είναι ο δρόμος διεξόδου από την κρίση;
7. Υπάρχει η Ευρώπη της Αριστεράς και των κινημάτων; Υπάρχει ανάγκη πανευρωπαϊκής απάντησης από την πλευρά των εργαζομένων; Χρειάζεται να συνδέσουμε τον αγώνα του ελληνικού κινήματος με αυτόν των άλλων χωρών; Και φτάνει αυτό;
Για όλα αυτά τα ζητήματα υπάρχει ένας πλούσιος προβληματισμός και μια πολύτιμη εμπειρία στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ στο παρελθόν.
Εμείς που υπογράφουμε αυτή την πρόσκληση για δημόσιο διάλογο, έχουμε επεξεργαστεί σκέψεις και προτάσεις που θα περιληφθούν σε ένα αναλυτικότερο κείμενο που θα κυκλοφορήσει τις αμέσως επόμενες ημέρες και θα τις καταθέσουμε στις συσκέψεις που θα καλεστούν γι’ αυτό το σκοπό σε μια σειρά πόλεις καθώς και στην πανελλαδική μας συνάντηση το
Σάββατο 11 Δεκεμβρίου στη Νομική Σχολή, στις 11 π.μ.
ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ
Αθανασίου Κώστας Ρόζα Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Γιαννόπουλος Τάκης Ξεκίνημα Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Δρίτσας Θοδωρής Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ
Κοσμάς Πάνος Κόκκινο Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Μαστρογιαννόπουλος Τάκης Ανένταχτος Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Μουλόπουλος Βασίλης Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ
Μπανιάς Γιάννης ΑΚΟΑ Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Πανταζίδης Τάσος Οικοσοσιαλιστές Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Ρήγος Άλκης Ανένταχτος Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Σπαθής Μάκης Ανένταχτος Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Χριστοδουλοπούλου Τασία Ανένταχτη Μέλος Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ
Σάββατο 6 Νοεμβρίου 2010
ΤΑΣΟΣ ΠΑΝΤΑΖΙΔΗΣ - υποψήφιος ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
+(Small).JPG)
.JPG)
+(Small).JPG)
+(Small).JPG)
+(Small).JPG)
Στις φωτογραφίες, ο Τάσος Πανταζίδης με την υποψήφια Δήμαρχο Καίτη Κυλάκου και εικόνες από περιοδεία στην οποία μας στήριξε και ο Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Λαφαζάνης.
Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010
Εθνικές Εκλογές ανεξαρτήτως αποτελέσματος
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ «ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ»
Εθνικές Εκλογές ανεξαρτήτως αποτελέσματος στις Περιφερειακές εκλογές, φαίνεται ότι έχει αποφασίσει ο Γ.Α.Π.. Τα ΑΠΑΝΘΡΩΠΑ μέτρα που προγραμματίζει να επιβάλει η διεθνής κατοχή της χώρας με τους ντόπιους συνεργάτες και εντολοδόχους της (Κυβέρνηση, κόμματα της «αντιπολίτευσης», ΜΜΕ, συνδικαλιστές κλπ) χρειάζονται σταθερότητα. Δεν μπορεί να ρισκάρουν με ανεξέλεγκτες ψηφοφορίες στη Βουλή. Οι εκλογές θα γίνουν πλέον με λίστα, οπότε ο όποιος Πρωθυπουργός, θα ελέγχει 100% τους Βουλευτές, άρα και τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών.
Καλούμαστε όλοι σε εγρήγορση και ΕΝΟΤΗΤΑ Αριστεράς, Οικολογίας, δημοκρατικών πολιτών.
5 Νοέμβρη 2010.
Εθνικές Εκλογές ανεξαρτήτως αποτελέσματος στις Περιφερειακές εκλογές, φαίνεται ότι έχει αποφασίσει ο Γ.Α.Π.. Τα ΑΠΑΝΘΡΩΠΑ μέτρα που προγραμματίζει να επιβάλει η διεθνής κατοχή της χώρας με τους ντόπιους συνεργάτες και εντολοδόχους της (Κυβέρνηση, κόμματα της «αντιπολίτευσης», ΜΜΕ, συνδικαλιστές κλπ) χρειάζονται σταθερότητα. Δεν μπορεί να ρισκάρουν με ανεξέλεγκτες ψηφοφορίες στη Βουλή. Οι εκλογές θα γίνουν πλέον με λίστα, οπότε ο όποιος Πρωθυπουργός, θα ελέγχει 100% τους Βουλευτές, άρα και τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών.
Καλούμαστε όλοι σε εγρήγορση και ΕΝΟΤΗΤΑ Αριστεράς, Οικολογίας, δημοκρατικών πολιτών.
5 Νοέμβρη 2010.
Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2010
Στήριξη ψηφοδελτίου στο Αιγάλεω Αττικής
Μπροστά στις αυτοδιοικητικές εκλογές, αντιμέτωποι με πολιτικές Εθνικού και Τοπικού επιπέδου, οι οποίες συνιστούν τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει υποστεί ο Λαός μας τις τελευταίες δεκαετίες, οι Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας αποφασίσαμε τη στήριξη ενωτικών ψηφοδελτίων αντίστασης.
Με βάση αυτή μας τη θέση, ανακοινώνουμε τη στήριξη του Συνδυασμού «Ανάπλαση Αιγάλεω» με επικεφαλής και υποψήφιο Δήμαρχο Αιγάλεω, τον συναγωνιστή Δημήτρη Μπίρμπα.
Η στήριξη αυτή οφείλουμε να είναι με λόγο και έργο. Όλοι οι ενεργοί πολίτες πρέπει να δουν τις εκλογές στους ΟΤΑ, σαν μια κεντρική πολιτική μάχη αντίστασης ενάντια στην αφαίμαξη του Λαού μας, ενάντια στην ισοπέδωση δικαιωμάτων, αξιών, προόδου και προοπτικής. Ανάπτυξη της χώρας χωρίς ανάπτυξη του Λαού, δεν υπάρχει.
Στρατευόμαστε λοιπόν στη στήριξη του Συνδυασμού που εκτός της μέχρι τώρα δράσης του, στηρίζει και στηρίζεται από το σύνθημά του: «Αιγάλεω – πόλη κοινωνικής αλληλεγγύης».
Αθήνα 14 Οκτώβρη 2010.
Η Κεντρική Γραμματεία των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας
Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010
«Αυτοδιοικητικό Κίνημα Περιφέρειας Στερεάς»
Δήλωση συνιστωσών ΣΥΡΙΖΑ (7/10/2010):
Στηρίζουμε το «Αυτοδιοικητικό Κίνημα Περιφέρειας Στερεάς»
με υποψήφια περιφερειάρχισσα τη Δέσποινα Σπανούδη
Ένα από τα σχήματα που παίρνουν μέρος στις περιφερειακές εκλογές του Νοέμβρη και ανταποκρίνονται πλήρως στη λογική της απόφασης του πανελλαδικού συντονιστικού του ΣΥΡΙΖΑ, είναι το «Αυτοδιοικητικό Κίνημα Περιφέρειας Στερεάς», με υποψήφια περιφερειάρχη την Δέσποινα Σπανούδη.
Μας εμπνέει ένα ψηφοδέλτιο που συγκροτήθηκε από ανθρώπους των κινημάτων που ανέπτυξαν δράση στην περιοχή υπερασπίζοντας το περιβάλλον, τις κοινωνικές δομές, την ποιότητα ζωής. Αντιστάθηκαν στους επιχειρηματικούς ομίλους, στις αντιλαϊκές πολιτικές και στο μνημόνιο. Συσπειρώνει πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις της αριστεράς, της ριζοσπαστικής οικολογίας, ανένταχτους/ες, αγωνιστές/στριες. Δεν είναι καθόλου ένα ευκαιριακό σχήμα, αλλά στηρίζεται σε υπαρκτές κινήσεις που έχουν αναπτύξει σημαντική δραστηριότητα στην περιοχή.
Στο σχήμα αυτό, που συγκροτήθηκε από τις αρχές του χρόνου, συμμετέχουν ενεργά άνδρες και γυναίκες από όλες τις δυνάμεις που συγκροτούν το ΣΥΡΙΖΑ. Οι διαδικασίες ανοιχτές, δημοκρατικές, άψογες. Εκτιμούμε, ακόμη, βαθύτατα ότι υποψήφιος περιφερειάρχης είναι γυναίκα, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, υποψήφια ευρωβουλευτής του και μοναδική υποψήφια περιφερειάρχης στην Επικράτεια.
Στηρίζουμε το «Αυτοδιοικητικό Κίνημα Στερεάς». Καλούμε τον Συνασπισμό, του οποίου πολλά στελέχη και μέλη συμμετέχουν ενεργά σε αυτό, έστω και τώρα να συμβάλει στην ενιαία εμφάνιση του ΣΥΡΙΖΑ।
ΑΚΟΑ, ΑΠΟ, ΔΕΑ, ΚΕΔΑ, ΚΟΕ, Οικοσοσιαλιστές, Ομάδα ΡΟΖΑ
Στηρίζουμε το «Αυτοδιοικητικό Κίνημα Περιφέρειας Στερεάς»
με υποψήφια περιφερειάρχισσα τη Δέσποινα Σπανούδη
Ένα από τα σχήματα που παίρνουν μέρος στις περιφερειακές εκλογές του Νοέμβρη και ανταποκρίνονται πλήρως στη λογική της απόφασης του πανελλαδικού συντονιστικού του ΣΥΡΙΖΑ, είναι το «Αυτοδιοικητικό Κίνημα Περιφέρειας Στερεάς», με υποψήφια περιφερειάρχη την Δέσποινα Σπανούδη.
Μας εμπνέει ένα ψηφοδέλτιο που συγκροτήθηκε από ανθρώπους των κινημάτων που ανέπτυξαν δράση στην περιοχή υπερασπίζοντας το περιβάλλον, τις κοινωνικές δομές, την ποιότητα ζωής. Αντιστάθηκαν στους επιχειρηματικούς ομίλους, στις αντιλαϊκές πολιτικές και στο μνημόνιο. Συσπειρώνει πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις της αριστεράς, της ριζοσπαστικής οικολογίας, ανένταχτους/ες, αγωνιστές/στριες. Δεν είναι καθόλου ένα ευκαιριακό σχήμα, αλλά στηρίζεται σε υπαρκτές κινήσεις που έχουν αναπτύξει σημαντική δραστηριότητα στην περιοχή.
Στο σχήμα αυτό, που συγκροτήθηκε από τις αρχές του χρόνου, συμμετέχουν ενεργά άνδρες και γυναίκες από όλες τις δυνάμεις που συγκροτούν το ΣΥΡΙΖΑ. Οι διαδικασίες ανοιχτές, δημοκρατικές, άψογες. Εκτιμούμε, ακόμη, βαθύτατα ότι υποψήφιος περιφερειάρχης είναι γυναίκα, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, υποψήφια ευρωβουλευτής του και μοναδική υποψήφια περιφερειάρχης στην Επικράτεια.
Στηρίζουμε το «Αυτοδιοικητικό Κίνημα Στερεάς». Καλούμε τον Συνασπισμό, του οποίου πολλά στελέχη και μέλη συμμετέχουν ενεργά σε αυτό, έστω και τώρα να συμβάλει στην ενιαία εμφάνιση του ΣΥΡΙΖΑ।
ΑΚΟΑ, ΑΠΟ, ΔΕΑ, ΚΕΔΑ, ΚΟΕ, Οικοσοσιαλιστές, Ομάδα ΡΟΖΑ
Στήριξη ψηφοδελτίου στο Ελληνικό / Αργυρούπολη
Στήριξη ψηφοδελτίου στο Ελληνικό / Αργυρούπολη
Μπροστά στις αυτοδιοικητικές εκλογές, αντιμέτωποι με πολιτικές Εθνικού και Τοπικού επιπέδου, οι οποίες συνιστούν τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει υποστεί ο Λαός μας τις τελευταίες δεκαετίες, οι Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας αποφασίσαμε τη στήριξη ενωτικών ψηφοδελτίων αντίστασης.
Με βάση αυτή μας τη θέση, ανακοινώνουμε τη στήριξη του Συνδυασμού «Δημοτική Συνεργασία Ελληνικού – Αργυρούπολης» με επικεφαλής και υποψήφιο Δήμαρχο, τον αγωνιστή Δήμαρχο Ελληνικού Χρήστο Κορτζίδη.
Η στήριξη του Αγωνιστή Δημάρχου, θα είναι και μια δικαίωση για τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες που μπορούν να φέρουν την ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό.
Η στήριξη αυτή οφείλουμε να είναι με λόγο και έργο. Όλοι οι ενεργοί πολίτες πρέπει να δουν τις εκλογές στους ΟΤΑ, σαν μια κεντρική πολιτική μάχη αντίστασης ενάντια στην αφαίμαξη του Λαού μας, ενάντια στην ισοπέδωση δικαιωμάτων, αξιών, προόδου και προοπτικής. Ανάπτυξη της χώρας χωρίς ανάπτυξη του Λαού, δεν υπάρχει.
Αθήνα 15 Οκτώβρη 2010.
Η Κεντρική Γραμματεία των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας
Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2010
Στήριξη ψηφοδελτίου στον Άλιμο Αττικής
Μπροστά στις αυτοδιοικητικές εκλογές, αντιμέτωποι με πολιτικές Εθνικού και Τοπικού επιπέδου, οι οποίες συνιστούν τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει υποστεί ο Λαός μας τις τελευταίες δεκαετίες, οι Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας αποφασίσαμε τη στήριξη ενωτικών ψηφοδελτίων αντίστασης.
Με βάση αυτή μας τη θέση, ανακοινώνουμε τη στήριξη του Συνδυασμού «ΑΝΩ-ΚΑΤΩ στο Καλαμάκι» με επικεφαλής και υποψήφιο Δήμαρχο Αλίμου, τον συναγωνιστή νεολαίο Δημήτρη Κλαυδιανό.
Η στήριξη αυτή οφείλουμε να είναι με λόγο και έργο. Όλοι οι ενεργοί πολίτες πρέπει να δουν τις εκλογές στους ΟΤΑ, σαν μια κεντρική πολιτική μάχη αντίστασης ενάντια στην αφαίμαξη του Λαού μας, ενάντια στην ισοπέδωση δικαιωμάτων, αξιών, προόδου και προοπτικής. Ανάπτυξη της χώρας χωρίς ανάπτυξη του Λαού, δεν υπάρχει.
Αθήνα 11 Οκτώβρη 2010.
Η Κεντρική Γραμματεία των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας
Στήριξη ψηφοδελτίου στον Κορυδαλλό Αττικής
Μπροστά στις αυτοδιοικητικές εκλογές, αντιμέτωποι με πολιτικές Εθνικού και Τοπικού επιπέδου, οι οποίες συνιστούν τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει υποστεί ο Λαός μας τις τελευταίες δεκαετίες, οι Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας αποφασίσαμε τη στήριξη ενωτικών ψηφοδελτίων αντίστασης.
Με βάση αυτή μας τη θέση, ανακοινώνουμε τη στήριξη του Συνδυασμού «Πάμε Αλλιώς» με επικεφαλής και υποψήφια Δήμαρχο Κορυδαλλού, την συναγωνίστρια Καίτη Κυλάκου.
Η στήριξη αυτή οφείλουμε να είναι με λόγο και έργο. Όλοι οι ενεργοί πολίτες πρέπει να δουν τις εκλογές στους ΟΤΑ, σαν μια κεντρική πολιτική μάχη αντίστασης ενάντια στην αφαίμαξη του Λαού μας, ενάντια στην ισοπέδωση δικαιωμάτων, αξιών, προόδου και προοπτικής. Ανάπτυξη της χώρας χωρίς ανάπτυξη του Λαού, δεν υπάρχει.
Αθήνα 8 Οκτώβρη 2010.
Η Κεντρική Γραμματεία των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας
Στήριξη ψηφοδελτίων στην Περιφέρεια Ιoνίων Νήσων
Μπροστά στις αυτοδιοικητικές εκλογές, αντιμέτωποι με πολιτικές Εθνικού και Τοπικού επιπέδου, οι οποίες συνιστούν τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει υποστεί ο Λαός μας τις τελευταίες δεκαετίες, οι Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας αποφασίσαμε τη στήριξη ενωτικών ψηφοδελτίων αντίστασης.
Με βάση αυτή μας τη θέση, ανακοινώνουμε τη στήριξη:
Στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων το ψηφοδέλτιο “ΑΝΑΣΑ Ιόνια Νησιά” , με επικεφαλής το Θεόδωρο Γαλιατσάτο (στη Ζάκυνθο, υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης είναι ο δικηγόρος Σταύρος Κοντονής, συντονιστής της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, στην Κεφαλονιά είναι ο Παναγής Δρακουλόγγονας, Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Σάμης, στη Λευκάδα ο Σωτήρης Ζαβραδινός, συνδικαλιστής, και στην Κέρκυρα η Βέρα Κορωνάκη, καθηγήτρια Βιολογίας).
*
Στον Δήμο Λευκάδας, στηρίζουμε τη Δημοτική Κίνηση “Όλοι για τη Λευκάδα” , με υποψήφιο Δήμαρχο τον Δρακονταειδή Κωνσταντίνο.
*
Για το Δήμο ΚΕΡΚΥΡΑΣ : ΕΜΠΡΟΣ Μ' ΕΣΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ, υποψήφιος δήμαρχος: ΣΑΜΟΪΛΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ.
*
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΖΑΚΥΝΘΙΩΝ, υποψήφιος δήμαρχος:ΚΑΣΣΙΜΑΤΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
Η στήριξη αυτή οφείλουμε να είναι με λόγο και έργο. Όλοι οι ενεργοί πολίτες πρέπει να δουν τις εκλογές στους ΟΤΑ, σαν μια κεντρική πολιτική μάχη αντίστασης ενάντια στην αφαίμαξη του Λαού μας, ενάντια στην ισοπέδωση δικαιωμάτων, αξιών, προόδου και προοπτικής. Ανάπτυξη της χώρας χωρίς ανάπτυξη του Λαού, δεν υπάρχει.
Αθήνα 5 Οκτώβρη 2010.
Τάσος Πανταζίδης (Γραμματέας της Κεντρικής Γραμματείας των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας),
Κώστας Μεσσήνης (Υπεύθυνος Πυρήνα Λευκάδας των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας)
Με βάση αυτή μας τη θέση, ανακοινώνουμε τη στήριξη:
Στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων το ψηφοδέλτιο “ΑΝΑΣΑ Ιόνια Νησιά” , με επικεφαλής το Θεόδωρο Γαλιατσάτο (στη Ζάκυνθο, υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης είναι ο δικηγόρος Σταύρος Κοντονής, συντονιστής της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, στην Κεφαλονιά είναι ο Παναγής Δρακουλόγγονας, Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Σάμης, στη Λευκάδα ο Σωτήρης Ζαβραδινός, συνδικαλιστής, και στην Κέρκυρα η Βέρα Κορωνάκη, καθηγήτρια Βιολογίας).
*
Στον Δήμο Λευκάδας, στηρίζουμε τη Δημοτική Κίνηση “Όλοι για τη Λευκάδα” , με υποψήφιο Δήμαρχο τον Δρακονταειδή Κωνσταντίνο.
*
Για το Δήμο ΚΕΡΚΥΡΑΣ : ΕΜΠΡΟΣ Μ' ΕΣΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ, υποψήφιος δήμαρχος: ΣΑΜΟΪΛΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ.
*
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΖΑΚΥΝΘΙΩΝ, υποψήφιος δήμαρχος:ΚΑΣΣΙΜΑΤΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
Η στήριξη αυτή οφείλουμε να είναι με λόγο και έργο. Όλοι οι ενεργοί πολίτες πρέπει να δουν τις εκλογές στους ΟΤΑ, σαν μια κεντρική πολιτική μάχη αντίστασης ενάντια στην αφαίμαξη του Λαού μας, ενάντια στην ισοπέδωση δικαιωμάτων, αξιών, προόδου και προοπτικής. Ανάπτυξη της χώρας χωρίς ανάπτυξη του Λαού, δεν υπάρχει.
Αθήνα 5 Οκτώβρη 2010.
Τάσος Πανταζίδης (Γραμματέας της Κεντρικής Γραμματείας των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας),
Κώστας Μεσσήνης (Υπεύθυνος Πυρήνα Λευκάδας των Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας)
Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Tα μέλη της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, καταθέτουμε την ακόλουθη πρόταση για την επιλογή του επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο της περιφέρειας Αττικής στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου.
-----------------------------------------------------------------------------------------
Η ελληνική οικονομία και κοινωνία περνάει μια βαθιά και πολύπλευρη κρίση. Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα, το σύνολο του ελληνικού λαού, δέχονται από την πολιτική της κυβέρνησης μια πρωτοφανή επίθεση στο εισόδημα, τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα τους.
Μέσα σ’ αυτό το τοπίο και το κλίμα, αποκτάει σημαντική πολιτική σημασία η επικείμενη μάχη των αυτοδιοικητικών εκλογών. Ο ρόλος και οι ευθύνες των δυνάμεων της Αριστεράς και ιδιαίτερα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ , σ’ αυτή τη μάχη, παίρνουν μεγαλύτερες διαστάσεις.
Η συμπαράταξη και η συγκρότηση ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών μετώπων από δυνάμεις που απορρίπτουν την πολιτική της κυβέρνησης , αποκτούν εξαιρετική επικαιρότητα.
Θεωρούμε αδιανόητο, μπροστά σ΄αυτές τις ιστορικές προκλήσεις να επικρατήσουν φαινόμενα διαίρεσης και διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ. Κίνδυνος που είναι ήδη ορατός.
Η συμμετοχή στις εκλογές στην Περιφέρεια Αττικής με δύο ή και περισσότερα ψηφοδέλτια από τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, είναι βέβαιο ότι θα λειτουργήσει αντιπαραθετικά, θα διχάσει, θα υπονομεύσει το ενωτικό μας εγχείρημα και θα μας εκθέσει στα μάτια του κόσμου της Αριστεράς και του λαού, θα λειτουργήσει δε και ως ντόμινο και για άλλες Περιφέρειες και Δήμους.
Η πρόταση όσων υπογράφουμε αυτό το κείμενο είναι να εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες και τα περιθώρια για να υπάρξει συναίνεση σε μια κοινή υποψηφιότητα για τη θέση του επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Περιφέρειας Αττικής. Υποψηφιότητα που να ενώνει και να μη διαιρεί.
Τα ονόματα που κατατέθηκαν και συζητήθηκαν στις μέχρι τώρα συνεδριάσεις της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ - Α. Μητρόπουλος, Α. Αλαβάνος- δεν εξασφαλίζουν αυτή την αναγκαία συναίνεση που αποτελεί το συμφωνημένο κανόνα για τη λειτουργία και τη λήψη αποφάσεων του ΣΥΡΙΖΑ.
Εμείς πιστεύουμε ότι αν γίνει δεκτή η πρόταση που καταθέτουμε, μπορεί να βρεθεί η συνθετική και συναινετική επιλογή που θα συμβολίζει και θα αντιπροσωπεύει την ενότητα μας και την ιστορία της αριστεράς. Μία επιλογή με την οποία θα συμπαραταχθούν αγωνιστές και αγωνίστριες από το χώρο του εργατικού κινήματος και των κινημάτων.
Το πολιτικό πλαίσιο και η πολιτική με την οποία θα δώσουμε τη μάχη των αυτοδιοικητικών εκλογών έχουν συζητηθεί και έχουν εγκριθεί ομόφωνα στο Πανελλαδικό Συντονιστικό του ΣΥΡΙΖΑ που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2010. Αποτελεί βασικό στοιχείο ενότητας για τη μάχη που θα δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ και ευρύτερες δυνάμεις από το χώρο των κινημάτων, της Ριζοσπαστικής Οικολογίας, το χώρο της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και δυνάμεις του σοσιαλιστικού χώρου που διαφωνούν και απεγκλωβίζονται από το ΠΑΣΟΚ και την πολιτική της κυβέρνησης του, με τις οποίες επιδιώκουμε να συμπαραταχθούμε σ΄ αυτή τη μάχη.
Θεωρούμε αναγκαία την υλοποίηση της απόφασης του Πανελλαδικού Συντονιστικού του Ιουλίου, να πραγματοποιηθεί και νέο Συντονιστικό το Σεπτέμβριο, το συντομότερο δυνατό, που θα πάρει τις τελικές αποφάσεις. Η προσφυγή στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ και τα μέλη του, σ ένα ευρύτερο σώμα, θα βοηθήσει να ξεπεράσουμε ενωτικά και δημιουργικά τα προβλήματα και να δώσουμε πιο αποτελεσματικά τη μάχη των εκλογών.
Αθανασίου Κώστας (ΡΟΖΑ)
Γιαννόπουλος Τάκης (Ξεκίνημα)
Κοσμάς Πάνος (Κόκκινο)
Μαστρογιαννόπουλος Τάκης
Μπανιάς Γιάννης (ΑΚΟΑ)
Πανταζίδης Τάσος (Οικοσοσιαλιστές)
Σπαθής Μάκης
Φραγκιαδάκη Μαρία
Χριστοδουλοπούλου Τασία
Αθήνα, 3 Σεπτεμβρίου 2010
Tα μέλη της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, καταθέτουμε την ακόλουθη πρόταση για την επιλογή του επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο της περιφέρειας Αττικής στις αυτοδιοικητικές εκλογές της 7ης Νοεμβρίου.
-----------------------------------------------------------------------------------------
Η ελληνική οικονομία και κοινωνία περνάει μια βαθιά και πολύπλευρη κρίση. Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα, το σύνολο του ελληνικού λαού, δέχονται από την πολιτική της κυβέρνησης μια πρωτοφανή επίθεση στο εισόδημα, τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα τους.
Μέσα σ’ αυτό το τοπίο και το κλίμα, αποκτάει σημαντική πολιτική σημασία η επικείμενη μάχη των αυτοδιοικητικών εκλογών. Ο ρόλος και οι ευθύνες των δυνάμεων της Αριστεράς και ιδιαίτερα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ , σ’ αυτή τη μάχη, παίρνουν μεγαλύτερες διαστάσεις.
Η συμπαράταξη και η συγκρότηση ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών μετώπων από δυνάμεις που απορρίπτουν την πολιτική της κυβέρνησης , αποκτούν εξαιρετική επικαιρότητα.
Θεωρούμε αδιανόητο, μπροστά σ΄αυτές τις ιστορικές προκλήσεις να επικρατήσουν φαινόμενα διαίρεσης και διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ. Κίνδυνος που είναι ήδη ορατός.
Η συμμετοχή στις εκλογές στην Περιφέρεια Αττικής με δύο ή και περισσότερα ψηφοδέλτια από τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, είναι βέβαιο ότι θα λειτουργήσει αντιπαραθετικά, θα διχάσει, θα υπονομεύσει το ενωτικό μας εγχείρημα και θα μας εκθέσει στα μάτια του κόσμου της Αριστεράς και του λαού, θα λειτουργήσει δε και ως ντόμινο και για άλλες Περιφέρειες και Δήμους.
Η πρόταση όσων υπογράφουμε αυτό το κείμενο είναι να εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες και τα περιθώρια για να υπάρξει συναίνεση σε μια κοινή υποψηφιότητα για τη θέση του επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Περιφέρειας Αττικής. Υποψηφιότητα που να ενώνει και να μη διαιρεί.
Τα ονόματα που κατατέθηκαν και συζητήθηκαν στις μέχρι τώρα συνεδριάσεις της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ - Α. Μητρόπουλος, Α. Αλαβάνος- δεν εξασφαλίζουν αυτή την αναγκαία συναίνεση που αποτελεί το συμφωνημένο κανόνα για τη λειτουργία και τη λήψη αποφάσεων του ΣΥΡΙΖΑ.
Εμείς πιστεύουμε ότι αν γίνει δεκτή η πρόταση που καταθέτουμε, μπορεί να βρεθεί η συνθετική και συναινετική επιλογή που θα συμβολίζει και θα αντιπροσωπεύει την ενότητα μας και την ιστορία της αριστεράς. Μία επιλογή με την οποία θα συμπαραταχθούν αγωνιστές και αγωνίστριες από το χώρο του εργατικού κινήματος και των κινημάτων.
Το πολιτικό πλαίσιο και η πολιτική με την οποία θα δώσουμε τη μάχη των αυτοδιοικητικών εκλογών έχουν συζητηθεί και έχουν εγκριθεί ομόφωνα στο Πανελλαδικό Συντονιστικό του ΣΥΡΙΖΑ που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2010. Αποτελεί βασικό στοιχείο ενότητας για τη μάχη που θα δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ και ευρύτερες δυνάμεις από το χώρο των κινημάτων, της Ριζοσπαστικής Οικολογίας, το χώρο της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και δυνάμεις του σοσιαλιστικού χώρου που διαφωνούν και απεγκλωβίζονται από το ΠΑΣΟΚ και την πολιτική της κυβέρνησης του, με τις οποίες επιδιώκουμε να συμπαραταχθούμε σ΄ αυτή τη μάχη.
Θεωρούμε αναγκαία την υλοποίηση της απόφασης του Πανελλαδικού Συντονιστικού του Ιουλίου, να πραγματοποιηθεί και νέο Συντονιστικό το Σεπτέμβριο, το συντομότερο δυνατό, που θα πάρει τις τελικές αποφάσεις. Η προσφυγή στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ και τα μέλη του, σ ένα ευρύτερο σώμα, θα βοηθήσει να ξεπεράσουμε ενωτικά και δημιουργικά τα προβλήματα και να δώσουμε πιο αποτελεσματικά τη μάχη των εκλογών.
Αθανασίου Κώστας (ΡΟΖΑ)
Γιαννόπουλος Τάκης (Ξεκίνημα)
Κοσμάς Πάνος (Κόκκινο)
Μαστρογιαννόπουλος Τάκης
Μπανιάς Γιάννης (ΑΚΟΑ)
Πανταζίδης Τάσος (Οικοσοσιαλιστές)
Σπαθής Μάκης
Φραγκιαδάκη Μαρία
Χριστοδουλοπούλου Τασία
Αθήνα, 3 Σεπτεμβρίου 2010
Τρίτη 24 Αυγούστου 2010
«Τα 12 μίλια δεν είναι πλέον αιτία πολέμου»
Αναδημοσίευση από το http://tvxs.gr/news
«Τελειώνει πλέον η παπαγαλία(περί απειλών) στην αντίληψη εξωτερικής απειλής στο νέο Πολιτικό Έγγραφο Εθνικής Ασφάλειας» σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Sabah. Σε άρθρο της με τίτλο «Τα 12 μίλια δεν είναι πλέον αιτία πολέμου», η εφημερίδα σημειώνει πως το παραπάνω Έγγραφο που καθορίζει την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και είναι γνωστό ως «Βιβλίο των Κόκκινων Γραμμών», οι γειτονικές χώρες δεν χαρακτηρίζονται πλέον ως «εξωτερική απειλή», αλλά ως παράγοντες συνεργασίας.
Στο σχέδιο που ετοιμάζεται,η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων σε 12 ναυτικά μίλια, που μέχρι τώρα χαρακτηριζόταν ως casus belli, στο εξής δεν θα θεωρείται ως προέχουσα απειλή, αναφέρει το δημοσίευμα. Το ίδιο θέμα απασχολεί και δημοσίευμα της εφημερίδας «Milliyet» υπό τον τίτλο: «Απάλειψη απειλών από το Κόκκινο Βιβλίο». Στο δημοσίευμα τονίζεται πως στο τμήμα εξωτερικής πολιτικής του Πολιτικού Εγγράφου Εθνικής Ασφάλειας που ξαναγράφεται, η Ρωσία, το Ιράν, το Ιράκ και η Ελλάδα, που παλιότερα αναφέρονταν ως «προέχουσα απειλή» παύουν να αποτελούν απειλή.
Εγκριση από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας.
Το εν λόγω Έγγραφο θα ολοκληρωθεί στο τέλος του έτους και αναμένεται να επικυρωθεί στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας( ΣΕΑ), που θα συνέλθει το Δεκέμβριο του 2010. Στο πλαίσιο αυτό, θα διευρυνθούν οι αρμοδιότητες του Συμβουλίου Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου που άρχισαν να εφαρμόζονται.
Στο τελευταίο Έγγραφο, που είχε γραφεί το 2005 και ανανεώνεται κάθε πενταετία, αναφερόταν ότι η επέκταση από την Ελλάδα των χωρικών της υδάτων σε 12 ναυτικά μίλια θεωρείται αιτία πολέμου. Στο νέο σχέδιο υπογραμμίζεται η συνεργασία και αναφέρεται ότι με το Συμβούλιο Στρατηγικής Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου, που έχει ξεκινήσει με την Ελλάδα, στόχος είναι η ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών σε κάθε τομέα.
Ιράν και κουρδικό PKK
Ειδική θέση στο νέο Έγγραφο κατέχει και το Ιράν. Συγκεκριμένα δεν συμπεριλαμβάνεται η «απειλή εξαγωγής καθεστώτος» από τη χώρα αυτή. Η πυρηνική ισχύ και το δυναμικό των πυρηνικών όπλων του Ιράν διατυπώνονται ως ένα «ανησυχητικό στοιχείο» και επισημαίνεται ότι η Τουρκία δεν θέλει με κανένα τρόπο πυρηνικά όπλα στην περιοχή της.
Στη θέση των απειλών που προέρχονται από την Ελλάδα, το Ιράν και το Ιράκ, τώρα πλέον γίνεται αναφορά στην αύξηση της οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των χωρών. Η τρομοκρατία ΡΚΚ καταχωρείται ως απειλή και επισημαίνεται η συνεργασία με το Ιράκ κατά της τρομοκρατικής οργάνωσης του ΡΚΚ. Επίσης, υπογραμμίζεται η αυξανόμενη συνεργασία με τη Ρωσία και το αναπτυσσόμενο εμπόριο.
Εθνική πολιτική η ένταξη στην Ευρωπαική Ενωση.
Παράλληλα, σχεδιάζεται η αύξηση του ρόλου που παίζει ήδη η Τουρκία ως ενεργειακός διάδρομος, καθώς και ο ρόλος της για την τράνζιτ διέλευση της ενέργειας μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Για την Ε.Ε. επαναλαμβάνεται ότι ο ενταξιακός στόχος της Τουρκίας αποτελεί εθνική πολιτική, ενώ για την Κύπρο σημειώνεται ότι δεν αλλάζει ο στόχος αναφορικά με την εξεύρεση μιας διζωνικής λύσης.
«Τελειώνει πλέον η παπαγαλία(περί απειλών) στην αντίληψη εξωτερικής απειλής στο νέο Πολιτικό Έγγραφο Εθνικής Ασφάλειας» σύμφωνα με την τουρκική εφημερίδα Sabah. Σε άρθρο της με τίτλο «Τα 12 μίλια δεν είναι πλέον αιτία πολέμου», η εφημερίδα σημειώνει πως το παραπάνω Έγγραφο που καθορίζει την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και είναι γνωστό ως «Βιβλίο των Κόκκινων Γραμμών», οι γειτονικές χώρες δεν χαρακτηρίζονται πλέον ως «εξωτερική απειλή», αλλά ως παράγοντες συνεργασίας.
Στο σχέδιο που ετοιμάζεται,η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων σε 12 ναυτικά μίλια, που μέχρι τώρα χαρακτηριζόταν ως casus belli, στο εξής δεν θα θεωρείται ως προέχουσα απειλή, αναφέρει το δημοσίευμα. Το ίδιο θέμα απασχολεί και δημοσίευμα της εφημερίδας «Milliyet» υπό τον τίτλο: «Απάλειψη απειλών από το Κόκκινο Βιβλίο». Στο δημοσίευμα τονίζεται πως στο τμήμα εξωτερικής πολιτικής του Πολιτικού Εγγράφου Εθνικής Ασφάλειας που ξαναγράφεται, η Ρωσία, το Ιράν, το Ιράκ και η Ελλάδα, που παλιότερα αναφέρονταν ως «προέχουσα απειλή» παύουν να αποτελούν απειλή.
Εγκριση από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας.
Το εν λόγω Έγγραφο θα ολοκληρωθεί στο τέλος του έτους και αναμένεται να επικυρωθεί στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας( ΣΕΑ), που θα συνέλθει το Δεκέμβριο του 2010. Στο πλαίσιο αυτό, θα διευρυνθούν οι αρμοδιότητες του Συμβουλίου Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου που άρχισαν να εφαρμόζονται.
Στο τελευταίο Έγγραφο, που είχε γραφεί το 2005 και ανανεώνεται κάθε πενταετία, αναφερόταν ότι η επέκταση από την Ελλάδα των χωρικών της υδάτων σε 12 ναυτικά μίλια θεωρείται αιτία πολέμου. Στο νέο σχέδιο υπογραμμίζεται η συνεργασία και αναφέρεται ότι με το Συμβούλιο Στρατηγικής Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου, που έχει ξεκινήσει με την Ελλάδα, στόχος είναι η ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών σε κάθε τομέα.
Ιράν και κουρδικό PKK
Ειδική θέση στο νέο Έγγραφο κατέχει και το Ιράν. Συγκεκριμένα δεν συμπεριλαμβάνεται η «απειλή εξαγωγής καθεστώτος» από τη χώρα αυτή. Η πυρηνική ισχύ και το δυναμικό των πυρηνικών όπλων του Ιράν διατυπώνονται ως ένα «ανησυχητικό στοιχείο» και επισημαίνεται ότι η Τουρκία δεν θέλει με κανένα τρόπο πυρηνικά όπλα στην περιοχή της.
Στη θέση των απειλών που προέρχονται από την Ελλάδα, το Ιράν και το Ιράκ, τώρα πλέον γίνεται αναφορά στην αύξηση της οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των χωρών. Η τρομοκρατία ΡΚΚ καταχωρείται ως απειλή και επισημαίνεται η συνεργασία με το Ιράκ κατά της τρομοκρατικής οργάνωσης του ΡΚΚ. Επίσης, υπογραμμίζεται η αυξανόμενη συνεργασία με τη Ρωσία και το αναπτυσσόμενο εμπόριο.
Εθνική πολιτική η ένταξη στην Ευρωπαική Ενωση.
Παράλληλα, σχεδιάζεται η αύξηση του ρόλου που παίζει ήδη η Τουρκία ως ενεργειακός διάδρομος, καθώς και ο ρόλος της για την τράνζιτ διέλευση της ενέργειας μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Για την Ε.Ε. επαναλαμβάνεται ότι ο ενταξιακός στόχος της Τουρκίας αποτελεί εθνική πολιτική, ενώ για την Κύπρο σημειώνεται ότι δεν αλλάζει ο στόχος αναφορικά με την εξεύρεση μιας διζωνικής λύσης.
Δευτέρα 16 Αυγούστου 2010
50 ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΜΕΝΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ
ΟΙ ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Tου Richard Clogg*
Στις 16 Αυγούστου είναι η 50ή επέτειος από την ίδρυση της ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Κύπρου, που ήταν μια από τις μεγαλύτερες κτήσεις της Βρετανίας στην Ευρώπη. Μισός αιώνας συμπληρώθηκε, σφραγισμένος στο μεγαλύτερο μέρος του από την ατέρμονη διένεξη για την επανένωση ενός νησιού, διαιρεμένου σε αμιγώς ελληνικό και τουρκικό τομέα, μετά την τουρκική εισβολή του 1974. Ομως, η πρόοδος που συντελέσθηκε από την ανεξαρτησία και μετά στην Κυπριακή Δημοκρατία είναι αξιοπρόσεκτη. Οι δημοκρατικοί της θεσμοί είναι ανθεκτικοί, η οικονομία της τόσο ισχυρή, ώστε, παρά τη διαίρεση, το νησί εντάχθηκε στην Ε.Ε. το 2004. Αντιθέτως, το βόρειο τμήμα του νησιού χειμάζεται.
Το 1954 η Βρετανία επέμενε ότι ορισμένες από τις κτήσεις της, μεταξύ αυτών και η Κύπρος, δεν θα αποκτήσουν ποτέ πλήρη ανεξαρτησία. Επακολούθησε στα τέλη του ’50 ο αγώνας της ΕΟΚΑ για την ένωση με την Ελλάδα και τότε η Βρετανία συναίνεσε στην ανεξαρτησία της νήσου. Ομως, το Λονδίνο όχι μόνο τορπίλισε την τόσο συχνά εκφρασμένη επιθυμία της ελληνικής πλειοψηφίας (περίπου το 80% του πληθυσμού) να ενωθεί με την Ελλάδα, αλλά ακρωτηρίασε το νεότευκτο κράτος με ένα Σύνταγμα ανεφάρμοστο στην πράξη.
«Κείμενο τραγικό και σχεδόν γελοίο» το χαρακτήρισε Βρετανός συνταγματολόγος. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που η διευθέτηση του 1960 ναυάγησε τόσο γρήγορα, για να επακολουθήσει ο θλιβερός κύκλος του σπαραγμού που έληξε με την εισβολή του 1974 και την αποξένωση των δύο κοινοτήτων.
Η Βρετανία, εις αντάλλαγμα της ανεξαρτησίας, απαίτησε τη διατήρηση της επ’ αόριστον κυριαρχίας της επί των δύο στρατιωτικών βάσεων του Ακρωτηρίου και της Δεκέλειας και επί μικρών εδαφικών τμημάτων. Σε ορισμένα από αυτά οι εγκαταστάσεις επιτρέπουν σε Βρετανούς (και Αμερικανούς) να υποκλέπτουν τις επικοινωνίες σε μεγάλα τμήματα της Μέσης Ανατολής και των Βαλκανίων. Ο σταθμός υποκλοπών του Αγίου Νικολάου είναι προκεχωρημένο φυλάκιο του Στρατηγείου Επικοινωνιών της βρετανικής κυβέρνησης με βεληνεκές σε ολόκληρο τον κόσμο.
Μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. συμβαίνει το παράδοξο αλλά όχι πρωτοφανές, ένα μέλος της Ενωσης να ασκεί κυριαρχία επί άλλου μέλους. Ομως, το Γιβραλτάρ, την επιστροφή του οποίου δεν έπαψε να ζητεί η Ισπανία, παραχωρήθηκε πριν από περίπου 300 χρόνια στη Βρετανία, ενώ μόνο μισός αιώνας πέρασε από τότε που αυτή ήγειρε αξιώσεις ατέρμονης διάρκειας επί τμημάτων κυπριακού εδάφους. Επίσης, οι τρεις ναυτικές βάσεις που παραχωρήθηκαν από το Ελεύθερο Ιρλανδικό Κράτος στη Βρετανία βάσει των όρων της Αγγλο-Ιρλανδικής Συνθήκης του 1921, εγκαταλείφθηκαν το 1938, δηλαδή ύστερα από 70 χρόνια. Αντιστοίχως, οι Νέες Κτήσεις ενοικιάστηκαν για 99 χρόνια το 1898, όταν η βρετανική αυτοκρατορία βρισκόταν στο ζενίθ της ισχύος της. Το 1997 η Βρετανία επέστρεψε στην Κίνα όχι μόνο τις Νέες Κτήσεις και το Χονγκ Κονγκ, αλλά και το Κόουλουν, το οποίο, όπως οι βάσεις στην Κύπρο, της είχε παραχωρηθεί επ’ αόριστον.
Ο Κύπριος πρόεδρος κ. Δημήτριος Χριστόφιας έχει χαρακτηρίσει τις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο «αποικιοκρατική κηλίδα αίματος». Η ώρα έχει έλθει λοιπόν για τη Βρετανία να παραιτηθεί των κυριαρχικών της δικαιωμάτων ή τουλάχιστον να θέσει κάποιο χρονικό όριο στην παρουσία της σε 99 περίπου τετρ. μίλια κυπριακού εδάφους. Πολλώ δε μάλλον που το 1970 η τότε κυβέρνηση σχεδίαζε να εγκαταλείψει τις βάσεις στο πλαίσιο περικοπής δαπανών. Δέχθηκε όμως πιέσεις από τις ΗΠΑ, τον άλλοτε επικριτή της βρετανικής αποικιοκρατίας, για να τις κρατήσει.
Το 2004 έγινε νέα προσφορά για την επιστροφή του 50% της περιοχής των βάσεων υπό τον όρο ότι όλοι θα αποδέχονταν το σχέδιο Ανάν. Οι Τουρκοκύπριοι το ενέκριναν, αλλά απορρίφθηκε από την πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων. Επομένως, η προσφορά για την επιστροφή εδάφους, που αποκτήθηκε κάτω από τόσο ανορθόδοξες συνθήκες, την ώρα που οι Κύπριοι δεν ήταν σε θέση να απορρίψουν τα βρετανικά αιτήματα, μόνο γενναιόδωρη δεν μπορεί να θεωρηθεί.
Εξάλλου, η βρετανική διστακτικότητα έναντι της πλήρους ανεξαρτησίας της Κύπρου, βάσει της νομοτέλειας περί αθέλητων συνεπειών είχε ως επίπτωση την ολέθρια εμπλοκή της κυβέρνησης Μπλερ στο Ιράκ. Παραμονές του πολέμου, η κυβέρνηση επικαλέστηκε τις βάσεις στην Κύπρο για να δικαιολογήσει την εισβολή. Ενώ όμως στις 9 Σεπτεμβρίου του 2002 η Κοινή Επιτροπή Πληροφοριών της Βρετανίας είχε ονοματίσει το Μπαχρέιν, την Ιορδανία, το Κατάρ, το Ισραήλ, το Κουβέιτ και την Τουρκία ως πιθανούς στόχους των όπλων μαζικής καταστροφής του Σαντάμ Χουσεΐν, με τον διαβόητο «δόλιο» φάκελο της 24ης Σεπτεμβρίου στον κατάλογο προστέθηκε και η Κύπρος, την οποία, κατά τους βρετανικούς ισχυρισμούς μπορούσαν να πλήξουν οι πύραυλοι αλ Χουσεΐν με βεληνεκές 650 χλμ. Ετσι, η εφημερίδα «Sun» κυκλοφόρησε με τρομολαγνικό πηχυαίο τίτλο περί της «Αποκαλύψεως» που απειλούσε Βρετανούς στρατιώτες και τουρίστες στην Κύπρο, αφού πύραυλοι βιολογικού πολέμου μπορούσαν να πλήξουν το νησί 45 λεπτά μετά τη διαταγή επίθεσης του «τυράννου Σαντάμ».
Η κυβέρνηση Μπλερ μάλλον δεν πίστευε στην ίδια την προπαγάνδα της περί υποτιθέμενης απειλής εναντίον των βάσεων, αφού δεν μπήκε καν στον κόπο να προειδοποιήσει την κυπριακή κυβέρνηση για τον κίνδυνο που διέτρεχαν όσοι κατοικούσαν πάνω στο νησί και δεν ήταν Βρετανοί στρατιώτες ή τουρίστες.
Το κληροδότημα της βρετανικής αποικιακής κυριαρχίας επί της Κύπρου δεν είναι από τα καλύτερα. Ενας τρόπος έστω μερικής εξιλέωσης της Βρετανίας για τις τόσες χαμένες ευκαιρίες, που ίσως να είχαν αποτρέψει το σημερινό αδιέξοδο, είναι να παραιτηθεί του δικαιώματος της επ’ αόριστον κράτησης ενός τμήματος εδάφους, επί του οποίου δεν έχει κανένα δικαίωμα.
* Ο κ. Richard Clogg είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Kαθημερινή
Tου Richard Clogg*
Στις 16 Αυγούστου είναι η 50ή επέτειος από την ίδρυση της ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Κύπρου, που ήταν μια από τις μεγαλύτερες κτήσεις της Βρετανίας στην Ευρώπη. Μισός αιώνας συμπληρώθηκε, σφραγισμένος στο μεγαλύτερο μέρος του από την ατέρμονη διένεξη για την επανένωση ενός νησιού, διαιρεμένου σε αμιγώς ελληνικό και τουρκικό τομέα, μετά την τουρκική εισβολή του 1974. Ομως, η πρόοδος που συντελέσθηκε από την ανεξαρτησία και μετά στην Κυπριακή Δημοκρατία είναι αξιοπρόσεκτη. Οι δημοκρατικοί της θεσμοί είναι ανθεκτικοί, η οικονομία της τόσο ισχυρή, ώστε, παρά τη διαίρεση, το νησί εντάχθηκε στην Ε.Ε. το 2004. Αντιθέτως, το βόρειο τμήμα του νησιού χειμάζεται.
Το 1954 η Βρετανία επέμενε ότι ορισμένες από τις κτήσεις της, μεταξύ αυτών και η Κύπρος, δεν θα αποκτήσουν ποτέ πλήρη ανεξαρτησία. Επακολούθησε στα τέλη του ’50 ο αγώνας της ΕΟΚΑ για την ένωση με την Ελλάδα και τότε η Βρετανία συναίνεσε στην ανεξαρτησία της νήσου. Ομως, το Λονδίνο όχι μόνο τορπίλισε την τόσο συχνά εκφρασμένη επιθυμία της ελληνικής πλειοψηφίας (περίπου το 80% του πληθυσμού) να ενωθεί με την Ελλάδα, αλλά ακρωτηρίασε το νεότευκτο κράτος με ένα Σύνταγμα ανεφάρμοστο στην πράξη.
«Κείμενο τραγικό και σχεδόν γελοίο» το χαρακτήρισε Βρετανός συνταγματολόγος. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που η διευθέτηση του 1960 ναυάγησε τόσο γρήγορα, για να επακολουθήσει ο θλιβερός κύκλος του σπαραγμού που έληξε με την εισβολή του 1974 και την αποξένωση των δύο κοινοτήτων.
Η Βρετανία, εις αντάλλαγμα της ανεξαρτησίας, απαίτησε τη διατήρηση της επ’ αόριστον κυριαρχίας της επί των δύο στρατιωτικών βάσεων του Ακρωτηρίου και της Δεκέλειας και επί μικρών εδαφικών τμημάτων. Σε ορισμένα από αυτά οι εγκαταστάσεις επιτρέπουν σε Βρετανούς (και Αμερικανούς) να υποκλέπτουν τις επικοινωνίες σε μεγάλα τμήματα της Μέσης Ανατολής και των Βαλκανίων. Ο σταθμός υποκλοπών του Αγίου Νικολάου είναι προκεχωρημένο φυλάκιο του Στρατηγείου Επικοινωνιών της βρετανικής κυβέρνησης με βεληνεκές σε ολόκληρο τον κόσμο.
Μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. συμβαίνει το παράδοξο αλλά όχι πρωτοφανές, ένα μέλος της Ενωσης να ασκεί κυριαρχία επί άλλου μέλους. Ομως, το Γιβραλτάρ, την επιστροφή του οποίου δεν έπαψε να ζητεί η Ισπανία, παραχωρήθηκε πριν από περίπου 300 χρόνια στη Βρετανία, ενώ μόνο μισός αιώνας πέρασε από τότε που αυτή ήγειρε αξιώσεις ατέρμονης διάρκειας επί τμημάτων κυπριακού εδάφους. Επίσης, οι τρεις ναυτικές βάσεις που παραχωρήθηκαν από το Ελεύθερο Ιρλανδικό Κράτος στη Βρετανία βάσει των όρων της Αγγλο-Ιρλανδικής Συνθήκης του 1921, εγκαταλείφθηκαν το 1938, δηλαδή ύστερα από 70 χρόνια. Αντιστοίχως, οι Νέες Κτήσεις ενοικιάστηκαν για 99 χρόνια το 1898, όταν η βρετανική αυτοκρατορία βρισκόταν στο ζενίθ της ισχύος της. Το 1997 η Βρετανία επέστρεψε στην Κίνα όχι μόνο τις Νέες Κτήσεις και το Χονγκ Κονγκ, αλλά και το Κόουλουν, το οποίο, όπως οι βάσεις στην Κύπρο, της είχε παραχωρηθεί επ’ αόριστον.
Ο Κύπριος πρόεδρος κ. Δημήτριος Χριστόφιας έχει χαρακτηρίσει τις βρετανικές βάσεις στην Κύπρο «αποικιοκρατική κηλίδα αίματος». Η ώρα έχει έλθει λοιπόν για τη Βρετανία να παραιτηθεί των κυριαρχικών της δικαιωμάτων ή τουλάχιστον να θέσει κάποιο χρονικό όριο στην παρουσία της σε 99 περίπου τετρ. μίλια κυπριακού εδάφους. Πολλώ δε μάλλον που το 1970 η τότε κυβέρνηση σχεδίαζε να εγκαταλείψει τις βάσεις στο πλαίσιο περικοπής δαπανών. Δέχθηκε όμως πιέσεις από τις ΗΠΑ, τον άλλοτε επικριτή της βρετανικής αποικιοκρατίας, για να τις κρατήσει.
Το 2004 έγινε νέα προσφορά για την επιστροφή του 50% της περιοχής των βάσεων υπό τον όρο ότι όλοι θα αποδέχονταν το σχέδιο Ανάν. Οι Τουρκοκύπριοι το ενέκριναν, αλλά απορρίφθηκε από την πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων. Επομένως, η προσφορά για την επιστροφή εδάφους, που αποκτήθηκε κάτω από τόσο ανορθόδοξες συνθήκες, την ώρα που οι Κύπριοι δεν ήταν σε θέση να απορρίψουν τα βρετανικά αιτήματα, μόνο γενναιόδωρη δεν μπορεί να θεωρηθεί.
Εξάλλου, η βρετανική διστακτικότητα έναντι της πλήρους ανεξαρτησίας της Κύπρου, βάσει της νομοτέλειας περί αθέλητων συνεπειών είχε ως επίπτωση την ολέθρια εμπλοκή της κυβέρνησης Μπλερ στο Ιράκ. Παραμονές του πολέμου, η κυβέρνηση επικαλέστηκε τις βάσεις στην Κύπρο για να δικαιολογήσει την εισβολή. Ενώ όμως στις 9 Σεπτεμβρίου του 2002 η Κοινή Επιτροπή Πληροφοριών της Βρετανίας είχε ονοματίσει το Μπαχρέιν, την Ιορδανία, το Κατάρ, το Ισραήλ, το Κουβέιτ και την Τουρκία ως πιθανούς στόχους των όπλων μαζικής καταστροφής του Σαντάμ Χουσεΐν, με τον διαβόητο «δόλιο» φάκελο της 24ης Σεπτεμβρίου στον κατάλογο προστέθηκε και η Κύπρος, την οποία, κατά τους βρετανικούς ισχυρισμούς μπορούσαν να πλήξουν οι πύραυλοι αλ Χουσεΐν με βεληνεκές 650 χλμ. Ετσι, η εφημερίδα «Sun» κυκλοφόρησε με τρομολαγνικό πηχυαίο τίτλο περί της «Αποκαλύψεως» που απειλούσε Βρετανούς στρατιώτες και τουρίστες στην Κύπρο, αφού πύραυλοι βιολογικού πολέμου μπορούσαν να πλήξουν το νησί 45 λεπτά μετά τη διαταγή επίθεσης του «τυράννου Σαντάμ».
Η κυβέρνηση Μπλερ μάλλον δεν πίστευε στην ίδια την προπαγάνδα της περί υποτιθέμενης απειλής εναντίον των βάσεων, αφού δεν μπήκε καν στον κόπο να προειδοποιήσει την κυπριακή κυβέρνηση για τον κίνδυνο που διέτρεχαν όσοι κατοικούσαν πάνω στο νησί και δεν ήταν Βρετανοί στρατιώτες ή τουρίστες.
Το κληροδότημα της βρετανικής αποικιακής κυριαρχίας επί της Κύπρου δεν είναι από τα καλύτερα. Ενας τρόπος έστω μερικής εξιλέωσης της Βρετανίας για τις τόσες χαμένες ευκαιρίες, που ίσως να είχαν αποτρέψει το σημερινό αδιέξοδο, είναι να παραιτηθεί του δικαιώματος της επ’ αόριστον κράτησης ενός τμήματος εδάφους, επί του οποίου δεν έχει κανένα δικαίωμα.
* Ο κ. Richard Clogg είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Kαθημερινή
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
