Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009

Σύλλογος Πατρότης

Δείτε καταχώρηση και στην ιστοσελίδα του Συλλόγου Πατρότης:
http://www.patrotis.gr/pantazidis.html#

ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ Η ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ



Του Τάσου Πανταζίδη, υποψήφιου Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθήνας.

Όλοι οι εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, άνεργοι, μικροί και μεσαίοι επιχειρηματίες, σπουδαστές, βιώνουμε τα τελευταία χρόνια διαρκή συρρίκνωση των εισοδημάτων μας και επιδείνωση του επιπέδου ζωής μας. Το περιβάλλον, λόγω της αντιμετώπισής του ως πεδίο δράσης για παραγωγή κερδών από την οικονομία της αγοράς, καταστρέφεται ολοένα και περισσότερο κάνοντας την δραματική κατάσταση μη ανατρέψιμη. Την ίδια στιγμή η παιδεία, η υγεία και ο πολιτισμός, έχουν αφεθεί στην εγκατάλειψη και την αποσάθρωση, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στους μεγαλοεπιχειρηματίες για να κερδίσουν πολλά χρήματα εις βάρος φυσικά της ποιότητας και της δυνατότητας και των φτωχότερων να έχουν πρόσβαση σε αυτά τα αγαθά και υπηρεσίες. Στο επίπεδο δε των δικαιωμάτων, τα κόμματα εξουσίας έχουν υιοθετήσει την ατζέντα της ακροδεξιάς, παραπλανώντας τον κόσμο, λέγοντας μισές αλήθειες και αποπροσανατολίζοντας τη συζήτηση σχετικά με τις λύσεις. Ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, ο άκρατος εθνικισμός, η απομόνωση των θρησκευτικά, σεξουαλικά ή κοινωνικά «διαφορετικών», τείνουν να γίνουν κανόνας συμπεριφοράς και δεν λαμβάνεται κανένα μέτρο για την παρεμπόδιση αυτού του κλίματος. Παράλληλα η διαφθορά, οι κάθε λογής διακρίσεις υπέρ των ισχυρών και οι αυθαιρεσίες, καταληστεύουν τον δημόσιο πλούτο, αφαιρώντας πόρους που θα μπορούσαν να διατεθούν για αγαθά, υπηρεσίες και ελαφρύνσεις προς τους πολίτες. Τα κυβερνητικά στελέχη, η Εκκλησία, οι μεγιστάνες του τύπου, του εμπορίου και των κατασκευών, πλουτίζουν με νομιμοφανείς τρόπους, με τις πλάτες του «βαθέως» αλλά και του επιφανειακού κράτους, ενώ ο μέσος πολίτης αγωνίζεται από το πρωί μέχρι το βράδυ απλά για να επιβιώσει.
Η Αριστερά, μέσα στο τόσο δραματικό πολιτικό, οικονομικό, περιβαλλοντικό, κοινωνικό, πολιτιστικό πεδίο, καλείται να δώσει απαντήσεις και λύσεις. Τον προηγούμενο χρόνο, ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε στην ουσιαστική αντιπολίτευση απέναντι στη ΝΔ. Γι’ αυτό και σύσσωμα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, έσπευσαν να αποδομήσουν τον χώρο μας. Βρήκαν βέβαια και «πατήματα» σε αφορμές που δίνουν διαρκώς κάποια προβεβλημένα στελέχη. Η Αριστερά όμως είναι ο κόσμος της. Όλοι αυτοί που αγωνίζονται για το μεροκάματο, για την υγεία & την παιδεία, για το περιβάλλον, για τα δικαιώματα, για την καθολική ισότητα, για ένα καλύτερο αύριο. Για όλους αυτούς λοιπόν, ήρθε η ώρα της αντεπίθεσης. Η ώρα της μάχης για να αλλάξουν τα πράγματα.
Ενωτικά, δυνατά, αποτελεσματικά.
ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ & ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΣΥΡΙΖΑ – ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ & ΟΧΙ ΕΝΑΛΛΑΓΗ

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΤΕ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ΣΤΙΣ 4 ΟΚΤΩΒΡΗ


Ο ΣΥΡΙΖΑ, αναδείχθηκε ως η μόνη και ουσιαστική αντιπολίτευση απέναντι στην επέλαση της ΝΔ και είναι η επιλογή που μπορεί να «φρενάρει» την εναλλαγή ΠΑΣΟΚ – ΝΔ στην εξουσία, στρέφοντας την ατζέντα της πολιτικής, από αυτήν του ακροδεξιού ΛΑΟΣ, σε αυτή των ουσιαστικών καθημερινών προβλημάτων.
Μερικοί από τους λόγους για να ψηφίσει κανείς ΣΥΡΙΖΑ:


1. Γιατί βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων. Στο πλευρό των πιο αδύναμων, των ανέργων, της γενιάς των 700 ευρώ.
2.Γιατί υπερασπίστηκε τα δημόσια αγαθά, τις κοινωνικές υπηρεσίες και το περιβάλλον από την εμπορευματοποίηση.
3.Γιατί οι πολίτες δεν έχουν να περιμένουν τίποτα άλλο από τη Νέα Δημοκρατία, ούτε από το ΠΑΣΟΚ. Μόνο εύκολες υποσχέσεις που διαψεύδονται όταν έρθουν στην εξουσία.
4.Γιατί η ψήφος στη Νέα Δημοκρατία ή στο ΠΑΣΟΚ, είναι ψήφος για την διάλυση του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών σχέσεων. Είναι ψήφος στα golden boys του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του ΟΟΣΑ, που απαιτούν να καθορίζουν την οικονομική και κοινωνική πολιτική της χώρας.
5.Γιατί δεν γίνεται να βγούμε από την κρίση ενισχύοντας αυτούς που την προκάλεσαν: τις ανεξέλεγκτες αγορές, τις Τράπεζες, το μεγάλο κεφάλαιο και τα κόμματα που τους εκπροσωπούν.
6.Γιατί η κρίση αντιμετωπίζεται μόνο με νέες θέσεις εργασίας, προστασία από τις απολύσεις, στήριξη των χαμηλών εισοδημάτων, βοήθεια στις μικρές επιχειρήσεις, αύξηση των κοινωνικών δαπανών.
7.Γιατί η χώρα μας δεν αντέχει άλλο να ξοδεύει δισεκατομμύρια ευρώ για Ατλαντικούς εξοπλισμούς και μίζες, την ώρα που το κοινωνικό κράτος εγκαταλείπεται στην τύχη του.
8.Γιατί η δημόσια δωρεάν παιδεία και η δημόσια υγεία είναι δικαίωμα για όλους. Και αυτό το δικαίωμα πρέπει να το υπερασπιστούμε.
9.Γιατί το όνειρο των νέων παιδιών, δεν χωράει στην ανεργία, τα προγράμματα stage, την επισφάλεια, τη μαύρη εργασία,
τις δουλειές του ποδαριού.
10.Γιατί η δημόσια διοίκηση δεν είναι φέουδο της εκάστοτε κυβέρνησης, ούτε εργαλείο κομματικών πελατειακών σχέσεων.
11.Γιατί οι κυβερνήσεις των δύο μεγάλων κομμάτων, μας κληροδότησαν το πιο άδικο φορολογικό σύστημα της Ευρώπης.
12.Γιατί οι δημόσιες επιχειρήσεις πρέπει να λειτουργούν με κριτήριο την κοινή ωφέλεια και όχι την κερδοσκοπία.
13.Γιατί οι αγρότες χρειάζονται στήριξη ώστε να μπορέσουν να δουλέψουν και να ζήσουν με αξιοπρέπεια.
14.Γιατί τα δάση, οι ακτές, τα ποτάμια, ο φυσικός πλούτος της χώρας δεν είναι για εμπορική εκμετάλλευση. Ανήκουν σε όλους και πρέπει να προστατεύονται.
15.Γιατί οι άφθονες διακηρύξεις περιβαλλοντικής ευαισθησίας δεν αρκούν για να προστατεύουν το περιβάλλον. Χρειάζονται αγώνες. Και σύγκρουση με συγκεκριμένα συμφέροντα.
16.Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μοναδική πολιτική δύναμη που αντιστέκεται αποφασιστικά στην ξενοφοβία, τον ρατσισμό, τον ακροδεξιό λαϊκισμό.
17.Γιατί το μέλλον μας δεν είναι οι κάμερες, οι παρακολουθήσεις, τα υπερσύγχρονα και πανάκριβα όπλα της αστυνομίας. Είναι η δημοκρατία και ο σεβασμός στην ελευθερία και τα κοινωνικά δικαιώματα.
18.Γιατί η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ψήφος στον αγώνα των ανθρώπων για καλύτερη ζωή.
19.Γιατί κερδισμένοι είναι πάντα αυτοί που αντιστέκονται και διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Και τα δικαιώματα ολόκληρης της κοινωνίας.
20.Γιατί ψηφίζοντας αριστερά, δεν νοιώθεις εξαπατημένος την επόμενη ημέρα. Και ανοίγεις ένα παράθυρο στην ελπίδα για μια καλύτερη και πιο δίκαιη κοινωνία.
-----------------------------------------------------
Η περιβαλλοντική πολιτική της ΝΔ χαρακτηρίστηκε ως το συντομότερο ανέκδοτο. Κριτική ασκούμε και στο ΠΑΣΟΚ, γιατί στη διακυβέρνησή του διαμόρφωσε ένα εχθρικό θεσμικό πλαίσιο για το περιβάλλον, που αξιοποίησε και ενέκρινε η κυβέρνηση της ΝΔ.
Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το περιβάλλον είναι:
Σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και άμεση στροφή στην εξοικονόμηση και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, σε αποκεντρωμένη βάση, σε συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες και με σεβασμό στο περιβάλλον. Οριστική απόρριψη των σχεδίων για εργοστάσια λιθάνθρακα και πυρηνικής ενέργειας και προσανατολισμός της δημόσιας ΔΕΗ στην καθαρή ενέργεια και όχι στην αγοραπωλησία «δικαιωμάτων ρύπανσης» στα διεθνή χρηματιστήρια. Κατάργηση του νόμου 3208/03. Απόλυτη προστασία για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις της χώρας. Κύρωση των ήδη υπαρχόντων και ολοκλήρωση των δασικών χαρτών. Δασολόγιο και Κτηματολόγιο. Κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης. Ενιαίος φορέας δασοπροστασίας. Άμεση κάλυψη των χιλιάδων κενών θέσεων στις αρμόδιες υπηρεσίες. Έκδοση ρυθμιστικών σχεδίων και κανονισμών για τις προστατευόμενες φυσικές περιοχές, θέσπιση θαλάσσιων περιοχών απόλυτης προστασίας από την αλιεία μεγάλης κλίμακας. Αποκέντρωση του λεκανοπεδίου της Αττικής, ισόρροπη ανάπτυξη των περιφερειών της χώρας. Ανάσχεση της συνεχούς και άναρχης επέκτασης των αστικών κέντρων, διαφύλαξη του περιαστικού πράσινου, της γεωργικής γης και των αδόμητων χώρων.
Εφαρμογή πολιτικών περιορισμού, επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης και κομποστοποίησης των αστικών απορριμμάτων. Απόρριψη της καύσης και της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης αποβλήτων. Όχι στη χωροθέτηση μονάδων αποβλήτων σε επιβαρυμένες περιοχές.
Άδεια για γήπεδο στον Βοτανικό χωρίς εμπορικό κέντρο: ο ΣΥΡΙΖΑ δικαιώνεται.
Η έκδοση της οικοδομικής άδειας για την κατασκευή του γηπέδου, δικαιώνει για άλλη μια φορά τον ΣΥΡΙΖΑ που στάθηκε πρωτοπόρος στον αγώνα για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής. Όπως κατ’ επανάληψη τονίσαμε στο παρελθόν, η ύπαρξη σύγχρονου γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό δεν είχε ως προαπαιτούμενο τη δημιουργία εμπορικού κέντρου και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Αντιθέτως, μπορεί και πρέπει να συνδυαστεί με τη δημιουργία χώρων μαζικού αθλητισμού και υψηλού πρασίνου στον συγκεκριμένο χώρο. Η έκδοση της οικοδομικής άδειας για την κατασκευή του γηπέδου, επιβεβαιώνει την παραπάνω αναγκαιότητα και δικαιώνει για άλλη μια φορά τον ΣΥΡΙΖΑ που στάθηκε πρωτοπόρος στον αγώνα για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής.
Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί σε εγρήγορση, συστράτευση και συμμετοχή όλους όσους κι όσες θέλουν να αντισταθούν στην υποβάθμιση της πολιτικής μας ζωής, στη βάναυση επίθεση κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, στην καταδίκη εκατομμυρίων ανθρώπων στην ανέχεια και τη φτώχεια, στην «απαγόρευση» που θέλουν να επιβάλλουν στους νέους και τις νέες να ελπίζουν ακόμα και να ονειρεύονται.
Γιατί η αριστερά είναι με τα θύματα και όχι με τους θύτες
Γιατί επί τέλους ο εργαζόμενος κόσμος έχει κουραστεί να γίνεται παιχνίδι στα χέρια του δικομματισμού και τελικά η θέση του πάντα να χειροτερεύει.
Γιατί το μέλλον μας δρομολογείται με τις σημερινές μας αποφάσεις.

ΣΥΡΙΖΑ ΙΣΧΥΡΟΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ & ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ.
ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ

ΣΥΡΙΖΑ - ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ ΑΓΩΝΑ


Τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ είναι ψηφοδέλτια μάχης. Ψηφοδέλτια μάχης για τα συμφέροντα της κοινωνίας. Συγκροτούνται από άντρες και γυναίκες γνωστούς για την προσφορά τους στο αριστερό κίνημα και τους κοινωνικούς αγώνες. Η συγκρότηση των ψηφοδελτίων μας έγινε μέσα από πλατιές νομαρχιακές συνελεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ που, με δημοκρατική ανταλλαγή απόψεων, αποφάσισαν όχι μόνο το καλύτερο δυνατό ψηφοδέλτιο, αλλά τον σχεδιασμό της εκλογικής δράσης ώστε μέσα από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου ο ΣΥΡΙΖΑ να αναδειχθεί ισχυρός στη Βουλή και στους αγώνες που θα χρειαστούν από την επόμενη ημέρα.
Είναι στο χέρι κάθε ΣΥΡΙΖίτη και ΣΥΡΙΖίτισσας να ανοίξει ο δρόμος της ελπίδας που μόνον η ριζοσπαστική Αριστερά με το πρόγραμμά της και την μαχητική της παρουσία εγγυάται. Είναι στο χέρι των εργαζομένων, των εργατών, των μικρομεσαίων, των ανέργων και των επισφαλώς εργαζομένων με την ψήφο τους στον ΣΥΡΙΖΑ να δώσουν ένα μάθημα στο δικομματισμό και να αλλάξουν τον προσανατολισμό της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της χώρας.
Στα ψηφοδέλτια συμμετέχουν υποψήφιες και υποψήφιοι από όλες
τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και ανένταχτοι της Αριστεράς που
με την αποφασιστική τους ενότητα επιμένουν και αγωνίζονται ώστε η Αριστερά να αποδειχθεί κλειδί των εξελίξεων στη χώρα.
Τα ψηφοδέλτιά μας είναι ανανεωμένα σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό. Στους 412 υποψήφιους, οι 235 είναι υποψήφιοι για πρώτη φορά. Είναι μια ευρύτατη ανανέωση του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ. Απαρτίζονται κατά 65% από άντρες και 35% από γυναίκες. Είναι 137 γυναίκες στους 412 υποψηφίους. Δεν είμαστε ικανοποιημένοι με την αναλογία αυτή. Θα θέλαμε να ήταν διαφορετική. Αλλά η ταχύτητα
των εκλογών δεν μας επέτρεψε έναν καλύτερο συσχετισμό ανδρών-γυναικών, για τον οποίο θα εργαστούμε όλοι μαζί το επόμενο διάστημα, ώστε να φτάνουμε σ΄ αυτό που θέλουμε: το 50% των υποψηφίων μας να είναι γυναίκες.
Η σύνθεση των ψηφοδελτίων μας όσον αφορά τη θέση στην παραγωγή αποτελείται από πολύ μεγάλο αριθμό εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, από μικρομεσαίους και μικρούς ελεύθερους επαγγελματίες, από μεγάλο αριθμό και συνταξιούχων και από εκπροσώπους όλων των γενεών, της νέας γενιάς, των μεσαίων ηλικιών και των μεγαλύτερων ηλικιών γιατί η Αριστερά έχει παρελθόν, έχει παρόν και έχει και μέλλον.











Οι «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας» συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια
του ΣΥΡΙΖΑ με έναν υποψήφιο: τον Γραμματέα της Εκτελεστικής
μας Επιτροπής, Τάσο Πανταζίδη, στην εκλογική περιφέρεια της
Β’ Αθήνας. Ο Τάσος Πανταζίδης, είναι ιδρυτικό μέλος των «Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας» . Μέλος του «Διεθνούς Οικοσοσιαλι-στικού Δικτύου». Πρόεδρος του «Συλλόγου Αλληλεγγύης Ελλήνων & Μεταναστών». Δημοτικός Υπάλληλος και συνδικαλιστής. Μέλος κομμάτων της Αριστεράς και της Οικολογίας από μαθητής, συμμετέχει στον ΣΥΡΙΖΑ από την ίδρυσή του (από την εποχή του «Χώρου Διαλόγου»). Ιδρυτικό μέλος της ΔΕΑ και της «Οικολογικής Παρέμβασης» (η οποία συμμετείχε με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2007) . Πρώην διαιτητής Ποδοσφαίρου και νυν Ράγκμπυ. Γεννήθηκε το 1970 στην Αθήνα. Μεγάλωσε στο Αιγάλεω όπου και πρωτο-δραστηριοποιήθηκε πολιτικά. Η οικογένεια του πατέρα του, πρόσφυγες από τη Σαμψούντα, εγκαταστάθηκαν αρχικά στον Ταύρο και στη συνέχεια Τράχωνες, Καλαμάκι. Οικογένεια αντιστασιακών (ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΔΣΕ).
Παντρεμένος και πατέρας δυο παιδιών.


ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ
1. ΜΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, Δημοσιογράφος
2. ΓΕΡΟΥ ΚΑΤΙΑ, Ηθοποιός
3. ΡΗΓΟΣ ΑΛΚΗΣ, Πανεπιστημιακός
4. ΠΟΛΙΤΗ ΤΖΙΝΑ, Πανεπιστημιακός
5. ΜΑΝΙΟΣ ΝΙΚΟΣ, Γιατρός
6. ΧΑΤΖΗΣΟΦΙΑ ΑΝΝΑ, Σεναριογράφος
7. ΜΠΕΝΟΣ ΑΛΕΞΗΣ, Πανεπιστημιακός
8. ΓΙΑΝΝΑΚΗ-ΠΡΙΜΙΚΗΡΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ, Γιατρός, μέλος του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού
9. ΚΑΤΣΟΥΛΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, Εκπαιδευτικός
10. ΜΑΝΤΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Γιατρός
11. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ ΠΕΠH, Πανεπιστημιακός
12. ΜΠΑΝΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ


ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ Β’ ΑΘΗΝΑΣ

ΑΔΑΜΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Θεοδώρου
ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ ΣΟΦΙΑ του Χρήστου
ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΥ ΣΟΦΙΑ του Ευσταθίου
ΑΥΛΩΝΙΤΟΥ ΕΛΕΝΗ του Βασιλείου
ΒΑΛΑΒΑΝΗ ΟΛΓΑ - ΝΑΝΤΙΑ του Γεωργίου
ΒΑΜΒΟΥΡΕΛΛΗ ΜΑΡΙΑ του Παναγιώτη
ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Βασιλείου
ΒΩΒΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑ (ΣΙΣΣΥ) του Ιωάννου
ΔΟΥΡΟΥ ΕΙΡΗΝΗ (ΡΕΝΑ) του Αθανασίου
ΗΣΥΧΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ - ΗΡΑΚΛΗΣ του Νικολάου
ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ του Ευθυμίου
ΚΑΛΦΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ του Ιωάννου
ΚΑΡΑΒΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ του Ιωάννου
ΚΑΡΙΤΖΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ του Αντωνίου
ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ ΧΑΡΟΥΛΑ (ΧΑΡΑ) του Φωτίου
ΚΟΛΙΔΑΣ - ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Κωνσταντίνου
ΚΟΣΥΦΟΛΟΓΛΟΥ ΑΛΙΚΗ του Κωνσταντίνου
ΚΟΥΒΕΛΗΣ ΦΩΤΙΟΣ - ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ του Ευαγγέλου
ΚΟΥΚΑ ΜΑΡΙΝΑ του Ιωάννου
ΚΟΥΡΚΟΥΛΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Κωνσταντίνου
ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Κωνσταντίνου
ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ του Χρήστου
ΜΕΔΟΥΡΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του Σωτηρίου
ΜΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ (ΑΚΗΣ) του Γεωργίου
ΜΠΑΛΑΦΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Περικλή
ΜΠΑΡΤΣΩΚΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Περικλή
ΜΠΑΣΚΟΖΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Γεωργίου
ΜΠΟΥΤΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Ελευθερίου
ΠΑΝΟΥΣΗΣ ΛΥΜΠΕΡΗΣ του Αθανασίου
ΠΑΝΤΑΖΙΔΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ του Νεόφυτου
ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Χριστόδουλου
ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗ ΣΟΦΙΑ (ΣΟΦΗ) του Νικολάου
ΠΟΛΙΤΟΥ ΣΤΕΛΛΑ (ΝΑΝΗ) του Χρήστου
ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ (ΓΡΗΓΟΡΗΣ) του Αναστασίου
ΣΤΡΑΤΟΥΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Ιωάννου
ΣΦΕΤΣΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ - ΔΑΦΝΗ του Ευστρατίου
ΤΑΣΤΑΝΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ του Παναγιώτη
ΤΕΡΖΟΓΛΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Αθανασίου
ΤΖΩΤΖΗ ΤΡΙΣΕΥΓΕΝΗ του Ιωάννου
ΤΡΙΓΑΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Αγησιλάου
ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ του Στέφανου
ΦΩΤΕΙΝΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Δημητρίου
ΧΑΤΖΗΣΩΚΡΑΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Σοφοκλή
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Κίμωνα
ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ του Νικολάου
ΨΥΚΑΚΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ του Γεωργίου

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2009

ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ

ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ

ΣΥΡΙΖΑ ΙΣΧΥΡΟΣ
ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ!






Σήμερα στην Ελλάδα, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, βιώνουμε μια πρωτοφανή οικολογική κρίση. Βιώνουμε τις κλιματικές αλλαγές, την καταστροφή των δασών, την επέκταση των πόλεων και την εξαφάνιση των ελεύθερων χώρων, την ανεξέλεγκτη ρύπανση, τον περιορισμό της βιοποικιλότητας...
Κύριες αιτίες της υποβάθμισης του περιβάλλοντος είναι το νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης και η απόλυτη κυριαρχία της αγοράς και του κέρδους.

Τα τελευταία χρόνια, το μοντέλο ανάπτυξης που ακολούθησαν πιστά οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αποδείχθηκε εξαιρετικά σπάταλο και καταστροφικό. Οι επιλογές αυτές μακροπρόθεσμα υποθηκεύουν το μέλλον, απαξιώνοντας τα σημαντικότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον της.

Στην περίοδο της διακυβέρνησης ΝΔ:
· παραβιάστηκε κάθε έννοια νομιμότητας με τις παραχωρήσεις δημόσιου φυσικού πλούτου σε μεγαλοεπιχειρηματίες και την Εκκλησία
· οι κρατικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί απαξιώθηκαν πλήρως και επεκτάθηκαν οι περιβαλλοντικές παραβιάσεις και αυθαιρεσίες κάθε είδους
· η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας καθυστερεί, ενώ προωθούνται σχεδιασμοί και… σενάρια για λιθάνθρακα και πυρηνικά
· υπάρχει πλήρης αδράνεια ή και εγκληματικές αποφάσεις για τα δάση, τις προστατευόμενες περιοχές, τα νερά, τον αιγιαλό
· η χωροταξική πολιτική που εκπονήθηκε προδιαγράφει μια νέα γενικευμένη επίθεση στο φυσικό περιβάλλον και τον αστικό χώρο


Το ΠΑΣΟΚ που διεκδικεί να επανέλθει στην εξουσία, προβάλλει το «όραμα» της «πράσινης ανάπτυξης»...
Θυμόμαστε ωστόσο την -καταστροφική για το περιβάλλον- πρόσφατη κυβερνητική θητεία του: Τα «μεγάλα έργα» της Ολυμπιάδας, την προσπάθεια κατάργησης του άρθρου 24 για τα δάση, τις ιδιωτικοποιήσεις για την «αξιοποίηση» δημόσιου πλούτου. Ουσιαστικά, το ΠΑΣΟΚ διαμόρφωσε το σημερινό εχθρικό θεσμικό πλαίσιο, το οποίο διατήρησε και αύξησε η ΝΔ.

Φαίνεται και σήμερα ότι η «πράσινη ανάπτυξη», εκτός από ωραία λόγια, περιλαμβάνει την ίδια πολιτική: Το ΠΑΣΟΚ υπερασπίζεται το «δασοκτόνο» νόμο 3208/03, δείχνει διγλωσσία σε κρίσιμα θέματα που αφορούν την αγορά ενέργειας και μεγάλα έργα όπως η εκτροπή του Αχελώου, προωθεί την επιχειρηματική αξιοποίηση των δημόσιων ακινήτων κ.ά.


Οι λύσεις στα οικολογικά προβλήματα δεν μπορεί να δοθούν από εκείνους που τα προκάλεσαν, τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, τα κερδοσκοπικά ΜΜΕ. Οι λύσεις δεν μπορεί να δοθούν μέσα από μια, δήθεν ουδέτερη, πολιτική συναίνεσης με το δικομματισμό.




Να αντιστρέψουμε την οικολογική κρίση
με τα κινήματα των πολιτών - με την αριστερά


Με τη δράση του, ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή αλλά και με τη συμμετοχή του σε κινήματα σ’ όλη την Ελλάδα, βρέθηκε απέναντι σε μεγάλα και επώνυμα, οικονομικά συμφέροντα. Είναι η μόνη δύναμη που δεν λογάριασε το πολιτικό κόστος της αντιπαράθεσης για το περιβάλλον κι αγωνίστηκε:
· ενάντια στην αναθεώρηση των άρθρων 24 και 117 του Συντάγματος
· για την προστασία των δασών και δασικών εκτάσεων
· ενάντια στην εισαγωγή του λιθάνθρακα και την ρυπογόνο ηλεκτροπαραγωγή
· για τον έλεγχο των βιομηχανικών και εξορυκτικών δραστηριοτήτων
· ενάντια στα μεγάλα φράγματα και την ιδιωτικοποίηση του νερού
· για την ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες
· για την υπεράσπιση των πάρκων και ελεύθερων χώρων στα αστικά κέντρα
· για την προστασία της υγείας από κεραίες και τη ρύπανση κάθε μορφής


Η οικολογία δεν μπορεί να υποταχθεί στην αγορά και το κέρδος, δεν είναι μόδα, δεν είναι άχρωμη, δεν είναι γενικώς «ουδέτερη»…
Είναι καθημερινή πράξη, προτάσεις και αγώνας για μια καλύτερη ζωή!





Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ:

Για την ενέργεια:
· Σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και στροφή στην εξοικονόμηση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, σε αποκεντρωμένη βάση, σε συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες και με σεβασμό στο περιβάλλον.
· Οριστική απόρριψη των σχεδιασμών για εργοστάσια λιθάνθρακα και πυρηνικής ενέργειας και προσανατολισμός της δημόσιας ΔΕΗ στην καθαρή ενέργεια και όχι στην αγοραπωλησία «δικαιωμάτων ρύπανσης» στα διεθνή χρηματιστήρια.

Για το φυσικό πλούτο:
· Απόλυτη προστασία για τα δάση και τις δασικές εκτάσεις της χώρας. Ολοκλήρωση των δασικών χαρτών και του δασολογίου. Κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης. Ανασυγκρότηση των υπηρεσιών δασοπροστασίας σύμφωνα με τα διακομματικά πορίσματα της Βουλής.

· Όχι στην ιδιωτικοποίηση του νερού. Ορθή διαχείριση των υδάτινων πόρων: Εξοικονόμηση νερού με έμφαση στον αγροτικό τομέα. Ήπιες παρεμβάσεις με έργα μικρής κλίμακας και απόρριψη των μεγάλων φραγμάτων.

· Έκδοση ρυθμιστικών σχεδίων και κανονισμών για τις φυσικές προστατευόμενες περιοχές, θέσπιση θαλάσσιων περιοχών απόλυτης προστασίας από την αλιεία μεγάλης κλίμακας.

· Απόρριψη του -χρεοκοπημένου διεθνώς- μοντέλου της μαζικής τουριστικής ανάπτυξης και των γηπέδων γκολφ. Προώθηση εναλλακτικών ήπιων μορφών τουρισμού, σε σύνδεση με τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε περιοχής.

· Αυστηρός έλεγχος και περιορισμός των δραστηριοτήτων που επιβαρύνουν υπέρμετρα το περιβάλλον: βιομηχανίες, μεταλλεία, αυτοκινητόδρομοι, κεραίες κ.ά.

Για τα αστικά κέντρα:

· Ανάσχεση της άναρχης επέκτασης των αστικών κέντρων και διάσωση των τελευταίων αδόμητων χώρων μέσα στις πόλεις. Αναπλάσεις των ελεύθερων χώρων και εξασφάλιση εκτάσεων για χώρους πρασίνου, ήπιας αναψυχής και άθλησης.

· Αναβάθμιση του σιδηροδρόμου και των δημόσιων μέσων μεταφοράς, ιδιαίτερα σταθερής τροχιάς. Εφαρμογή πολιτικών για «πόλεις χωρίς αυτοκίνητα». Όχι στην κατασκευή αυτοκινητόδρομων που έχουν αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

· Εφαρμογή πολιτικών πρόληψης, επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης και κομποστοποίησης των αστικών απορριμμάτων. Απόρριψη της καύσης των στερεών αποβλήτων και της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισής τους. Όχι στην χωροθέτηση μονάδων αποβλήτων σε επιβαρημένες περιοχές.

Για τη δημοκρατική θωράκιση του περιβάλλοντος

· Κωδικοποίηση του θεσμικού πλαισίου και ίδρυση ανεξάρτητου υπουργείου περιβάλλοντος, με ουσιαστική οργανωτική υποστήριξη και επαρκείς δημόσιους πόρους.

· Συμμετοχή των πολιτών σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων, θωράκιση και αναβάθμιση των επιθεωρήσεων περιβάλλοντος και των μηχανισμών δικαστικού ελέγχου.



ΣΥΡΙΖΑ
για τον οικολογικό μετασχηματισμό
για τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι το κέρδος


Για την αντιμετώπιση της σημερινής πολύπλευρης, οικολογικής και κοινωνικής, κρίσης απαιτούνται ριζικές ανακατατάξεις στο κυρίαρχο πρότυπο παραγωγής και κατανάλωσης. Χρειάζεται ουσιαστική αλλαγή πολιτικής, χρειάζονται συγκρούσεις.

Αρνούμαστε μια «πράσινη ανάπτυξη» σαν αυτή που προβάλλουν τα κυρίαρχα κόμματα, οι πολυεθνικές και τα ΜΜΕ. Οι λύσεις δεν μπορεί να δοθούν από όσους ευθύνονται για τη σημερινή υποβάθμιση και καταστροφή του περιβάλλοντος.
Απάντηση στην κρίση δεν μπορεί να είναι η «περιβαλλοντικά ευαίσθητη» οικονομία της αγοράς, δεν μπορεί να είναι η μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της φύσης!

Στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ κεντρικός στόχος είναι ο συνολικός οικολογικός μετασχηματισμός της οικονομίας και κοινωνίας:
θ η προάσπιση του δημόσιου φυσικού πλούτου και των βασικών κοινωνικών αναγκών
θ η ριζική ανασυγκρότηση της παραγωγής με βάση τις επιστημονικές αρχές της αειφορίας
θ η προώθηση τοπικών εξειδικεύσεων και της ισόρροπης ανάπτυξης στην περιφέρεια
θ η δημιουργία, σταθερών και ποιοτικών, θέσεων εργασίας με αντικείμενο το περιβάλλον
θ η ενθάρρυνση νέων μορφών συλλογικής οργάνωσης της παραγωγής, πχ. συνεταιρισμοί
θ η δημοκρατική αποκέντρωση και ο κοινωνικός έλεγχος της ανάπτυξης


Για ένα οικολογικό μοντέλο ανάπτυξης που θα βάζει μπροστά τις ανάγκες των ανθρώπων και όχι το κέρδος, χρειάζεται η ανάπτυξη μαζικών κοινωνικών αγώνων, η συμμετοχή των πολιτών, ένας ριζικά διαφορετικός πολιτικός συσχετισμός…


είναι στο χέρι μας!

ΣΥΡΙΖΑ ισχυρός
στη Βουλή και τους αγώνες

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2009

ΣΥΡΙΖΑ Β' ΑΘΗΝΑΣ, Πανταζίδης Αναστάσιος


Οι «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας» συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ με έναν υποψήφιο, στη Β’ Αθήνας.

Πανταζίδης Αναστάσιος (Τάσος).
Γραμματέας των «Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας».
Μέλος του «Διεθνούς Οικοσοσιαλιστικού Δικτύου».
Πρόεδρος του Συλλόγου Αλληλεγγύης Ελλήνων & Μεταναστών.
Δημοτικός Υπάλληλος και συνδικαλιστής .
Μέλος κομμάτων της Αριστεράς και της Οικολογίας από μαθητής, συμμετέχει στον ΣΥΡΙΖΑ από την ίδρυσή του (από την εποχή του «Χώρου Διαλόγου») και είναι μέλος της Γραμματείας του.
Ιδρυτικό μέλος της ΔΕΑ και της «Οικολογικής Παρέμβασης».
Πρώην διαιτητής Ποδοσφαίρου και νυν Ράγκμπυ.
Γεννήθηκε το 1970 στην Αθήνα.
Μεγάλωσε στο Αιγάλεω όπου και πρωτοδραστηριοποιήθηκε πολιτικά. Η οικογένεια του πατέρα του, πρόσφυγες από τη Σαμψούντα, εγκαταστάθηκαν αρχικά στον Ταύρο και στη συνέχεια Τράχωνες, Καλαμάκι. Οικογένεια αντιστασιακών (ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΔΣΕ)
Παντρεμένος και πατέρας δυο παιδιών.

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2009

Άδεια για γήπεδο στον Βοτανικό χωρίς εμπορικό κέντρο: ο ΣΥΡΙΖΑ δικαιώνεται

Η έκδοση της οικοδομικής άδειας για την κατασκευή του γηπέδου, δικαιώνει για άλλη μια φορά τον ΣΥΡΙΖΑ που στάθηκε πρωτοπόρος στον αγώνα για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής.

Όπως κατ’ επανάληψη τονίσαμε στο παρελθόν, η ύπαρξη σύγχρονου γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό δεν είχε ως προαπαιτούμενο τη δημιουργία εμπορικού κέντρου και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Αντιθέτως, μπορεί και πρέπει να συνδυαστεί με τη δημιουργία χώρων μαζικού αθλητισμού και υψηλού πρασίνου στον συγκεκριμένο χώρο. Η έκδοση της οικοδομικής άδειας για την κατασκευή του γηπέδου, επιβεβαιώνει την παραπάνω αναγκαιότητα και δικαιώνει για άλλη μια φορά τον ΣΥΡΙΖΑ που στάθηκε πρωτοπόρος στον αγώνα για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής.

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΙ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ

ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΜΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, Δημοσιογράφος
ΓΕΡΟΥ ΚΑΤΙΑ, Ηθοποιός
ΡΗΓΟΣ ΑΛΚΗΣ, Πανεπιστημιακός
ΠΟΛΙΤΗ ΤΖΙΝΑ, Πανεπιστημιακός
ΜΑΝΙΟΣ ΝΙΚΟΣ, Γιατρός
ΧΑΤΖΗΣΟΦΙΑ ΑΝΝΑ, Σεναριογράφος
ΜΠΕΝΟΣ ΑΛΕΞΗΣ, Πανεπιστημιακός
ΓΙΑΝΝΑΚΗ-ΠΡΙΜΙΚΗΡΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ, Γιατρός, μέλος του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού
ΚΑΤΣΟΥΛΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, Εκπαιδευτικός
ΜΑΝΤΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Γιατρός
ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ ΠΕΠH, Πανεπιστημιακός
ΜΠΑΝΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ



Εκλογική Περιφέρεια Β' Αθηνών

ΑΔΑΜΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Θεοδώρου

ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ ΣΟΦΙΑ του Χρήστου

ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΥ ΣΟΦΙΑ του Ευσταθίου

ΑΥΛΩΝΙΤΟΥ ΕΛΕΝΗ του Βασιλείου

ΒΑΛΑΒΑΝΗ ΟΛΓΑ - ΝΑΝΤΙΑ του Γεωργίου

ΒΑΜΒΟΥΡΕΛΛΗ ΜΑΡΙΑ του Παναγιώτη

ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Βασιλείου

ΒΩΒΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑ (ΣΙΣΣΥ) του Ιωάννη

ΔΟΥΡΟΥ ΕΙΡΗΝΗ (ΡΕΝΑ) του Αθανασίου

ΗΣΥΧΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ - ΗΡΑΚΛΗΣ του Νικολάου

ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ του Ευθυμίου

ΚΑΛΦΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ του Ιωάννη

ΚΑΡΑΒΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ του Ιωάννη

ΚΑΡΙΤΖΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ του Αντωνίου

ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ ΧΑΡΟΥΛΑ (ΧΑΡΑ) του Φωτίου

ΚΟΛΙΔΑΣ - ΤΣΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Κωνσταντίνου

ΚΟΣΥΦΟΛΟΓΟΥ ΑΛΙΚΗ του Κωνσταντίνου

ΚΟΥΒΕΛΗΣ ΦΩΤΙΟΣ - ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ του Ευαγγέλου

ΚΟΥΚΑ ΜΑΡΙΝΑ του Ιωάννη

ΚΟΥΡΚΟΥΛΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Κωνσταντίνου

ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΟΣ) του Κωνσταντίνου

ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ του Χρήστου

ΜΕΔΟΥΡΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του Σωτηρίου

ΜΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ (ΑΚΗΣ) του Γεωργίου

ΜΠΑΛΑΦΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Περικλή

ΜΠΑΡΤΣΩΚΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Περικλή

ΜΠΑΣΚΟΖΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Γεωργίου

ΜΠΟΥΤΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Ελευθερίου

ΠΑΝΟΥΣΗΣ ΛΥΜΠΕΡΗΣ του Αθανασίου

ΠΑΝΤΑΖΙΔΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ του Νεοφύτου

ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Χριστόδουλου

ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗ ΣΟΦΙΑ (ΣΟΦΗ) του Νικολάου

ΠΟΛΙΤΟΥ ΣΤΕΛΛΑ (ΝΑΝΗ) του Χρήστου

ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ (ΓΡΗΓΟΡΗΣ) του Αναστασίου

ΣΤΡΑΤΟΥΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Ιωάννη

ΣΦΕΤΣΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ - ΔΑΦΝΗ του Ευστρατίου

ΤΑΣΤΑΝΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ του Παναγιώτη

ΤΕΡΖΟΓΛΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Αθανασίου

ΤΖΩΤΖΗ ΤΡΙΣΕΥΓΕΝΗ του Ιωάννη

ΤΡΙΓΑΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Αγησιλάου

ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ του Στεφάνου

ΦΩΤΕΙΝΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Δημητρίου

ΧΑΤΖΗΣΩΚΡΑΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Σοφοκλή

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Κίμωνος

ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ του Νικολάου

ΨΥΚΑΚΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ του Γεωργίου

Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2009

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΣΥΡΙΖΑ

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΣΥΡΙΖΑ

Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί σε εγρήγορση, συστράτευση και συμμετοχή όλους όσους κι όσες θέλουν να αντισταθούν στην υποβάθμιση της πολιτικής μας ζωής, στη βάναυση επίθεσης κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, στο καταδίκη εκατομμυρίων ανθρώπων στην ανέχεια και τη φτώχεια, στην «απαγόρευση» που θέλουν να επιβάλλουν στους νέους και τις νέες να ελπίζουν ακόμα και να ονειρεύονται.

Σας καλούμε να συμμετέχετε παρότι γνωρίζουμε καλά ότι πολλές φορές σας θυμώσαμε, σας πληγώσαμε, ότι τραυματίσαμε την εικόνα μας.

Εμείς όμως, αντλώντας τη δύναμή μας από τη μεγάλη ιστορία της Αριστεράς με τις καλές και τις άσχημες στιγμές της, αλλά και την αδιαμφισβήτητα ανιδιοτελή προσφορά όλων μας, ξεπεράσαμε τα προβλήματα. Και συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε την ενότητα και την αυτονομία της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, απέναντι σε κάθε σχέδιο για ενδυνάμωση του δικομματισμού σε βάρος της. Θα αποκρούσουμε τη συντονισμένη επίθεση που εξαπέλυσαν πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί κατάφερε να ταράξει τα ήρεμα νερά του πολιτικού συστήματος να γίνει «επικίνδυνος» για το δικομματισμό. Οι αγώνες μας για το άρθρο 16, η συμμετοχή μας στους αγώνες της νεολαίας το Δεκέμβρη, η αταλάντευτη στάση μας μέσα στη Βουλή, η αντιπολιτευτική μας δράση απέναντι στη ΝΔ, η σαφής οριοθέτηση μας από το παρελθόν και το παρόν του ΠΑΣΟΚ, η σύγκρουση μας με τα μεγάλα συμφέροντα και η σταθερή αναφορά μας στους κοινωνικά αδύναμους, τους άνεργους, τους νέους, δεν ήταν μεμονωμένες, ούτε τυχαίες επιλογές. Είναι η ταυτότητά μας.

Οι πρόωρες εκλογές δε γίνονται γιατί τις «ήθελε» η ΝΔ ή τις «ζητούσε» το ΠΑΣΟΚ. Επιβλήθηκαν από τις πιέσεις ισχυρών επιχειρηματικών συμφερόντων σε Ελλάδα, Ευρώπη, ΗΠΑ, αλλά και άλλων εξωθεσμικών κέντρων, που απαιτούν εδώ και τώρα πιο «τολμηρές μεταρρυθμίσεις» σε βάρος των εργασιακών δικαιωμάτων και του κοινωνικού κράτους, μιας και η σημερινή κυβέρνηση βρίσκεται πλέον σε πλήρη αδυναμία να υλοποιήσει ένα τέτοιο σχέδιο.

Το σχέδιο αυτό, με πρόσχημα την οικονομική κρίση, αποσκοπεί στο να επιβληθεί μια νέα πρωτοφανής επίθεση κατά των οικονομικά και κοινωνικά ασθενέστερων στρωμάτων, σε τέσσερα βασικά μέτωπα:

Τη δημοσιονομική πειθαρχία με μοχλό την άσκηση ακόμα μεγαλύτερης εισοδηματικής και φορολογικής πίεσης σε βάρος των εργαζομένων, καθώς και τον περιορισμό των κοινωνικών δαπανών
Την πλήρη αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων, με έξαρση της ανεργίας και της υποαπασχόλησης
Την ένταση του αυταρχισμού με τον περιορισμό των ατομικών συνδικαλιστικών και πολιτικών δικαιωμάτων
Την καταστροφή του περιβάλλοντος στο όνομα μιας ανάπτυξης που εμπορευματοποιεί την δημόσια γη.

Με τα πρωτοφανή αντιλαϊκά μέτρα που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη, διαμορφώθηκε μια υπερσυντηρητική ατζέντα την οποία ουσιαστικά σταδιακά και με πιο περίτεχνους τρόπους, προσεταιρίζεται και το ΠΑΣΟΚ.

Αυτή η νεοφιλελεύθερη πολιτική που εφαρμόστηκε όλα αυτά τα χρόνια σε Ελλάδα και Ευρώπη είναι υπεύθυνη για τη κρίση που δημιουργήθηκε, με θύματα τα χαμηλά οικονομικά στρώματα. Αν η πολιτική αυτή δεν ανατραπεί, διαμορφώνονται σίγουρα οι προϋποθέσεις, για την επόμενη οικονομική κρίση, κάτι που θα καθιστά ακόμη πιο οδυνηρή τη θέση των εργαζομένων, θα ενισχύει την ανασφάλεια, θα μειώνει περαιτέρω το εισόδημα, και θα δημιουργήσει νέες στρατιές ανέργων κυρίως στους νέους ανθρώπους και στις γυναίκες.

Η οικονομική κρίση βρίσκει τις γυναίκες πιο ευάλωτες, ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Η φτώχεια τις χτυπάει περισσότερο, όπως δείχνουν και οι αριθμοί σε ελληνικό και παγκόσμιο επίπεδο. Επίσης αντλεί ευκολότερα από αυτές ευέλικτο και φθηνό εργατικό δυναμικό. Στην κατεύθυνση αυτή, αξιοποιούνται συντηρητικές αντιλήψεις που θεωρούν τις γυναίκες εξαρτημένες, πολίτες δεύτερης κατηγορίας που προορίζονται για οικιακή και όχι «κανονική» εργασία, με το εισόδημά τους να παίζει απλώς συμπληρωματικό ρόλο σε μια οικογένεια. Στα πλαίσια της ανασφάλιστης εργασίας, οι γυναίκες επιστρατεύονται επίσης ως μη αμειβόμενα μέλη των οικογενειακών επιχειρήσεων. Μέσα σ’ αυτές τις οικονομικές και πολιτικές συνθήκες, η βία κατά των γυναικών γνωρίζει πρωτοφανή έξαρση, την ώρα που οι θεσμοί στήριξης βρίσκονται απλώς στα χαρτιά.

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ

Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά την ψήφο των πολιτών με την πεποίθηση ότι στα σχέδια αυτά πρέπει να αντιπαρατεθούν οι μέγιστες δυνατές κοινωνικές και πολιτικές αντιστάσεις, και ότι τα σχέδια αυτά μπορούν και πρέπει να ανατραπούν. Όχι μόνο διότι οδηγούν σε πιο βαθιές κοινωνικές ανισότητες αλλά και γιατί, υποβαθμίζοντας την εργασία και το περιβάλλον, καταστρέφουν το μέλλον και τις βάσεις μιας ουσιαστικής και βιώσιμης ανάκαμψης για την απασχόληση, τα εισοδήματα, την παραγωγή και τις επενδύσεις. Με τον τρόπο αυτό, η μακροχρόνια λιτότητα και η μακροχρόνια υψηλή ανεργία προβάλλουν ως η πιθανότερη εκδοχή, αλλά και αν και όποτε υπάρξει κάποια ανάκαμψη, αυτή θα είναι απλώς το διάλειμμα ως την επόμενη κρίση.
Έχουμε πλήρη επίγνωση ότι οι αναγκαίες αντιστάσεις αλλά και η ανατροπή των συντηρητικών σχεδίων απαιτούν όχι μόνο την κοινή ενωτική δράση την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ως κεντρικό του στόχο, αλλά και ένα εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο, καθώς και το αντίστοιχο πρόγραμμα για την ανατροπή των σημερινών πολιτικών συσχετισμών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα αξιοποιήσει την εκλογική του δύναμη για να κάνει πιο αποτελεσματική την πολιτική του στήριξη στους κοινωνικούς αγώνες, αλλά και για να δώσει ώθηση στη συγκρότηση ενός εναλλακτικού σχεδίου, αρνούμενος να παγιδευτεί σε σενάρια κεντροαριστερών ή οικουμενικών κυβερνήσεων, που θα έχουν ως στόχο τη διαιώνιση του σημερινού συστήματος.

Η ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει, όχι μόνο την αποδυνάμωση των δύο παραδοσιακών κομμάτων εξουσίας και του ΛΑ.Ο.Σ. αλλά κυρίως την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών, και την ενίσχυση της Αριστεράς που αντιστέκεται, που διεκδικεί, που καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις για την προστασία της κοινωνίας από την κρίση. Η ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ σηματοδοτεί, ήδη από σήμερα αλλά και για το μέλλον, έναν νέο προσανατολισμό, που θα φέρει στο επίκεντρο τις ανάγκες της κοινωνίας και των εργαζομένων, την ενεργητική προστασία του περιβάλλοντος, την υπεράσπιση της δημοκρατίας, και την δημιουργία μιας κοινωνίας ελεύθερων και ίσων πολιτών, ανδρών και γυναικών, Ελλήνων και αλλοδαπών.

Η γρήγορη κατάρρευση της πολιτικής της κυβέρνησης Καραμανλή, έδωσε τη δυνατότητα στο ΠΑΣΟΚ να ανακάμψει, χωρίς να αποκαλύπτει τις πραγματικές προγραμματικές του προθέσεις. Το ΠΑΣΟΚ είναι δέσμιο της δικής του κυβερνητικής περιόδου κατά την διάρκεια της οποίας προώθησε τον νεοφιλελευθερισμό σε κάθε πτυχή της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου. Είναι δέσμιο των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων, με τα οποία διατηρεί στενές σχέσεις. Είναι δέσμιο των κεντρικών κατευθύνσεων της «Μεγάλης Συμμαχίας» συντηρητικών-σοσιαλδημοκρατών, η οποία κυβερνά την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γι’ αυτό δεν θέλει να ανατραπεί η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, η κατάργηση της προστασίας της εργασίας, η κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους, η αστυνομική αυθαιρεσία. Δεν θέλει και δεν μπορεί να εφαρμόσει πολιτική υπέρ των λαϊκών στρωμάτων. Αλλά μπροστά στην δίψα για ανάκτηση της κυβερνητικής εξουσίας. κάνει εξαγγελίες που είναι σκόπιμα αόριστες, αντιφατικές και αλληλοαναιρούμενες.

Τα δύο κόμματα, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ συμφωνούν να συμμετέχει η Ελλάδα ενεργά στον ψευδεπίγραφο «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», καθώς και σε νατοϊκές εκστρατείες, σαν αυτή που διεξάγεται σήμερα στο σφαγείο του Αφγανιστάν. Συμφωνούν στο δυσθεώρητο ύψος στρατιωτικών δαπανών, οι οποίες δεν επιβάλλονται από τις αμυντικές ανάγκες της Ελλάδας, αλλά από τους σχεδιασμούς των στρατοκρατών του ΝΑΤΟ.

Σε αυτό το σκηνικό η ενίσχυση της Αριστεράς που συγκρούεται και προτείνει, που διεκδικεί αλλά και κερδίζει, μπορεί να έχει καταλυτική σημασία. Μπορεί να αποτρέψει μέτρα, μπορεί να περιορίσει τις δυνατότητες των κυρίαρχων δυνάμεων να επιβάλλουν τις πολιτικές τους επιλογές, μπορεί να συμβάλει στην βελτίωση της ζωή των εργαζόμενων ανθρώπων.

Με τη ψήφο σου ενισχύεις τον ΣΥΡΙΖΑ που ενοχλεί.

Ενοχλεί γιατί:
-υπερασπίζεται τα θύματα της κρίσης. Και θεωρεί ότι αυτοί που πρέπει να πληρώσου την κρίση είναι αυτοί που την προκάλεσαν.
-αρνείται να συναινέσει σε νέα αντιλαϊκά μέτρα, που θα φέρουν σε ακόμα πιο δύσκολη θέση τον κόσμο της εργασίας και τους κοινωνικά αδύναμους.
-αμφισβητεί την «οικονομία της αγοράς», που προσπερνά τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων και ενδιαφέρεται για τα κέρδη των λίγων.
-μάχεται ανοιχτά τον ρατσισμό, τον εθνικισμό και τον κοινωνικό συντηρητισμό, και υπερασπίζεται το κράτος δικαίου, τα κοινωνικά δικαιώματα και τις δημοκρατικές ελευθερίες.
-τοποθετεί το περιβάλλον πάνω από τα κέρδη.
-υπερασπίζεται τα δημόσια αγαθά από την μετατροπή τους σε κερδοσκοπικές ιδιωτικές επιχειρήσεις.
-αγωνίζεται για το μέλλον και το όνειρο των νέων οι οποίοι καλούνται σήμερα να ζήσουν χειρότερα από τους γονείς τους, χωρίς δουλειά, χωρίς ελπίδα, χωρίς αυτοπεποίθηση, στο περιθώριο της ζωής.
-συνυπογράφει τα αιτήματα των εθνικών, φυλετικών και κοινωνικών μειοψηφιών, για πλήρη ελευθερία, ισότητα και απαλλαγή από κάθε είδους διάκριση.
-αρνείται να συμβιβαστεί με την αντίληψη ότι τα σκάνδαλα, το κομματικό κράτος, η αδιαφάνεια, η περιφρόνηση των πολιτών, είναι κατάσταση περίπου φυσική και αναπόφευκτη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ενοχλεί γιατί αγωνίζεται να αλλάξει η ζωή, η πολιτική και οι κυρίαρχες ιδέες.
Αυτή η ενοχλητική φωνή, πρέπει να είναι παρούσα στην επόμενη Βουλή, ακόμα πιο δυνατή, ακόμα πιο αποτελεσματική.

Τα σχέδια για αυτοδύναμες κυβερνήσεις ή για συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-Νέας Δημοκρατίας, είναι σχέδια για ενίσχυση των αντιλαϊκών μέτρων, και πρέπει να ναυαγήσουν.

Οι κοινωνικές ομάδες που πλήττονται, μπορούν για πρώτη φορά, σήμερα με τη ψήφο τους και αύριο με τους αγώνες τους, να ματαιώσουν αυτά τα αντιλαϊκά σχέδια.
Μπορούν να γίνουν δύναμη κοινωνικού ελέγχου, και ρυθμιστές της πολιτικής ζωής.
Μπορούν να αξιώσουν κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα.
Μπορούν να ανατρέψουν τους σημερινούς συσχετισμούς δύναμης και να επιβάλουν σεβασμό στις ανάγκες και τις επιθυμίες τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, με την παρουσία και τη δράση του μέσα και έξω από τη Βουλή, επιδιώκει να βρεθεί δίπλα σε όλους αυτούς που δεν βολεύονται στη σημερινή τάξη πραγμάτων.
Στις 5 Οκτώβρη, πρέπει να έχουμε μια ισχυρή ριζοσπαστική και παρεμβατική αριστερή αντιπολίτευση, που θα βάλει μεγάλα εμπόδια στα αντεργατικά πολιτικά σχέδια. Που θα προβάλλει εναλλακτικές λύσεις και θα δυναμώσει την ελπίδα για μια ριζική αλλαγή των κοινωνικών συσχετισμών.

Η Ριζοσπαστική Αριστερά ,
βρέθηκε στην πρωτοπορία των αγώνων για την προστασία του περιβάλλοντος, του ασφαλιστικού συστήματος, των εργατικών δικαιωμάτων. Ήταν και είναι πάντα στην πρώτη γραμμή των πανευρωπαϊκών κινητοποιήσεων, ενάντια στο νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό και τον πόλεμο. Πέτυχε σημαντικές νίκες. Και αυτό την καταξιώνει ως τον πιο αποτελεσματικό αντίπαλο του νεοφιλελευθερισμού.

Έχει την πείρα, την θέληση και την μαχητικότητα να προωθήσει ένα εναλλακτικό σχέδιο για την χώρα, σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες και τα συμφέροντα όσων πλήττονται από την αντιλαϊκή πολιτική του δικομματισμού. Κάθε νόθευση αυτής της επιδίωξης είτε με την ψευδαίσθηση ότι τα όποια κεντροαριστερά σενάρια συνιστούν εναλλακτική λύση, είτε με τη σταθερή άρνηση της ενότητας της Αριστεράς, αποδυναμώνει τις κοινωνικές αντιστάσεις, και δεν βελτιώνει αλλά χειροτερεύει τη θέση των εργαζομένων.

Γιατί η αριστερά είναι με τα θύματα και όχι με τους θύτες
Γιατί επί τέλους ο εργαζόμενος κόσμος έχει κουραστεί να γίνεται παιχνίδι στα χέρια του δικομματισμού, και τελικά η θέση του πάντα να χειροτερεύει.
Γιατί το μέλλον μας δρομολογείται με τις σημερινές μας αποφάσεις.

ΗΜΕΡΑ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

19 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ : ΗΜΕΡΑ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ


1 ΜΟΝΟ ΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΙΧ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ;

365 ΜΕΡΕΣ ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΜΕΣΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ!


Οι κυρίαρχες πολιτικές, που βασίστηκαν και βασίζονται μέχρι σήμερα στην πρωτοκαθεδρία του ΙΧ αυτοκινήτου, μπορεί να συσσώρευσαν κέρδη στις εταιρίες παραγωγής και εμπορίας αυτοκινήτων και τις μεγάλες κατασκευαστικές των αυτοκινητοδρόμων, έχουν, όμως, οδηγήσει το κυκλοφοριακό ζήτημα σε πλήρες αδιέξοδο. Μολαταύτα, ακόμα και πρόσφατα, η κυβέρνηση της ΝΔ ενίσχυσε το ΙΧ στην κορεσμένη Αττική - κυκλοφορούν ήδη 2.000.000 αυτοκίνητα - με κατάργηση των λεωφορειοδρόμων, οικονομικά μέτρα και νέους αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό.

Το ΙΧ αυτοκίνητο καταλαμβάνει και αποδιοργανώνει τον δημόσιο χώρο της πόλης και αφαιρεί ζωτικές λειτουργίες από τους κατοίκους της, όπως η πεζή κίνηση και η ανθρώπινη επικοινωνία. Πάνω απ' όλα όμως φορτίζει με τόνους CO2 την ατμόσφαιρα και εντείνει ην κλιματική αλλαγή και την οικολογική κρίση. Για να φτάσει τους ήδη ανεπαρκείς στόχους του Κιότο, η χώρα μας χρειάζεται ριζική αλλαγή πολιτικής.


Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ , απολύτως εφικτή και υλοποιήσιμη άμεσα, συγκροτείται σε 3 άξονες :

" Μέτρα αποθάρρυνσης και απαγόρευσης της χρήσης του ΙX αυτοκινήτου

" Απόλυτη πρωτοκαθεδρία στα δημόσια μέσα μεταφοράς, ιδιαίτερα στα μέσα σταθερής τροχιάς και τα καθαρά λεωφορεία (επέκταση μετρό, γραμμές τραμ σε όλες τις πόλεις, πύκνωση αστικών και υπεραστικών δρομολογίων, πολλαπλασιασμός οχημάτων, εκσυγχρονισμός και επέκταση του σιδηροδρόμου στις υπερτοπικές μετακινήσεις ).

" Δημιουργία πράσινων δικτύων για την ενθάρρυνση των πεζών μετακινήσεων, τη στήριξη των ποδηλάτων και την κυκλοφορία του τραμ.

Τα πράσινα δίκτυα, που ενισχύονται και από την Ε.Ε., αφορούν στη συγκέντρωση των ελεύθερων, πράσινων και αρχαιολογικών χώρων σε συνεχή δίκτυα, τα οποία παραλαμβάνουν τις μετακινήσεις πεζών, ποδηλάτων και ήπιων μέσων σταθερής τροχιάς.


Οι πόροι για την χρηματοδότηση αυτής της πρότασης θα προκύψουν από τη μεταστροφή των επενδύσεων, που σήμερα κατευθύνονται σε μεγάλα οδικά έργα για την ενίσχυση του ΙΧ, σε επενδύσεις υπέρ των δημόσιων μέσων μεταφοράς και των αστικών αναπλάσεων.


18/9/2009 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2009

Γιατί ΣΥΡΙΖΑ; 19+1 λόγοι

Είκοσι λόγοι για την υπερψήφιση των συνδυασμών του Σύριζα στις 4 Οκτωβρίου

1. Γιατί βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων. Στο πλευρό των πιο αδύναμων, των ανέργων, της γενιάς των 700 ευρώ.

2. Γιατί υπερασπίστηκε τα δημόσια αγαθά, τις κοινωνικές υπηρεσίες και το περιβάλλον από την εμπορευματοποίηση.

3. Γιατί οι πολίτες δεν έχουν περιμένουν τίποτα άλλο από τη Νέα Δημοκρατία, ούτε από το ΠΑΣΟΚ. Μόνο εύκολες υποσχέσεις που διαψεύδονται όταν έρθουν στην εξουσία.

4. Γιατί η ψήφος στη Νέα Δημοκρατία είτε στο ΠΑΣΟΚ, είναι ψήφος για την διάλυση του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών σχέσεων. Είναι ψήφος στα golden boys του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του ΟΟΣΑ, που απαιτούν να καθορίζουν την οικονομική και κοινωνική πολιτική της χώρας.

5. Γιατί δεν γίνεται να βγούμε από την κρίση ενισχύοντας αυτούς που την προκάλεσαν: τις ανεξέλεγκτες αγορές, τις Τράπεζες, το μεγάλο κεφάλαιο και τα κόμματα που τους εκπροσωπούν.

6. Γιατί η κρίση αντιμετωπίζεται μόνο με νέες θέσεις εργασίας, προστασία από τις απολύσεις, στήριξη των χαμηλών εισοδημάτων, βοήθεια στις μικρές επιχειρήσεις, αύξηση των κοινωνικών δαπανών.

7. Γιατί η χώρα μας δεν αντέχει άλλο να ξοδεύει δισεκατομμύρια ευρώ για Ατλαντικούς εξοπλισμούς και μίζες, την ώρα που το κοινωνικό κράτος εγκαταλείπεται στην τύχη του.

8. Γιατί η δημόσια δωρεάν παιδεία και η δημόσια υγεία είναι δικαίωμα για όλους. Και αυτό το δικαίωμα πρέπει να το υπερασπιστούμε.

9. Γιατί το όνειρο των νέων παιδιών, δεν χωράει στην ανεργία, τα προγράμματα stage, την επισφάλεια, τη μαύρη εργασία, τις δουλειές του ποδαριού.

10. Γιατί η δημόσια διοίκηση δεν είναι φέουδο της εκάστοτε κυβέρνησης, ούτε εργαλείο κομματικών πελατειακών σχέσεων.

11. Γιατί οι κυβερνήσεις των δύο μεγάλων κομμάτων, μας κληροδότησαν το πιο άδικο φορολογικό σύστημα της Ευρώπης.

12. Γιατί οι δημόσιες επιχειρήσεις πρέπει να λειτουργούν με κριτήριο την κοινή ωφέλεια και όχι την κερδοσκοπία.

13. Γιατί οι αγρότες χρειάζονται στήριξη ώστε να μπορέσουν να δουλέψουν και να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

14. Γιατί τα δάση, οι ακτές, τα ποτάμια, ο φυσικός πλούτος της χώρας δεν είναι για εμπορική εκμετάλλευση. Ανήκουν σε όλους και πρέπει να προστατεύονται.

15. Γιατί οι άφθονες διακηρύξεις περιβαλλοντικής ευαισθησίας δεν αρκούν για να προστατεύουν το περιβάλλον. Χρειάζονται αγώνες. Και σύγκρουση με συγκεκριμένα συμφέροντα.

16. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μοναδική πολιτική δύναμη που αντιστέκεται αποφασιστικά στην ξενοφοβία, τον ρατσισμό, τον ακροδεξιό λαϊκισμό.

17. Γιατί το μέλλον μας δεν είναι οι κάμερες, οι παρακολουθήσεις, τα υπερσύγχρονα και πανάκριβα όπλα της αστυνομίας. Είναι η δημοκρατία και ο σεβασμός στην ελευθερία και τα κοινωνικά δικαιώματα.

18. Γιατί η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ψήφος στον αγώνα των ανθρώπων για καλύτερη ζωή.

19. Γιατί κερδισμένοι είναι πάντα αυτοί που αντιστέκονται και διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Και τα δικαιώματα ολόκληρης της κοινωνίας.

20. Γιατί ψηφίζοντας αριστερά, δεν νοιώθεις εξαπατημένος την επόμενη ημέρα. Και ανοίγεις ένα παράθυρο στην ελπίδα για μια καλύτερη και πιο δίκαιη κοινωνία.

Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2009

ΝΙΚΗΣΕ Η ΕΝΟΤΗΤΑ - ΝΙΚΗΣΕ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ


ΝΙΚΗΣΕ Η ΕΝΟΤΗΤΑ - ΝΙΚΗΣΕ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ.
ΔΕ ΝΙΚΗΣΕ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕ ΚΑΝΕΙΣ.
ΟΛΟΙ ΠΗΡΑΜΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΑΝΑΛΟΓΕΙ: ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ.

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΕΚΚΛΗΣΗ

5 Σεπτεμβρίου 2009

Οι «Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας» μετά τη συνεδρίαση της Κεντρικής Γραμματείας, απευθύνουν σε όλο τον κόσμο της Αριστεράς το ακόλουθο κάλεσμα:


Εκατοντάδες χιλιάδες οπαδοί και αγωνιστές της Αριστεράς παρακολουθούν με θλίψη, οργή και αγανάκτηση τη συμπεριφορά των ηγετικών τους στελεχών, που θέτει σε κίνδυνο την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, αν όχι το ιστορικό κύρος και την πολιτική επιβίωση της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Ηγετικά στελέχη που πρωταγωνιστούν στην απαράδεκτη αυτή, άνευ αρχών, άνευ κατανοητού πολιτικού διακυβεύματος, φραξιονιστική σύγκρουση για την εξουσία και τους μηχανισμούς, αναλαμβάνουν ιστορική ευθύνη απέναντι στον κόσμο της Αριστεράς, απέναντι στους εργαζόμενους και τους νέους που την έχουν ανάγκη, απέναντι στους αγωνιστές της και απέναντι στην κληρονομιά μιας από τις ηρωϊκότερες παραδόσεις του ελληνικού λαού. Ούτε η Ιστορία, ούτε οι Αριστεροί, ούτε η κοινωνία θα είναι επιεικείς απέναντι σε μικρά πρόσωπα που θα αναλάβουν την ευθιύνη να «τελειώσουν» το εγχείρημα μιας ριζοσπαστικής Αριστεράς, που τόσο έχει ανάγκη η Ελλάδα κι ο Λαός της.

Σεβόμαστε όλες τις τάσεις του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα κι όταν διαφωνούμε μαζί τους. Αλλά τι το πολιτικό (και τι το «ανανεωτικό») έχουν αίφνης οι συνεχείς εκκλήσεις επιφανών στελεχών της «ανανεωτικής πτέρυγας» προς τον Αλέξη Τσίπρα (με τον οποίο βρίσκονται κατά τα άλλα σε πλήρη πολιτική διαφωνία) να «πάρει όλη την εξουσία», διαλύοντας εν ανάγκη και τον ΣΥΡΙΖΑ, ή τουλάχιστο μεταβάλλοντάς τον σε δορυφόρο της Κουμουνδούρου, όπως κάποτε το ΚΚΕ «κατασκεύαζε» Αγροτικά και Σοσιαλιστικά Κόμματα; Ποιός υπαγορεύει και ποιόν εξυπηρετούν οι σχεδόν καθημερινές δημόσιες προσβολές του Νίκου Κωνσταντόπουλου προς τον Αλέκο Αλαβάνο και οι δηλητηριώδεις «προτροπές» του να αποχωρήσει;

Ο ελληνικός λαός αντιμετωπίζει σοβαρότατη, οξύτατη κρίση, οικονομική, κοινωνική, αξιών. Η χώρα μας καλείται ήδη για το επόμενο τετράμηνο, να «προσαρμοσθεί» στις απαιτήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κύπρο, το Αιγαίο, τα Βαλκάνια, τις ελληνορωσικές σχέσεις. Η διαπλεκόμενη και ατλαντική ελληνική ολιγαρχία, οι υπηρέτες του Χριστοφοράκου, οι ΗΠΑ, το διευθυντήριο της Ε.Ε.οι φίλοι και το λόμπυ τους, έχουν ασφαλώς τεράστιο συμφέρον να βγάλουν τώρα από τη μέση την Αριστερά, να ξαναστήσουν στα πόδια του, τουλάχιστο κατά το ένα σκέλος του, τον παραπαίοντα δικομματισμό και να ευνοήσουν την κυριαρχία των ατλαντιστών στον άλλο. Εμείς, οι Αριστεροί, θέλουμε να είμαστε απόντες από τη χάραξη των δραματικών εξελίξεων που έρχονται με μαθηματική βεβαιότητα, μα 100% παρόντες στις μάχες για την ανατροπή τους.

Καλούμε όλα τα στελέχη της αριστεράς να συνέλθουν προτού καταστρέψουν το εχγείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο αναγκαίο και ελπιδοφόρο, που σε μια στιγμή συγκέντρωσε τις προτιμήσεις του 20% του ελληνικού λαού – έστω κι αν αποδειχθήκαμε τραγικά ανέτοιμοι να ανταποκριθούμε.

Υπάρχει χώρος και για τον Αλέξη Τσίπρα και για τον Αλέκο Αλαβάνο και για όσους έχουν κάτι να προσφέρουν κι όχι μόνο κάτι να πάρουν από την αριστερά. Ζητάμε να σταματήσουν τα τελεσίγραφα και να συγκληθεί σε κοινή συνεδρίαση η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΝ. Απευθύνουμε έκκληση προς την ηγεσία του ΣΥΝ να διακόψει άμεσα την (εν ονόματι της ανανέωσης της Αριστεράς μάλιστα!) σταλινική πολιτική τελεσιγράφων και δορυφοροποίησης των συνεργαζομένων, που πάντα προκάλεσε καταστροφές στην ιστορία της ελληνικής αριστεράς. Απευθύνουμε έκκληση και στην ηγεσία του ΣΥΝ και σε όλες ανεξαιρέτως τις συνιστώσες και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, να αναζητήσουν μια συμβιβαστική λύση, που να επιτρέψει την ομαλή κάθοδό μας στις εκλογές. Οι ευθύνες όλων μας είναι ιστορικές.

Η Κεντρική Γραμματεία των «Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας»

Κυριακή 30 Αυγούστου 2009

Τετάρτη 12 Αυγούστου 2009

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΣΤ. ΜΠΕΝΕΤΑΤΟΥ ΓΙΑ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ, ΠΡΟΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ



Την Παρασκευή 26 Ιουνίου, ο Δήμαρχος Νίκαιας Στέλιος Μπενετάτος, κάλεσε τους εργαζόμενους να συμπαρασταθούν στη Διοίκησή του και στις κινητοποιήσεις που θα προγραμματίσει, ώστε να εξασφαλίσει πρόσθετα κονδύλια προς ενίσχυση των οικονομικών του Δήμου. Επιχειρηματολόγησε λέγοντας πως Διοίκηση και εργαζόμενοι, έχουν κοινό καθήκον να αγωνιστούν για το καλό της πόλης αλλά και της …. μισθοδοσίας του προσωπικού, καθώς ενημέρωσε πως στο άμεσο μέλλον αυτή θα είναι αμφίβολη.
ΑΥΤΟΝΟΗΤΗ Η ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗ
Αρχικά τονίζουμε πως η συστράτευση εργαζόμενων και Διοικήσεων ΟΤΑ, θα πρέπει να είναι αυτονόητη. Μόνο με διαρκείς κοινούς αγώνες μπορούν να βελτιωθούν οι υπηρεσίες που παρέχονται στους πολίτες και να δημιουργηθούν οι απαραίτητες υποδομές και έργα. Πόση σχέση όμως έχουν όλα αυτά με τα «έργα και ημέρες» της επταετίας Διοίκησης Μπενετάτου – Δημοκρατικής Ενότητας και ΚΚΕ; Καμία !
ΕΧΘΡΟΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
Από το 2003 οπότε ο Στέλιος Μπενετάτος ανακηρύχθηκε Δήμαρχος της πόλης, άρχισε ένα ανελέητο κυνηγητό ενάντια στο προσωπικό του Δήμου. Αρχικά διαχώρισε τους εργαζόμενους σε «δικούς του» και σε αντιπάλους με βάση κομματικά κριτήρια. Όταν έληξαν οι συμβάσεις μέρους του προσωπικού, αρνήθηκε να τις ανανεώσει. Οι εργαζόμενοι κατέφυγαν στη Δικαιοσύνη. Εκεί οι εκπρόσωποι της Διοίκησης κατέθεσαν πως «ο Δήμος δουλεύει καλύτερα χωρίς αυτούς». Τελικά οι εργαζόμενοι κέρδισαν τα ασφαλιστικά μέτρα. Όταν προσήλθαν στην Υπηρεσία τους, προσπάθησαν να τους τοποθετήσουν σε αλλότρια καθήκοντα, ζητώντας π.χ. από πτυχιούχους Τ.Ε. να εργαστούν ως εργάτες. Φυσικά αυτό δεν έγινε δεκτό από τους εργαζόμενους και τους συναδέλφους τους. Παράλληλα οι σύμβουλοι της «Δημοκρατικής Ενότητας» παρέστησαν ως μάρτυρες ενάντια στην μονιμοποίηση παλαιότερων συμβασιούχων, σε δίκη που προκλήθηκε από αναφορά τους. Και αυτή τη φορά όμως, παρά τις ελπίδες των εκπροσώπων του «κόμματος του Λαού», οι μονιμοποιήσεις δεν ακυρώθηκαν και οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν. Όταν δε η κυβέρνηση εξέδωσε Π.Δ. για μονιμοποίηση εργαζόμενων (που περιλάμβανε και αυτούς που είχαν κερδίσει τα ασφαλιστικά μέτρα) και πάλι η Διοίκηση του «αγωνιστή Δημάρχου» έκανε τα πάντα για να την αποτρέψει. Το μόνο που κατάφερε ήταν να παρατείνει την αγωνία τους για μήνες, ώσπου με συντονισμένες νομικές και συνδικαλιστικές προσπάθειες, δικαιώθηκαν οι κόποι τους. Επιπλέον η καθυστέρηση αυτή επιβάρυνε ακόμα περισσότερο τα οικονομικά του Δήμου, καθώς αν είχαν μονιμοποιηθεί γρήγορα, θα ήταν δυνατή η συντομότερη διεκδίκηση της καταβολής των μισθών τους από το κράτος, αντί από τα ταμεία του Δήμου.
ΜΑΥΡΗ ΕΠΤΑΕΤΙΑ
Καθ’ όλη την επταετία της Διοίκησης ΚΚΕ / Δ.Ε. οι διώξεις εργαζομένων με μη υπηρεσιακά κριτήρια, έγιναν ο κανόνας συμπεριφοράς και λειτουργίας τους. Διαρκείς μετακινήσεις, απαξίωση, αυθαιρεσίες κλπ ήταν η συνταγή τους. Αποκορύφωμα ήταν η περικοπή ημερομισθίων σε εργαζόμενους λόγω επίσχεσης εργασίας (ακόμα και σε εργαζόμενους που βρίσκονταν σε αναρρωτική άδεια) με κομματικά και πάλι κριτήρια. Οι εργαζόμενοι δικαιώθηκαν από το Υπηρεσιακό συμβούλιο αλλά η «ταξική» Διοίκηση προσέφυγε στο δευτεροβάθμιο, εμμένοντας στις περικοπές. Τη στήριξη και ανοχή της συνδικαλιστικής παράταξης του ΚΚΕ σε αυτή την πολιτική, την τιμώρησαν οι εργαζόμενοι, δίνοντας το μικρότερο ποσοστό της ιστορίας τους στις τελευταίες εκλογές του Σωματείου. Αλλά και οι πολίτες έδωσαν στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, το μικρότερο ποσοστό της μακρόχρονης ιστορίας της στη «Δημοκρατική Ενότητα». Η Διοίκηση Στέλιου Μπενετάτου – «Δημοκρατικής Ενότητας» - ΚΚΕ, υπήρξε καθ’ όλη την επταετία, ο μεγαλύτερος αντίπαλος των εργαζομένων αλλά και των κατοίκων της πόλης, καθώς αναλώθηκε σε κυνήγι μαγισσών εγκαταλείποντας την πόλη στα σκουπίδια, την υποβάθμιση, την εγκατάλειψη και την απόρριψη κάθε σχεδίου για ανάπτυξη και αναβάθμιση της πόλης. Η Διοίκηση αυτή είναι καθαρά ταξική, ενάντια όμως στην τάξη των εργαζομένων. Ακόμα και οι προτεραιότητες στις πληρωμές, πολλές φορές ήταν οι εργολάβοι και όχι οι εργαζόμενοι που έμεναν απλήρωτοι για μήνες.
Ρωτάμε λοιπόν:
• Δικαιούστε κε Δήμαρχε να παρουσιάζεστε ως συμπαραστάτης των εργαζόμενων, όταν τους διώκετε κατ’ επανάληψη;
• Δικαούται ο «Ριζοσπάστης» να δημοσιεύει το κατάπτυστο πρωτοσέλιδο της 17/4/2009 όπου σας παρουσιάζει ως συμμέτοχο στην κατάκτηση της μονιμοποίησης;
• Δικαιούστε να αξιώνετε κοινή δράση με αυτούς που τους αντιμετωπίζετε ως εχθρούς σας;

ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΣΤΕ ΝΑ ΟΜΙΛΕΙΤΕ,
ΝΑ ΔΙΟΙΚΕΙΤΕ, ΝΑ ΠΟΛΙΤΕΥΕΣΤΕ.
Οι εργαζόμενοι σας έχουν κατατάξει στους ταξικούς τους εχθρούς και ενωμένοι θα συνεχίσουν τον αγώνα τους για ανάπτυξη της τάξης των εργαζομένων και για βελτίωση των υπηρεσιών που παρέχουν στους πολίτες –ερήμην σας- γνωρίζοντας ότι θα σας έχουν αντιμέτωπους και στους δυο αυτούς αγώνες.

ΙΟΥΝΙΟΣ 2009

Σάββατο 18 Ιουλίου 2009

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΩΜΑ ΣΥ.ΡΙΖ.Α.





ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ
ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΥ.ΡΙΖ.Α.


Οι περισσότεροι σύντροφοι και συντρόφισσες σε όλη την Ελλάδα, είναι θυμωμένοι και προβληματισμένοι με τα όσα γίνονται τελευταία στον ΣΥΡΙΖΑ.
Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών δεν είναι το ουσιαστικό πρόβλημα. Στην πραγματικότητα, απλά έφερε στην επιφάνεια τα πολλά προϋπάρχοντα προβλήματα.
Μιλώντας για τις ευρωεκλογές, οφείλουμε να παραδεχτούμε πως η Αριστερά στο σύνολό της υπέστη μια ξεκάθαρη ήττα. Τόσο σε επίπεδο ποσοστών, όσο –κύρια- σε απόλυτο αριθμό ψήφων που συγκέντρωσε. Για μας, για τον ΣΥΡΙΖΑ, το αποτέλεσμα ήταν πολύ κατώτερο των προσδοκιών.
Το προηγούμενο διάστημα καταφέραμε μια σειρά από νίκες. Καταφέραμε να αναδειχθούμε στην κύρια αντιπολιτευτική δύναμη απέναντι στην κυβέρνηση της Δεξιάς. Στοχεύαμε λοιπόν σε άνοδο του ποσοστού μας σε σχέση με το 2007, εκλογή ενός ακόμα ευρωβουλευτή και την τρίτη θέση. Αποτύχαμε και στους τρεις στόχους μας. Αν σήμερα δεν αναδείξουμε τους λόγους της αποτυχίας μας, θα οδηγηθούμε σε μεγαλύτερες ήττες και σε πλήρη απογοήτευση του κόσμου μας.
Ποιά ήταν όμως τα αίτια της πτώσης του ΣΥΡΙΖΑ; Κυριότερο πρόβλημα υπήρξε η εσωστρέφεια. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, αναλωθήκαμε σε αντιπαραθέσεις που αφορούσαν την ιεραρχία των συνιστωσών μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, αντί να ιεραρχήσουμε τις πολιτικές μας προτεραιότητες. Κάποια περίοδο, τα αστικά ΜΜΕ έδιναν την εικόνα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κατέβει λειψός στις ευρωεκλογές, καθώς κάποια στελέχη άφηναν να εννοηθεί αυτόνομη κάθοδος μέρους του ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτό ήταν απαράδεκτο. Εκβιασμούς δεν σηκώνει ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι διαπιστώνουμε προβλήματα στη λειτουργία μας, αλλά παράλληλα προσπαθούμε να βρούμε λύσεις. Όποιος δεν θέλει αμοιβαίες υποχωρήσεις, όποιος θέλει οπωσδήποτε να κυριαρχεί, να το δηλώσει τώρα και να αποχωρήσει. Αλλιώς, τραβώντας όλοι το σχοινί, σίγουρα θα σπάσει.
Δεν είναι δυνατόν ο γίγαντας του κινήματος για εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία Μανώλης Γλέζος, να ανέχεται να μένει απλός στρατιώτης όταν δεν επέρχεται συμφωνία και την ίδια στιγμή κάποιοι που έχουν προσφέρει ελάχιστα να μη σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους. Απλά δεν γίνεται.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, οφείλουμε όλοι να είμαστε θυμωμένοι.
Θυμωμένοι γιατί κάποιοι έντεχνα επέλεξαν να θάψουν τα 15 σημεία πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι της εκτύπωσής τους.
Θυμωμένοι γιατί το κείμενο εισήγησης του Γ.Μπανιά σχετικά με τα πολιτικά αίτια της κρίσης, από τις 11 Οκτώβρη που κατατέθηκε στη διευρυμένη συνεδρίαση της Γραμματείας, θάφτηκε πριν ακόμα αναγνωστεί στην αίθουσα. Γιατί; Μήπως παραήταν αντικαπιταλιστικό; Μήπως γιατί παραήταν μαρξιστικό;
Είμαστε επίσης θυμωμένοι γιατί η πρόταση του Μ. Γλέζου για ενότητα ΣΥΡΙΖΑ – ΚΚΕ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ προβλήθηκε μόνο για να χλευαστεί, τη στιγμή που όταν κατατέθηκε η πρόταση για συνεργασία με τους «Πράσινους» έγινε πρώτο θέμα ακόμα και από «δικά μας» έντυπα. Η πρόταση Γλέζου ήταν στο πνεύμα όλων των αποφάσεων του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ η πρόταση για «Πράσινους» ήταν παντελώς αυθαίρετη.
Είμαστε θυμωμένοι γιατί «εξαφανίσαμε» τους πρώτους υποψήφιους του ευρωψηφοδελτίου. Στις συγκεντρώσεις και τα ΜΜΕ, εμφανίζονταν διάφορα στελέχη, εκτός απ’ αυτούς. Αν οι υποψήφιοί μας ήταν το «δυνατό χαρτί μας» γιατί δεν τους αξιοποιήσαμε; Αν πάλι οι υποψήφιοί μας ήταν «αδύναμοι κρίκοι», γιατί και με ποιες διαδικασίες τους επιλέξαμε; Είμαστε θυμωμένοι γιατί δεν προβλήθηκε η ιδεολογική ποικιλία, η σύνθεση, οι συγκλίσεις και η πολυσυλλεκτικότητα του ΣΥΡΙΖΑ όπως αυτή εκφράζεται από τις 11 συνιστώσες του και τους χιλιάδες συντρόφους που συσπειρώθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς άλλη κομματική ταυτότητα και που επιζητούν την ταυτότητα του μέλους ενός ενωτικού σχήματος: του ΣΥΡΙΖΑ. Το οτι στον ΣΥΡΙΖΑ συνυπάρχουν Κομμουνιστές, Τροτσκιστές, Μαοϊκοί, Οικολόγοι, Ευρωπαϊστές, Σοσιαλδημοκράτες, είναι για τα δεδομένα της ελληνικής Αριστεράς, ιστορικά πρωτοφανές πολιτικό σχήμα, χωρίς προηγούμενο (γιατί ακόμα και το ΕΑΜ και η ΕΔΑ είχαν αποκλεισμούς). Αντί λοιπόν να το αναδείξουμε, αναλωθήκαμε σε μια άτοπη ισοπέδωση.
Είμαστε θυμωμένοι γιατί ενώ γεμίσαμε προσδοκίες τον κόσμο, όλους τους εργαζόμενους, συνταξιούχους, σπουδαστές με τη δράση μας για το Ασφαλιστικό, την Παιδεία, το Περιβάλλον και τις νίκες μας, τελικά όταν έδειξαν να μας στηρίζουν μαζικά, εμείς αποτύχαμε να ανταποκριθούμε σε αυτές τις αυξημένες απαιτήσεις. Φανήκαμε πολύ μικρότεροι από αυτό το μεγάλο που μας περιέβαλλε.
Είμαστε θυμωμένοι γιατί παρά το ότι ήμασταν απόλυτα σύμφωνοι στο οτι απορρίπτουμε σενάρια συγκυβέρνησης και στο γιατί, κάποιοι είχαν τη δύναμη να παρεμβαίνουν στα ΜΜΕ και να γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις συλλογικές επιθυμίες και αποφάσεις αδιαφορώντας για το κακό που έκαναν.
Είμαστε θυμωμένοι γιατί επιτρέψαμε να χαθεί το αρχικό μας πλεονέκτημα για την έκρηξη του Δεκέμβρη και καταντήσαμε να υπερασπιζόμαστε δημοσίως το πλιάτσικο των καταστημάτων, αδυνατώντας να απαντήσουμε στην αγωνία του μέσου πολίτη, ανεχόμενοι επιπλέον ακόμα και το ΚΚΕ να μας επιτίθεται από τα δεξιά.
Είμαστε πολύ θυμωμένοι γιατί επιτρέψαμε στους διαχειριστές των ΜΜΕ να αναδείξουν τον ΛΑΟΣ σε βασικό συνομιλητή μας, τη στιγμή που δεν είχαμε την κατάλληλη υποδομή να πετάξουμε «δημοσιογράφους» και ακροδεξιούς στο περιθώριο της ιστορίας και της κοινωνικής μνήμης και ανοχής.
Είμαστε θυμωμένοι γιατί δείξαμε πλήρη απροθυμία (ή τρόμο) στο να πάρουμε θέση για Κύπρο, Μακεδονία, Θράκη, επιτρέποντας στους λασπολόγους να μας επιτίθενται παίρνοντας αφορμές από μεμονωμένες εκφράσεις μας οι οποίες δεν ερμήνευαν ούτε καταδείκνυαν το εύρος των θέσεών μας.
Είμαστε θυμωμένοι γιατί στα περιβαλλοντικά ζητήματα ενώ είχαμε καθοριστική παρέμβαση σε περιπτώσεις όπως ο Ελαιώνας, Ασωπός, Αχελώος, λιθάνθρακας, ελεύθεροι χώροι κλπ, χαριστήκαμε στους διάφορους «οικολόγους» στο όνομα μιας απροσδιόριστης πολιτικής συγγένειας και φοβηθήκαμε να στηλιτεύσουμε την απουσία τους από αγώνες και την «ουδέτερη» ή αμφίβολη στάση τους.
Ο θυμός όμως δεν είναι πολιτικό χαρακτηριστικό από μόνο του. Πρέπει να οδηγηθούμε στην απόρριψη των λαθών μας. Να εγκαταλείψουμε τον «αυτόματο πιλότο» και να προχωρήσουμε σε συλλογικές επεξεργασίες και επιλογές.
Αρχικά, να συνειδητοποιήσουμε ότι χωρίς πολιτική ισοτιμία, ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραμείνει εκλογικό προβληματικό σχήμα και δεν θα γίνει ποτέ –μα ποτέ- πολιτικό σχήμα που θα πείθει και θα λειτουργεί.
Στη συνέχεια να απαντήσουμε πως και γιατί σε περιοχές με μακροχρόνια παρουσία και δράση της Αριστεράς, όπως π.χ. η Νίκαια και το Πέραμα, με ανεργία, κοινωνικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά και οικιστικά προβλήματα, η αποχή ξεπέρασε το 58%. Να απαντήσουμε γιατί 120.000 ψηφοφόροι μας, μας εγκατέλειψαν, γιατί δεν πείσαμε πως φέρνουμε κάτι νέο, ρεαλιστικό και αποτελεσματικό.
Οφείλουμε παράλληλα να ξεκαθαρίσουμε πως δεν υπάρχει ζήτημα προσώπων αλλά ζήτημα «προσώπου» του ΣΥΡΙΖΑ.
Οφείλουμε να καταδικάσουμε κάθε σημείο ηγεμονισμού στον ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης να κάνουμε κάθε τι δυνατό για ενθάρρυνση των μη ενταγμένων σε συνιστώσες συντρόφων μας. Χωρίς τις συνιστώσες πιθανότατα δεν θα υπήρχε ο ΣΥΡΙΖΑ για λόγους που προανέφερα, αλλά δεν γίνεται οι χιλιάδες αγωνιστές των χώρων δουλειάς, της τοπικής αυτοδιοίκησης, του περιβάλλοντος, των δικαιωμάτων, να αποτελούν εσαεί την ουρά του σχήματος.
Οφείλουμε να επεξεργαστούμε και να καταθέσουμε άμεσα θέσεις για μετανάστευση, εξωτερική πολιτική, εθνικά, οικονομία, με τρόπο πιο προσιτό και πειστικό για όλους.
Η συζήτηση για την οργανωτική αναδιάρθρωση του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι τον Οκτώβρη και απελευθερωμένοι πια να σηκώσουμε τα μανίκια και να πιάσουμε δουλειά. Άμεσα όμως πρέπει να στραφούμε σε επιθετικές πρωτοβουλίες σε τοπικό και πανελλαδικό επίπεδο, ενισχύοντας την εξωστρέφεια. Να χαράξουμε στρατηγική και να πραγματοποιήσουμε δράσεις το επόμενο διάστημα ώστε τουλάχιστον ο κόσμος μας να μας ξαναεμπιστευθεί.
Να εντατικοποιήσουμε την επίθεσή μας στη ΝΔ, αναλαμβάνοντας με σοβαρότητα και πάλι το ρόλο που κατακτήσαμε και χάσαμε σύντομα: αυτόν της ουσιαστικής αντιπολίτευσης.
Η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ και τα Πανελλαδικά όργανα να αποτελέσουν εργαλεία πολιτικών επεξεργασιών και δουλειάς σε συνεργασία με τους Τοπικούς ΣΥΡΙΖΑ και όχι τόπο εξασφάλισης ισορροπιών και διελκυστίνδας κεκτημένων.
Η εκπροσώπησή μας στα ΜΜΕ να γίνει πλουραλιστική και να εξειδικευτεί, όχι μόνο με γνώμονα την αναλογία του εσωτερικού μας μα και με βάση το ποιος είναι κατάλληλος να πει τι. Να δώσουμε τέλος στην εικόνα του κόμματος – studio.
Να ισχυροποιήσουμε θεσμικά και οικονομικά τους τοπικούς ΣΥΡΙΖΑ.
Να εκδοθεί το περιοδικό του ΣΥΡΙΖΑ όπου όλοι θα γράφουν για όλα.
Να εγκαταλείψουμε τον εκλογικό ΣΥΡΙΖΑ και να οικοδομήσουμε τον πολιτικό ΣΥΡΙΖΑ γιατί…
Πάνω απ’ όλα οφείλουμε να εμπνεύσουμε τους ανθρώπους
Που αναζητούν στην Αριστερά μια ελπίδα
για το μέλλον του Λαού μας, του Πολιτισμού και του Οικοσυστήματος.




Τάσος Πανταζίδης
Γραμματέας της Εκτελεστικής Επιτροπής
των «Οικοσοσιαλιστών Ελλάδας»

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΩΜΑ ΣΥ.ΡΙΖ.Α.




Η Εισήγηση του Γ. Θεωνά στο Πανελλαδικό Σώμα
ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑΝΝΗ ΘΕΩΝΑ
ΣΤΟ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ, Σ.Ε.Φ. 18-19/7/2009

Έχουν περάσει ήδη πάνω από 40 μέρες από τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου 2009.
Στο διάστημα αυτό, τόσο σε επίπεδο Συνιστωσών, όσο και στα Όργανα του ΣΥΡΙΖΑ – Γραμματεία, Κοινοβουλευτική Ομάδα, Νομαρχιακές και Τοπικές Επιτροπές – έχει γίνει αρκετή συζήτηση και έχουν αναδειχτεί πλήθος εκτιμήσεων και συμπερασμάτων, σχετικά με την οργάνωση της μάχης των εκλογών, το εκλογικό αποτέλεσμα και τη μετεκλογική κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ.
Οι πάντες, συνεπώς, είναι αρκετά ενημερωμένοι σχετικά με τα προβλήματα και τις ανεπάρκειες που υπήρξαν στην οργάνωση της προεκλογικής μας δουλειάς, την εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος και την μετεκλογική κρίση, στην οποία βρέθηκε το εγχείρημά μας.
Ωστόσο και παρά το γεγονός ότι δεν έγινε δυνατό να υπάρξει κοινό κείμενο για τις εκλογές, η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ στην πρόσφατη συνεδρίασή της (Τρίτη, 14-7-2009), με ομόφωνη απόφασή της, εξουσιοδότησε τον Συντονιστή της Γραμματείας να παρουσιάσει, συνοψίζοντας τις συζητήσεις που έχουν γίνει, έναν συνοπτικό απολογισμό και μια σύντομη αξιολόγηση του εκλογικού αποτελέσματος, δίνοντας περισσότερο βάρος στην επόμενη μέρα, ιδιαίτερα στα μέτωπα πάλης και στο σχέδιο δράσης του ΣΥΡΙΖΑ το επόμενο διάστημα.
Στη βάση αυτή, ας μου επιτραπούν ορισμένες εκτιμήσεις, συμπεράσματα και προτάσεις:

1. Το εκλογικό αποτέλεσμα
Το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν πολύ κατώτερο από τις προβλέψεις, τους στόχους και τις προσδοκίες μας. Αποτελεί μια ήττα που μπορεί, αν αναλυθεί σωστά και βγουν τα αναγκαία συμπεράσματα, να αντιστραφεί.
Οι βασικές αιτίες για αυτό το αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα, μπορούν να αναζητηθούν, συνοπτικά, σε μερικές από τις ακόλουθες:
• το ζήτημα της καπιταλιστικής κρίσης δεν προβλήθηκε και δεν εστιάστηκε, όσο έπρεπε και απαιτούσαν οι καιροί, ως κεντρικός άξονας παρέμβασης, ως η κεντρική πολιτική ατζέντα, γύρω από την οποία η ριζοσπαστική αριστερά έχει προτάσεις και λύσεις για τον κόσμο της εργασίας. Η κεντρικότητα της κρίσης χάθηκε και δεν φάνηκε ο ΣΥΡΙΖΑ ως ο «πολιτικός οργανισμός» που παλεύει ενάντια στην κρίση και τις συνέπειές της.
• δεν κατορθώσαμε, την προεκλογική περίοδο, να βάλουμε, στην ατζέντα της πολιτικής «συζήτησης», τι γίνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη και ειδικά στην ευρωπαϊκή αριστερά, σχετικά με την κρίση. Και υπήρχαν πολλά που θα μπορούσαμε να προβάλουμε σαν συντονισμένη πανευρωπαϊκή απάντηση των εργαζομένων απέναντι στην κρίση. Οι θέσεις και οι προτάσεις μας για την Ε.Ε. που με τόσο κόπο διατυπώθηκαν, αγνοήθηκαν και συχνά συκοφαντήθηκαν.
• δεν διαφοροποιηθήκαμε από τα υπόλοιπα Κόμματα και δεν καταγραφήκαμε σαν κάτι διαφορετικό ποιοτικά αν και η σύνθεση του ψηφοδελτίου μας έδινε αυτή τη δυνατότητα. Η εικόνα «όλοι ίδιοι είναι» συμπεριλάμβανε και εμάς και δυνητικά ψηφοφόροι μας προτίμησαν το μπάνιο ή την αποχή και δεν έβλεπαν γιατί να μας προτιμήσουν.
• οι θετικές εναλλακτικές προτάσεις που επεξεργαστήκαμε (15 σημεία, πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ, προτάσεις της Κ.Ο. κλπ) όσο κυρίως οι αγώνες και οι αντιστάσεις, που ενισχύσαμε το προηγούμενο διάστημα, δεν μπόρεσαν να αξιοποιηθούν.
• η επικοινωνιακή μας καμπάνια, εξ αιτίας των παραπάνω, αλλά και μιας ευφορίας που στηρίζονταν σε δημοσκοπικά και όχι πραγματικά δεδομένα, ήταν άνευρη, όχι διακριτή, χαλαρή, δεν στόχευε στην ανάδειξη των προβλημάτων του κόσμου της εργασίας και στην ανάγκη μιας άλλης πολιτικής.
• δεν καταφέραμε να απαντήσουμε αποτελεσματικά στην επίθεση και τις συκοφαντίες των ΜΜΕ, για την εξέγερση του Δεκέμβρη, την υπόθεση του Βοτανικού, ενώ η αδυναμία μας να δώσουμε, μαζί με τον πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων, και μια ολοκληρωμένη πρόταση για τη μεταναστευτική πολιτική με την προβολή λύσεων και αντιμετώπιση των συνεπειών στις υποβαθμισμένες περιοχές, δεν βοήθησε να αποκρουσθεί αποτελεσματικά η ξενοφοβική αντιμεταναστευτική πολιτική του ΛΑΟΣ.
• η αντίληψη για μια εύκολη εκλογική νίκη, που θα οδηγούσε σε αλλαγή υπέρ μας του συσχετισμού μέσα στην Αριστερά και σε μια μεγαλύτερη ομάδα ευρωβουλευτών, ήταν να μην πάρουμε υπόψη μας τα σοβαρά μηνύματα και να μην εκτιμήσουμε πως τα λάθη, οι αστοχίες, οι ανεπάρκειες θα μεγεθύνονταν.
• η αντίληψη αυτή επηρέασε και τον τρόπο που πολιτευτήκαμε και κάναμε την προεκλογική μας καμπάνια και αγνόησε τη γενική εικόνα του χώρου μας από τον Δεκέμβρη και ύστερα μέσα στην κοινωνία.
• επαναλαμβανόμενες αμφισημίες για τις συμμαχίες και τη γραμμή μας θόλωσαν το πολιτικό μας στίγμα σε μια κρίσιμη περίοδο. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεχώρισε σαν το κόμμα που αντιμάχεται την κρίση, που έχει πρόγραμμα για την άμεση ανακούφιση των εργαζομένων, πως είναι η μόνη πραγματική αντιπολίτευση.
• δεν αξιοποιήθηκαν όλα τα στελέχη, δεν υπήρχε ένας σχεδιασμός για την αξιοποίηση και πολλαπλασιασμό των δυνάμεών μας, ούτε και σχέδιο για τα αδύναμα σημεία, που χρειάζονταν ενίσχυση. Η εκλογική επιτροπή δεν μπόρεσε να παίξει το ρόλο της, ενώ προβλήματα που δεν επιλύθηκαν στο προηγούμενο διάστημα, μπήκαν με σφοδρότητα να λυθούν κατά την προεκλογική περίοδο.
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφερθώ στα σημεία των εκτιμήσεων, που υπήρξαν διαφωνίες στα πλαίσια της Γραμματείας, γιατί όλα έχουν παρουσιασθεί επανειλημμένα στον Τύπο και δεν θα προσέφεραν σήμερα τίποτε περισσότερο στον προβληματισμό μας.
Το κεντρικό ζήτημα για το ξεπέρασμα της άσχημης κατάστασης, στην οποία βρέθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις ευρωεκλογές, είναι η οργάνωση της εξωστρεφούς δράσης του. Είναι η ανάκτηση του ρόλου της κύριας αντιπολιτευτικής δύναμης, αλλά και της δύναμης που διαμορφώνει την πολιτική ατζέντα, όπως γίνονταν για 3 χρόνια και την τελευταία περίοδο έχει περάσει στον ακροδεξιό ΛΑΟΣ, που επηρεάζει το στίγμα της κυβερνητικής πολιτικής (αστυνομική βία και «μηδενική ανοχή» για τους μετανάστες, κάμερες σε 24ωρη βάση, έλεγχος DΝΑ ακόμη και για τροχαία, παρακολουθήσεις τηλεφώνων κλπ).
2. Τα μέτωπα πάλης του ΣΥΡΙΖΑ
Δεν υπάρχει αμφιβολία, αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί την μεγαλύτερη πολιτική καινοτομία, που εμφανίστηκε στο πολιτικό σκηνικό της χώρας μας, τα τελευταία 20 χρόνια.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι παιδί μιας ανάγκης βαθύτερης από τους σχεδιασμούς των όποιων επιτελείων κομμάτων και οργανώσεων, μιας ανάγκης ισχυρότερης από τις σκοπιμότητες της στιγμής και των συσχετισμών. Εκφράζει την ανάγκη να καλυφθεί ένα πραγματικό κενό στην ελληνική κοινωνία: Να αποκτήσει οντότητα, μορφή και σχήμα, φωνή, λόγο και πράξη, υπολογίσιμη και βιώσιμη πολιτική παρουσία, η κοινωνική και πολιτική αριστερά. Να αποτελέσει η αριστερά – μέσα από την διαφορετικότητά της – μια πρωταγωνιστική, ανεξάρτητη από τον δικομματισμό, πολιτική και κοινωνική δύναμη.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, είναι, ταυτόχρονα, αναγκαίος στην ελληνική κοινωνία, όταν είναι ζωντανός, κινηματικός, οραματικός, όταν παλεύει ενάντια στα προβλήματα και τις πολιτικές που πλήττουν και βασανίζουν τα πλατιά λαϊκά στρώματα, όταν ενώνει το λαό και οργανώνει την αντίστασή του.
Από την άποψη αυτή, έχουμε υποχρέωση να δούμε άμεσα τις ιεραρχήσεις και τις προτεραιότητες του προγράμματός μας, να αναδείξουμε τα μέτωπα πάλης, που επιβάλουν οι συνθήκες που βιώνουν τα πλατιά λαϊκά στρώματα, σαν αποτέλεσμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πειθήνια εφαρμόζει η κυβέρνηση της Ν.Δ.
Ιεραρχώντας τα προβλήματα και τα μέτωπα, που αναδείχνονται αυτή την περίοδο, υπογραμμίζουμε την ανάγκη να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας στα προβλήματα που συνδέονται με την κρίση, αλλά και γενικότερα προβλήματα, όπως:
• τα πρόσφατα φορολογικά μέτρα της κυβέρνησης και τα ακόμη σκληρότερα, που ετοιμάζει για το επόμενο διάστημα. Να αναδείξουμε την πρόταση του προγράμματός μας για επαναφορά του συντελεστή 40% για τα κέρδη των ΑΕ και ΕΠΕ.
• η υπεράσπιση των εργασιακών, οικονομικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, που για άλλη μια φορά βρίσκονται στο στόχαστρο της Ε.Ε., του ΟΟΣΑ, του ΔΝΤ και των μέτρων της κυβέρνησης. Πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο στις απολύσεις και την ανεργία, που αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς, απόκρουση των περικοπών μισθών και συντάξεων και της προσπάθειας επιβολής της 3ήμερης ή 4ήμερης εργασίας τη βδομάδα, με ανάλογη περικοπή των μισθών και ημερομισθίων.
• κοινωνική αλληλεγγύη ενάντια στις απολύσεις στους φορείς του Τύπου (Ελεύθερος Τύπος, Ρ/Σ ΣΙΤΥ, ΑΝΤΕΝΑ, ΑΛΦΑ), στην Εμπορική, τον ΟΣΕ, τα Ναυπηγεία και γενικότερα στον ιδιωτικό τομέα, που οι εργατοϋπάλληλοι πλήττονται με ιδιαίτερη σφοδρότητα στο δικαίωμά τους στη δουλειά.
• μέτωπο στις νέες ιδιωτικοποιήσεις και προβολή των προγραμματικών θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ για ένα αντινεοφιλελεύθερο πλαίσιο άσκησης της οικονομικής πολιτικής σε όφελος των εργαζομένων (15 άμεσοι στόχοι), μέτρα για τη διάσωση των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων και της απασχόλησης που συνδέεται μ’ αυτές και ξεπερνάει τα 2 εκατομμύρια εργαζόμενους.
• απόκρουση της καθοδηγούμενης προσπάθειας διάσπασης Ομοσπονδιών όπως η ΠΟΣΠΕΡΤ και της επιχειρούμενης κατάργησης των κλαδικών συλλογικών διαπραγματεύσεων σε Τράπεζες και ΕΡΤ.
• πολιτική και κοινωνική παρέμβαση και δράση για τα βαρέα και ανθυγιεινά που κινδυνεύουν άμεσα.
• επαγρύπνηση για τα οικονομικά, δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα και ανάπτυξη ευρύτερου κοινωνικού μετώπου ενάντια στον ήδη ψηφισμένο από τη Βουλή νόμο για την άρση του απορρήτου και την παρακολούθηση των τηλεφωνημάτων, τη λειτουργία των καμερών σε 24ωρη βάση, τον έλεγχο DNA ακόμη και για τροχαία κλπ.
• υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών, αγώνας για την απόκρουση της «μηδενικής ανοχής» που κάτω από την πίεση του ΛΑΟΣ εφαρμόζει η Κυβέρνηση και στηρίζει το ΠΑΣΟΚ. Προώθηση μεταναστευτικής πολιτικής, που μαζί με τα δικαιώματα, θα προωθεί και μέτρα αντιμετώπισης των συνεπειών στις υποβαθμισμένες περιοχές και την ευρωπαϊκοποίηση του μεταναστευτικού προβλήματος, που βαραίνει τις χώρες-πύλες εισόδου, όπως η Ελλάδα, με την ελεύθερη διακίνηση των μεταναστών στις ευρωπαϊκές χώρες της επιλογής τους.
• αντιμετώπιση, ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς, των προβλημάτων και των αλλαγών που προωθούνται στην εκπαίδευση, ουσιαστική πολιτική και κοινωνική παρέμβαση για τα εκρηκτικά προβλήματα των νοσοκομείων και γενικότερα του τομέα της Υγείας και των Κλάδων Υγείας των Ασφαλιστικών Ταμείων.
3. Σχέδιο δράσης του ΣΥΡΙΖΑ
Για να ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας και την εμπιστοσύνη του κόσμου που επένδυσε ελπίδα και προοπτική στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ανάγκη στη βάση των παραπάνω μετώπων, να επεξεργαστούμε και να θέσουμε σε εφαρμογή ένα σχέδιο δράσης, που θα μας επιτρέψει να χτίσουμε ένα κοινωνικό μέτωπο που θα ενώνει τα τμήματα του λαού που πληρώνουν τις συνέπειες της κρίσης και δημιουργεί τους όρους αντίστασής του.
Να σκεφτόμαστε διαρκώς πως χρειάζεται ενότητα λόγων και πράξης. Να ενώνουμε σε επίπεδο συνοικίας και πόλης, σε επίπεδο χώρων και κλάδων εργασίας τους άνεργους, τους απολυμένους, τους μικρομεσαίους, τους εργαζόμενους, τους νέους και τις γυναίκες. Να συγκροτούμε παντού μέτωπα, επιτροπές αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, μέτωπα δικαιωμάτων, παιδείας, πολιτισμού, περιβάλλοντος κλπ.
Η ενότητα στη δράση, η συσπείρωση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς σήμερα είναι πιο αναγκαία από χθες. Μια ενότητα που θα οξυγονώσει την Αριστερά, που θα της αυξήσει τα ακροατήρια, που θα δημιουργήσει ευκαιρίες και δυνατότητες. Που θα κάνει την Αριστερά το αντίπαλο δέος του συστήματος, την Αριστερά εκφραστή και εκπρόσωπο των λαϊκών στρωμάτων που δέχονται τις συνέπειες της κρίσης.
Στη βάση αυτή ένα σχέδιο δράσης, με 6μηνη χρονική εμβέλεια, είναι απαραίτητο να περιλαμβάνει:
• Έκδοση αναγκαίου υλικού (αφίσες, φυλλάδια, ανακοινώσεις κλπ) για την ανάδειξη των συνεπειών της κρίσης και των κυβερνητικών πολιτικών. Για παράδειγμα μια αφίσα με το σύνθημα «τέρμα στο σαφάρι ενάντια στην εργασία, τα δικαιώματα και τους μετανάστες», θα ήταν χρήσιμη ακόμη και τώρα μέσα στο καλοκαίρι.
• Ουσιαστική στήριξη με υλικό και παρουσία των εκδηλώσεων των Συνδικάτων με την ευκαιρία της ΔΕΘ και με βασικό μήνυμα το «δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση τους». Προβολή των προγραμματικών θέσεων και προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ για την κρίση. Να εξεταστεί η δυνατότητα, αντί συνέντευξης ή άλλης εκδήλωσης, να οργανώσουμε στη Θεσ/νίκη την περίοδο της ΔΕΘ, ημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ για την κρίση, τις προτάσεις διεξόδου και τη στήριξη των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων.
• Προγραμματισμός εκδηλώσεων για τα ζητήματα της εκπαίδευσης με την έναρξη της σχολικής χρονιάς σ’ ολόκληρη την Ελλάδα.
• Προγραμματισμός εκδηλώσεων για την κατάσταση στα Νοσοκομεία και γενικότερα του τομέα της Υγείας.
• Πορεία Συλλογικών Διαπραγματεύσεων και Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Δράσεις των Συνδικάτων. Ενοποίηση της δράσης του συνδικαλιστικού κινήματος. Μέτρα ενίσχυσης της κοινής δράσης και συσπείρωσης των αριστερών συνδικαλιστικών δυνάμεων.
• Προετοιμασία της κοινωνικής παρέμβασης ενόψει κατάθεσης του Προσχεδίου Προϋπολογισμού 2010, στις αρχές Οκτωβρίου και του οριστικού Προϋπολογισμού στα μέσα Νοεμβρίου. Προώθηση αγωνιστικών και άλλων διεκδικητικών παρεμβάσεων των εργαζομένων στο διάστημα πριν την οριστικοποίηση του Σχεδίου Προϋπολογισμού.
• Ετοιμότητα κινητοποιήσεων και πολιτικών παρεμβάσεων για βαρέα και ανθυγιεινά.
• Εκλογική ετοιμότητα. Η ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού, δεν αποκλείει πολιτικές εξελίξεις, ακόμη και βουλευτικές εκλογές σε σύντομο χρονικό διάστημα. Χρειάζεται να μελετηθούν ιδιαίτερα, ζητήματα που συνδέονται με τον τρόπο οργάνωσης της εκλογικής μάχης και την πείρα από τις πρόσφατες εκλογές, ιδιαίτερα σ’ ό,τι αφορά τα όργανα διεύθυνσης της εκλογικής μάχης, την επικοινωνιακή καμπάνια, τα οικονομικά, την αξιοποίηση όλων των δυνάμεων και του στελεχικού δυναμικού, τα πρακτικά ζητήματα κλπ, ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι ετοιμοπόλεμος κάθε στιγμή και να δώσει τη μάχη της ανάκτησης της επιρροής και της δύναμής του. Ιδιαίτερη αιχμή η ανάκτηση της εμπιστοσύνης της αποχής, του λευκού και του άκυρου, που ένα σημαντικό μέρος του ανήκει στην Αριστερά και μπορεί να κερδηθεί εκ νέου.
4. Οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ
Στην 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, τονίζαμε ότι ο τρόπος διαμόρφωσης των αποφάσεων και της πολιτικής, έχει μεγάλη σημασία ιδιαίτερα για τα αριστερά κόμματα.
Χρειάζεται, υπογραμμίζαμε, να παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα που θα δώσουν καθαρή εικόνα, δύναμη και προοπτική στο εγχείρημα της συνεργασίας και θα βοηθήσουν να προχωρήσουμε σε ανώτερες μορφές πολιτικής ενότητας.
Ουσιώδη προϋπόθεση γι’ αυτό, θεωρούσαμε, την ενεργοποίηση των χιλιάδων αγωνιστών που βρίσκονται έξω από τις οργανώσεις, αλλά αναγνωρίζουν ως πολιτική τους εκπροσώπηση τον ΣΥΡΙΖΑ και θέλουν να συμμετέχουν σε συλλογικές διαδικασίες του.
Βασικό κρίκο της προσπάθειας αυτής, τονίζαμε, αποτελεί η συγκρότηση και λειτουργία των Τοπικών, Κλαδικών, αλλά και των Κεντρικών οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ και η διασύνδεσή τους με ενδιάμεσα όργανα.
Στις κατευθύνσεις αυτές, διαμορφώθηκε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο οργανωτικής συγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ, που εγκρίθηκε με μεγάλο ενθουσιασμό και ικανοποίηση από την 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ (Μάρτης 2008), που δυστυχώς όμως σχεδόν στο σύνολό του δεν έχει υλοποιηθεί ακόμη.
Σήμερα, και μετά το σοκ των ευρωεκλογών, έχει τεθεί εκ νέου και σε μεγάλη έκταση το οργανωτικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ, με έντονο τρόπο.
Ενόψει της αναγκαίας συζήτησης και μπροστά στην αποφασισμένη Οργανωτική Συνδιάσκεψη του Οκτώβρη, αυτό που μπορούμε να κάνουμε στη σημερινή μας εκδήλωση είναι να συγκεντρώσουμε τις σχετικές προτάσεις που θα διατυπωθούν από Συνιστώσες, Νομαρχιακές, Τοπικές Οργανώσεις ή πρόσωπα και όλες μαζί να αποτελέσουν υλικό που θα συζητηθεί σ’ ολόκληρη την κλίμα του ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει της Οργανωτικής Συνδιάσκεψης.
Παράλληλα, όμως, μπορούμε και σήμερα να αποδεχθούμε, ως ελάχιστη συμβολή στη βελτίωση της οργανωτικής μας κατάστασης, την υλοποίηση των αποφάσεων της 1ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης και συγκεκριμένα:
• Η ουσιαστική ενεργοποίηση, ως οργανωτικών κυττάρων της δομής του ΣΥΡΙΖΑ των Νομαρχιακών, Τοπικών και Κλαδικών Επιτροπών.
Οι Νομαρχιακές Επιτροπές, εξαντλούν όλες τις δυνατότητες για τη συγκρότηση Τοπικών και Κλαδικών Επιτροπών σε όλες τις πόλεις και χωριά του Νομού τους, με στόχο να υπάρχει ΣΥΡΙΖΑ σε κάθε πόλη και χωριό σ’ ολόκληρη την Ελλάδα.
• Η λειτουργία των, μεταξύ Γραμματείας και Νομαρχιακών κλπ Επιτροπών, ενδιάμεσων οργάνων, όπως η Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή.
• Η λειτουργία άμεσα του Γραφείου Τύπου και του εκπρόσωπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, που θα εξασφαλίζει την πλουραλιστική παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στα ΜΜΕ.
• Η έκδοση μηνιαίου περιοδικού του ΣΥΡΙΖΑ πανελλαδικής εμβέλειας, θεωρητικού – ενημερωτικού – πολιτικού, το οποίο θα διευθύνεται από συντακτική ομάδα.
Κλείνοντας θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι είμαστε όλοι ανοικτοί σε όποιες προτάσεις και ιδέες μπορούν να δυναμώσουν πραγματικά τον ΣΥΡΙΖΑ, να δώσουν πνοή στο εγχείρημά του, να θέσουν κανόνες στον τρόπο λειτουργίας και δράσης του, ώστε να είναι αποτελεσματικός, ρεαλιστικός, κοινωνικός και πολιτικός. Στα πλαίσια της Οργανωτικής Συνδιάσκεψης μπορούμε να ανταλλάξουμε σκέψεις και ιδέες για να προχωρήσει η «μεγαλύτερη πολιτική καινοτομία που εμφανίστηκε στο πολιτικό σκηνικό τα τελευταία 20 χρόνια».
Σήμερα περισσότερο από ποτέ χρειάζεται να ανακατέψουμε τα χαρτιά με τρόπο που να κάνουμε γρήγορα βήματα μπροστά.

Πέμπτη 16 Ιουλίου 2009

Τι ΣΥΡΙΖΑ χρειαζόμαστε και πώς θα τον πετύχουμε

H περίοδος που διανύουμε είναι κρίσιμη για το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ. Οι εκτιμήσεις και προτάσεις που ακολουθούν, αποτελούν μια προσπάθεια συμβολής στο ξεπέρασμα της κρίσης και στη συνέχιση μιας πορείας ενός ΣΥΡΙΖΑ, που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τις προσδοκίες των εργαζομένων, της κοινωνικής Αριστεράς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι παιδί μιας ανάγκης βαθύτερης από τους σχεδιασμούς των όποιων επιτελείων κομμάτων και οργανώσεων, μιας ανάγκης ισχυρότερης από τις σκοπιμότητες της στιγμής και των συσχετισμών. Εκφράζει την ανάγκη να καλυφθεί ένα πραγματικό κενό στην ελληνική κοινωνία: να αποκτήσει οντότητα, μορφή και σχήμα, φωνή, λόγο και πράξη, υπολογίσιμη και βιώσιμη πολιτική παρουσία, η κοινωνική και πολιτική Αριστερά. Να αποτελέσει η σημερινή Αριστερά –μέσα από τη διαφορετικότητά της– μια πρωταγωνιστική, ανεξάρτητη από τον δικομματισμό, πολιτική και κοινωνική δύναμη. Να μπορέσει να συσπειρώσει και να εκφράσει, να δώσει υπόσταση στο δυναμικό της διάσπαρτης κοινωνικής Αριστεράς, των «ανένταχτων» –μη οργανωμένων σε κόμματα και οργανώσεις– και των νέων που δίνουν το παρών σε όλους τους μικρούς και μεγάλους αγώνες.
Η σημερινή κατάσταση που βιώνει ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι αποτέλεσμα επιλογών που έγιναν, επιθέσεων και πολέμου που του έγινε, φυσιογνωμίας που δεν αποκτήθηκε ή ήταν θολή, ευκαιριών που δεν αξιοποιήθηκαν και λαθεμένων αντιλήψεων για την πολιτική και την επικοινωνία στις σύγχρονες συνθήκες.
Απ’ αυτή την άποψη, το «όλα από την αρχή» δεν μας αφορά. «Κάποια» δεν μπορούν να συζητηθούν από την αρχή. Είναι τα κοινά συμφωνημένα για το τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, από τι αποτελείται, ο ρόλος των συνιστωσών του, ο πολιτικός του προσανατολισμός και η στόχευση, η σχέση του με το σύστημα, τον δικομματισμό και την κεντροαριστερά, η πάγια προσπάθεια για τη συσπείρωση ολόκληρης της ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Στη βάση αυτή, ας μας επιτραπούν ορισμένες εκτιμήσεις και συμπεράσματα:

Το εκλογικό αποτέλεσμα

Το άσχημο εκλογικό αποτέλεσμα (μιλάμε για μια ήττα που μπορεί να αντιστραφεί αν αναλυθεί σωστά και βγουν χρήσιμα συμπεράσματα) οφείλεται, κυρίως, στο ότι:
• Το ζήτημα της καπιταλιστικής κρίσης δεν προβλήθηκε και δεν εστιάστηκε, όσο έπρεπε και απαιτούσαν οι καιροί, ως κεντρικός άξονας παρέμβασης, ως η κεντρική πολιτική ατζέντα, γύρω από την οποία η ριζοσπαστική Αριστερά έχει προτάσεις και λύσεις για τον κόσμο της εργασίας. Η κεντρικότητα της κρίσης χάθηκε και δεν φάνηκε ο ΣΥΡΙΖΑ ως ο «πολιτικός οργανισμός» που παλεύει ενάντια στην κρίση και τις συνέπειές της.
• Δεν κατορθώσαμε, την προεκλογική περίοδο, να βάλουμε στην ατζέντα της πολιτικής «συζήτησης» τι γίνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη και ειδικά στην ευρωπαϊκή Αριστερά, σχετικά με την κρίση. Και υπήρχαν πολλά που θα μπορούσαμε να προβάλουμε σαν συντονισμένη πανευρωπαϊκή απάντηση των εργαζομένων απέναντι στην κρίση.Οι θέσεις και οι προτάσεις μας για την ΕΕ που με τόσο κόπο διατυπώθηκαν, αγνοήθηκαν και συχνά συκοφαντήθηκαν.
• Δεν διαφοροποιηθήκαμε από τα υπόλοιπα κόμματα και δεν καταγραφήκαμε σαν κάτι διαφορετικό ποιοτικά, αν και η σύνθεση του ψηφοδελτίου μάς έδινε αυτή τη δυνατότητα. Η εικόνα «όλοι ίδιοι είναι» συμπεριλάμβανε και εμάς και δυνητικά ψηφοφόροι μας προτίμησαν το μπάνιο ή την αποχή και δεν έβλεπαν γιατί να μας προτιμήσουν.
• Οι θετικές εναλλακτικές προτάσεις που επεξεργαστήκαμε (15 σημεία, πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ, προτάσεις της Κ.Ο. κ.λπ.) και κυρίως οι αγώνες και οι αντιστάσεις, που ενισχύσαμε το προηγούμενο διάστημα, δεν μπόρεσαν να αξιοποιηθούν.
• Η επικοινωνιακή μας καμπάνια, εξαιτίας των παραπάνω, αλλά και μιας ευφορίας που στηριζόταν σε δημοσκοπικά και όχι πραγματικά δεδομένα, ήταν άνευρη, όχι διακριτή, χαλαρή, δεν στόχευε στην ανάδειξη των προβλημάτων του κόσμου της εργασίας και στην ανάγκη μιας άλλης πολιτικής.
• Δεν αξιοποιήθηκαν όλα τα στελέχη, δεν υπήρχε ένας σχεδιασμός για την αξιοποίηση και τον πολλαπλασιασμό των δυνάμεών μας, ούτε και σχέδιο για τα αδύναμα σημεία, που χρειάζονταν ενίσχυση. Η εκλογική επιτροπή δεν μπόρεσε να παίξει το ρόλο της, ενώ προβλήματα που δεν επιλύθηκαν στο προηγούμενο διάστημα, μπήκαν με σφοδρότητα να λυθούν κατά την προεκλογική περίοδο.
Περιοριζόμαστε σε αυτά που θεωρούμε κομβικά. Θα μπορούσαν να προστεθούν και άλλα. Όμως δεν είναι της παρούσης και εξάλλου οι συνιστώσες έχουν ήδη περιγράψει και άλλες πλευρές.

Η μήτρα της κρίσης του ΣΥΡΙΖΑ

Αν όμως θέλουμε να ψάξουμε λίγο για τη μήτρα της σημερινής κρίσης θα οδηγηθούμε αναγκαστικά στην 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ. Στη μη εφαρμογή των αποφάσεών της και βεβαίως στη μη αξιοποίηση της μεγάλης «ζήτησης για ΣΥΡΙΖΑ» που υπήρχε τότε στην κοινωνία. Στην ουσία, με διάφορα προσχήματα, μπλοκαρίστηκε η εφαρμογή των αποφάσεων αυτών από τη μεγαλύτερη συνιστώσα που και τότε προτιμούσε έναν ΣΥΡΙΖΑ-εκλογική ομπρέλα. Η μη εφαρμογή των αποφάσεων της 1ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ σήμαινε στην πράξη μπλοκάρισμα των όρων πολιτικής συγκρότησης και λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι παλίνδρομες κινήσεις, οι αμφιλεγόμενες δηλώσεις, η εξαγγελία πολιτικών προτάσεων χωρίς προηγούμενη συνεννόηση, η ακύρωση στην πράξη μιας πλουραλιστικής εκπροσώπησης στα ΜΜΕ ήταν η συνέχεια της μη εφαρμογής των αποφάσεων της Συνδιάσκεψης. Έτσι όμως η αυθαιρεσία και ένα καθεστώς μονομερών επιλογών στις σχέσεις μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ, εμπεδώνονταν, γεννώντας απογοήτευση και αποστράτευση.
Και σήμερα;
Σήμερα είναι αναγνωρισμένη η κρίση φυσιογνωμίας και η κρίση προοπτικής ενός σχήματος, που έχει ορισμένα τυπικά χαρακτηριστικά εγχειρήματος κοινής δράσης και πολιτικής συνεργασίας, αλλά ουσιαστικά λειτουργεί περισσότερο σαν ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και όχι σαν ΣΥΡΙΖΑ μετωπικός ή συνεργατικός πολιτικός οργανισμός της ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Η «εκφώνηση» του εγχειρήματος και οι προσδοκίες του κόσμου της κοινωνικής και πολιτικής Αριστεράς κάνουν λόγο για έναν ΣΥΡΙΖΑ που αποτέλεσε τη «μεγαλύτερη πολιτική καινοτομία που εμφανίστηκε στο πολιτικό σκηνικό τα τελευταία 20 χρόνια». Η πραγματικότητα όμως, ο «υπαρκτός ΣΥΡΙΖΑ», κουτσουρεύτηκε, εμποδίστηκε να ψηλώσει και να ριζώσει, γιατί αυτό θα ξεπερνούσε κατά πολύ συνήθειες, πρακτικές και θα τάραζε τα λιμνάζοντα νερά της πολιτικής ζωής. Έτσι φτάσαμε σε μια κρίση, σε έναν ή πολλούς κόμπους που πρέπει να επιλυθούν τώρα.
Η ανώμαλη προσγείωση που έγινε με το εκλογικό αποτέλεσμα και η κρίση που εμφανίστηκε μετεκλογικά, μπορούν, ίσως, να αποτελέσουν την τελευταία ευκαιρία να λυθούν πραγματικά ορισμένα ζητήματα –πολιτικά και οργανωτικά– που να επιτρέψουν τη συνέχιση, με κάποιους όρους, του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ. Η ίδια η πραγματικότητα τα τελευταία δύο χρόνια ήταν απλόχερη και μας παρουσίασε δύο-τρεις πολύ μεγάλες «ευκαιρίες», αλλά εμείς φανήκαμε μίζεροι και αδύναμοι να τις αξιοποιήσουμε. Μπροστά μας έχουμε την τελευταία, μάλλον, ευκαιρία: Ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει ο πολιτικός οργανισμός, που αντιπαλεύει την κρίση, ενώνει τον κόσμο που πλήττεται από την κρίση, ανοίγει έναν δρόμο για την Αριστερά. Ο κοινωνικός ΣΥΡΙΖΑ το απαιτεί, θέλει και μπορεί. Ο πολιτικός ΣΥΡΙΖΑ θα θελήσει; Και θα καταφέρει να αντιστοιχηθεί μ’ αυτή τη λαϊκή απαίτηση;
Η μη αναγνώριση των αιτιών της κρίσης, η προσκόλληση σε ένα σχήμα που έχει ήδη ξεπεραστεί από τη ζωή, η φοβερή διάσταση λόγων και έργων σχετικά με τον ΣΥΡΙΖΑ («Ο ΣΥΡΙΖΑ στρατηγική επιλογή» χωρίς να το εννοούμε) και η εμμονή σε μια εκδοχή ΣΥΡΙΖΑ όπου τα μονοπώλια και τα προνόμια της μεγαλύτερης συνιστώσας είναι θέσφατο, οδηγεί αντικειμενικά σε κλιμάκωση της κρίσης. Ιδιαίτερα όταν μια ηγεσία αρνείται ουσιαστικά να πάρει τις ευθύνες της για μια εκλογική αποτυχία, ενώ, ταυτόχρονα, κάνει επιλογές και συνεργασίες ή ανέχεται φωνές στο εσωτερικό του χώρου της, που είτε βάλλουν ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ είτε τον βλέπουν σαν την «παράταξη» με την οποία κατεβαίνουν στις εκλογές.
Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ είναι θυμωμένος με όσους, τόσο προεκλογικά, όσο και μετεκλογικά, δηλώνουν με κάθε ευκαιρία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ που γνωρίσαμε (και θέλουμε) είναι ένα αριστερίστικο κατόρθωμα, που ακυρώνει βασικά χαρακτηριστικά της ανανεωτικής Αριστεράς. Οι ισχυρισμοί δεν σκύβουν καθόλου στα κείμενα και στις διακηρύξεις μας, όπου πουθενά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ορίζεται ως συνέχεια ή ενότητα της «ανανεωτικής» Αριστεράς, γιατί τότε θα όφειλαν να αναφέρονται και όλες οι άλλες εκδοχές Αριστεράς που στεγάζονται στο εγχείρημα. Αντίθετα, το πρωτότυπο του εγχειρήματος, συνδέεται με το «ριζοσπαστική», που εκφράζει την προοπτική της συσπείρωσης όλων των γνωστών ρευμάτων, ιδεολογικών και πολιτικών, της κομμουνιστικής Αριστεράς, αλλά και άλλων προοδευτικών αριστερών δυνάμεων. Αυτά για να μην ξεχνιόμαστε στις αναφορές και τους φόβους για τη δημιουργία «νέου κόμματος» που επιστρατεύεται, ώστε να μην αποκτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ στοιχειώδη λειτουργία και συγκρότηση. Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ είναι ιδιαίτερα θυμωμένος, που βλέπει να στήνονται ειδύλλια, χωρίς να μπαίνουν όροι και κανόνες λειτουργίας απέναντι στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, που με σεβασμό στην όποια ιδιαίτερη άποψη, θα υποχρεώνουν, ταυτόχρονα, όλους να σέβονται και να εφαρμόζουν τις κοινές θέσεις και προτάσεις του κοινού εγχειρήματός μας. Ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ φοβάται ότι αυτοί οι συμβιβασμοί στηρίζονται σε μιαν ακόμα πιο αφυδατωμένη μορφή ύπαρξης του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ξένοι προς την κουλτούρα και την πολιτική ηθική της Αριστεράς, και δικαιολογημένα ανησυχεί. Κάθε απομάκρυνση από την αφετηριακή συνάντηση με κύριο κανόνα την ισοτιμία χωρίς ηγεμονισμούς δημιουργεί επικίνδυνα ρήγματα στο εγχείρημα.
Χρειάζεται, επίσης, να σημειωθεί ότι όλα αυτά εξελίσσονται σε συνθήκες που χρειάζονται γενναίες και τολμηρές αποφάσεις για την αντιστροφή του άσχημου κλίματος και το ξεπέρασμα της κρίσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αναγκαίος στην ελληνική κοινωνία, όταν είναι ζωντανός, κινηματικός, οραματικός, όταν γεννάει και γονιμοποιεί ιδέες και πράξη που μετασχηματίζουν την πραγματικότητα και τους συσχετισμούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ συρρικνώνεται και ζαρώνει, διαλύεται, όταν χρησιμοποιείται σαν όχημα εκλογικής διάσωσης και μόνο. Ο επιστρατευμένος «κομματικός πατριωτισμός» είναι αδιέξοδος, αλλά και ανίκανος να ξεπεράσει την κρίση, γιατί αποκόβεται από την πραγματικότητα και τις λαϊκές ανάγκες. Ο πατριωτισμός αυτός είναι τέκνο των μηχανισμών και των φιλοδοξιών και όχι τμήμα ενός πολιτικού σχεδίου. Είναι σχεδία διάσωσης σε ταραγμένα νερά, που οι επιβάτες της δεν φέρουν σωσίβια, νομίζοντας ότι διευθύνουν ένα ασφαλές υπερωκεάνιο.
Κατά την άποψή μας ούτε η σχεδία ούτε το όποιο πλοιάριο πρέπει να βουλιάξουν. Για να γίνει αυτό, χρειάζονται απαντήσεις και λύσεις στα προβλήματα που έχουμε. Όσοι θεωρούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απλά η μαζική οργάνωση του κόμματός τους υπονομεύουν ουσιαστικά το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ.

Η κεντρικότητα της κρίσης

Ξεκινάμε από το θέμα της πολιτικής γραμμής και της εξωστρεφούς δραστηριότητας του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό είναι το κεντρικό ζήτημα για το ξεπέρασμα της άσχημης κατάστασης, για την ανασυγκρότησή του.
Το κεντρικό ερώτημα παγκόσμια, ευρωπαϊκά, ελλαδικά είναι σε ποια κατεύθυνση θα οδηγήσει τον πολιτικό άξονα η κρίση. Αριστερά ή δεξιά;
Το πρόβλημα για την Αριστερά είναι η πολιτική της ταυτότητα, η κοινωνική της απεύθυνση και ο κεντρικός πολιτικός στόχος στη σημερινή εποχή της κρίσης.
Να εμφανιστεί και να είναι πραγματικά η Αριστερά, ο μόνος πολιτικός οργανισμός, που παλεύει ενάντια στις συνέπειες της κρίσης, που ενώνει το λαό και οργανώνει την αντίστασή του, που ο κεντρικός πολιτικός της στόχος είναι ένα διαφορετικό πολιτικό σύστημα.
Να χτίσουμε το κοινωνικό μέτωπο που θα ενώνει τα τμήματα του λαού που πληρώνουν τις συνέπειες της κρίσης και θα δημιουργεί τους όρους αντίστασής του.
Να σκεφτόμαστε διαρκώς πως χρειάζεται ενότητα λόγων και πράξης. Να ενώνουμε σε επίπεδο συνοικίας και πόλης, σε επίπεδο χώρων και κλάδων εργασίας τους άνεργους, τους απολυμένους, τους μικρομεσαίους, τους εργαζόμενους, τους νέους και τις γυναίκες. Να συγκροτούμε παντού μέτωπα, επιτροπές αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, μέτωπα δικαιωμάτων, παιδείας, πολιτισμού περιβάλλοντος κ.λπ.
Η ενότητα στη δράση, η ενότητα της Αριστεράς σήμερα είναι πιο αναγκαία από χθες. Μια ενότητα που θα οξυγονώσει την Αριστερά, που θα της αυξήσει τα ακροατήρια, που θα δημιουργήσει ευκαιρίες και δυνατότητες. Που θα κάνει την Αριστερά το αντίπαλο δέος του συστήματος, την Αριστερά εκφραστή και εκπρόσωπο των λαϊκών στρωμάτων που δέχονται τις συνέπειες της κρίσης.
Αν η κρίση μας οδηγεί σε ένα άλλο πολιτικό σύστημα, τότε ο σημαντικότερος πολιτικός αγώνας είναι η επιλογή και η προβολή του από την πλευρά της Αριστεράς, άρα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία. Η καθημερινή της ατζέντα, η καθημερινή κοινωνική της δράση πρέπει να επικεντρώνει στα βασικά προβλήματα που απασχολούν τους συνηθισμένους ανθρώπους και τις «επικίνδυνες τάξεις» κατά τον Μαρξ.
Πρέπει να ξαναδημιουργηθούν οι δεσμοί μέσα στους χώρους δουλειάς, μέσα στην πόλη, με αυτούς τους συνηθισμένους ανθρώπους που σήμερα ψηφίζουν ΛΑΟΣ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
Δεν μπορεί να μας συγκινεί, κυρίως, η μεταμοντέρνα έκδοση και εκδοχή της Αριστεράς που αντικαθιστά την πολιτική με την επικοινωνία, το κίνημα με την εικόνα, την πολιτική δουλειά με τον ακτιβισμό, που περισπάται σε δευτερεύοντα ζητήματα, απότοκα των βασικών αντιθέσεων, σοβαρά μεν αλλά σήμερα κάπως δευτερεύοντα και χωρίς δυνατότητα αντιπαράθεσης και ενότητας με τον κύριο όγκο των λαϊκών στρωμάτων, που πλήττονται καίρια σ’ όλα τα βασικά δικαιώματα και κατακτήσεις και βιώνουν στο πετσί τους τον βάρβαρο και απάνθρωπο νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό και τις πολιτικές του.

Η ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ

Σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο η Αριστερά με τις θετικές προτάσεις και τον λόγο της προβάλλει ως βασική δύναμη μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας και επιδιώκει λύσεις, μεταρρυθμίσεις, αλλαγές που να ανοίγουν το δρόμο σε μια μεγάλη αλλαγή και όχι να μετατρέπεται σε συμπληρωματική δύναμη του δικομματισμού. Ο αγώνας ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό και το δικομματισμό στην Ελλάδα περνά μέσα από την ενίσχυση του ρόλου της Αριστεράς, μέσα από την κοινή της δράση, μέσα από τη συσπείρωση δυνάμεων σε ένα μεγάλο λαϊκό ρεύμα-μέτωπο. Η τακτική για την επίτευξη αυτού του στρατηγικού στόχου πρέπει να είναι ευέλικτη, πλούσια, και κυρίως να στέλνει τα σωστά μηνύματα για το τι θέλουμε να κάνουμε, έχοντας σταθερό αριστερό προσανατολισμό. Να μας ανοίγει δρόμο για τον στρατηγικό στόχο και να μην «δουλεύει» για άλλες δυνάμεις.
Επομένως ο ΣΥΡΙΖΑ ορίζεται με αυτήν την ταυτότητα και φυσιογνωμία και εκπονεί έναν σχεδιασμό συγκρότησης και παρέμβασης με βάση αυτήν την αξιολόγηση και πλαίσιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται τώρα, μετά από μια εκλογική ήττα που δημιούργησε πολλές αναταράξεις, μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Ή να συνεχίσει όπως ήταν μέχρι πριν ή να αλλάξει. Αλλαγές που θα θερμάνουν τον κόσμο που έχουμε απογοητεύσει, αλλαγές που θα σημάνουν πολιτική υπέρβαση μηχανισμών και γραφειοκρατίας, αλλαγές που θα ενισχύουν στη λαϊκή συνείδηση τον αριστερό, ριζοσπαστικό προσανατολισμό του, αλλαγές που θα αυξάνουν τη συλλογικότητα και τη δημοκρατία, δηλαδή την ουσιαστική συμμετοχή. Αλλαγές που θα τερματίζουν τα δύο πρόσωπα, που το ένα ακυρώνει το άλλο, την ίδια στιγμή που πρέπει στο εσωτερικό του να ακούγονται όλες οι φωνές.
Είναι αναγκαία η ενοποίηση των διάφορων κέντρων λήψης αποφάσεων, έτσι ώστε η Κεντρική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ να ανταποκρίνεται συνθετικά στα θέματα πολιτικής γραμμής και τακτικής της κάθε περιόδου. Τέτοια που να προσανατολίζει, να συνενώνει, να συντονίζει τον πολιτικό και κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ στις δύσκολες και αντιφατικές συνθήκες που δημιουργούνται.
Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αναβαπτιστεί πρώτα και κύρια μέσα στον κόσμο του. Να τον ακούσει καλά και να αντιστοιχηθεί με τις επιθυμίες του. Επιθυμία του είναι να μην έχουμε δύο φωνές. Επιθυμία του είναι μια πολιτική γραμμή που να τον φέρνει σε επαφή με τους συνηθισμένους ανθρώπους και τις «επικίνδυνες τάξεις». Επιθυμία του είναι η πολιτική του στράτευση.
Γι’ αυτό και στο οργανωτικό ζήτημα του ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα έχει εξελιχτεί σε πολιτικό, πρέπει να εξασφαλιστεί η εφαρμογή όλων των αποφάσεων της 1ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης και ταυτόχρονα να προωθήσουμε στα πλαίσια της Οργανωτικής Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του Οκτώβρη ιδέες όπως:
• Συλλογική, ενιαία, αποτελεσματική πολιτική διεύθυνση (επεξεργασία γραμμής). Η Γραμματεία και Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή να είναι ο τόπος όπου γίνεται η επεξεργασία, η εκπόνηση, ο έλεγχος και παίρνονται οι αποφάσεις για τα κεντρικά πολιτικά ζητήματα. Δεν μπορεί να συνεχιστεί η κατάσταση να εκφωνείται η πολιτική γραμμή από κορυφαίους παράγοντες χωρίς συνεννόηση και συζήτηση.
• Συστήνεται μια επιτροπή εργασίας με περιεχόμενο την επεξεργασία και την πρόταση προς την Γραμματεία πολιτικής γραμμής και τακτικής. Η επιτροπή αυτή αποτελείται από μέλη της Γραμματείας και της Κοινοβουλευτικής ομάδας.
• Ενιαία πανελλαδική λειτουργία, όχι ενιαίο κόμμα σήμερα, αλλά διπλές εντάξεις, κάρτα μέλους.
• Θητείες σε όλα τα όργανα, Συνδιασκέψεις και Σώματα.
• Επικύρωση από την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη των Κεντρικών Οργάνων (Κεντρική Γραμματεία, Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή).
• Ενιαία έκφραση προς τα έξω (τύπος, επικοινωνία, κ.λπ.), με Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ και επίσημο εκπρόσωπο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.
• Περιοδικό μηνιαίο, θεματολογικό με τις πολιτικές απόψεις και τις αντιπαραθέσεις.
• Όλες οι επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ συγκροτούνται, να λειτουργούν κανονικά και να οργανώνουν την εξωστρεφή δραστηριότητα σε κεντρικά θέματα σύμφωνα με τις αποφάσεις των τοπικών Συνελεύσεων, τις εισηγήσεις της Γραμματείας και το υλικό που πρέπει να βγαίνει.
Είμαστε ανοιχτοί σε όποιες προτάσεις και ιδέες μπορούν να δυναμώσουν πραγματικά τον ΣΥΡΙΖΑ, να δώσουν πνοή στο εγχείρημά του, να θέσουν κανόνες στο τρόπο λειτουργίας και δράσης του, ώστε να είναι αποτελεσματικός, ρεαλιστικός, κοινωνικός και πολιτικός. Στα πλαίσια της Οργανωτικής Συνδιάσκεψης μπορούμε να ανταλλάξουμε σκέψεις και ιδέες για να προχωρήσει –χωρίς αποκλεισμούς– η «μεγαλύτερη πολιτική καινοτομία που εμφανίστηκε στο πολιτικό σκηνικό τα τελευταία 20 χρόνια».
Σήμερα περισσότερο από ποτέ χρειάζεται να ανακατέψουμε τα χαρτιά με τρόπο που να κάνουμε γρήγορα βήματα μπροστά.

ΔΕΑ, Ενεργοί Πολίτες, ΚΕΔΑ, ΚΟΕ, Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας, Μαρία Φραγκιαδάκη,
(μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ)